Fic : Naruto นารูโตะเป็นเคะ [All Naruto]

ตอนที่ 7 : [Sasu x Naru ] Brother END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 627
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    14 มิ.ย. 63

*คำเตือน เรื่องนี้มีเนื้อหาผิดศีลธรรม แต่ไม่แรงขนาดนั้น ขอให้เน้นความรักของตัวละครค่ะ*

พระเอก : ซาสึเกะ อายุ 27 ปี

นายเอก : นารูโตะ อายุ 25 ปี

(ไรท์ไม่ได้ให้ตัวละครมันอายุน้อยเกินไปนะคะ เพราะเดี๋ยวหมี่เหลือง 555 บอกไว้ก่อนในฐานที่เข้าใจกันนะคะ)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

" อะไรเป็นตัวตัดสินว่าทำแบบนี้มันผิด ทำแบบนี้แล้วมันจะถูก..."

" แล้วมันจะผิดมากไหม ถ้าผมดันรักน้องชายตัวเอง..."

" อุซึมากินารูโตะ "

- BROTHER -

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

ร่างสูง ผมสีดำรัตติกาล ผิวขาว จมูกโด่ง คมสัน มองร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงของตนในสภาพที่ร่างกายไร้ซึ่งเสื้อผ้า มีเพียงผ้าห่มผืนบางที่ปกคลุมร่างกายเอาไว้....ร่างบางที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นน้องชายเพียงคนเดียวของเขา ' อุจิวะ นารูโตะ '

ผมทำมันไปแล้วจริง ๆ

ผมมีอะไรกับน้องชายตัวเอง นารูโตะ...

 

ย้อนกลับไปเมื่อ 2 วันก่อนหน้านี้...

แกร็ก..

" นารูโตะลุก เดี๋ยวนี้ แม่ไม่อยู่บ้านนะ "

ร่างสูงเปิดประตูเข้าห้องมาก็เห็นน้องชายของตนยังคงนอนคลุมโปงอยู่บนเตียงไม่มีทีท่าว่าจะตื่น แถมยังทำเหมือนไม่ได้ยินคนตัวสูงเรียกอีก จนซาสึเกะเริ่มทนไม่ไหว เดินไปดึงผ้าห่มออกอย่างแรง แต่กลับโดนคนเป็นน้องดึงกลับ ตอนนี้ทั้งคู่เหมือนกำลังเล่นชักกะเยอกันยังไงยังงั้น..

อ๊ะ !

นั่นไงไม่ทันไรร่างสูงก็ล้มทับน้องชายตัวแสบทันที

" พี่ซาสึเกะลุกเลยหนัก "

นารูโตะพูด เสียงใสติดงอแง ออกแรงดันหน้าอกพี่ชายออกแรง ๆ แต่ก็ไม่เป็นผล ถ้านารูโตะล้มทับผมก็ว่าไปอย่าง แต่มันก็ช่วยไม่ได้ละหน่า เด็กมันยั่วเองนี่หว่า

หึ..

" มองอะไรก็ตื่นแล้วนี่ไง ลุกเดี๋ยวนี้ ซาสึเกะ"

นารูโตะพูดเสียงแข็ง กึ่งสั่งคนเป็นพี่ ซาสึเกะกระตุกยิ้มมุมปากกวน ๆ โน้มหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกสัมผัสโดนจมูกโด่งรั้นของอีกฝ่าย

" พูดไม่เพราะเลยนะคะ นารูโตะ หื้ม รู้ไหมครับ "

น้ำเสียงแหบพร่าพูดกระซิบกระซาบลดหน้าของคนเป็นน้อง จนอีกฝ่ายหน้าแดงออกมาอย่างไม่รู้ตัว ไหนไอ้พี่บ้ายังมาพูดจาชวนน่าขนลุกแบบนี้อีก

" ปะ...เป็นอะไรของพี่ บ้าไปแล้วหรอ "

นารูโตะพูดตะกุกตะกัก เพราะยังไม่ชินกับพี่ชายของตนในโหมดนี้

แล้วทำไมต้องใจเต้นแรงให้พี่ชายตัวเองด้วยฟระ !?

" โอเคค่ะ งั้นไหนมอนิ่งคิสพี่ก่อน "

ซาสึเกะพูดเสียงเรียบ แต่สายตากับแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ที่พร้อมจะขย้ำร่างตรงหน้าได้ทุกเมื่อถ้าเขาต้องการ เพราะความร้อนอบอ้าวของอากาศวันนี้รึเปล่าก็ไม่รู้ที่ทำให้นารูโตะหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อขึ้นมาเอาดื้อ ๆ

ไอ้บ้าเอ้ย ใจมันจะเต้นแรงทำไมเนี้ย แถมยังเต้นให้พี่ชายตัวเอง ไม่ ๆ ๆ นี่พี่ชายเรานะ เราจะรู้สึกแบบนั้นไม่ได้!

" น้องโตแล้วนะ ไม่ใช่เด็ก ๆ ทำไมต้องทำตามด้วย "

ผมมองคนตัวเล็ก ไอ้ตัวแสบทำปากจู๋ใส่ผม หึ ไหนปากบอกไม่อยากทำ แต่ดูเหมือนร่างกาย มันจะไม่ฟังสมองแฮะ น่ารัก...

" เดี๋ยวนี้พอโตหน่อยก็ไม่ฟังคำพี่แล้วหรอ หื้ม อ่างั้นวันนี้พี่ไปหาซากุระนะ "

ซาสึเกะพูด นิ้วเรียวเกลี่ยเส้นผมที่ร่วงลงมาปกที่หน้าผาก นิ้วเรียวลูบแก้มเบา ๆ ก่อนจะเลื่อนลงมาหยุดที่ริมฝีปากบางสีแดงอมชมพูน่าลิ้มลอง..อ่า เด็กซึนเอ้ย ก่อนจะนึกอะไรออกกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อยไม่ให้อีกคนเห็น ก่อนจะพูดประโยคสุดท้ายที่ทำเอาคนเป็นน้องถึงกับเลือดขึ้นหน้า

" พี่จะยั่วโมโหผมใช่ไหม!? "

นารูโตะพูดตวาดเสียงดังด้วยความโมโหเมื่อได้ยินพี่ชายพูดถึงซากุระคนรัก(เก่า)ของซาสึเกะที่ทำให้ซาสึเกะเจ็บมาไม่รู้กี่ครั้งแต่ซาสึเกะก็ยังยอมทนอยู่ แต่สุดท้ายก็เลิกกัน เพราะนารูโตะเป็นคนขอไว้ว่าต่อไปนี้จะขอเป็นคนอยู่ข้าง ๆ พี่เอง..

พี่ไม่ต้องไปรักใครอีก ถ้าผมไม่อนุญาต เพราะหัวใจของพี่ตอนนี้มันไม่ได้เป็นของเขาแล้ว แต่มันเป็นของผม....ของผมคนดียว

ไอ้บ้าเอ้ย พอนึกถึงเรื่องเมื่อตอนนั้น ทำไมเราถึงพูดแบบนั้นออกไปวะ น่าอายชะมัด -////-

นารูโตะเอามือคล้องคอซาสึเกะล็อคคอร่างสูงให้โน้มหน้าเข้ามาใกล้ก่อนจะประกบปากจูบค้างไว้ ริมฝีปากบางเม้มกดดูดแรง ๆ บดขยี้อย่างหมั่นเขี้ยว ก่อนจะถอนจูบอย่างอ้อยอิง

" พอใจพี่แล้วรึยัง ลุกเลยจะไปอาบน้ำ ชิ ! "

นารูโตะใช้แรงที่มีอยู่ทั้งหมดดันร่างสูงออกแรง ๆ ซาสึเกะยิ้มชอบใจ ก็ลุกออกอย่างว่าง่าย ตามองตามคนเป็นน้องเดินไปเข้าห้องน้ำด้วยท่าทางรีบร้อนอย่างเอ็นดู

" อยากให้พี่ช่วยอะไรบอกพี่ได้นะ เดี๋ยวพี่เข้าไปเอา..."

หึ

" ไอ้พี่บ้า เอาอะไร ทะลึ่ง! "

นารูโตะตะโกนออกมาจากในห้องน้ำ น้ำเสียงตะกุกตะกัก แต่ก็แสร้งทำเหมือนปกติ เสียงของตกลงพื้นกันระนาว

ไอ้พี่บ้า พูดอะไรก็ไม่รู้..

 

10:20 ห้องรับแขก

" ข้าวอยู่ในครัวนะ "

ซาสึเกะพูดออกไปในขณะที่ตากำลังจดจ่ออยู่กับโน๊ตบุ๊คมือนึงก็ยกแก้วกาแฟขึ้นมาจิบไปพลาง สายตาก็แอบชำเลืองมองน้องชายด้วยหางตาเล็กน้อย ก่อนจะกับมาทำงานตามเดิม

นารูโตะเดินเอื่อยเฉื่อยเดินเข้าไปในครัวเพื่อหาอะไรกิน ก่อนจะกลับออกมาพร้อมกับข้าวและน้ำเปล่าในมือเดินมานั่งข้าง ๆ บนโซฟา ด้านหน้าเป็นโต๊ะตัวยาว ซาสึเกะหันหน้าไปมองก็ส่ายหน้าเบา ๆ อย่างเอือมระอาให้กับนิสัยเกียจคร้านของน้องชาย ที่ตอนนี้เหมือนกำลังกึ่งหลับกึ่งตื่นตักข้าวกินมากกว่า

" นารูโตะกินดี ๆ มันหกเลอะกางเกงหมดแล้วเนี้ย เห็นไหม "

ซาสึเกะเผลอตวาดสียงดุใส่นารูโตะเพราะไหนจะทำงาน ไหนจะเป็นห่วงคนตัวเล็กก็อดจะนึกหงุดหงิดตัวเองขึ้นมาไม่ได้ เพราะจริง ๆ แล้วเขาอยากจะทำงานบ้า ๆ นี่ให้มันเสร็จ ๆ ไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว แต่ด้วยความที่แม่ดันมาบอกกะทันหันว่าไม่อยู่ 1 อาทิตย์แถมยังต้องไปคืนนั้นด้วยเลยไม่ได้ทำงานที่ค้างไว้จนเสร็จ มันก็เลยมาลงเอยแบบนี้ไง...

เห้อ เป็นอะไรอีกหล่ะ..

" จะลุกไปกินที่ไหน นารูโตะ "

ร่างสูงคว้าขอมือนารูโตะไว้ได้ทัน นารูโตะไม่ได้หันหน้ามามอง มือนึงก็ถือข้าวในมือ ก้มหน้าลง

" อย่ามายุ่งกับผม "

นารูโตะสะบัดมือออกอย่างแรง ยืนหันหลังให้ร่างสูงอยู่อย่างนั้น จนซาสึเกะหยุดทุกอย่างลุกขึ้นไปสวมกอดร่างบางจากทางด้านหลัง

" ขอโทษ.."

ซาสึเกะโน้มหน้าไปพูดกระซิบข้างหู น้ำเสียงอ่อนโยน คางเกยไว้ที่ไหล่

" อือ "

นารูโตะตอบสั้น ๆ ก่อนจะหันหลังกลับมามองร่างสูง สีหน้ารู้สึกผิดอย่างเห็นได้ชัด

" ขอนั่งตักได้ไหม "

น้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนอ้อนเงยหน้ามองซาสึเกะ ส่งสายตาอ้อนวอน ซาสึเกะเห็นก็รู้สึกหนักใจเล็กน้อยเพราะตอนนี้เขายังทำงานที่ค้างไว้ไม่เสร็จ แต่มันก็ช่วยไม่ได้นาน ๆ ที นารูโตะจะอ้อนเขาแบบนี้ ถึงเมื่อก่อนจะอ้อนเขาอยู่บ่อย ๆ แต่เดี๋ยวนี้มันหายากมากที่ จู่ ๆ นารูโตะก็เลือกที่จะแสดงด้านนี้ให้ผมเห็นอีกครั้ง

" หึ "

ซาสึเกะเดินจูงมือนารูโตะมานั่งที่โซฟาตามเดิม แต่มันไม่ได้นั่งปกติเพราะตอนนี้นารูโตะนั่งอยู่ระหว่างกลางขาซาสึเกะ โดยที่ซาสึเกะนั่งซ้อนอยู่ด้านหลัง

" กินข้าวได้แล้ว "

ซาสึเกะพูด มือยีผมน้องชายที่ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน แต่พ่อแม่ของทั้งคู่เป็นพี่น้องกันจริง ๆ หรือเรียกอีกอย่างว่า ทั้งสองเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกัน หรือ ญาติกัน แต่ไม่ใช่ทางสายเลือด...

แต่ถึงอย่างนั้น...มันก็ผิดอยู่ดีที่ผมดันหลงรัก..น้องชายตัวเอง

" อ่า อิ่มจัง "

นารูโตะนอนเอนหลังพิงหน้าอกแกร่งซาสึเกะที่กำลังจดจ่ออยู่กับงาน นารูโตะเงยหน้ามองร่างสูงที่ตอนนี้คิ้วกำลังขมวดจนมันชนกัน มือเรียวสวยยื่นมือไปนวดตรงขมับทั้งสองข้างให้มันคลายออก

" หื้ม ? "

ซาสึเกะละจากหน้าจอสี่เหลี่ยม ก็ก้มมามองคนตัวเล็กอย่าง งง ๆ ที่จู่ ๆ มือก็เริ่มอยู่ไม่สุข..

" คิ้วมันชนกันหมดแล้ว พักก่อนไหม เมื่อคืนพี่ก็ทำมันมาทั้งคืนแล้วนะ "

นารูโตะพูด ก่อนจะเยียดแขนขึ้นบิดขี้เกียจ มือคล้องคอร่างสูงให้ก้มลงมามองตน

" ให้กำลังใจหน่อยสิ "

ซาสึเกะพูดในขณะที่หน้าของทั้งสองอยู่ห่างกันเพียงแค่คืบเดียว ลมหายใจพ่นออกมาลดหน้าซึ่งกันและกัน

ริมฝีปากบางกดจูบเข้าที่คางร่างสูงอย่างแรงจนเกิดเสียงดังหน้าอาย แต่คนโดนกระทำมันเป็นเสียงดูหมั่นเขี้ยวเขามากกว่า

" อะ กำลังใจ"

นารูโตะยิ้มแก้มปริ่ม อย่างน่าเอ็นดูในสายตาของซาสึเกะถึงแม้ว่าตอนนี้อายุจะปาเข้าไป 25 แล้วก็ตามแต่ความน่ารัก ความสดใสมันยังคงอยู่ มันยังไม่หายไปไหน

ช่วยบอกทีว่าความสัมพันธ์แบบนี้มันคืออะไร ใช่ มันคือความรัก...

แล้วมันคือความรักแบบไหนล่ะ แบบพี่น้อง หรือ แบบ...คนรัก...

ผมไม่รู้จริง ๆ ช่วยบอกผมที..

แต่สำหรับผมตอนนี้ผมมีแค่ความรักแบบที่สองเท่านั้นที่ให้นารูโตะมาตลอด...

ความรักแบบ....คนรัก...

 

ปัจจุบัน

ตอนนี้ก็เข้าสู่วันที่ 3 ที่ต้องอยู่บ้านกัน 2 คน แต่มันเป็นวันที่ดูเหมือนผมทำอะไรร้ายแรงเกินไป เพราะผมดันมีอะไรกับน้องชายตัวเอง..

เหตุมันเกิดขึ้นเมื่อวาน...

21:20

" วันนี้ผมไปกินเลี้ยงกับเพื่อนนะ "

นารูโตะพูด ในขณะที่กำลังจัดแจงเครื่องแต่งกาย ในชุดเสื้อคอปกสีขาว แต่มันบางมากจนสามารถเห็นหุ่นบาง ๆ น่าสัมผัสข้างใน กางเกงยีนส์ กำลังจะเดินไปหยิบกุญแจรถบนหัวเตียง ซาสึเกะก็พูดแทรกขึ้น

" เพื่อนคนไหน แล้วทำไมเพิ่งมาบอก แล้วนี่ไปกินเลี้ยงเฉย ๆ หรือไปทำอะไร ? "

ซาสึเกะพูดเสียงเย็น เดินไปนั่งบนเตียงมองนารูโตะตั้งแต่หัวจรดเท้า

เสื้อมันบางไปไหม ?

" ก็เพื่อนสมัยเรียน ไปกินเลี้ยงจริง ๆ ทำไมพี่คิดว่าผมจะไปทำอะไร "

นารูโตะหันมาพูดตอบ แต่น้ำเสียงเริ่มไม่พอใจนักที่ได้ยินร่างสูงถามแบบนั้น ก่อนจะคิดอะไรออก เดินเข้าไปใกล้ขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักร่างสูงอย่างอ้อนวอนขอร้อง เพราะที่จริงแล้ววันนี้พวกคิบะมันนัดตี้ที่ผับ....

ผมจะมาพลาดโอกาสแบบนี้ไปคนเดียวไม่ได้ ไม่รู้แหละยังไงวันนี้ผมก็ต้องได้ไป....

กลิ่นแอลกอฮอลจาง ๆ ลอยออกมาเตะจมูกนารูโตะเมื่อนารูโตะโน้มหน้าเข้าไปคลอเคลียที่ซอกคอร่างสูง

" พี่ไปกินเหล้ามาหรอ ไหนบอกออกไปเอางานแปบเดียวไง "

นารูโตะหันมามองหน้าร่างสูง พูดเสียงไม่สบอารมณ์ เอ๊ะ กลิ่นนี้ทำไมมันไม่คุ้นเลย

กลิ่นน้ำหอมใคร !?

" กลิ่นน้ำหอมใคร ? ไหนบอกว่าออกไปเอางานไง แล้วนี้พี่ออกไปไหนมา พี่ไปหาซากุระมาใช่ไหม ? "

นารูโตะพูดโวยวายไปเป็นชุด จนร่างสูงไม่มีโอกาสได้พูดอะไร นารูโตะเห็นซาสึเกะไม่มีทีท่าจะพูดโต้กลับตนก็ทุบหน้าอกซาสึเกะแรง ๆ ซ้ำ ๆ อยู่อย่างนั้น

" ฮรึก..สัญญา...สัญญากันแล้วไง..พี่เป็นของผมคนเดียว ฮรึก.."

ไม่ทันไรน้ำตาสีใสก็ไหลออกมาจากตาคู่สวย เสียงสะอึกอื้นไห้

" นารูโตะ นารูโตะ ฟังพี่ก่อน "

ซาสึเกะรวมข้อมือนารูโตะมากุมไว้ที่หน้าอกตัวเอง ให้อีกคนสัมผัสถึงอัตราหัวใจที่มันเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ

ตึก ตึก ตึก ตึก

" รู้สึกไหม หัวใจพี่มันเต้นแรงแบบนี้ เหมือนกับว่ามันจะหลุดออกมาพี่เป็นแบบนี้ทุกครั้งเวลาอยู่ใกล้หนู.."

นารูโตะเริ่มหยุดดิ้นไปมา เงยหน้ามองร่างสูง ซาสึเกะยื่นมือไปเกลี่ยน้ำตาออกอย่างแผ่วเบา

" พิสูจน์สิ "

นารูโตะพูดก้มหน้า ซ่อนใบหน้าเห่อร้อนแดงก่ำเอาไว้ มือกำชายเสื้อร่างสูงแน่นอย่างเขินอายให้กับคำพูดของตัวเอง

ซาสึเกะยิ้มอย่างชอบใจ ก่อนจะอุ้มหน้าให้มานั่งบนตักดี ๆ โน้มหน้าไปคลอเคลียที่ซอกคอขาวร่างบางริมฝีปากขบเม้มผิวขาวนั้นจนเกิดรอยแดง ช้ำ

" อื้อ อ๊ะ "

นารูโตะแอ่นกายรับด้วยความเสียว มือคล้องคอร่างสูง ซาสึเกะเริ่มปลดกระดุมร่างหน้าออกทีละเม็ดจนเผยให้เห็นหุ่น เอวบางอย่างกับผู้หญิงของนารูโตะ ไหนผิวที่มันเนียนขาว จนน่าสัมผัส...

อ่า ให้พี่อดทนตั้งนาน วันนี้ก็อดทนเพื่อพี่หน่อยละกัน..

มือหนาเลื่อนต่ำลงมาจนถึงขอบกางเกงไม่รอช้าดึงกางเกงยีนส์ตัวเก่งของน้องชายออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะถอดเสื้อของตัวเองออกอย่างรวดเร็วโยนมันทิ้งไว้ข้างเตียง

" ซาสึเกะ.."

" หื้ม.."

" มันจะเจ็บไหม "

เสียงใสถามออกไปอย่างไร้เดียงสา ตอนนี้ทั้งสองร่างกายไร้ซึ่งเสื้อผ้า ร่างสูงค่อมร่างนารูโตะไว้ มือหนาลูบแก้มขึ้นสีแดงระเรื่อนั้นไปมาเบา ๆ

" เจ็บ แต่ผ่านไปสักพักอาจจะติดใจ หึ "

สายตาเจ้าเล่ห์มองน้องชายกระตุกยิ้มมุมปาก

" ไอ้พี่บ้า -///-"

เป็นคำด่าที่ฟังแล้วรู้สึกดีที่สุดสำหรับผมตอนนี้เลย ซาสึเกะค่อย ๆ แยกขานารูโตะออกกว้าง ๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบหลอดเจลในลิ้นชักบนหัวเตียงมาบีบใส่มือ

" นี่พี่มีของแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ? "

นารูโตะเกิดสงสัยขึ้นมา ทำไมไอ้เจลหล่อลื่นมันถึงมาอยู่ในห้องนอนซาสึเกะ

" อยากรู้ไปทำไม หื้ม "

" ก็อยากรู้ อ๊ะ ! เจ็บ ฮรึก.."

NC (อ่านแบบเต็มได้ที่ReadAWrite)

ซาสึเกะจับเอวนารูโตะกระแทกเข้าออกแรง ๆ ปากก็ครางเรียกชื่อน้องชาย ไม่วายโน้มหน้าไปเม้มดูดใบหูเล็กน่ารักของคนตัวเล็ก ก่อนจะกระตุกสองสามที น้ำสีใสขุ่นถูกพ่นเข้าไปในตัวนารูโตะ ปากก็เอาแต่พูดพร่ำบอกรักคนเป็นคนน้อง มือหนาก็เลื่อนไปกอบกุมส่วนอ่อนไหวของนารูโตะชักเข้าชักออกเร็ว ๆ นารูโตะเกร็งตัวก่อนน้ำรักจะปล่อยออกมาเช่นกัน ร่างสูงล้มตัวทับนารูโตะ เสียงหายใจหอบเหนื่อยกับกิจกรรมเข้าจังหวะที่เพิ่งทำไปเมื่อสักครู่ ทั้งสองหมดแรงเพราะรู้สึกเหนื่อยและมีความสุขในทีเดียว ก่อนทั้งคู่จะคล้อยหลับไปเข้าสู่ห้วงนิทรา...

 

" มันจะผิดมากไหม ถ้าผมดันรักพี่ชายตัวเอง.."

" อุจิวะ ซาสึเกะ "

- BROTHER -

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

" มันผิดด้วยหรอที่เรารักกัน"

-END-

Talk : เรื่องนี้จริง ๆ จะแต่งนางเป็นพี่น้องกันจริงๆ แต่ความสัมพันธ์มันดูบาปไป -0- เลยให้นางเป็นญาติกันแทนแต่มันก็ยังบาปอยู่ดี 555 ถ้าใจเราบาป เราทีมเดียวกันค่ะ ไว้เจอกันเรื่องหน้า ฝากด้วยน้าาาา

#ยังไม่ได้เช็คคำผิด ไว้เดี๋ยวมาแก้น้าาา ^0^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22 ความคิดเห็น

  1. #18 MitsukiCarto (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2563 / 23:34
    อยู่ทีมเดียวกันเลยค่ะไรท์~
    #18
    0