นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Fic : SasuNaru Valentine 's day [END]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Fic Naruto 



SasuNaru 



ดีจ้า ไรท์กลับมาคราวนี้ ขอต้อนรับวาเลนไทน์หน่อย อิอิ 

ขอบ่นหน่อยเหอะ 555 ช่วงนี้ไรท์กำลังจะเปิดเทอม 2 นะ อันนี้ที่อื่นกำลังจะปิดงี้ 

แต่ไรท์เพิ่งจะเปิดเน้อ ส่วนเรื่องยาวนั้น ไรท์ท้อมาก มันตันไปหมดเลย งื้อ

คือ ไรท์แต่งสดนะ อีกอย่างช่วงนี้ใกล้เปิดเทอมแล้วด้วย 

เอาละอย่าเสียเวลาเราไปอ่านฟิค

เรื่องนี้กันโลดดดด------ -0-




คำเตือน

1. ฟิคสั้น ประเภท ชาย x ชาย 

2. ไรท์แต่งเอง และกลั่นกรองจากความมโนล้วน ๆ เนื้อหาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องของตัวละครแต่อย่างใด 

3. คอมเม้นกันมาาา แนะนำโล้ดดดดด 

#ทีม SasuNaru <แต่งคู่นี้เป็นหลัก>

เนื้อเรื่อง อัปเดต 12 ก.พ. 63 / 01:21


คอนโดซาสึเกะ 

ร่างเพรียวนอนดิ้นไปมาบนเตียง โดยมีคนรักของตนนามว่า ' ซาสึเกะ ' นอนหลับอยู่ข้าง ๆ แต่ก็ต้องโดนปลุก โดยร่างเพรียวที่นอนดิ้นไปมา

 

"นอนได้แล้วหน่า  นารูโตะ "

 

เสียงเรียกจากคนรัก พร้อมกับดึงร่างเพรียวเข้ามากอด ให้หยุดนอนดิ้น ฝังจมูกลงกลุ่มผมสีเหลืองทองดั่งแสงตะวัน  สูดดมความหอมจากคนรัก  อย่างหวงแหน  นารูโตะดันตัวซาสึเกะออก  แล้วลุกนั่งอย่างหงุดหงิด  ซาสึเกะลืมตา มองหาคนดื้อ  ที่ตอนนี้นั่งหน้างอ  กอดอกมองมาทางตน  ซาสึเกะรู้ดีว่าเป็นเพราะอะไร  นารูโตะถึงเป็นแบบนี้ 


" นารูโตะ  มันเป็นงานนายก็รู้ "

ซาสึเกะดันตัวลุกนั่งขยับเข้าไปนั่งใกล้คนขี้งอน  กุมมือนารูโตะไว้  แล้วพูด 

 

"แต่ยัยซิลิโคนนั่น ! ไปด้วย ! "

นารูโตะปัดมือออก  หันหน้าหนีอย่างไม่สบอารมณ์ แล้วมันหน้างอนไหมละ  เหอะ ! 

 

           สวัสดีครับผม นารูโตะ ที่วันนี้ผมนอนไม่หลับก็เพราะพรุ่งนี้  ซาสึเกะจะต้องไปต่างจังหวัดกับยัยซิลิโคนนั่น ตั้ง 1 อาทิตย์   อ้อ  ยัยนั่นชื่อ คาริน  ผมโคตรจะไม่ชอบยัยนั่นเลย ผมดูยัยนั่นออกตั้งแต่ปาร์ตี้คราวที่แล้ว  ถ้าไม่ติดว่าเป็นงานเลี้ยงฉลองให้ซากุระ  ยัยนั่นได้ศพไม่สวยแน่ หึ คิดว่าผมไม่รู้ไม่เห็นรึไง วันงานคืนนั้น มองซาสึเกะแทบอยากจะกลืนกิน  ผมไม่กระโดดต่อยหน้าก็ดีเท่าไหร่แล้ว  แล้วพรุ่งนี้จะต้องไปสัมมนาต่างจังหวัดกับยัยนั่น  เพราะยัยนั่นเป็นเลขาซาสึเกะนะสิ  ผมละอยากจะเปลี่ยนจะแย่  แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะผมกลัวว่าซาสึเกะจะคิดว่าผมงี่เง่าเกินไป 

 

" นารูโตะ  เราคุยกันเรื่องนี้แล้วไง "


ซาสึเกะจับมือผม  คิ้วเริ่มขมวดเข้าหากัน  ให้ตายสิ นี่ผมงี่เง่าอีกแล้ว  ไม่ได้ผมจะทำให้ซาสึเกะไม่สบายใจไม่ได้  ผมพยายามควบคุมตัวเองสักพักก่อนจะหันหน้าไปตอบซาสึเกะ


 

" ก็จะไม่ฉันคิดมากได้ไง ดูยัยนั่นสิ มองนายแทบอยากจะกลืนกินขนาดนั้น แถมนายก็ยังไปกับยัยนั่นตั้ง 1 อาทิตย์อีก ..... "

ผมพูดก้มหน้า  อย่างน้อยใจ ที่ซาสึเกะดุผม แต่ก็จริงแหละ ผมคงงี่เง่าเกินไปจริง ๆ 


ซาสึเกะดึงนารุโตะเข้ามากอดหน้าซุกอก มือลูบหัวเบา ๆ 


 

"นารูโตะ  ฉันอยากให้นายรู้เอาไว้ว่า คนที่ฉันรัก และ จะรักแค่คน คนนี้เพียงคนเดียว คนคนนั้น คือ นาย  ไม่ว่าจะเป็นใคร ถ้าไม่ใช่นาย ฉันก็ไม่สนใจใครทั้งนั้น  เชื่อใจฉันนะ  เจ้าทึ่มเอ๊ยย..." 

 

ซาสึเกะผละกอดออก  ก่อนจะดีดหน้าผากนารูโตะอย่างเอ็นดู  คนขี้น้อยใจ แต่มันก็ทำให้ซาสึเกะอมยิ้มได้อีกคืน  เพราะมันมีไม่มากนักที่คนอย่างนารูโตะจะงอแง คิดมาก เพราะเค้าขนาดนี้

" งึก.... ที่ฉันเป็นแบบนี้ ก็เพราะฉันรักนาย......รักนาย   รักนายมากไง  เจ้าขี้เก็ก!! "

 


นารูโตะทำท่าลูบหน้าผากเบา  ๆ ทั้ง ๆ ที่มันไม่เจ็บเลยสักนิด แต่พอคิดว่าซาสึเกะจะต้องไปอยู่กับยัยซิลิโคนนั่นวันพรุ่งนี้  มันก็อดนึกหึงหวงขึ้นมาไม่ได้  นารูโตะผลักซาสึเกะให้นอนลง   แล้วขึ้นค่อมแล้วตะโกนเสียงดัง ๆ ข้างหู  มือจี้ที่เอวไม่หยุด 


 

ซาสึเกะรวบตัวคนรักกอดไว้แน่น  หัวเราะชอบใจ ที่เห็นคนอย่างนารูโตะ งอแง บอกรักเค้าหนักขนาดนี้  เมียใครเนี้ย น่ารักจริง ๆ 


" ฮ่า  ๆ พอแล้ว  ฮ่า ๆ มันจั๊กจี๊ ฮ่า ๆ "

นารูโตะลุกออก  แล้วล้มตัวนอนข้าง ๆ แทน ซาสึเกะเห็นนารูโตะอารมณ์ดีขึ้น ก็หันหน้าไปทางนารูโตะ  

 


"นารูโตะ นายอารมณ์ดีขึ้นแล่วใช่ไหม พรุ่งนี้ฉันต้องไปทำงานกับคารินแล้วนะ  จริง ๆ ฉันไม่ได้ไปกันแค่ 2 คน พวกคิบะ กาอาระ ก็ไปด้วย " 

ซาสึเกะพูด  มือวางบนแก้มลูบเบา ๆ ไปมาอย่างอ่อนโยน นารูโตะยิ้มให้กับความน่ารักของซาสึเกะที่แคร์เค้ามากขนาดนี้

 

" อื้ม ฉันไม่เป็นไร  ฉันโอเคร "

ผมจับมือซาสึเกะที่ลูบแก้มผม มากุมไว้  แล้วขยับตัวเข้าไปใกล้ หน้าซุกอกอุ่น ๆ ซาสึเกะ

ซาสึเกะกระชับกอดแน่น ริมฝีปากบางเลื่อนมาจูบที่หน้าผากอย่างแผ่วเบา 

 

รัก  รักมาก  รักมากจนคิดว่าไม่มีใครมาแทนที่คนในอ้อมกอดได้อีกแล้ว 

 

 

เช้าวันต่อมา....


         ร่างเพรียวนอนผ้าห่มคุมหัว  มือก็ควานหาคนรัก  แต่กับพบกับความว่างเปล่า....  นารูโตะดึงผ้าห่มออก ลุกขึ้นบิดขี้เกียจไปมาเหมือนทุกที  ตาก็มองนาฬิกาที่ตั้งบนหัวเตียง เป็นเวลา 9 โมงเช้า แงงละ  เวลาสายขนาดนี้คงไปตั้งแต่ 7 โมงแล้วสินะ  ผมนี่มันแย่จริง ๆ ไปงอแงเรื่องยัยนั่น ไม่รู้ปานนี้จะได้กินข้าวรึยัง ? จะนอนพอไหม ? เพราะเมื่อคืนผมดันตื่นมากลางดึก  เห้อ ผมนี่มัน..... ชั่งมันเถอะ ผมลุกขึ้นจากเตียงเดินเข้าห้องน้ำ ไปจัดการธุระส่วนตัว 

 


          หลังจากนารูโตะทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อย ท้องตัวดีก็เกิดเสียงปะทะร้องขึ้นมา นารูโตะลูบท้องตัวเองเบา  ๆ  พลางคิด 'เห้อ ซาสึเกะไม่อยู่ 1 อาทิตย์  แสดงว่าอาทิตย์นี้ ฉันจะต้องกินราเมงทั้งอาทิตย์เลยสินะ  เห้อ....' นารูโตะถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย  เพราะทุกวันนี้พวกอาหารการกิน ซาสึเกะเป็นคนทำให้หมด   จนนารูโตะติดอาหารที่ซาสึเกะทำให้กิน  จนลืมไปว่าเมื่อก่อนเคยชอบกินราเมงมากขนาดไหน พอมาตอนนี้กับรู้สึกเฉย ๆ ขึ้นมาซะงั้น 

 

"คิดถึงนายจัง "

นารูโตะเดินตรงไปห้องครัว  สายตากลับไปสะดุดกับกระดาษแผ่นเล็กแปะอยู่หน้าตู้เย็น 

 


'ฉันทำข้าวเช้าให้นายไว้แล้ว  อยู่ในตู้เย็นเอาไปเวฟนะ  อย่าลืมใส่ถุงมือเข้าใจไหม  เจ้างั่ง  อาทิตย์นี้ฉันบอกซากุระให้แล้ว  เรื่องอาหาร เพราะยังไงตอนนี้นายคงไม่กลับไปกินอาหารพวกไร้ประโยชน์ พวกนั้นหรอกใช่ไหมละ  อยู่บ้านก็หัดไปเที่ยวกับเพื่อนบ้าง  เดี๋ยวฉันก็กลับแล้ว  อย่าคิดมากเข้าใจไหม  ฉันรักนายนะ....ซาสึเกะ '

 

          นารูโตะดึงกระดาษออกหลังอ่านเสร็จ  ก็อมยิ้มให้กับความน่ารักของซาสึเกะที่น้อยคนนักจะได้เห็นมุมนี้  ผมรู้สึกโชคดีที่มีซาสึเกะ  และรู้สึกขอบคุณซาสึเกะที่ทำทุก ๆ วันให้ผมมีความสุขได้มากขนาดนี้

 

         เมื่อคิดได้นารูโตะก็เปิดตู้เย็นเพื่อที่จะกินข้าวเช้า  แต่ก็ต้องตกใจ และ ดีใจในเวลาเดียวกัน  เพราะสิ่งที่มันอยู่ข้าง ๆ ข้าวเช้าของเค้านั้น  มันคือ  'ดอกกุหลาบสีเหลืองช่อใหญ่ '

 


        นารูโตะรู้สึกเขินกับการกระทำของซาสึเกะมาก ถึงแม้ว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรก  ที่ซาสึเกะทำอะไรแบบนี้  แต่มันกลับรู้สึกได้ว่าซาสึเกะคอยใส่ใจนารูโตะทุกอย่างจริง ๆ  นารูโตะหยิบดอกกุหลาบช่อใหญ่ออกมา  แอบเอะ ใจเล็กน้อยที่ดอกกุหลาบช่อนี้สีเหลืองทั้งช่อ  แต่ก็ไม่นึกสงสัยอะไร สายตาก็ไปเจอเข้ากับการ์ดใบสีชมพู ที่ถูกซ่อนในช่อดอกกุหลาบ  นารูโตะรู้สึกตื่นเต้น หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ  ทำไมซาสึเกะถึงได้น่ารักขนาดนี้


 

'แฮปปี้วาเลนไทน์นะ  เจ้างั่งของฉัน   คิดว่าฉันลืมรึไง  ปีนี้ฉันให้ดอกกุหลาบสีเหลือง  ที่มันแสดงถึงความสดใส ร่าเริง  ดั่งแสงตะวัน เหมือนกับนาย  และมันก็ยังหมายถึง  ความรักที่ร้อนแรง  และ ยาวนาน ไม่จืดจาง  หวานชื่น  และมีความสุข เหมือนอย่างที่ฉันให้นาย  ปีนี้ฉันขอโทษที่ไม่ได้อยู่ให้ด้วยตัวเอง   แต่กลับไปฉันจะทวงทั้งต้นทั้งดอกเลยคอยดู  เตรียมตัวเตรียมใจ  เอาไว้ให้ดีละ  เจ้าเซอะเบ๊อะ....ฉันรักนายมากนะ  / ซาสึเกะ '


 

         นารูโตะนั่งยิ้มอย่างเขินอาย  แต่ที่ทำให้หน้าแดงจนกินข้าวเช้าไม่ลง ก็ตรงไอ้บรรทัดเกือบสุดนี่แหละ  


 

" ไอ้บ้าาาาา ซาสึเกะ  ! >///< "

 

 

'มันก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ  ก็แค่ผมรักผู้ชายคนนึงมาก  และ  เค้าก็รักผมมากเช่นกัน  ผมเลยคิดว่าเค้าไม่ควรได้รับการหักหลัง  หรือ  นอกใจ  ผมรู้แค่ว่าผมจะทำทุก ๆ วันให้เค้ามีความสุขที่ได้รักคนอย่างผม  และ ผมก็ไม่อยากให้เค้าต้องมานั่งคิดมาก ร้องไห้ เพราะผมเป็นต้นเหตุ  แต่มันคงไม่มีวันนั้นหรอกครับ  .....'  ซาสึเกะ 

 

 

 

-END-

ผลงานอื่นๆ ของ Jai_Jye

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น