นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

Fic : SasuNaru ทาสรัก [END]

โดย Jai_Jye

เรื่องราวของเด็กหนุ่มที่ต้องทำงานขายบริการ ส่งตัวเองเรียนตั้งแต่จำความได้ โดยไม่มีทางเลือก....แต่ดูเหมือนพระเจ้ายังไม่ถอดทิ้งเค้าซะทีเดียว เพราะหลังจากนั้นไม่นาน ชีวิตเค้าก็เปลี่ยนไป.....

ยอดวิวรวม

6,797

ยอดวิวเดือนนี้

33

ยอดวิวรวม


6,797

ความคิดเห็น


10

คนติดตาม


337
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  21 ม.ค. 63 / 22:27 น.
นิยาย Fic : SasuNaru ѡ [END]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Fic Naruto


SasuNaru 



สวัสดีจ้า ช่วงนี้อ่านฟิคสั้นไปก่อนเน้อ เดี๋ยวเรื่องยาวไรท์จะมาต่อแน่นอน อิอิ 

ฟิคสั้นเรื่องนี้ก็เข้าสู่เรื่องที่ 8 ลิ้วว ยินดีต้อนรับสู่โลกแห่งคู่จิ้นคู่เดียวของไรท์ อิอิ





คำเตือน

1. ฟิคสั้นเรื่องนี้เป็น ชาย x ชาย นะค้าบบ

2. ฟิคเรื่องนี้เกิดจากความมโนของไรท์เอง ไม่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับตัวละครหลักแต่อย่างใด 

3. คอมเม้นต์  ติชม  แนะนำได้น้า ^^

#ทีมSasuNaru   <แต่งคู่นี้เป็นหลักนะคะ>

เนื้อเรื่อง อัปเดต 21 ม.ค. 63 / 22:27


ผับ xx

" มาที่นี่ทำไม อิทาจิ " เสียงเย็นสุขุม ใบหน้านิ่งจนดูเย็นชา ของน้องชายนามว่า ซาสึเกะ เอ่ย เมื่อรถคันหรูแล่นมาหยุดที่ทางเข้าสถานบันเทิงชื่อดัง ในเขตการปกครองของตระกูลอุจิวะ

" ก็แค่มีของที่ฉันสนใจอยู่ที่นี่ " เสียงนุ่มละมุนของพี่ชาย นามว่า อิทาจิ ตอบน้องชายของตน กระตุกยิ้มอย่างมีเล่ห์นัย ก่อนจะก้าวเท้าลงจากรถ ตามด้วยซาสึเกะ

" หึ ยังไม่เข็ดรึไง เด็กของนายคนที่แล้วก็โดนฉั..." ซาสึเกะกระตุกยิ้มร้ายกลับให้คนเป็นพี่ แต่กลับถูกสายตาที่ดูจริงจังกว่าทุกครั้งมองมาที่ตน

"หยุด.. ครั้งนี้ฉันคงไม่ปล่อยให้เด็กของฉันเข้าไปยุ่งย่ามกับนายอีกแล้วละ " อิทาจิ ยกมือขึ้นให้หยุดพูด ด้วยน้ำเสียงจริงจัง แล้วเดินเข้าไปด้านใน จนซาสึเกะอารมณ์เสียอย่างถึงที่สุด เพราะปกติไม่ว่าจะของ หรือ แม้กระทั่งคน อิทาจิมักจะยอมให้เค้าเสมอ แต่ครั้งนี้ดูเหมือน....

"จะไม่ยอมสินะ หึ ฉันชักอยากจะเห็นหน้าคนที่ทำให้พี่ฉันกล้าพูดกับฉันแบบนี้แล้วสิ " ซาสึเกะพูดกับตัวเองอยู่สักพัก ไม่นานก็เดินตามเข้าไปดูเด็กของคนพี่สักหน่อย

 

"นายท่าน วันนี้มาด้วยตัวเองมีอะไรรึป่าวครับ" ชายร่างสูงใส่ชุดพนักงาน รีบวิ่งจ้อเข้ามาเมื่อเห็นหน้าคุณชายทั้งสองแห่งตระกูลอุจิวะ ที่ถือได้ว่าเป็นนายใหญ่สูงสุดในเขตปกครองในระแวกนี้ เพราะตระกูลอุจิวะถือเป็นตระกูลที่โด่งดังมากในญี่ปุ่น

"เด็กคนนั้นอยู่รึป่าว" อิทาจิรีบเข้าประเด็นที่เข้ามาที่นี่เพราะอะไร

"อ้อ ท่านหมายถึงนารูโตะ เด็กที่ท่านบอกว่าสนใจเมื่อวันก่อนใช่ไหมครับ"

"นารูโตะงั้นหรอ ? อ่าใช่ " อิทาจิทำท่าครุ่นคิดอยู่สักพัก ก่อนเอ่ย

"งั้นท่านเชิญนั่งรอที่โซนวีไอพีก่อนนะครับ เดี๋ยวผมไปตามมาเดี๋ยวนี้" ชายร่างสูงพูดจบ ยิ้มให้ผู้เป็นนายทั้งสอง

ก่อนเดินเข้าไปยังด้านใน

"เป็นอะไรซาสึเกะ ไม่พอใจฉันงั้นหรอ " อิทาจินั่งขาไขว่ห้าง มือนึงถือแก้วไวน์ กระตุกยิ้มให้ซาสึเกะ อย่างยั่วอารมณ์คนน้อง ที่เอาแต่ยืนเงียบตั้งแต่เดินเข้ามาด้านใน

"ป่าวนิ ผมก็แค่อยากเห็นหน้าไอ้คนที่ทำให้พี่กล้าพูดแบบนั้นกับผม " น้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนจะปกติ แต่อิทาจิรับรู้ได้ถึงความน้อยใจของน้องชาย เพราะ จู่ ๆ ก็แทนตัวเองว่า 'ผม' ทั้ง ๆ ที่ปกติจะแทนตัวเองอีกแบบ อิทาจิมองหน้าน้องชาย ยื่นมือไปยีหัวอย่างเอ็นดู ที่เห็นซาสึเกะดันมาทำด้านแบบนี้ให้เค้าเห็นอีก เพราะเท่าที่จำความได้ซาสึเกะเลิกแทนตัวเองว่า 'ผม' ตั้งแต่ 10 ขวบแล้ว จนตอนนี้อายุก็ปาเข้าไป 25 แล้ว จะมีอะไรซะอีกถ้าตอนนี้ไอ้น้องชายไม่ได้กำลังงอนเค้าอยู่...

"อย่ามาจับผม " ซาสึเกะปัดมือพี่ชาย สายตาไม่พอใจ ประดุจเด็กน้อยวัย 10 ขวบ ไม่มีผิด อิทาจิมองอาการน้องชายอย่างนึกขำ

"555 นายงอนฉันหรอ ฉันจะไปสนใจคนอื่นมากกว่านายได้ยังไง หื้ม " อิทาจิวัย 27 พูดยิ้มให้น้องชาย ก่อนจะยกแก้วไวน์มาดื่ม ซาสึเกะหันหน้าหนี หน้านิ่ง ถึงจะอย่างนั้นแต่ก็แอบดีใจที่อิทาจิพูดแบบนั้นกับตน อิทาจิเหลือบมองซาสึเกะอยู่เป็นพัก ๆ ก่อนจะอมยิ้มออกมา 

 

"มาแล้วครับ นายท่าน" อิทาจิวางแก้วไวน์ก่อนจะหันไปตามเสียงพร้อม ๆ กับซาสึเกะ ปรากฎร่างสูงเพรียว ผิวขาวนวล ตาคม ปากนิด จมูกหน่อย ผมสีทองสั้นสวย เดินออกมาจากด้านหลังพนักงานหนุ่ม ท่าทางเขินอาย   ซาสึเกะมองร่างเพรียวตรงหน้าตาไม่กระพริบ กลืนน้ำลายลงคออย่างลืมตัว จนอิทาจิที่สังเกตอาการน้องชาย กระแอมหนึ่งทีเรียกสติ 

"สวัสดีครับ ผมนารูโตะ  ครับ ^^ เรียกผมมามีอะไรรึป่าวครับ " อิทาจิมองนารูโตะอย่างเอ็นดู พลางเห็นสายตาน้องชายตัวดี ก็กระตุกยิ้มออกมา 

"ฉันจะไม่พูดอ้อมค้อมนะ ฉันสนใจนาย ฉันจะซื้อนายไปอยู่กับฉัน "  อิทาจิพูดจบ ก็หยิบใบเซ็นต์เช็คในกระเป๋าออกมาเขียนอะไรลงไป ยื่นให้นารูโตะ

"!!!!" นารูโตะตาเบิกโพลงตกใจ เพราะเห็นจำนวนเงินที่อิทาจิยัดใส่มือเค้าในจำนวนที่ชาตินี้ก็คงใช้ไม่หมด...

"สิ..สิบล้านนน!! " นารูโตะอุทานออกมาเสียงดัง มองหน้าอิทาจิเลิ่กลักประมาณว่า ให้เค้าจริง ๆ หรอ  อิทาจิไม่ตอบแต่กลับ ยิ้มพยักหน้าให้

"หึ อิทาจิเด็กคนนี้นะหรอ ที่นายบอก ก็ไม่ต่างจากเด็กคนก่อนของนายสักเท่าไหร่นิ พูดกับฉันซะขนาดนั้น นี่นะหรอ เห็นแก่เงินชะมัด  ! " ซาสึเกะพูด สายตามองนารูโตะอย่างเหยียด ๆ นารูโตะที่ยืนฟังก็กำเช็คในมือจนตัวสั่น นารูโตะไม่เคยเจอใครที่พูดดูถูกเค้าขนาดนี้มาก่อน ยื่นเช็คออกมาตรงหน้าและฉีกมันเป็นชิ้นเล็ก ๆ ต่อหน้าต่อตาซาสึเกะ

"นี่คุณมันจะดูถูกผมมากเกินไปแล้วนะ ถึงผมจะทำอาชีพแบบนี้ ผมก็ไม่เคยพูดดูถูกใคร หรือ ทำให้ใครเดือดร้อน ผมไม่อยากได้หรอกเงินของพี่คุณ !! " นารูโตะพูดด้วยอารมณ์เดือดพุ่งพล่าน จนซาสึเกะมองเขม็นลุกขึ้น ไปประจันหน้า

"นี่นาย!! " ซาสึเกะลุกพรวดขึ้นอย่างหัวเสียเกิดมาเค้าก็ไม่เคยเจอคนกล้าว่าเค้าขนาดนี้มาก่อน 

"ซาสึเกะพอได้แล้ว กลับมานั่งที่ของนาย ! " อิทาจิพูดเสียงเย็นกดต่ำโดยไม่ได้หันไปมองน้องชายเลยสักนิด ซาสึเกะหยุดซะงัก  เพราะเค้ารู้ดีว่าตอนนี้ตนได้ทำให้พี่ชายโกรธเข้าแล้ว 

" ชิ! " ซาสึเกะทำเสียงฟึดฟัดไม่พอใจ ก่อนจะเดินกลับมานั่งที่ตามเดิม อิทาจิเมื่อเห็นซาสึเกะยอมทำตามที่พูดก็รีบยืนขึ้นพูดให้นารูโตะอารมณ์เย็นขึ้นทันที 

"นารูโตะฉันของโทษแทนน้องฉันด้วยละกัน แต่ที่ฉันบอกนายฉันอยากได้นายไปอยู่กับฉันจริง ๆ ในฐานะน้องชายของฉันอีกคน " คำพูดของอิทาจิมันทำให้ซาสึเกะหันควับมาอย่างเร็ว คิ้วหนาเริ่มขมวดติดกัน กำลังจะลุกขึ้นพูดแต่กลับถูกสายตาดุของอิทาจิ

" น้องชาย!? " นารูโตะตกใจเป็นรอบที่สอง ไม่คิดว่าคุณชายตระกูลดังอย่างอุจิวะจะมาขอตนที่เป็นแค่เด็กขายบริการอย่างเค้าไปเป็นน้องชาย นี่มันบ้าไปแล้ว เค้ากำลังคิดอะไรอยู่   ถ้าจะให้คิดผมว่าให้ผมไปเป็นที่ระบายอารมณ์ยังพอฟังได้...เพราะผมทำอาชีพอะไรก็รู้ ๆ กันอยู่

"ใช่ น้องชายอีกคนของฉัน นะ นารูโตะ " อิทาจิจับมือนารูโตะมากุมไว้เป็นการขอร้อง จนนารูโตะรู้สึกเกร็งไปหมดที่คนระดับนี้มาขอคนต่ำ ๆ อย่างเค้าไปเป็นน้องชาย นารูโตะไม่รู้จะทำยังไง  เพราะตอนนี้รู้แค่ว่าสายตาผู้คนในร้านเริ่มมองมาทางตนเป็นตาเดียว 

"ปล่อยมือผมเถอะครับ  คนมองผมหมดแล้ว ครับผมตกลง ^^ " คำตอบของนารูโตะทำให้อิทาจิพอใจไม่น้อย ยื่นมือไปยีหัวนารูโตะอย่างเอ็นดู  มีก็แต่เพียงสายตาของซาสึเกะที่จ้องมาที่ทั้งคู่อย่างจะกินเลือดกินเนื้อ 

 

วังตระกูลอุจิวะ 

" ซาสึเกะ ซาสึเกะ! ฉันเรียกไม่ได้ยินรึไง ! " ซาสึเกะรีบลงจากรถเดินเข้าบ้านโดยไม่สนใจเสียงตะโกนเรียกของพี่ชาย   อิทาจิส่ายหัวไปมาอย่างเหนื่อยใจ ที่ซาสึเกะนั่งเงียบไม่ยอมพูดกับเค้ามาตลอดทางก็เพราะเค้าเองที่ไม่ยอมบอกซาสึเกะตั้งแต่แรกว่าไปที่นั่นเพราะอะไรกันแน่..

"พี่อิทาจิฮะ เพราะผมใช่ไหม " นารูโตะที่เดินลงจากรถมายืนข้าง ๆ อิทาจิ ก็เอ่ยขึ้น ด้วยน้ำเสียงเศร้า และรู้สึกผิดที่ตนเป็นต้นเหตุให้พี่น้องต้องมาทะเลาะกัน เพราะใคร ๆ ก็รู้ว่าพี่น้องตระกูลนี้รักกันมากยิ่งกว่าอะไร ไม่ว่าจะของใช้ หรือ อะไรก็ตามคนเป็นพี่อย่างอิทาจิ มักจะตามใจและยอมคนเป็นน้องอย่างซาสึเกะเสมอ แต่เรื่องนี้ดูเหมือนคนพี่จะไม่ยอม ซึ่งมันทำให้นารูโตะรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก

"ไม่หรอก นายอย่าคิดมากละ เดี๋ยวฉันเคลียร์เอง ^^ " อิทาจิหันไปทางนารูโตะจับไหล่ก่อนจะพูด นารูโตะพยักหน้าเข้าใจ แล้วทั้งสองก็เดินเข้าไปในบ้าน โดยมีสาวเมดยืนโค้งคำนับให้ตั้งแต่ประตูเข้าบ้านยันบันไดขึ้นชั้นสอง -0-

"นายขึ้นไปอาบน้ำข้างบนก่อนนะ ห้องของนายฉันเตรียมไว้ให้แล้ว แล้วค่อยลงมากินข้าวเย็น " อิทาจิบอกนารูโตะเสร็จ ก่อนจะถอดเสื้อคุมออก เดินไปยังอีกห้อง  นารูโตะพยักหน้าเข้าใจ เมื่อเห็นว่าอิทาจิเดินไปอีกห้อง ไม่รอช้านารูโตะก็รีบขึ้นห้องทันทีเพราะรู้สึกเหนียวตัวตั้งแต่ช่วงนั่งรถมากับเหล่าคุณชายทั้งสองจะแย่ 

แกร๊ก ! 

เสียงเปิดประตูห้องปรากฎร่างสูงของซาสึเกะในสภาพเปลือยท่อนบน มีแค่ผ้าขนหนูที่พันอยู่รอบเอว เป็นจังหวะที่ซาสึเกะหันหน้ามาปะทะร่างเพรียวของนารูโตะพอดี 

อ๊ะ ! 

นารูโตะล้มลง ก้นกระแทกพื้นอย่างแรง เงยหน้ามองร่างสูงเขม็น แต่ตากับมองต่ำลง โว้ยย หน้าแดงทำไมว่ะะ -0-

ก่อนจะดันตัวลุกขึ้น 

"มองอะไร แล้วใครให้นายขึ้นมาบนนี้ " ซาสึเกะมองนารูโตะ คิ้วขมวดด้วยความหงุดหงิดเรื่องอิทาจิยังไม่หาย

" ใครมองนาย ...พี่อิทาจิให้ฉันมาอาบน้ำ " นารูโตะรีบแย้งสวนขึ้น ซาสึเกะหรี่ตามอง ก่อนจะนึกอะไรออก

"อ้อ ฉันจำได้ละ ไม่น่าละ ทำไมเมื่อเช้าแม่บ้านถึงมาทำความสะอาดห้องข้าง ๆ หึ ไว้ต้อนรับน้องชายคนใหม่นี่เอง" 

ซาสึเกะพูดแดกดัน กระตุกยิ้มมุมปาก กวน ๆ นารูโตะอยากจะพูดแต่เค้านึกถึงคำพูดของพี่อิทาจิที่บอกเค้าก่อนเข้ามาว่า 'ถ้าซาสึเกะพูดอะไรที่นายทนฟังไม่ได้ นายอย่าไปต่อปากต่อคำละ ยอม ๆ ไป เดี๋ยวหมอนั่นก็หยุดไปเอง ' นารูโตะไม่ได้พูดอะไรตอบโต้  แต่กลับทำเมินเดินเข้าห้องข้าง ๆ ไป 

"นี่นาย ! กล้าดียังไงมาเมินฉัน ! โถ่เว้ย แสบนักนะ " ซาสึเกะพูดตามหลัง แต่ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะไม่ได้สนใจเลยสักนิดมันยิ่งทำให้อารมณ์ซาสึเกะเดือดขึ้นกว่าเดิม แต่ก็มีอีกความรู้สึกที่ผุดขึ้นมา

"หึ อวดดี  " ซาสึเกะยืนพูดกับตัวเอง พลางเลียริมฝีปากอย่างลืมตัว  ก่อนจะยิ้มอย่างมีเล่ห์นัยเดินกลับเข้าห้อง

 

5 เดือนต่อมา...


Part Naruto 

สวัสดีครับ ผมนารูโตะ อายุ 22 ปี ผมทำอาชีพอย่างว่าแหละครับ แต่ก็นะตอนนี้ชีวิตผมก็เหมือนได้เกิดใหม่อีกครั้ง ตั้งแต่วันนั้นที่พี่อิทาจิให้ผมมาอยู่ด้วย สิ่งแวดล้อมรอบตัวก็ดูดีไปหมด แต่กว่าผมจะมีความสุขได้ผมก็ต้องผ่านด่านหินอย่างน้องชายของพี่อิทาจิ คือซาสึเกะ หรือ พี่ซาสึเกะ ใช่ครับ หมอนั่นอายุมากว่าผม 3 ปี แต่ผมไม่เรียกหมอนั่นว่าพี่หรอกนะ เหอะ ดูแต่ละอย่างที่เค้าทำกับผมก่อนหน้านี้สิ มันน่านัก แต่ตอนนี้นะหรอครับ  เปลี่ยนไปอย่างกับคนละคน ผมไม่คิดด้วยซ้ำว่าไอ้คนปากร้ายวันนั้นจะเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้....

"หนูจะไปไหนครับ หื้ม " นี่ไงครับ เปลี่ยนไปอย่างที่ผมบอกไหมละ เนี้ยมือไม้ก็ชอบอยู่ไม่สุขอยู่เรื่อย แต่ผมก็ชินแล้วละครับ 

"ผมจะไปเข้าห้องน้ำ ปล่อยผม.." นารูโตะพยายามแกะมือปลาหมึกที่กอดรัดเอวตน พร้อมกับสายตาไปมองค้อนร่างสูงอย่างงอน ๆ 

"หนูเดินไหวหรอ "  อ่า บ้าจริง ผมลืมไปว่าเมื่อคืนผมกับไอ้หัวงู  เอ้ย หมอนี่ .... นั้นแหละครับ เหอะ เพราะหมอนั่นแหละ ถ้าเมื่อคืนหมอนั่นยอมติดกระดุมเสื้อดี ๆ ผมก็คงไม่ใช้ไม้นี้หรอก ใครมันจะไปอยากให้คนรักตัวเองเที่ยวแต่งตัวอ่อยผู้หญิงที่ผับละครับ คิดแล้วก็คันไม้คันมือ! 

" ไม่ต้องมาพูด เพราะใครละ เหอะ " ผมไม่ยอมหรอกครับ เรื่องนี้ผมไม่ผิดนิ หมอนั่นแหละผิด บอกว่ารอบเดียว ๆ แต่หมอนั่นเล่นเกือบเช้า ...นารูโตะหันหน้าหนี กอดอกเชิดหน้า ซาสึเกะกอดจากด้านหลังคางเกยไว้ที่ไหล่ จมูกซุกไซร้อยู่ที่ลำคอ

"หื้ม เพราะพี่งั้นหรอ ไหนพูดใหม่สิคะ " ซาสึเกะพูดไป จมูกยังคงซุกไซร้คอขาว กลิ่นหอมอย่างน่าหลงใหล 

"อื้อ.. ไม่เอา เช้าแล้วนะครับ " ผมลืมบอกไป อีกอย่างหมอนี่นอกจากจะนิสัยเปลี่ยนแล้ว แต่มีอย่างนึงที่ไม่เปลี่ยน ก็คือไอ้ความหื่นบ้ากามนี่สิแก้ไม่หายสักที เหอะ ผมมองหมอนี่ออกตั้งแต่เจอหน้าผมครั้งแรกที่ผับแล้วล่ะครับ 

"งัั้นแสดงว่าเย็นนี้ได้ใช่ไหม" 

">///< " นารูโตะทุบ อกซาสึเกะเบา ๆ หน้าม้วนเขินอาย  ผมไม่ตอบหรอกครับ แค่คำพูดเมื่อกี้ผมก็เขินจะแย่ อีกอย่างผมจะปฎิเสธทำไมก็ในเมื่อผมก็รักซาสึเกะนี่หน่า 

 

Part Sasuke 

สวัสดีครับ ผมคงไม่ต้องแนะนำตัวมากทุกคนก็น่าจะรู้จักผมดีนะครับ ตอนนี้ก็ผ่านมา 5 เดือนจะเข้า เดือนที่ 6 แล้วที่นารูโตะมาอยู่บ้านหลังนี้ ในฐานะน้องของพี่ผม และฐานะเมียผม ......อย่างที่เข้าใจกันว่าตอนแรกผมไม่ได้สนใจนารูโตะเลยสักนิด

Naruto : หรอ ซาสึเกะ 

Sasuke : นารูโตะหนูมาทำไม นี่มันพาร์ทพี่นะ 

Naruto : ไม่ได้สนจริง ๆ สินะ

Sasuke : ไว้คุยกันหลังไมค์นะ ไม่งอน นะที่รั..ก นารูโตะ!  นารูโตะ ....(แล้วนารูโตะก็ลุกขึ้นจากบทสัมภาษณ์ไป---ตามด้วยซาสึเกะที่เดินตามออกไป ทิ้งเหลือเพียงพิธีกรหญิงนามว่า ซากุระที่นั่งหน้าเหวอกับเหตุการณ์เมื่อสักครู่ )

 

 

ตัดจบ----------------------------------------------------------------------------เข้าโฆษณา

 

 

"สุดท้ายนี้ พวกเราสองคนก็ขอขอบคุณทุกคนที่มานั่งฟังบทสัมภาษณ์เรื่องราวความรักของเราสองคนด้วยนะครับ"

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

"นารูโตะ ไม่งอนนะครับ " ซาสึเกะรั้งข้อมือนารูโตะไว้ ให้หันหน้ามา บีบจมูกนารูโตะไปมาอย่างหมั่นเขี้ยว  เด็กขี้งอน 

"พี่ไม่ได้สนใจผม ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกัน เพราะผมเป็นอีตัวใช่ไหมล่ะ " นารูโตะทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ซาสึเกะเห็นก็ดึงนารูโตะเข้ามาแนบอก

" หื้อใครบอก พี่ไม่สนใจหนู คิดเองเออเองเก่งนะเรา " ซาสึเกะผละกอด ก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปใกล้ ๆ จนจมูกชนกัน ปากประกบบนริมฝีปากเรียวของอีกฝ่ายโดยไม่สอดแทรกใด ๆ เพียงแต่ให้อีกคนได้รับรู้ถึงความรู้สึกที่มันเก็บไว้อยู่ข้างใน ซาสึเกะจับมือนารูโตะให้มาจับที่อกข้างซ้ายของตัวเอง 

"รู้สึกรึป่าว หัวใจของพี่ " นารูโตะหน้าเห่อร้อน เพราะหัวใจของซาสึเกะมันเต้นดังจนเค้าได้ยินเสียงเหมือนมันกระตุกอยู่ด้านใน 

" มันเต้นแรงแบบนี้แค่เฉพาะกับหนู กับหนูแค่คนเดียว นารูโตะ " คำพูดของซาสึเกะ มันทำให้น้ำตาใส ๆ ของร่างเพรียวไหลออกมา ซาสึเกะยื่นมือไปปาดน้ำตาทั้งสองข้าง นารูโตะจับมือซาสึเกะที่แนบแก้มตนไว้ 

"ขอบคุณ ขอบคุณจริง ๆ ที่รักคนอย่างผม ฮึก.." ซาสึเกะดึงนารูโตะเข้ามากอด นารูโตะพูดออกมาทั้งน้ำตา ซาสึเกะไม่ได้พูดอะไร และก็เข้าใจเป็นอย่างดี ว่าที่ผ่านมานารูโตะยังคงรู้สึกว่าตัวเองไม่คู่ควรกับเค้า แล้ววันนี้นารูโตะคงรับรู้แล้วว่าผมรักนารูโตะจริง ๆ รักมาก จนผมยอมทุกอย่าง ยอม...

 

"ยอมเป็น 'ทาสรัก' ของนายคนเดียว นารูโตะ "


-END-

ผลงานอื่นๆ ของ Jai_Jye

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

10 ความคิดเห็น

  1. #10 muminahmingyk (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2564 / 11:53
    ติดตามจร้าา
    #10
    0
  2. #9 nuknik9 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 19:48
    ต่ออีกคะ
    #9
    0
  3. #8 nuknik9 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 19:48
    ต่ออีกค่ะ
    #8
    0
  4. วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 09:42

    ชอบมาก ฟิน~~~~
    #7
    0
  5. #6 0835447362 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 11:25

    สู่ขิตค่ะ!...
    #6
    0
  6. #5 Netam TV (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กันยายน 2563 / 00:44
    โอ๊ยยยยยย

    ชอบบบบบ
    #5
    0
  7. วันที่ 6 กันยายน 2563 / 14:57
    ไรท์ค่ะเรื่องนี้การ์ตูนวายรึเปล่าค่ะ
    #4
    2
    • #4-1 KaoTang
      6 กันยายน 2563 / 16:19
      วายค่ะ^0^
      #4-1
    • 6 กันยายน 2563 / 16:20
      ขอบคุณค่ะ
      #4-2
  8. #3 Alisa_Star@Potter (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 14:06
    มันคือความรู้สึกที่อธิบายได้ง่ายๆ คือ......มีความสุขค่ะ! //ออร่าความสุขกำลังแผ่กระจาย
    #3
    0
  9. #2 Joy_Fox145 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 16:49
    งื้ออออ ชอบๆ
    #2
    1
    • #2-1 TT_TT(จากตอนที่ 1)
      8 มีนาคม 2563 / 22:06
      ขอบคุณง้าบบ^^
      #2-1
  10. #1 Wryyyyyy
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 22:06

    สนุกดีค่ะสู้ๆนะคะเป็นกำลังใจให้????????

    #1
    1
    • #1-1 TT_TT
      1 มีนาคม 2563 / 22:21
      ขอบคุณที่ชอบนะค้าบบ

      😍😍
      #1-1