นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Fic : SasuNaru ѹ [END]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Fic  Naruto

SasuNaru



ดีจ้า เรื่องนี้ก็เข้าสู่ฟิคสั้น เรื่องที่ 7 กิ้ว กิ้ว 5555

สวัสดี ปี 2020 






คำเตือน

1. ฟิคสั้นเรื่องนี้เป็นประเภทวาย นะค่ะ  (ชาย x ชาย)

2. ฟิคเรื่องนี้เกิดจากการมโนของไรท์เอง ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องของตัวละครแต่อย่างใด

3. คอมเม้นท์ ติชม แนะนำกันได้น้าาา

เนื้อเรื่อง อัปเดต 20 ม.ค. 63 / 22:39


" ใครมันมาเคาะประตูห้องเอาป่านนี้ว่ะ "

ร่างสูง หนา ดันตัวลุกขึ้นจากเตียงขนาดคิงไซต์ที่ตั้งอยู่กลางห้อง มือขยี้ผมแรง ๆ อย่างอารมณ์เสีย ลุกออกจากเตียงเดินตรงไปยังประตู ที่ไม่รู้ว่ามีไอ้บ้าที่ไหนมาเคาะเอาป่านนี้

" นี่มึงอีกแล้วหรอ ! มายืนเตี้ยเคาะประตูห้องกูทำไม ! "

เสียงร่างสูง ตวาดใส่คนตรงหน้าจนรู้สึกได้ว่าคนตรงหน้ายืนเกร็งจนแทบไม่ได้ยินเสียงหายใจ

"เอ่อ..คือว่า อะนี่เราให้..."

ร่างสูงรับของมาอย่าง งง ๆ ในสภาพที่เปลือยท่อนบนที่เผยให้เห็นซิกแพคเป็นลูก ๆ มีแต่เพียงผ้าขนหนูที่ปกปิดส่วนร่างไว้

" อะไรของมันว่ะ ...เจอเรื่องปวดหัวแต่เช้าเลยเว้ย ! "

ร่างสูงบ่นพึมพำกับตัวเอง มองของที่รับมาเมื่อไม่นาน มันคือ กล่องข้าว สักพักก็เดินกลับเข้าห้องไป

 

มหาวิทยาลัยโคโนฮะ

" เฮ้ มึงทางนี้ ๆ "

ร่างเพรียวสูงหุ่นสมส่วน หันหน้าไปตามเสียงที่ตนคุ้นเคย ก็ปรากฎร่างเพื่อนสนิทของตน

"รอนานไหม โทษทีคือกูเอาของไปให้รุ่นน้องมาอ่ะ "

"ไม่ต้องมายิ้มเลย สายมันทุกวันเพราะเอาข้าวไปให้ไอ้เด็กนั่นตลอดแหละมึงอ่ะ "

"โห่ คิบะ มึงอย่าพูดแบบนี้ดิ สายนิดเดียวเอง -0- "

"เนี้ย มึงเป็นแบบนี้ไงโตะ กูถึงยอมมึงตลอด "

คิบะว่าจบ ยื่นมือไปลูบหัวนารูโตะอย่างหยอกล้อ

"โว้ยย หัวยุ่งหมดละเว้ยย อย่ามาจับ "

นารูโตะโวยวาย แบบไม่จริงจัง ก่อนจับมือคิบะออก ทำปากจู๋อย่างงอน ๆ

"แล้วคราวนี้เป็นไง ทำไมตอนมาหน้าแดง ๆ ว่ะ "

คิบะถาม เพราะสังเกตเห็นหูแดง ๆ ของนารูโตะมาแต่ไกล จนเก็บไม่อยู่ถึงแม้เจ้าตัวจะพยายามเก็บ แต่คนอย่างคิบะหรอจะดูไม่ออก

"เอ่อ..คือตอนกูเอาของไปให้น้องเค้าเปิดประตูออกมา แล้วคือ.."

นารูโตะหยุดพูด จนคิบะลุ้นฟังคำตอบจนคิ้วขมวดเกร็งตัวอย่างรู้คำตอบจนเริ่มทนไม่ไหว

"มึงจะบอกไม่บอก เขินแค่พองาม เกินไปละมึง " -..-

นารูโตะก้มหน้าแดงฉาบจนลามมาถึงหู ก่อนเงยหน้าตอบ...

"คือ น้องเค้าไม่ได้ใส่เสื้อผ้าอ่ะ "

"0...0" คิบะ

"มึง ...คือมันใกล้มาก คือกูไม่เคยอยู่ใกล้น้องเค้าขนาดนี้เลย มึงกูรู้สึกหัวใจกูเต้นแรงมาก กูร้อนไปทั้งตัว กูจะตายไหม.."

นารูโตะพูดไปหน้าแดงไป คิบะมองเพื่อนกรอกตามองบนอย่างเอือม ๆ แต่ก็เข้าใจเพราะอะไรนะหรอ

Part Kiba

สวัสดีครับ ผมคิบะ ตอนนี้พวกเรากำลังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยโคโนฮะ คณะบริหาร ปี 3 ครับ แล้วไอ้คนที่มันยืนตัวแดง เล่าเรื่องน้องคนนั้น  คือ นารูโตะ เพื่อนสนิทผมเอง แล้วไอ้เรื่องที่มันเล่าก็คงหนีไม่พ้นเรื่องผู้ชาย จะว่ามันแรดก็ได้นะ 5555 แต่เห็นอย่างนี้เพื่อนผมมันรักเดียวใจเดียวนะครับ ก็ไอ้คนที่มันมีอาการบ้า ๆ เนี้ยก็ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกครับ ก็น้องซาสึเกะ เดือนคณะบริหาร ปี 2 ที่ทั้งฮอต ทั้งหล่อ บ้านรวย แถมตอนนี้ยังมีดีกรีเป็นเดือนคณะอีก ดูสิครับน้องเค้าเฟอร์เฟคขนาดไหน.....ตัดมาที่เพื่อนผมก่อนครับ ไอ้โตะมันแอบชอบน้องเค้ามา 3 ปี แล้วละครับ จนมันจะขึ้นปี 4 แล้ว มันก็ยังชอบน้องเค้าอยู่ผมละชอบในความมุ่งมั่น อดทนกับน้องเค้าจริง ๆ แต่อย่างที่บอกแหละครับมันชอบของมันมาตั้งนานจะให้ผมไปขัดก็คงจะดูใจร้ายเกินไป อะไรที่มันทำแล้วมีความสุข ผมก็มีความสุข ถึงแม้ว่า...ชั่งมันเถอะครับ

 

"เห้ยย ใกล้ขนาดนั้นเลยหรอว่ะ แล้วเป็นไง น้องเค้ารับกล่องข้าวไหม "

คิบะตอบ ถามกลับอย่างสนใจ

"ก็เหมือนทุกทีแหละ กูยื่นให้น้องเค้าละก็วิ่งหนี ใครมันจะไปทนไหววะ "

นารูโตะพูดไปยิ้มไป อย่างเขิน ๆ

"ชอบก็บอกดิวะ มึงจะเก็บไว้ทำไม นี่มันก็ 3 ปีแล้วนะเว้ย ถ้าน้องเค้ามีแฟนขึ้นมา อย่ามาร้องไห้ฟูมฟายละกัน "

"แต่กูไม่กล้านี่หว่า แค่ทุกวันนี้มันก็ดีแล้วไม่ใช่หรอว่ะ แค่ได้แอบชอบน้องเค้าอยู่แบบนี้ก็พอแล้ว ^^ "

นารูโตะพูดจบ ก็ส่งยิ้มให้คิบะ แต่คิบะไม่ใช่คนโง่ที่จะดูไม่ออกว่าเพื่อนรักรู้สึกยังไง แต่ก็นะ คิบะก็เห็นนารูโตะพูดแบบนี้เป็นรอบที่ 100 แล้ว จนมาครั้งนี้ 'ไม่ไหวแล้วโว้ยย มันจะปากใจแข็งไปถึงไหนว่ะ สงสัยงานนี้กูต้องออกโรงช่วยอีกแรง 'คิบะคิดในใจ

 

ด้านซาสึเกะ

"สงสัยวันนี้ฝนจะตกวะ วันนี้คุณชายอุจิวะมาเรียนเช้าเว้ย 55555 "

ซาสึเกะกรอกตามองเพื่อนสนิท ที่กำลังนั่งนินทาเค้าอยู่แต่ไกล ๆ แต่อย่าเรียกว่านินทาเลย มันเล่นพูดออกมาเสียงดังทั่วตึกคณะ จนคนรอบ ๆ หันมามองเป็นตาเดียว

"หงุดหงิดเว๊ย ! "

"เป็นอะไรของมึง อารมณ์เสียแต่เช้า " เสียงกาอาระที่นั่งจิบกาแฟอยู่ก็ถามขึ้น ในขณะที่เนจิ กำลังนั่งคั่วสาวหมวยอยู่ข้าง ๆ

" คนนั้นอีกแล้วหรอ " ชิกามารุที่จะดูเป็นผู้เป็นคนกับเค้าที่สุดก็พูดขึ้น

"ก็เออดิ มาเคาะประตูห้องกูตั้งแต่เช้า คนจะหลับจะนอน น่ารำคาญชิบหาย ! " ซาสึเกะคิ้วขมวด นั่งเอนตัว

"ใช่พี่นารูโตะ ที่เป็นเดือนคณะเรา ตอนเราปี 1 ป่ะ " เป็นเสียงของเนจิที่หยุดหม้อสาวก่อนจะไล่ให้ออกไป

"เออ แม่งน่ารำคาญชิบหาย ตามอยู่ได้ " ซาสึเกะพูดอย่างอารมณ์เสียง มือก็ยกจิบกาแฟไปพลาง

"มึงแน่ใจหรอว่ารำคาญเค้าจริง ๆ ซาสึเกะ "

"เออนั่นดิ ปากบอกว่ารำคาญแต่ก็รับของเค้ามาทุกรอบไม่ใช่หรอครับ คุณชายอุจิวะ " กาอาระพูด มองหน้าซาสึเกะ ก่อนจะยกยิ้มมุมปาก ให้ชิกามารุและเนจิ อย่างรู้กัน

"โกหกใครก็โกหกได้ แต่มึงจะโกหกใจตัวเองไม่ได้ " ชิกามารุพูดจบ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินออกจากโต๊ะไป ตามด้วยกาอาระ และ เนจิ ที่เดินตามออกไป ก่อนจะยิ้มอย่างรู้ทันให้ซาสึเกะ

"เห้ยย เดี๋ยวดิวะ กูไม่ได้ชอบผู้ชายโว้ยย ! " ซาสึเกะมองสายตาของเพื่อน ๆ ที่มันส่งมายิ้ม ๆให้ อย่างไม่เชื่อเค้าเลยสักนิด ก่อนจะเดินตามออกไป

 

โรงอาหาร /เวลาพักเที่ยง

" เห้ย ๆ พวกมึง ๆ นั่นมันพี่นารูโตะใช่ป่ะว่ะ"

 เนจิหนุ่มที่ขึ้นชื่อหน้าหม้อ ประจำกลุ่ม เอ่ยขึ้น มือชี้ไปทางโต๊ะข้างหน้าต่าง ทุกคนในกลุ่มหันหน้าไปตามมือเนจิ มีแต่ซาสึเกะที่ทำหูทวนลมไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น

"เออใช่ นาน ๆ ทีจะเห็นพี่เค้าออกมากินข้าวโรงอาหาร มองจากตรงนี้ยังรู้เลย ว่าน่ารักมากอ่ะมึง " เสียงกาอาระ ตัวพ่อแห่งการควงสาวไม่ซ้ำหน้า เอ่ยขึ้น

"เหอะ งั้น ๆ แหละ เตี้ย ๆ นะหรอ น่ารักตาถั่วว่ะ " ซาสึเกะที่ตอนแรกไม่ได้สนใจตั้งแต่แรก กลับพูดสวนขึ้นเหมือนกาอาระพูด กาอาระมองหน้าสหายทั้ง 2 อย่างรู้กัน

"นี่ถ้าไม่ติดว่าพี่เค้าชอบมึงกูจีบไปนานละ น่ารัก ๆ แบบนี้ใคร ๆ ก็อยากได้ ใช่ไหม เนจิ " กาอาระพูดตอบ มองเนจิอย่างหาพวก เนจิกระตุกยิ้มมุมปากนึงที ซาสึเกะเงยหน้าขึ้นจากจานข้าวมองกาอาระคิ้วขมวด เผลอตัวจนบีบช้อนจนงอ

"เห้ย ๆ ใจเย็นดิวะ ช้อนมึงอ้ะ ๆ ไอ้เกะ " ชิกามารุพูด มองไปทางเนจิ และ กาอาระ ให้เลิกพูดยั่วโมโหซาสึเกะสักที กาอาระก็ยักไหล่แบบไม่ได้แคร์อะไร 'เหอะ อาการออกขนาดนี้ยังปากแข็งไม่เลิก กูคงต้องออกแรงเองแล้วสินะ 'กาอาระคิดในใจ

ด้านนารูโตะ

" โตะ มึงดูนั่น กลุ่มน้องซาสึเกะ " คิบะใช้เท้าสะกิดขานารูโตะ นารูโตะเงยหน้าขึ้นหันหน้าไปมองโต๊ะกลุ่มของซาสึเกะที่นั่งถัดจากโต๊ะของตนแค่ 4 โต๊ะ

" อืม แล้วทำไมวะ "

"อย่ามาทำเป็นปกติหน่า นี่ไงโอกาส ไปเลยมึงไปขอให้น้องมาเข้าชมรมเรา " คิบะพูด ดันตัวให้นารูโตะลุกขึ้น พยายามคะยั้นตะยอให้นารูโตะไปให้ได้

"เออ ๆ ไปแล้ว ๆ ดันอยู่ได้ นี่ถ้าไม่เห็นว่ามึงต้องให้น้องมาโปรโมทให้คนเข้าชมรมให้นะ กูไม่ไปหรอกเฟ้ย " นารูโตะตอบ ลุกขึ้นแล้วเดินไปที่โต๊ะซาสึเกะ 'นี่ถ้าไอ้คิบะมันไม่ทำหน้าอยากให้ผมไปจนตัวสั่นผมคงไม่ไปหรอกนะ ถึงผมจะชอบน้องเค้ามาก แต่ให้ไปพูดต่อหน้าขอร้องน้องเค้าเนี้ยนะ ผมก็เขินเป็นนะ ' part naruto

 

"มาแล้ว ๆ พวกมึง " เสียงเนจิพูดรัว ๆ จนซาสึเกะมองหน้าอย่างหงุดหงิด แล้วทั้งสามก็หันหน้าไปทางที่เนจิ เอ่ย

"พี่นารูโตะ ! " เสียง ชิกามารุ กาอาระพูดพร้อมกันจนเจ้าตัวสะดุ้งเล็กน้อย

"มึงน้องเค้าเห็นกูทำไมทำหน้างั้นกันว่ะ " นารูโตะหันไปกระซิบกับคิบะที่เดินตีข้างคู่กันมา

"น้องเค้าคงตะลึงในความน่ารักของมึงมั้ง " คิบะพูดติดตลก  ทำหน้ามุ่ยที่คิบะบอกว่าตนน่ารัก เพราะนารูโตะไม่ชอบให้ใครมาชมว่าน่ารัก

"พี่นารูโตะ พี่คิบะ สวัสดีครับ ! " ทั้งสามคนพูดขึ้นพร้อมกัน ยกเว้นก็แต่ซาสึเกะที่จ้องหน้านารูโตะตั้งแต่เดินเขามาอย่างไม่วางตา

"อื้ม หวัดดีทุกคน ^^ " นารูโตะทักทายกลับตามมารยาท ก่อนจะเดินไปนั่งข้างซาสึเกะ ตามด้วยคิบะ

"อื้อหื้อ แรงมาก ออกตัวแรงมาก " คิบะที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็กระซิบข้างหูนารูโตะ นารูโตะยิ้มตอบ 'ก็ทำไมอะ ก็คนมันชอบอีกอย่างน้องเค้าก็รู้ว่าเราชอบ ' part naruto

"พี่ขอเข้าเรื่องเลยนะ คือชมรมพี่ต้องการคนโปรโมทให้คนมาสมัครชมรม แล้วปีนี้คนที่ฮอต ๆ เรียกคนเข้าชมรมก็มีแค่...." คิบะเป็นคนพูด สายตาก็หันไปมองซาสึเกะ ซาสึเกะหันหน้าไปมองนิ่ง ๆ แต่สายตากลับไม่ได้มองคนพูดแต่กลับมองอีกคน...

"พี่เค้ากินไม่ได้นะ ไอ้เกะ ฮ่า ๆ " เนจิเห็นซาสึเกะจ้องหน้านารูโตะอยู่นานก็แซวขึ้น นารูโตะได้แต่หลบตายิ้มเขิน

"เอ่อ น้องซาสึเกะว่าไงครับ ถ้าไม่สะดวกพวกพี่จะได้ไปขอให้..." คิบะพูด กำลังจะพูดต่อ ซาสึเกะก็พูดแทรกขึ้น

"ตกลง " ซาสึเกะตอบนิ่ง ๆ สายตามองคนข้าง ๆ ที่ตอนนี้กลับเงยหน้ามาสบตากลับอีกฝ่ายอย่างจัง

"ขอบคุณนะ ^^ " นารูโตะยิ้มกว้าง เผลอตัวจับมือซาสึเกะมากุมไว้ จนทุกคนที่นั่งร่วมโต๊ะมองหน้ากันอย่างรู้กัน

 

18:00 น.

"ไอ้โตะ มึงจัดตรงนี้เสร็จก็กลับก่อนเลยนะ เดี๋ยวที่เหลือกูทำต่อเอง อีกอย่างบ้านมึงยิ่งซอยเปลี่ยวด้วย กูเป็นห่วง " คิบะกำลังจัดโต๊ะสำหรับเตรียมเปิดรับสมัครคนเข้าชมรมในอีก 3 วันที่จะมาถึง เอ่ยบอกนารูโตะ

"อ่า เสร็จพอดี งั้นเจอกันพรุ่งนี้เว้ย " นารูโตะหลังจากทำงานเสร็จ บิดขี้เกียจไปมา ก่อนจะลาคิบะ

 

ป้ายรถเมล์

"มายืนอะไรมืด ๆ คนเดียว " นารูโตะยืนรอรถอยู่ป้ายรถเมล์หลังมอ ที่มันมีสภาพไฟสลัว ๆ ดวงเดียวมืด ๆ ที่แทบจะไม่มีคนมายืนรอ ก่อนจะหันไปตามเสียง

"ไง ยืนรอรถเมล์น่ะ แล้วนี่มาทำอะไรแถวนี้ " นารูโตะตอบ

"เรื่องของฉัน ขึ้นรถ " ซาสึเกะขับรถมาจอดป้ายรถเมล์

"ขึ้นทำไม จะไปไหน เราจะกลับบ้าน " นารูโตะถามอย่างสงสัย ใจจริงก็อยากขึ้นไปด้วย แต่ก็อดสงสัยไม่ได้

"นี่ ฉันไม่พานายไปขายหรอกหน่า ขึ้นรถ เดี๋ยวไปส่ง " ซาสึเกะเร่งเร้าให้ขึ้นรถเร็ว ๆ เพราะกลัวว่าถ้ามืดกว่านี้จะมีพวกมั่วสุมมาเดินแถวนี้เข้านะสิ ทางแถวนี้ก็มีแต่ป่ารก ๆ เค้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมทางมหาลัยไม่สั่งปิดป้ายรอรถเมล์แถวนี้ไปเลย

ภายในรถ

"ทำไมกลับบ้านค่ำขนาดนี้ รู้มั้ยว่ามันอันตราย " ซาสึเกะเอ่ยขึ้น ตามองไปข้างหน้า

"จัดห้องชมรม ทำไมเป็นห่วง " นารูโตะถามกลับบ้าง แต่ก็ไม่ได้คาดหวังกับคำตอบ เพราะรู้ว่าตอนนี้ได้แค่นี้ก็ดีมากเกินพอแล้ว

" อืม "

"0.0" นารูโตะหันไปมองซาสึเกะอย่างอึ้ง ๆ นี่ผมฝันไปใช่ไหม ซาสึเกะพูดเป็นห่วงผม เค้าเป็นห่วงผม

"อือ ขอบใจนะ ยังไงวันนี้ก็ขอบคุณนายมากที่ยอมช่วยชมรมฉัน ^^ " นารูโตะพูด พร้อมกับส่งยิ้มให้ซาสึเกะ

"อืม " อ่าตอบสั้นดีจัง แต่ก็นะ เค้าไม่ได้ชอบเรานิ เราชอบเค้าอยู่ฝ่ายเดียว ก็คงจะรำคาญสินะ นารูโตะคิดในใจ ซาสึเกะเห็นนารูโตะเงียบผิดปกติก็ถามขึ้น

"เป็นอะไร "

"ขอโทษนะ นายคงอึดอัดสินะ ที่อยู่กับฉัน นายคงจะรำคาญฉันมากแน่ ๆ เลยใช่ไหมละ ที่ตลอด 3 ปี ฉันเอาแต่ตามให้กล่องข้าวนายในทุก ๆ เช้า นายคงรำคาญฉันมาก แต่ถึงแบบนั้น  ฉันก็ชอบนายอยู่ดี ถึงแม้ว่านายจะไม่สนใจอะไรฉันเลยก็ตาม " นารูโตะพูดระบายความในใจ ยิ้มให้ซาสึเกะ แต่มันดูเป็นรอยยิ้มที่แสนจะเจ็บปวดใจไม่น้อย

เอี๊ยดด!!

เสียงเบรคกระทันหัน ซาสึเกะขับรถมาจอดที่ข้างทาง หันหน้าไปมองนารูโตะที่กำลังแสร้งยิ้มให้เค้าอยู่

"มึงหยุดคิดเองเออเองแบบนี้สักที " ซาสึเกะดึงนารูโตะเข้ามากอด พูดน้ำเสียงอ่อนโยนที่ข้างหู นารูโตะตกใจ ก่อนจะกอดตอบ ซาสึเกะผละกอดออก

"กูว่า....กูชอบมึงว่ะ " 


นารูโตะรู้สึกตัวชา หน้าแดงไปหมด ซาสึเกะค่อย ๆ โน้มหน้าเข้ามาประกบปากจูบสีชมพูสดอย่างอ่อนโยน.........

 

พรึ่บบบ!!!

 

" โตะ....ไอ้โตะเว้ยย !! "

 

"หื้ออ อ้าวคิบะ " เสียงงัวเงียขาด ๆ หาย ๆ สลึมสลือ

 

"ตื่นสักทีนะมึง มัวแต่ฝันหวานอยู่รึไง " คิบะเอ่ยขึ้น

 

"ห๊ะ ! ฝัน ? อย่าบอกนะ ว่าเรื่องทั้งหมดคือความฝัน ...." นารูโตะพูด ขยี้ตาให้หายง่วง

 

"อย่าบอกนะว่ามึงฝันถึงน้องซาสึเกะอ่ะ " คิบะถาม กรอกตามอง ส่ายหน้าไปมา

 

"อื้อ แต่ในฝันมันเหมือนจริงมากอะมึง แล้วกูก็กำลังจู..." นารูโตะเล่า พร้อมกับหน้าแดงขึ้นมาดื้อ ๆ ทำปากจู๋อย่างลืมตัว คิบะฟังเรื่องราวแล้วมองอาการของเพื่อนสนิทก็ดูออกแล้วว่าในฝันมันสมจริงมากขนาดไหน เพราะในชีวิตจริง ....

 

"แต่ก็นะ มีความสุขได้แค่ในความฝัน เพราะชีวิตจริงน้องเค้ามีแฟนนิ เห้อ " นารูโตะพูด ถอนหายใจแรง กำลังจะลุกขึ้นไปห้องน้ำ แต่ดัน..

อ๊ะ!!

"ขอโทษครับ "  นารูโตะพูด

"เป็นอะไรรึป่าวครับพี่นารูโตะ " นารูโตะจับมือที่ยืนมาให้เค้าลุกขึ้น เงยหน้ามองคนตรงหน้า ตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ

"ซาสึเกะ !? "

"ครับ ? พี่ไม่เป็นไรใช่ไหม " ซาสึเกะถาม

"อื้ม โอเคมาก ขอบใจนะ " นารูโตะรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง เพราะมีสายตาตรงหน้าที่มองเค้าอยู่ และสายตาอีกหนึ่งคู่ของเพื่อนสนิทอย่างคิบะ ที่ทำหน้ายิ้มกรุ่มกริ่มแซวเค้าไม่หยุด 'อ่า ไอ้บ้า ฉันเกลียดตัวเองตอนนี้ชะมัด เว้ยย !! 'นารูโตะคิดในใจ

"ถ้าพี่ไม่รังเกลียดผมขอเลี้ยงข้าวพี่เป็นการขอโทษนะครับ " อ่า เลี้ยงข้าว นี่แหละโอกาส โอกาสที่จะได้อยู่ใกล้น้อง

"มันจะดีหรอ แค่นี้เอง พี่ไม่เป็นไร " ด้านได้ อายอด ท่องไว้ ท่องไว้ !!

 

" ไม่หรอกครับ ดีซะอีกมีพี่ไปนั่งกินข้าวด้วย " อย่า ๆ อย่ายิ้มแบบนั้น แค่นี้ก็หลงจนโงหัวไม่ขึ้นอยู่แล้ว

 

"พี่เกรงใจแฟนน้องอ่ะ ไม่ดีกว่า " ใช่ น้องเค้ามีแฟนแล้ว ! เราจะทำแบบนี้ไม่ได้ เราต้องเป็นคนดี เราต้องเป็นคนดี!

 

"ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ เพราะผมไม่มีแฟน " กรี๊ดดดด!!! นี่น้องเค้ากำลังจีบเราแบบอ้อม ๆ อยู่ใช่ไหม แล้วไอ้ข่าวที่ลือว่าน้องมีแฟนแล้วก็คงเป็นข่าวปลอมสินะ!! ตอนนี้ผมรู้สึกหัวใจเต้นแรงมาก แรงจนคิดว่ามันจะหลุดออกมา โว้ยย น้องเค้ามาอ่อยถึงที่ขนาดนี้มีหรือ ผมจะปฏิเสธ!

"เป็นครับ " ^^ คิบะที่ยืนฟังเค้าจีบกันอยู่ห่าง ๆ ก็เกิดอาการหมั่นไส้เพื่อนตัวเอง ที่ จู่ ๆ ดันยืนยิ้มหวานเหมือนคิดอะไรคนเดียวอีกแล้ว แถมยังตอบว่า 'เป็นครับ ' อีก จะให้คิดยังไง น้องเค้าชวนไปกินข้าวเว้ย ไม่ได้ขอเป็นแฟน -..-

 

"คบแล้วห้ามเลิกนะครับ " 


[MY Dream]

 

 

-END-

ผลงานอื่นๆ ของ Jai_Jye

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 Joy_Fox145 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 16:58
    พีคมากแม่ แต่นู๋ชรอบบบ
    #1
    0