นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic : SasuNaru รูมเมท [END]

โดย Jai_Jye

"มึงสองคนเป็นอะไรกันว่ะ" "รูมเมทไง พวกมึงจะถามอะไรนักหนา" 'Roommate'

ยอดวิวรวม

1,207

ยอดวิวเดือนนี้

22

ยอดวิวรวม


1,207

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


42
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  17 พ.ย. 62 / 19:47 น.
นิยาย Fic : SasuNaru [END]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

Fic Naruto

SasuNaru



สวัสดีจ้า เรื่องนี้ก็เข้าสู่ฟิคสั้น เรื่องที่ 6 โทษทีน้าที่หายไปนาน อิอิ ><

คำเตือน

1. ฟิคเรื่องนี้เป็น ชาย x ชาย นะจ้า ^^

2. ฟิคเรื่องนี้ไม่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลักของตัวละครแต่อย่างใด 

3.ฟิคเรื่องนี้เกิดจากความมโนของไรท์เองล้วน ๆ เด้อ ^^ 

#คอมเม้นติชมกันได้จ้า 

เนื้อเรื่อง อัปเดต 17 พ.ย. 62 / 19:47


ณ มหาวิทยาลัยโคโนฮะ

เช้าวันเปิดเทอมวันแรกของนารูโตะ และ ซาสึเกะ ที่ตอนนี้ยังคงนอนกอดกันกลมอยู่บนเตียง เสียงนาฬิกาปลุกส่งเสียงดัง มือบางเอื้อมมือควานหานาฬิกาเพื่อปิดเสียงดังรบกวนเวลานอน

ตุ้บ !


"โอ๊ย ! เจ็บ " เสียงร้องโอดครวญด้วยความเจ็บเมื่อมือดันควานหานาฬิกาพลาด ร่างบางกลับกลายมานอนอยู่บนพื้นแทน สายตามองไปบนเตียงที่ ' รูมเมท ' ยังคงนอนไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรกับเสียงร้องของเค้าเมื่อสักครู่ ร่างบางลุกขึ้นเดินไปดึงผ้าห่มออกแรง 


"ตื่นได้แล้ว ซาสึเกะ " เสียงปลุกยามเช้า ทุกเช้าที่ถูกเปล่งออกมาแบบนี้ตลอดทุกวัน 'นารูโตะ' ตั้งแต่สมัยทั้งสองเรียนอยู่ม.ปลายแล้ว จนเข้ามหาลัยทั้งสองก็ยังคงเป็นรูมเมทร่วมห้องกันอยู่ มือเรียวสวยเลื่อนไปเขย่าแขนร่างสูงที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของร่างที่นอนหันหลังให้ตนอยู่


"ขออีก 5 นาทีนะ นารูโตะ " น้ำเสียงงัวเงียของซาสึเกะตอบกลับมา แต่ใบหน้ายังคงซุกอยู่กับหมอนนุ่ม จนนารูโตะเริ่มทนไม่ไหว เพราะมันเหลือเวลาอีกไม่กี่นาทีที่พวกเค้าต้องเข้าเรียนคาบแรก แถมคาบแรกวันนี้ยังได้ข่าวจากคิบะ ว่าอาจารย์ที่มาสอนทั้งดุ และ เจ้าระเบียบมากโดยเฉพาะเรื่องเวลา นารูโตะก็นึกแปลกใจเพราะนี่เค้าก็เข้ามหาลัยแล้ว แต่ทำไมยังให้ทำตัวเหมือนเค้ายังเรียนม.ปลายอยู่ แต่นารูโตะก็ไม่อยากจะคิดให้รกสมอง ตอนนี้คิดแค่ว่าต้องไปเรียนให้ทันคาบเช้าก็พอ


" ไม่ได้ นี่มันสายแล้วนะ เรามีเรียน 8:30 น. นะ ลุกเลย เดี๋ยวนี้ ซาสึเกะ ! " นารูโตะเริ่มหงุดหงิด ที่ร่างสูงยังคงนอนนิ่งไม่ขยับ ออกแรงดึงแขนแรง ๆ หวังจะกระชากให้ลุกขึ้น แต่ร่างสูงกลับนอนหงายอยู่อย่างนั้น นารูโตะดึงแขนอีกครั้ง แต่กลับถูกอีกฝ่ายดึงเข้าไปใกล้จนร่างบางล้มทับอยู่ในอ้อมกอด


"รู้แล้วหน่า " ซาสึเกะพูดกับคนที่ทับตัวเค้าอยู่ มือหนาโอบเอวร่างบางไว้หลวม ๆ ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้

ฟอด...


"0////0"


" ชื่นใจจัง โอ๊ยฉันเจ็บนะ " ซาสึเกะยื่นหน้าไปหอมแก้มร่างบางเหมือนทุกที แต่ดูเหมือนร่างบางจะไม่ชิน ทุบหน้าอกซาสึเกะแรง ๆ ด้วยท่าทางเขินอาย แล้วรีบลุกขึ้นออกจากการโอบกอดของอีกฝ่าย


"ตื่นแล้วก็ลุกสิ มองหน้าฉันอยู่ได้ " เมื่อถูกอีกฝ่ายฉกฉวยหอมแก้มมาได้มาด ๆ ก็ดันถูกอีกคนเอาแต่จ้องหน้าไม่เลิก ไม่ยอมลุกจากเตียงสักที เสียงหวานก็เอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย

"อยากมองมีปัญหาอะไรไหม " ซาสึเกะตอบน้ำเสียงกวน ๆ พร้อมใบหน้าที่ยียวนกวนประสาทส่งมาให้นารูโตะ


"ลุกสิ เร็ว ๆ มันสายแล้วเนี้ย " นารูโตะรีบพูดจุดประสงค์ เพราะถ้ายิ่งต่อล้อต่อเถียงกับซาสึเกะต่อไปมีหวังไม่ได้เข้าเรียนคาบเช้ากันพอดี

ซาสึเกะก็ลุกจากเตียงอย่างว่าง่าย มองไปใบหน้าหวานอย่างยิ้ม ๆ ก่อนจะเดินไปอาบน้ำแต่งตัว ซาสึเกะก็พูดขึ้น


"นายลืมอะไรรึป่าว นารูโตะ" นารูโตะเลิกคิ้วสูง ทำหน้า งง ใบหน้าขมวดคิ้วเข้าหากัน จนคนมองรู้สึกหมั่นเขี้ยว เพราะมันเป็นใบหน้าที่น่ารักที่มีแต่เค้าเท่านั้นที่เห็นมัน

จุ๊บ...

ซาสึเกะปล่อยให้นารูโตะทำหน้างงอยู่อย่างนั้น ก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปประทับริมฝีปากแนบกับปากสีแดงสดอวบอิ่มของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว แล้วผละออก เดินเข้าห้องน้ำไปทันที นารูโตะยังคงนิ่งกับเหตุการณ์เมื่อสักครู่ที่มันเกิดขึ้นโดยที่เค้าไม่ทันตั้งตัว และนั้นมันยิ่งทำให้ใบหน้าหวานแดงระเรื่อขึ้นมา


"ไอ้หัวตูดเป็ด" นารูโตะเปล่งคำด่าออกมา แต่สีหน้าท่าทางมันไม่ได้แสดงออกมาอย่างที่ปากว่า มือบางเลื่อนมาแตะที่ริมฝีปากที่เพิ่งโดนจูบมอร์นิ่งคริส ด้วยท่าทางขวยเขิน หัวใจเหมือนทำงานหนักกว่าทุกที เพราะมันเต้นแรง เหมือนกับมันจะหลุดออกมา แต่นารูโตะก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม

'ทำไมมันต้องเต้นแรงแบบนี้ แค่เฉพาะกับนาย ซาสึเกะ'

 

ใครหลายคนที่มองพวกเค้าต่างก็ต้องรู้อยู่แล้วว่าเป็นรูมเมทกัน แต่ถ้าได้มาเห็นภาพเหล่านี้ ก็คงแปลกใจ และตกใจไปตาม ๆ กัน เพราะรูมเมทที่ไหนเข้าหอมแก้มกัน จูบปากกัน ?

 

รถคันหรูแล่นออกมาจากหอพัก ที่อยู่ไม่ใกล้จากมหาลัย ที่ด้านข้างคนขับมีร่างบางนั่งมาด้วยอย่างนี้ทุกวัน ไม่นานรถคันหรูก็แล่นเข้ามาภายในหมาวิทยาลัยโคโนฮะ ซึ่งเป็นสถานที่พวกเค้าตั้งใจไว้ว่าจะมาเรียนด้วยกันและเข้าเรียนคณะเดียวกัน เพราะครอบครัวของทั้งสองรู้จัก และสนิทกันตั้งแต่ยังเด็ก เลยสนิทกันตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงทุกวันนี้ รถคันหรูแล่นมาจอดที่โรงจอดรถของทางมหาวิทยาลัย ก่อนที่พวกเค้าทั้งสองจะเดินไปยังโต๊ะหินอ่อนที่นัดกับพวกคิบะ และ ชิกามารุไว้ว่าจะเข้าเรียนพร้อมกัน


"ไงพวกมึง กว่าจะมา" เสียงคิบะเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นซาสึเกะ และ นารูโตะเดินข้างกันมายังโต๊ะที่ตนนั่งรออยู่ก่อนแล้วกับชิกามารุ

 

"เมื่อคืนดึกหรอ" ชิกามารุที่นั่งอยู่ ก็เอ่ยแซวขึ้น พร้อมกับยิ้มอย่างกวน ๆ ส่งให้ซาสึเกะ

 

"ดึก อะไรของมึง" ซาสึเกะถาม

 

"เปล๊า งั้นไปเรียนกันเถอะ" ชิกามารุตอบกลับด้วยน้ำเสียงไม่เชื่อ พร้อมกับส่งสายตาให้คิบะ อย่างรู้กัน ประมาณว่า สองคนนี้ต้องมีอะไรแน่ ๆ ที่เรายังไม่รู้

"งั้นไปกันเถอะ " ซาสึเกะได้ยินดังนั้น ก็หันไปพูดกับร่างบางข้าง ๆ พร้อมกับจูงมือเดินไปเรียน อย่างลืมตัว โดยไม่ทันสังเกตว่ามีสายตา 2 คู่จับจ้องอยู่อย่างไม่วางตา ก่อนจะหันหน้ามาสบตากัน อย่างรู้กัน พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์


"มึงดูรูมเมทเค้าจับมือกันไปเรียนว่ะ" เสียงทะเล้นของคิบะ เอ่ยแซว พูดกับชิกามารุ


"คงไม่ใช่แค่รูมเมทแล้วแหละกูว่า" ชิกามารุพูดเสริมขึ้น มองหน้าคิบะ ยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา เพราะชิกามารุ และ คิบะสงสัยความสัมพันธ์ของทั้งคู่มาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย จนถึงตอนนี้ซาสึเกะก็ยังบอกกับเค้าว่า เป็นแค่ รูมเมท แต่เท่าที่ดูการกระทำมันสวนกับคำพูดชัด ๆ แต่ถึงอย่างนั้นชิกามารุก็อย่างจะเห็นให้มันชัด ๆ กับตา ว่าเพื่อนสนิททั้งสองมันเป็นแค่รูมเมทจริง ๆ รึป่าว เพราะเค้าดันไปพนันกับคิบะเอาไว้ก่อนเข้ามหาลัยนะสิ

"มึงเชื่อกูไหม เดี๋ยวมันก็ได้กัน " คิบะเอ่ย


"ไม่หรอกมั้ง มึงก็พูดไป พวกมันสนิทกันตั้งแต่เด็ก มันก็ไม่แปลกปะว่ะ ที่มันจะเป็นรูมเมทกัน " ชิกามารุพูด


"แต่กูได้ข่าวว่าจบม.6 มันจะเข้ามหาลัยเดียวกัน แถมยังเรียนคณะเดียวกันอีก "


"มันแปลกตรงไหนก็ที่บ้านมันสองคนทำธุรกิจหุ้นกันอยู่ " ชิกามารุพูด มองหน้าคิบะ ที่ยังหาคำพูดมาพูดให้เค้าฟังว่ายังไงสองคนนั้นต้องได้กันแน่ ๆ ในสักวัน


" แต่กูว่ามันแปลก แล้วทำไมมันต้องเป็นรูมเมทกันอีก ก็ตอนจะเข้ามหาลัยทางมหาลัยเค้าก็จัดห้องให้แล้วว่าใครได้ใครเป็นรูมเมท แต่นี่ซาสึเกะมันลงทุนขอย้ายไปอยู่หอนอกทำไม แถมนารูโตะมันยังไปด้วยอีก มึงยังคิดว่ามันปกติอยู่อีกรึไง " คิบะพูด มองหน้าชิกามารุที่ตอนนี้เริ่มมีท่าทีนิ่งเงียบ เหมือนคิดและเรียบเรียงคำพูดของคิบะอยู่


"งั้นเอางี้ มึงกับกูมาพนันกัน ถ้ามันสองคนไม่ได้เป็นอะไรอย่างที่มึงคิด กูจะวิ่งแก้ผ้ารอบมหาลัยเลย แต่ถ้ามันสองคนเป็นอย่างที่กูคิด มึงเตรียมตังค์เลี้ยงเหล้ากูได้เลยเพื่อน " คิบะเอ่ย ท้าอย่างมั่นใจ ว่าตนต้องชนะพนันนี้


"งั้นตกลง กูชนะแน่" ชิกามารุคิดสักพัก ก่อนจะตอบตกลง


เวลา 18:00 น.

ถึงเวลาเลิกเรียนซาสึเกะ และ นารูโตะก็เดินออกมาจากตึกคณะ ตามมาด้วยคิบะ และชิกามารุ ทั้ง 4 มุ่งหน้าไปที่ลาดจอดรถทันที

" กูกลับก่อนนะ คิบะ ชิกามารุ " นารูโตะหันมาเอ่ยลา พร้อมกับยิ้มหวานให้เพื่อนสนิทตามปกติ ก่อนจะก้าวเท้าขึ้นรถซาสึเกะ

"เดี๋ยวนี้รีบกลับหอจังเลยนะพวกมึง" เสียงคิบะเอ่ยแซว นารูโตะ ซาสึเกะไม่ได้ว่าอะไรได้แต่ยิ้มรับ เพราะคิบะมักจะพูดจากวนประสาท แซวพวกเค้าแบบนี้ทุกวัน ไม่นานรถคันหรูก็แล่นมาจอดที่หอ ขาสองคู่เดินขึ้นมาจนถึงห้องของพวกเค้า ต่างฝ่ายต่างเดินไปเก็บกระเป๋าสัมภาระให้เข้าที่ ร่างบางเดินทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้างอย่างเหนื่อยล้า ซาสึเกะเห็นก็เดินมานั่งข้าง ๆ ก่อนจะยื่นมือไปลูบเส้นผมที่ตกมาปกหน้าของนารูโตะ


"เหนื่อยหรอวันนี้ หื้ม " ใบหน้าคม หล่อ ผิวขาวใส หันไปทางร่างบางที่นอนคว่ำอยู่บนเตียง ก่อนจะถาม


"งื้อ หิวราเมงอะ" นารูโตะจับมือซาสึเกะที่มาเล่นผมตัวเองออก พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงอ้อน ๆ


"เดี๋ยวฉันไปทำให้ ไปอาบน้ำก่อนไป " ซาสึเกะพูดจบ ก่อนจะดึงแขนร่างบางให้ลุกไปอาบน้ำ


"เดี๋ยวค่อยอาบ เค้าจะกิน จะกิน.." นารูโตะเริ่มงอแง ทำเสียงอ้อน งับท่อนแขนแกร่ง ๆ ของร่างสูงเบา ๆ อย่างหมั่นเขี้ยว ซาสึเกะมองอย่างเอ็นดู


"ไปเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นราเมงอด" ซาสึเกะแกล้งพูดเสียงดุ นารูโตะหน้างอเมื่อจะไม่ได้กินของโปรด นารูโตะจำใจลุกขึ้นไปอาบน้ำด้วยท่าทางน่ารักเดินสะบัด เข้าห้องน้ำไป ซาสึเกะมองตามหลังนารูโตะ พร้อมกับยิ้มออกมากับท่าทางน่ารักที่เจ้าตัวมักจะแสดงออกมาเมื่ออยู่กับเค้าเสมอ ก่อนจะเดินไปทำราเมงที่ห้องครัว


ไม่นานซาสึเกะก็เดินถือถ้วยราเมงมาวางไว้ที่โต๊ะรอนารูโตะ นารูโตะเดินออกมาจากห้องน้ำในชุดเสื้อแขนยาวกับกางเกงขาสั้น ลายมะเขือเทศ ซึ่งมันไม่สมส่วนกับร่างบางเอาซะเลย เพราะชุดที่นารูโตะใส่อยู่มันเป็นของซาสึเกะ นารูโตะก็เดินไปนั่งเช็ดผมที่เตียง


"มานี่เดี๋ยวฉันเช็ดให้ " ซาสึเกะเดินไปนั่งข้าง ๆ แล้วแย่งผ้าขนหนูมาเช็ดให้ มือหนาค่อย ๆ บรรจงเช็ดผมสีทองสวยอย่างเบามือ กลิ่นแชมพูหอมอ่อน ๆ โชยมาเตะจมูก ทำเอาร่างสูงอดใจไม่ไหวจับร่างบางให้นอนราบกับเตียงคร่อมร่างบางให้นอนอยู่ในอ้อมแขนแกร่ง ก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปใกล้ ซึ่งคนที่นอนอยู่ก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่นอนนิ่งมองใบหน้าร่างสูง


"หอมจัง " ซาสึเกะโน้มหน้าไปสูดดมกลิ่นหอมจาง ๆ จากแชมพู ที่ซอกคอขาวก่อนจะกระซิบที่ข้างหู ซาสึเกะเริ่มคลอเคลียที่ซอกคอขาว มือหนาเริ่มไม่อยู่สุก ลูบไล้ทั่วเรือนร่าง ร่างบางจนรู้สึกเสียวซ่าน


"อื้อ ซา..ซาสึเกะ หยุด " นารูโตะครางออกมาเบา ๆ ดันอกร่างสูงให้ถอยห่าง ก่อนที่จะไม่ได้กินราเมง แต่ดันได้มากินอย่างอื่นแทน ซาสึเกะก็ผละออกอย่างว่าง่าย


"ราเมงอยู่ที่โต๊ะ เดี๋ยวฉันไปอาบน้ำก่อน " ซาสึเกะพูดจบ ก็เดินเข้าห้องน้ำไป 'เกือบไปแล้วไหมละ เจ้าบ้า ' นารูโตะคิดในใจ นารูโตะรีบตรงไปกินราเมงทันทีเพราะรู้สึกหิวมากอย่างบอกไม่ถูก นารูโตะกินราเมงจนหมดเกลี้ยงแทบจะเลีย เพราะซาสึเกะมักจะเป็นคนทำอาหารให้ทานเสมอ แถมยังอร่อยอีกตั้งหาก ก็ไม่แปลกที่นารูโตะมักจะให้ซาสึเกะเป็นคนทำอาหารให้กินอยู่บ่อย ๆ ส่วนหนึ่งก็มาจากนารูโตะทำอาหารไม่เป็นด้วยแหละ


นารูโตะหลังจากจัดการกับราเมงเรียบร้อยแล้วก็มานอนเล่นอยู่บนเตียงรอนอนพร้อมซาสึเกะเหมือนทุกวัน นารูโตะเล่นไปสักพักเสียงโทรศัพท์ซาสึเกะก็ดังขึ้น นารูโตะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก็พบว่าเป็น Facetime จากคิบะ นารูโตะกดรับ แต่บนหน้าจอไม่ได้มีคิบะเพียงคนเดียวแต่มีชิกามารุด้วยคนนึง


"มีอะไร แล้วทำไมต้อง Facetime มาด้วย " นารูโตะถาม

 

"กูโทรหาซาสึเกะ แล้วทำไมมึง...." คิบะกำลังจะพูดต่อ เสียงนารูโตะก็พูดแทรกขึ้น

 

"อาบน้ำอยู่ แล้วมีไร " นารูโตะตอบ แบบไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ เพราะรู้ว่าคิบะมันโทรมาป่วนแน่ ๆ

 

"อยากเห็นหน้าพวกมึงไม่ได้หรอ กูคิดถึงไง" คิบะตอบ แสร้งทำเสียงเศร้า

 

"คิดถึงอะไรของมึง เพิ่งจะแยกกันได้ไม่กี่ชั่วโมง" ไม่นานซาสึเกะก็เดินออกมาจากห้องน้ำ เดินตรงไปหาร่างบางที่นอนเหมือนคุยโทรศัพท์กับใครอยู่ ซาสึเกะขึ้นไปนั่งบนเตียงก่อนจะนอนทับร่างบาง  ริมฝีปากแนบบนแก้มของนารูโตะเหมือนทุกที แต่เหมือนว่าซาสึเกะไม่ทันได้สังเกตว่าตอนนี้ภาพของพวกเค้านั้นได้อยู่ในสายตาของคิบะ และชิกามารุที่อยู่ในจอโทรศัพท์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ภาพไอ้คนที่มันบอกว่าเป็นแค่รูมเมทเค้าทำกันแบบนี้หรอ ? คิบะหันไปมองหน้าชิกามารุอย่างเหนือ ๆ ว่าพนันนี้เค้าชนะ เพราะภาพที่เห็นมันชัดเจน รูมเมทที่ไหนเค้าหอมแก้มกันบ้างว่ะ ชิกามารุมองหน้าคิบะอย่างเอือมๆ ที่ไม่หน้าไปรับปากพนันเลย ก่อนจะหันหน้ามองกันแล้วยิ้มร้ายออกมา


"กูเพิ่งรู้นะว่ารูมเมทเค้าเล่นกันแบบนี้ เนอะ ชิกามารุ " คิบะพูด พร้อมกับยิ้มมุมปาก

                          -END-

ผลงานอื่นๆ ของ Jai_Jye

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 SATANGAPA (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 19:54
    ชิกามารุคุงงงงง อย่าลืมวิ่งแก้ผ้ารอบมหาลัยนะค้าาาาา55555
    #1
    0