นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic: SasuNaru ขอโทษครับ..คนนี้ของผม [END]

โดย Jai_Jye

นารูโตะ และ ซาสึเกะ ทั้งคู่รักกันมาก อีกไม่กี่เดือนก็จะแต่งงานกัน..แต่มันไม่ได้ราบรื่นอย่างที่หวัง เมื่อมีผู้หญิงเข้ามาเกาะแกะ ซาสึเกะไม่ซ้ำหน้าในแต่ละวัน แล้วนารูโตะจะจัดการผู้หญิงพวกนั้นอย่างไร.....

ยอดวิวรวม

1,398

ยอดวิวเดือนนี้

4

ยอดวิวรวม


1,398

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


46
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  25 ต.ค. 62 / 17:06 น.
นิยาย Fic: SasuNaru ɤѺ..ͧ [END]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
 ภายในห้องที่ตกแต่งไปด้วยสีส้มตัดกับสีดำบ่งบอกสีที่ชอบของเจ้าของห้อง แสงแดดเริ่มสาดส่องเข้ามายังเตียงใหญ่   ร่างสองร่างยังคงนอนกอดกันกลม  ภายในห้องยังคงเงียบสนิท ได้ยินแต่เสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอของทั้งสอง....

ตื๊ด..ตื๊ด...(เสียงสั่นโทรศัพท์)

ไม่นานเสียงสั่นของโทรศัพท์ก็ดังขึ้น..ร่างสูงรู้สึกตัวแต่ตายังคงหลับอยู่..มือก็ควานหาโทรศัพท์บนหัวเตียง..แล้วกดรับ

"มีอะไร " 

(บอสครับ มีผู้หญิงคนนึง บอกว่าต้องการพบบอสครับ ผมบอกเธอไปแล้วว่าบอสไม่อยู่ แต่เธอยืนยันจะรอบอสครับ )

"ไล่เธอไปซะ แล้วให้เงินเธอไป แล้วบอกไปว่าไม่ต้องกลับมาหาฉันที่นี่อีก! " เสียงร่างสูงเริ่มหงุดหงิด ทั้ง ๆ ที่เวลานี้เป็นเวลาพักผ่อนแท้ ๆ ดันมามีเรื่องให้ปวดหัวแต่เช้า

(ครับบอส)

"อื้อ..ตื่นเช้าจัง " เสียงร่างบางที่ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงของคนข้าง ๆ นั่งบิดขี้เกียจไปมาสักพัก ก็เอนตัวไปซบอกร่างสูงอย่างอ้อน ๆ   ร่างสูงที่คุยกับลูกน้องเสร็จก็กดวางสายแล้วหันมาสนใจคนขี้อ้อน

"ฉันทำให้นายตื่นเหรอ..ขอโทษนะพอดีมีงานด่วนนะ "ร่างสูง(โกหก) เพราะไม่อยากให้นารูโตะคิดมาก พลางมือลูบหัวเบา ๆ แต่นารูโตะไม่ได้ซื่อ หรือ โง่ เกินกว่าจะไม่รู้ว่าเมื่อกี้ลูกน้องโทรมาคุยเรื่องอะไร 

"หึ คงไม่พ้นเรื่องเด็ก ๆ ที่นายเลี้ยงไว้ละซิ " ร่างบางพูดถึงผู้หญิงพวกนั้นอย่างเหยียด ๆ พร้อมกับพูดประชดประชันใส่ซาสึเกะ อย่างรู้ทัน แต่นารูโตะก็ไม่ได้คิดจะต่อว่าอะไรซาสึเกะไปมากกว่าพูดประชดประชันอีกแล้ว  เพราะ อีกไม่นานทั้งคู่ก็จะได้แต่งงานกันในอีกไม่กี่เดือน แค่มีผู้หญิงมาตอมนิดตอมหน่อย คงไม่เป็นไร ถ้าเทียบกับสมัยก่อนของซาสึเกะ ทั้งความเจ้าชู้ กะล่อน เรียกได้ว่ามั่วไม่เลือกเลยก็ว่าได้ ตั้งแต่มีนารูโตะเข้ามาในชีวิต ซาสึเกะก็ตัดสินใจเลิกทุกอย่างและเปลี่ยนแปลงตัวเอง

"ปิดนายไม่มิดจริง ๆ สินะ แต่นายไม่ต้องห่วง ฉันจะจัดการปัญหานี้ให้เร็วที่สุด ก่อนที่เราจะแต่งงานกัน " ซาสึเกะกอดกระชับนารูโตะแน่นให้เชื่อใจ  นารูโตะก็ไม่ได้พูดอะไร ก็กอดตอบ ก่อนซาสึเกะจะก้มหน้าไปพูด

"ไปอาบน้ำกัน " นารูโตะพยักหน้ารับ  แล้วอุ้มนารูโตะลงจากเตียงแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป 


ห้องครัว /คฤหาสน์อุจิวะ

ตั้งแต่ซาสึเกะ ขอนารูโตะเป็นแฟนเมื่อสมัยตอนอยู่ปี 1 ซาสึเกะก็ขอให้นารูโตะย้ายมาอยู่ที่บ้านตน เพราะนารูโตะอาศัยอยู่หอพักคนเดียว และกลัวอันตรายจะเกิดขึ้นกับนารูโตะ แต่กว่าจะตื้อนารูโตะให้มาอยู่ด้วยก็ปาไปตอนปี 2 ไม่นานนารูโตะก็ตัดสินใจย้ายข้าวของทุกอย่างมาอยู่กับซาสึเกะ เพราะนารูโตะไม่เหลือใครอีกแล้ว มีก็แต่ป้าที่เป็นคนส่งเสียค่าเล่าเรียนให้ตั้งแต่เด็ก ๆ จนเรียนจบ ถึงจะไม่ใช่ป้าแท้ ๆ แต่นารูโตะก็รัก และ เคารพมาก เพราะว่าพ่อแม่เสียไปตั้งแต่เด็ก ๆ รู้สึกตัวอีกทีก็มาอยู่กับป้าแล้ว ซาสึเกะพอเริ่มได้คบกับนารูโตะก็ได้รู้เรื่องราวต่างๆ ของนารูโตะ  ก็ยิ่งสงสารจับใจ ว่าทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ แต่นารูโตะก็ไม่เคยแสดงความอ่อนแอ หรือ เสียใจออกมาแม้แต่น้อย ให้ซาสึเกะเห็นที่ต้องมีชีวิตแบบนี้ เพราะนั้นมันเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ซาสึเกะรักนารูโตะมาก และ อยากดูแลไปตลอดชีวิต

ร่างสองร่างเดินจับมือกันลงบันไดจากชั้น 2 เสียงหัวเราะคิกคัก หยอกล้อกันอย่างสนุกสนานเหมือนทุกที เดินตรงไปยังโต๊ะที่อาหารวางเตรียมไว้ บนโต๊ะรอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  แต่ทั้งคู่ก็หยุดชะงัก เมื่อสายตาไปเห็นผู้หญิง ผมสีบลอนด์ทองยาว นั่งขาไขว่ห้างอยู่ที่โต๊ะอาหาร แต่งตัวที่เรียกได้ว่า ยั่วยวนผู้ชายได้เป็นอย่างดี   นารูโตะเห็นก็เดินตรงเข้าไปนั่งรอสาวใช้ตักข้าวให้ ทำเหมือนสาวผมบลอนด์ไม่มีตัวตน  ซาสึเกะเห็นก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะสั่งลูกน้องไปแล้วว่าไล่ให้กลับไป แต่นี่กลับหน้าด้านอยู่ก็ให้อยู่ต่อไป เพราะซาสึเกะก็ชินกับผู้หญิงพวกนี้แล้วเหมือนกัน 

"อื้ม เหมือนคนนี้จะหน้าด้าน กว่าคนก่อนแฮะ " ร่างบางพูดขึ้นมาลอย ๆ แต่จงใจให้ใครบางคนได้ยินคำว่า หน้าด้าน มือก็ตักข้าวกินบ้าง ป้อนข้าวซาสึเกะบ้าง แสดงให้เห็นต่อหน้าต่อตา ว่าใครคือ ตัวจริง   สาวผมบลอนด์ทองก็นั่งมองกัดฟัน อย่างไม่ลดละ แล้วเดินไปนั่งข้าง ๆ อีกฝั่ง

"ซาสึเกะขาาาา  ทำไมน้องชายซาสึเกะถึงว่า มิจัง แบบนี้ละค่ะ " สาวผมบลอนด์ทอง นามว่า มิจัง เกาะแขนซาสึเกะ เอาหน้าถูแล้วพูดเสียงอ้อน ๆ 

"มันก็ถูกแล้วนิ  แล้วฉันเคยบอกเธอหรอ ว่าน้องชายฉัน ? " ซาสึเกะพูด เสียงเย็น มองสาวผมบลอนด์ด้วยสายตานิ่ง ๆ 

"ซาสึเกะ..." สาวผมบลอนด์กำลังจะพูด แต่นารูโตะพูดแทรกขึ้นก่อน

" ต้องการเท่าไหร่ " นารูโตะพูด มองด้วยสายตาเหยียด ๆ ก่อนจะหยิบสมุดเช็คขึ้นมา แล้วเขียนอะไรลงไป แล้วยื่นให้สาวผมบลอนด์

"อะไรย่ะ !? " เสียงปรอดแตก พูดกับนารูโตะที่ต่างกับตอนพูดกับซาสึเกะอย่างสิ้นเชิง มองนารูโตะอย่าง งง ๆ 

"หึ อย่ามาทำเป็น ไขสือ ไปหน่อยเลย รับไปสิเงินก้อนนี้คงจะพอใช้ แล้วก็เลิกมาวุ่นวายกับว่าที่ สามี ฉันอีก ! "  นารูโตะพูด แล้วยัดใบเสร็จใส่มือสาวผมบลอนด์ มองด้วยสายตาเหยียด ๆ เพราะนารูโตะไม่เคยคิดเลยว่าพวกผู้หญิงแบบนี้ จะหมดปัญญาทำมาหากิน เลยต้องมาทำตัววิ่งตามผู้ชายอย่างไร้ค่าแบบนี้  สาวผมบลอนด์ทองมองเช็คในมือ  ก่อนจะตาลุควาว เพราะจำนวนเงินที่เขียนลงเช็คไป มันตั้ง 10 ล้านบาท !! สาวผมบลอนด์ยังคงอึ้งกับเช็คเงินในมือ 

"ออกไปซะ ! ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ.." เสียงนารูโตะพูดขึ้น มองสาวผมบลอนด์ที่ยังทำตาลุควาวอย่างน่าสมเพชในสายตาของนารูโตะ สาวผมบลอนด์ไม่รอช้ารีบลุกออกจากเก้าอี้แล้วเดินออกไป โดยไม่หันมามองด้วยซ้ำ

" หึ กี่ราย กี่ราย ก็เห็นแก่เงินทั้งนั้น น่าสมเพชชะมัด ! " เสียงนารูโตะที่พูดตามหลังสาวผมบลอนด์ไม่เลิก แววตาที่มองออกไปอย่างสมเพชผู้หญิงคนนั้น  ซาสึเกะเห็นก็เดินเข้าไปจับมือ

"พอได้แล้วน่า ผู้หญิงพวกนั้น นายอย่าเอามาคิดให้รกสมองเลย " ซาสึเกะกอดลูบหัวนารูโตะเบา ๆ เพราะซาสึเกะรู้ดี ถึงปากจะพูดไปแบบนั้น แต่ใจกลับรู้สึกเจ็บ เพราะครั้งนี้มันก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีผู้หญิงแบบนี้เข้ามาหา  ซาสึเกะก็อดเป็นห่วงไม่ได้ กลัวนารูโตะจะคิดมาก

"เมื่อไหร่...เมื่อไหร่มันจะจบสักที ฉันทนนั่งดูพวกผู้หญิงของนายเดินเข้าออกบ้าน เหมือนเป็นพื้นที่สาธารณะไม่ไหวแล้วนะ ทั้ง ๆ ที่อีกไม่กี่เดือนเราก็จะแต่งงานกันอยู่แล้ว ฉันอยากมีชีวิตที่เหมือนคู่รักคนอื่นบ้าง..." นารูโตะพูดความในใจที่อัดอั้นมาตลอดหลายปี ที่ไม่ว่าจะช่วงไหน ๆ ก็มีแต่พวกผู้หญิงเดินเข้าออกบ้าน ตามใจชอบเป็นว่าเล่น แถมบางพวกไล่แล้วก็ไม่ไป 

"ฉันขอโทษนะ นารูโตะ ขอโทษจริง ๆ ที่ฉันเป็นตัวต้นเหตุ แล้วยังทำให้นายต้องมาคิดมากเรื่องแบบนี้อีก ฉันสัญญาว่ามันจะไม่มีอีกเป็นครั้งที่ 2 " ซาสึเกะพูดจบ ก็จูบที่หน้าผากขาว ๆ อย่างเนิ่นนาน แล้วผละออกอย่างช้า ๆ เพื่อเป็นการสัญญา   นารูโตะก็หลับตารับจูบ

"ใกล้จะ 10 โมง ครึ่งแล้ว ฉันจะต้องเข้าบริษัท เดี๋ยวเลิกประชุมแล้ว ไว้ฉันโทรหานะ ที่รัก.." ซาสึเกะพูด โน้มหน้าไปจุ๊บแก้มแดง ๆ ทีนึง ก่อนที่จะกระซิบที่ข้างหูด้วยคำว่า ที่รัก  มันทำให้แก้มขาว ๆ ของนารูโตะแดงเป็นลูกตำลึง ที่ถึงแม้ว่าจะคบกันมาหลายปี แต่พอซาสึเกะพูดคำนี้เมื่อไหร่ นารูโตะก็ออกอาการหน้าแดงแบบนี้ทุกที เพราะมันยิ่งทำให้ซาสึเกะชอบและ ยิ่งหมั่นเขี้ยว ในส่วนนี้ของนารูโตะมาก ๆ 

"อื้อ" นารูโตะตอบสั้น  ๆ ก้มหน้าแดง ๆ เอาไว้ 

"ยังไม่ชินอีกรึไง หื้ม นี่เราใกล้จะแต่งงานกันอยู่แล้วนะ แต่ไม่เป็นไร ถ้าเป็นนาย... จะยังไง ฉันก็ชอบ " ซาสึเกะพูด มือก็ดึงแก้มร่างบาง อย่างเอ็นดู หยอกล้อ 'ทำไมถึงได้น่ารัก น่าฟัด น่าจับกดขนาดนี้..' ซาสึเกะคิดในใจ 

"อ๊ะ ! เจ็บนะ " นารูโตะร้องออกมา มือก็ลูบแก้มตัวเอง ทำหน้าเคือง ๆ ใส่ซาสึเกะที่มาบีบแก้มจนแดง

" ฮ่า ๆ โทษที ๆ ออกแรงเยอะไปหน่อย ก็นายชอบทำตัวน่ารักเองนิ ช่วยไม่ได้ " ซาสึเกะพูดจบ ก็กอดลาคนรัก แล้วขึ้นห้องไปแต่งตัวแล้วไปทำงานที่บริษัท  นารูโตะมองตามซาสึเกะเดินขึ้นห้องไป ก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาใครบางคน 

"ฮัลโหล ชิกามารุหรอ ฉันมีเรื่องให้นายช่วย " 

(มีเรื่องอะไร รึป่าว นารูโตะ ร้อยวันพันปีไม่เคยโทรมาหาฉันเลยแท้ ๆ  ตั้งแต่นายคบกับหมอนั่น )

"อ่า ฉันขอโทษละกันที่โทรมาปานนี้  ฉันมีเรื่องให้นายทำ ฉันอยากให้นายไปสืบหารายชื่อผู้หญิงในสต็อกของซาสึเกะมาให้ฉันทั้งหมด นายสะดวกรึป่าว " นารูโตะรีบพูดอย่างเร่งรัด บอกเพื่อนสนิทสมัยเด็ก ๆ ที่เมื่อก่อนเวลามีปัญหาก็มีแต่เพื่อนคนนี้แหละ ที่คอยช่วยเหลือทุก ๆ อย่าง มาตลอด ถึงชีวิตนารูโตะจะเกิดมาไม่เคยเห็นหน้าพ่อกับแม่ แต่ก็ไม่เคยรู้สึกว่ามันเป็นปมด้อยในชีวิตเลย เพราะรอบ ๆ ตัวก็ยังมีคนที่หวังดี และคอยช่วยเหลืออยู่เสมอ หนึ่งในนั้นก็เป็นใครไม่ได้ นอกจาก ชิกามารุ เพื่อนสนิทเพียงคนเดียว ที่มีไอคิวถึง 200 แงงละ เพราะชิกามารุเกิดมาในตระกูลที่ติดท๊อปใน 3 ตระกูลดังในญี่ปุ่น  ก็ไม่แปลกที่นารูโตะจะมาขอความช่วยเหลือจากเพื่อนคนนี้ เพราะด้วยความเป็นลูกของตระกูลดัง ก็มีโอกาสที่จะรู้จัก หรือ  สนิทกับคนมากมาย แล้วก็ไม่ยากจนเกินไปที่ จะให้เพื่อนไอคิว 200 สืบหารายชื่อผู้หญิงพวกนั้น

(อ่า ได้สบายอยู่แล้ว อีกไม่นานพวกนายก็แต่งงานกันแล้วนิเนอะ ฉันไม่คิดเลยนะว่ายังมีพวกผู้หญิงพวกนั้นตามมารังควาญไม่เลิก ยังไงก็อย่าเพิ่งยอมแพ้ละ )

"ขอบใจนายมากนะ นายเนี้ยช่วยฉันได้ทุกเรื่องจริง ๆ แล้วที่บอกว่ายอมแพ้  ฉันยังไม่เคยพูดสักคำ หึ รอนายส่งรายชื่อพวกผู้หญิง พวกนั้นมาก่อนเถอะ " นารูโตะพูดเสียงเย็น  ประโยคท้าย ที่ทำเอาคนฟังจากปลายสายถึงกับตกใจ และแอบกลัว

(อ่า อย่าทำอะไรเกินไปละ อีก 2 ชั่วโมงนายรอรับรายชื่อได้เลย พร้อมรูปภาพ ) สิ้นเสียงคำพูดจากปลายสาย นารูโตะกดวางสายทันที พร้อมกับรอยยิ้ม ที่ดูแล้วน่ากลัว ซึ่งมันไม่เข้ากับ ใบหน้าหวาน ๆ เลยแม้แต่น้อย 

"อ่า อยากหาอะไรทำมาตั้งนาน หึหึ " นารูโตะพูดออกมาคนเดียว กับใบหน้าและแววตาที่เปลี่ยนไป เพราะนานๆ ทีจะได้หาอะไรสนุก ๆ ทำ เพราะทุกวันนี้   ซาสึเกะให้อยู่แต่บ้านทุกวัน หรือไม่ก็ออกไปเที่ยวร้านใกล้ ๆ บ้าน งานบ้านแทบไม่ได้ทำสักอย่าง เพราะพวกสาวเมดก็แย่งทำจนหมด พอจะขอออกไปหางานทำเพราะไม่อยากทำตัวเป็นภาระ ก็ได้แต่คำตอบกลับมาว่า 'เมียคนเดียวฉันเลี้ยงไหว ' เนี้ยคำเนี้ย แล้วใครมันจะไม่ยอมกันเล่า ! แต่เรื่องนี้นารูโตะไม่อยากยอมอยู่เฉย ๆ อีกต่อไป เพราะไม่อยากให้ชีวิตรักต้องมาพังลง ก่อนจะแต่ง เลยคิดวิธีที่จะจัดการปัญหานี้ด้วยตัวเอง ถึงซาสึเกะจะบอกว่าจะรีบจัดการปัญหานี้ แต่นารูโตะทนรอต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว 

2 ชั่วโมงต่อมา...

ติ๊ง...

-มิจัง  (รูปภาพ)
-ซากุระ (รูปภาพ)
-อิโนะ  (รูปภาพ)
-เท็นเท็น (รูปภาพ)
-อื่น ฯ +20 (รูปภาพ)

เวลาผ่านมา 2 ชั่วโมง ก็มีข้อความเข้าโทรศัพท์อย่างไม่ขาดสาย...นารูโตะที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำเพราะเข้าไปแต่งตัวเตรียมจะไปข้างนอก ก็เดินมาหยิบดูโทรศัพท์ กดเข้าไปแอปพลิเคชั่นที่มีข้อความเข้า เปิดเข้ามาเห็นรายชื่อผู้หญิงมากมาย นับไม่ถ้วน แถมหน้าตาแต่ละคน จัดว่าสวย เอ็กซ์ อึ๋ม เกือบทุกคน แต่ละคนอายุยังน้อย ๆ กันทั้งนั้น  มันยิ่งทำให้อารมณ์ของนารูโตะยิ่งเดือดขึ้นไปอีก ที่ผ่านมาก็พอจะรู้อยู่หรอกว่า  ซาสึเกะเจ้าชู้ขนาดไหน ผู้หญิงแต่ละคนก็สวย ๆ ทั้งนั้น แต่ไม่ยักกะรู้ว่ามันจะเยอะมากมายขนาดนี้ เกินกว่าที่ร่างบางคิดเอาไว้มาก 

"หน๊อยย!! ไอ้บ้าหื่นกาม ซาสึเกะ! " นารูโตะที่ตอนนี้อารมณ์อยู่เหนือสติ ก็รีบเดินตรงไปยังโรงจอดรถทันที

(นายหญิงจะไปไหนคะ   บอสสั่งว่าให้นายหญิงอยู่แต่ในบ้านนะค่ะ ) สาวเมดรีบเดินไปขวางหน้ารถ นารูโตะไม่ได้สนใจอะไรบีบแตรไล่สาวใช้

ปี้น ๆ  .....

"อย่ามาขวางทางฉัน! ถ้าเธอยังอยากมีลมหายใจอยู่! " นารูโตะลดกระจกลง แล้วมองไปยังสาวใช้ เสียงที่พูดออกมาคราวนี้ทั้งเย็นเยือก ไม่เหมือนเสียงทุกที สาวเมดได้ยินก็รีบถอยออกไปทันที เพราะไม่เคยเห็นนายหญิงมีอารมณ์เดือดจัด จนแทบควบคุมอารมณ์ไม่ได้ แบบนี้มาก่อน  

   รถคันหรู สีขาว ราคาหลายล้าน ที่ซาสึเกะเป็นคนซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิด และ วันครบรอบ 3 ปีที่คบกันสมัยตอนเรียนอยู่ แล่นออกไปด้วยความเร็ว ขับตรงไปยังบริษัท อุจิฮะ กรุ๊ปจำกัด  ที่ปัจจุบันนี้ซาสึเกะได้ขึ้นมาเป็นประธานบริษัท  ไม่นานรถคันหรูก็แล่นมาหยุดที่ทางเข้าตึก ในทันทีที่ก้าวเท้าลงจากรถ พวกพนักงานต่างรีบวิ่งกุลีกุจอหน้าตั้งเข้ามา

(นายหญิงมาที่นี่ มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ ) พนักงานชายรีบเดินไปเปิดประตูแล้วกล่าวทักทายกับว่าที่สะใภ้ ตระกูลดัง อย่างอุจิฮะ เพราะทุกคนที่ทำงานในเครือของอุจิฮะ ต่างไม่มีใครไม่รู้ว่า ซาสึเกะกำลังจะแต่งงานและใครเป็นว่าที่สะใภ้ 

"ซาสึเกะอยู่ที่ไหน" นารูโตะถอดแว่นตาออก พูดเสียงเย็น กดต่ำ มองพนักงานชายที่ยืนกุมมือก้มหัวอยู่

(บอสกำลังติดประชุมอยู่ครับ ยังไงก็เชิญนายหญิงรอ...)ไม่ทันที่พนักงานชายจะพูดจบ  นารูโตะรีบเดินตรงดิ่งไปยังห้องประชุมทันที ไม่นานก็เดินมาถึงหน้าประตูห้องประชุม แต่ก็ต้องหยุดชะงัก

"ฉันบอกให้เธอออกไป อย่างมาแตะต้องตัวฉัน! "

'แหม่ม ๆ ทำเป็นหวงตัวไปได้  นายไม่อยากสนุกหรอ เหมือนเมื่อก่อนไง อีกอย่างแฟนนายไม่รู้หรอกหน่าา '

เสียงคนสองคนคุยกันในห้องประชุม มันยิ่งทำให้อารมณ์ของนารูโตะยิ่งพุ่งพล่าน นี่หรอที่ลูกน้องบอกว่าติดประชุม ? แล้วเสียงในห้องก็เงียบไป นารูโตะไม่รอช้าเปิดประตูเข้าไป ตาเบิกโพรงกับภาพที่เห็น ผู้หญิงผมสีชมพู ถ้าจำไม่ผิด เธอคนนั้นชื่อ ซากุระ ที่ให้ชิกามารุไปสืบหามาให้ หญิงสาว นามว่า ซากุระกำลังนั่งอยู่บนตักซาสึเกะ  ทั้งสองกำลังนัวเนียจูบกันอยู่บนโต๊ะทำงาน นารูโตะไม่รอช้าเดินตรงไปยังโต๊ะนิ่ง ๆ ตาใส ๆ เริ่มแดงด้วยความโกรธ และ ไม่ได้อยากจะร้องไห้แต่อย่างใด  ซาสึเกะที่รู้สึกว่ามีคนเดินเข้ามาในห้องตั้งแต่แรก ก็อยากจะผละออก แต่โดนสาวผมสีชมพูจู่โจมก่อนโดยไม่ทันตั้งตัว สาวผมสีชมพู พอรู้ตัวว่ามีคนเข้ามาก็ทำทีเป็นผละออกอย่างอ้อยอิ่ง ชายตามองนารูโตะ

"ไง แอบรักกินขโมยกิน ผัว คนอื่นสนุกไหม " นารูโตะเดินไปนั่งบนโซฟา ขาไขว่ห้างนิ่ง ๆ  ดุจนางพญา เพราะไม่อยากลดตัวไปตบตี หรือ เกลือกกลั้วกับผู้หญิงต่ำ ๆ พันนั้น ซาสึเกะเห็นนารูโตะก็รีบผลักผู้หญิงคนนั้นให้ห่าง ๆ ตัว แล้วรีบเดินไปเพื่อจะอธิบายเรื่องทั้งหมด

"จุ๊ ๆ เรื่องของเราไว้เคลียร์กันทีหลัง เดี๋ยวฉันขอเคลียร์กับยัยโหนกนี่ก่อน " นารูโตะเห็นสีหน้าคนรักพยายามจะมาอธิบาย แต่ห้ามไว้ก่อน เพราะไม่อยากมามีเรื่องที่บริษัทให้ขายขี้หน้า สาวผมสีชมพูกรี๊ดร้องออกมาเมื่อได้ยินชื่อใหม่ ที่นารูโตะเพิ่งตั้งให้

"กรี๊ดดดดด  แก...แกเป็นใคร!! แล้วมายุ่งอะไรด้วย! " ซากุระกรี๊ดที่นารูโตะฟังแล้ว มันชั่งโหยหวนเหมือนเป_ตขอส่วนบุญ นารูโตะลุกขึ้นยืน  แล้วเดินตรงไปหาสาวผมชมพูเอามือไปกั้นไว้ทั้งสองฝั่ง ไม่ให้สาวผมชมพูถอยหนี 

"เธอนี่ สงสัยจะหูตึงนะ ก็บอกว่า ผัว ฉัน แล้วฉันควรเป็นอะไรละ อื้ม..." นารูโตะยื่นหน้าเข้าไปใกล้แล้วพูด ก่อนจะพูดกระซิบกระซาบที่ข้างหูสาวผมชมพูให้ได้ยินแค่สองคน  สาวผมชมพูได้ยินก็ตาเบิกโพรง อย่างกลัว ๆ แล้วเดินสะบั้นก้นเดินออกจากห้องทันที  นารูโตะมองตามอย่างเหยียด ๆ และสมเพช ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่า

"หึ " ซาสึเกะที่เห็นท่าทางที่เปลี่ยนไปอย่างกับคนละคนของคนรัก ก็เดินเข้าไปกอด

"นารูโตะนายมาที่นี่ทำไม  แล้วนายกระซิบอะไรกับยัยนั่น " ร่างสูงโอบกอดรอบเอว จมูกฝั่งที่คอขาว  ๆร่างบาง อย่างอ้อน ๆ 

"มาทำไมนะเหรอ ก็นี่ไง " นารูโตะหันไปพูด แล้วชูรายชื่อผู้หญิงในสต็อกของร่างสูงทั้งหมด  ซาสึเกะตาเบิกโพรงอย่างตกใจ และ อึ้งที่นารูโตะเป็นกังวลมากจนให้คนไปสืบหารายชื่อผู้หญิงทั้งหมด

"นารูโตะ  นายกังวลมากไปแล้วนะ ยังไงฉันก็รักนาย ผู้หญิงพวกนั้นฉันบอกจะจัดการเองไง " ซาสึเกะลูบแก้มร่างบางเบา ๆ นารูโตะไม่ฟังอะไรทั้งนั้น ถึงบอกว่าจะจัดการเองแต่เท่าที่เห็นไม่ทำอะไรสักอย่าง 

"เหอะ บอกแบบนี้กี่ที กี่ทีก็ไม่เห็นจะจัดการได้สักครั้ง นายบอกว่าจะไม่ให้มันเกิดอีกเป็นครั้งที่ 2 แล้วนี่มันอะไรกัน ถ้าฉันไม่เข้ามาปานนี้คงได้กันไปแล้วมั้ง ! แล้วอีกอย่างฉันไม่ยักกะรู้นะ ว่าเด็กในสต๊อกนายจะมีแต่เด็ก ๆ นักศึกษาทั้งนั้นนะห่ะ! นี่ทำอะไรลงไปรู้ตัวบ้างไหม !" นารูโตะพูดออกมาด้วยความโมโห และโกรธจัด ตั้งแต่อยู่ที่บ้าน จนมาเห็นภาพแบบนี้ต่อหน้าต่อตาอีก ก็อดจะโวยวายเสียงดังไม่ได้

"น..นารูโตะ คือ ฉัน..นั้นมันเป็นอดีตไปแล้วนะ ฉันรู้ว่าฉันมันเลว แต่ตอนนี้ฉันเลิกทุกอย่างเพื่อนายคนเดียวนะ นายให้โอกาส  ให้ฉันได้แก้ตัวได้ไหม ฉันจะรีบเคลียร์เรื่องทั้งหมด " ร่างสูงพูดตะกุกตะกัก จับมือนารูโตะรวบไว้แล้วจุมพิตเบา ๆ ที่หลังมือ นารูโตะตกใจ หน้าแดงเล็กน้อย แต่ก็ต้องแกล้งทำเป็นขรึมไว้ก่อนไม่อยากเสียฟอร์ม

"เหอะ อย่ามาง้อฉันให้ยาก  ฉันจะให้โอกาสนายก็ได้ แต่ถ้านายยังจัดการปัญหานี้ไม่ได้ ฉันจะไม่แต่งกับนาย!! " นารูโตะยื่นคำขาด ที่ซาสึเกะฟังแล้วมันเป็นคำพูดจริงจัง ที่นารูโตะไม่พูดออกมาพล่อย ๆ แน่นอน  ซาสึเกะกอดคนรักแน่น มือก็ลูบหัวเบา ๆ 

"ขอบคุณนะ ขอบคุณที่ให้โอกาส และ ทนอยู่กับผู้ชายแย่ ๆ อย่างฉัน นารูโตะ .." ซาสึเกะพูดความในใจออกไปทั้งหมด นารูโตะกอดตอบ เอาหน้าซุกอก หลับตารับกลิ่นอายและไออุ่นจากกอดคนรัก  ซาสึเกะก็ผละกอดออกเพราะยังสงสัยและอยากรู้ว่านารูโตะพูดอะไรกับสาวผมสีชมพูคนนั่น  ที่พอนารูโตะพูดจบ นางก็มีสีหน้าหวาดกลัวแล้วเดินออกจากห้องทันที 

"นารูโตะ นายพูดอะไรกับยัยนั่น ทำไมยัยนั่นถึงทำหน้ากลัวนายขนาดนั้น " ซาสึเกะจับไหล่คนตรงหน้าแล้วพูด  นารูโตะก็แสยะยิ้มออกมา


"ก็แค่บอกว่า ถ้าเธอเหงามาก ฉันจะส่งผู้ชายสัก 6-7 คนไปให้แก้คันที่บ้าน จะได้ไม่ต้องมาตามระราน ผัว ฉันอีก  หึ ก็แค่นั้นเอง ฉันไม่เห็นว่าฉันจะน่ากลัวตรงไหนเลยนิ " นารูโตะพูดออกมาหน้าตาเฉย แบบไม่รู้สึกอะไรกับสิ่งที่พูดออกมา ซาสึเกะได้ยินถึงกับตกใจ และ เริ่มกลัวนารูโตะขึ้นมา เพราะไม่เคยเห็นมุมนี้ของนารูโตะมาก่อน แถมเป็นคนที่พูดอะไรแล้วทำจริง  ซาสึเกะไม่อยากจะคิดเลยถ้ามีผู้หญิงเข้ามาพัวพันไม่เลิกมันจะเป็นยังไง....


"งะ..งั้นหรอ อื้มเรากลับบ้านกันเถอะ " ซาสึเกะพูด เสียงตะกุกตะกัก ก่อนที่จะชวนนารูโตะกลับบ้าน  เพราะได้เวลาเลิกประชุมตั้งนานแล้ว



"ไปสิ ฉันหิวจะแย่ แล้วววว " นารูโตะเดินควงแขนซาสึเกะก่อนที่จะงับแขนเล่นเบา ๆ  พูดเสียงอ้อน ๆ ซาสึเกะเห็นก็เอามือยีหัวแรง ๆ อย่างหมั่นเขี้ยว เพราะตอนนี้นารูโตะกลับมาโหมดเดิมแล้ว เป็นโหมดแมวน้อยขี้อ้อนน่ารัก ๆ ที่ซาสึเกะชอบ 




To be continued....


สวัสดีจ้า เราก็กลับมาอีกแล้ว กับฟิคสั้น เรื่องที่ 4 >///< เรื่องนี้ก็ชาย x ชาย อีกล้าววว

อยากบอกผู้อ่านทุกท่าน ถ้าจะหาคู่ชาย x หญิง จากไรท์ ขอบอกเลยว่าไม่มีแน่นอนจ้า -0-

อยากเรียนให้ผู้อ่านทุกท่านที่เผลอแวะเข้ามา หรือ  หลงเข้ามานะคร้าาา  555555 ว่าไรท์จะแต่งแค่ แนว ชาย x ชาย เท่านั้นเด้อ..


คำเตือน

#ฟิคเรื่องนี้เกิดจากความมโนของไรท์เอง ล้วน ๆ ไม่มีเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลักของตัวละครแต่อย่างใด 

#อย่าลืมคอมเม้นมาคุยกันน้า...อิอิ  

#อย่างที่เกิ่นนำไปข้างบน ฟิคเค้ามัน ชาย x ชาย น้า ใครไม่ชอบไม่ว่ากันน้า 

#ขอเอาใจสาววายอย่างเดียวพอ อิอิ  55555 

#อย่าเพิ่งกดออกนะจ๊าาา  เพราะไรท์ยังมีรูปภาพฟิน ๆ ที่มาให้จิกหมอนขาดกันไปข้างนึง ><!


#กราบขออภัยนะค่ะ  ถ้าหากบรรยายไม่ค่อยเห็นภาพ  เพราะเรามือใหม่มาก ๆ แต่จะพยายามแต่งให้มันออกมาเห็นภาพมากที่สุด  ^_^ หรือถ้อยคำไหนที่มันแรงขอกราบอภัย  เพื่ออยากให้ผู้อ่านได้อรรถรสมากที่สุด 

#ท้ายสุดนี้  อย่ารีน้องเลย  กราบขอบพระคุณอย่างสูงค่ะ





ขอขอบคุณรูปภาพ: https://www.google.com/search?q=sasunaru&sxsrf=ACYBGNRfzFpZMn6XbYF6z9okQdd_EY-2xw:1571997697351&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0ahUKEwjDltrik7flAhUMaI8KHfuWAjMQ_AUIEygC&biw=1366&bih=667

เนื้อเรื่อง อัปเดต 25 ต.ค. 62 / 17:06


คฤหาสน์อุจิวะ / 12:00 น.

      รถคันหรูสีขาว ขับเข้ามาจอดประตูทางเข้าบ้าน ร่างสูงรีบวิ่งไปเปิดประตูอีกข้าง ให้นารูโตะ  ช้อนตัวอุ้มขึ้นไว้ในอ้อมกอด ก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปพูด


"หิวใช่ไหม " ซาสึเกะพูด  มองคนในอ้อมกอดที่เอามือคล้องคอตัวเองอยู่ อย่างเอ็นดู   เพราะตอนนี้กำลังทำหน้างออย่างงอน ๆ  

"ก็หิวนะสิ   ส่วนนายคงอิ่มแล้วแหละ " น้ำเสียงที่ฟังแล้วออกจะประชดประชัน ซาสึเกะก็มองคนรักอย่างรักใคร่ โน้มหน้าเข้าไปกัดจมูกอย่างหมั่นเขี้ยว

"อ๊ะ ! ไอ้บ้า " นารูโตะร้องเสียงหลง ตกใจ ทุบอกซาสึเกะเบา ๆ ซาสึเกะยิ้มออกมาอย่างชอบ

"ยังไม่หายโกรธฉัน เรื่องเมื่อเช้าอีกเหรอ หื้ม " ซาสึเกะพูด น้ำเสียงอ่อนโยน แล้วอุ้มนารูโตะเดินขึ้นห้องไป 'ชิ ! จูบกับผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าต่อตาฉันขนาดนั้น   ยังจะถามอีก ไอ้บ้าซาสึเกะ !' นารูโตะคิดในใจ ซาสึเกะเดินอุ้มร่างบางขึ้นมายังชั้น 2 ห้องของตน แล้ววางร่างบางบนเตียงอย่างเบามือ

"เดี๋ยวฉันให้เมดเอาข้าวมาให้บนห้อง โอเคไหม หื้ม " น้ำเสียงอ่อนโยนของซาสึเกะ พูดกับนารูโตะที่นอนหน้างออยู่บนเตียง นารูโตะได้ยินก็ไม่ได้ตอบอะไร ใจจริงก็หายโกรธได้สักพัก แต่ขอเล่นตัวนิดนึง (-.-) ซาสึเกะเห็นว่านารูโตะไม่ตอบแล้วคิดว่ายังคงไม่หายโกรธเรื่องเมื่อเช้าก็กำลังจะลุกออกจากเตียง แต่ก็ถูกดึงแขนแรง ๆ จนล้มทับตัวเอง 

"เหวอ...หื้ม จะทำโทษฉันตั้งแต่ตอนนี้เลยหรอ ที่รัก " ซาสึเกะพูดยิ้มมุมปากให้นารูโตะ มือก็เกลี่ยใบหน้านารูโตะอย่าหลงใหล จนมือไล่มาหยุดที่ริมฝีปากสีแดงระเรืองน่าบดขยี้ ตาทั้งคู่ประสานกัน ไม่มีเสียงตอบรับจากร่างบาง ซาสึเกะก็ยิ้มมุมปาก ค่อย ๆ บดขยี้ริมฝีปากเรียวสีแดงสด อย่างกระหาย มือก็จับหัวร่างสูงไว้แน่น ซาสึเกะดันลิ้นร้อน ๆ เข้าไปควานหาความหวานในโพลงปาก ลิ้นเรียว แลกสัมผัสจนเกิดเสียงดังน่าอาย จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ ซาสึเกะเว้นจังหวะให้นารูโตะได้หายใจ แล้วประกบริมฝีปากเข้าไปอีกครั้ง 

"อื้ม...อื้อ" เสียงครางอย่างสุขสมความต้องการ ซาสึเกะถอนจูบอย่างอ้อยอิง นิ้วเรียวยกขึ้นไปปาดน้ำใส ๆ ที่มุมปากนารูโตะ ซาสึเกะมองคนตรงหน้าอย่างอารมณ์พุ่งพล่าน จนเริ่มทนไม่ไหว จับนารูโตะขึ้นมานั่งบนตัก แล้วถอดกางเกงตัวเองออก ที่ตอนนี้แก่นกายใหญ่ก็ลุกชูตั้งขึ้น 

"ลงโทษฉันสิ่ ที่รัก " เสียงซาสึเกะพูดเหมือนบังคับหน่อย ๆ นารูโตะมองแก่นกายใหญ่ของซาสึเกะ ใบหน้าแดงก่ำเขินอาย ซาสึเกะจับมือของนารูโตะให้มาจับส่วนอ่อนไหวของตัวเอง แล้วเริ่มชักขึ้นชักลงเร็ว ๆ 

"อ่า อย่างงั้นแหละ เด็กดี..อ่า " เสียงครางกระเซ่า ด้วยความเสียว ของซาสึเกะ เมื่อนารูโตะเอามือมาสัมผัสเอ็นอุ่น ๆ ของตน ก่อนนารูโตะเพิ่มความเร็ว จนซาสึเกะกระตุกน้ำรักสีใสขุ่นออกมา หลังจากซาสึเกะเสร็จแล้วก็เริ่มไปทำให้ร่างบางบ้าง ซาสึเกะจับนารูโตะให้หันหลังเข้ากำแพงห้องก่อนจะยัดแก่นกายใหญ่สอดแทรกเข้าไปในช่องทางรักของนารูโตะ ซาสึเกะจับสะโพกนารูโตะไว้ก่อนจะกระแทกเข้าไปหนึ่งที ช้า ๆ เข้าออกอย่างเป็นจังหวะ ก่อนจะเพิ่มความเร็ว ๆ ถี่ ๆ เสียงครางหวานของนารูโตะร้องออกมาลั่นห้อง เพราะท่านี้มันทั้งลึกและเสียวไปทั่วหน้าท้อง ซาสึเกะกระแทกถี่ ๆ ครั้งสุดท้ายก่อนจะกระตุกน้ำรักเข้าไปในตัวนารูโตะพร้อม ๆกัน  ก่อนนารูโตะจะหมดแรงและล้มลงไป เสียงหายใจหอบเหนื่อย ซาสึเกะกอดนารูโตะจากทางด้านหลัง แต่ยังคงแช่เอ็นอุ่นของตัวเองไว้อย่างนั้น เสียงหายใจหอบเหนื่อยไม่แพ้กัน แล้วนารูโตะก็หลับไป ซาสึเกะค่อย ๆ ถอดแก่นกายตัวเองออก ดึงคนรักเข้ามากอดให้ใบหน้าซุกอยู่ที่อกตัวเอง  มือก็เอื้อมไปหยิบโทรศัพท์บนหัวเตียง ขึ้นมากดโทรหาใครบางคน 

"เนจิ ฉันมีเรื่องให้นายจัดการซะหน่อย "

(ไง จะเอาเด็กคนไหนอีกละ ) เสียงเนจิพูดแซวขึ้น

"อย่ามาตลกหน่า ฉันจะให้นายทำยังไงก็ได้ให้พวกผู้หญิงพวกนั้นเลิกมายุ่งวุ่นวายกับฉันสักที " ซาสึเกะพูดน้ำเสียงจริงจัง 

(เสียงแบบนี้ คงทะเลาะกับนารูโตะละสิ ) 

"ฉันเคลียร์แล้ว แล้วตกลงจะช่วยไหม " ซาสึเกะพูดย้ำอีกครั้ง 

"ช่วยแน่นอน บริษัทนายกับบริษัทฉันเราเข้าหุ้นกันอยู่เรื่องแค่นี้สบายอยู่แล้ว งั้นนายรอดูผลงานฉันได้เลย ) สิ้นเสียงเนจิ ซาสึเกะก็กดวางสาย แล้วกลับมานอนกอดคนข้าง ๆ อย่างหวงแหน แล้วก็หลับไป ไม่นานนารูโตะก็ตื่นขึ้นค่อย ๆ ลุกออกจากซาสึเกะอย่างช้า ๆ เพราะไม่อยากให้คนข้างๆ รู้สึกตัวตื่น แล้วนารูโตะก็เดินลงไปข้างล่าง สาวเมดที่เห็นนายหญิงอุจิวะเดินลงมาจากบนห้อง ก็วิ่งเข้ามา

"นายหญิงมีอะไรให้ฉันรับใช้ค่ะ "สาวเมดพูด กุมมือแล้วก้มหัว นารูโตะมองสาวใช้แล้วครุ่นคิดอะไรบางอย่าง แล้วพูดขึ้น

"วันหลังถ้าเกิดพวกเธอเห็นผู้หญิงพวกนั่นมาที่บ้านอีก ไม่ต้องไล่ เดี๋ยวฉันจะใช้วิธีของฉันจัดการพวกนั่นเอง " 

"ทราบแล้วค่ะนายหญิง " สาวใช้พยักหน้ารับ นารูโตะก็ทำไม้ทำมือให้ไปได้ แล้วนารูโตะก็ไปนั่งดูข่าวที่ห้องนั่งเล่นรอซาสึเกะตื่น ไม่นานร่างสูงก็เดินลงมาจากบนบ้านด้วยสภาพเปลือยท่อนบน เดินเข้าไปหาน้ำกิน แล้วเดินหานารูโตะทั่ว

"นารูโตะอยู่ไหน " ซาสึเกะถามสาวเมด ที่ตอนนี้ยืนก้มหน้าแดง ๆ ไว้ เพราะเห็นผู้เป็นนายในสภาพนี้  แต่แล้วเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

"ซาสึเกะคุงงง" เสียงผู้หญิงเจือแจ่ว แต่มันไม่ใช่แค่คนเดียว เพราะพวกนั้นมาตั้งขโยงนึง ซาสึเกะที่ยืนอยู่กับสาวใช้หันไปเห็นก็ตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ เพราะผู้หญิงพวกนั้นที่ซาสึเกะเคยไปพัวพันดันมาที่บ้านเกือบทั้งหมด 'บ้าเอ๊ย ! นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นมาว่ะ ไอ้เนจิ! ' ซาสึเกะคิดในใจ แล้วนึกไอ้เพื่อนตัวดี ที่ไปขอความช่วยเหลือนี่จะช่วยหรือจะแกล้งกันแน่ 

ด้านนารูโตะ /ห้องนั่งเล่น

นารูโตะที่ไม่ได้เข้ามานั่งดูหนัง ที่ห้องนั่งเล่นอย่างเดียวแต่กำลังนั่งกดรายชื่อหน้าตาพวกผู้หญิงพวกนั้นในมือถือ แล้วก็มีข้อความเด้งเข้ามา

เนจิ: ซาสึเกะโทรมาหาฉันให้จัดการเรื่องพวกผู้หญิงให้  ฉันเห็นว่าอีกไม่นานพวกนายก็จะแต่งงานกันฉันเลยจะช่วย 

นารูโตะกดเข้าไปเปิดอ่าน เห็นไลน์ขึ้นชื่อเนจิเด้งขึ้นมา 'เพื่อนซาสึเกะทักมาทำไม ' นารูโตะคิดในใจ นารูโตะกดเข้าไปอ่านก็แอบดีใจที่เห็นซาสึเกะไม่ได้ปล่อยเรื่องนี้ไปเฉย ๆ แต่นั้นมันยังไม่ซะใจนารูโตะ นารูโตะเลยกดโทรหาเนจิเพราะอยากจะเคลียร์เอง

(ไง นารูโตะ นายคงได้อ่านแล้วสินะ ฉันจะช่วยจัดการเอง ) เสียงจากปลายสายพูดขึ้น

"อ่า ขอบใจ แต่ไม่ต้อง  เพราะมันไม่สะใจฉัน เดี๋ยวฉันจะเคลียร์เรื่องนี้เอง " นารูโตะพูดเสียงเย็น และไม่อยากให้คนอื่นต้องมายุ่งกับชีวิตรักของตัวเอง 

(มันจะดีหรอ เดี๋ยวนายจะเหนื่อยเอาซะเปล่า ๆ ) เนจิถามด้วยความเป็นห่วง 

"ฉันจัดการได้ นายแค่ให้คนของนายส่งข้อความไปหาผู้หญิงพวกนั้น แล้วบอกให้มาที่บ้านก็พอ " นารูโตะพูด นั่งขาไขว่ห้างอย่างไม่ทุกข์ร้อนอะไร แต่กลับชอบซะอีก เพราะอีกไม่นานจะได้เล่นอะไรสนุก ๆ ซะที 

(อ่า โอเค อีกสักพักพวกนั้นคงไปถึงนายก็เตรียมรับมือไว้ละ ) เนจิพูดจบ นารูโตะก็กดวางสายทันที ไม่นานนารูโตะก็เดินออกจากห้องนั่งเล่น เพราะอยากจะออกไปตอนรับซะหน่อย เสียงผู้หญิงเอะอะเสียงดังอยู่หน้าบ้าน ตอนนี้มีบอดี้การ์ดยืนกันพวกผู้หญิงอยู่หน้าบ้าน นารูโตะก็เดินออกไปเห็นซาสึเกะกำลังยืนหน้าเครียดอยู่

'ซาสึเกะคุง ไหนบอกว่านัดมิจังไปเที่ยวไงค้า'
'นี่เธออย่ามามั่วนะ ซาสึเกะส่งข้อความมาหาฉัน ตั้งหากละ '
'กรี๊ด  ฉันต่างหาก  บลา ๆ '  

เสียงตะโกนแหกปาก เรียกซาสึเกะ ซาสึเกะกุมขมับอย่างปวดหัว 'ไอ้เพื่อนบ้า นี่เหรอว่ะจัดการให้ นี่มันหาเรื่องมาให้ปวดหัวชัด ๆ ' ซาสึเกะคิดในใจ 


นารูโตะที่กำลังยืนมองพวกผู้หญิงแหกปากร้องเรียกซาสึเกะ ก็คิดอะไรออกก่อนจะเดินขึ้นไปบนห้องแล้วหยิบของบางอย่างที่เก็บไว้บนลิ้นชัก 

ปัง! ปัง! ปัง! 

เสียงลั่นไกรปืนขึ้นบนฟ้าสามนัด พร้อมเสียงกรี๊ดเสียงดังอย่างตกใจ ซาสึเกะหันไปมองคนที่ลั่นไกรปืน ตาเบิกโพลงอย่างตกใจ เมื่อเห็นนารูโตะยืนควงปืนอย่างชำนาญ พร้อมกับแสยะยิ้มออกมา ซาสึเกะรีบเดินตรงไปหาคนรัก เพราะกลัวว่านารูโตะจะฆาตกรรมหมู่พวกผู้หญิงพวกนั้นนะสิ  ซาสึเกะไม่ได้เป็นห่วงผู้หญิงพวกนั้นแต่เป็นห่วงนารูโตะกลัวว่าจะต้องเข้าคุกเข้าตารางก่อนแต่งต่างหาก

"นะ นารูโตะ.." ซาสึเกะเดินเข้าไปหา แล้วเรียกด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก  

"อยู่เฉย ๆ ไม่ต้องมายุ่ง " นารูโตะพูด เหมือนออกคำสั่ง เสียงเย็น แต่ตาก็แอบชำเลืองดูสภาพร่างสูงเล็กน้อยที่ชอบลืมใส่เสื้อลงมาจากห้อง  แล้วเดินตรงเข้าไปหาผู้หญิงพวกนั้น พวกการ์ดที่ยืนกันอยู่เมื่อเห็นนายหญิงอุจิวะเดินเข้ามาก็แหวกทางออกให้เดินผ่ากลางเข้าไป  นารูโตะเดินมาหยุดที่หน้าผู้หญิงพวกนั้น ก่อนจะกวาดตามองผู้หญิงทั้งหมด อย่างเหยียด ๆ แล้วแสยะยิ้มออก 


"อะไรย่ะ มองหน้าพวกฉันแบบนั้น หมายความว่าไง! " สาวนามอิโนะ พูดขึ้น นารูโตะไม่ได้ตอบโต้อะไร พลางเอาปืนขึ้นมาถูเล่น ๆ 

"หูหนวกรึไง พูดด้วยทำไมไม่ตอบ ย่ะ! "สาวหมวย นาม เท็นเท็น พูดขึ้นบ้าง นารูโตะก็ยังนิ่งเงียบอยู่เพราะยังอยากฟังเสียงชะนีพวกนี่เป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะไม่มีโอกาส ซาสึเกะที่เห็นนารูโตะมองพวกหญิงนิ่ง ๆ แต่หน้าตาราวกับคนละคน ซาสึเกะรู้ทันทีว่าอีกด้านของนารูโตะได้ตื่นขึ้นแล้ว 

"ฮ่า ๆ หึหึ " นารูโตะหัวเราะออกมา ก่อนจะแสยะยิ้ม  ที่ใครเห็นแล้วก็ต้องขนลุก บรรยากาศตอนนี้ คือ พวกผู้หญิงที่ได้ยินเสียงหัวเราะอันน่าขนลุกของนารูโตะ ก็นิ่งเงียบ ก่อนเสียงสาวคนนึงจะแทรกขึ้น 

"หะ หัวเราะ อะไรของแก ! "เสียงสั่น ๆ ของสาวนามซากุระพูด คนที่กล้าเข้าไปจูบซาสึเกะเมื่อเช้าที่ห้องประชุม นารูโตะก็หันไปมอง แล้วเดินเข้าไปใกล้ ๆ ก่อนที่จะเอาปืนจ่อที่ใต้คาง

" ฉันจำได้ว่าเมื่อเช้าเธอก็มาหา ผัว ฉันไปแล้วนิ รึ ยังไม่เข็ด อ่า ฉันคงต้องเอาจริงซะแล้วสิ " นารูโตะพูด กดปืนไว้ใต้คางซากุระ ก่อนจะแสยะยิ้ม ซากุระเริ่มตัวสั่นเทาด้วยความกลัว พวกผู้หญิงที่เห็นก็ถอยห่างจากนารูโตะ มองมาทางนารูโตะอย่างกลัว  ๆ ตอนนี้บรรยากาศเงียบสงัด พวกการ์ดที่ยืนดูอยู่ถึงกับเหงื่อตกกันทุกคน ไม่มีใครกล้าเข้าไปห้าม และก็เพิ่งเคยเห็นนายหญิงโหด และ น่ากลัวแบบนี้เป็นครั้งแรก นารูโตะที่อดทนและอดกลั้นมาตลอดหลายปี วันนี้เหมือนกับได้มาปลดปล่อยตัวเองอีกตัวตนนึงอย่างอิสระ 

"เอ้  ทำไมไม่แหกปากกันแล้วน่ะ " นารูโตะยังคงกดปืนไว้ที่ได้คางซากุระ ซากุระยืนแข็งทื่อเพราะกลัวว่าถ้าขืนขยับตัวปืนได้ลั่นทะลุคางถึงสมองแน่ นารูโตะเห็นว่าพวกชะนี เอ๊ย !พวกผู้หญิง เงียบกันแล้วก็ลดปืนลง ซากุระเข่าอ่อนถึงกับหมดแรงลงไปกองกับพื้น ก่อนนารูโตะจะทำอะไรที่ดูแล้วพวกผู้หญิงพวกนี้ไม่มีทางกล้ากลับมายุ่งอีก

"ฉันจะไม่พูดอ้อมค้อม ถ้าพวกเธอทุกคนยังกล้าเสนอหน้าเข้ามาเหยียบที่บ้านหลังนี้ หรือ ตามมาเกาะแกะ ผัว ฉันอีก สภาพพวกเธอก็จะเป็นแบบนี้ "

ปัง! 

นารูโตะพูดจบ ก็เล็งปืนไปที่ขาของซากุระ ยิงจนเลือดสีแดงสดเริ่มไหลออกมา ซากุระร้องออกมาด้วยความเจ็บ พวกผู้หญิงที่ดูอยู่ก็กลัวจนตัวสั่นเทา บางคนก็เริ่มน้ำตาคลอเบ้า ซาสึเกะที่ถูกห้ามไม่ให้เข้ามายุ่ง ได้ยินเสียงปืนมาจากทางหน้าบ้านก็วิ่งเข้าไปดู ตาเบิกโพลงเพราะเห็นนารูโตะกำลังยืนจ้องมองซากุระที่นั่งร้องควาญครางด้วยความเจ็บ  ซาสึเกะรีบเดินเข้าไปรวบตัวนารูโตะจากด้านหลังก่อนจะพูดข้าง ๆ หู

"นารูโตะพอได้แล้วน่ะ นารูโตะ " ซาสึเกะพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่น นารูโตะได้ยินก็เหมือนได้สติ ก่อนจะหันไปกวาดสายตามองพวกผู้หญิงที่ยืนแข็งทื่อ พวกผู้หญิงเห็นสายตานารูโตะมองมา ก็รีบพากันกลับ บางคนก็ก้าวขาไม่ออก เหลือเพียงซากุระที่นั่งเจ็บขาที่ถูกยิงอยู่ นารูโตะช้อนตามองอย่างสมเพช แล้วนั่งย่อลงตรงหน้า  มือช้อนใบหน้าซากุระขึ้น 

"หึ น่าสมเพช เจ็บมากเลยหรอ หึหึ " นารูโตะพูด แสยะยิ้มออกมา ซากุระร้องไห้ไม่หยุดตัวสั่นด้วยความกลัว ซากุระกรี๊ดร้องออกมาสียงดัง เพราะนารูโตะกดไปที่แผลซากุระอย่างแรง โทษฐานที่กล้ามาจูบว่าที่สามีต่อหน้าต่อตา

"อ๊ากกกก! " ซากุระกรี๊ดร้องเสียงดัง แล้วสลบไป นารูโตะผละจากแผล ลุกขึ้นก่อนจะแสยะยิ้มเหยียดแล้วเดินเข้าบ้านไปปล่อยให้ซากุระนอนอยู่อย่างนั้น ซาสึเกะเห็นก็ตกใจ ไม่คิดว่านารูโตะจะทำถึงขนาดนี้ แล้วสั่งลูกน้องให้พาซากุระไปโรงพยาบาล เพราะกลัวว่าซากุระจะเป็นอะไรก่อน แล้วก็เดินตามนารูโตะไป  

4 เดือนผ่านไป ไวเหมือนโกหก....(ก็โกหกนะสิ -.- :ไรท์)

       ตั้งแต่เหตุการณ์วันนั้น ก็ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าเข้ามายุ่งวุ่นวายกับซาสึเกะอีก ทั้งสองก็ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข แล้ววันนี้ก็มาถึงวันที่ทั้งสองจะได้แต่งงานกัน  ตอนนี้ทั้งสองกำลังวุ่นวายอยู่กับการตกแต่งสถานที่แต่งงาน และ การ์ดเชิญเพื่อน ๆ มาร่วมงาน 

"ส่งให้คิบะ ชิกามารุ เนจิ แล้วก็นี่ นี่ " เสียงนารูโตะพูดอย่างอารมณ์ดี มือก็ถือการ์ดซองเพื่อจะเอาไปให้เพื่อน ๆ  ซาสึเกะเห็นเดินเข้ามากอดจากทางด้านหลัง 

"อารมณ์ดีจังเลยน้า กำลังทำอะไรอยู่ หื้ม " ซาสึเกะพูด เอาคางเกยไว้ที่ไหล่ ฟอดดดด...หอมแก้มร่างบางไปหนึ่งที 

"เตรียมการ์ดไปให้เจ้าพวกนั้นนะสิ " นารูโตะพูดเสียงสดใส  ซาสึเกะเห็นนารูโตะร่าเริ่ง เหมือนเมื่อก่อน ก็อดจะหมั่นเขี้ยวไม่ได้ หอมแก้มนารูโตะย้ำ ๆ จนนารูโตะจับหน้าซาสึเกะไว้ให้หยุด

"พอแล้ว ไอ้บ้า  " นารูโตะพูด น่าแดงเป็นลูกตำลึง ซาสึเกะเห็นก็จับนารูโตะให้หันหน้ามา โน้มหน้าไปจูบหน้าผาก นารูโตะหลับตารับจูบ ซาสึเกะถอนจูบอย่างอ้อยอิง

" ขอบคุณนะที่ทำเพื่อฉันขนาดนี้ นารูโตะ " ซาสึเกะพูด จู่ ๆ น้ำตานารูโตะก็ไหลออกมา ซาสึเกะตกใจ แต่ก็รู้ว่านารูโตะคงดีใจจนร้องไห้ออกมา เอื้อมมือไปปาดน้ำตาสองข้าง นารูโตะกอดซาสึเกะแน่น เพราะหลังจากนี้จะได้มีชีวิตรักที่สงบเหมือนคู่รักคนอื่นสักที


วันแต่งงาน

สถานที่แต่งงานถูกจัดที่โบสถ์คริสตจักร ภายในโบสถ์ถูกตกแต่งไปด้วยดอกไม้ เก้าอี้ถูกวางเรียงกันยาวทั้งสองข้างทาง มุมซ้ายของห้องเป็นโต๊ะสำหรับเค้กแต่งงาน มุมขวาเป็นอาหารและขนม ทั้งโบสถ์ถูกตกแต่งด้วยความคิดของนารูโตะ ส่วนซาสึเกะ นารูโตะให้คอยออกค่าใช้จ่ายอย่างเดียว ไม่นานพิธีก็เริ่มขึ้น เสียงเพลงเริ่มบรรเลงเมื่อเจ้าสาวเดินควงแขนเพื่อนสนิท อย่างชิกามารุเข้ามา 

ตือ ตื่อ ตือ ตื่อ ตื่อ ตื่อ ...(เสียงเพลงงานแต่งนะคะ ใครนึกไม่ออกเสิร์ชเน็ตด่วน )

เจ้าบ่าวก็ยืนมองอย่างตกตะลึงเพราะวันนี้นารูโตะทั้งสดใส และร่าเริ่งกว่าครั้งไหน ๆ ไม่นานนารูโตะก็เดินมาถึง ซาสึเกะก็ยื่นมือไปรับ 


"อุจิวะ ซาสึเกะ คุณจะรับ อุซึมากิ นารูโตะ เป็นภรรยาหรือไม่  "  เสียงบาทหลวงเอ่ยขึ้น


"รับครับ" เสียงซาสึเกะขานรับ


"อุซึมากิ นารูโตะ คุณจะรับ อุจิวะ ซาสึเกะ เป็นสามี หรือไม่ " 


" รับครับ "  เสียงนารูโตะขานรับ  ทั้งสองจ้องตากัน ราวกับความฝันที่ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง แล้วบาทหลวงก็นำเอกสารให้ทั้งคู่เซ็นต์รับการยินยอมตกลงเป็นสามีภรรยากัน

"พ่อขอประกาศว่า อุจิวะ ซาสึเกะ และ อุซึมากิ นารูโตะ เป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย  " สิ้นเสียงบาทหลวงพูดจูบ เพื่อน ๆ ต่างก็ส่งเสียงเชียร์เสียงดัง 


' จูบเลย จูบเลย จูบเลย ' 



เพื่อนส่งเสียงเชียร์ พร้อมกับปรบมือ ให้คู่รักบ่าวสาวจูบกัน  ซาสึเกะไม่รอช้าก็โน้มหน้าเข้าไปจูบนารูโตะ แบบไม่สอดลิ้น แล้วถอนจูบ  เสียงเฮ เสียงดังต่างโฮ่ร้องออกมาด้วยความยินดี 






'ตั้งแต่มีนายเข้ามาในชีวิต ฉันก็ไม่ต้องการใครอีกแล้วฉันขอสัญญาจากนี้ไป ฉันจะรัก และ จะดูแลนายไปตลอดชีวิตของฉัน นารูโตะ '



        
-รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์-

  'อุจิวะ ซาสึเกะ & อุซึมากิ นารูโตะ ' 




-END-






#จบไปแล้วฟิคสั้นเรื่องนี้ ยังไงก็เม้นติชมกันได้ตามสบายจ้า 








ผลงานอื่นๆ ของ Jai_Jye

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 18:44
    ชอบบบบมากๆเลยคะ
    #4
    0
  2. #3 J I N A - C H A N (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 20:43
    หนุกมากๆเลยฮับไรท์ เป็นกำบังใจให้สำหรับการแต่งนิยายเรื่องต่อๆไปนะฮับ 💓
    #3
    0
  3. วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 22:07

    โหดค่ะแต่ชอบบบ

    #2
    1
    • #2-1 TT_TT
      26 ตุลาคม 2562 / 02:40

      ขอบคุณค้าที่ชอบ เห็นมาเม้นตลอดเลย ^^
      #2-1
  4. วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 21:09
    นารุจังโหมดโหดน่ากลัวมากค่ะ //หลบหลังต้นไม้
    #1
    0