นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic : SasuNaru นายจะรักฉันไหม ถ้าฉันร้าย [END]

โดย Jai_Jye

"ฮึก..นายทำแบบนี้ทำไม ซาสึเกะ! " "หึ !นายมันโง่เอง ที่ตามฉันมา ! "

ยอดวิวรวม

1,565

ยอดวิวเดือนนี้

42

ยอดวิวรวม


1,565

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


56
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  2 ต.ค. 62 / 21:47 น.
นิยาย Fic : SasuNaru ¨ѡѹ ҩѹ [END]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



อุซึมากิ   นารูโตะ ( อายุ 15)

" นายยังเห็นฉันเป็นเพื่อนอยู่รึป่าว ซาสึเกะ !! "












อุจิวะ   ซาสึเกะ  ( อายุ 15 )

"เพื่อน ? ฉันไม่ได้เห็นนายเป็นเพื่อน นารูโตะ "
















"ต่อให้นายจะทรมานฉันแค่ไหน ฉันก็จะพานายกลับหมู่บ้านให้ได้ ซาสึเกะ!!! "








เนื้อเรื่อง อัปเดต 2 ต.ค. 62 / 21:47


หมู่บ้านโคโนฮะ 

แกร๊ก ! (เสียงเปิดประตู)

"มาแล้วหรอ ฉันมีภารกิจให้นายทำ นำตัวซาสึเกะ ! กลับหมู่บ้านให้ได้ " ซึนาเดะพูด มองคนตรงหน้า ที่กำลังเดินเข้าห้องมา

" เอ๋...ป้า ทำไมต้องเป็นผมด้วยละ ใช้พวกคิบะก็ได้นิ ผมจะไปเดตกับซากุระจางง -///- " นารูโตะพูด แล้วก้มหน้า เขิน อาย เมื่อพูดถึงสาวที่ตนแอบชอบ

" ไม่ได้! ซาสึเกะเป็นคนในทีมของนาย คนที่จะนำซาสึเกะกลับมาได้มีแค่นายเท่านั้น นารูโตะ !" ซึนาเดะพูดเสียงแข็ง แล้วตบโต๊ะ 

ปัง !

" เหว๋อ..ป้าทำไมต้องโมโหขนาดนี้ด้วยเล่า ชิ! เจ้าบ้าซาสึเกะ หนีไปเองแท้ ๆ "นารูโตะพูด แล้วบ่นพึมพำ  หน้างอ 

"ตอนนี้พวกแสงอุษาต้องการนำตัวซาสึเกะไป " ซึนาเดะพูดเสียงจริงจัง มองหน้านารูโตะ   นารูโตะพอได้ยินก็หน้าเครียดตั้งใจฟัง

"แล้วพวกแสงอุษาต้องการตัวซาสึเกะ ไปทำไมละฮะ ไหนเซียนลามกบอกว่าพวกมันต้องการจิ้งจอกเก้าหางในตัวผมนิ " นารูโตะมองหน้าซึนาเดะ อย่างสงสัย

"ฉันก็ไม่ได้ทราบรายละเอียดมากหรอกนะ แต่ซาสึเกะกำลังตกอยู่ในอันตราย นายต้องพาซาสึเกะกลับหมู่บ้านเพื่อความปลอดภัย " 

"แต่..." ยังไม่ทันที่นารูโตะจะพูดจบ  ซึนาเดะก็พูดแทรกขึ้น

" นี่คือคำสั่ง !! ฉันให้เวลานายพาตัวซาสึเกะกลับมาให้ได้ ภายใน 3 วัน ถ้านายทำไม่ได้ฉันจะลงโทษนายเอง ! " ซึนาเดะพูดเสียงแข็ง นารูโตะสะดุ้ง 

"โธ่..ป้าซึนาเดะแต่ 3 วันมันจะไม่..." นารูโตะกำลังจะพูด แต่ก็เห็นสายตาเขม็นจากซึนาเดะ ก็หยุดพูดแล้ว แล้วตอบแบบไม่เต็มใจไป

" ค้าบบบบๆๆ " นารูโตะพูดแล้ว เดินออกจากห้องตรงกลับบ้านไป  ' ให้ตายสิ ป้าซึนาเดะคิดอะไรอยู่นะ เวลา 3 วันเนี้ยนะ ' นารูโตะคิดในใจแล้วถอนหายออกมา เฮือกใหญ่

"เห้อ... "   

" อ้าว นารูโตะเป็นอะไรละ ทำหน้าเป็นหมาหง๋อยไปได้ ฮ่า ๆๆ " คิบะที่เดินส่วนนารูโตะมาพอดี ก็เอ่ยขึ้น ทำหน้าตายียวนกวนประสาทใส่นารูโตะ 

" ก็ป้าซึนาเดะนะสิ ให้ฉันไปทำภารกิจนำตัวซาสึเกะกลับมาหมู่บ้าน ปัญหาคือฉันต้องไปคนเดียว แล้วต้องพาตัวกลับมาภายใน 3 วัน " นารูโตะพูดหน้าทำเซ็ง  ' ฉันจะไม่ได้เจอซากุระจังตั้ง 3 วันแหน่ะ ' นารูโตะคิดในใจ  คิบะเห็นก็เอามือตบบ่าปลอบ ๆ

" เอาหน่า ๆ ซาสึเกะก็เพื่อนในทีมนาย ท่านซึนาเดะให้นายไปตามก็ถูกแล้วนิ ถ้าเกิดทีมฉันไปหมอนั่น ก็คงไม่กลับมาง่าย ๆ หรอก "  คิบะพูดปลอบ  นารูโตะได้ยินก็มองหน้าคิบะ ' จริงสิหมอนั่น ก็อยู่ในทีมเรา ไปตามก็ได้วะ เห็นแกความเป็นเพื่อนหรอกนะ ชิ ! เจ้าบ้าซาสึเกะ ! ' นารูโตะคิดในใจ  คิบะที่เห็นนารูโตะนิ่ง เหมือนคิดอะไรอยู่ก็สะกิดแขน แล้วนารูโตะก็หันมามองคิบะ

"เฮ้ ๆ นายเป็นไรรึป่าว  มันไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอกน่าา งั้นฉันไปก่อนนะ ไปกันอากามารุ " คิบะพูดแล้วขึ้นไปนั่งบนหลังอากามารุแล้วกลับบ้านไป  

At หน้าหมู่บ้าน  เช้าวันต่อมา  (วันแรกของภารกิจ)

" เฮ้..นารูโตะ นายจะไปไหน " นารูโตะหันมาตามเสียง ก็เห็นซากุระกำลังเดินตรงเข้ามาทัก  

"ไปทำภารกิจน่ะ " 

"ภารกิจ ?  ภารกิจอะไรหรอ แต่วันนี้วันหยุดไม่ใช่หรอย่ะ " ซากุระพูดมองหน้านารูโตะ อย่างสงสัย  นารูโตะเห็นก็ไม่กล้าบอกซากุระ เพราะกลัวซากุระจะเป็นห่วงซาสึเกะจนไปกับเค้าด้วยอีกคน 

"อ่า ป้าซึนาเดะน่ะสิ จู่ ๆ ก็ให้ฉันไปตามหาของนะ  ฉันเลยไม่มีเวลาอยู่กับซากุระจางเลย " นารูโตะพูด ปัด ๆ พลางเปลี่ยนเรื่องไปอย่างเนียน ๆ 

"ตาบ้า ! ใครเค้าอยากอยู่กับนายกันย่ะ !" ซากุระพูดแล้วก็เดินนี้ ทำหน้าอารมณ์ขึ้น ๆลง ๆ นารูโตะเห็นซากุระเดินออกไปแล้วก็ถอนหายใจออกมา อย่างโล่งอก  

"เห้อ..รีบเดินทางดีกว่าก่อนที่จะมีคนมาถามอีก " แล้วนารูโตะก็รีบวิ่งกระโดดขึ้นบนต้นไม้ไป เพราะไม่อยากให้ใครสังเกตเห็น

At  หมู่บ้านโอโตะ  

"ถึงสักทีเบาะแสของเจ้าบ้าซาสึเกะ  เห๊อะ ถามใครดีละทีนี้ " นารูโตะเดินเข้าไปในหมู่บ้าน ตอนนี้นารูโตะใส่เสื้อคุมสีดำคุมหัว แล้วเดินเข้าไป ทำตัวปกติที่สุด  นารูโตะเดินถามชาวบ้านในนั่นดูก็ไม่ได้เบาะแสอะไรเลย  


"อ่า เริ่มหิวแล้วสิ แถวนี้จะมีร้านราเมง ไหมน่ะ " นารูโตะพูดพลาง เดินไปหาร้านรางเมงไป เรื่อย ๆ หางตาก็เห็นใบหน้าอันคุ้นเคยเป็นอย่างดี  เดินสวนเค้าไป  

'ซาสึเกะ !! ' นารูโตะคิดในใจ แล้วหันไปมองคนที่เดินสวนเมื่อกี้ ที่หน้าเหมือนกับซาสึเกะ 

 ' หายไปไหนแล้วนะ เมื่อกี้นี้ ต้องใช่แน่ ๆ หมอนั่น ' นารูโตะคิดในใจ  แล้ววิ่งหาทั่วหมู่บ้านก็ไม่เจอ แต่ก็เริ่มแน่ใจว่าซาสึเกะอยู่ที่นี้แน่ ๆ นารูโตะเริ่มใจเย็น เพราะคิดว่าซาสึเกะอยู่ที่นี้แน่ ๆ เลยเดินไปหาอะไร รองท้องก่อน หลังจากที่เดินทางมาทั้งวัน 

ด้านซาสึเกะ / รังลับทางใต้

"ซาสึเกะนายออกไปคนเดียวอีกแล้วนะ เดี๋ยวพวกโคโนฮะก็ตามเจอหรอก " ชายร่างสูง ผมสีฟ้า สวมแว่นตาพูดขึ้น 

" ไปเดินตรวจหมู่บ้านมาน่ะ  หึ พวกโคโนฮะหรอ  ฉันอยากเจอใจจะขาดเลยละ คาบูโตะ " ซาสึเกะพูดยกยิ้มมุมปาก

" ทำไม นายรู้อะไรมา หรือว่า พวกนั้นสะกดรอยตามนายมา " คาบูโตะพูดอย่างรีบร้อน สีหน้าเป็นกังวล 

 "ก็ใช่ แต่ไม่ใช่ทั้งหมด ฉันแค่สัมผัสได้ถึงจักระมหาศาล ที่หมู่บ้านน่ะ " ซาสึเกะพูด พลางมองหน้าคาบูโตะ ยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ 

"อย่าทำอะไรรุนแรงละกัน ซาสึเกะคุง " คาบูโตะที่ฟังแล้วก็พอจะรู้ว่าใคร  มีคนเดียวเท่านั้น  ที่มีจักระมหาศาลขนาดนั้น

 'นารูโตะ รีบ ๆ หาฉันให้เจอละ ฉันอยากเจอนายจะแย่อยู่แล้ว หึ ' ซาสึเกะคิดในใจ ยิ้มร้าย  ซาสึเกะชักอยากจะเซอร์ไพร์ต้อนรับอดีตเพื่อนร่วมทีมซะหน่อย 

นารูโตะที่ตอนนี้กำลังนั่งย่อย หลังจากที่กินราเม็งจนพุงกาง 
" อ่า วันนี้เราจะนอนไหนดีนะ  " นารูโตะพูดแล้วลุกขึ้น  แล้วเดินไปเจอบ้านหลังนึง ที่ขึ้นป้ายให้เช่า  นารูโตะก็เดินเข้าไป

"ขอโทษครับ ขอเช่าห้องพัก 1 คืนครับ " นารูโตะพูด พลางมองหน้าพนักงานสาว  

"นี่ค่ะกุญแจ " พนักงานสาวยื่นกุญแจให้  หน้ายิ้ม  นารูโตะยิ้มตอบ จ่ายตัง  แล้วเดินขึ้นห้องไป  พอถึงห้องก็นอนทันทีเพราะล้ามาทั้งวัน

แกร๊ก ! (เสียงเปิดประตู)

ปรากฏชายหนุ่มร่างสูง ผมสีดำรัตติกาล ผิวขาว ยืนมองอย่างพิจารณาร่างบางที่นอนหลับใหลอย่างไม่รู้สึกตัวว่ามีคนแอบเข้าห้อง เดินตรงเข้าไปเตียงร่างบาง นั่งลงบนเตียงพลางเอามือลูบริมฝีปากร่างบางไปมา  

"อื้ออ..อื้มมม" นารูโตะครางในลำคอ รู้สึกเหมือนมีอะไรมาสัมผัสปาก  แล้วพยายามสอดลิ้นเข้ามา  นารูโตะลืมตาขึ้น ก็เบิกตาโพรง อย่างตกใจ

"อื้อ..อื้อ..."นารูโตะเริ่มรู้สึกหายใจไม่ออก ก็ผลักร่างสูงที่ตอนนี้คร่อมเค้าอยู่ออก ร่างสูงก็ผละออกอย่างว่าง่าย 

"ซาสึเกะ!! " นารูโตะพูด สีหน้าตกใจ ซาสึเกะก็ยิ้มเหมือนมีเล่ห์นัยให้ 

"ไง ฉันมาต้อนรับนายถึงที่เลยนะ จะไม่พูดขอบคุณฉันหน่อยหรอ " 

"ขอบคุณบ้า อะไรของนาย กลับหมู่บ้านกับฉันนะ ทุกคนเป็นห่วงนาย " 

"ห่วงฉันหรอ ห่วงฉันเรื่องอะไรละ  ถ้าเหตุผลของนายฟังขึ้น  ฉันอาจจะไปกับนาย แต่ถ้าไม่..." ซาสึเกะพูด แล้วเว้นช่วงไว้ สายตามองไปที่นารูโตะ มองตั้งแต่หัวจรดเท้า พลางเลียริมฝีปากตัวเอง 

 "มะ  ไม่อะไรของนาย" นารูโตะที่เห็นท่าทางซาสึเกะแปลกไปก็เริ่มกลัว จนพูดตะกุก ตะกัก  ซาสึเกะเห็นก็แสยะยิ้ม ชอบใจ 

"หึ นายก็ตอบเหตุผลของนายมาก่อนสิ ว่าทำไมฉันถึงต้องกลับไปกับนาย " ซาสึเกะพูดแล้วคร่อมตัวนารูโตะไว้ ยื่นหน้าไปใกล้จนหน้าห่างกันแค่คืบ  นารูโตะที่ จู่ ๆ หน้าก็แดงขึ้นมาทันที อย่างไม่ทราบสาเหตุ 'เจ้าบ้าซาสึเกะ เล่นอะไรของมันวะ ' นารูโตะคิดในใจ

"นายกำลังโดนพวกแสงอุษาตามล่าอยู่ " นารูโตะพูด มองหน้าซาสึเกะ 

"ตามล่าฉัน ? แล้วต้องการตัวฉันไปทำไมละ ไม่ใช่นายหรอกหรอที่พวกมันต้องการตัว นารูโตะ " ซาสึเกะพูดแล้ว เลิกคิ้ว อย่างสงสัย 

"นายรู้ได้ยังไง ว่าฉันโดนพวกแสงอุษาหมายหัวอยู่ เรื่องนี้มีแค่ป้าซึนาเดะกับเซียนลามก เท่านั้นที่รู้ " นารูโตะพูด มองหน้าซาสึเกะอย่างแปลกใจ เพราะเรื่องนี่มันลับมาก ขนาดคนที่รู้ก็มีแค่ไม่กี่คน แล้วซาสึเกะก็ออกจากหมู่บ้านไปตั้งนานแล้ว แล้วรู้ได้ยังไงกัน นารูโตะมองหน้าซาสึเกะอย่างสงสัย  ซาสึเกะเห็นก็พอจะเดาออกว่าร่างบางสงสัยว่าเค้ารู้ได้ยังไงก็พูดขึ้น

"นายคิดว่าฉันออกจากหมู่บ้านไปตั้งนาน ฉันจะสืบไม่ได้เลยงั้นหรอ นารูโตะ " 

"ฉันจะไปรู้นายเหรอ เห็นนายจู่ ๆ ก็เป็นบ้าหนีออกจากหมู่บ้าน ไม่กล่าวลาฉันสักคำ จนฉันได้มารู้จากปากซากุระจังเนี้ยนะ ! นายเห็นฉันเป็นเพื่อนอยู่รึป่าว ซาสึเกะ !! " นารูโตะพูดตะโกนเสียงดัง มองหน้าซาสึเกะอย่างโกรธเคือง 

"เพื่อน ? ฉันไม่เคยเห็นนายเป็นเพื่อน นารูโตะ " ซาสึเกะพูด มองหน้านารูโตะ ที่ตอนนี้สีหน้าโกรธจัด ก็กระชากคอเสื้อดึงมาใกล้ ๆ

" นาย!..อื้อ.." นารูโตะกำลังจะพูด แต่โดนซาสึเกะประกบริมฝีปากเรียวอย่างรวดเร็ว แล้วดันลิ้นเข้าไปในโพรงปาก นารูโตะก็ยอมเผยปากออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ลิ้นเรียวพันกัน แลกสัมผัสกันไปมา แล้วผละออก ซาสึเกะกระชากเสื้อนารูโตะจนขาด เผยให้เห็นผิวสีน้ำผึ้งสวย น่าลิ้มลอง ซาสึเกะไม่รอช้า เข้าไปดูด ลิ้นร้อน ๆ หยอกล้อเม็ดสีชมพู มืออีกข้างนึงสอดเข้าไปใต้กางเกงจับส่วนอ่อนไหวนวดคลึงไปมา

"อ๊ะ ! หะ หยุดนะ ซา..สึ...อ๊า! " นารูโตะครางเสียงดัง  น้ำตาเริ่มคลอเบ้า เมื่อซาสึเกะสอดนิ้วเข้าไปในตัวนารูโตะ 

"นายอย่างเกร็งสิ ผ่อนคลายนะ นารูโตะ " ซาสึเกะจูบปากนารูโตะเพื่อให้ร่างบางบรรเทาความเจ็บไปได้บ้าง ซาสึเกะค่อย ๆใส่นิ้วเพิ่มขึ้น เมื่อเห็นว่าร่างบางเริ่มปรับตัว ได้ก็จ่อแก่นกายใหญ่ของตัวเองเข้าไป

"อึก..อ๊า! " นารูโตะครางออกมาเสียงดัง เล็บจิกหลังซาสึเกะ น้ำตาคลอเบ้า ทั้งเจ็บ ทั้งจุก ไม่คิดว่าซาสึเกะจะทำแบบนี้กับเค้า ซาสึเกะค่อย ๆ ขยับช้า ๆ แล้วเริ่มแรงขึ้นเรื่อย ๆ

"อ๊ะ ! อ่า ..อ๊าา ..ซา...ซาสึเกะ..ฉัน.จะ..เจ็บ..อ๊าา! " นารูโตะครางเสียงกระเส้า มองหน้าซาสึเกะ ที่ตอนนี้เหมือนว่าจะไม่ได้ฟังที่เค้าพูดเลย ซาสึเกะทำจนพอใจ 

"อ๊า ..ซาสึ..เกะ..ฉันจะเสร็จ..แล้ว ..อ๊าา! "  นารูโตะครางเสียงดังกอดซาสึเกะแน่น แล้วปล่อยน้ำใสขุ่นออกมาพร้อมกับซาสึเกะ ซาสึเกะล้มตัวลงกอดนารูโตะเพราะเหนื่อย นอนหอบหายใจแรง พลางดึงตัวนารูโตะมากอดไว้แน่น

"ฮึก..นายทำแบบนี้ทำไม ซาสึเกะ " นารูโตะพูด เสียงสั่น ๆ ในอ้อมกอดซาสึเกะ  อย่างหอบ ๆ 

" หึ นายมันโง่เองที่ตามฉันมา! " ซาสึเกะพูดใส่ร่างบางที่นอนอยู่ในอ้อมกอดตัวเอง อย่างไม่ใยดี  จริง ๆ แล้วก็ไม่อยากจะพูดไปแบบนั้นแต่สถานการณ์มันบีบบังคับเลยต้องพูดแบบนั้นออกไป  

'ต่อให้นายจะทรมานฉันแค่ไหน  ฉันก็จะพานายกลับหมู่บ้านให้ได้ซาสึเกะ! ' นารูโตะคิดในใจ

เช้าวันต่อมา (วันที่สองของภารกิจ)

"อื้อ.." นารูโตะเสียงงัวเงียตื่นขึ้นเมื่อแสงอาทิตย์แยงตา  ก็มองไปเห็นคนที่นอนอยู่ข้าง ๆ ตัวเองเมื่อคืน  นารูโตะหันหน้าไป ซาสึเกะเมื่อรู้สึกว่ามีคนมองหน้าตนก็ลืมตาขึ้น  นารูโตะตกใจเล็กน้อย ก็หลับตาเหมือนเดิมแต่ไม่ทัน 

"นายตื่นแล้วจะแกล้งหลับทำไม " ซาสึเกะพูดกับร่างบางที่แกล้งหลับอยู่  นารูโตะได้ยินก็ลืมตาขึ้น แล้วมองเคือง ๆ

"นายทำแบบนี้ทำไม ซาสึเกะ " 

"ก็เหตุผลของนายมันฟังไม่ขึ้นไง นารูโตะ หึ " ซาสึเกะพูดยิ้มเจ้าเล่ห์

"ฉันก็บอกนายไปแล้วไงว่าพวกแสงอุษามันต้องการตัวนาย  ส่วนเหตุผลเอาไปทำอะไรฉันก็ไม่รู้ แม้แต่ป้าซึนาเดะก็ไม่รู้ " นารูโตะพูด น้ำเสียงจริงจัง

"แบบนี้เองสินะ แล้วที่ส่งนายมาแค่คนเดียว คงคิดว่าจะพาฉันกลับไปได้รึไงกัน โง่ชะมัด ! " ซาสึเกะพูดออกมาแบบไม่แยแส ร่างบางที่ตอนนี้ตาจ้องเขม็นด้วยความโกรธ 

"ซาสึเกะ ! มันจะมากไปแล้วนะ นายไม่เห็นฉันเป็นเพื่อนก็ไม่เป็นไร แต่ทุกคนเป็นห่วงนายนะ ซากุระจังก็ด้วย " นารูโตะลุกพรวดขึ้นนั่งพูดออกมาเสียงเข้มจริงจัง ด้วยความโกรธ 

"ห่วง ?...นายก็เอาแต่พูดว่าทุกคนเป็นห่วงฉัน แล้วนายละ นายเคยเป็นห่วงฉันบ้าง รึ เปล่า นารูโตะ ! " ซาสึเกะพูดเสียงดัง  แล้วบีบแขนนารูโตะ จนนารูโตะร้องออกมา

"โอ๊ย ! ฉันเจ็บนะ ซาสึเกะ นายเป็นบ้าไปแล้วรึไง ห๊ะ ! " นารูโตะร้องออกมาด้วยความเจ็บ มองหน้าซาสึเกะเขม็น 

" หึ นายมันยังซื่อบื้อไม่เปลี่ยนเลยนะ นารูโตะ " ซาสึเกะปล่อยมือแล้วลุกขึ้นกำลังเดินออกจากเตียง นารูโตะก็ดึงแขนไว้

"นายจะไปไหน เรายังคุยกันไม่รู้เรื่อง ซาสึเกะ " ซาสึเกะหันหน้ามาพูด สายตานิ่ง

"ถึงฉันคุยกับนายต่อไป  ก็ไม่มีประโยชน์อะไร กลับโคโนฮะ ไปซะ ฉันไม่กลับ "  ซาสึเกะสะบัดแขนออก แล้วเดินออกจากห้องไป ปล่อยให้นารูโตะนั่งจมอยู่กับความคิดตัวเอง  จู่ ๆ คำพูดของซาสึเกะก็ผุด ขึ้นมาในหัว นารูโตะ 

' เพื่อน ? ฉันไม่เคยเห็นนายเป็นเพื่อน นารูโตะ '

'ห่วง...นายก็เอาแต่พูดว่าทุกคนเป็นห่วงฉัน แล้วนายละ  นายเคยเป็นห่วงฉันบ้างรึเปล่า นารูโตะ '

นารูโตะนึกถึงคำพูดซาสึเกะไปมา 

"โอ๊ยย ! ทำไมฉันต้องแคร์ทำพูดของหมอนั่นด้วยว่ะ ไอ้บ้าซาสึเกะ !" นารูโตะโวยวายเสียงดัง เอามือขยี้หัวตัวเองจนยุ่ง แล้วพยายามลุกไปอาบน้ำแต่งตัวในห้องน้ำ อย่างยากลำบาก   ไม่นานนารูโตะก็พยายามพยุงตัวเองเดินออกจากห้องน้ำ แล้วลงไปข้างล่างเพื่อหาอะไรกิน

"ถึงซะที ลำบากชะมัด หน๊อยย เจ้าบ้าซาสึเกะ " นารูโตะนั่งบ่นพึมพำคนเดียว อยู่ที่ร้านราเมง  พลางนึกถึงเมื่อคืน 'ทำไมเมื่อคืนเราถึงยอมหมอนั่น ง่าย ๆละเนี้ย ซากุระจังรู้มีหวัง..ตายแน่ ๆ '  นารูโตะคิดในใจ  แล้วเริ่มตามหาซาสึเกะต่อ เพราะภารกิจยังไม่จบ เหลือเวลาอีก 1 วัน 

นารูโตะที่ จู่ ๆก็เดินออกมาจากหมู่บ้านโดยไม่รู้ตัว ก็เห็นเหมือนทางเข้าอะไรสักอย่างก็เดินเข้าไป ก็มาหยุดที่หน้าประตูห้องที่มีรูปปั้นเหยี่ยวตั้งอยู่ทั้งสองข้างประตู  ก็แอบแง้มประตูเข้าไปช้า ๆ  ภายในห้องเงียบสนิท  และมืดมาก  นารูโตะก็เดิน ๆ ไปก็สะดุดอะไรบางอย่างเข้า


"อ๊ะ! " นารูโตะรู้สึกไออุ่นจากด้านล่างตัวเค้า  แล้วแสงอาทิตย์ก็เล็ดลอดเข้ามาเลยเผยเห็นใครบางคนที่เค้าคุ้นเคยดี  


"ซาสึเกะ!! นายมาอยู่อะไรที่นี่ " นารูโตะถาม มองหน้าซาสึเกะ


"ฉันต้องเป็นคนถามนายมากกว่า ว่านายมาทำอะไรอยู่ที่นี่  ฉันบอกให้นายกลับโคโนฮะไปแล้วนิ " ซาสึเกะพูด คิ้วขมวด  


"ถามมาได้ ฉันก็มาตามนายกลับหมู่บ้านกับฉันไง เจ้าบ้า! " 


"..." ซาสึเกะไม่ตอบ  แล้วผละร่างบางที่อยู่บนตัวเค้าออก  นารูโตะที่เห็นถ้าท่าทางซาสึเกะนิ่ง  


"ซาสึเกะ....นายอย่าเงียบได้ไหม ฉันอยากให้นายกลับไปกับฉัน เพราะทุก....." ยังไม่ทันที่นารูโตะจะพูดจบ  ซาสึเกะก็พูดแทรกขึ้น


"หยุดไม่ต้องพูด นายสนใจด้วยรึไง  ยังไงนายก็ไม่ได้เป็นห่วงฉันอยู่ดี ถึงฉันจะกลับไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร " ซาสึเกะพูดอย่างตัดพ้อ  หน้านิ่ง  ที่คิดว่าร่างบางไม่เคยเป็นห่วงตนเลย


"ทำ..ทำไมฉันจะไม่เป็นห่วงนายละ ซาสึเกะ " นารูโตะพูดเสียงจริงจัง  แล้วมองหน้าซาสึเกะ  เสียงกุกกักเล็กน้อย เพราะไม่เคยพูดอะไรแปลก ๆแบบนี้มาก่อน


" หึ นายเป็นห่วงฉัน ฉันก็ดีใจนะ แต่คงในฐานะเพื่อนสินะ " ซาสึเกะพูดมองหน้านารูโตะ ด้วยใบหน้าเจ็บปวด  ที่นารูโตะเห็นแล้วอยากจะดึงร่างตรงหน้าเข้ามากอด  แต่ก็ไม่กล้าเพราะรู้ดีว่ามันคงไปไกลขนาดนั้นไม่ได้    จู่ ๆน้ำตานารูโตะก็ ค่อย ๆไหลอาบแก้ม  


"นายจะบีบน้ำตาให้ฉันกลับไปกับนาย หรอ ลงทุนจังเลยนะ " ซาสึเกะพูดเสียงนิ่ง  มองร่างบางที่ร้องไห้  นิ่ง  ใจจริงก็อยากดึงร่างบางมากอด  แต่คิดว่าร่างบางคิดกับตัวเองแค่เพื่อนก็ได้แต่นั่งมองร่างบางอย่างเข้าใจผิด


"ฉัน.....ฉันนะ  รัก นายนะซาสึเกะ ! " นารูโตะตะโกนออกไปเสียงดัง  ทั้งน้ำตา  ซาสึเกะได้ยินก็ตาเบิกกว้าง  ตกใจ ไม่คิดว่าร่างบางจะพูดคำนี้กับตน  ซาสึเกะเลยดึงนารูโตะเข้ามากอดแน่น พลางลูบหัว เบา ๆ


"แต่เรื่องของเราคงเป็นไปไม่ได้  ซาสึเกะ..ฮึก.." นารูโตะพูดไปร้องไห้ไป ในอ้อมกอดซาสึเกะ   ซาสึเกะก็เข้าใจดี แต่ก็ไม่อยากเสียร่างบางไปเหมือนกัน 


"ไม่ต้องร้อง  ไม่ต้องกลัว  เราจะผ่านมันไปด้วยกันนะ  นารูโตะ  " ซาสึเกะพูดจบก็จูบที่หน้าผากนารูโตะ  เพื่อเป็นการสัญญาว่าฉันจะอยู่ข้าง ๆนายไม่หนีไปไหนอีก  


"กลับบ้านเรากันเถอะ  นารูโตะ " ซาสึเกะพูดกับคนในอ้อมกอด  นารูโตะเงยหน้าขึ้นมามองด้วยความดีใจ กระโดดกอดคอแน่น  


"ฮึก..อื้ม" นารูโตะสะอื้นตอบ  ซาสึเกะกอด  มือลูบหัวเบา ๆ   ไม่นานก็ผละออก แล้วเดินทางกลับโคโนฮะทันที  


                      


                                                                       -END-



แหม่ม...กว่านารูโตะจะรู้ใจตัวเอง ก็โดนซาสึเกะงาบก่อน

พระเอกเรานี่ก็ร้ายนะจ๊ะ แต่ร้ายเพราะรักนะค่ะ อิอิ 5555


#เรื่องนี้ก็แต่งเป็นเรื่องที่สอง  ยังไงถ้าแต่งไม่เข้าใจ  ไม่สนุก  ก็แนะนำ คอมเม้นกันได้น้าา  

#สุดท้ายอ่านให้สนุกนะจ้าาา  สาววายทั้งหลายยยยย  อิอิ  ^///^


ผลงานอื่นๆ ของ Jai_Jye

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 09:50
    ฟินมากคะ
    #2
    0
  2. วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 15:32
    ฟินนาเร่~
    #1
    0