END นายหญิง [BeeCris]

ตอนที่ 4 : EP.3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,664
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    28 มิ.ย. 60

น้ำทิพย์ตื่นมาก็ไม่เจอศิรินแล้วมองดูนาฬิกาตอนนี้เจ็ดโมงเช้าไม่ต้องเดาว่าคนข้างกายหายไปไหนเธอถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปอาบน้ำ และลงมารอศิรินด้านล่างรู้อยู่แล้วล่ะว่าศิรินคงจะยังไม่หายโกรธแต่เธอก็ไม่เข้าใจว่าจะโกรธอะไรนานขนาดนั้นซึ่งเธอยังไม่ได้ไปทำเรื่องอย่างว่ากับน้องคนนั้นซะหน่อย

 

ว่าไงว่ะเธอกดรับโทรศัพท์เพราะคนโทรมาคือชานนท์

แฟนมึงตามจิกกูอย่างกับไก่ จะเอาไง?

รับหน้าไปก่อน อ้างอะไรก็อ้างไปเถอะ

เป็นไร เสียงดูไม่ค่อยดี เพราะเป็นตำรวจเลยฟังออกว่าเพื่อนเครียด

คุณคริสโกรธ ง้อไงดีวะน้ำทิพย์ว่าอย่างจนปัญญา

โกรธเรื่อง? อย่าบอกนะว่าไปเอากับคนอื่นจนโดนจับได้

ยังไม่ถึงกับเอา แค่กำลังดีลกัน

 

น้ำทิพย์ตอบไปตามตรงก่อนจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้ชานนท์ฟังเขาไม่ได้เห็นใจเธอเลยสักนิดกลับหัวเราะเยาะและต่อว่าซะยกใหญ่ นี่แหละน้าเพื่อนรักของจริง

 

ไม่เข้าใจว่ะ ทำไมโกรธขนาดนั้น

เป็นใครก็โกรธ มีคู่หมั้นแล้วยังไปมั่วสาวอีก

แต่มันก็ยังไม่มีอะไรเปล่าว่ะ

ถามจริง ถ้าคุณคริสไม่เข้าไปขัดแกจะไปกับน้องเขาป่ะ

ก็..”

ไปใช่ป่ะ แล้วแกคิดว่าคุณคริสเขาโง่จนมองไม่ออกหรือไงว่าคำตอบของแกคืออะไร คิดสิว่ะไอ้บี

 

น้ำทิพย์คิดตามที่เพื่อนบอกมันก็จริงเพราะดูจากลักษณะนิสัยแล้วเธอเชื่อว่าศิรินมองออกแต่มันก็ยังไม่มีอะไรจริงๆนั้นแหละ ง้อเธอก็ง้อไปแล้วแต่ทำไมยังไม่หายโกรธอีกล่ะ

 

เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้างไอ้บี ลองคิดกลับกันถ้าแกเป็นคุณคริสแล้วเจอแบบนั้นแกจะโกรธหรือเปล่า

โกรธ

เห็นไหมล่ะ ที่นี่รู้ยังว่าต้องทำไง

แต่ฉันง้อไปแล้วนะ ขอโทษ ยอมรับผิด ฉันก็ทำหมดแล้ว

ผู้หญิงเป็นเพศที่ซับซ้อน เขาอาจจะหายแล้วแต่เก็กฟอร์มแกก็ลองทำตัวเป็นผัวที่ดีดูสิ

ผัวบ้าไร ยังไม่ได้กันซะหน่อย

อีกเดี๋ยวก็ได้ เรียกไว้ก่อนจะได้ชิน

ไอ้บ้าขุน!”

เอาน่า ไม่ต้องเขินเคลียกับเมียเสร็จก็รีบมาเคลียกับเมียที่กรุงเทพด้วย กูปวดหัว

 

เอ้า ไอ้นี่น้ำทิพย์ว่าเมื่อเพื่อนตัวดีวางสายไปแล้วเธอเข้าใจที่ชานนท์พูดแต่การทำตัวเป็นผัวที่ดีมันทำกันยังไงล่ะ? มีที่ไหนเปิดสอนบ้างไหม? เกิดมาพึ่งจะมีเมียไม่รู้ว่าต้องทำไง

 

เสียงรถของศิรินทำให้น้ำทิพย์หันไปสนใจก่อนจะเดินออกไปรอที่หน้าประตูพอเห็นร่างบางเดินมาถึงที่ถอดรองเท้าเธอก็ให้ศิรินนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ก่อนจะย่อตัวลงไปถอดให้ ศิรินจะชักเท้ากลับเธอแต่ไม่ยอม

 

เดี๋ยวบีถอดให้

 

ศิรินไม่ตอบอะไรนั่งมองเขาถอดรองเท้าให้ไม่รู้ว่าผีห่าตัวไหนเข้าสิงให้น้ำทิพย์ทำแบบนี้เธอรู้ว่าเขาไม่เคยทำแบบนี้ให้ใครแต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขามาทำให้เธอทำไม แต่ดูแล้วมันน่ารักดีนะ..จะเอาใจเธอหรอ?

 

มาเอาใจฉันทำไมคะเธอถามเมื่อเขาเก็บรองเท้าไว้บนชั้น

เผื่อจะทำให้คุณคริสหายโกรธน้ำทิพย์ว่าแล้วก็ยิ้มหวานให้ศิริน

ทำดีหวังผล?

 

แต่นายหญิงก็ยังคงสีหน้าเรียบนิ่งเหมือนเดิมถ้ากับคนอื่นน้ำทิพย์คงเลิกสนใจไปนานแล้วแต่กับศิรินเธอไม่มีทางยอมแพ้เด็ดขาดเธอต้องทำให้ผู้หญิงคนนี้หายโกรธและกลับมาพูดจาหวานๆและยอมเธอเหมือนเดิมให้ได้

 

วันนี้ขอบีไปทำงานด้วยนะคะ

ร้อนนะ ทนไหวหรอ?

ไหวค่ะ ให้บีไปนะเธอว่าอย่างอ้อนๆ

อยากไปก็ไปค่ะ

 

ทานข้าวเสร็จศิรินก็เตรียมตัวจะออกจากบ้านน้ำทิพย์อาสาขับรถให้ดูงานที่ไร่วันนี้จะยุ่งนิดหน่อยเธอเลยพยายามไม่ทำตัวให้เกะกะ ยืนมองดูศิรินอยู่ห่างๆเวลาเห็นร่างบางจริงจังกับงานมันดูมีเสน่ห์เพิ่มมากขึ้นเป็นเท่าตัวเหงื่อที่ไหล่ซึมบนใบหน้าเธออยากจะเข้าไปเช็ดให้แต่ไม่ทันล่ะ หล่อนยกแขนเสื้อขึ้นมาเช็ดซะก่อน

 

กลับบ้านกันค่ะน้ำทิพย์ฉีกยิ้มพร้อมยื่นมือไปให้เธอจับแต่ศิรินกลับมองเธอนิ่งๆ

ลืมบอก ฉันจะทานที่นี่คู่หมั้นตัวสูงขมวดคิ้วไม่เข้าใจ

แต่เราไม่ได้เอาอะไรมาเลยนะคะ

ฉันให้แม่บ้านเอามาส่งแล้วศิรินเอ่ยตอบก่อนจะเดินผ่านน้ำทิพย์ไป

แล้วคุณคริสจะไปนั่งทานที่ไหนคะ

 

เพราะรอบๆมีแต่แปลงองุ่นทั้งนั้นหรือว่าโรงอาหารของคนงานศิรินรู้ว่าน้ำทิพย์กำลังคิดอะไรอยู่เธอเลยหยุดเดินและหันมามองน้ำทิพย์

 

ถ้าคุณไม่โอเค กลับไปทานที่บ้านก็ได้ค่ะทานเสร็จค่อยมาหาฉันที่นี่

ไม่ค่ะ คุณคริสอยู่ได้บีก็อยู่ได้

 

ไม่ได้รังเกียจหรอกนะแต่อากาศร้อนแล้วต้องมาทานในโรงอาหารที่มีแค่พัดลมสองตัวบนหัวซึ่งไม่ได้ทำให้เย็นขึ้นมาเลย เธอไม่เคยทานมันกับอาการร้อนๆแบบนี้เลยนิอาหารข้างทางแทบจะไม่เคยแตะจะเคยก็ตอนออกจากผับแล้วเพื่อนชวนกินบะหมี่นั้นแหละแต่นั้นมันตอนดึกไม่ร้อนนิ

 

ทนไม่ได้ก็อย่าฝืนค่ะศิรินเอ่ยบอกคงเห็นใบหน้าที่แดงก่ำและเม็ดเหงื่อที่ไหลตามโครงหน้า

ป้อนหน่อยสิคะไม่รู้ว่าร้อนจนเขาเพี้ยนไปหรือเปล่า

มีมือก็ทานเองสิ


ก็อยากให้คู่หมั้นป้อนไม่ได้หรอคะน้ำทิพย์ทำตาใสซื่อและจ้องมองเธออย่างอ้อนๆ เร็วสิคะ บีหิวจะแย่แล้วนะศิรินวางช้อนของตัวเองลงก่อนจะยื่นมือไปหยิบช้อนของน้ำทิพย์และตักข้าวป้อนให้เขา คนงานก็ต่างพากันมองและซุบซิบอะไรบางอย่างคงเป็นภาพที่แปลกในสายตาพวกเขาล่ะมั้ง

 

ต้องป้อนน้ำด้วยหรือเปล่าศิรินถามดักทาง

ได้ก็ดีค่ะ

 

น้ำทิพย์ยิ้มอย่างยียวนพร้อมก้มลงดูดน้ำที่มีศิรินยื่นมาให้ดูเขาจะมีความสุขเสียจริงยอมรับว่ามัน น่ารัก แต่มันก็ลบล้างเรื่องเมื่อวานไม่ได้หรอก เธอน่ะมันพวกแค้นฝังหุ่น โกรธก็โกรธขีดสุดง้อแค่นั้นไม่พอหรอก

 

ดูคุณจะอยากอาบน้ำ

นิดหน่อยค่ะ

 

เธอเหนียวตัวไปหมดเพราะอากาศตอนบ่ายนี่ร้อนซะมัดแต่เธอไม่งอแงหรือขอกลับบ้านพักหรอกนะยังไงก็ยังยืนยันจะอยู่กับศิรินจนกว่าหล่อนจะเสร็จงานนั้นแหละ ศิรินเดินนำเธอมาที่รถก่อนจะเปิดประตูออก

 

เราจะไปไหนหรอคะ

พาคุณไปอาบน้ำไงเธอตอบด้วยท่าทีสบาย

แล้วงานล่ะ

ขึ้นมาเถอะค่ะ อย่าถามมาก

 

น้ำทิพย์ไม่อยากจะขัดใจก่อนจะขับรถกลับบ้านพักแต่ศิรินไม่ได้บอกให้เธอจอดที่บ้านแต่ให้ขับมาอีกทางซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะไปไหนและทางมันก็แคบลงก่อนที่รถจะจอดอยู่กลางป่าเธอลงจากรถตามศิรินมาได้ยินเสียงน้ำตกด้วย

 

ให้เวลาสิบนาทีค่ะ

ไม่ลงไปด้วยกันหรอคะ

ไม่ค่ะ

 

ถึงศิรินจะไม่ยอมลงไปด้วยก็ไม่ใช่ปัญหาดูน้ำทิพย์จะตื่นเต้นไม่น้อยเธอถอดเสื้อออกเหลือเพียงเสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้นและลงไปแหวกว่ายอย่างสนุกสนาน ศิรินที่ยืนพิงรถอยู่ได้ยินเสียงเขาเป็นระยะบ่งบอกว่าคงมีความสุขน่าดูก่อนที่เสียงมันจะเงียบไป

 

ร่างบางเดินเข้ามาดูก็ไม่เจอน้ำทิพย์มองไปรอบๆก็ไม่เห็นเขาเลยแต่เสื้อผ้าก็ยังอยู่แล้วน้ำทิพย์หายไปไหนเธอลองมองดูดีๆอีกรอบก็เห็นน้ำทิพย์จมอยู่ในน้ำไวเท่าความคิดเธอถอดบูทออกและกระโดดลงไปช่วยเขา

 

บี! คุณเป็นอะไรหรือเปล่า

คุณคริสเขาทำหน้า งงเล็กน้อย ลงมาทำไมคะและเอ่ยถามอย่างสงสัย

คุณไม่ได้จมน้ำหรอกหรอ

เปล่าค่ะ บีแค่อยากดำลงไปใต้น้ำเท่านั้น

 

ศิรินผละตัวออกจากน้ำทิพย์ทันที เล่นบ้าอะไรกันเธอตกใจหมดแต่ยังไม่ทันที่จะได้กลับขึ้นฝั่งน้ำทิพย์ก็คว้าเอวเธอไปกอดลมหายใจร้อนกรุ่นที่รินรดลงต้นคอทำให้เธอรู้สึกวูบวาบ ร่างกายร้อนรุ่มแปลกๆถึงแม้น้ำจะเย็นก็ตาม

 

คุณคริสเป็นห่วงบีหรอคะ ถึงได้โดดลงมา

ฉันไม่อยากเป็นหม้าย เพราะคู่หมั้นจมน้ำตายหรอกนะปากก็พูดไปแบบนั้นแต่ใจห่วงเขามากๆ

ยังไม่หายโกรธบีอีกหรอคะ

 

น้ำทิพย์หันศิรินกลับมาสบตากับเธอก่อนจะดันตัวนายหญิงให้พิงกับรากของต้นไม้ที่โผล่ขึ้นมา ความใกล้แบบเนื้อแนบเนื้อทำให้ศิรินใจสั่นเธอไม่ชอบภาวะที่เป็นรองแบบนี้เลยเหมือนเธอกำลังจะแพ้ความอ้อนของเขา

 

บีขอโทษ หายโกรธบีได้ไหมคะ

ปล่อยศิรินหลบสายตาเธอและยันมือกับหน้าอกเขา น้ำทิพย์เชยคางศิรินให้หันกลับมาก่อนจะจูบลงบนปากอวบอิ่มมือบางจิกเล็บลงบนไหล่เขา

ง้อค่ะน้ำทิพย์ตอบสั้นๆ

ปล่อยได้หรือยังศิรินอยากจะไปให้ใกล้จากเขา เพราะเธอเขินจนหน้าแดงหมดแล้ว

หายโกรธก่อนสิคะ ถ้าไม่ บีทำมากกว่าจูบนะมือเรียวลูบสะโพกเธอเบาๆ

บ้า ในป่าใครเขาทำเรื่องทะลึ่งกัน

ก็เราสองคนไงคะ ตื่นเต้นดีออก..ลองไหม?

 

ไอ้เด็กคนนี้ จะทำเธอเขินไปถึงไหนกันนะสายตาที่มองโลมเลียเธออีกรู้ว่าเขาพูดจริงทำจริงแต่จะทำกันที่นี่จริงๆน่ะหรอ ไม่ดีหรอกมั้งอายผีสางนางไม้อีกอย่างเธอไม่รู้ว่าควรให้เขาหรือเปล่า

 

อย่า..บี

 

เธอดันเขาออกเพราะริมฝีปากและจมูกที่คลอเคลียต้นคอสายตาเขาดูเสียดายไม่น้อยแต่มือก็ยังลูบวนที่สะโพกและแผ่นหลังให้ร้อนวูบวาบอยู่ตลอด

 

กลับเถอะ

บอกมาก่อนว่าหายโกรธเขาก็ยังคงตื้อไม่เลิก ไม่หายบีทำจริงนะมือเขาเลื่อนลงไปยังต้นขาและอีกนิดมันก็จะถึงกลางกายของเธอ

โอเคๆ ฉันหายโกรธก็ได้ศิรินรีบพูดออกมาก่อนที่มือของเขาจะสัมผัสกับน้องสาวเธอ

อะไรนะคะ?น้ำทิพย์ยกยิ้ม

ฉันหายโกรธเธอแล้ว กลับได้ยัง

 

น้ำทิพย์อมยิ้มดูศิรินจะกลัวเอามากๆที่จริงก็กะจะแกล้งเท่านั้นแต่ถ้านายหญิงยังปากแข็งไม่ยอมพูดเธอก็อาจจะทำจริงๆ แต่เพราะรู้ว่าศิรินไม่ใช่คนแบบนั้นเธอโน้มตัวไปหอมแก้มขาวที่มีรอยแดงจางๆอย่างหมั่นเคี้ยวก่อนจะพาศิรินขึ้นจากน้ำ

 

ระหว่างขับรถกลับบ้านไม่มีใครพูดอะไรทั้งนั้นศิรินหันหน้าออกไปมองหน้าต่างแอบอมยิ้มเพราะเขินกับสิ่งที่เกิดขึ้น ส่วนน้ำทิพย์ก็ร่าเริงผิดปกติยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างไม่กลัวว่าใครจะมาเห็นหรือว่าเธอบ้า ศิรินรีบลงจากรถเพื่อขึ้นห้องไปอาบน้ำ

 

น้ำทิพย์เองก็เดินตามหล่อนขึ้นมาเหมือนกันศิรินกำลังหยิบชุดคลุมอาบน้ำคู่หมั้นตัวสูงก็เดินมาแนบชิดที่ด้านหลังพร้อมกระซิบที่ข้างหูของเธอด้วยเสียงมีเลศนัย

 

ให้บีอาบให้ไหมคะศิรินหันกลับมาจนจมูกสัมผัสกัน

มะ ไม่ต้องแก้มขาวนวลขึ้นสี จนเห็นได้ชัด

หนาวหรอคะ เสียงสั่นเชียว

 

น้ำทิพย์แกล้งถามอย่างซื่อๆศิรินไม่รู้จะตอบยังไงเธอเลยดันตัวน้ำทิพย์ออกและหนีเข้าห้องน้ำไปเวลานายหญิงเขินมันน่ารักแบบนี้นี่เอง น้ำทิพย์เปลี่ยนมาอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำเพื่อรออาบต่อจากศิริน รอได้สักพักศิรินก็เดินออกมา

 

คุณ..” ศิรินสะดุ้งเมื่อเห็นน้ำทิพย์นั่งห้อยขาอยู่บนตู้กระจกที่ใส่พวกนาฬิกาและของตกแต่งของเธอ

อาบนานจัง รอแทบหลับ

 

น้ำทิพย์กระโดดลงมาก่อนจะเดินเข้าไปกอดศิรินทำให้ร่างบางตัวแข็งทื่อรู้สึกไม่ปลอดภัยเอาซะเลยยิ่งอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำแบบนี้ด้วย รู้สึกว่าเด็กคนนี้มันจะได้ใจใหญ่แล้วนะ..จัดการยังไงดีล่ะ

 

อาบน้ำให้บีหน่อยสิคะ

อาบเองสิ โตแล้วศิรินตอบพร้อมกับพยายามแกะมือเขาออก แต่ไม่เป็นผล

โตที่ไหนกัน เด็กอยู่เลยพยายามทำตัวให้เด็กที่สุด

รู้ไหม ว่าฉันไม่ชอบเด็กดื้อศิรินหันมาสบตากับน้ำทิพย์แต่เขาก็ยังไม่ยอมปล่อยเธอออกจากอ้อมกอด ยิ่งดื้อมากๆ ฉันยิ่งไม่ชอบเสียงพูดกับใบหน้านิ่งๆทำให้น้ำทิพย์ยอมปล่อยหล่อน

 

อาบเอง..ก็ได้

 

น้ำทิพย์ทำหน้ายุ่งก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปศิรินถอนหายใจเล็กน้อยและรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนที่น้ำทิพย์จะออกมาอย่างน้อยก็ขอใส่ชุดชั้นในก่อนละกัน ตอนแรกก็ว่าจะดัดนิสัยทำให้เขายอมเธอแต่ไหงเป็นแบบนี้ไปได้ เธอไปพลาดท่าให้ตอนไหนเนี่ย เสียรู้เด็กมันหมด





เสน่ห์ของน้ำทิพย์มันแพรวพราวซะยิ่งกว่าอะไรไหนจะสายตาเจ้าชู้เกินเบอร์นั่นอีกถึงแม้หลายครั้งที่เธอหันไปมองเขา ทำไมจะมองไม่ออกว่าคู่หมั้นจอมเจ้าชู้ของเธอแอบส่งสายตาให้พนักงานสาวๆแต่เขาก็ทำทีว่าไม่มีอะไรพร้อมส่งยิ้มหวานมาให้เท่านั้น

 

วันนี้เธอมีประชุมที่โรงแรมซึ่งพี่ชายสุดที่รักของเธออ้างว่ามาไม่ได้ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าติดผู้หญิงอยู่ที่ไหนสักที่นั้นแหละจะว่าไปความเจ้าชู้ของพี่ชายเธอกับคู่หมั้นตัวแสบก็แพรวพราวพอๆกัน ขืนได้รู้จักและสนิทคงพากันเละเทะแน่ๆ..ซึ่งเธอไม่มีทางให้เป็นแบบนั้น

 

คุณบีคะ!” 


ศิรินเอ่ยเรียกน้ำทิพย์เสียงดังเพราะเขากำลังเท้าคางคุยกับพนักงานสาวตรงเคาน์เตอร์อยู่เจ้าของชื่อสะดุ้งสุดตัวหน้าซีดเล็กน้อย ก่อนจะตอบกลับแบบติดอ่างพร้อมยืนตัวตรงเหมือนเคารพธงชาติ


คะ คะ?

ได้ยินแล้วก็มาสิคะศิรินบอกเสียงนิ่งทั้งที่ใจแอบขำในอาการกลัวของเขา น้ำทิพย์เดินไปหาศิรินที่รออยู่ในลิฟท์กับไม้เรียบร้อยแล้ว


เรียกซะดัง ฉี่แทบเล็ดน้ำทิพย์บ่นกับตัวเองเมื่อเข้ามาในลิฟท์ศิรินและไม้ยืนกลั้นขำกันอยู่สองคนถึงเขาจะพูดเสียงเบาแต่ในลิฟท์ที่เงียบมันทำให้เธอได้ยินชัดเจน

 

เมื่อลิฟท์เคลื่อนมายังชั้นบนสุดซึ่งเป็นออฟฟิตของโรงแรมชั้นนี้เป็นชั้นของผู้บริหารเลขาสาวหน้าห้องเห็นเธอก็ถือแฟ้มเอกสารการประชุมของวันนี้เข้ามาให้ ไม้รับมันมาก่อนจะบอกให้เธอกลับไปทำงานต่อน้ำทิพย์ก็เดินตรงไปนั่งที่โซฟา เท้าศอกลงกับเข่าและสองมือก็ขนาบแก้มทั้งสองข้างจ้องมองศิรินที่คุยรายละเอียดการประชุมกับไม้

 

เธอมองปากอวบอิ่มเคลือบด้วยลิปมันขยับขึ้นลงไม่รู้หรอกว่าศิรินพูดอะไรรู้แต่ว่า..อยากดึงตัวนายหญิงมาจูบซะมัด ใบหน้าเคลิ้บเคลิ้มของเขาทำให้ศิรินขมวดคิ้วอยากจะรู้นักว่าเขาคิดอะไรอยู่ถึงได้ไม่รู้ว่าเธอมายืนตรงหน้าเขานานแล้ว

 

คุณนั่งเล่นรอฉันแถวนี้ไปก่อนละกันนะศิรินเอ่ยบอกก่อนจะเข้าประชุม

นอนได้ไหมคะเขาว่าอย่างยียวนเหมือนต้องการถ่วงเวลา

เอาที่คุณสะดวกแหละค่ะ

 

ศิรินเอ่ยตอบอย่างเหลืออดกับเด็กคนนี้น้ำทิพย์ลุกขึ้นและเดินมาประชิดตัวเธอพอให้ศิรินได้กลิ่นน้ำหอมจากตัวเขา ไม่ใช่แค่เจ้าตัวที่มีเสน่ห์นะน้ำหอมของเขายังเป็นกลิ่นที่เธอชอบอีก..อ่า นี่เธอกำลังคิดอะไรอยู่เนี่ยควรจะโฟกัสที่งานสิ

 

รีบมานะคะ บีคิดถึง

 

เสียงของน้ำทิพย์ทำให้เธอได้สติประโยคหลังเขาโน้มตัวมากระซิบให้เธอได้ยินเพียงคนเดียวเพราะในห้องนี้เราไม่ได้อยู่กันสองคน แต่คนรู้ใจเธออย่างไม้น่าจะเดาออกว่าน้ำทิพย์กระซิบอะไรนายหญิงคีพลุคมาดนิ่งเพื่อข่มความเขินเอาไว้ทั้งที่ใจอยากจะกีดร้องก็ตามแต่เธอก็ตอบกลับไปเพียงสั้นๆ

 

ค่ะ

 

น้ำทิพย์มองตามแผ่นหลังของนายหญิงจนลับตาก่อนจะหันซ้ายหันขวาไปรอบห้องอย่างหาอะไรทำแก้เบื่อเธอแอบเสียมารยาทโดยการเดินสำรวจห้องเพราะเป็นคนไม่ชอบอยู่นิ่งสายตากวาดมองไปรอบๆมันก็แค่ห้องทำงานธรรมดาตกแต่งสไตส์เรียบหรูแต่ก็แอบมีอะไรที่มันบ่งบอกว่าเป็นห้องของผู้ชายซะมากกว่า

 

สายตาคมเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างที่มันซ่อนอยู่ แต่เพราะสายตาเธอที่มันซุกซนดันไปเห็นไม่เพียงแค่มองมือเรียวหยิบมันมาถือไว้ในมือพร้อมเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะยิ้มมุมปาก

 

หืม? หนังสือโป๊หรอ?”

 

หนังสือในมือปรากฏภาพนางแบบนู้ดมากมายคิดว่าไม่น่าจะใช่ของศิรินเพราะดูจากท่าทางนายหญิงของเธอไม่น่าจะบ้ากามขนาดนั้น แต่ในเมื่อหยิบขึ้นมาแล้วก็ขอเปิดดูซะหน่อยจะเป็นไรไปน้ำทิพย์ถือวิสาสะนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานพร้อมเปิดดูภาพของเหล่าสาวๆนางแบบที่เปลื้องผ้าปิดเฉพาะจุดสำคัญ

 

แม่คุณเอ้ย จะขาวไปไหนเนี่ยแล้วนั่นเอวหรอน่ะ อยากจะวัดรอบเอวให้จัง

 

ถ้าไม่ติดว่าพี่จนนะ จะส่งเสียให้เรียนจนจบเลยอีหนูเอ้ย

 

น้ำทิพย์ดูจะเพลิดเพลินกับนางแบบสาวที่อยู่ในหนังสือเล่มนั้นดูไปก็ชมไปไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยเห็นหรือสัมผัสเรือนร่างของผู้หญิงแต่เธอไม่เคยดูอะไรแบบนี้ต่างหาก คิดแล้วก็โทษตัวเองยกใหญ่

 

ไปอยู่ไหนมาว่ะไอ้บี หนังสือดีๆแบบนี้ทำไมไม่หาซื้อมาดู!”

 

และนั่นก็คือคำด่าที่เขาเอ่ยด่าตัวเองใบหน้าคมแอบจิ๊ปากไม่พอใจเล็กน้อยก่อนที่เสียงเคาะประตูทำให้เธอสะดุ้งจนแทบจะหาที่ซ่อนหนังสือไม่ทันเพราะรีบยืนไปหน่อยขาเรียวยาวเกี่ยวพันกันจนเธอล้มลงไปกองกับพื้นไม่เป็นท่า

 

โอ้ยเสียงร้องของน้ำทิพย์ทำให้เลขาสาวตกใจเมื่อเปิดประตูเข้ามา

คุณ!”

 

เธอวางของว่างกับกาแฟลงบนโต๊ะทำงานก่อนจะเดินอ้อมมาช่วยพยุงน้ำทิพย์เพราะเสียงโอดครวญดูแล้วน่าจะเจ็บหนัก น้ำทิพย์เงยหน้ามองคนที่กำลังช่วย..แต่ให้ตายเถอะ! ไม่คิดว่าเธอจะเป็นปอดบวม

 

เป็นอะไรหรือเปล่าคะเธอถามอาการน้ำทิพย์เพราะเห็นเขาหน้าแดงไปหมด คงจะจุกสินะ

หายใจไม่ออก..”

 

ไม่ใช่เพราะจุกหรืออะไรหรอกนะก็หน้าอกหน้าใจของคุณเลขานะสิมันแทบจะทะลักออกมาทิ่มหน้าเธออยู่แล้วยิ่งเมื่อกี้ได้ดูนางแบบนู้ดไปแล้วมาเจอของจริงเลือดในร่างกายไหลเวียนจนมันพัลวันกันหมดอย่างจะเบือนหน้าหนีนะแต่ลูกส้มโอของเลขาสาวทำให้เธอมองตาไม่กระพริบ แต่หล่อนกลับคิดว่าน้ำทิพย์คงจะอาการหนักเลยก้มลงมาอีก

 

หนักเลยกูน้ำทิพย์พึมพำกับตัวเอง

ว่าอะไรนะคะ?

เออ..คุณช่วย..ออกไปยืน..ห่างๆหน่อยได้ไหมน้ำทิพย์ว่าเสียงขาดๆหายๆ รู้สึกใจคอไม่ดีเลย

 

เลขาสาวไม่ค่อยเข้าใจกับอาการของน้ำทิพย์เท่าไหร่แต่ในเมื่อเขาบอกให้เธอถอยออกมาเธอก็ยอมทำตามก่อนจะยืนมองนิ่งๆ น้ำทิพย์สูดหายใจเข้าลึกๆพยายามสงบสติอารมณ์และพยุงตัวเองลุกขึ้นเลขาสาวจะเข้ามาช่วยประคองแต่น้ำทิพย์ยกมือห้ามไว้ก่อน

 

ไม่ต้อง!” ขืนไม่ห้ามความหื่นของเธอได้กำเริบแน่และมันควบคุมยากซะด้วยสิใช้เวลาห้านาทีน้ำทิพย์ก็กลับมาเป็นปกติ

 

คุณโอเคนะคะหล่อนถามอย่างเป็นห่วง

ค่ะ โอเค โอเคมาก

นายหญิงสั่งให้ฉันเอาของว่างมาให้ค่ะเลขาสาวเอ่ยบอกพร้อมยิ้มให้

ขอบคุณนะคะ ว่าแต่..ประชุมนานไหมคะเธอลืมถามศิรินไปเลยว่าประชุมกี่ชั่วโมง

ประมาณสองหรือสามชั่วโมงค่ะ ถ้าคุณอยากได้อะไรเพิ่มเรียกใช้ได้ตลอดนะคะ

 

อยากได้เลขาต้องทำไงล่ะ? นั้นคือสิ่งที่น้ำทิพย์คิดแต่ไม่ได้พูดออกไปเธอเพียงแค่พยักหน้าให้และคุณเลขาก็เดินออกไปแอบเสียดายนิดหน่อยแต่ทำไงได้ที่นี่มันที่ทำงานของศิรินขืนทำอะไรไม่ดีลงไปมีหวังนายหญิงได้ฆ่าเธอแน่

 

เพราะแกแท้ๆเกือบทำฉันซวย

 

น้ำทิพย์หยิบหนังสือเล่มนั้นมาเก็บไว้ที่เดิมก่อนจะไปสะดุดกับกรอบรูปที่มันคว่ำอยู่เธอหยิบมันขึ้นมาดูหนึ่งในนั้นเธอรู้จัก..ก็นายหญิงคนสวยของเธอไง แต่ผู้ชายข้างๆที่ยืนกอดนายหญิงของเธอนี้ใครกันล่ะ คิ้วเรียวขมวดเป็นปมแต่ไม่อยากจะเดาให้เสียอารมณ์เธอกดเรียกให้คุณเลขาเข้ามาหา

 

มีอะไรหรอคะหล่อนถามยิ้มๆ

ผู้ชายคนนี้ใคร?” 


คุณเลขาแปลกใจในน้ำเสียงนิดหน่อยเพราะดูเหมือนน้ำทิพย์จะไม่พอใจ เธอมองรูปที่น้ำทิพย์ถือก่อนจะยิ้มบางๆและตอบคำถามนั้น


คุณเคนค่ะ

เคน?น้ำทิพย์นึกอยู่พักหนึ่ง อ่อ พี่ชายคุณคริสเขาว่าเมื่อนึกออกคุณเลขาก็เพียงพยักหน้าก่อนจะขอตัวออกไปทำงานต่อ

 

หนังสือโป๊เล่มนั้นของลุงนี่เองน้ำทิพย์ชี้นิ้วใส่คนในรูป หื่นเหมือนกันนะเราว่าเขาแล้วไม่ดูตัวเองเลย แต่น้ำทิพย์ก็ขัดใจเล็กน้อยเพราะพี่น้องสองคนนี้หน้าไม่ค่อยเหมือนกันอาจจะเพราะดวงตาตี่หมวยของศิรินที่มันไม่เหมือนพี่ชาย

 

เดินสำรวจห้องจนไม่รู้จะดูอะไรแล้วน้ำทิพย์ก็กลับมานั่งรอศิรินที่โซฟาแต่นั่งได้สิบนาทีเธอก็เบื่อเหมือนคนเป็นไฮเปอร์อยู่นิ่งไม่ได้สองขาเรียวยาวเลยก้าวออกจากห้องเห็นคุณเลขากำลังพิมพ์งานอยู่เธอเลยเท้าแขนลงกับโต๊ะและจ้องหน้าเธอเพราะทั้งชั้นก็มีแค่คุณเลขานั้นแหละที่เธอสามารถคุยด้วยได้

 

มีอะไรหรือเปล่าคะเธอเอ่ยถามเพราะน้ำทิพย์เอาแต่จ้องหน้าแล้วไม่พูดอะไร

บีเบื่ออ่ะ เราหาอะไรทำกันหน่อยดีไหมคะ



 

นายหญิงนั่งกอดอกฟังหัวหน้าแต่ละฝ่ายสรุปแผนการดำเนินงานมันออกจะหน้าเบื่อแต่เธอก็ต้องฟังส่วนไม้เขามีหน้าที่จดและฟังรายละเอียดก่อนจะเอามาสรุปให้เธออีกทีซึ่งงานโรงแรมมันไม่ได้ยากสำหรับไม้เลยเขาทำมันได้สบาย เผลอๆเขาน่าจะทำงานในตำแหน่งประธานได้ดีกว่าเธอซะอีก

 

ร่างบางยกโทรศัพท์ขึ้นมามองเธอประชุมมาเกือบสองชั่วโมงแล้วคู่หมั้นจอมแสบของเธอป่านนี้คงนั่งเซ็งกะตายซักดิ้นซักงออยู่ในห้องแน่ๆ แค่คิดก็เห็นภาพแล้วศิรินยกยิ้มนิดๆก่อนจะตั้งใจฟังต่อแต่ก็แอบห่วงอยู่เหมือนกัน

 

มีแฟนเด็กมันดีไหมครับไม้เอ่ยถามระหว่างรอหัวหน้าฝ่ายอีกฝ่ายเตรียมตัวพรีเซ็นแผนการดำเนินงานของเขา

จำเป็นต้องบอก?

ก็แล้วแต่นายหญิงจะกรุณาไม้ว่าอย่างเย้าแหย่ไม่อยากให้ศิรินเบื่อ

เวลางาน ไม่ตอบเรื่องส่วนตัวค่ะศิรินเองก็เล่นไปกับเขา

หรอครับ นั้นช่วยสนใจฟังรายงานการประชุมหน่อยนะครับ..ดูนายหญิงใจลอย เหมือนคนคิดถึงแฟน

ไม้!” 


ศิรินกัดฟันเรียกชื่อเขาเสียงเข้มแต่ไม้หาได้เกรงกลัวกลับยิ้มขำส่วนนายหญิงก็แก้มขึ้นสีซะอย่างงั้นเวลาล่วงเลยจนประชุมเสร็จเธอก็กล่าวปิดประชุมทันที

 

รีบหรอครับไม้ทักขึ้นเมื่อเห็นศิรินก้าวยาวๆออกจากห้องประชุม

เปล่า แค่อยากออกมาสูดอากาศข้างนอกอยู่ในนั้นมันอึดอัดดูเป็นคำตอบที่ไม่ค่อยน่าเชื่อเท่าไหร่แต่ทำไงได้ขัดใจไปเดี๋ยวเธอโมโหเขาก็ซวยนะสิ เอาเป็นว่าเปลี่ยนเรื่องคุยดีกว่า

เดี๋ยวผมสรุปให้นายหญิงอ่านอีกทีนะครับ

ขอเป็นแบบเล่าปากเปล่าได้ไหม ฉันขี้เกียจอ่านศิรินพูดจริงเพราะเธอไม่ชอบงานบริหารเอาซะเลยที่จริงจะอ่านก็ได้ แต่ไม่อยากอ่านไง..ใครจะทำไมล่ะ

ได้ครับ นายหญิง

 

ศิรินเดินตรงมายังห้องทำงานคิดไว้ว่าน้ำทิพย์คงจะนั่งน่าบึ้งรอเธออยู่แน่ๆแต่ผิดคาดภาพที่เธอเห็นทำให้ต้องเบิกตาค้างเลขาหน้าห้องของเธอกำลังอยู่บนตัวคู่หมั้นของเธอส่วนคนที่อยู่ด้านล่างก็ส่งเสียงครางออกมาอย่างไม่รู้จักอายเสื้อผ้าหลุดลุ้ยเล็กน้อยแถมตอนนี้เขายังหันมายิ้มให้เธออีก

 

คุณคริส..อะ โอ้ย!”

 

คุณเลขารีบลงมาจากตัวน้ำทิพย์เมื่อได้ยินน้ำทิพย์เอ่ยชื่อศิรินก่อนที่คู่หมั้นของเธอจะลุกขึ้นและเดินมายืนตรงหน้าพร้อมกับยิ้มหวานให้เธอเหมือนกับเหตุการณ์เมื่อกี้มันไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนที่ศิรินจะเอ่ยถามในสิ่งที่เธออยากรู้

 

คิดยังไงถึงให้คุณเลขาขึ้นไปเหยียบหลังให้คะ” 




Talk ::

คิดไปถึงกันแล้ว #สายบาป ทั้งหลายสารภาพมาซะดีๆ

เขาก็แค่เหยียบหลังกันเอง แต่ดูพี่บีจะฟินไปหน่อย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

987 ความคิดเห็น

  1. #986 pzinzzz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 06:57
    ถถถ่น้อลบีมรึ๊งงงงงงง
    #986
    0
  2. #921 Boombim_foryou (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 13:42
    โถ้ๆๆๆ
    #921
    0
  3. #280 MooKky\'s Organo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 19:47
    เหยียบหลังเอง คิดอะไร ชั้นเนี่ย คิดอะไร
    #280
    0
  4. #57 clubbc (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 00:47
    ที่แท้ก็แค่เหยียบหลัง เราก็คิดไปไกลล่ะ555
    #57
    0
  5. #56 003812 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 21:05
    โอ้ยไปไกลโพ้นทะเลแล้ว555
    #56
    0
  6. #55 pmnik (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 20:03
    คิดไปนู้นแล้ว สรุป เค้าแค่เหยียบหลังกัน
    #55
    0
  7. #54 บีคริส (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 23:01
    ตกใจหมดเลยคิดว่าพี่บีจะชะตาขาด ที่แท้เหยียบหลังจ้าเต็มที่เลยจ้า
    #54
    0
  8. #53 Ampz.S (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 20:26
    หื่นจนน่าตบนะพี่บี5555
    #53
    0
  9. #51 Niwkoysw (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 19:41
    พี่บีให้อารมณ์แบบพวกเสี่ยแกๆอยากแอ้มเด็กนั่งดริ้งค์งี้55555
    #51
    0
  10. #50 ploychy402 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 19:26
    เราไม่ได้คิดอะไรเล้ยยยย 555
    #50
    0
  11. #49 Juonnnnn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 19:22
    ไปไกลมากจริงๆ 5555555
    #49
    0
  12. #48 Pream_fata (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 18:51
    ไอเราก็คิดไปไกล555
    #48
    0
  13. #46 Ampz.S (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 08:35
    เรายังเขินแทนนายหญิงเลย
    #46
    0
  14. #44 roselle juice (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 23:00
    น่ารักจัง ตอนคุณคริสเขินนน
    แต่แอบฮาตอนที่คุณคริสลงไปช่วยน้องบี 555 คนเขาอุตส่าห์เป็นห่วง อีกฝ่ายก็อยาดดำน้ำ 555555 ฮาไปอี๊กกกก
    #44
    0
  15. #43 nokmaneerat (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 22:20
    สายบาปครับ น้องบีน่าจะทำมากกว่าจูบนะ เวลาคุณคริสเขินน่ารักดี
    #43
    0
  16. #41 Pream_fata (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 21:58
    พี่บีร้ายจริงๆ
    #41
    0
  17. #40 NISI_WOO (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 21:57
    5555 พี่บีนี่เจ้าชู้ตัวพ่อเลยจริงๆ
    #40
    0
  18. #39 บีคริส (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 21:44
    พี่คริสอย่ายอมนะ พี่บีร้ายมาก55
    #39
    0