END นายหญิง [BeeCris]

ตอนที่ 20 : EP.19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,676
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    1 ก.ย. 61


ถ้าเปรียบอาการของศิรินตอนนี้เหมือนภูเขาไฟที่รอการปะทุ เราไม่รู้ว่ามันจะเกิดขึ้นตอนไหน แต่เชื่อได้เลยว่าอนุภาพของมันส่งผลเสียต่อสิ่งรอบข้างอย่างแน่นอน สายตาของศิรินยังคงจดจ้องคนทั้งสองแม้ว่าน้ำทิพย์และวทานิกาจะเดินลงจากเวทีแล้ว

 

แต่บรรดาสื่อมวลชนเป็นที่ทราบกันดีว่าเหตุการณ์เมื่อสักครู่พวกเขาไม่มีทางปล่อยผ่านอย่างแน่นอน ศิรินยังยืนอยู่ที่เดิมและข้างเธอก็คือวุ้นเส้น เพื่อนสาวพยายามเอ่ยปลอบให้ศิรินไม่คิดมากแต่ไม่มีคำพูดอะไรหลุดออกมาจากปากของศิรินแม้แต่คำเดียว มีแต่สายตาเย็นยะเยือกที่มองไปยังน้ำทิพย์และวทานิกา

 

น้ำทิพย์ต้องการความช่วยเหลือจากใครสักคน ใครก็ได้ที่สามารถพาเธอออกไปจากตรงนี้ เหตุการณ์หลังเวทีก่อนที่จะมีการประกาศชื่อของเธอและวทานิกาให้เดินขึ้นไปพร้อมกัน ตอนนั้นเธอไม่เห็นวทานิกาด้วยซ้ำ รู้ตัวอีกทีวทานิกาก็เดินมาควงแขนกันและบอกให้เธอเดินขึ้นไปบนเวทีกับหล่อน

 

นี่มันอะไรกันคะน้ำทิพย์เอ่ยถามทันที ไม่ยอมเดินไปกับวทานิกา

แพรรู้ว่าบีคงไม่อยากทำให้งานแพรพังหรอกใช่ไหมคะ

 

คำพูดของวทานิกาทำให้น้ำทิพย์ต้องยอมตามใจ เพราะเธอถือว่าเป็นการชดใช้ให้กับสิ่งที่เคยทำไม่ดีไว้กับวทานิกา เป็นการไถ่โทษเพื่อให้อีกคนไม่เกียจเธอมากไปกว่านี้ แต่ใครจะรู้ว่าวทานิกาจะหอมแก้มเธอต่อหน้าแขกในงานและสื่อมวลชน

 

เสียงฮือฮาทำให้น้ำทิพย์หันไปมองศิรินโดยอัตโนมัติ สายตาของคนรักทำเธอใจเสีย รู้ว่าศิรินไม่พอใจ ไม่พอใจมากด้วย เธอคิดว่าถ้าลงจากเวทีได้เธอจะกลับไปหาศิรินทันที แต่ทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่เธอคิดเลยสักนิด

 

อย่าเสียมารยาทสิบี

 

วทานิกาเอ่ยบอกเธอและหันไปยิ้มให้กับสื่อมวลชนที่กำลังแห่เข้ามาสัมภาษณ์ เธอมองไปยังศิรินคนรักของเธอก็ยังยืนอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน สายตาของศิรินยังมองมาทางเธอและวทานิกาเหมือนเดิม เธออ่านสายตายากจะคาดเดานั้นไม่ออกเลย

 

เมื่อกี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของโชว์หรือเปล่าคะ

 

หนึ่งในนักข่าวเอ่ยถาม ไมค์หลายตัวจ่ออยู่ตรงหน้า น้ำทิพย์ไม่ได้สนใจมันเลยและแน่นอนว่าเธอไม่ได้เป็นคนตอบคำถามนี้ เพราะวทานิกาพูดตอบทันทีหลังจากนักข่าวถามจบเหมือนหล่อนรู้มาก่อนว่าจะถูกถามคำถามนี้

 

เปล่าหรอกค่ะ แพรแค่อยากขอบคุณบีสำหรับช่อดอกไม้เมื่อกี้น่ะค่ะ

นี่ถือเป็นการเปิดตัวหรือเปล่าคะ

 

คำถามนี้ทำให้น้ำทิพย์หันมามองนักข่าวอย่างสนใจ เธอรู้สึกว่าต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อไม่ให้เรื่องมันเลยเถิดไปมากกว่านี้ จะตอบปฏิเสธก็ไม่ทันวทานิกาอีกเช่นเคย

 

เปิดตัวเลยหรอคะวทานิกาว่าอย่างเขินอาย

ที่คุณแพรเคยให้สัมภาษณ์ในงานเปิดตัวเมื่อครั้งก่อนว่ามีคนรู้ใจแล้ว ใช่คนที่ยืนอยู่ด้านข้างตอนนี้หรือเปล่าคะ

ไม่ใช่หรอกค่ะ บีกับแพรเราเป็นเพื่อนสนิทกันค่ะ

 

น้ำทิพย์ย้ายแขนที่โดนวทานิกาควงอยู่ขึ้นมาโอบไหล่ของหล่อน และมองวทานิกาด้วยสายตาจริงจังก่อนจะพูดต่อให้จบ เหมือนคำพูดที่เธอพูดออกมาต้องการจะบอกวทานิกามากกว่าตอบคำถามของนักข่าวเสียอีก

 

บีรักและให้เกียรติ์เพื่อนคนนี้มาก จะบอกว่าเป็นคนพิเศษสำหรับบีคนหนึ่งก็ว่าได้ส่วนเรื่องคนรู้ใจของแพรบีไม่ทราบจริงๆว่าเป็นใคร แต่ถ้าถามถึงคนรู้ใจของบี…”

 

น้ำทิพย์ละสายตาจากวทานิกาและมองตรงไปยังศิรินที่ยังยืนอยู่ที่เดิม บรรดานักข่าวหันมามองตามน้ำทิพย์ พยายามเดากันไปต่างๆนานาว่าคนไหนคือคนที่น้ำทิพย์กำลังมอง

 

ผู้หญิงชุดเดรตเกาะอกคนนั้นแหละค่ะ..แฟนบี

 

พูดจบน้ำทิพย์ก็ปล่อยมือออกจากไหล่ของวทานิกา ผ่ากลุ่มนักข่าวและเดินไปหาศิรินซึ่งเจ้าตัวก็ไม่ได้เดินหนีไปไหน ไม่มีอาการตกใจหรืองงกับการกระทำของน้ำทิพย์เลยแม้แต่น้อย มีแต่วุ้นเส้นที่ยืนอยู่ด้านข้างเขินอายแทนเพื่อน

 

น้ำทิพย์หยุดอยู่ตรงหน้าศิริน ไม่มีคำพูดอะไรออกจากปากของศิรินมีเพียงสายตาที่มองหน้าคนรัก มันไม่ได้กดดันหรือทำให้น้ำทิพย์อึดอัดเลย แต่กลับทำให้สงสัยมากกว่า

 

ทำไมถึงยังยืนอยู่ตรงนี้คะ

 

ถ้าเป็นคนอื่นคงประชดโดยการเดินหนีออกไปจากงานเหมือนนางเอกในละคร เพื่อรอให้พระเอกตามไปง้อ หรือไม่ก็โวยวายเรียกร้องความสนใจ แต่ศิรินกลับไม่ทำอย่างนั้น รอยยิ้มบางๆปรากฏขึ้นเป็นยิ้มที่มาจากใจไม่ได้ฝืน

 

คริสรู้ไงคะ ว่ายังไงบีก็ต้องกลับมาหาคริส น้ำทิพย์ยิ้มกับคำตอบ

เรากลับบ้านกันไหมคะ

 

น้ำทิพย์ยกแขนให้ศิรินได้ควง ศิรินเองก็ไม่ปฏิเสธเธอควงแขนน้ำทิพย์โดยไม่ลังเล สายตาทุกคนในงานต่างจ้องมองอย่างให้ความสนใจ พวกเขายังมึนงงกับการกระทำของน้ำทิพย์อยู่ ได้สติกันอีกทีตอนที่น้ำทิพย์ควงคนรักของเขาเดินออกไปจากงานแล้ว

 

อีกแค่ก้าวเดียวก็จะถึงรถแล้วแต่ศิรินกลับหยุดเดินและปล่อยมือออกจากแขนของน้ำทิพย์ เขาหันมามองอย่างไม่เข้าใจ สายตาเป็นกังวลอย่างมากที่ศิรินปล่อยมือออกจากแขนกัน

 

โกรธหรอคะน้ำทิพย์ถามเหมือนคนจะร้องไห้

ทำไมตอบคำถามนักข่าวไปแบบนั้นล่ะคะศิรินเอ่ยถามเสียงนิ่ง

ไม่ดีหรอคะ

 

ศิรินมองหน้าเธอ เหมือนเธอกำลังทำเรื่องที่ผิดพลาดไป แต่เธอคิดว่าไม่นะ..การที่เธอบอกนักข่าวไปแบบนั้นก็ถูกต้องแล้ว แต่ทำไมศิรินถึงทำหน้าไม่พอใจ ไม่สิ! ไม่เห็นด้วยต่างหาก

 

ไม่ได้บอกว่าไม่ดีค่ะ แต่บีลืมอะไรไปหรือเปล่า

อะไรคะ?

คุณแพรไงคะ

 

น้ำทิพย์ไม่เข้าใจศิริน ไม่เข้าใจว่าทำไมศิรินต้องแคร์วทานิกาขนาดนั้น ทั้งที่วทานิกาพยายามจะหักหน้าหล่อนโดยการป่าวประกาศต่อหน้าสื่อถึงความสัมพันธ์ของเธอและวทานิกาที่มันจบไปนานแล้ว เธอไม่เข้าใจเลยสักนิด

 

ที่บีทำแบบนั้นเพราะบีแคร์คริสนะ บีห่วงความรู้สึกของคริสนะคะ

 

แววตาศิรินอ่อนยวบ เธอดีใจนะที่น้ำทิพย์เห็นเธอสำคัญกว่าคนอื่น ยอมรับว่าเขาทำหน้าที่คนรักได้ดี เธอจะรู้สึกดีกว่านี้หากตรงนั้นไม่มีนักข่าว ตอนแรกเธอโกรธวทานิกาอยากจะเดินเข้าไปกระชากตัวน้ำทิพย์ให้ออกห่างจากหล่อน แสดงความเป็นเจ้าของให้คนอื่นได้รู้กันไปเลย

 

แต่เธอไม่ทำ!

 

ตอนน้ำทิพย์มองมาที่เธอและบอกว่าเธอคือแฟนของเขา เพียงแค่นั้นความโกรธเคืองที่มีก็หายไปจนหมด เธอไม่ได้ต้องการอะไรไปมากกว่าความชัดเจน ยิ่งตอนที่น้ำทิพย์เดินมาหาเธอ สายตาวทานิกาเหมือนคนหมดแรง

 

ยิ่งตอนน้ำทิพย์ยื่นแขนมาให้เธอ เธออยากจะปฏิเสธแต่เธอก็ทำไม่ได้ เธอไม่อยากเห็นน้ำทิพย์ทำหน้าเสียใจหากเธอปฏิเสธ เธอเลือกที่จะควงน้ำทิพย์ออกมาเพราะคิดว่ามันน่าจะดีกว่าการยืนสบตากันอยู่ตรงนั้น

 

บีต้องทำยังไงคะ คริสถึงจะหายโกรธบีน้ำทิพย์เห็นศิรินไม่ตอบ เธอเลยต้องยอมเป็นฝ่ายรับผิด

คริสไม่ได้โกรธค่ะ

แต่คริสก็ไม่พอใจบีน้ำทิพย์ว่าเสียงน้อยใจ

คริสแค่คิดว่าบีไม่ควรทิ้งคุณแพรไว้แบบนั้น บีไม่คิดบ้างหรอว่าหลังจากที่เราเดินออกมานักข่าวจะมองคุณแพรเป็นคนยังไง บีบอกว่าคุณแพรคือเพื่อน คือคนพิเศษ แต่กลับทิ้งให้เขาเผชิญหน้ากับนักข่าวนับสิบคน เป็นบี บีจะรู้สึกยังไงคะ

 

น้ำทิพย์ฟังสิ่งที่ศิรินอธิบายมา เธอคิดภาพตามก่อนจะเข้าใจว่าทำไมศิรินถึงไม่พอใจ เธอทำเรื่องที่ผิดพลาดอีกแล้วสินะ เหมือนเป็นการทำร้ายวทานิกาซ้ำสองทั้งที่ตั้งใจไว้ว่าจะทำดีไถ่โทษหล่อน

 

บีควรกลับเข้าไปไหมคะ

ไม่ทันแล้วค่ะ

 

น้ำทิพย์ถอนหายใจอย่างจนปัญญา เธอมองหน้าศิรินโดยไม่พูดอะไร เคยเป็นไหม? จะไปต่อก็ไม่ได้จะถอยหลังก็สายเกินไปแล้ว ศิรินยิ้มบางๆก่อนจะหาทางออกให้กับเธอ

 

กลับเข้าไปในงานอาจจะไม่ทัน แต่ถ้าไปดักเจอคุณแพรก่อนที่เธอจะกลับน่าจะทันนะคะ

จะมีประโยชน์อะไรล่ะคะ แพรเขาคงรู้สึกเสียหน้าไปแล้ว

เสียหน้าไม่เท่าไหร่หรอกค่ะ แต่เสียความรู้สึกมันอาจจะทำให้บีกับคุณแพรเกลียดกันไปเลยก็ได้นะคะ อย่าว่าแต่สถานะเพื่อนเลยค่ะ แค่คนรู้จักเขาก็คงจะให้บีไม่ได้

 

 

แขกในงานทยอยกลับไปจนหมด นางแบบที่เปลี่ยนชุดเสร็จต่างพากันแยกย้ายกลับไปพักผ่อน น้ำทิพย์เห็นรถของวทานิกาจอดอยู่ในเขตวีไอพี เธอเลยมาดักรออยู่หน้าห้องแต่งตัว เสียงคุ้นเคยของวทานิกาที่สั่งงานลูกน้องดังมาแต่ไกล พอหล่อนเดินออกมาเห็นน้ำทิพย์ทุกอย่างเหมือนหยุดเคลื่อนไหว

 

ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหมคะ

 

วทานิกาชั่งใจอยู่นาน หล่อนหันไปบอกพนักงานให้กลับไปก่อน ห้องจัดงานที่ไร้ผู้คนมีเพียงน้ำทิพย์และวทานิกาสองคน วทานิกาหันมามองหน้าน้ำทิพย์สายตาของหล่อนมันบอกว่าโกรธน้ำทิพย์เป็นอย่างมาก

 

บีรู้ว่าบีทำให้แพรรู้สึกแย่ บีไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้

ไม่ได้ตั้งใจ? ฉีกหน้าแพรต่อหน้านักข่าว บียังบอกอีกหรอคะว่าไม่ได้ตั้งใจ!”

นั้นบอกหน่อยได้ไหมคะว่าที่แพรหอมแก้มบี แถมยังรั้งบีให้นักข่าวมารุมสัมภาษณ์ แพรไม่ได้ตั้งใจ

 

น้ำทิพย์ว่าอย่างไม่พอใจ แต่เมื่อนึกถึงคำพูดของศิรินที่บอกให้เธอใจเย็น ไม่ว่าจะเจอวทานิกาเหวี่ยงแค่ไหนก็ตาม วทานิกาหลบสายตาของน้ำทิพย์ เหมือนถูกจับได้ว่าทั้งหมดที่น้ำทิพย์พูดหล่อนตั้งใจ

 

พอเถอะนะแพร เรื่องของเรามันกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว

 

น้ำทิพย์พูดเสียงอ่อนลงกว่าเดิม ตัววทานิกาเริ่มสั่นเทาแต่หล่อนยังไม่ยอมเงยหน้ามาสบตาน้ำทิพย์ มือเรียวคว้าไหล่ทั้งสองข้างวทานิกาก่อนจะดึงหล่อนเข้ามากอดปลอบ น้ำตาของผู้หญิงเป็นสิ่งที่น้ำทิพย์แพ้

 

บีขอโทษ บีผิดเอง บียอมรับผิดทุกอย่าง

บีเคยรักแพรบ้างไหม

 

วทานิกาถามเสียงเบา เหมือนชั่งใจอยู่นานว่าควรถามหรือเปล่า น้ำทิพย์ผละกอดออกและมองหน้าวทานิกาที่เปอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา

 

ตลอดเวลาที่เราคบกันแพรคือผู้หญิงคนเดียวที่บีกล้าบอกคนอื่นว่าเป็นแฟน แพรเป็นคนเดียวที่ทนนิสัยแย่ๆของบีได้ ไม่ว่าบีจะบอกเลิกแพรไปกี่ครั้งแพรก็ยังทนที่จะคบต่อ บีรู้สึกดีนะที่มีแพรเป็นแฟน

 

รักแพรบ้างหรือเปล่าวทานิกาเอ่ยถามอีกครั้ง

คือบี…”

แพรไม่น่าถามให้เจ็บเลย รู้อยู่แล้วว่าคำตอบคืออะไร..แต่ก็ยังหวังว่าบีจะรักแพรบ้าง สักเสี้ยวหนึ่งของความรักที่บีมีให้คุณคริสก็ยังดี

 

วทานิกาพูดตอกย้ำตัวเอง เธอรู้ว่าสิ่งที่เธอทำมันไม่ถูกต้อง แต่ถ้าเรารักใครสักคนเราพร้อมทำทุกอย่างเพื่อให้เขากลับมายืนข้างเรา คงไม่ผิดอะไรหากวทานิกาจะเรียกร้องในสิ่งที่เธอควรจะได้ น้ำทิพย์ไม่รู้จะปลอบยังไงเธอโอบกอดวทานิกาไว้จนกว่ากล่อนจะสงบลง

 

กลับไปหาคนของบีเถอะ

 

วทานิกาผละตัวออกจากน้ำทิพย์และเอ่ยบอกให้เขากลับไป น้ำทิพย์ยืนนิ่งไม่ได้ขยับไปไหน ไม่แม้แต่จะทำตามที่วทานิกาบอก จนหล่อนต้องหันมามอง

 

กลับไปสิ!”

แน่ใจว่าต้องการแบบนั้นน้ำทิพย์เอ่ยถามให้วทานิกาตัดสินใจอีกครั้ง

แล้วแพรรั้งบีให้อยู่กับแพรได้ไหมล่ะ!”

แต่เรายังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้นะแพร

บีก็รู้ว่าแพรไม่อยากเป็นแค่เพื่อน! ตอนแพรขอให้บีอยู่บีก็เลือกที่จะไป ตอนนี้แพรบอกให้บีไปทำไมถึงไม่ไป! ต้องให้แพรเจ็บแค่ไหนบีถึงจะพอใจ!”

 

วทานิกาขึ้นเสียงใส่ อารมณ์ผู้หญิงสามารถทำร้ายล้างสิ่งรอบข้างได้จริงๆ น้ำทิพย์ถอนหายใจระคนหนักใจ ในเมื่อวทานิกาต้องการแบบนั้น เธอก็จะทำตาม หากมันทำให้หล่อนรู้สึกดีขึ้นกว่าตอนนี้

 

โอเคแพร บีจะรอวันที่แพรพร้อมจะเป็นเพื่อนกับบีนะ

 

 

 

ศิรินมองน้ำทิพย์ที่เดินคอตกกลับมา แทบไม่ต้องเดาว่าเกิดอะไรขึ้น สีหน้าเขาไม่โอเคอย่างที่คิดไว้เธอจะไม่ถามว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง เธอจะรอจนกว่าน้ำทิพย์พร้อมจะบอกเธอเอง

 

บีตัดสินใจถูกแล้วใช่ไหมคะ ที่เดินออกมาน้ำทิพย์เอ่ยถามขณะขับรถกลับบ้าน

เขาไล่หรอคะ

ค่ะ เหมือนเขาไม่อยากเจอหน้าบีอีก

บีตอบเขาไปว่าไง

บีจะรอวันที่เขาพร้อมจะเป็นเพื่อนบี

 

ศิรินหันไปมองเสี้ยวหน้าของน้ำทิพย์ เธอเข้าใจว่าวทานิกากำลังรู้สึกอะไรอยู่ ที่หล่อนไล่น้ำทิพย์ออกมาไม่ได้แปลว่าไม่อยากเจอหน้าน้ำทิพย์ แต่หล่อนกำลังตัดใจอยู่ต่างหาก คนเสียใจที่ไหนเขายอมเสียหน้ากันล่ะ การเอ่ยปากไล่ถือเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด วทานิกาคงอยากจะใช้เวลากับตัวเองเพื่อคิดทบทวนอะไรบ้างอย่างก็เท่านั้น สิ่งที่น้ำทิพย์ทำได้ตอนนี้ก็คือรอ

 

เชื่อคริสสิ คุณแพรเขาไม่ได้เกลียดบีหรอก

ขอให้เป็นแบบนั้นจริงๆเถอะค่ะ

 

ศิรินปลดเบลท์ออกและเอนตัวไปซบไหล่ของน้ำทิพย์ เวลานายหญิงทำตัวน่ารักแบบนี้น้ำทิพย์อดที่จะยิ้มออกมาเสียไม่ได้ มือบางของศิรินวางทาบทับมือของน้ำทิพย์ที่จับเกียร์รถอยู่ น้ำทิพย์พลิกมือมากุมมือศิรินแทน

 

ไม่ต้องมีคำพูดยืดยาว เธอก็รู้ว่าศิรินกำลังปลอบกันอยู่ เป็นการปลอบที่อบอุ่นและน่ารักฉบับนายหญิงเขาเลยแหละ น้ำทิพย์แอบจุ้บเบาๆที่หน้าผากคนรักหนึ่งทีเหมือนเป็นการขอบคุณ แต่คนโลภอย่างน้ำทิพย์แค่ปลอบอย่างเดียวมันไม่พอหรอก

 

อย่าลืมสัญญานะคะ คริสต้องตามใจบีหนึ่งอย่าง


 





เกือบสามอาทิตย์กับชีวิตเมืองกรุงของศิริน ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นผ่านไปไวอย่างกับเป็นเรื่องโกหก เพราะแบบนี้เธอจึงขายบ้านที่กรุงเทพและหนีไปทำไร่ทำสวนที่ต่างจังหวัด อย่างน้อยก็ไม่วุ่นวายและน่าปวดหัวเท่าที่นี่ อ้อมแขนของน้ำทิพย์ทำให้เธอหลุดออกจากความคิด

 

ขอบีไปด้วยไม่ได้หรอคะ

 

เขางอแงกับเธอตั้งแต่เมื่อคืนที่รู้ว่าวันนี้เธอต้องออกไปพบลูกค้าคนสำคัญ ที่เธอไม่ให้ไปเพราะมีไม้ไปเป็นเพื่อนแล้ว อีกอย่างไม้ทำหน้าที่นี่ได้ดีกว่าน้ำทิพย์ คนขี้อ้อนซุกหน้าอยู่กับซอกคอเธอแถมยังกอดกันซะแน่นเหมือนกลัวว่าเธอจะหาย

 

ไม่ได้ค่ะ อยู่บ้านช่วยแม่ส่งของนะคะ

 

ศิรินหันหน้ามาพูดกับน้ำทิพย์แต่ก็ยังอยู่ในอ้อมกอดของเขา น้ำทิพย์ทำหน้ายุ่งหนักกว่าเดิมไม่อยากห่างจากศิรินแม้แต่วินาทีเดียว คนอายุเยอะกว่าหอมแก้มกันก่อนจะจูงมือน้ำทิพย์เดินออกจากห้อง เห็นไม้นั่งทานมื้อเช้าอยู่ ดูท่าเขาคงจะขับรถออกจากปากช่องมาตั้งแต่เช้ามืดและยังไม่ได้ทานอะไร

 

เพราะนายแท้ๆ ฉันอดไปด้วยเลย

 

น้ำทิพย์ว่าใส่ไม้ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ คนโดนว่าเลิกคิ้วอย่างไม่เข้าใจพอเห็นหน้านายหญิงก็คลี่ยิ้มบางๆและหันมาพูดกับน้ำทิพย์

 

ห่างกันบ้างเถอะครับ เดี๋ยวนายหญิงของผมก็ขี้เกียจทำงานกันพอดี

นายไม่ได้หรอกด่าฉันใช่ไหมศิรินเอ่ยถามก่อนจะรับชามข้าวต้มจากแม่มาถือไว้และวางให้ตรงหน้าน้ำทิพย์

ใครจะกล้าล่ะครับ นายหญิงของผมก็แค่ลางานไปพักร้อนกับแฟนทิ้งงานที่ไร่ให้ผู้จัดการโรงแรมตัวเล็กๆอย่างผมคอยดูแล ดูสินายหญิงของผมน่ารักจะตายศิรินยิ้มประชดกับคำพูดของไม้

 

เหนื่อยไหมล่ะ อยากลาพักร้อนตลอดชีวิตไหม

พอดีผมเป็นคนชอบทำงานซะด้วยสิ เรื่องพักร้อนผมไม่ค่อยชอบเท่าไหร่

 

ไม้เอ่ยตอบแทบทันที น้ำทิพย์หัวเราะชอบใจก่อนจะหันไปทำสายตาอ้อนศิริน มือเรียวจับแขนศิรินไว้ไม่ยอมปล่อย ยิ่งเห็นไม้ลุกจากเก้าอี้น้ำทิพย์ก็ยิ่งจับแขนกันแน่นกว่าเดิม

 

ช่วยแม่ทำงานนะคะ ห้ามหนีเที่ยวล่ะน้ำทิพย์พยักหน้า

จะกลับตอนไหนคะ

ยังไม่แน่ใจเลยค่ะ ยังไงคริสจะโทรบอกนะศิรินหันไปมองไม้เตรียมจะเดินออกจากบ้านแต่น้ำทิพย์ก็รั้งแขนกันไว้อีก

อย่าไปนานนะ บีคิดถึงอ่ะศิรินยิ้มให้เด็กน้อย

บีลูก ปล่อยพี่เขาไปได้แล้ว เดี๋ยวก็ไปทำงานสายกันพอดี

 

แม่ถึงกับต้องดุ เพราะน้ำทิพย์เอาแต่ยื้อไม่ยอมให้ไป สุดท้ายก็เดินออกมาส่งศิรินหน้าบ้านก่อนจะเดินคอตกเดินเข้ามานั่งที่เดิม คนเป็นแม่มองหน้าลูกสาวแล้วก็ยิ้ม ไม่เคยเห็นใครทำให้น้ำทิพย์หงอยได้ขนาดนี้

 

 

น้ำทิพย์มองร้านชื่อร้านที่จะต้องไปส่งขนม เกือบสิบร้านที่ต้องไปส่ง เพราะแม่เธอหยุดไปเกือบอาทิตย์ทำให้ออเดอร์ที่สั่งเข้ามาเยอะกว่าปกติ แต่โชคดีหน่อยที่แต่ละร้านอยู่ไม่ไกลกันมากนัก บางร้านเธอก็รู้จักเจ้าของร้านเป็นอย่างดี

 

ทำไมวันนี้มาส่งของคนเดียวละคะ

 

เจ้าของร้านเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าครั้งนี้น้ำทิพย์มาส่งขนมเพียงคนเดียว เจ้าตัวได้แต่ยิ้มกลับไปเท่านั้นรอเจ้าของร้านเช็คของและรับตังค์ มันจะไม่น่าเบื่อหากมีศิรินมาด้วย

 

นี่ค่ะเจ้าของร้านยื่นธนบัตรให้ ครั้งหน้าขอสั่งเพิ่มเป็นสองเท่านะคะ

ค่ะ ขอบคุณนะคะ

 

 

เกือบทุกร้านที่ถามคำถามเดียวกันว่าทำไมวันนี้ถึงมาคนเดียว น้ำทิพย์ได้แต่ยิ้มกลับไป เธอมองชื่อร้านสุดท้ายก่อนจะเลิกคิ้วเพราะมันคือร้านของวุ้นเส้น ลูกค้าค่อยข้างเยอะเป็นพิเศษอาจจะเพราะเป็นช่วงพักกลางวันพนักงานออฟฟิตเลยเลือกมานั่งกันที่นี่

 

วันนี้เจ้าของร้านให้เกียรติ์มาส่งเองเลยหรอคะ วุ้นเส้นเอ่ยแซว

ทำตามคำสั่งแฟนมากกว่าค่ะวุ้นเส้นอมยิ้มก่อนจะถามถึงศิริน

แล้วนี่เจ้าตัวไปไหนล่ะคะ

คุยงานกับลูกค้าค่ะ

อ๋อ จะนั่งทานอะไรก่อนไหมเห็นสีหน้าเซ็งๆของน้ำทิพย์เลยเอ่ยถาม

ไม่ล่ะค่ะ นั้นบีกลับก่อนนะ

 

วุ้นเส้นมองตามหลังน้ำทิพย์ไปจบลับตา เสียงเรียกของลูกค้าทำให้วุ้นเส้นละความสนใจจากน้ำทิพย์กลับมาทำงานต่อ

 

 

 

ศิรินอ่านรายละเอียดของลูกค้าระหว่างที่นั่งรถไปพบ ปกติเธอไม่เดินทางไปพบลูกค้าคนไหนเป็นการส่วนตัวเพราะหากลูกค้าต้องการจะติดต่อเรื่องงาน ส่วนใหญ่จะรู้กันดีว่าต้องมาติดต่อกับเธอโดยตรงที่ไร่เท่านั้น

 

ลูกค้ารายนี้ก็เช่นกัน ตอนเธอรับสายจากไม้เธอเอ่ยปฏิเสธทันที แต่พอทราบชื่อของเขาเท่านั้นแหละ ศิรินเปลี่ยนใจเอ่ยตอบตกลง ไม่ใช่เพราะเขาพิเศษกว่าคนอื่น แต่เธอกลับคิดว่าเขาคงมีเรื่องอยากคุยกับเธอเสียมากกว่า

 

ผมต้องเข้าไปด้วยไหมครับไม้ถามยั่งเชิง

แล้วแต่นายจะเห็นควร

 

ศิรินตอบทีเล่นทีจริงและเดินนำไม้เข้าไปด้านใน ที่นี่เป็นโรงแรมสาขาที่สองของลูกค้าคนนี้ เธอไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงนัดคุยงานกับเธอที่นี่ เพียงแค่เดินเข้ามาด้านใน พนักงานชายในชุดสภาพเข้ามาทักทายและผายมือเชิญเธอไปยังห้องอาหารของโรงแรม

 

เชิญนั่งสิครับเขาเอ่ยบอก

 

ไม้เลื่อนเก้าอี้ให้เธอเหมือนปกติก่อนที่เขาจะนั่งลงข้างๆ นภดลมองไม้ด้วยความสงสัย แต่พอเขาสีหน้าเรียบเฉยของศิรินก็ไม่ได้เอ่ยขัดอะไร พนักงานนำเครื่องดื่มมาเสิร์ฟก่อนที่ความเงียบจะถูกทำลายด้วยประโยคคำถามที่ดูจะไม่เกี่ยวกับงานสักเท่าไหร่

 

ผมเพิ่งทราบว่าหลายวันก่อนคุณไปงานแฟชั่นวีคของลูกสาวผมด้วยสีหน้าเขาอาจจะยิ้มแต่น้ำเสียงไม่เลย มันตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง

ค่ะศิรินเอ่ยตอบแค่นั้น

แล้วผมก็เพิ่งรู้ ว่าแฟนลูกสาวผมคือคู่หมั้นของคุณ

 

สีหน้าเป็นมิตรก่อนหน้านี้หายไปแทบจะทันทีที่เขาพูดจบประโยค ศิรินไม่ได้ตกใจหรือหน้าซีดเลยกลับฉีกยิ้มเหมือนมันเป็นเรื่องน่ายินดี ไม้เองก็พอจะรู้ชะตากรรมมาบ้างแล้วว่าจะต้องเจอกับอะไร

 

คุณเชื่อผมไหม ว่าเด็กนั้นเจ้าชู้ กระล่อน พูดจาหว่านเสน่ห์ไปทั่วเขาว่าและแค่นยิ้ม

เชื่อค่ะศิรินเอ่ยตอบเห็นด้วย

ดูคุณไม่เดือดร้อนเลยนะครับ

 

เขาดูอารมณ์เสียเมื่อศิรินไม่ได้สะทกสะท้านกับข้อมูลที่เขาป้อนให้ กลับนั่งนิ่งและฉีกยิ้มให้กัน ต่างจากที่คิดเอาไว้ หรือว่าศิรินอาจจะแกล้งทำแต่ที่จริงแล้วในใจอาจจะกำลังร้อนรน

 

ไม้ นายช่วยไปเอาเอกสารที่รถให้หน่อยสิ พอดีฉันลืมน่ะ

 

ศิรินเอ่ยสั่ง แต่สายตาเธอยังจดจ้องนภดลไม่วางตา วันแรกที่เธอเจอเขาตอนวันงานที่ไร่วันเดียวกันกับที่เธอได้รู้จักวทานิกา เธอมองว่าเขาเป็นนักธุรกิจที่เจ้าเล่ห์พอตัว ดูจากคำหวานที่เขาหยอดเธอ แต่มาวันนี้เขาดูเป็นคนละคน ใจร้อนและขี้หงุดหงิด

 

ผมไม่อ้อมค้อมละกันนะ ทางที่ดีคุณควรจะเลิกยุ่งกับเด็กคนนั้นซะเขาพูดหลังจากไม้เดินออกไป

ดูคุณไม่ค่อยชอบบีสักเท่าไหร่

ผมไม่เคยคิดจะชอบเด็กนั้นเลยสักนิด คุณรู้ไหม ผมพยายามบอกลูกสาวของผมให้เลิกยุ่งเพราะคิดว่าสักวันเด็กนั้นต้องทิ้งลูกสาวผมไป แล้วเป็นยังเป็นจริงอย่างที่ผมคิดไว้ทุกอย่าง

 

ศิรินไม่เถียง เพราะมันคือความจริง เธอรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ดีนักที่น้ำทิพย์ทิ้งวทานิกาเพื่อมาหาเธอ แต่เรื่องนั้นมันจบไปตั้งแต่ตอนอยู่ที่ไร่ เธอถอนหมั้นน้ำทิพย์เพราะไม่อยากเอาเปรียบวทานิกา อย่างที่เธอเคยบอกวทานิกา ว่าในข้อตกลง ไม่ได้ห้ามไม่ให้ใครจีบใคร

 

คุณเชื่อผมสิ อย่างคุณหาได้ดีกว่านี้อีกเยอะ

ขอบคุณสำหรับความหวังดีนะคะ

ไม่เป็นไรครับ ผมหวังว่าคุณจะเลือกสิ่งที่ดีให้กับตัวเองนพดลเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม

ค่ะ ฉันเลือกบี

 

รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าของนภดลได้ไม่กี่วิ แปรเปลี่ยนเป็นสีหน้าบึ้งตึงเขามองศิรินอย่างไม่เข้าใจและเขาก็ไม่พอใจมากด้วยที่ศิรินไม่ยอมเชื่อในสิ่งที่เขาบอกเลยสักนิด

 

แล้วคุณจะเสียใจที่ไม่เชื่อผม

 

ศิรินมองหน้านพดลอย่างไม่ลดละเขาเองก็จ้องเธออย่างไม่ยอมแพ้ เหมือนกับว่าใครหลบสายตาก่อนคนนั้นแพ้ ไม้รีบสาวเท้าเข้ามาในวงสนทนาทันทีเพราะปล่อยไว้นานกว่านี้ไม่ดีแน่

 

เรื่องงานยังจำเป็นอยู่ไหมคะศิรินเอ่ยถามอย่างยียวน ปรายตามองเอกสารในมือไม้

 

เขาชักสีหน้าไม่พอใจนิดหน่อยแต่ก็ยอมคุยเรื่องงาน ทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาได้ติดต่อไปทางไร่ซึ่งมีการเพิ่มเติมแต่บางส่วน ศิรินแอบสังเกตเวลาเขาคุยงานดูเป็นมืออาชีพทีเดียวล่ะ ต่างจากคนที่พ่นไฟใส่เธอเมื่อกี้อยู่เลย

 

ข้อเสนอของผมหวังว่าคงจะไม่ยากเกินความสามารถของคุณนะครับ

ไม่หรอกค่ะ ท้าทายดี ฉันชอบศิรินเอ่ยตอบเสียงนิ่ง

ไม่แปลก ที่คุณเลือกที่จะเสี่ยง

 

สุดท้ายเขาก็วกกลับเข้ามาเรื่องของน้ำทิพย์จนได้ ศิรินคิดว่าน้ำทิพย์ตัดสินใจถูกที่บอกเลิกวทานิกาเพราะขืนคบกันต่อทั้งคู่ก็คงไม่ได้ลงเอยกันอย่างแน่นอน นอกซะจากจะหนีตามกันไป ก็ดูสีหน้าพ่อตาสิไม่ยินดีต้อนรับกันซะขนาดนี้

 

แม้แต่เอ่ยชื่อน้ำทิพย์เขายังไม่เอ่ยออกมาให้กระดากปากเลย แค่นี้ก็พอจะรู้ว่าเขาไม่ได้ไม่ชอบแต่คงใช่คำว่าเกลียดน่าจะดีกว่า เธอคิดถูกแล้วที่ไม่พาน้ำทิพย์มาด้วย

 

ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่ไม่เอาเรื่องส่วนตัวมาปนกับเรื่องงาน

ผมโตพอที่จะไม่มานั่งเล่นขายของหรอกนะ ผมแยกแยะได้

 

รู้สึกเหมือนเธอจะไม่ถูกกับใครในตระกูลนี้เลยสักนิด ตั้งแต่เสี่ยนิพนธ์ วทานิกาและนภดล ทั้งที่เราสามารถเป็นเพื่อนร่วมงานที่ดีกันได้ แต่พวกเขาไม่คิดแบบนั้น จากมิตรก็กลายเป็นศัตรู ไม่รู้ว่าเธอโชคดีหรือเปล่าที่ตอบตกลงรับงานเขาทั้งที่เราเพิ่งประกาศเป็นศัตรูกันผ่านสายตา

 

ดีค่ะ เพราะฉันก็ไม่ได้อยากนั่งรถเกือบสองชั่วโมงเพื่อมาเล่นขายของเหมือนกัน

คุณ..” นภดลกัดฟันพูดเหมือนต้องการจะข่มอารมณ์

ยินดีที่ได้ร่วมงานนะคะ

 

เขาไม่ตอบอะไรกลับมา ศิรินเลยถือโอกาสลาโดยการเดินออกมา ไม้มองหน้านภดลก่อนจะตามศิรินมาติด นายหญิงยังคงนิ่งเฉยไม่ได้เกรงกลัวสายตาของนพดลเลย ต่างจากไม้เขาเองอึดอัดจนแทบจะกลั้นหายใจ

 

คราวหน้าถ้านัดคุยงานกันอีก ผมขอลาป่วยนะครับ

 

ศิรินยิ้มขำกับคำพูดของไม้ เธอมองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อผ่อนคลายเรื่องที่นภดลกรอกใส่หูเธอไม่ได้มีผลสักนิด แต่เธอไม่พอใจที่เขาอคติกับน้ำทิพย์เกินไป ถ้าไม่เห็นว่าต้องทำงานร่วมกันเธออยากจะปกป้องน้ำทิพย์ให้มากกว่านี้ เธออาจจะเดินออกมาตั้งแต่เขาบอกให้เลิกยุ่งกับน้ำทิพย์

 

ไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ ที่มีใครหน้าไหนก็ไม่รู้มาพูดถึงคนรักของเธอไม่แง่ไม่ดี ถึงแม้เรื่องที่เขาพูดจะเป็นความจริงแต่อารมณ์และน้ำเสียงตอนพูด ฟังแล้วน่าโมโหซะมัด

 

นายคิดว่าฉันกับบีเหมาะสมกันไหม

 

ไม้มองศิรินผ่านกระจกมองหลัง นายหญิงไม่ได้หันมาสนใจเขาสักนิดสายตายังมองออกไปนอกหน้าต่างเหมือนเดิม ไม่รู้ว่าคำถามเมื่อกี้ศิรินต้องการคำตอบหรือเปล่า แต่ไม้ถือว่าเธอต้องการละกัน

 

ในฐานะไหนละครับเขาถามยั่งเชิง

คนรัก

ไม่นับเรื่องอายุ ผมว่าก็เข้ากันได้ดีนะครับ

นายคิดแบบนั้นจริงหรอศิรินถามอย่างแปลกใจ เพราะใครหลายคนมองว่ามันไม่เหมาะสม

ถ้าผมตอบว่าไม่เหมาะสมกัน นายหญิงจะโกรธหรือเปล่าละครับ” นายเอ่ยถามอย่างประชด

 

ศิรินขมวดคิ้วเข้าหากัน เธอหันมามองไม้ซึ่งเขาเองก็อมยิ้มกับคำถามที่ถามไป ศิรินยักไหล่เหมือนคนไม่สนโลกและตอบคำถามที่ไม้คิดไว้ว่านายหญิงต้องตอบแบบนี้

 

ไม่ ฉันคิดว่าฉันกับบีเข้ากันได้ดี

 

ไม้หัวเราะชอบใจ นายหญิงของเขาสนโลกที่ไหนกันล่ะ อะไรที่คนอื่นบอกว่าไม่ดีแต่ถ้าตัวศิรินบอกว่ามันดี คำพูดของคนอื่นก็ไม่มีความหมาย นับว่าน้ำทิพย์โชคดีที่ได้แฟนเป็นคนไม่โลเล

 





Talk ::

นายหญิงคนจริง แคร์ใครซะที่ไหนล่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

987 ความคิดเห็น

  1. #977 pikpat1 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 23:58
    ตามมายุ่งวุ่นวายจริงๆคนตระกูลนี้น่ะ โชคดีที่นายหญิงมีวุฒิภาวะทางอารมณ์มากพอที่จะไม่ไปต่อกรกับพวกนั้น
    #977
    0
  2. #707 Delight (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 17:35
    นายหญิงคริสน่ารักที่สุดเลย มั่นคง มีเหตุผล พี่บีคบคนอายุมากกว่า ดีแบบนี้นี่เอง ^^
    #707
    0
  3. #690 cakeptmhy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 17:58
    ศิรินนะรู้จักน้ำทิพย์ดีสุดแล้ว เพราะเฝ้ามองมาตั้งแต่เด็กไง จะปั่นหัวจะใส่ข้อมูลอะไรแบบไหนก็ทำอะไรไม่ได้หรอก ชอบมากค่ะ
    #690
    0
  4. #689 @nokmaneerat_nok (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 11:09
    5555555 โดนไรท์หลอกสายบาปรอเก้ออออออออ
    #689
    0
  5. #688 newrwdia (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 21:57
    ไหนได้ใจสายบาปอ่ะ 5555555
    #688
    0
  6. #687 ploychy402 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 20:01
    ชอบความสตรองของนายหญิงค่ะ 555
    #687
    0
  7. #686 AmolvanMN (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 15:47
    หัวใจสตรองที่แท้ทรูมากค่ะนายหญิง 5555555
    #686
    0
  8. #685 jarorada19 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 13:11
    ชอบนายหญิงอ่ะ
    #685
    0
  9. #684 บีคริส (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 08:11
    นายหญิงคนจริง ไม่โลเลเลยสักนิด พี่บีต้องเป็นเด็กดีอย่าทำให้พี่คริสเสียใจ รู้ไหมคนบีบี
    #684
    0
  10. #683 Pream_fata (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 06:55
    เยี่ยมมากค่ะนายหญิง
    #683
    0
  11. #682 Vanessa thimp (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 03:44
    ยอมใจนายหญิงจริงๆ ใจเด็ดมาก พี่บีนี่อย่าทำให้พี่คริสเสียใจนะ
    #682
    0
  12. #681 TIST_CHILL (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 03:11
    ดีใากค่ะนายหญิง555
    #681
    0
  13. #680 karn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 02:56
    โอ้โห...นายหญิงเราแน่มากกกก คนของนายหญิงใครห้ามแตะ พี่บีโชคดีมากกกก
    #680
    0
  14. #679 ploychy402 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 21:35
    สายบาปพร้อม555
    #679
    0
  15. #678 Ttlobc (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 18:47
    ไม่ดราม่าจิงด้วยย เชื่อไรท์ๆๆ
    #678
    0
  16. #677 Pream_fata (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 06:23
    ทำตามสัญญานะคะนายหญิง
    #677
    0
  17. #676 AmolvanMN (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 02:15
    สัญญาแล้วต้องทำตามนะคะ 5555555
    #676
    0
  18. #675 cakeptmhy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 00:59
    ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็จะลืมทวงสัญญาไม่ได้55555555
    #675
    0
  19. #674 jarorada19 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 00:22
    มีความไม่ลืมทวงสัญญา ฮ่าาาาา ^_^
    #674
    0
  20. #673 karn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 22:54
    สมเป็นคนบีบีจริงๆเลย รีบทวงสัญญาเลยนะ
    #673
    0
  21. #672 ppvnp (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 22:35
    ทำไมตะหงิดๆว่าพี่บีจะแห้วรางวัลเพราะเรื่องที่เกิดในงานหว่า แง้วว

    #672
    0
  22. #671 บีคริส (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 22:32
    ดีใจที่ไม่เลือดตกยางออก คุณแพรควรตัดใจได้จริงๆสักที ส่วนพี่บีคนโลภก็รีบถือโอกาสทวงเลยนะ
    #671
    0
  23. #670 TIST_CHILL (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 22:11
    แหมมมมมมมมมทวงเลยนะ
    #670
    0
  24. #669 Anyaey (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 22:03
    รีบทวงเลยนะ^^
    #669
    0
  25. #668 4530656 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 21:38
    สายบาปแฮปปี้เลยตอนพี่บีทวงสัญญาจากนายหญิง
    #668
    0