END นายหญิง [BeeCris]

ตอนที่ 2 : EP.1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,629
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    19 มิ.ย. 60


น้ำทิพย์ยืนมองนายหญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าจนหล่อนต้องขมวดคิ้วว่าหล่อนแต่งตัวแปลกประหลาดไปหรือเปล่าเขาถึงได้มองแล้วไม่พูดอะไร ศิรินก้มมองสำรวจตัวเองแต่เธอก็ว่าเธอแต่งตัวปกตินะเมื่อน้ำทิพย์ไม่พูดเธอจึงเอ่ยพูดแทน

 

คุณน้ำทิพย์มาเหนื่อยๆจะพักผ่อนก่อนหรือจะคุยเรื่องของเราดีคะ

 

เสียงนุ่มนวลของศิรินเอ่ยเรียกสติของน้ำทิพย์ก่อนร่างเพียวบางจะเดินเข้าไปนั่งยังโซฟาตัวเดียวกับที่น้ำทิพย์นั่งเมื่อกี้คนตัวสูงเดินเข้ามานั่งเบียดกับศิรินแต่นายหญิงเจ้าของไร่ก็ไม่ได้ว่าอะไรที่น้ำทิพย์มานั่งเบียดเธอทั้งที่เก้าอีกตัวอื่นก็ยังคงว่างตามนิสัยคนเจ้าเล่ห์แค่ได้ยินคำว่าเรื่องของเราก็คิดไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

 

เรื่องของเราหรอคะ..เอาสิ บีอยากคุยเรื่องของเราน้ำทิพย์ตอบพร้อมยิ้มแสนห้า

ค่ะ คุณโอเคใช่ไหมกับสัญญาศิรินถามด้วยใบหน้าจริงจังก่อนจะยิ้มจางๆเป็นมารยาท

โอเคสิคะ โอเคมากเลยค่ะไม่ขัดข้องอะไรทั้งนั้น

 

น้ำเสียงดีใจที่ปิดไม่อยู่กับทัศนคติที่เปลี่ยนไปในพริบตาจากอคติมองหล่อนว่าเป็นผู้หญิงไม่ดีแต่ตอนนี้ตัวเองกลับหลงนายหญิงคนนี้เพียงแค่ได้เห็นหน้าของหล่อนไม่ถึงสองวินาทีและยิ่งได้มานั่งมองหน้าศิรินใกล้ๆใจมันก็เต้นแรงผิดจังหวะไปหมด

 

ศิรินขมวดคิ้วเล็กน้อยเพราะก่อนหน้านี้เธอคุยกับแม่ของน้ำทิพย์รู้มาว่าน้ำทิพย์โวยวายเสียลั่นบ้านแต่ทำไมตอนนี้ถึงได้นั่งมองเธอตาเยิ้มเชียวนะศิรินคิดว่าเขาอาจจะแกล้งทำเพื่อให้ไม่เสียมารยาทหรือเสียหน้าคนเป็นแม่ก็ได้

 

ถ้าคุณไม่โอเคจะกลับก็ได้นะคะฉันไม่บังคับส่วนสัญญาฉันจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ละกัน

 

ศิรินเอ่ยออกไปตรงๆเพราะเธอไม่อยากบังคับฝืนใจใครแต่ที่ไม่ได้บอกผ่านแม่ของน้ำทิพย์เพราะอยากจะเคลียกับว่าที่คู่หมั้นของเธอด้วยตนเองเพื่อไม่ให้มีอะไรผิดพลาดหรือเข้าใจผิดกัน น้ำทิพย์ได้ยินแบบนั้นก็ส่ายหน้าและยกมือโบกปฏิเสธเป็นพัลวัน

 

ได้ไงละคะ ทำอย่างนั้นบีก็เป็นคนผิดสัญญานะสิ

แล้วคุณจะอยู่ที่นี่ได้หรอคะมันไม่สะดวกสบายเหมือนกรุงเทพนะศิรินเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง

แค่นี้สบายมากค่ะ

ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจคุณค่ะ ฉันชื่อคริสนะคะเป็นเจ้าของที่นี่แล้วก็เป็นคู่หมั้นคุณ

 

ศิรินเอ่ยแนะนำตัวอย่างซื่อๆพร้อมรอยยิ้มจางๆบนใบหน้าอ่อนกว่าเยาว์น้ำทิพย์มองดูแล้วก็อดเอ็นดูไม่ได้อยากจะเอื้อมมือไปหยิกแก้มหล่อนให้หายหมั่นเคี้ยวแต่ถ้าทำอย่างนั้นมันอาจจะดูไม่ดีสำหรับคนที่พึ่งเจอกัน

 

นี่เป็นห้องของคุณนะคะส่วนทางนั้นเป็นห้องของฉันมีปัญหาอะไรก็เรียกได้ตลอด

 

น้ำทิพย์ยื่นหน้าเข้าไปมองห้องของตัวเองมันก็ใหญ่โตและกว้างกว่าห้องนอนเธอที่กรุงเทพหลายเท่าตัวแต่ด้วยความคิดที่มีแต่เรื่องอย่างว่าเธอเลยแกล้งลองเชิงศิรินอยากรู้ว่าหล่อนจะตอบโต้กลับมาอย่างไร

 

เป็นคู่หมั้นกันไม่นอนห้องเดียวกันหรอคะน้ำทิพย์ถามด้วยหน้าตาพาลซื่อ

 

ศิรินทำหน้าตกใจพร้อมเอียงคอเล็กน้อย น่ารัก คือคำเดียวที่น้ำทิพย์คิดว่าหล่อนใช่มันได้สิ้นเปลืองเอามากๆเหมือนตุ๊กตาไม่มีผิดเลยอยากจะดึงนายหญิงคนนี้มากอดเสียให้เข็ดบุคลิกท่าทางไม่เหมือนคนอายุสามสิบเลยถ้าไม่รู้มาก่อนคิดว่ายี่สิบต้นๆ

 

ฉันคิดว่าคุณอยากมีความเป็นส่วนตัวซะอีก

ใครบอกคะ บีอยากนอนกับคุณคริสมากกว่าอีก..ขอนอนด้วยได้ไหมคะ

 

น้ำทิพย์เอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มคาดว่าศิรินคงปฏิเสธหากแต่คำตอบนั้นผิดคาดศิรินไม่ได้ตกใจที่น้ำทิพย์เอ่ยขอหรือมีท่าทีไม่พอใจแม้กระทั่งความเขินอายก็ไม่มีก่อนที่หล่อนจะตอบอย่างซื่อๆ

 

เอาที่คุณบีสะดวกละกันค่ะ

 

คนตัวสูงรีบลากกระเป๋าของตัวเองมายังห้องของศิรินห้องของหล่อนกว้างกว่าห้องเมื่อกี้ซะอีกแต่ภายในห้องถูกตกแต่งเป็นโทนสีเรียบให้ความรู้สึกโล่งๆสบายตา ไม่ได้มีของตกแต่งอะไรมากมายมีเพียงแจกันดอกไม้ตรงหัวเตียงส่วนโต๊ะเครื่องแป้งก็แทบไม่มีเครื่องสำอางอยู่เลย

 

นี่ห้องแต่งตัวนะคะส่วนห้องน้ำก็อยู่ในห้องแต่งตัวอีกที

 

น้ำทิพย์พยักหน้ารับทราบพร้อมเดินตามหล่อนออกมาจากห้องนอนแต่ศิรินกลับหยุดชะงักโดยไม่บอกกล่าวแถมยังหันหลังกลับมาน้ำทิพย์ก็ชนหล่อนเข้าจังๆศิรินทำท่าจะล้มแต่น้ำทิพย์ไวกว่าคว้าแขนหล่อนไว้หวังจะโอบเอวเหมือนพระเอกในละคร

 

เปล่าเลยพากันล้มลงกับพื้นห้องอย่างไม่เป็นท่าโดยที่ศิรินนอนทับน้ำทิพย์อยู่แต่สิ่งที่ทำให้น้ำทิพย์ไม่รู้สึกเจ็บคงเป็นหน้าอกนุ่มนิ่มของศิรินที่มันทาบทับอยู่บนใบหน้าคม น้ำทิพย์แอบสูดหายใจเข้าเล็กน้อยพอซึมซับกลิ่นหอมจากตัวศิริน

 

อุ้ย! คุณเลือดออกจมูกด้วยอ่ะ

 

ศิรินรีบลุกขึ้นก่อนจะตะโกนเรียกสาวใช้ให้นำอุปกรณ์ทำแผลพร้อมผ้าชุบน้ำมาให้ไม่นานสาวใช้ก็ก้าวเข้ามาในห้องพร้อมกับสิ่งที่ศิรินสั่งนายหญิงของไร่นำผ้าชุบน้ำมาเช็ดเลือดที่จมูกของน้ำทิพย์และประคองเขาให้นั่งหลังตรง

 

เธอออกไปก่อนฉันดูแลคุณบีเอง

ค่ะ นายหญิง

 

แวบหนึ่งน้ำทิพย์เห็นสายตาดุดันของศิรินตอนสั่งสาวใช้แต่คิดว่าเธอคงจะตกใจเลยทำให้มีสีหน้าตึงๆศิรินเช็ดจนแน่ใจแล้วว่าเลือดไม่ไหลออกมาเธอค่อยๆจับเข้าที่จมูกของน้ำทิพย์เช็คดูว่ามันหักหรือเปล่าไม่รู้ตอนล้มหล่อนเผลอกระแทกแรงไปไหม

 

เจ็บไหมคะ สงสัยตอนล้มฉันจะทับคุณแรงไปหน่อย

แค่คุณคริสเป็นห่วงบี บีก็หายแล้วค่ะ

ไม่พูดเล่นสิคะ เจ็บตรงไหนอีกไหม

 

ศิรินว่าเสียงอ่อนหล่อนรู้สึกผิดเพราะเจอกันวันแรกหล่อนก็ทำให้น้ำทิพย์เจ็บตัวแล้วแต่ศิรินจะรู้หรือไม่ว่าที่เลือดกำเดาน้ำทิพย์ไหลมันเป็นเพราะเหตุผลใด ด้วยความซื่อศิรินก็ประคองให้น้ำทิพย์มานั่งยังปลายเตียงก้มดูที่จมูกว่าเลือดไม่ไหลแล้ว

 

ขอโทษนะคะทำคุณเจ็บตัวเลย

เปลี่ยนจากคำขอโทษเป็นจุ้บเบาๆที่แก้มได้ไหมคะ

 

น้ำทิพย์ว่าอย่างอ้อนๆสองมือก็โอบเอวศิรินไว้และทำแก้มป่องหวังให้คู่หมั้นหอมและศิรินก็บ้าจี้ทำตามความต้องการของคู่หมั้นจอมเจ้าเล่ห์ น้ำทิพย์ยิ้มดีใจศิรินเองก็ยิ้มบางๆโล่งใจที่น้ำทิพย์ไม่โกรธเธอก่อนศิรินจะนึกอะไรออกจึงเดินไปที่หัวเตียง

 

นี่ค่ะ ช่วยสวมให้หน่อยนะคะศิรินยื่นแหวนที่คล้ายคลึงกับของน้ำทิพย์อีกคนไม่รอช้าสวมมันลงบนมือสวยทันที

คุณคริสสวมให้บีบ้างสิคะ

 

น้ำทิพย์ถอดแหวนออกจากสร้อยคอและยื่นมันให้ศิรินได้สวมลงมาบนนิ้วนางข้างซ้ายของเธอเหมือนอย่างที่เธอสวมให้หล่อนอาจจะดูเป็นการหมั้นที่ไม่มีพิธีอะไรแต่มันอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูกถ้ารู้ว่ามีคู่หมั้นน่ารักแบบนี้น้ำทิพย์ไม่ปล่อยให้อีกคนรอนานขนาดนี้หรอก

 

เป็นอันว่าเสร็จพิธีนะคะศิรินว่าขำๆ

 

 

ศิรินเห็นว่าน้ำทิพย์เดินทางมาเหนื่อยๆแถมตอนนี้ก็จะบ่ายสองแล้วมันเลยเวลามื้อเที่ยงมามากศิรินเองก็ทำอาหารไม่เก่งเท่าไหร่ทำเท่าที่ทำได้เท่านั้นหล่อนทำเมนูง่ายให้น้ำทิพย์ได้ทานรองท้องไปก่อนเพราะบ้านหลังนี้แม่บ้านจะทำอาหารแค่สามเวลาเท่านั้น

 

ซึ่งก็เป็นคำสั่งของศิรินเองนั้นแหละเธอไม่อยากเรียกใช้แม่บ้านมากเท่าไหร่อีกอย่างเธอไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายในบ้านมากนักถึงจะเป็นแม่บ้านหรือสาวใช้ก็เถอะ น้ำทิพย์เท้าคางมองศิรินไม่วางตาไม่ว่าหล่อนจะขยับซ้ายน้ำทิพย์ก็จะหันตามจะขยับขวาก็หันมามองอีกถ้าศิรินหันมาสบตาน้ำทิพย์ก็ส่งยิ้มหวานให้หล่อนศิรินก็เพียงส่งยิ้มบางๆมาให้เล่นเอาหัวใจดวงน้อยๆสั่นไหวไปหมด

 

คุณคริสจะไปไหนคะน้ำทิพย์รีบเอ่ยถามเมื่อศิรินจะเดินออกจากบ้าน

ไปโรงบ่มไวน์ค่ะ คุณบีจะไปด้วยกันไหมคะ

ไปค่ะ ที่ไหนมีคุณคริสบีก็อยากไปทั้งนั้นแหละค่ะ

 

ศิรินพยักหน้าและพาน้ำทิพย์ไปยังโรงบ่มไวน์พนักงานทุกคนต่างต้อนรับเป็นอย่างดีอาจจะมีบางคนแปลกใจกับคนตัวสูงที่เดินตามหลังศิรินแต่ก็ไม่กล้าเอ่ยถามเพราะเรื่องส่วนตัวของเจ้านายก็ถือเป็นข้อห้ามเด็ดขาดของไร่นี้

 

พรุ่งนี้ทางโรงแรมไม่ว่างมารับคุณคริสจะให้ทางเรานำไปส่งเลยไหมครับ

ไม่ต้องเดี๋ยวฉันเอาไปเอง

เออ จะดีหรอครับ

กล้าขัดใจฉันงั้นหรอศิรินเอ่ยถามเสียงเรียบพนักงานชายเลยก้มหน้าพร้อมกล่าวปฏิเสธ

เปล่าครับ นั้นผมจะให้คนจัดเตรียมให้นะครับ

 

ศิรินพยักหน้าก่อนจะเดินดูถังที่บรรจุไวน์พร้อมกับชิมมันเธอเลือกถังที่คิดว่าน่าจะได้ทีนำมันใส่แก้วใบใสและยื่นให้น้ำทิพย์ที่ยืนมองอยู่คนตัวสูงเลิกคิ้วสงสัยว่าศิรินยื่นมันมาให้เธอทำไมเพราะเธอเองก็ไม่ได้อยากดื่มซะหน่อย

 

ช่วยชิมหน่อยนะคะ ฉันชิมจนลิ้นมันฝืดหมดแล้วศิรินว่าพร้อมยิ้มตาหยี

ได้ค่ะ

 

น้ำทิพย์รับมันมาก่อนจะชิมถึงจะไม่ได้อยู่วงสังคมไฮโซแต่เธอก็พอจะรู้วิธีการจิบไวน์ก็แฟนสาวคนล่าสุดของเธอเป็นไฮโซนี่น่าหล่อนเคยสอนเธอมาบ้าง น้ำทิพย์ตั้งใจชิมมันจนศิรินแอบอมยิ้มเธอไม่ได้ต้องการคำตอบที่เป็นทางการหรอกเพราะรู้อยู่แล้วว่าไวน์ถังนี้อีกหนึ่งอาทิตย์ก็บรรจุใส่ขวดได้แล้ว

 

รสชาติเป็นยังไงบ้างคะ

จะโกรธไหมคะถ้าบีจะตอบได้แค่ว่ามันดีมากศิรินขำน้อยๆ

ดีใจนะคะที่คุณชอบเพราะไวน์ถังนี้ฉันทำเอง

เก่งจังเลยค่ะ สอนบีทำบ้างสิ

 

ศิรินหันมายิ้มให้น้ำทิพย์แต่ไม่ได้ตอบอะไรเพราะการหมักไวน์แต่ละทีต้องใช้ขั้นตอนมากมายถึงเธอจะสอนน้ำทิพย์จริงแต่เชื่อเถอะว่าน้ำทิพย์ไม่มีความอดทนพอหรอก ใกล้เวลาอาหารเย็นแล้วศิรินจึงพาน้ำทิพย์กลับบ้านพักระหว่างทางน้ำทิพย์ก็ชวนเธอคุยเรื่องเรื่อยเปื่อยตามประสาคนช่างพูด

 

มื้อเย็นก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษมากเป็นกับข้าวปกติที่ทำทุกวันน้ำทิพย์และศิรินทานกันสองคนมีพูดคุยกันบ้างเพื่อไม่ให้มันเงียบน้ำทิพย์อดสงสัยไม่ได้ว่าถ้าไม่มีเธอแล้วศิรินต้องนั่งทานข้าวคนเดียวแบบนี้ทุกวันงั้นหรอ

 

ปกติคุณคริสทานข้าวคนเดียวหรอคะ

ค่ะ ก็อยู่คนเดียวนิคะ

 

ผู้หญิงด้านข้างตอบพร้อมยิ้มบางๆไม่ได้ดูเศร้าหรือเหงาอะไร แปลก ถ้าเป็นเธอต้องอยู่ที่ไร่นี้คนเดียวถึงตอนทำงานจะมีลูกน้องมากมายแต่กลับบ้านมาต้องกินข้าวคนเดียว นอนคนเดียว คงจะเหงาแย่ไม่รู้ว่าศิรินจะมีอาการแบบนี้หรือเปล่า

 

คุณคริสไม่เคยมีแฟนเลยหรอคะคำถามนี้น้ำทิพย์ต้องการคำตอบเป็นอย่างมากแต่ศิรินอายุขนาดนี้แล้วก็น่าจะมีมาบ้างแหละ แล้วทำไมเธอต้องนอยด์ด้วยเนี่ยกับการที่เธอจะมีแฟนมาก่อน

ไม่ค่ะศิรินตอบเพียงสั้นๆ แต่มันทำให้น้ำทิพย์ยิ้มอย่างดีใจและไม่อยากจะเชื่อ

แสดงว่าบีก็เป็นคนแรกของคุณคริสน่ะสิคะคนอายุน้อยถามเสียงตื่นเต้น

ใช่ค่ะ คุณคือคนแรกของฉัน

 

ศิรินตอบพร้อมยิ้มให้น้ำทิพย์รอยยิ้มนี้น้ำทิพย์อยากจะให้ศิรินมอบให้แค่เธอเพียงคนเดียวรู้สึกจะหวงจนไม่อยากแบ่งให้ใครเท่าที่ดูศิรินเป็นเพียงผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง ยิ้มง่ายไม่ได้หน้าบึ้งสามารถเข้าหาได้เพราะหล่อนไม่ปิดกั้นแต่เรื่องหวงตัวไม่รู้ว่าหล่อนยอมเพราะเห็นเธอเป็นคู่หมั้นหรือเปล่า

 

แล้วคุณบีละคะเคยมีแฟนหรือเปล่าศิรินหันมาถามด้วยสีหน้าจริงจัง

เออ..ก็เคยค่ะไม่รู้ทำไมเธอกลัวสายตาศิรินเวลาหล่อนจริงจัง

คนช่างพูดอย่างคุณบีไม่แปลกหรอกค่ะที่จะมีคนมาชอบ

คุณคริสไม่โกรธบีใช่ไหมคะไม่รู้ว่าเพราะอะไรเธอกลัวศิรินจะโกรธถ้าเป็นแบบนั้นเธอทำใจไม่ได้แน่ๆ

ไม่มีผู้หญิงคนไหนชอบแฟนเก่าของแฟนใหม่หรอกค่ะ

 

 

คำตอบของศิรินถือว่าชัดเจนแต่นายหญิงคนนี้กลับไม่ได้มีสีหน้าโกรธเลยแม้แต่นิดทำให้น้ำทิพย์รู้สึกผิดทั้งที่เธอก็ไม่ได้ทำผิดอะไรเลย หลังจากทานข้าวเสร็จศิรินก็เดินเข้ามาในห้องเพื่อจะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า

 

คุณคริสหายโกรธบีหรือยังคะ

ไม่ได้บอกว่าโกรธนิคะ

แต่..”

หรือว่าคุณบียังไม่เลิกกับแฟนหรอคะน้ำทิพย์ชะงักไปจะว่าอย่างนั้นก็ได้เพราะเธอยังไม่ได้บอกเลิกวทานิกาเลยนิ

ปะ เปล่าค่ะ บีไม่มีแฟนค่ะศิรินเอียงคอมองอย่างจับผิด ถ้ามีแฟนแล้วบีจะหมั้นกับคุณคริสได้ยังไงล่ะคะ จริงไหม

 

น้ำทิพย์พยายามจะทำตัวให้ปกติที่สุดอึดอัดใจเหมือนกันนะที่ต้องโกหกแต่ว่าถ้าบอกความจริงแล้วต้องเสียคนตรงหน้าไปเธอเลือกที่จะโกหกดีกว่า เมื่อศิรินจ้องหน้าน้ำทิพย์นานจนเขาแทบไม่เป็นตัวเองหล่อนก็ยิ้มบางๆและกลับมามีสีหน้าร่าเริงเหมือนเดิม

 

ค่ะ ฉันเชื่อคุณ

 

น้ำทิพย์มองตามแผ่นหลังที่หายเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอกที่ศิรินเชื่อคำพูดเธอตอนนี้ในหัวสมองก็อยากจะทำอะไรให้มันถูกต้องนั้นคือการจบความสัมพันธ์กับวทานิกาแต่นั้นแหละคือปัญหาใหญ่เพราะวทานิกาคงไม่ยอมเลิกง่ายๆ แต่เธอก็ยอมเสียศิรินไปไม่ได้เหมือนกัน




น้ำทิพย์อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเตรียมจะเข้านอนแต่พอเดินออกมาจากห้องแต่ตัวพบว่าไปดวงใหญ่ได้ปิดไปแล้วเหลือเพียงไฟตรงหัวเตียงตรงฝั่งของเธอที่เปิดอยู่และอีกฝากฝั่งของเตียงมีร่างเล็กนอนอยู่ ไม่รู้ว่าอะไรทำให้เธอยิ้มก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างศิริน

 

ทำอะไรคะ

 

ศิรินเอ่ยถามเสียงเบาเพราะท่อนแขนของคู่หมั้นพาดทับลงมาที่เอวบางแต่หล่อนไม่ได้ตกใจหรือขัดขืนที่ถามก็เพราะว่าอยากรู้ว่าทำไมน้ำทิพย์ถึงได้กอดเธอ

 

แปลกที่น่ะค่ะบีนอนไม่หลับ

กอดฉันแบบนี้จะช่วยให้คุณนอนหลับหรอคะ

คงฝันดีทั้งคืนเลยแหละค่ะน้ำทิพย์ว่าไปก็ยิ้มแก้มแทบปริ แต่ถ้าคุณคริสอึดอัดบีไม่กอดก็ได้นะคะ แค่นอนไม่หลับทั้งคืนเท่านั้นเองว่าแล้วก็แกล้งทำเสียงเศร้าพร้อมอ้อมกอดที่คลายออกช้าๆ

 

เอาเถอะค่ะ ถ้ามันทำให้คุณนอนหลับฉันก็ยินดีให้กอด

 

คำอนุญาตที่ออกจากปากนายหญิงเหมือนใบเบิกทางน้ำทิพย์รีบสวมกอดหล่อนอีกทีอย่างกับกลัวว่าถ้ากอดช้าแล้วศิรินจะเปลี่ยนใจไม่นานนักน้ำทิพย์ก็หลับไปอย่างง่ายดายไม่เห็นมีอาการของคนนอนไม่หลับเลยสักนิด





น้ำทิพย์คว้ามือหวังจะกอดคนด้านข้างแต่ที่นอนตรงนั้นกลับว่างเปล่าไร้ร่างของนายหญิงน้ำทิพย์ลุกขึ้นมานั่งมองหาศิรินแต่ก็กลับไม่เจอ เธอตรงเข้าไปยังห้องน้ำก็ไม่มีศิรินอยู่เมื่อกี้มองดูนาฬิกาพึ่งจะ7โมงเอง

 

อาบน้ำแต่งตัวเสร็จน้ำทิพย์ก็เดินลงมาชั้นล่างเห็นแม่บ้านจัดโต๊ะอาหารกันอยู่แต่กลับไม่เจอศิรินอีกเช่นเคยไม่รู้ว่าหล่อนหายไปไหน น้ำทิพย์เดินตรงมาหาแม่บ้านที่กำลังยกอาหารมาวางบนโต๊ะก่อนจะเอ่ยถามเพื่อคลายความสงสัย

 

เห็นคุณคริสไหมคะเขาหันมามองน้ำทิพย์ก่อนจะยิ้ม

นายหญิงออกไปคุมงานที่ไร่ตั้งแต่เช้ามืดแล้วค่ะ

 

เมื่อได้คำตอบน้ำทิพย์ก็มานั่งรอศิรินที่โซฟาเพราะแม่บ้านบอกว่าศิรินจะกลับมาในเวลาอาหารเช้านั้นคือ8โมงตอนนี้ก็เหลืออีกเพียง20นาทีเท่านั้น น้ำทิพย์นั่งรอจนรู้สึกเบื่อทั้งที่มันพึ่งผ่านไป5นาทีเองแล้วที่นี่ก็ไม่มีทีวีให้ดูฆ่าเวลาซะด้วยสิ

 

รอได้สักพักนายหญิงของไร่ก็เดินเข้ามาในตัวบ้านน้ำทิพย์ที่ไวกว่าสิ่งอื่นได้พุ่งตัวไปหาศิรินทันทีเหมือนสุนัขตัวน้อยที่รอให้เจ้าของกลับมาเล่นด้วยเพียงแค่ศิรินเห็นว่าคู่หมั้นของเธอวิ่งมาหาเธอก็ยิ้มให้น้ำทิพย์ก่อนจะค่อยๆถอดรองเท้าบูทออก

 

ทำไมคุณคริสไม่ปลุกบีละคะบีจะได้ไปช่วยงานที่ไร่น้ำทิพย์เอ่ยถามพร้อมก้าวตามหลังศิรินมา

เห็นคุณนอนยิ้มหวานอยู่เลยไม่อยากกวนค่ะศิรินตอบยิ้มๆ

 

น้ำทิพย์เกาหัวอย่างเขินๆนี่เธอนอนฝันหวานขนาดนั้นเลยหรอก่อนจะสาวเท้าตามศิรินมายังโต๊ะอาหารเมื่อศิรินนั่งลงแม่บ้านก็ตักข้าวให้เธออย่างรู้งานน้ำทิพย์ก็นั่งลงที่ด้านข้างของศิรินเพราะนายหญิงนั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะ

 

เดี๋ยวคุณคริสจะออกไปไหนหรือเปล่าคะ

ไปโรงแรมค่ะ

บีขอไปด้วยได้ไหมคะเผื่อจะมีอะไรให้บีช่วย

 

ศิรินมองน้ำทิพย์เล็กน้อยเขายังดึงดันว่าจะไปกับเธอให้ได้ศิรินเลยไม่ปฏิเสธตอนแรกเธอว่าจะไปคนเดียวเพราะคนสนิทของเธอต้องคุมงานที่นี่อีกอย่างไม่อยากรบกวนน้ำทิพย์แต่ในเมื่อเจ้าตัวเสนอมาแบบนี้เธอก็ช่วยไม่ได้ น้ำทิพย์ยิ้มดีใจที่ศิรินอนุญาตให้เธอไปด้วย

 

น้ำทิพย์รอศิรินเปลี่ยนเสื้อผ้าคนงานของไร่ก็นำไวน์ที่จะไปส่งทางโรงแรมมาให้ที่หน้าบ้านเธอไม่รู้ว่าจะสั่งการแทนยังไงดีเพราะไม่รู้เรื่องอะไรซะด้วยสิ แต่คนงานกลับมองหน้าเธอพร้อมเอ่ยทุกอย่างสุภาพแต่สรรพนามที่เอ่ยเรียกนี่สิ

 

นายน้อยจะให้พวกผมเอาไวน์พวกนี่ไว้ตรงไหนดีครับ

นายน้อย? อ่อ เออ..ยกไปไว้หลังรถนะ

 

น้ำทิพย์ดูจะเก้ๆกังๆก็ไม่ชินกับคำว่า นายน้อย เลยนี่น่าแต่ก็ดีใจแปลกๆยืนยิ้มจนไม่รู้ว่าเจ้าของไร่ได้เดินลงมายืนข้างๆเธอเรียบร้อยแล้ว ศิรินมองน้ำทิพย์ที่ยิ้มอยู่ก็เอ่ยขึ้นเพื่อเรียกสติของอีกคน

 

ดูคุณอารมณ์ดีจังเลยนะคะ

ได้เป็นนายน้อยของไร่จะไม่ดีใจได้ยังไงละคะศิรินเลิกคิ้วก่อนจะยิ้ม

คนงานเรียกคุณว่านายน้อยหรอคะศิรินถามอย่างแปลกใจ

คุณคริสอย่าไปดุเขาเลยนะคะ เขาคงไม่ได้ตั้งใจพูดน้ำทิพย์รีบเอ่ยแก้ตัวให้คนงานเพราะเธอเห็นสีหน้าของศิรินที่ยากจะคาดเดากลัวว่าหล่อนจะไม่พอใจ

จะดุทำไมละคะ ดีซะอีกเรียกบ่อยๆคุณจะได้ชิน

 

น้ำทิพย์ทำหน้าที่เป็นสารถีขับรถมาส่งศิรินยังโรงแรมในตัวเมืองซึ่งมารู้อีกทีมันคือโรงแรมของพี่ชายศิรินนั้นก็คืออดีตคู่หมั้นของแม่เธอคิดได้แบบนี้ก็นึกได้ว่าศิรินมีศักดิ์เสมือนอาของเธอแต่ใบหน้าที่อ่อนกว่าวัยนั้นไม่เหมือนคนอายุสามสิบสักนิด

 

สวัสดีครับนายหญิง ต้องขอโทษด้วยจริงๆนะครับที่ต้องลำบากให้นายหญิงนำไวน์มาส่งด้วยตนเอง

 

ผู้จัดการของทางโรงแรมได้รับแจ้งว่านายหญิงจะนำไวน์มาส่งเองเขาก็ออกมารอต้อนรับและเอ่ยขอโทษย้ำๆไม่อยากให้นายหญิงไม่พอใจเพราะรู้กันดีกว่าเวลาศิรินโมโหหรือไม่พอใจหล่อนจะไม่โวยวายแต่จะนิ่งเงียบ มองด้วยสายตาดุดันพร้อมกับคำพูดสั้นๆที่มันสามารถฆ่าคนฟังได้

 

ไม่เป็นไร ฉันตั้งใจเข้ามาเคลียงานอยู่แล้ว

ครับ

จะยืนอีกนานไหมให้คนมาขนของลงจากรถสิศิรินว่าอย่างดุๆก่อนที่ผู้จัดการจะก้มหัวเชิงขอโทษและแจ้งให้พนักงานมายกลังไวน์ไปไว้ด้านในก่อนจะเดินตามศิรินเข้ามา

 

มีอะไรก็ไปทำเถอะไม่ต้องตามฉันหรอก

แต่ว่าปกติ..”

วันนี้คู่หมั้นฉันมาด้วยเขาจะดูแลฉันแทนเธอ

เออ…” เขาหันไปมองน้ำทิพย์ที่ยืนอยู่ไม่ไกลถึงนายหญิงจะบอกว่าเป็นคู่หมั้นก็เถอะนะแต่เขาไม่อยากบกพร่องต่อหน้าที่

เธอกำลังจะทำให้ฉันไม่พอใจศิรินว่าพร้อมมองอย่างเอาเรื่อง

ครับ ได้ครับ

 

เขาว่าก่อนจะปลีกตัวออกไปเพราะมันคือคำสั่งของศิรินขืนเขายังดื้อดึงไม่ทำตามและให้ศิรินเอ่ยซ้ำอีกรอบได้ย้ายตำแหน่งงานไปเป็นยามหน้าโรงแรมแน่ๆ น้ำทิพย์เดินตามศิรินมายังห้องทำงานก่อนจะเอ่ยแซวหล่อน

 

ดุจังเลยค่ะ บีเริ่มจะกลัวคุณคริสซะแล้วสิศิรินเหมือนจะรู้ตัวว่าเผลอแสดงอาการแบบนั้นออกมาให้น้ำทิพย์เห็น

กลัวฉันดุหรอคะศิรินถามยั่งเชิง

คนที่บีกลัวนอกจากแม่ก็คุณคริสนี่แหละค่ะศิรินขำนิดๆที่เขาช่างพูด

สัญญาค่ะว่าจะไม่ดุถ้าคุณไม่ดื้อกับฉัน

 

ศิรินพูดหยอกล้อกับน้ำทิพย์และยิ้มให้เขาอย่างทุกทีทำให้น้ำทิพย์ลืมเรื่องที่หล่อนดุลูกน้องเมื่อครู่ไปเลย ศิรินเข้ามาเคลียเอกสารแทนพี่ชายของเธอจะว่าไปก็ไม่รู้เรื่องเท่าไหร่หรอกแต่พี่ชายตัวดีนี่สินานๆทีจะกลับมาเล่นเอาเธอต้องวิ่งวุ่นไปมาระหว่างไร่กับโรงแรม

 

แต่เอกสารสำคัญศิรินไม่สามารถเซ็นได้เพราะเธอไม่ใช่เจ้าของโรงแรมถึงพี่ชายเธอจะยกให้เธอรักษาการแทนชั่วคราวก็เถอะ ศิรินนั่งอ่านเอกสารทุกหน้าอย่างรอบคอบซึ่งเป็นเอกสารทางด้านการเงินหล่อนพอจะรู้เรื่องบ้าง

 

มีอะไรให้บีช่วยไหมคะน้ำทิพย์เอ่ยถามเพราะเขานั่งเฉยมาเป็นชั่วโมงแล้ว

คุณจบบริหารด้านการเงินมาใช่ไหมคะ

ใช่ค่ะ คุณคริสรู้ได้ยังไงคะเธอดีใจนะที่ศิรินรู้แต่ก็แปลกใจว่าหล่อนรู้ได้ยังไงในเมื่อเธอไม่เคยบอกหรือว่าแม่ของเธอจะบอกล่ะ

คุณช่วยดูเอกสารนี้ให้หน่อยสิคะ

 

น้ำทิพย์เดินมายังโต๊ะทำงานแทบจะไม่ต้องตรวจให้มันมากความน้ำทิพย์เพียงมองรายละเอียดของเอกสารสองสามหน้าก็เงยหน้าขึ้นมามองศิรินที่จ้องหน้าเขานิ่งๆ อย่างรอคำตอบดวงตาใสแป๋วตอนนี้มันเหมือนเด็กน้อยที่กำลังรอขนมเลย

 

เออ..เอกสารพวกนี้ฝ่ายการเงินเขาเอามาให้คุณโดยตรงเลยหรอคะน้ำทิพย์เอ่ยถาม

เปล่าค่ะ คุณผู้จัดการเขาเป็นคนเอามาให้มีอะไรหรือเปล่าคะ

ฉันว่าเขากำลังโกงคุณ

หรอคะ แล้วฉันควรจะจัดการเขายังไงดีคะ ศิรินว่าเสียงเย็นแต่ใบหน้ายังยิ้มให้น้ำทิพย์อยู่

ตามกฎบริษัทคือไล่ออกค่ะ แต่เท่าที่ฉันดูจากจำนวนเงินที่เขาโกงคุณไปมันไม่น้อยเลยนะคะเราสามารถแจ้งความและดำเนินคดีตามกฎหมายได้ค่ะ

ฉันไม่ชอบอะไรที่มันวุ่นวายซะด้วยสิ

นั้นไล่ออกก็พอค่ะ ติดแบล็คลิสต์ด้วยก็ดีนะคะเขาจะได้ไม่ไปทำกับที่อื่นอีก

 

ศิรินพยักหน้ารับทราบข้อเสนอของน้ำทิพย์ก่อนจะยิ้มอย่างพอใจที่อย่างน้อยน้ำทิพย์ก็ไม่ได้เก่งแต่จีบหญิงไปวันๆแต่เรื่องนี้มันใหญ่เกินกว่าที่เธอจะตัดสินใจเองศิรินเลยขอตัวไปโทรหาเจ้าของตัวจริงว่าจะให้เธอทำอย่างไร

ว่าไงคะนายหญิง คิดถึงพี่หรือไงถึงโทรหาได้ ปลายสายเอ่ยเสียงหวาน

เรื่องงานค่ะ

น่าปวดหัวหรือเปล่าคะถ้าเป็นแบบนั้นคริสจัดการแทนพี่เลยนะ

นั้นช่วยตอบมาหน่อยสิคะว่าคริสควรไล่คนทรยศออกดีหรือเปล่า

หมายความว่าไงคะ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า น้ำเสียงของเคนดูจริงจังขึ้นมาทันที

คุณผู้จัดการเขาโกงเงินเราไปหลายล้าน คุณผู้บริหารจะให้ดิฉันจัดการยังไงดีคะศิรินว่าอย่างหยอกเย้าเหมือนมันเป็นเรื่องเล่นๆ

แล้วแต่สมควรเลยค่ะ

ค่ะ ว่างๆก็มาที่ไร่หน่อยนะคะมีเรื่องอยากคุยด้วย

 

ศิรินพูดแค่นั้นก็วางสายและเดินกลับมานั่งที่เก้าอี้ตัวเดิมโดยมีน้ำทิพย์นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามศิรินยิ้มน้อยๆให้คู่หมั้นของเธอพร้อมกับเอ่ยตกลงกับข้อเสนอของน้ำทิพย์ที่จะไล่ผู้จัดการคนนั้นออกและทำการแบล็คลิสต์เขาไม่ให้ไปทำเรื่องไม่ดีกับที่อื่นอีก ถึงได้เข้าทำงานแต่ก็จะทำได้แค่ตำแหน่งพนักงานทั่วไป

 

ฉันตกลงกับข้อเสนอของคุณค่ะ

 

เสร็จธุระศิรินก็กลับมาที่ไร่เพราะงานที่ไร่ยังรอเธออยู่น้ำทิพย์ขอตามไปด้วยแต่ครั้งนี้ศิรินไม่อนุญาตเพราะขืนน้ำทิพย์ไปก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดีงานในไร่มันยากเกินกว่าจะสอนและวันนี้เธอก็ไม่ว่างที่จะสอนเลยบอกให้น้ำทิพย์อยู่บ้านรอแต่สีหน้าง้ำงอของเขาทำให้ศิรินหันกลับมาบอกเสียงอ่อน

 

ฉันจะรีบไปรีบมานะคะเพียงแค่นั้นน้ำทิพย์ก็ยิ้มกว้าง

ค่ะ บีจะรอ

 

ศิรินออกไปได้สักพักน้ำทิพย์ก็คิดได้ว่ายังไม่ได้โทรหาคนเป็นแม่เลยตั้งแต่ที่มาถึงเรียกได้ว่าไม่ได้จับโทรศัพท์เลยตั้งแต่มาถึงคนตัวสูงเดินกลับไปยังห้องนอนก่อนจะหยิบโทรศัพท์มากดโทรหาคนเป็นแม่แต่สายเรียกเข้าจากแฟนสาวและเพื่อนรักทำให้เธอต้องถอนหายใจ

 

แม่นึกว่าบีจะไม่โทรกลับมาแล้วซะอีก

พอดียุ่งๆนิดหน่อยน่ะแม่ แล้วแม่ทำอะไรอยู่คะ

ก็ทำขนมนั้นแหละ แล้วบีเป็นยังไงบ้างอยู่ได้ไหมลูก คนเป็นแม่ถามอย่างเป็นห่วง

ได้ค่ะ คุณคริสเขาน่ารักกับบีมากเลยนะคะ

หลงเสน่ห์เขาแล้วสิ แม่คิดไว้ไม่มีผิดว่าบีต้องชอบเขา

แล้วผ่านพอจะเป็นลูกสะใภ้แม่ได้ไหมอ่ะน้ำทิพย์เอ่ยถามอย่างเจ้าเล่ห์

คนนี้แม่ให้ผ่านอย่างไม่มีข้อแม้เลยลูก อยู่ที่ว่าบีจะทำให้เขายอมตกลงได้หรือเปล่าแต่บอกไว้ก่อนนะบีคุณคริสเขาไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่น เขาโตกว่าที่บีคิด ผู้หญิงคนนี้ฉลาด เรื่องหนูแพรบีก็รีบจัดการเข้าล่ะถ้าจะจริงจังกับคุณคริส

 

หลังจากวางสายน้ำทิพย์ก็คิดถึงคำพูดของแม่ ใช่แล้ว เธอต้องหาทางบอกเลิกวทานิกาแต่จะด้วยวิธีไหนนี่สิน้ำทิพย์คิดไม่ออกจะบอกเลิกตรงๆอีกฝ่ายต้องไม่ยอมแน่ๆจะควงสาวอื่นไปตอกหน้าก็ดูจะใจร้ายเกินไป

 

ว่าไงไอ้คุณบี หลงเสน่ห์นายหญิงจนไม่รับสายเพื่อนเลยหรอ

แกรู้ได้ไงว่าฉันอยู่ไหน

แม่แกบอก แพรโทรหาฉันถามถึงแกฉันก็บอกไม่รู้เลยโทรไปถามแม่แกแต่แม่แกย้ำว่าห้ามบอกแพร

 

น้ำทิพย์ถอนหายใจอย่างโล่งอกดีที่ชานนท์ไม่บอกวทานิกาว่าเธออยู่ไหนแต่การที่วทานิกาโทรหาเธออย่างบ้าคลั่งแบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องดีสักเท่าไหร่เธอเลยต้องการตัวช่วยและตัวช่วยนั้นก็คือชานนท์

 

ฉันจะบอกเลิกแพรว่ะ แกช่วยคิดหน่อยดิว่าจะบอกเลิกยังไง

เห้ย! เลิกทำไมก็เห็นรักกันดี

ไว้เดี๋ยวกลับกรุงเทพจะเล่าให้ฟังแต่ถ้าแพรมาถามหาฉันจากแกอีกก็บอกว่าฉันได้งานทำแถวภาคเหนือแล้วที่พักมันไม่สัญญาณโทรศัพท์ละกัน

เออๆ ไม่รับปากนะว่าแพรจะเชื่อหรือเปล่า

อืม ขอบใจมาก

 

น้ำทิพย์โล่งใจไปอีกเปราะเพราะเธอจะได้มีวิธีคิดหาทางบอกเลิกวทานิกาคิดแล้วก็รู้สึกผิดเพราะวทานิกาไม่ได้ทำอะไรผิดแต่เธอรู้ว่ายังไงวันนี้ก็ต้องมาถึงพ่อของวทานิกาก็ไม่ชอบหน้าเธอเท่าไหร่แถมยังยืนกรานอีกว่าจะไม่ยอมยกลูกสาวให้เด็ดขาด

 

 

ตลอดบ่ายน้ำทิพย์ได้แต่นั่งคิดถึงเรื่องวทานิกาสายลมที่พัดมากระทบใบหน้าคมทำให้เธอหลับตาและรับเอาความเย็นสบายนั้นแต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้เธอคิดออะไรออกเพราะหัวสมองมันตื่อตันไปหมด น้ำทิพย์ลืมตาขึ้นมาก่อนจะถอนหายใจเสียงดัง

 

เฮ้อ!”

เครียดอะไรหรือคะถอนหายใจซะดัง

 

เสียงของศิรินที่ดังขึ้นด้านหลังน้ำทิพย์สะดุ้งนิดหน่อยก่อนจะหันกลับไปมองหล่อนก่อนจะยิ้มและปฏิเสธว่าไม่ได้เครียดอะไรพร้อมหยอดคำหวานศิรินก็เพียงแต่ยิ้มบางๆส่งกลับมาเท่านั้น

 

ก็คุณคริสไปซะนาน บีคิดถึงนิคะ

คุณคงจะหยอดคำหวานแบบนี้ใส่สาวๆจนเคยตัวสินะศิรินว่าแล้วก็หัวเราะหน่อยๆ

ยอมรับค่ะ แต่ต่อไปนี้บีจะพูดมันกับคุณคริสคนเดียวนะคะ

อะไรที่คุณคิดว่าดีก็ทำเถอะค่ะ

 

ศิรินตอบไปเพียงเท่านั้นก็เดินกลับเข้าไปในตัวบ้านเพราะเวลานี้แม่บ้านคงจะเตรียมมื้อเย็นไว้เรียบร้อย การทานข้าวของเย็นวันนี้ก็ไม่ต่างจากเมื่อวานเพราะน้ำทิพย์ก็ยังคงชวนคุยทำให้บรรยากาศบนโต๊ะอาหารไม่เงียบซึ่งมันก็ดีศิรินรู้สึกไม่น่าเบื่อ

 

พรุ่งนี้คุณคริสตื่นกี่โมงหรอคะศิรินขมวดคิ้วกับคำถามของเขาแต่ก็ยอมตอบ

เหมือนเมื่อวานแหละค่ะ

นั้นพรุ่งนี้คุณคริสปลุกบีหน่อยนะคะ

จะรีบตื่นไปไหนหรอคะ

นอนเถอะค่ะบีง่วงแล้ว

 

น้ำทิพย์ไม่ตอบแถมยังฉวยโอกาสคว้าตัวศิรินมากอดแต่วันนี้เขาไม่ได้กอดศิรินจาทางด้านหลังเหมือนเมื่อวานเพราะศิรินหันหน้ามาคุยกับเขาเลยกลายเป็นว่าตอนนี้ใบหน้าอ่อนกว่าวัยซบลงกลางอกของน้ำทิพย์ฟังเสียงหัวใจที่เต้นแรงของคนอายุน้อยกว่า

 

ฝันดีนะคะคุณคริส ฝันถึงบีด้วยนะ

แล้วน้ำทิพย์ก็จูบลงกลางหน้าผากหล่อนศิรินชะงักไปเพราะเธอไม่เคยได้รับสัมผัสแบบนี้ใบหน้าขาวหมวยเห่อร้อนแปลกๆไหนจะใจที่เต้นแรงไม่ต่างจากของน้ำทิพย์เธอไม่ตอบอะไรกลับไปเพียงแค่ยิ้มเท่านั้น

 

เธอรู้ว่าน้ำทิพย์เป็นคู่หมั้นของเธอมานานแล้วตอนนั้นเธออายุได้12 ด้วยอายุที่ห่างกันหนึ่งรอบและเธอยังมีศักดิ์เป็นอาของคนที่กอดอยู่ตอนนี้อีก พี่ชายของเธอบอกว่าทางนู้นจะบอกน้ำทิพย์ก็ต่อเมื่อเขาอายุ25 ศิรินรับรู้และเข้าใจเธอเลยเฝ้ามองน้ำทิพย์มาตลอด 25 ปีไงล่ะ

 

ไม่ว่าใครจะมาจีบเธอก็จะบอกไปว่ามีคู่หมั้นแล้วถึงตอนนั้นคู่หมั้นของเธอจะยังเด็กและเปลี่ยนแฟนมาหลายคนเป็นว่าเล่นมีบ้างที่เธอไม่พอใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เธอให้คนสนิทคอยส่งรูปของน้ำทิพย์ในแต่ละช่วงวัยมาให้แต่ 5 ปีหลังงานที่ไร่ค่อนข้างยุ่งเธอเลยไม่ได้ตามเรื่องของน้ำทิพย์

 

จนมาเจอกันอีกทีตอนน้ำทิพย์มาที่ไร่และเขามาในฐานะคู่หมั้นของเธอตอนเจอหน้าน้ำทิพย์ครั้งแรกเธอทำได้เพียงแค่ยิ้มเพราะเขาดูโตขึ้น ตาหน้าสะสวย ใบหน้าคมคลายมีเสน่ห์เอามากๆ แต่ศิรินต้องหักห้ามใจเพราะรู้ว่าน้ำทิพยจะมาอยู่ที่นี่เพียงหกเดือนเท่านั้น

 

ในเมื่อมีเวลาให้เธอเพียงหกเดือนศิรินยอมทำทุกอย่างเพื่อให้น้ำทิพย์อยู่ที่นี่ต่อเพราะยัยเด็กตัวสูงคนนี้เป็นคนเดียวที่อยู่ในใจของเธอมาตลอด 25 ปีและมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไปแต่เมื่อครบหกเดือนน้ำทิพย์เลือกจะไปเธอจะไม่รั้งขอแค่ได้เก็บเกี่ยวช่วงเวลาแห่งความสุขตอนนี้ไว้ก็พอ

 

ฉันรักและรอเธอมา 25 ปีแล้วนะบี

 

ศิรินพูดกับน้ำทิพย์ที่นอนหลับสนิทไปแล้วมือบางยกขึ้นมากอดน้ำทิพย์แน่นอีกคนก็ละเมอกอดตอบหล่อนศิรินซบอกน้ำทิพย์พร้อมกับยิ้มน้อยๆ รู้สึกดีไม่น้อยกับการได้กอดคนที่เรารักและรอเขามานานแทบจะไม่อยากปล่อยเขาออกไปจากอ้อมกอดนี้เลยด้วยซ้ำ





อยากได้นายหญิงต้องทำยังไงดีคะ

ส่วนเจ้าบีก็มีความเนียนตล๊อดดดด!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

987 ความคิดเห็น

  1. #971 precioussoul (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 16:04
    และแล้วปมก็เผยว่านายหญิงแห่งเรา หลงรักน้องมานานมากแล้ว ก็ตอนแรกๆอ่านนายหญิงนิ่งซะเหลือเกิน ต่อจากนี้สิจะเป็นยังงัย ระยะเวลา 6 เดือน
    #971
    0
  2. #894 nueybah (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 09:52
    ไหนตอนแรกใครบอกไม่รักเค้าคะ55555 รีบเคลียคุณแพรเลยนะะ
    #894
    0
  3. #279 MooKky\'s Organo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 16:09
    หึ๊ย....น่ารักอะไรกันเท่านี้
    #279
    0
  4. #162 Delight (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 19:24
    อาคริสรอตั้ง25ปี น้องบีอย่าทำคุณอาเสียใจนะ
    #162
    0
  5. #20 FBeeCris (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 01:34
    โหหหห 25 ปี!!!
    #20
    0
  6. #19 บีคริส (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 22:41
    คุณคริสรักมั่นคงมาก 25ปีเชียวนะสุดยอด ต้องทำให้พี่บีอยู่ด้วยตลอดไปให้ได้เลยนะ
    #19
    0
  7. #18 Niwkoysw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 22:30
    โหยเหมือนนิยายแฟนตาซคร อมตะไรงี้เลย รอมานาน5555555//พบ.โคตรเจ้าชู้อ่ะ ยอม
    #18
    0
  8. #16 clubbc (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 21:43
    คุณคริสรอพี่บีมา 25 ปีเลยรึนี่!!!
    #16
    0
  9. #15 Ampz.S (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 21:35
    คุณคริสสสสส25ปียาวนาน
    #15
    0
  10. #14 NISI_WOO (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 21:15
    พี่บีต้องเลิกกับคุณแพร แล้วมีพี่คริสคนเดียวนะคะ
    #14
    0
  11. #13 Pream_fata (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 20:33
    คุณคริสรักพี่บีมา25ปีแล้ว พี่บีรีบหาทางเลืกกับคุณแพรให้ไวเลย
    #13
    0
  12. #12 Anyaey (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 01:23
    พี่บีนี้ร้ายจริงๆ
    #12
    0
  13. #11 บีคริส (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 23:47
    รีบไปเคลียกับคุณแพรเลยนะคุณบี ถ้าคุณคริสมารู้ทีหลังนี่ไม่ตลกเลยนะ
    #11
    0
  14. #10 clubbc (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 23:38
    ร้ายไม่เบาเลยนะน้องบี เจ้าเล่ห์ที่สุด
    #10
    0
  15. #9 Ampz.S (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 23:15
    ชอบๆยัยน้องมันร้าบ
    #9
    0
  16. #8 babybbbb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 21:51
    สนุกมากกกกกกกก
    #8
    0
  17. #7 nokmaneerat (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 20:53
    ความเข้าเล่ห์บังเกิดเลยนะคุณบี
    #7
    0
  18. #6 Pream_fata (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 18:48
    แม๋ ตอนแรกไม่อยากหมั้นตอนนี้หลงเค้าแล้ว แถมเจ้าเล่ห์อีกด้วย
    #6
    0