END นายหญิง [BeeCris]

ตอนที่ 18 : EP.17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,464
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    1 ก.ย. 61


คนที่ตกใจเห็นจะเป็นน้ำทิพย์มากกว่าศิริน เขารีบหันมามองศิรินก่อนจะเดินมาขวางหน้าศิรินไว้ เหมือนต้องการจะปกป้อง ไม่อยากให้วทานิกามองแฟนเธอด้วยสายตาแบบนั้น ทั้งสามจ้องหน้ากันโดยไม่มีใครพูดอะไร คนเป็นแม่เลยเอ่ยทำลายความเงียบ

 

บี พาหนูคริสไปอาบน้ำก่อนไป

 

คนเป็นแม่เดินเข้ามาถือของจากมือของน้ำทิพย์และพยักเพยินให้น้ำทิพย์พาศิรินไปที่ห้อง วทานิกามองตามคนทั้งคู่ ใบหน้าหล่อนทาบทับด้วยรอยยิ้ม ไม่ได้แสดงท่าทีไม่พอใจเหมือนตอนอยู่ที่ไร่ ไม่แน่ว่าอาจจะทำใจได้แล้ว น้ำทิพย์คิดแบบนั้น

 

คริสเข้าไปอาบน้ำก่อนเลยนะน้ำทิพย์เอ่ยบอกเมื่อเข้ามาอยู่ในห้องแล้ว

อย่าออกไปได้ไหมศิรินจับแขนน้ำทิพย์เอาไว้ เพราะเห็นว่าเขากำลังจะเดินออกไป

ไม่ได้หึงใช่ไหมคะน้ำทิพย์เย้าแหย่ ไม่อยากให้เครียด

หวงค่ะ

โอเค เดี๋ยวบีรอตรงนี้นะ

 

น้ำทิพย์ทิ้งตัวลงนอนบนเตียง สองแขนยกขึ้นไปรองหนุนพร้อมหลับตาพริ้ม ศิรินมองเขาอย่างลังเล กลัวว่าระหว่างที่เธออาบน้ำเขาจะแอบออกไปหาวทานิกา เธอไม่รู้หรอกว่าวทานิกาตั้งใจมาหรือแค่บังเอิญ น้ำทิพย์ลืมตาหนึ่งข้างยังเห็นศิรินยืนอยู่ที่เดิม

 

ให้เข้าไปอาบด้วยไหมคะ

ร้องเพลงให้ฟังหน่อยสิ

 

น้ำทิพย์ขมวดคิ้ว ไม่รู้ศิรินมาแนวไหน พอมองหน้าคนรักก็พอจะเข้าใจว่าที่ให้ร้องเพลง คงจะกลัวเธอออกไปข้างนอกแน่ๆ น้ำทิพย์พยักหน้าและเริ่มร้องเพลง แม้จะมั่วเนื้อหรือร้องไม่ตรงคีย์บ้าง แต่นั้นไม่ใช่ประเด็น

 

ห้ามหยุดร้องนะคะ จนกว่าคริสจะออกมา

 

น้ำทิพย์พยักหน้าตามเดิมเพราะปากยังคงร้องเพลงอยู่ เธอเลือกเพลงที่เธอชอบฟังและร้องไปเรื่อยๆ แต่ละเพลงมีความหมายที่ตรงกับชีวิตเธอและศิรินทุกเพลง เกือบยี่สิบนาทีที่น้ำทิพย์แหกปากร้อง จนเขาเริ่มเหนื่อย

 

ศิรินเพลิดเพลินกับการอาบน้ำไปหน่อย เธอคว้าผ้าเช็ดตัวมาถือเพิ่งจะนึกได้ว่าเสียงเพลงเงียบลงไปแล้ว ศิรินรีบใช้ผ้าเช็ดตัวคลุมเรือนร่างของเธอและเปิดประตูห้องน้ำออก น้ำทิพย์ที่กำลังดื่มน้ำแทบจะสำลัก เมื่อเห็นคนรักอยู่ในผ้าเช็ดตัวผืนเดียว

 

ทำไมหยุดร้อง

คอแห้งค่ะ

 

น้ำทิพย์ว่าพลางชูแก้วน้ำขึ้นมาให้ดู ก่อนจะลุกขึ้นและเดินมาหาศิรินไม่รู้ว่ากลิ่นสบู่หรือกลิ่นจากตัวศิริน มันหอมเกินกว่าเขาจะทนไว้ ศิรินเพิ่งจะรู้ว่าตัวเองอยู่ในสภาพที่ล่อแหลมเกินไป ร่างบางหันกลับจะเดินเข้าห้องน้ำ แต่น้ำทิพย์กับคว้าเอวเธอเอาไว้และดึงหล่อนเข้ามาแนบชิด ริมฝีปากคนตัวสูงชนเข้ากับหน้าผากคนตัวเล็กพอดิบพอดี

 

จะทำอะไร

นี่ตั้งใจอ่อยหรือเปล่าคะ น้ำทิพย์กระซิบข้างหูแผ่วเบา

เออ..บี..”

 

ศิรินเอ่ยเรียกน้ำทิพย์เสียงแผ่ว เขากำลังคลอเคลียอยู่กับซอกคอเธอ มือเรียวไม่อยู่นิ่งกับเค้นคลึงที่สะโพก เธอก็คนนะ มีความรู้สึกและเธอกำลังปล่อยความรู้สึกให้เป็นไปตามอารมณ์ ริมฝีปากอุ่นย้ายลงมาหยอกล้อกับเนินอกก่อนจะขบเม้มจนเป็นรอย จนศิรินต้องตกใจ

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

เสียงเคาะประตูทำให้ทั้งสองหยุดชะงัก ไวกว่าความคิดศิรินยกมือกุมผ้าเช็ดตัวที่กำลังจะหลุดขึ้นมาห่อตัวไว้ ใบหน้าขึ้นริ้วแดง อารมณ์ของเธอและน้ำทิพย์กำลังพุ่งพล่าน ทั้งสองมองหน้ากันเหมือนกำลังถามว่าจะทำต่อหรือหยุดแค่นี้ น้ำทิพย์โน้มตัวหวังจะจูบศิรินแต่เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีก

 

บีคะ!”

 

วทานิกาตะโกนเรียกชื่อน้ำทิพย์เสียงดัง ศิรินตีหน้าขรึมขึ้นมาทันที น้ำทิพย์ชั่งใจว่าเธอควรจะเดินไปเปิดประตูดีไหม เพราะสภาพของศิรินตอนนี้เห็นจะไม่เหมาะเท่าไหร่ น้ำทิพย์ถอนหายใจก่อนจะเดินไปทางประตูห้อง

 

ไม่ต้อง!” ศิรินคว้าแขนน้ำทิพย์เอาไว้

ไปอาบน้ำค่ะ

 

ศิรินเอ่ยสั่ง น้ำทิพย์ทำตามอย่างไม่ขัดใจ หลังจากน้ำทิพย์เดินเข้าห้องน้ำไปเรียบร้อยศิรินจึงเดินมาเปิดประตู วทานิกาชะงักมือค้างเพราะหล่อนกำลังจะเคาะอีกรอบ สายตามองศิรินที่ใส่เพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียว แต่รอยแดงตรงเนินอกทำให้วทานิกาสนใจและเพ่งสายตามองมัน

 

มีอะไรหรือเปล่าคะศิรินถามเสียงเรียบ พอให้วทานิกาเงยหน้ามามองกัน

คุณแม่ให้มาตามค่ะ เห็นว่าอาบน้ำนานเกินไป

นั้นช่วยไปบอกคุณแม่หน่อยนะคะ ว่าฉันกับบียังไม่เสร็จ

 

ศิรินเน้นย้ำคำหลังสุด วทานิกาไม่ได้โง่พอที่จะไม่รู้ว่าศิรินหมายถึงอะไร เธอมองหน้าศิรินอย่างไม่ลดละ เหมือนกำลังประเมินว่าคนอย่างศิรินเป็นคนแบบไหนกันแน่ แม้นิสัยจะไม่ต่างจากตอนเจอที่ไร่เท่าไหร่ แต่เธอจะเดาออกว่าศิรินน่ะร้ายกว่าที่คิด

 

มีอะไรอีกไหมคะ ถ้าไม่มีฉันขอไปทำธุระต่อให้เสร็จนะคะศิรินว่าอย่างยียวน

ค่ะ! อย่าเพลินจนให้ผู้ใหญ่รอนะคะ

 

ศิรินไม่ตอบอะไรกลับมา เพียงแต่ปิดประตูใส่หน้าวทานิกาเท่านั้น ศิรินกลับเข้ามาแต่งตัวให้เรียบร้อย พอเธอแต่งตัวเสร็จน้ำทิพย์ก็เดินออกมาพอดี เขามองเธอก่อนจะยิ้มพร้อมกับเดินเข้ามาอ้อน คงกลัวว่าเธอจะโกรธเรื่องวทานิกาแหละมั้ง

 

แต่งตัวค่ะ แม่รอทานข้าวอยู่

แต่งให้หน่อยสิคะน้ำทิพย์ส่งสายตาเว้าวอนขอความเห็นใจ

ไม่ใช่เด็กแล้วนะ

นะคะ แต่งให้หน่อยนะคะ

 

น้ำทิพย์เกาะเอวเธอซะแน่น ศิรินจำยอมต้องแต่งตัวให้เขา แต่มันจะเร็วกว่านี้ถ้าเขาอยู่นิ่งๆ ไม่ขโมยหอมแก้มเธอ แม้จะดุเขาไปหลายต่อหลายรอบ คนเจ้าเล่ห์ก็ไม่ได้สนใจกับหัวเราะคิกคัก พอเดินออกมาจากห้องเขาก็ยังไม่เลิกเล่น

 

ยังแหย่เธอไปมา จิ้มแก้มบ้างแหละ โอบเอวบ้างแหละ ตอนแรกก็รำคาญนะ แต่พอเห็นสายตาวทานิกาที่มองมาเธอกลับคิดว่ามันเป็นเรื่องดี คงไม่ผิดอะไรหากเธอจะยิ้มและหัวเราะให้น้ำทิพย์บ้าง

 

กลิ่นหอมจังเลยค่ะน้ำทิพย์เอ่ยชมและเลื่อนเก้าอี้ให้ศิริน

แพรช่วยแม่ทำสุดฝีมือเลยนะ รู้ว่าเป็นของโปรดของบีสายตาวทานิกากำลังยิ้มเยาะศิริน

หนูคริสทานเผ็ดได้ไหมลูก

จริงสิ คริสไม่ทานเผ็ดนิ บีลืมบอกแม่เลยอ่ะว่าไม่ต้องทำเผ็ด

 

น้ำทิพย์ถึงกับหน้าเสีย ตอนอยู่ไร่เธอเคยถามแม่บ้านว่าทำไมอาหารแต่ละมื้อถึงได้รสชาติกลางๆ เลยรู้ว่าศิรินทานเผ็ดไม่ได้ตั้งแต่เด็ก ระหว่างที่น้ำทิพย์กำลังเครียด ศิรินก็มองถ้วยต้มยำทะเลน้ำข้นอย่างชั่งใจ แม้จะมีเมนูอย่างอื่นที่พอทานได้ แต่ต้มยำถือเป็นจานหลักขืนไม่ทานคนทำเสียใจแย่

 

ไม่เป็นไรบี คริสทานได้

แต่บีทานเผ็ดมากเลยนะลูก แม่ทำอย่างอื่นให้หนูทานดีกว่าไหมคนเป็นแม่ว่าอย่างเป็นห่วง

ไม่เป็นไรค่ะแม่ แค่นี้ก็เยอะแล้ว คริสทานอย่างอื่นบนโต๊ะก็ได้ค่ะ

 

แม้อาหารหลักอย่างต้มยำศิรินจะทานไม่ได้แต่ก็ยังมีอย่างอื่นที่เธอพอจะทานได้บ้าง น้ำทิพย์และแม่มองศิรินอย่างเป็นห่วงกลัวจะทานไม่ได้ แต่เจ้าตัวบอกทานได้ก็ไม่มีใครกล้าขัดใจ

 

ฝีมือแม่ยังอร่อยเหมือนเดิมเลยนะคะวทานิกาว่าอย่างเอาใจ

อร่อยก็ทานเยอะๆนะลูก

 

เมื่อได้ยินคนอายุเยอะพูดแบบนั้น วทานิกาก็ยิ้มหน้าบาน เหมือนต้องการให้ศิรินรู้ว่าเธอมาที่นี่บ่อยแค่ไหน ศิรินพอจะเข้าใจว่าวทานิกาจะสื่ออะไร แต่เธอไม่ใช่นางเอกละคร เธอไม่สนหรอกว่าหล่อนจะมาบ่อยแค่ไหน

 

อดีตก็ส่วนอดีต จะมาสู่ปัจจุบันได้ยังไง!

 

ทานเยอะๆนะคะ เดี๋ยวพรุ่งนี้บีให้แม่ทำข้าวต้มปลาไถ่โทษเนาะ

 

น้ำทิพย์ว่าอย่างเอาใจ เธอตักเมนูอื่นให้ศิรินเพราะมันไม่เผ็ดมาก ศิรินพอจะทานได้ น้ำทิพย์กำลังทำเหมือนศิรินเป็นเด็กน้อย เพราะเขาเอาแต่ถามว่าทานได้ไหม เผ็ดไหม ดูแลเธอตลอดทุกคำที่ทานข้าว โดยไม่สังเกตสายตาของวทานิกาเลย

 

ไหวไหมคะคุณคริส แพรไม่รู้ว่าคุณคริสทานเผ็ดไม่ได้ รู้แค่ว่าบีเขาชอบทานอาหารรสจัด..อะไรที่จืดชืดบีเขาไม่ค่อยชอบหรอกค่ะ

 

ศิรินมั่นใจว่าที่วทานิกาพูดมาหล่อนไม่ได้หมายถึงอาหาร เธอทำได้เพียงแค่ยิ้มและทานข้าวต่อ น้ำทิพย์เองก็เข้าใจว่าวทานิกาคงจะถามเพราะเป็นห่วงเลยไม่ได้เอ่ยท้วงอะไร

 

เผ็ดหรอคะ เหงื่อออกหมดแล้ว

 

น้ำทิพย์หยิบทิชชู่มาเช็ดหน้าศิริน สายตาเขาเป็นห่วงศิรินขั้นสุด แค่รู้ว่าน้ำทิพย์ห่วงกันแค่นี้เธอก็ดีใจมากแล้ว ศิรินยิ้มขำ ที่จริงเผ็ดอยู่หรอกแต่ไม่มากเท่าไหร่ แต่ที่เหงื่อออกเพราะอากาศกรุงเทพค่อนข้างร้อนและห้องนี้ก็ไม่มีแอร์ด้วย

 

ยิ้มอะไรคะน้ำทิพย์ถามศิรินที่นั่งอมยิ้ม

บีทำเหมือนคริสเป็นเด็กศิรินว่าและยิ้มกว้างกว่าเดิม

ก็เด็กจริงๆ แต่เป็นเด็กของบีนะ

 

ทุกคนบนโต๊ะต่างหัวเราะกับคำพูดของน้ำทิพย์ ยกเว้นแต่วทานิกาที่ไม่ตลกไปด้วย หล่อนพยายามทำหน้าให้นิ่งที่สุด ศิรินที่นั่งตรงข้ามหล่อนพอจะเดาอาการของวทานิกาได้ อาจจะเพราะเธอมองออกว่าวทานิกาคิดอะไรอยู่

 

 

ศิรินอาสาช่วยแม่เก็บโต๊ะ วทานิกาเองก็ไม่น้อยหน้าขอช่วยด้วยอีกคน น้ำทิพย์เห็นท่าไม่ดีเธอเลยเสนอตัวช่วยเองและบอกให้สองสาวอยู่เฉยๆ แต่เหมือนจะคิดผิด เพราะเธอกำลังเปิดทางให้ทั้งคู่ได้มายืนจ้องหน้ากันอยู่ที่สวนหน้าบ้าน

 

น้ำทิพย์มองจากหน้าต่างห้องครัว เธอรู้สึกไม่ดีเอาซะเลย กำลังจะเดินออกไปหาศิรินแต่คนเป็นแม่กลับรั้งแขนเอาไว้ น้ำทิพย์หันไปมองหน้าแม่อย่างไม่เข้าใจว่าจะห้ามเธอทำไม

 

ให้เขาเคลียกันน่ะดีแล้ว

บีเป็นห่วงคริสน้ำทิพย์ตอบอย่างไม่คิด

หนูคริสเขาโตพอที่จะรู้ว่าควรจะจัดการยังไง

 

เหมือนแม่กำลังหลอกด่าเธอเลยแหะ น้ำทิพย์ไม่รู้หรอกว่าทั้งสองคุยอะไรกัน มือก็เช็ดจานที่แม่ล้าง สายตาก็มองไปยังร่างบางอย่างเป็นห่วง แต่เท่าที่รู้จักวทานิกามา หล่อนไม่ได้คนร้ายกาจอะไร อาจจะเหวี่ยงวีนบ้างตามประสาลูกคุณหนู แต่น้ำทิพย์เชื่อว่าวทานิกาไม่ทำร้ายใครแน่นอน

 

 

อธิบายหน่อยได้ไหมคะ ว่าอิสระระหว่างเราสามคนคืออะไรวทานิกาเอ่ยถาม

ทุกคนมีสิทธิ์เลือกค่ะ

คุณกับบีเลยเลือกที่จะคบกันลับหลังฉันอย่างงั้นหรอคะ!” หล่อนว่ากระแทกเสียงแต่ไม่ดังมาก

 

ศิรินไม่ได้ตกใจหรือหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย กลับมองว่าผู้หญิงตรงหน้ายังอ่อนต่อโลกหนัก ยิ่งการควบคุมอารมณ์ วทานิกายังทำมันได้แย่เอามาก เธอไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดีให้วทานิกาเข้าใจ เพราะพูดอะไรไปหล่อนก็หาว่าเธอผิดอยู่ดี

 

ไหนคุณบอกว่าจะไม่มีใครคู่กับใคร แล้วที่คุณทำอยู่คืออะไรคะคุณคริส!” วทานิกาบีบแขนศิรินด้วยแรงโมโหทั้งหมดที่มี

เรื่องนั้นมันจบตั้งแต่คุณเดินออกจากไร่ของฉันแล้วค่ะ

 

ศิรินพูดเสียงนิ่ง เธอแกะมือของวทานิกาของจากแขนของเธอ มองหล่อนด้วยใบหน้าเรียบเฉย วทานิกาไม่เข้าใจในสิ่งที่ศิรินพูด เพราะสำหรับเธอมันยังไม่จบ มันไม่ยุติธรรมสำหรับเธอสักนิด

 

หมายความว่ายังไงวทานิการั้งแขนศิรินไว้อีกครั้ง

คุณเลือกที่จะเดินออกไปเอง และเรื่องอิสระระหว่างเราสามคน ฉันก็ไม่ได้ผิดสัญญา..ฉันถอนหมั้นบีทันทีหลังจากคุณกลับ

 

ศิรินชูมือข้างที่เคยมีแหวนหมั้นให้วทานิกาดู ซึ่งเป็นจริงอย่างที่ศิรินว่า แต่วทานิกาก็ยังไม่ยอมเข้าใจเพราะถ้าถอนหมั้นแล้วทำไมศิรินยังมาที่นี่ในฐานะคนรักของน้ำทิพย์

 

แต่คุณก็ยังคบกับบีอยู่

หลังจากฉันขอถอนหมั้น บีก็ขอจีบฉันต่อซึ่งมันไม่ได้อยู่ในสัญญา ว่าห้ามใครจีบใคร วทานิการู้สึกว่าตัวเองกำลังแพ้

แต่ฉันรักบี

 

ศิรินถอนหายใจอย่างเหนื่อยใจ เธอเดินเข้าไปหาวทานิกาและจับไหล่ของหล่อนทั้งสองข้างไว้ วทานิกาเงยหน้ามองศิรินด้วยสายตาเศร้า ยอมรับว่ามันน่าเห็นใจ เธอหล่อนจะรู้ไหมว่าเธอทนรอน้ำทิพย์มานานแค่ไหน กว่าโอกาสจะมาถึงเธอ มีใครที่ไหนยอมปล่อยให้หลุดมือล่ะ

 

ฉันเองก็รักบีไม่น้อยไปกว่าคุณหรอก

 

 

 

ศิรินเอ่ยบอกในสิ่งที่เธอรู้สึก วทานิกาเองรับรู้ได้ว่าศิรินไม่ได้พูดเพื่อเอาชนะ แต่ผู้หญิงตรงหน้าก็รักน้ำทิพย์ไม่ต่างจากเธอ วทานิกามองศิรินที่เดินกลับเข้าไปในบ้าน เธอเห็นน้ำทิพย์เดินเข้าไปหาศิริน ถามอะไรหล่อนสักอย่างก่อนจะหันมามองเธอ

 

จากนั้นเขาก็โอบกอดศิรินและพาเดินกลับไปที่ห้อง ห้องนอนที่เธอไม่เคยได้เข้าไปเลยสักครั้ง แม้จะมาที่บ้านนี้บ่อย แต่เธอไม่เคยค้างคืนกับน้ำทิพย์ เว้นเสียแต่น้ำทิพย์จะไปนอนค้างกับเธอ แค่นี้ก็พอจะรู้แล้วว่าศิรินเหนือกว่าทุกคนที่น้ำทิพย์เคยคบมา

 

มีปัญหาอะไรกันหรือเปล่าคะน้ำทิพย์เอ่ยถามเสียงเบา ศิรินหันมามองหน้ากันนิ่ง

รักคุณแพรไหม

คะ?น้ำทิพย์ตกใจกับคำถาม

ตอบคริสมา

 

น้ำทิพย์ถอนหายใจพร้อมขยับเข้าไปนั่งใกล้ๆ ศิรินและกุมมือหล่อนขึ้นมา น้ำทิพย์จ้องตาศิรินอย่างไม่ลดละ ศิรินเองก็จ้องตาเขากลับเช่นกัน เธออยากรู้ว่าเขาจะโกหกเธอไหมกับคำตอบที่กำลังจะตอบ

 

ไม่ได้รักแล้วค่ะ เรื่องของบีกับแพรมันจบไปแล้ว

รักคริสไหมศิรินยังคงถามต่อ น้ำทิพย์ฉีกยิ้ม ใช้มืออีกข้างจับแก้มหล่อนเบาๆ

รักมากค่ะ รักตั้งแต่แรกเห็น

 

ศิรินอมยิ้มกับคำตอบ น้ำทิพย์เองก็ยิ้มตาม มือบางยกขึ้นมากุมมือน้ำทิพย์ที่จับแก้มกันอยู่ ต่อให้น้ำทิพย์หลอกเธอด้วยคำโกหกแสนหวาน เธอจะแกล้งหลับหูหลับตาและเชื่อมัน แต่เธอเชื่อว่าคนที่นั่งตรงหน้าเธอเขาไม่ได้โกหก เธอเองก็จะไม่โกหกเขาเช่นกัน

 

คริสก็รักบีมากนะ รักตั้งแต่แรกเห็น







หลังจากวันนั้น วทานิกาไม่มาที่บ้านอีกเลย คนเป็นแม่อดสงสัยไม่ได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นระหว่างสามคน เพราะคิดว่าน้ำทิพย์เคลียกับวทานิกาได้แล้ว แต่เหตุการณ์เมื่ออาทิตย์ก่อนก็พอจะดูออกว่าลูกสาวตัวดีต้องไปก่อเรื่องอีกเป็นแน่

 

คนเป็นแม่คาดคั้นเอาคำตอบจากน้ำทิพย์ เจ้าตัวก็ทำหน้างอแงแต่ก็ยอมเล่า แม้ว่าศิรินจะช่วยปิดเรื่องนี้ไม่ให้แม่รู้ แต่เมื่อวทานิกาโผล่มาจนความแตกเธอก็ช่วยอะไรไม่ได้ ถือว่าเป็นความซวยของน้ำทิพย์ละกัน

 

เรานี่จริงๆเลยนะคนเป็นแม่ว่าอย่างเหนื่อยใจ

ตอนนี้ก็เคลียแล้วไง ยังจะดุบีอีกหรอคะน้ำทิพย์ว่าเสียงน้อยใจ

ที่เคลียคือหนูคริสกับหนูแพร ส่วนเราน่ะ ทำเขาเสียใจก็ต้องรับผิดชอบ

อย่าบอกนะว่าแม่จะให้บีกลับไปคบกับแพรอ่ะ!” น้ำทิพย์พูดเสียงดัง ศิรินและแม่ถึงกับถอนหายใจออกมาพร้อมกัน

ขอโทษน่ะ ทำเป็นไหม

 

น้ำทิพย์ถอนหายใจอย่างโล่งอก นึกว่าแม่จะให้เธอรับผิดชอบโดยการกลับไปคบกับวทานิกา น้ำทิพย์หันไปมองหน้าศิริน ซึ่งหล่อนก็พยักหน้าเห็นด้วยกับสิ่งที่แม่พูด น้ำทิพย์เป็นคนก่อเขาก็ต้องเป็นคนแก้ เขาทำให้วทานิกาเสียใจ เขาก็ต้องรับผิดชอบ

 

ไปกับบีไหมคะ

 

น้ำทิพย์เอ่ยถามศิรินในบ่ายวันหนึ่ง เขาคุยกับศิรินเรื่องจะไปขอโทษวทานิกา ศิรินรู้ว่าน้ำทิพย์หนักใจที่จะต้องไปเจออดีตแฟนเก่า ศิรินเองก็หนักใจไม่แพ้กัน เธอกลัวใจน้ำทิพย์ เขายิ่งชอบใจอ่อนและแพ้น้ำตาผู้หญิง


ไม่ค่ะ คริสเชื่อใจบีนะ

 

คำพูดของศิรินทำให้น้ำทิพย์เครียดหนักกว่าเดิม เขาคว้าศิรินเข้ามากอด ศิรินแอบขำ ก็น้ำทิพย์ทำอย่างกับจะออกไปรบทั้งที่ก็แค่ไปเจอแฟนเก่าเท่านั้น ที่เธอเลือกไม่ไปเพราะไม่อยากให้วทานิกาคิดมาก หาว่าเธอไปเยาะเย้ย เธออยากให้เขาเคลียกันสองคน

 

แล้วบีจะรีบกลับนะคะ

 

 

 

น้ำทิพย์สูดลมหายใจเข้าเต็มปอดเพราะตอนนี้เธอกำลังยืนอยู่หน้าห้องเสื้อของวทานิกา เมื่อก่อนก็มาบ่อยนะ แต่ไม่เคยกดดันมากเท่านี้มาก่อน เมื่อรวบรวมความกล้าได้แล้วน้ำทิพย์จึงเดินเข้าไปข้างในร้าน พนักงานต้อนรับรู้จักเขาดี

 

สวัสดีค่ะคุณบี

แพรอยู่ไหมคะ

 

น้ำทิพย์เอ่ยถามและส่งยิ้มบางๆให้หล่อน ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงจะยิ้มหวานและส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้ แต่ตอนนี้เธอรู้ว่ามันไม่ควร แม้พนักงานจะน่าตาน่ารักมากแค่ไหนก็ตาม

 

คุณแพรไปงานแฟชั่นวีคที่นิวยอร์กค่ะ

กลับเมื่อไหร่ค่ะ

อาทิตย์หน้าค่ะ คุณบีมีธุระด่วนอะไรหรือเปล่าคะหล่อนเอ่ยถาม เพราะถ้าด่วนจะได้ติดต่อให้

ไม่ค่ะ ขอบคุณนะคะ

 

จากที่เตรียมใจมาก็กลับไม่เจอ อีกใจน้ำทิพย์ก็คิดว่าโชคดีเพราะเธอจะได้มีเวลาเตรียมใจมากกว่านี้ ร่างสูงร่าเริงกว่าตอนขามา เขารีบขับรถกลับไปที่บ้านทันที

 

 

 

 

ดวงตาเล็กหยีเปิดออกช้าๆ กลิ่นหอมอ่อนๆจากกายน้ำทิพย์ ทำให้เธออยากจะนอนกอดเขาต่อ หากแต่ว่าเมื่อคืนน้ำทิพย์ไม่ได้อาบน้ำและกลิ่นเหล้าจากตัวเขาก็ยังไม่หายไป มันผสมปนเปลกับกลิ่นน้ำหอมของเขา ศิรินยันตัวลุกขึ้น

 

งื้ออ…”

 

เสียงครางขัดใจจากเด็กขี้เซ้า เขากอดรัดเธอแน่นกว่าเดิม ทำให้ศิรินใช้ศอกยันตัวขึ้นนอนตะแคง จ้องมองหน้าน้ำทิพย์อยู่ครู่หนึ่งแล้วปลุกเขาให้ตื่น

 

ตื่นได้แล้วค่ะ

“…”

 

ไม่มีเสียงใดตอบกลับมา ศิรินยกมือจับหยิกแก้มน้ำทิพย์เบาๆ หวังให้เขาตื่นแต่น้ำทิพย์กลับส่งเสียงครางในลำคออย่างขัดใจ พร้อมคว้าศิรินเข้าไปกอดให้แน่นกว่าเดิมอีก

 

บีคะ ตื่นได้แล้ว

 

น้ำทิพย์ก็ยังนอนนิ่งเหมือนเดิม ศิรินเลยค่อยๆแกะมือเขาออกและลุกไปล้างหน้าแปรงฟัน ก่อนจะเปลี่ยนจากชุดนอนไปใส่เสื้อยืดของน้ำทิพย์แทน และเดินออกมาหาแม่ที่ห้อง

 

มีอะไรให้คริสช่วยไหมคะ

ไม่แล้วล่ะลูก” คนเป็นแม่เอ่ยบอกและทำท่านึกคิดว่าลืมของสำควรอะไรหรือเปล่า

รถมากี่โมงคะแม่

เดี๋ยวก็คงมาแล้วล่ะ เมื่อกี้เพื่อนแม่เขาโทรมาบอกว่าใกล้ถึงแล้ว

 

ศิรินพยักหน้ารับ เธอเดินตามแม่มาที่ห้องครัว เผื่อว่าแม่จะเรียกใช้ เธอมองแม่ทำนู้นนี่อย่างคล่องแคล่ว คิดภาพตอนตัวเองเป็นแม่บ้านไม่ออกเลย ว่ามันจะเป็นแบบนี้หรือเปล่า

 

คริสลูก แม่ทำกับข้าวไว้ให้..ฟรีซไว้ในตู้เย็น ถ้าหิวก็เอาออกมาอุ่นนะลูก

คริสบอกแล้วไงคะว่าไม่ต้องทำ ลำบากแม่เปล่าๆ

 

ศิรินช่วยยกกระเป๋าเดินทางของแม่ออกมาจากห้อง และเช็คดูว่าขาดเหลืออะไรบ้าง เธอมองคนเป็นแม่จัดแจงข้าวของในตู้เย็นไว้ให้ ทั้งที่เธอบอกแล้วว่าไม่ต้องลำบากแต่ท่านก็ไม่ฟัง แล้วลูกสะใภ้อย่างเธอจะขัดใจได้อย่างไรกัน

 

บีมันไม่คิดจะตื่นมาส่งแม่จริงๆหรอลูก

คริสปลุกแล้วค่ะ แต่ไม่ตื่น

 

ปลุกเด็กอนุบาลว่ายากแล้ว ปลุกน้ำทิพย์นั้นยากยิ่งกว่า อาจจะเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์เมื่อคืน เพื่อนๆตอนมหาลัยนัดสังสรรค์มีหรือคนอย่างน้ำทิพย์จะพลาด เธอเลยปล่อยให้เขาไปสนุกกับเพื่อน เน้นย้ำตั้งหลายรอบว่าต้องกลับก่อนเที่ยงคืน เพราะตอนเช้าจะได้ตื่นไปส่งแม่

 

น้ำทิพย์ก็คือน้ำทิพย์ ผับไม่ปิดก็ไม่กลับ สภาพคงไม่ต้องพูดถึงเพราะชานนท์ถึงกลับต้องแบกกลับบ้าน แล้วลำบากใครล่ะ ถ้าไม่ใช่เธอ ศิรินบอกจะไปปลุกน้ำทิพย์อีกรอบแต่แม่เอ่ยห้าม ท่านเข้าใจว่าน้ำทิพย์คงจะแฮงค์จริงๆ

 

เสียงแตรรถที่หน้าบ้านทำให้รู้ว่าเพื่อนของแม่มากันแล้ว เมื่อสามวันก่อนเพื่อนข้างบ้านที่รู้จักกันตอนไปชุมนุมที่ศูนย์ท้ายหมู่บ้าน มาชวนแม่ไปทำบุญกันที่ภาคเหนือ น้ำทิพย์ไม่เห็นด้วยเท่าไหร่เพราะนั่งรถนาน

 

ศิรินเลยแอบไปติดต่อเจ้าของศูนย์ บอกให้เขาจัดหาตั๋วเครื่องบินให้ และหารถตู้ส่วนตัวและโรงแรมห้าดาวสำหรับทัวร์ของแม่ แต่ไม่ให้บอกว่าเงินทั้งหมดมาจากเธอ ให้บอกเพียงแค่ว่าเป็นงบของทางบ้านจัดสรรเพื่ออำนวยความสะดวกต่อลูกบ้าน

 

จะไปไหนกันแต่เช้าคะน้ำทิพย์เอ่ยถามเสียงงัวเงีย ยีหัวฟูๆของตัวเองออกมาจากห้องเพราะเสียงแตรรถปลุกให้เธอตื่น

ไม่ต้องมาถามเลย มายกกระเป๋าให้แม่เดี๋ยวนี้คนเป็นแม่ว่าเสียงดุ

 

น้ำทิพย์เดินมายกกระเป๋าตามที่แม่บอกด้วยอาการมึนงง พอออกมาเห็นรถตู้หน้าบ้านก็พอจะระลึกชาติได้ว่าแม่กำลังจะไปทัวร์ทำบุญที่ภาคเหนือ แอบเขินกับสายตาของคนบนรถเพราะเธอเดินออกมาด้วยชุดนอน

 

แม่คะ เอาเสื้อกันหนาวไปแล้วใช่ไหมคะศิรินเอ่ยถาม เพราะนี้มันหน้าหนาว ภาคเหนือคงจะหนาวน่าดู

เอามาแล้วลูก

เดินทางปลอดภัยนะคะ

 

คนเป็นแม่คว้าศิรินเข้ามากอดอย่างเอ็นดู ก่อนจะยู่หน้าใส่น้ำทิพย์และอ้าแขนออกให้ลูกสาวตัวดีเดินเข้ามากอด ทุกสายตาในรถที่มองมาต่างเอ็นดูและสงสัยตามกันว่าผู้หญิงหน้าหมวยนี่เป็นใคร

 

ลูกสะใภ้ฉันเอง เมียเจ้าบีมัน

 

แม่ว่าเสียงดังจนคนทั้งรถโห่ร้อง เอ่ยแซวยกใหญ่ คนเป็นแม่ก็ชอบใจที่ได้อวดลูกสะใภ้ ศิรินยิ้มเขินแต่พอเก็บอาการอยู่ ก่อนจะเอ่ยลาผู้ใหญ่ทุกคน มองแม่ขึ้นรถและรอรถออกไปจนลับตา




 

พอหันมามองน้ำทิพย์ อดที่จะขำไม่ได้ เขากำลังยืนบิดตัวไปมาแก้เขิน ศิรินยิ้มขำก่อนจะเดินนำน้ำทิพย์เข้ามาในบ้าน เขาเองก็เดินตามเข้ามาก่อนจะก้าวยาวๆมาประชิดตัวเธอและโอบกอดกันจากทางด้านหลัง

 

แม่ไม่อยู่แล้ว ทางสะดวกค่ะ

อะไรคะ?”

คราวที่แล้วแพรมาขัดจังหวะ แต่วันนี้ไม่มีใครขัดจังหวะแล้วนะ

 

น้ำทิพย์ว่าพร้อมกับซุกไซร์ตามซอกคอเธอ เขาไม่ได้พูดเล่น เขากำลังทำจริง แต่จะให้ทำกลางบ้านแบบนี้นะหรอ ไม่ดีหรอกมั้ง ศิรินยกมือขึ้นมาดันหน้าน้ำทิพย์ให้ออกห่างจากซอกคอของเธอ และหันมาประจันหน้ากับเขา

 

อ่อลืมไป กลางบ้านนิเนาะ..นั้นป่ะ ในห้องกัน

 

น้ำทิพย์คว้ามือศิรินและดึงหล่อนให้เดินตามเข้าไปในห้อง ศิรินหยุดนิ่งไม่ยอมเดินตาม น้ำทิพย์หันหน้ามามอง ไม่รู้ว่าศิรินยินยอมหรือกำลังจะปฏิเสธ รอยยิ้มบนหน้าหมวยไม่ได้คลายความสงสัยให้เธอเลย

 

ไม่เอาหรอคะ

 

น้ำทิพย์ถามและทำหน้ายู่ เหมือนเด็กน้อยที่กำลังโดนขัดใจ ศิรินเดินเข้ามาประชิดตัวน้ำทิพย์ เธอมองหน้าเขาแล้วอมยิ้มพร้อมยืดตัวไปกระซิบที่ข้างหูน้ำ ก่อนจะเดินหนีเข้าห้อง

 

ไม่มีอารมณ์ค่ะ





Talk ::

คนน้องเขาชวนแล้ว...

แต่นายหญิงไม่มีอารมณ์อ่ะ 


รีดจะมาโทษไรท์ไม่ได้น้า // -*-


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

987 ความคิดเห็น

  1. #976 pikpat1 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 23:15
    เรื่องแพรขอให้เคลียร์กันเข้าใจกันดีๆนะ ...ส่วยนายหญิง น้องบีต้องเข้าใจหน่อยนะคะอายุเยอะแล้วฮอร์โมนไม่พุ่งพ่านละค่ะ 555
    #976
    0
  2. #968 milkoz3 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 09:46
    เปิดให้อ่านหน่อยยังไม่ได้อ่านค่ะ
    #968
    0
  3. #965 JirattipornK (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 10:13
    เปิดให้อ่านหน่อยน้าา
    #965
    0
  4. #963 unpun2534 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 16:18
    เปิดให้อ่านหน่อยค่ะ..🙏🙏
    #963
    0
  5. #961 KarnNattida (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 18:11
    เปิดให้หน่อย หนูยังไม่ได้อ่าน
    #961
    0
  6. #598 บีคริส (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 08:14
    สงสัยน้องบีต้องทำให้พี่หมวยมีอารมณ์แล้วล่ะ ทางสะดวกแล้ว55
    #598
    0
  7. #597 TIST_CHILL (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 03:59
    สงสาร5555
    #597
    0
  8. #596 i.m.Bee (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 00:22
    คนไม่มีอารมณ์ที่ไหนเขาเดินเข้าห้องกันคะนายหญิง แหมมมมมมมม อยากจะแหมให้ถึงดาวอังคาร
    #596
    0
  9. #595 cakeptmhy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 22:40
    เกลียดความเขินของพี่บีจังเลยค่ะ น่าหมั่นไส้สุดๆ รุ้สีกสะใจที่อด ตื่นก็สายยังจะทำตัวทะเล้นอีก คุณคริสแกล้งเยอะๆเลยค่ะ
    #595
    0
  10. #594 jarorada19 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 22:24
    เมื่อไหร่นายหญิงจะมีอารมณ์ 555 พี่บีมีความเขินนน^^
    #594
    0
  11. #593 JijiPoompech (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 22:15
    รอได้กันอยู่555><
    #593
    0
  12. #592 ShaLam (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 21:46
    ขำพี่บีตอนท้าย55555555
    #592
    0
  13. #591 0880279420 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 21:42
    ควรได้กันได้แล้วค่ะ!
    #591
    0
  14. #590 AmolvanMN (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 21:13
    ได้กันได้แล้วววววววววววววว ????!!!
    #590
    0
  15. #589 Noowichuda (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 20:37
    เมื่อไหร่จะได้กันนนนน 55555????????
    #589
    0
  16. #588 kaimuk544 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 19:50
    นุ้งบีอดเลย นายหญิงไม่มีอารมณ์5555555
    #588
    0
  17. #587 MutchaWorarad (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 19:26
    โอ๋ๆๆๆ~~น้องบีย์~~~~555
    #587
    0
  18. #586 Niwkoysw (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 19:24
    โอ้ยยยยย แล้วเมื่อไหร่จะมีอารมณ์เนี่ยยย55555สายบาปรออยู่
    #586
    0
  19. #585 Toeyy7038 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 18:21
    ควรสงสารหรือสมน้ำหน้าน้องบีก่อนดีคะเนี้ย โอ้ยย55555555
    #585
    0
  20. #584 pmnik (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 18:12
    ว๊ายยยยย เมียไม่มีอารมณ์ น่าสงสารคนน้องนะคะ
    #584
    0
  21. #583 Vanessa thimp (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 18:04
    หวั่ย ก๊ากกกกก วะฮะฮ่ะฮาาาา น้ำไม่อาบฟันไม่แปรง แถมเมื่อคืนขัดคำสั่งเมียก็ต้องโดนแบบนี้แหละพี่บี วงวาร5555
    #583
    0
  22. #582 Pream_fata (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:25
    สงสารพี่บี
    #582
    0
  23. #581 _palm_10 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 16:53
    5555555555555555555555555
    ฮ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    อยากจะหัวเราะดังๆแต่เกรงใจคนแถวบ้าน
    โอ๊ยยยย น่าสงสารจังเลยลูก คืนนี้ค่อยแก้ตัวใหม่นะคะน้องบี
    #581
    0
  24. #580 clubbc (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 15:55
    สงสารน้องบี555 งั้นน้องบีก็ช่วยปลุกอารมณ์ให้พี่เค้าหน่อยสิ
    #580
    0
  25. #579 karn (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 15:49
    โอ๊ยยย...ทั้งเขิน ทั้งขำ ลุ้นอ่ะ ไรท์มาต่อด่วนๆเลยคะ
    #579
    0