END นายหญิง [BeeCris]

ตอนที่ 16 : EP.15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,882
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    23 ต.ค. 60



เธออยากย้อนเวลากลับไปเป็นเด็กหญิงน้ำทิพย์ เธอสัญญาว่าจะไม่ตัดใจลืมศิรินง่ายๆแบบนั้น คนที่ทำให้เธอโตเป็นผู้ใหญ่ รู้จักการใช่ชีวิตอย่างเป็นระเบียบ ไม่เหลวไหลเหมือนเมื่อก่อน และเป็นความสุขของเธอในทุกๆวัน แต่เธอคงทำไม่ได้กับคำว่าย้อนเวลา นั้นเธอขอทำทุกวันให้ศิรินมีความสุขบ้างล่ะกัน

 

มารับนายหญิงหรอครับ

 

ผู้จัดการโรงแรมคนใหม่อย่างไม้เอ่ยถามเธอ ถ้าเป็นคนไม่รู้จักกันก็คงเข้าใจว่าเขาแค่ถามตามหน้าที่ แต่แววตาไม้ไม่ใช่ เขากำลังกระแหนะกระแหนเธอ อาจจะเป็นเพราะว่าเธอแย่งหน้าที่การดูแลศิรินมาจากเขาละมั้ง

 

เข้าไปได้ไหมเธอเอ่ยถามเหมือนขออนุญาต ไม้พยักหน้าและยิ้มให้

 

นายหญิงผู้เคร่งขรึมของเธอกำลังขมวดคิ้วเข้าหากัน สายตาจดจ้องเอกสารตรงหน้า ริมฝีปากล่างถูกขบเม้มจนเลือดห่อตัว เหมือนศิรินจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเธอเปิดประตูเข้ามายืนมองเธอนานแล้ว

 

นี่บีปล่อยให้แฟนตัวเองทำงานหนักแบบนี้ได้ยังไงกันนะเสียงของเธอทำให้ศิรินเงยหน้ามองกัน

อีกแปบนะคะ เอกสารมีแต่ตัวเลขหน้าเบื่อซะมัด

 

ศิรินเอ่ยบอก สีหน้าหล่อนบ่งบอกว่าอยากจะอ้วกออกมาเป็นตัวเลขเสียให้ได้ ไม่ใช่ว่าเธอไม่เข้าใจหรอกนะแต่บัญชีการเงินของโรมแรมค่อนข้างละเอียด ไม่เหมือนบัญชีที่ไร่เธอใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงก็ตรวจเสร็จ

 

น้ำทิพย์เดินมายืนข้างๆศิริน เท้าแขนข้างหนึ่งกับโต๊ะทำงานของหล่อนอีกข้างโอบรอบพนักพิง สายตาอ่านเอกสารตรงหน้าศิริน ก็พอจะเข้าใจว่าศิรินเครียดเรื่องอะไร

 

ให้บีช่วยไหม จบบัญชีมาเธอเอ่ยบอกอย่างคนร้อนวิชา ศิรินไม่มีทางเลือกเธออยากกลับบ้านไปพักผ่อนเต็มที

 

เอกสารทั้งหมดถูกยกมาวางบนโต๊ะกระจกตรงโซฟา น้ำทิพย์พับแขนเสื้อขึ้นมาถึงศอกก่อนจะเริ่มตรวจเอกสารตรงหน้า ศิรินมองดูแฟนสาวที่ทำงานอย่างคล่องแคล่ว แอบยิ้มดีใจที่น้ำทิพย์ไม่ได้เรียนเพื่อจบอย่างเดียว เขาสามารถนำมันมาใช้งานได้ดีเลยล่ะ

 

เวลาล่วงเลยมาเกือบหกโมงเย็น ประจบกับน้ำทิพย์ทำงานเสร็จพอดี เขาดูอ่อนล้านิดหน่อยแต่ก็ยังมีรอยยิ้มเล็กๆ ให้เธอเสมอเวลาเขาเงยหน้ามองสบตา แต่มองนานไปก็ไม่ดีต่อการเต้นของหัวใจเธอเท่าไหร่

 

ทำไมวันนี้ถึงตรวจเอกสารเองล่ะคะน้ำทิพย์ถามอย่างสงสัย ปกติศิรินจะให้ไม้เป็นคนทำแทน

ไม้ติดธุระน่ะ

ดูคริสไม่ค่อยถนัดงานบริหารเลยนะ

ก็จบวิศวะนิ

 

น้ำทิพย์อึ้งไปกับสิ่งที่คนรักเอ่ยบอก ศิรินจบวิศวะงั้นหรอ? พระเจ้า! จะเก่งเกินคนไปแล้วนะ ให้เดาเล่นๆหล่อนต้องจบเกียรติ์นิยมอันดับหนึ่งแน่ๆ

 

เกียรติ์นิยมอันดับหนึ่งศิรินพูดต่อ เพราะรู้ว่าน้ำทิพย์กำลังสงสัย

 

ป่ะล่ะ!! เดาไม่ผิดจริงๆด้วย

 

จะว่าไปเธอควรจะชินได้แล้วนะเพราะศิรินคงมีอะไรอีกหลายที่เกี่ยวกับหล่อนและน้ำทิพย์ไม่รู้ อย่างเช่น หล่อนทำอาหารอร่อยมากเพราะจบเมืองนอก ชีวิตเด็กนอกที่ทำอาหารเป็นเกือบทุกคน ไหนจะซ่อมเครื่องผลิตไวน์ได้อีกด้วย

 

ที่จริงก็ควรจะเอะใจตั้งตอนนั้นแล้วนะว่าศิรินจบวิศวะ เหมือนกับว่าเป็นเธอซะมากกว่าที่ไม่รู้จักศิรินดีพอต่างจากหล่อนที่รู้จักเธอทุกซอกทุกมุม ไม่มีเรื่องไหนของเธอที่ศิรินจะไม่รู้

 

วันนี้บีสั่งแม่บ้านทำของโปรดคริสไว้ด้วยนะน้ำทิพย์ว่าอย่างเอาใจ

น่ารักจัง

 

หล่อนตอบกลับมาพร้อมรอยยิ้มจางๆ ก่อนที่ศีรษะเล็กจะซบลงมาที่ไหล่ของคนขับ ทำให้น้ำทิพย์อดอมยิ้มไม่ได้ ชอบนะ เวลาศิรินอ้อนกันแบบนี้ แม้จะไม่มุ้งมิ้งเหมือนคู่วัยรุ่นทั่วไป แต่มันอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก ถ้าไม่เชื่อเธอแนะนำให้ลองมีแฟนอายุสามสิบบวกดู

 

เธอพยายามขับรถให้ช้าและนุ่มนวลที่สุด เพราะนายหญิงคนเก่งของเธอเพลียจนเผลอหลับไปแล้วนะสิ เมื่อใกล้ถึงหน้าบ้านน้ำทิพย์ชะลอรถและค่อยๆจอดให้นิ่งที่สุด เธอดับเครื่องและก้มลงมองใบหน้าเพียงครึ่งเสี้ยว

 

มือเรียวเกลี่ยปอยผมที่ปกใบหน้าสวยออกอย่างเบามือ สายตาจ้องมองแก้มนวลเหมือนโดนมนต์สะกด ให้เธอมองแบบนี้ทั้งวันก็ไม่เบื่อ จมูกโด่งรั้นทาบทับลงบนแก้มนุ่มและกดค้างไว้

 

แฟนขโมยหอมแก้ม แจ้งตำรวจได้ไหม

 

เสียงของคนนอนหลับดังขึ้น น้ำทิพย์ผละตัวออกมานั่งท่าเดิม ศิรินเอนกลายกลับไปนั่งอย่างเดิม หล่อนสังเกตเห็นใบหูคนเจ้าเล่ห์เริ่มแดง คงจะเขินที่โดนเธอจับได้ว่าแอบหอมแก้มกัน

 

จะจ้องคริสอีกนานไหมคะ หิวแล้ว

 

ได้ยินแบบนั้นน้ำทิพย์ก็กุลีกุจอลงมาเปิดประตูให้คนรักและพาหล่อนเข้าบ้าน อาหารบนโต๊ะไม่กี่อย่างล้วนเป็นของโปรดของศิริน เจ้าตัวดูจะชอบใจและหายเหนื่อยในทันที บรรยากาศบนโต๊ะอาหารไม่ได้เงียบ หรืออึ้มครึ้มเหมือนแต่ก่อน

 

น้ำทิพย์คอยตักอาหารให้ศิริน และมีการพูดคุยเรื่องทั่วไป อาจจะมีหยอกล้อกันบ้างตามประสาคนรัก แม่บ้านที่ยืนอยู่ไม่ไกลพลอยยิ้มตามไปด้วย

 

เช้านี้ศิรินไม่ต้องไปทำงานที่โรงแรมเพราะเมื่อวานน้ำทิพย์ช่วยเธอเคลียเอกสารจนเสร็จ เหลือแต่เอกสารที่ไม่ค่อยสำคัญเธอยกให้ไม้จัดการ วันนี้เธอตั้งใจมาดูน้ำทิพย์ทำงานเป็นพิเศษเพราะเธอมอบหมายให้เขาทำงานแทนไม้

 

คุณผู้จัดการ

 

น้ำทิพย์เอ่ยเรียกผู้จัดการไร่ ปกติเธออยู่แต่ในไร่ที่วันๆเจอแต่คนงาน เธอเลยจำชื่อผู้จัดการไร่ไม่ได้เลยต้องเรียกตำแหน่งของเขาไปก่อน ชายวัยกลางคนขานรับและหันมามองน้ำทิพย์

 

“บีขอเอกสารสต็อกสินค้าของเดือนที่แล้วหน่อยได้ไหมคะ

ครับ


ศิรินยืนมองน้ำทิพย์ที่ดูจะจริงจังกับงานเป็นอย่างมาก ตอนเธอทำงานคงจะเครียดแบบน้ำทิพย์ตอนนี้สินะ เขาพลิกเอกสารในมือไปมาและเขียนบางอย่างลงในสมุดโน้ตเล็กๆ

 

นี่คริสใช้งานแฟนตัวเองหนักไปหรือเปล่าน้ำทิพย์เงยหน้ามามองกัน ก่อนจะคลี่ยิ้มซะกว้าง 

ไม่หรอกค่ะ ถ้าได้โบนัส

เท่าไหร่ดีคะ ศิรินทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้เล็กๆ พร้อมกอดอดเอ่ยถามอีกคน

โบนัสของบีไม่ใช่ตัวเงินนะสิ

 

นายหญิงขมวดคิ้ว ถ้าไม่ได้ต้องการเงิน แล้วต้องการอะไรล่ะ? สีหน้าของเธอคงอ่านออกได้ง่ายเพราะน้ำทิพย์ลุกจากเก้าอี้และเดินตรงมาที่เธอ ก่อนจะโน้มตัวลงมาหอมแก้มกันอย่างรวดเร็วไม่ให้เธอได้ทันตั้งตัว

 

จะตะโกนด่าก็คงไม่ทันเพราะผู้จัดการไร่เดินเข้ามาพอดี คนเจ้าเล่ห์ยิ้มกว้างมีความสุข เขาจะรู้ไหมนะว่าเธอต้องข่มความเขินเอาไว้ไม่ให้อายลูกน้อง มันยากนะ! ศิรินตัดสินใจลุกขึ้นและเดินออกไปจากห้อง

 

ไม่ได้โกรธแต่เธอทนอยู่ข้างในไม่ได้ หากในนั้นมีแค่น้ำทิพย์เธอจะไม่เดินออกมา ร่างบางเดินออกมาด้านนอกสำนักงานพร้อมถอนหายใจ ใบหน้ายังคงมีริ้วแดงจางๆที่แก้ม

 

นายหญิงเป็นอะไรหรือเปล่าครับหัวหน้าฝ่ายผลิตเอ่ยถามอย่างร้อนรน

ฉันโอเคศิรินตอบเสียงเรียบ

แน่นะครับ แต่ทำไมหน้าแดงขนาดนั้นเขาถามอย่างเป็นห่วง ศิรินอึกอักเหมือนเธอกำลังโดนจับผิด

แอร์ในสำนักงานมันเสียน่ะ ฉันร้อน

 

เขาพนักหน้าเข้าใจ ก่อนจะขอตัวไปทำงาน แต่เมื่อเดินเข้ามาในสำนักงานก็ไม่เห็นว่าอากาศข้างในจะร้อนตรงไหน ออกจากหนาวเสียด้วยซ้ำ หัวหน้าฝ่ายผลิตส่ายหน้าไม่เข้าใจก่อนจะเดินเข้าไปหาน้ำทิพย์ซึ่งสวนกับผู้จัดการที่เดินออกมาพอดี

 

เอกสารอนุมัติการผลิตครับน้ำทิพย์ยื่นมือไปรับมันมา

ขอบคุณค่ะ

เออ..เห็นนายหญิงบอกแอร์ในสำนักงานเสียหรอครับ

 

เขาเอ่ยถาม ทำเอาน้ำทิพย์ขมวดคิ้ว เธอทำงานในนี้มาเกือบจะครึ่งวันไม่เห็นจะรู้เลยว่าแอร์เสีย หัวหน้าฝ่ายผลิตเลยเอ่ยขยายความให้น้ำทิพย์เข้าใจ

 

ก่อนเข้ามาผมเจอนายหญิงที่หน้าสำนักงาน เห็นเธอหน้าแดงเหมือนคนจะเป็นลมพอถามนายหญิงก็บอกว่าแอร์เสีย เธอร้อนเลยออกไปสูดอากาศข้างนอก

 

น้ำทิพย์พอจะเข้าใจแล้วล่ะว่าเพราะอะไร แต่หัวหน้าฝ่ายผลิตเหมือนจะยังข้องใจกับอาการหน้าแดงของนายหญิง เธอเข้าใจนะว่าเขาคงเป็นห่วงศิริน และแปลกใจที่เดินเข้ามาแต่แอร์ไม่ได้เสียอย่างที่อีกคนโกหกไว้

 

บีปรับแอร์เองค่ะ พอดีเป็นคนขี้หนาวเขาพนักหน้าพอจะเข้าใจ

 

ปิ่นโตขนาดพอดีถูกวางลงบนโต๊ะทำงานของน้ำทิพย์ คนที่นำมาวางก็ไม่ใช่ใครที่ไหน นายหญิงเจ้าของไร่นั่นเอง หล่อนนั่งลงฝั่งตรงข้ามและเปิดปิ่นโตออก

 

พักทานข้าวก่อนนะ เดี๋ยวคนอื่นจะหาว่าคริสใช้งานบีหนักไป

 

น้ำทิพย์พับเอกสารเก็บไว้และหันมาสนใจกับข้าวในปิ่นโต ซึ่งถูกจัดเตรียมมาสำหรับเธอโดยเฉพาะ เธอเงยหน้ามองศิรินก่อนจะเอ่ยถามหล่อน

 

ไม่ทานด้วยกันหรอคะ

บีทานเถอะ เดี๋ยวคริสกับไปทานที่บ้านก็ได้

นั่นทานด้วยกันน้ำทิพย์เอ่ยบอก

ไม่เป็นไร เดี๋ยวบีไม่อิ่ม

แค่มองหน้าคริส บีก็อิ่มแล้ว

 

คนอายุน้อยหยอดคำหวานให้อีกคนได้เขินเล่นศิรินยอมทานข้าวพร้อมน้ำทิพย์ โดยที่เขาป้อนเธอสลับกับป้อนตัวเองคนละคำจนหมด น้ำทิพย์รับน้ำจากศิรินมาดื่มก่อนจะมองหน้าศิริน

 

เอาใจหรอคะ

อะไร?ศิรินแกล้งไม่เข้าใจในสิ่งที่น้ำทิพย์พูด

รู้นะว่ากับข้าวฝีมือคริส น้ำผลไม้นี่ก็ของคริส ทำมาเอาใจบีหรอคะ

ชอบหรือเปล่าล่ะ

ชอบค่ะ คนเอาใจน่ารักซะขนาดนี้

 

การพูดจาหยอกล้อหยอดคำหวานดูจะเป็นเรื่องปกติระหว่างทั้งคู่ ทุกครั้งที่อยู่กันสองคนไม่น้ำทิพย์ก็ศิรินที่มักจะหาคำพูดที่ทำให้อีกคนหัวใจเต้นแรง แม้จะเป็นคำพูดที่แสนธรรมดาแต่ความหมายมันกลับลึกซึ้ง

 

พรุ่งนี้ไปหาแม่บีกันนะ

 

อะไรนะ! เธอไม่ได้หูเพี้ยนไปใช่ไหม ศิรินกำลังชวนเธอไปหาแม่

 

ทำหน้าแบบนี้ ไม่อยากพาคริสไปเจอแม่หรอคะศิรินว่าเสียงน้อยใจ ทำเอาน้ำทิพย์รีบเอ่ยตอบ

อยากค่ะอยาก บีแค่แปลกใจ

ของฝากแม่บีควรเป็นไวน์หรือองุ่นดีคะ

 

 

เธอไม่ได้ตื่นเช้าหรอกนะ แต่เธอตื่นเต้นจนนอนไม่หลับต่างหาก ไม่รู้จะตื่นเต้นทำไมก็แค่พาแฟนไปเจอแม่ มันต่างกับตอนพาวทานิกาไปเจอมากๆ ตอนนั้นเธอไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นหรือดีใจอะไรเลย แต่กับศิริน ไม่รู้สิ เธออธิบายไม่ถูกเหมือนกัน

 

เมื่อคืนได้นอนหรือเปล่า

 

ศิรินเดินมาถึงตัวเธอก็เอ่ยถามกันพร้อมรอยยิ้มกลั้นขำ ก่อนจะเดินขึ้นรถไปและไม่รอฟังคำตอบ หล่อนกำลังเอ่ยแซวเธอสินะ แต่ช่างเถอะก็เธอตื่นเต้นนี่น่า

 

 

เข้าเขตกรุงเทพมาได้สักพัก เวลาตอนนี้ก็เกือบจะเที่ยงแล้วศิรินชะเง้อมองไปข้างทางเหมือนต้องหาอะไรสักอย่าง ช่วงสายการจราจรในกรุงเทพไม่ค่อยติดเท่าไหร่

 

หิวหรือเปล่าคนตัวเล็กด้านข้างหันมาถาม

นิดหน่อยค่ะ คริสอยากทานอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า

เลี้ยวแยกข้างหน้านะ ร้านแรก

 

น้ำทิพย์ทำตามที่ศิรินบอก เมื่อลงจากรถเธอพึ่งได้สังเกตว่ามันเป็นร้านอาหารเล็กๆ ตกแต่งด้วยต้นไม้นานาชนิด ดูร่มรื่น ให้เดาเจ้าของร้านคงจะชอบธรรมชาติน่าดู คนตัวเล็กเดินนำเธอเข้าไปข้างในร้าน ลูกค้าก็ไม่มากนัก

 

คริส!!”

 

เสียงเล็กแหลมของหญิงสาวคนหนึ่งเอ่ยเรียกแฟนเธอ ก่อนเจ้าตัวจะโผเข้ากอดศิรินเต็มรักจนหล่อนเซถอยหลัง ไม่ติดว่าสวยเธอจะด่าให้ ถ้าทำแฟนเธอล้มเจ็บตัวขึ้นมาเธอไม่ยอมจริงๆด้วย

 

ดีใจที่มา

ร้านน่ารักดีนะ

อื้ม แต่ยังไม่เสร็จนะต่อเติมอีกหน่อย

 

ศิรินพยักหน้า หญิงสาวเจ้าของร้านพึ่งสังเกตเห็นว่าเพื่อนของเธอไม่ได้มาคนเดียว แต่มากับผู้หญิงหุ่นเพียวบาง เธอมองน้ำทิพย์อย่างสนใจ ศิรินรู้ตัวว่าลืมแนะนำจึงหันมาจับมือน้ำทิพย์ให้เดินมายืนข้างเธอ

 

วุ้นนี่บี แฟนคริสเองอีกคนตาลุกวาว บีนี่วุ้นเส้นหรือวุ้น เพื่อนคริสที่เรียนเมืองนอกด้วยกัน

โอ้มายก็อต! เธอยอมสละโสดเพราะเขาสินะ

 

วุ้นเส้นไม่ได้สนใจการแนะนำตัว หล่อนยังคงตื่นเต้นกับแฟนของเพื่อนอยู่ เอาแต่ถามว่าเพราะอะไรผู้หญิงใจแข็งอย่างศิรินถึงได้ยอมคบหากับน้ำทิพย์ แม้จะมีคนมากมายเข้ามาขายขนมจีบศิรินก็ปฏิเสธอย่างไม่ใยดี เพียงศิรินบอกว่าน้ำทิพย์คือน้องอมยิ้ม วุ้นเส้นก็ไม่ถามอะไรต่ออีก

 

นั่งคุยกันไปก่อนนะ

 

วุ้นเส้นปลีกตัวไปรับลูกค้า เพราะช่วงใกล้เที่ยงลูกค้าจะเยอะเป็นพิเศษ เนื่องจากร้านอาหารของเธออยู่ใกล้ที่ทำงาน บางคนก็ชอบบรรยากาศของร้านเพราะทำให้ผ่อนคลาย

 

ไม่เห็นบอกเลยว่ามีเพื่อนสวย

จีบได้นะ ยังโสด

 

ศิรินเอ่ยตอบ ไม่ได้น้อยใจที่น้ำทิพย์ชมเพื่อนของเธอ กลับส่งเสริมสนับสนุนให้จีบอีก น้ำทิพย์ยู่หน้าก่อนจะกุมมือศิรินขึ้นมา หล่อนหันมามองหน้ากันนิ่งๆ

 

แต่บีไม่โสดนิ

เลิกให้ได้ ถ้าอยากไป

 

ศิรินตอบเสียงนิ่ง ไม่ได้โกรธ เธอหมายความตามที่พูดเพราะเคยบอกไปแล้ว อะไรที่ทำให้น้ำทิพย์มีความสุขเธอยินดีทำ แต่เธอมั่นใจว่าน้ำทิพย์ไม่มีทางปล่อยมือเธออีกเป็นครั้งสาม

 

ไม่ค่ะ บีเป็นคนรักแฟน โดยเฉพาะแฟนคนนี้น้ำทิพย์ชี้นิ้วมาที่ศิริน หล่อนส่งยิ้มบางๆให้ ก่อนจะตามมาด้วยประโยคที่ชวนขนลุก


จำคำตัวเองไว้ด้วยล่ะ หมดรักวันไหน หมดลมหายใจเมื่อนั้น





มือน้ำทิพย์ที่กุมมือศิรินอยู่เย็นเฉียบ ใบหน้าเหมือนคนขาดเลือด กระทั่งจะกลืนน้ำลายยังยากลำบาก กลัวแล้ว! ผู้หญิงหน้าหมวยนี่โหดทุกคนหรือเปล่านะ

 

อ่ะ สำหรับคนมีความรัก

 

วุ้นเส้นวางจานอาหารลงตรงหน้าของศิรินและน้ำทิพย์ ทั้งสองลองชิมดู ก็เอ่ยปากชมว่าอร่อย ซึ่งเจ้าของร้านสาวสวยก็ยิ้มและน้อมรับคำชม ศิรินพูดคุยถามไถ่เรื่องทั่วไปกับเพื่อนสาวก่อนจะขอตัวกลับ

 

คริสกับเพื่อนไม่เหมือนกันเลยนะคะน้ำทิพย์พูดเมื่อขึ้นรถมาแล้ว

ไม่เหมือนยังไง

เพื่อนคริสออกจะพูดเก่ง

วุ้นน่ะช่างพูด คริสเลยต้องเป็นฝ่ายรับฟังไง จะได้บาลานซ์กัน

 

น้ำทิพย์พยักหน้าเข้าใจ ก็จริงอย่างที่ศิรินพูดเพราะถ้าศิรินพูดเก่งเหมือนเพื่อนสาวเธอ น้ำทิพย์คิดไม่ออกเลยจริงๆ ว่ามันจะเป็นอย่างไร เวลาพูดหญิงเม้าท์กันเธอแทบจะจับใจความไม่ได้ ถามว่ารู้ได้ยังไงนะหรอ ประสบการณ์ตอนคบกับวทานิกาแล้วหล่อนพาไปเจอเพื่อน

 

ครั้งนั้นเป็นครั้งสุดท้าย ที่เธอบอกกับตัวเองว่าจะไม่พาตัวเองเข้าไปอยู่ในสถานการณ์แบบนั้นอีก ศิรินจ้องมองแท็ปแลตในมือ เหมือนมันน่าสนใจมากกว่าเธอที่นั่งอยู่ด้านข้างซะอย่างนั้น

 

แชทกับหนุ่มหรอคะเธอถามอย่างไม่จริงจังนัก

เปล่าค่ะ ดูรายงานการประชุมที่ไม้ส่งมาอ๊ะ!”

 

ศิรินหันไปมองคนด้านข้างที่ยึดแท็ปแลตไปจากมือเธอ คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน ทำหน้าไม่พอใจเหมือนเด็กกำลังโกรธ น้ำทิพย์ปิดหน้าจอและเอามันมาไว้ด้านหลัง กันไม่ให้ศิรินแย่งคืน

 

ทำอะไรน่ะบีศิรินว่าอย่างไม่พอใจ

พักเรื่องงานไว้ก่อนได้ไหมคะ เรามาเที่ยวกันทั้งทีนะ

คริสแค่อ่านฆ่าเวลาระหว่างนั่งรถเฉยๆ

 

น้ำทิพย์ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ เขาหันไปสนใจรถบนท้องถนนแทนแถมยังผิวปากอย่างคนอารมณ์ดี เด็กเอาแต่ใจก็แบบนี้แหละน่า ศิรินเลยต้องยอมและนั่งเงียบๆ แม้จะเบื่อนิดหน่อยตามประสาคนเคยทำงานทุกวัน

 

รถของน้ำทิพย์เลี้ยวเข้ามายังหมู่บ้านจัดสรรทุกหลังเหมือนกันหมด แต่บ้านของน้ำทิพย์สังเกตง่ายเพราะมีป้ายรับทำขนมตั้งอยู่หน้าบ้าน เธอค่อยๆจอดลงก่อนจะหันมามองศิริน หล่อนเองก็มองเธอเหมือนกัน

 

บ้านบีไม่ใหญ่เหมือนบ้านคริสหรอกนะ อยู่ได้หรือเปล่า

 

คุณหนูแบบศิรินที่ปกติมีคนคอยเอาใจและจัดหาทุกอย่างไว้ให้ ชนิดที่แทบจะไม่ต้องทำอะไร เธอก็กลัวว่าคนรักจะอยู่ไม่ได้ ไม่ได้อายฐานะทางบ้านของตัวเองหรอกนะ ห่วงอีกคนมากกว่า

 

ศิรินไม่ตอบเธอเปิดประตูรถลงไปทันที สายตามองไปรอบๆบ้านของน้ำทิพย์ ก่อนที่เจ้าของบ้านจะเดินตามลงมาและเปิดประตูให้เธอได้เดินเข้าไป เชื่อแล้วล่ะว่าน้ำทิพย์ชอบปลูกต้นไม้เป็นงานอดิเรก เพราะเดินเข้ามาก็เจอสวนย่อมเล็กๆ

 

บีหรอลูก

 

คนเป็นแม่จำเสียงรถของลูกสาวได้ รีบวิ่งออกมาหาแต่ไม่ทันได้สังเกตว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือใคร หญิงวัยกลางคนที่อายุห่างจากศิรินเกือบสิบปี มองหน้าหล่อนอย่างตกตลึง

 

สวัสดีค่ะศิรินยกมือไหว้หล่อนตามมารยาท เขาเองก็ยกมือรับไหว้อย่างเงอะงะ

คุณแม่น้ำทิพย์ยังคงตกใจกับผู้หญิงตรงหน้า

สวัสดีค่ะแม่ มากอดที

 

น้ำทิพย์เดินไปเอาของหลังรถเมื่อเดินเข้ามาก็เจอคนเป็นแม่ยืนอยู่กับศิริน เธอรีบวางของลงก่อนจะเข้าไปกอดคนอายุเยอะกว่า ศิรินมองน้ำทิพย์และอมยิ้ม เวลาเขาอยู่กับแม่เหมือนน้องบีสี่ขวบไม่มีผิดเพี้ยน

 

แล้วนี่..” แม่ของน้ำทิพย์พยักเพยินไปทางศิริน

อ๋อ คุณคริสไงแม่ น้องสาวคู่หมั้นแม่อ่ะ

 

คนเป็นแม่ยิ้มแห้งๆ เธอรู้ว่าศิรินคือใครแต่ที่ถามเพราะแปลกใจว่าทำไมสองคนนี้มาด้วยกันได้ อีกอย่างเธอไม่คิดว่าคนอย่างศิรินจะมาเยี่ยมกันถึงที่บ้านด้วยซ้ำ

 

ทั้งสามเดินเข้ามาด้านในบ้าน น้ำทิพย์ขอตัวเอาของไปเก็บที่ห้อง ปล่อยให้แม่กับคนรักอยู่กันสองต่อสอง ดูเหมือนคนที่เกร็งจะเป็นเจ้าของบ้านซะมากกว่า เพราะเอาแต่นิ่งเงียบ เลิ่กลั่ก ไม่เป็นตัวของตัวเอง

 

คริสมารบกวนหรือเปล่าคะ

 

ศิรินมองสำรวจรอบบ้านจนเพลิน เธอลืมไปเลยว่าแม่ของน้ำทิพย์ยังอยู่ เลยหันมาถามเพราะเห็นเขาเงียบและไม่พูดอะไรกับเธอ ในใจแอบหวั่นว่าแม่ของน้ำทิพย์อาจจะไม่ชอบเธอ

 

ไม่ค่ะ ไม่รบกวนอะไรเลย คุณคริสอยากทานอะไรไหมคะเขาเอ่ยถามอย่างน้อบน้อม

เรียกคริสเฉยๆก็ได้ค่ะ

 

คนอายุมากกว่ายิ้มรับ ไม่รู้ว่าทำไมถึงเกร็งได้ขนาดนี้ ยิ่งเวลาศิรินมองมาเธอยิ่งเกร็ง ทั้งที่ศิรินก็อายุน้อยกว่าเธอไปไม่กี่ปี อาจจะเพราะเป็นของคุณเคนล่ะมั้ง

 

แม่ครับ! นั้นรถไอ้บีหรือเปล่า…”

 

เสียงนุ่มทุ้มของชายร่างใหญ่ดังขึ้นตรงประตูหน้าบ้าน เสียงของเขามาก่อนตัวซะอีก เรียกความสนใจจากศิรินและแม่ของน้ำทิพย์ให้หันไปมอง เขาชะงักและมองศิรินเหมือนกัน

 

ลูกค้าหรอครับเขากระซิบถาม

ไอ้ขุน!”

 

เสียงน้ำทิพย์ตะโกนลั่นพร้อมร่างของผู้ชายหน้าตาคนนั้นโผเข้ากอดน้ำทิพย์เต็มรัก เขาเดินเฉียดหน้าศิรินไปนิดเดียว นี่เธอต้องยืนมองแฟนตัวเองกอดกับชายอื่นงั้นหรอ ส่วนคนของเธอก็ยังใจง่ายให้เขากอดอีก

 

น้ำทิพย์เห็นสีหน้าไม่โอเคของศิริน เธอผลักชานนท์ออกก่อนจะเดินมายืนข้างศิรินและเอ่ยแนะนำให้ทั้งสองได้รู้จักกัน

นี่คริสแฟนกูเอง ส่วนนี่ขุนเพื่อนบี

 

ชานนท์อ้าปากค้างเมื่อรู้ว่าผู้หญิงหน้าหมวยคนนี้คือ ศิริน คนที่เพื่อนชอบโทรมาปรึกษาเวลามีปัญหากับหล่อน น้ำทิพย์เคยบอกเขาว่าศิรินอายุสามสิบปลายๆ แต่ผู้หญิงที่ยืนตรงหน้าเขาตอนนี้เหมือนคนอายุยี่สิบเอง

 

สวัสดีครับ ชานนท์ยกมือไหว้ศิริน เล่นเอาน้ำทิพย์ถึงกับเหวอ

 

ทำบ้าอะไรของแกเนี่ยไอ้ขุน!!

 

น้ำทิพย์ยิ้มแห้งๆให้คนรักก่อนจะขอตัวไปคุยกับเพื่อน ศิรินพอจะเข้าใจว่าชานนท์ไหว้เธอทำไม เขาเป็นเพื่อนน้ำทิพย์ก็เท่ากับว่าเขาอายุห่างจากเธอสิบกว่าปี ไม่แปลกหากเขาจะยกมือไหว้

 

ลากฉันออกมาทำไมว่ะ!” ชานนท์เอ่ยถาม

แกไหว้แฟนฉันทำไมว่ะ

เอ้า! ก็เขาอายุเยอะ…”

เงียบปากไปเลย! ห้ามไหว้ ตอนนี้คริสเป็นแฟนฉันนะเว้ย

 

เธอจะไม่เดือดขนาดนี้ หากการที่ชานนท์ยกมือไหว้ศิรินแล้วหล่อนไม่โกรธ ไม่มีผู้หญิงคนไหนรับได้หรอกหากคนรอบข้างมองว่าตัวเองแกกว่าคนรัก ถ้าห่างกันสองสามปียังถือว่ารับได้ แต่นี่ศิรินมีศักดิ์เป็นอาของเธอ เธอกลัวว่าหล่อนคิดมาก

 

เออๆ ขอโทษ แต่เดี๋ยวนะ ชานนท์เหมือนพึ่งคิดอะไรออก

อะไร?

แกพาคุณคริสมากรุงเทพแล้วไม่กลัวเจอกับ…”

เลิกกันแล้วน้ำทิพย์ตอบเสียงเรียบเพื่อนึกถึงวทานิกา

 

ชานนท์ก็ยังไม่เข้าอยู่ดี น้ำทิพย์จึงอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้เพื่อนฟัง เมื่อเข้าใจแล้วทั้งก็เดินกลับเข้ามาด้านใน เห็นศิรินและคนเป็นแม่นั่งคุยกันอยู่ แต่ไม่รู้ว่าคุยกันเรื่องอะไร

 

มาพอดี แม่พึ่งถามหนูคริสว่าจะมาอยู่กี่วัน หนูคริสบอกแล้วแต่บีคนเป็นแม่ไม่มีอาการเกร็งเหมือนก่อนหน้านี้ ดูจะยิ้มแย้มกว่าที่เคย

งั้นหรอคะ อืม..อาทิตย์หนึ่ง เดือนหนึ่ง หรือไม่กลับดีน่าน้ำทิพย์แกล้งทำหน้าครุ่นคิด

บีศิรินพูดชื่อน้ำทิพย์เสียงแข็ง

ก็บียังไม่แน่ใจนิคะ เอาไว้ค่อยบอกล่ะกันเนาะ

 

น้ำทิพย์ทิ้งตัวลงนั่งข้างศิริน ไม่วายยกมือโอบไหล่หล่อน ไม่ได้เกรงใจสายตาคนเป็นแม่และเพื่อนเลยสักนิด แต่อีกสองคนที่มองอยู่กลับยิ้มแห้งๆ เหมือนการมาของศิรินทำให้พวกเขาทำตัวไม่ถูก

 

 

 

น้ำทิพย์พาศิรินเข้ามาดูห้องนอนของตัวเอง ซึ่งมันเล็กกว่าห้องนอนหล่อนถึงสามเท่า ไม่รู้ว่าศิรินจะอยู่ได้หรือเปล่า ร่างบางมองสำรวจรอบๆ ก่อนจะหยุดตรงกรอบรูปบนหัวเตียง หล่อนหยิบมันขึ้นมาดูและหันมามองหน้าน้ำทิพย์

 

ดูบีจะชอบรูปนี้นะน้ำทิพย์มองรู้นั้นก่อนจะเบิกตากว้าง

อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะคะ บีอธิบายได้

ว่ามาสิ

 

ศิรินนั่งลงบนเตียง รอฟังว่าน้ำทิพย์จะอธิบายว่าอะไรกับรูปที่มีคนสามคนมีแม่ของเขา มีเขา และมีผู้หญิงอีกคนที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนเก่าอย่างวทานิกา น้ำทิพย์นั่งลงข้างๆศิรินพร้อมหยิบกรอบรูปในมือของศิรินมาถือไว้

 

ที่บีตั้งรูปนี้ไว้บนหัวเตียงไม่ใช่เพราะแพรหรอกนะคะเขาหยุดพูดและหันมามองเธอ แต่เพราะดอกไม้ในมือมากกว่า บีอยากรู้ว่าใครกันที่ส่งดอกไม้ช่อนี้มาให้

 

ดอกไม้ที่ว่าคือช่อดอกไม้ช่อโตที่เธอได้รับในวันรับปริญญา มีคนถือมันมาให้บอกว่ามีคนฝากมาแต่เขาไม่ให้รู้แค่ว่าเป็นผู้หญิง เพราะเขาไม่บอกอะไรเพิ่มเติม

 

แสดงว่าชอบเจ้าของดอกไม้ศิรินถามเสียงเรียบ

ไม่รู้สิคะ รู้แต่ว่าอยากเก็บไว้

ให้เดา บีต้องเก็บดอกไม้ช่อนั้นไว้ด้วยใช่ไหม

 

น้ำทิพย์ไม่ตอบ เธอเดินไปหยิบกล่องขนาดใหญ่บนหลังตู้เสื้อผ้า มีฝุ่นเกาะเล็กน้อย เธอวางมันลงบนเตียงพร้อมเปิดออกให้ศิรินดู คนตัวเล็กมองช่อดอกไม้ที่เก่าไปตามสภาพกาลเวลา

 

ดีใจนะที่เก็บไว้ศิรินเอ่ยออกมาเบาๆ

หมายความว่าไง

ต้องให้บอกอีกหรอคะ ว่าเจ้าของคือใคร

 

ศิรินฉีกยิ้มให้น้ำทิพย์ หล่อนใช้จังหวะที่เขากำลังเหวออยู่เดินออกมา เสียงน้ำทิพย์เอ่ยเรียกชื่อเธอหลังจากเธอเปิดประตู เขายังซื่อบื้อเหมือนเดิมไม่เคยเป็น ศิรินแอบยิ้มขำก่อนจะเดินมาหยุดที่ห้องครัว

 

มีอะไรให้ช่วยไหมคะเธอเอ่ยถาม

ไม่ต้องหรอกจ้ะ นั่งรถมาเหนื่อยๆ ไปนั่งพักดีกว่านะหญิงวัยกลางคนบอกอย่างใจดี

ใช่ครับ คุณคริสไปพักเถอะครับ ทางนี้ผมกับแม่จัดการเอง

 

ชานนท์เอ่ยเสริมเพราะเกรงใจ เท่าที่ดูจากการแต่งตัวและผิวพรรณศิรินไม่เหมือนคนทำงานไร่เลยสักนิด อีกอย่างหล่อนเป็นน้องสาวของเคน ฐานะทางบ้านจัดได้ว่าลูกคุณหนูก็ว่าได้

 

ให้คริสทำเถอะค่ะ คุณออกไปอยู่เป็นเพื่อนบีดีกว่านะชานนท์หันมองหน้าแม่ของน้ำทิพย์ ชั่งใจว่าควรทำตามดีหรือเปล่า

มีอะไรกันหรือเปล่า ทำไมหน้าเครียดจัง น้ำทิพย์เอ่ยถาม มองหน้าทั้งสามคนสลับกัน

แฟนแกอาสามาช่วยแม่ทำกับข้าว ฉันกับแม่เห็นว่านั่งรถกันมาเหนื่อยเลยอยากให้ไปพัก

 

น้ำทิพย์ก้มหน้ามองคนรัก ไม่ต้องมีคำพูดหรือคำอธิบาย น้ำทิพย์พอเข้าใจความหมายในสายตาที่ศิรินส่งมา ในเมื่อหล่อนยืนยันจะช่วย เธอก็ไม่สามารถห้ามได้

 

คริสเขาอยู่เฉยๆไม่เป็นหรอก ให้ทำน่ะดีแล้วศิรินตวัดสายตามองน้ำทิพย์ แต่เขากับยิ้มขำ ส่วนแก ไอ้ขุนออกมานี่เลย มีเรื่องจะคุยด้วย

 

น้ำทิพย์จัดการพาชานนท์ออกไป ศิรินจึงเดินเข้ามาถามว่ามื้อเย็นทำเมนูอะไรบ้าง คนอายุเยอะกว่าบอกชื่ออาหารที่ล้วนเป็นของโปรดของน้ำทิพย์ ศิรินพอทราบก็ลงมือทำอย่างคล่องแคล่ว กลายเป็นว่าคนเป็นแม่ต้องมาเป็นลูกมือของศิรินเสียอย่างนั้น

 

ไม่ยักรู้ว่าหนูคริสจะทำกับข้าวเป็นศิรินเพียงยิ้มตอบ

ลองชิมดูหน่อยสิคะ

 

ศิรินตักอาหารฝีมือของเธอให้แม่ของน้ำทิพย์ได้ชิม คนอายุมากกว่านำมันเข้าปากก่อนจะเบิกตาและยิ้มกว้าง พร้อมยกมือให้ ฝีมือศิรินอร่อยจนเธอต้องยอม

 

คุณ…”

 

ศิรินหันมาจะเอ่ยเรียกอีกคน แต่เธอไม่รู้ว่าควรจะเรียกแม่เหมือนกับที่น้ำทิพย์เรียกดีไหมหรือว่าควรเรียกหล่อนว่าพี่บัว หรือคุณบัวดี แม่ของน้ำทิพย์เห็นศิรินนิ่งไปจึงเอ่ยตอบ

 

เรียกแม่ เหมือนที่บีเรียกก็ได้

 

น้ำเสียงเขาช่างอบอุ่น ใจดี แววตาที่มองเธอเหมือนกำลังบอกเป็นความนัยว่ายินดีต้อนรับ ว่าที่ลูกสะใภ้เมื่อเขาอนุญาตเธอก็จะไม่ปฏิเสธน้ำใจนี้

 

ค่ะ คุณแม่




Talk ::

ยินดีต้อนรับว่าที่ลูกสะใภ้ค่ะ :)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

987 ความคิดเห็น

  1. #566 Ttlobc (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 13:19
    ลุ้นให้เขาได้กันน!????????????
    #566
    0
  2. #508 nanaki_yui (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 18:36
    น่ารักกว่านายหญิงที่ชื่อคริสไม่มีแล้วค่ะ...รีบๆแต่งนะคะ
    #508
    0
  3. #507 cakeptmhy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 12:18
    ตอนนี้น่ารักเหลือเกินนนนน
    #507
    0
  4. #506 ShaLam (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 00:21
    อร้ายยย พาเจอแม่แล้วเด้อ
    #506
    0
  5. #505 NISI_WOO (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 22:41
    ลงเอยกันด้วยดีทุกภาคส่วน
    #505
    0
  6. #504 roselle juice (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 20:28
    ลูกสะใภ้น่ารักจังงง
    #504
    0
  7. #503 4530656 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 19:41
    นี่ยิ้มไม่หุบยังกับจะไปเป็นลูกสะใภ้เขาเอง 555
    #503
    0
  8. #502 karn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 17:12
    ชอบโมเม้นแบบนี้ยิ่งอ่านยิ่งยิ้ม
    #502
    0
  9. #500 บีคริส (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 17:00
    ยินดีต้อนรับว่าที่ลูกสะใภ้กันไปแล้วอ่ะ น่ารักจริงเชียว
    #500
    0
  10. #497 AuJariya (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 16:13
    คุณแม่กับลูกสะใภ้ ว๊ากกกชอบๆๆๆๆ
    #497
    0
  11. #496 TIST_CHILL (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 15:43
    น่ารักเชียววว
    #496
    0
  12. #495 ploychy402 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 15:38
    ลูกสะใภ้เก่งงง ปรบมือรัวๆ ค่ะ ^^
    #495
    0
  13. #494 pmnik (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 15:14
    ลูกสะใภ้ครบเครื่องมากก
    #494
    0
  14. #493 clubbc (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 14:55
    น้องบีพาว่าที่ลูกสะใภ้มาไหว้คุณแม่แล้ววววว
    #493
    0
  15. #492 kaimuk544 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 14:54
    แม่ตอนรับลูกสะใภ้แล้ว
    #492
    0
  16. #491 MooKky\'s Organo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 14:50
    งื้อ แอบขำตรงที่บอกพี่วุ้นพูดเยอะ แล้วพี่คริสเป็นผู้ฟัง // ตัดภาพมาความจริง คือ สลับกันเลย 5555
    #491
    0
  17. #490 karn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 20:56
    โอ้โห...หวานปนโหด
    #490
    0
  18. #489 cakeptmhy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 10:25
    หมดลมหายใจเลยทีเดียว...
    #489
    0
  19. #488 ploychy402 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 09:40
    ไรท์อะ ไว้ใจไม่ได้555 ถ้าจะมีดราม่าก็ขอแบบเบาๆละกันเนาะ
    #488
    0
  20. #487 yara (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 09:14
    ทำไมฉันเขิน
    #487
    0
  21. #486 AuJariya (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 07:57
    ต้องเป็นเด็กดีน๊าาาาน้องบี
    #486
    0
  22. #485 tonrang (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 05:12
    จ้าๆๆ ฟังนายหญิงดีๆ นะจ๊ะบี
    #485
    0
  23. #484 TIST_CHILL (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 02:47
    นิ่งๆนะแต่โหดมาก
    #484
    0
  24. #483 NISI_WOO (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 01:21
    นายหญิงสายโหด
    #483
    0
  25. #482 panpongket (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 23:58
    งุ้ยเขิน ดีย์มาก ดีไปหมด
    #482
    0