END นายหญิง [BeeCris]

ตอนที่ 15 : EP.14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,155
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    23 ก.พ. 61





แต่งงานเมื่อไหร่ อย่าลืมส่งการ์ดให้บีนะคะ

 

จบแล้วสินะ ทำไมเขาถึงพูดประโยคนั้นออกมาโดยไม่ติดขัดอะไรเลย เหมือนกับว่ามันเป็นเรื่องน่ายินดีทั้งทีไม่น่ายินดีสักนิด เธอต้องน้อมรับกับคำยินดีของเขาอย่างนั้นหรอ

 

ไม่ๆๆ มันต้องไม่เป็นแบบนี้สิ เขากำลังจะหันหลังให้กันอีกแล้ว

 

ต้องยื้อ ใช่เธอต้องยื้อเขาไว้

 

            เดี๋ยว!” เขาหยุดเดิน แต่ไม่ได้หันมามองเธอ ปวดใจเหลือเกิน

 

ทำไมพึ่งมารู้สึกตอนนี้กันนะ ทำไมพึ่งรู้ว่าการได้เห็นแผ่นหลังของคนที่เรารักกำลังจะจากไปอย่างไม่มีวันกลับ มันถึงได้เจ็บปวดอย่างนี้นะ แล้วทำไมเธอถึงได้โง่ ปล่อยเวลาให้เดินมาถึงวันสุดท้าย

 

วันที่กำลังจะเสียน้ำทิพย์ไป

 

            คุณดีใจที่ฉันจะแต่งงานจริงๆหรอ

 

ยัยบ้าเอ๊ยนั้นหรอ ประโยคที่จะรั้งเขาไว้ ให้ตายเถอะ!

 

ความเงียบทำให้เธอเริ่มใจหาย เขามีสิทธิ์ที่จะไม่ตอบและเดินจากไป ขออย่าเป็นอย่างนั้น

 

            “อะไรที่ทำให้คุณคริสมีความสุขบีก็ยินดีค่ะ” เขาหันกลับมาตอบพร้อมรอยยิ้ม ทำไมใจเธอไม่ยิ้มตามรอยยิ้มนั้นบ้างนะ

แต่ความสุขของฉันมีอยู่อย่างเดียว

 

การพูดตามใจคิดทำไมมันช่างยากเหลือเกิน สายตาว่างเปล่าของเขา ทำให้เธอจุกจนพูดต่อไม่ได้ ไม่รู้ว่าพูดไปเข้าจะรับฟังไหม มันจะสายเกินไปหรือเปล่า

 

ไม่มีอะไรแล้วบีขอตัวนะคะ

 

น้ำทิพย์เพียงแค่ยิ้มบางๆพร้อมก้าวหันหลังให้เธอ แต่เขาก็เดินไปได้เพียงสองก้าวเท่านั้น มีบางอย่างเกี่ยวรั้งเอาไว้ ท่อนแขนเล็กๆโอบกอดเอวบางของเธอ ใบหน้าของคนตัวเล็กกว่าซบลงกลางแผ่นหลัง

 

ความสุขของฉัน..ก็คือคุณ” เสียงอู้อี้ที่ฟังแทบไม่ออก แต่น้ำทิพย์ได้ยินมันชัด เธอนิ่งไม่ได้พูดอะไร

 

อย่าทิ้งฉันไว้แบบนี้ได้ไหม ฉันคงไม่มีความสุขถ้าไม่เธอนะบี

 

ความเปียกชื้นบนแผ่นหลัง ทำให้น้ำทิพย์เริ่มใจเสียแต่เธอก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป น้ำทิพย์ยกมือขึ้นแกะมือศิรินที่กอดรอบเอวออก แต่คนตัวเล็กกลับกอดเธอให้แน่นขึ้นกว่าเดิม

 

ไหนบอกว่าฉันเป็นคนรักของเธอไง จะปล่อยมือกันอีกแล้วหรอ ศิรินเริ่มงอแง พูดจาไม่ได้ศัพท์ น้ำทิพย์ออกแรงแกะมือบางออกพร้อมหันหน้ามากอดคนตัวเล็กเอาไว้

 

ไม่ได้ปล่อยค่ะ แต่บียืนหลังแบบนั้นจะกอดคุณคริสได้ยังไงคะ

 

ยิ่งทำให้ศิรินร้องไห้หนักกว่าเดิม น้ำทิพย์จึงกอดปลอบมือเรียวลูบผมอีกคนแผ่วเบา ริมฝีปากกดจูบหน้าผากคนตัวเล็กเป็นการปลอบประโลมให้คนขี้แยสงบลง


สุดท้ายเธอก็ทำเรื่องน่าอับอายที่สุดในชีวิต


ไม่คิดว่าจะต้องมางี่เง่าใส่ใคร


แต่ถ้าทำแล้ว ได้น้ำทิพย์กลับคืน เธอจะถือว่ามันคุ้มก็แล้วกัน


ไม่ไปแล้วใช่ไหม” คนในอ้อมกอดเอ่ยถาม แม้จะมีเสียงสะอื้นเล็กน้อย

ยังไม่ได้ตัดสินใจเลยค่ะ

 

ศิรินเงยหน้าขึ้นมองน้ำทิพย์ น้ำตาที่พึ่งแห้งไปเหมือนจะกลับมาอีกครั้ง ผีเด็กเข้าสิงหรือเปล่าเนี่ย ทำไมร้องไห้ง่ายจัง

 

ไม่ร้องแล้วนะคะ บีจะไปได้ก็ต่อเมื่อคุณคริสบอกให้ไปแล้วคุณคริสอยากให้บีไปไหม ศิรินส่ายหน้าทันที น้ำตาเจ้ากรรมก็ไหลเรื่อยๆ น้ำทิพย์ถึงกับใช้นิ้วเกลี่ยเช็ดน้ำตาให้

 

แล้วจะให้บีอยู่ในฐานะอะไรดีคะคนงานหรือผู้อาศัยดี” ศิรินส่ายหน้าอีก

 

ไม่ได้ทั้งสองอย่างเลยหรอคะ..นั้นก็เหลือแค่คนขับรถ…”

คนรักฉัน

 

ศิรินพูดแทรกขึ้น เรียกรอยยิ้มจากน้ำทิพย์เป็นอย่างมาก เธอชอบจังกับประโยคเมื่อครู่ แต่มันก็ยังไม่พอใจ คนโลภอย่างเธอเธออยากได้ยินมากกว่านี้

 

จะเป็นคนรักได้ ทั้งคู่ต้องรักกันนะคะ” ศิรินหลุบตาลงต่ำ แก้มนวลมีริ้วแดงจางๆ น่ารักน่าหยิกซะมัด

 

ไม่เป็นไรค่ะ คุณคริสไม่รักบี..”

รัก!”

อะไรนะคะ..บีได้ยินไม่ชัดเลย” คนเจ้าเล่ห์แกล้งทำไขสือ

ฉัน..บอกว่า..ฉัน…”

ถ้ามันพูดยาก ไม่ต้องพูดก็ได้ค่ะ” น้ำทิพย์ทำเสียงน้อยใจ หันหน้าไปมองทางอื่นให้รู้ว่าเธอกำลังน้อยใจ ทั้งที่ไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นเลยสักนิด

 

ฉันรักเธอนะบี” แม้เสียงจะแผ่วเบา แต่มันทำให้ใจคนฟังเต้นแรง น้ำทิพย์หันกลับมามองหน้าศิรินซึ่งหล่อนก็ไม่ได้หันหนีกลับมองสบตาอย่างไม่ลดละ

 

คริสรักบี รักมาก มากที่สุด

 

ประโยคบอกรักที่อยากได้ยินมาตลอด มันออกจากปากผู้หญิงใจแข็งคนนี้แล้ว ใช่ศิรินกำลังบอกรักเธอ เสียงหล่อนดูออดอ้อน และเน้นย้ำว่ารักเธอมากแค่ไหน แค่มือบางเกี่ยวรั้งเธอจากด้านหลัง

 

ทำเธอใจอ่อน ไปไหนไม่รอด แล้วมาเจอคำบอกรักแสนอ้อนแบบนี้อีก น้ำทิพย์คนนี้จะกล้าปฏิเสธได้ยังไงล่ะ มีแต่จะยอม ยอมทุกอย่าง เธอดึงคนตัวเล็กเข้ามากอดด้วยความดีใจ

 

ไหนบอกรักบีอีกสิคะ” บอกแล้วว่าเธอน่ะโลภมาก

รัก คริสรักบี

รักเหมือนกันค่ะ” ได้โอกาส ก็หอมแก้มคนขี้แยไปหนึ่งที เลยได้ฝ่ามือมาเป็นของตอบแทน

เยอะไปค่ะ

อะไรกันคะ คนรักกันหอมแก้มก็ไม่ได้หรอคะ

 

ไม่มีคำตอบ มีเพียงใบหน้าที่หลุบลงต่ำ สองแก้มขึ้นสีเป็นริ้วแดงบางๆ มันน่ารักซะจนคนมองอดไม่ไหวต้องฉวยโอกาสหอมแก้มหล่อนอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เน้นย้ำกว่าครั้งแรก

 

บี!”

 

คนเสียเปรียบทำเสียงดุ แต่ใบหน้ากลับแดงทั้งใบแถมมีรอยยิ้มเล็กบนริมฝีปาก ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าหล่อนเขิน นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้สัมผัสอาการแบบนี้ อาการร้อนวูบวาบ ใจเต้นแรง

 

ไม่พอใจจะหอมคืนก็ได้นะคะ กี่ครั้งก็ได้ ตามที่พอใจเลยค่ะ” น้ำทิพย์ยื่นแก้มให้

ใครเขาอยากหอมกัน

ไม่หรอคะ นั้นบีหอมแทนละกัน

 

คนกระล่อนจับใบหน้าศิรินไว้และหอมแก้มซ้ายขวาสลับไปมา เกิดเสียงหัวเราะเล็กๆ แม้ศิรินจะทำเสียงดุและบอกให้เขาหยุด แต่เธอก็ชอบใจนะที่เขาทำแบบนั้น

 

พอแล้ว ซ้ำหมดแล้ว

ไม่หอมแล้วก็ได้ค่ะ

อ๊ะ!”

 

ศิรินยกมือปิดปากตัวเองเพราะรู้ว่าน้ำทิพย์กำลังคิดที่จะทำอะไร เขามองเธออย่างสงสัย จนคิ้วจะขมวดเป็นปม เธอไม่ได้หวงหรอกนะหากเป็นน้ำทิพย์ แต่มันยังมีเรื่องที่เธอคาใจอยู่

 

ทำไมละคะ” น้ำทิพย์ถามเสียงน้อยใจ

แล้วซินดี้ล่ะ” อีกคนทำหน้างงหนักกว่าเดิมอีก ซินดี้เกี่ยวอะไรด้วย

 

ไหนบอกว่าเปิดใจให้ซินดี้แล้วไม่ใช่หรอ

 

อ๋อ เรื่องนี้นี่เอง ลืมไปเลยแหะ เรื่องนั้นมันค่อนข้างซับซ้อนนิดหน่อย แต่คงไม่เสียเวลาหรอกมั้งที่เล่าให้ศิรินฟังเพราะเรายังมีเวลาอยู่ด้วยกันอีกเยอะ

 

ตอนเธอลากซินดี้ไปคุยกันสองต่อสองที่ระเบียงหลังบ้าน เธอสงสัยว่าซินดี้จริงจังกับเธอจริงๆหรือเปล่าหรือแค่แกล้งเล่นเท่านั้น เลยถามหล่อนออกไปตรงๆ

 

คุณชอบฉันจริงๆใช่ไหม

 

ซินดี้ดูจะอึ้งๆที่เธอถาม เธอรอคำตอบด้วยใบหน้าจริงจัง แต่อีกคนกลับหลบตาและอึกอักไม่ยอมตอบ จนเธอต้องถามย้ำอีกรอบ

 

คุณชอบฉันจริงหรือเปล่า

ทำไมถึงถามล่ะ” หล่อนไม่ตอบ แต่ถามกลับ

ฉันอยากแน่ใจว่าถ้าเปลี่ยนใจมาชอบคุณแล้วฉันจะไม่ผิดหวัง” ซินดี้มีสีหน้าตกใจอย่างเห็นได้ชัด

ทำไมถึง…”

ตกลงคุณชอบฉันหรือเปล่า” น้ำทิพย์ถามย้ำ เธอจริงจังเป็นอย่างมาก

ฉันชอบคุณนะ แต่ไม่ใช่เชิงชู้สาวอ่ะ

หมายความว่าไง

 

น้ำทิพย์แอบยิ้มดีใจ แต่ก็เนียนทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ เพราะเธออยากรู้เหมือนกันว่าซินดี้หลอกกันทำไม แล้วทำไปเพื่ออะไร จนหล่อนยอมบอกว่าที่ทำไปเพราะอยากจะทำให้ศิรินปรี๊ดแตก อยากลองใจดูว่าแผนของเธอจะง้างปากคนใจแข็งปากแข็งอย่างศิรินได้หรือเปล่า

 

จนแล้วจนรอดจะครบหนึ่งเดือนอยู่แล้ว ศิรินก็ยังนิ่งเฉยจนเธอต้องตีตั๋วให้พี่ชายสุดที่รักของนายหญิงกลับมาเมืองไทยด่วนๆ ก่อนที่สัญญาระหว่างน้ำทิพย์จะหมดลง

 

แต่จะมามือเปล่าก็ใช่เหตุ โชคดีที่ศิรินเคยสัญญาพล่อยๆไว้ว่าหากพลาดจากน้ำทิพย์เธอจะยอมแต่งงานกับคนที่พี่ชายหาให้ และมันก็ได้ผล หล่อนดูจ่อยไป สองวันหลังจากนั้นศิรินพยายามเข้าหาน้ำทิพย์แต่พอมีจังหวะหล่อนกลับไม่กล้า

 

กามเทพสาวแสนสวยอย่างเธอเลยตีเนียนบอกว่าน้ำทิพย์เปิดใจให้ เป็นเหตุให้ศิรินคิดหนัก ทำไมเธอจะไม่รู้ อยู่ห้องเดียวกัน เวลานอนบางทียังรู้สึกได้ว่าศิรินแทบจะนอนไม่หลับ

 

สุดท้ายเธอเลยร่วมมือกับน้ำทิพย์ โดยการให้น้ำทิพย์ไปแสดงความยินดีกับการแต่งงานบ้าบอนั่น ทำทีเหมือนปลาบปลื้มยินดีที่จะได้เห็นคนที่ตัวเองรักไปแต่งงานกับคนอื่น แม้ในใจน้ำทิพย์จะร้องตะโกน โหวกเหวกโวยวายว่าถ้ามันเกิดขึ้นจริง เขาไม่ยอมแน่!

 

และมันก็สำเร็จศิรินยอมลดทิฐิ ใจอ่อน และสารภาพรักกับเธอในที่สุด


ฟังมาถึงตรงนี้ ศิรินถึงกับอ้าปากค้าง..แผนการของคนพวกนี้ซับซ้อนกว่าที่หล่อนคิดและก็ไม่คาดคิดด้วยว่าจะแนบเนียน นี่หล่อนเสียรู้ยัยน้องสาวจอมแสบหรอกหรอเนี่ย

 

ร้ายกันจริงนะ

ก็นายหญิงใจร้ายก่อนนิคะ” น้ำทิพย์ดึงจมูกหล่อนอย่างหมั่นไส้

เธอต่างหากที่ร้าย เอาความรู้สึกฉันมาล้อเล่นร้องไห้จนตาบวมแล้วเห็นไหม” ศิรินกลับเข้าสู่โหมดนายหญิง 

บีขอโทษค่ะ แต่ถ้าไม่ทำจะรู้ได้ไงคะว่าคุณคริสรักบี

วิธีอื่นก็มีนิ

ไม่เอานะคะ ไม่งอนนะ บีขอโทษ

 

ศิรินก็ยังไม่หายโกรธ หล่อนหันหน้าหนี ไม่สบตาและไม่ตอบอะไรกลับ คนอายุน้อยก็เอาแต่พูดว่าขอโทษซ้ำๆ เพราะความเป็นเด็กเอาแต่ใจ น้ำทิพย์จับใบหน้าศิรินให้หันมามองกัน

 

ไม่หายโกรธ จะจูบนะคะ

อื้อ!” ศิรินครางประท้วง แกะมือน้ำทิพย์ออก แต่ไม่เป็นผล

จะหายไหมคะ

 

"บี! ปล่อย!" หันหน้าหนีไม่ได้ก็หลบตาไปทางอื่น ดื้อกว่าเด็กอนุบาลก็ศิรินนี่แหละ บทจะดื้อก็ดื้อซะจริง บทจะใจแข็งก็เล่นไม่ฟังใคร แบบนี้เธอต้องกำหราบ

 

ริมฝีปากบางทาบทับลงบนส่วนเดียวกัน คนที่ไม่ทันตั้งตัวเป็นต้องตกใจ มือบางทุบตีอีกคนแต่ไม่ได้ทำให้น้ำทิพย์ผละตัวออก กลับสอดแทรกลิ้นเรียวเข้าไปสำรวจด้านใน จากจูบที่ดูจะรุนแรงก็อ่อนลงเมื่อคนตัวเล็กยอมเปิดโอกาสให้

 

มือบางจิกแขนเสื้อคนตัวสูงไว้แน่น รู้สึกเหมือนขาเริ่มจะไม่มีแรง แขนแกร่งของน้ำทิพย์ย้ายโอบรั้งรอบเอวหล่อนไว้อีกข้างก็รั้งท้ายทอยของเด็กดื้อไม่ให้ถอยหนี

 

น้ำทิพย์ค่อยๆมอบจูบแสนละมุนให้แก่ศิริน ค่อยๆเป็นค่อยๆไปไม่เร่งรีบอยากให้จูบแรกของเราทั้งคู่เป็นที่น่าจดจำ มือบางที่จิกแขนเสื้อเธออยู่ดึงทึ้งและเริ่มส่งเสียงคราง น้ำทิพย์เลยต้องผละริมฝีปากออก

 

เสียงหอบหายใจกับใบหน้าแดงแจ๋ของนายหญิง มันช่างน่ารักน่าชังจะจริงลืมไป ก็จูบแรกของสาววัยสามสิบปลายๆ แค่จะถอยหลังหนียังจะล้มจนน้ำทิพย์ก็สอดแขนเข้าไปโอบเอวและดึงตัวหล่อนเข้ามากอด พร้อมกระซิบที่ข้างหู หยอกเย้าให้นายหญิงได้เขินเล่น

 

จูบของคุณคริส หวานจังเลยนะคะ






ตั้งแต่เปิดปากบอกความในใจกับน้ำทิพย์ไป ศิรินดูเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น ไม่เกร็งขรึม ทำหน้านิ่ง รู้สึกอะไรก็แสดงออกมาตรงๆ มันเป็นเรื่องที่ดีมากเลยนะ

 

ดีกับผีนะสิ!

 

เรียกหาเธอทุกห้านาทีมันไม่เท่าไหร่หรอก แต่ที่ให้ทำอยู่นี่คืออะไร? ซักผ้า กวาดบ้าน ถูบ้าน ล้างจาน ไม่ใช่ไม่อยากทำนะ แต่….คือ….เธอทำไม่เป็น! ไม่เคยทำด้วย

 

บี!”

 

นั้นไง! พึ่งจากกันได้สามนาที หล่อนเรียกหาอีกล่ะ

 

ขอตัวไปหานายหญิงสุดที่รักแปบนะคะ

 

            ค่ะ ว่าไงคะเธอตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ถึงเมื่อกี้จะบ่น พอเห็นหน้าคนรักมันก็หงุดหงิดไม่ลงนี่น่า

ซักผ้าอยู่หรอกหรอ อืม ไม่กวนล่ะ เดี๋ยวไปนั่งอ่านหนังสือรอตรงระเบียงชั้นสองนะ

 

อืม ไม่กวน ไม่กวนเลย แต่เชื่อสิ อีกห้านาทีหล่อนก็เรียกหาเธอเหมือนเดิม เป็นแบบนี้มาเกือบอาทิตย์แล้วล่ะ จากที่ซักผ้า กวาดบ้าน ถูบ้านไม่เป็น ตอนนี้เธอทำเป็นหมดแล้วนะ อ๋อ ไม่สิ เหลืออีกหนึ่งอย่างที่ศิรินไม่ให้เธอทำเข้าครัวไงล่ะ

 

ทุกอย่างเกิดขึ้นและจบลงอย่างรวดเร็วภายในเวลาไม่กี่วัน หลังจากที่เธอกับศิรินเคลียกันได้ วันถัดมาก็มีเรื่องให้เธอกับศิรินได้ประหลาดใจ จะว่าไปก็น่าจะเป็นเธอคนเดียวมากกว่าที่ทั้งอึ้งและตกใจ

 

พี่คงไม่ต้องหาเจ้าบ่าวให้แล้วใช่ไหมคะเคนพูดหยอกศิริน

จะหาก็ได้นะคะ ถ้าบีอนุญาตศิรินว่าพลางหันไปมองน้ำทิพย์ จากไม่สนใจก็หูผึ่งทันที

ไม่ค่ะ! เรื่องอะไรจะยอมน้ำทิพย์โอบไหล่ศิรินอย่างหวงแหน

หวงจริ๊ง! แต่ช่วยไปรักกันไกลๆได้ไหม จะอ้วก

 

ซินดี้เบ้ปากให้ รู้สึกเหม็นความรัก แต่น้ำทิพย์ก็ยังไม่ปล่อยมือออก ศิรินเองก็ยอมให้เขากอดอยู่อย่างนั้นไม่ได้ขัดขืน เคนมองน้องสาวกับคนรักก็พอโล่งใจ เขาจะได้หายห่วง

 

คริส

คะ?ศิรินเลิกคิ้ว น้ำเสียงเคนดูจริงจังกว่าปกติ

พี่จะย้ายไปอยู่ปารีส

 

เขาพูดมันออกมาอย่างยากลำบาก ศิรินไม่ตอบอะไร แต่แววตาหล่อนเปลี่ยนไป มันดูเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด และคนเก็บอาการเก่ง คลี่ยิ้มบางๆ ก่อนจะหันไปทางน้ำทิพย์และซินดี้

 

เธอสองคนออกก่อนทั้งสองเดินออกไปอย่างว่าง่าย

ไม่โกร-“

จะทิ้งกันอีกแล้วหรอ

 

คนเป็นน้องเอ่ยแทรก น้ำเสียงสั่นเครือ เธอกำลังกลั้นไม่ให้น้ำตาไหลต่อหน้าคนเป็นพี่ แต่ก็นั้นแหละ เธอมักจะอ่อนทุกครั้งเมื่ออยู่กับผู้ชายคนนี้

 

คริสเขาเรียกเธอแผ่วเบา คว้าร่างบางเข้ามากอด

ไม่รักกันหรือไงคนในอ้อมกอดว่าเสียงอู้อี้

รักสิคะ

รักแล้วทำไมต้องไป

 

เคนผละตัวออก มองหน้าที่เปื้อนคาบน้ำตา เขาเช็ดมันออกอย่างใจเย็น ไม่ว่าศิรินจะอายุเท่าไหร่ หล่อนก็คือเด็กน้อยขี้แยสำหรับเขา ศิรินคือสิ่งเดียวที่เขารักมากที่สุด

 

เราจะมีครอบครัวแล้วนะ พี่เองก็มีคนรักที่ต้องดูแล..เราสองคนก็ต่างมีหน้าที่ต้องทำจะมางอแงให้พี่อยู่ดูแลไม่ได้แล้วนะคะเคนยีผมน้องสาวเบาๆ

 

พี่ทิ้งคริสไปตั้งแต่คริสยี่สิบเจ็ด ไม่คริสว่าคนอื่นจะเหงาบ้างหรือไงศิรินทุบอกอีกคนไม่แรงมากนัก

พูดเหมือนเราเป็นเด็กแบเบาะ แล้วที่เหงาเป็นเพราะคริสไม่ยอมมีแฟนต่างหาก มัวแต่รอน้องอมยิ้มอยู่นั่นแหละ

 

ศิรินตาโต เคนรู้เรื่องน้องอมยิ้มได้ยังไง เหมือนเขาจะมองออกว่าเธอกำลังสงสัยฝ่ามือใหญ่ลูบหัวเธอแผ่วเบา อบอุ่นซะมัด

 

เลิกขี้แยได้แล้ว ระวังนะถ้าไปงอแงใส่บีบ่อยๆ เขาทนไม่ได้ขึ้นมาคราวนี้ได้เหงาตายแน่ๆ

ไม่มีทางศิรินตอบอย่างมั่นใจ เคนหัวเราะชอบใจ

 

เคลียกันเข้าใจ สองพี่น้องเดินกอดกันออกมาที่ห้องนั่งเล่น ซินดี้และน้ำทิพย์ต่างมองไปยังคนทั้งคู่ ก่อนที่ซินดี้จะลุกขึ้นไปยืนตรงหน้าเคน ศิรินมองหล่อนนิดหน่อยก่อนจะถอยออกห่างเคนและเดินไปนั่งใกล้น้ำทิพย์

 

พี่คริสยอมไหมคะซินดี้เอ่ยถามเคน เขาเพียงพยักหน้ารับ

พี่กับบี๋..เออ..ซินดี้ เดินทางอีกสองวันนะศิรินพยักหน้ารับทราบ แต่คนที่กำลังเอ๋อคือน้ำทิพย์

สองคนนี้เขา

 

น้ำทิพย์ชี้นิ้วสลับไปมาระหว่างเคนและซินดี้ ใบหน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม ศิรินเองอึ้งนิดหน่อยแต่เธอพอทราบก่อนหน้านั้นแล้วล่ะ เพราะซินดี้ใส่แหวนหมั้นในวันที่เคนมา ทั้งที่ก่อนหน้าไม่มีและแหวนหมั้นของหล่อนดันเหมือนกันกับแหวนหมั้นของพี่ชายเธอ

 

ซินดี้คู่หมั้นพี่เองเคนเอ่ยบอก เขารู้แล้วล่ะว่าศิรินรู้ เพราะน้องสาวเขาไม่ได้ว่าอะไร กลับนิ่งเฉย

ห๊า! คู่หมั้น? แสดงว่า..” น้ำทิพย์หันไปมองศิริน แต่เหมือนว่าเธอจะตกใจอยู่คนเดียว

ฉันควรเรียกเธอว่าอะไรดี พี่สะใภ้?ศิรินถาม

เรียกเด็กแสบเหมือนเดิมแหละพี่คริส เพราะไม่แน่ เราจะอาจจะไม่ได้แต่งศิรินเลิกคิ้ว

ไม่เอาน่าบี๋ ไหนคุณสัญญา ถ้าผมทำตัวน่ารักคุณจะยอมแต่งกับผม

 

ศิรินไม่เคยเห็นพี่ชายตัวเองขี้อ้อนเหมือนแมวแบบนี้มาก่อนเลย และไม่คิดด้วยว่าเด็กสาวอย่างซินดี้จะสยบคาสโนว่าอย่างเคนได้ ว่าที่พี่สะใภ้เธอต้องไม่ธรรมดาแน่

 

ฮื้ม! ไปรักกันไกลๆได้ไหมคะ เหม็นความรักน้ำทิพย์แย้งขึ้น ทั้งสามคนเลยหัวเราะออกมาพร้อมกัน

 

 

 

เธอได้คุยเรื่องระหว่างเรากับศิริน ว่าจะดำเนินต่อไปอย่างไรดีคำตอบที่ได้คือ เริ่มต้นใหม่ แต่ไม่ได้ทำความรู้จักกันใหม่นะ แค่อยู่ในระยะทดลอง ลองใช้ชีวิตกันแบบคู่รัก โดยไม่ต้องกั๊กความรู้สึกแสดงตัวตนของตัวเองออกมา

 

จะได้รู้กันไปเลยว่าอีกฝ่ายรับความเป็นตัวตนของกันได้แค่ไหน ศิรินบอกว่าดีกว่าแต่งงานกันไปแล้วมารู้ตัวตนอีกฝ่ายทีหลังหากรับไม่ได้ การเลิกราก็เกิด เธอไม่อยากให้เป็นแบบนั้น เธออยากแต่งงานเพียงแค่ครั้งเดียว และแต่งกับคนที่เธอคิดว่าเขาคนนั้นคือคนที่จะอยู่ข้างๆ ไม่ทิ้งเธอไปไหน

 

บี!”

 

เรียกอีกแล้ว วันนี้เธอจะซักผ้าเสร็จไหมล่ะ ลืมบอก ซักมือ!

 

มาแล้วค่า น้ำทิพย์รีบวิ่งมาหาศิรินทันที อีกคนยืนกอดอกทำหน้ายู่

อยากทานสปาเก็ตตี้ร้านโปรดจัง

อ่าแต่งตัวรอเลยนะคะ เดี๋ยวบีทำงานบ้านเสร็จจะรีบพาไปเลย

โอเค๊!”

 

แฟนหรือลูกกันว่ะ พูดจบก็หมุนตัวเดินกลับขึ้นห้องไปเลย ส่วนเธอ..ซักผ้าต่อ ใครบอกว่ามีแฟนเป็นนายหญิงเจ้าของไร่องุ่นเกือบร้อยไร่แล้วจะสบาย จงดูเธอเป็นตัวอย่าง พอจะเห็นอนาคตพ่อบ้านรำไร #ทาสเมีย2017

 

น้ำทิพย์โพสต์ภาพตัวเองตอนซักผ้า ทำหน้าบึ้งนิดๆ พร้อมติดแฮชแท็กทาสเมีย บอกให้ประชาชีได้รับรู้ว่าหมดยุคพ่อบ้านใจกล้าแล้ว โพสต์ได้สองนาทียอดไลค์ก็ปาไปเกือบพัน คนพวกนั้นกำลังยินดีกับเธอใช่ไหม

 

เฮ้อออร่างสูงยกแขนปาดเหงื่อพร้อมถอนหายใจ หลังจากตากผ้าชิ้นสุดท้ายเสร็จ

 

น้ำทิพย์เดินเข้ามาในครัวหาน้ำดื่ม ซึ่งเจอเข้ากับแม่บ้านเขาจึงรินน้ำให้เธอเพราะเห็นว่าเธอคงจะเหนื่อย เกือบจะโล่งแล้วแท้ๆ หากสายตาไม่เหลือบไปเห็นนาฬิกา เหลือเวลาแค่สิบนาทีเท่านั้น เธอลืมไปเลยว่านัดศิรินทานข้าว

 

คนตัวสูงรีบวิ่งขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เธอหาชุดที่จะใส่ มีแต่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ขาดๆ ใส่ไปมีหวังศิรินด่าตาย ทำยังไงได้เสื้อผ้าใส่ออกงานตากอยู่นี่น่า เพราะรีบจนไม่ทันเห็นชุดที่วางอยู่บนเตียง

 

น้ำทิพย์หยิบมันไปเปลี่ยนทันทีเพราะเหลือเวลาไม่มาก แต่งตัวเสร็จเธอก็รีบลงมาหาศิริน ซึ่งเธอเลทมาห้านาที ลงมาถึงด้านล่างก็เจอแผ่นหลังขาวเนียนสะดุดตา เจ้าของแผ่นหลังหันมาหาเธอเหมือนเป็นภาพสโลว์ ศิรินในจั๊มสูทเกาะอก ดูเปรี้ยวขึ้นเยอะ

 

ชุดของหล่อนแมทกับชุดเธอโดยปริยาย เมื่อได้สติเธอไม่รีรอรีบพาศิรินออกไปทันที แต่หล่อนกลับบอกว่าวันนี้ไม้จะขับรถให้ ก็แปลว่าเธอไม่ต้องขับ ก็ดีเหมือนกัน เหนื่อยมาทั้งวัน ขอนั่งข้างนายหญิงให้หายเหนื่อยซะหน่อย

 

รถจอดลงเมื่อถึงที่หมาย ปกติร้านนี้คนเยอะนี่น่า ทำไมวันนี้ดูเงียบๆน่าจะมีงานแหละมั้ง น้ำทิพย์จับมือศิรินและเดินเข้าไปข้างใน พนักงานร้านนี้รู้ดีว่าโต๊ะประจำของพวกเธอคือโต๊ะไหน

 

บรรยากาศในร้านวันนี้ดูอบอุ่น ละมุนแปลกๆ แต่ก็ดีนะ เหมือนเธอกำลังออกเดทกับศิรินอย่างเป็นทางการ วันนี้ศิรินสวยมาก พึ่งสังเกตว่าเธอแต่งหน้าแม้จะแต่งอ่อนๆ ก็แต่งตัวเป็นนี่น่า น่าจะแต่งแบบนี้ทุกวัน น้ำทิพย์คิด

 

บีศิรินหยุดเดิน หันมาเรียกเธอก่อนที่จะถึงโต๊ะ

คะ?

ไปรอที่โต๊ะนะ ขอเข้าห้องน้ำก่อน

ให้ไปเป็นเพื่อนไหมคะ

 

ศิรินส่ายหน้า และเดินออกไปเธอเดินตามพนักงานมาที่โต๊ะ แปลกๆแหะ เธอนั่งมองนู้นมองนี่ไปเรื่อยเพื่อรอศิริน รอได้สักพักไฟในร้านก็ดับสนิท ดีจริง! ไฟดับวันที่เธอมาออกเดทกับศิริน

 

แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู…”

 

เสียงเพลงคุ้นหูดังขึ้นในความมืด เธอมองไปตามเสียง เห็นแสงเทียนที่ปักอยู่บนเค้กและที่ประหลาดกว่านั้นคือคนที่ถือมันมาคือศิรินและหล่อนก็ร้องเพลงวันเกิดไปเรื่อยๆ จนมาหยุดตรงหน้าเธอ

 

แฮปปี้เบิร์ดเดย์….ทูยู! อธิฐานสิบี

 

คนตัวเล็กว่าพร้อมยิ้มกว้าง รอยยิ้มสดใสของหล่อนทำเอาเธอยิ้มตาม น้ำทิพย์หลับตาอธิฐานก่อนจะเป่าเค้ก ไฟในร้านกลับมาสว่างเหมือนเดิม ศิรินยื่นเค้กให้พนักงานและเดินไปนั่งที่โต๊ะตรงข้าม

 

ชอบไหม

ชอบมากค่ะ ขอบคุณนะคะ

 

เธอลืมวันเกิดของตัวเองอีกแล้วสินะ เมื่อก่อนเธอไม่เคยใส่ใจกับวันเกิดสักเท่าไหร่ จะมีก็แค่ตื่นมาทำบุญตักบาตรกับแม่ในตอนเช้าเท่านั้น แค่นั้นก็ถือว่าพิเศษแล้วนะ แต่วันเกิดปีนี้กลับพิเศษกว่าทุกปีที่ผ่านมา

 

คนฉลองวันเกิดด้วยก็พิเศษ ทุกอย่างพิเศษไปหมดตั้งแต่ได้รู้จักกับผู้หญิงชื่อศิริน กล้าพูดได้เลยว่าวันนี้เธอมีความสุขที่สุด อยากหยุดเวลาเอาไว้จัง เธอชอบรอยยิ้มตาหยีของคนตรงหน้า ชอบตอนหล่อนเล่าถึงที่มาในการจัดงาน ชอบที่หล่อนดูร่าเริงสดใส ชอบทุกอย่างที่เป็นศิริน

 

มีความสุขล่ะสิศิรินเอ่ยถาม

ที่สุดเลยค่ะ แบบนี้ต้องมีรางวัลไหมคะ

ไม่ได้ทำดีหวังผลซะหน่อย

แต่บีอยากให้

 

น้ำทิพย์เอื้อมมือไปจับมือศิริน สายตามองหล่อนไม่ลดละ ดึงมือบางมาจุมพิตเบาๆ เธอค้างไว้แบบนั้นจนพอใจ ใบหน้าคนตัวเล็กขึ้นริ้วสีแดงจางๆ แต่กลับไม่ดึงมือหนี ดวงตาสองคู่สบสายตากันแน่นิ่ง โลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุน

 

หากรู้มาก่อนว่านายหญิงก็มีมุมหวาน น่ารัก และอ่อนโยนขี้อ้อนแบบนี้ เธออยากจะย้อนเวลากลับไป อยากให้โมเม้นท์นี้เป็นจุดเริ่มต้นความรักของเรา แต่ก็นั้นแหละ ทุกอย่างจะสมหวังก็ย่อมมีอุปสรรคอยู่แล้ว

 

 

ระเบียงบนชั้นสองถูกตกแต่งด้วยดวงไฟเล็กๆ มีเตียงนอนสำหรับดูดาวพิเศษกว่านั้นคงเป็นไวน์ชั้นดีของทางไร่ เหมือนคนจัดจะรู้ว่าทานข้าวเสร็จจะต้องมาต่อกันที่นี่ และคนเจ้าแผนการก็นอนเอนกายอยู่ข้างๆเธอนี่ไง

 

รู้ได้ไงคะว่าวันนี้วันเกิดบีน้ำทิพย์หันไปถามศิรินที่กำลังจิบไวน์

ควรถามใหม่นะ ว่ามีอะไรบ้างที่เกี่ยวกับบีแล้วคริสไม่รู้

แอบไปสืบประวัติบีมาหรอคะน้ำทิพย์ว่าอย่างจับผิด แต่อีกคนส่ายหน้าและยิ้มบางๆ

อยากรู้หรือเปล่าว่าน้องอมยิ้มรักแรกของคริสคือใคร

 

น้ำทิพย์ขมวดคิ้ว นั้นสิ เธอลืมเรื่องน้องอมยิ้มไปเลย เอาจริงๆตอนนี้ก็ไม่อยากรู้แล้วล่ะ ไม่อยากปวดใจที่ต้องรู้ว่ายัยเด็กบ้านั่นเป็นใคร ทำไมมีอิทธิพลต่อใจนายหญิงซะเหลือเกิน แต่ในเมื่อศิรินอยากบอกเธอจะรับฟังไว้ก็ได้

 

ใครหรอคะ?

เป็นเด็กขี้แย ไม่ยอมเข้าโรงเรียน กอดขาแม่ร้องไห้พูดอยู่ประโยคเดียวว่า หนูจะกลับบ้าน แต่พอมีเด็กผู้ชายตัวเล็กๆถืออมยิ้มไปให้ก็หยุดร้องแถมใจง่ายปล่อยให้เขาจูงมือเข้าโรงเรียนอีก เด็กอะไรไม่รู้ซื่อบื้อซะจริง

 

คนเล่าเหมือนแอบหลอกด่า ส่วนคนฟังกำลังขมวดคิ้วแทบเป็นปม เหตุการณ์มันดูคุ้นๆ เหมือนเธอตอนเด็กเลย ไม่น่าเชื่อว่าจะบังเอิญอะไรได้ขนาดนี้ ศิรินเหลือบมองน้ำทิพย์ ก่อนเขาจะเงยหน้ามาถามต่อ

 

แล้วไปหลงรักเด็กคนนั้นได้ยังไงคะ

ตอนเย็นคริสแอบไปดักเจอ เราคุยกัน เลยรู้ว่าเขาชอบอมยิ้มมาก คริสเลยสัญญาว่าจะซื้อมาให้ทุกเย็น

ฟังไปฟังมาเหมือนบีตอนเด็กเลยค่ะ

ใช่ ก็น้องอมยิ้มคือบี

อ๋อน้ำทิพย์พยักหน้าเข้าใจ

 

เดี๋ยวนะ! เมื่อกี้คริสบอกว่าน้องอมยิ้มคือ….

 

            เมื่อกี้ที่พูด…” น้ำทิพย์เบิกตากว้างกับข้อมูลใหม่

ต้องให้บอกไหมว่าชื่อเด็กหญิงน้ำทิพย์

แสดงว่าพี่สาวคนนั้น

คริสเองแหละศิรินตอบเหมือนมันไม่ใช่เรื่องน่าตื่นเต้นอะไร

 

แต่จะรู้ไหมนะ ว่าใจน้ำทิพย์เต้นแรงซะจนมันจะหลุดออกมาจากอก เขามองหน้าศิรินแทบไม่เชื่อสายตา พี่สาวใจดีคนนั้น คนที่เธอรออมยิ้มจากเธอทุกเย็น แต่อยู่หล่อนก็หายไปจนเธอตัดใจที่จะลืมเพราะคิดว่าเขาคงไม่กลับมาอีกแล้ว

 

มากอดคริสทำไม

 

น้ำทิพย์โผกอดศิริน ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้คืออะไร มันดีใจ ประหลาดใจ อีกหลายอย่างตีรวนกันไปหมด อยากขอบคุณแต่ไม่รู้จะพูดว่าอะไรดี ศิรินพอจะเข้าใจเธอกอดตอบน้ำทิพย์ ลูบหัวเด็กน้อยเบาๆ

 

รู้หรือยัง ว่ารักมากอ่ะ




Talk ::

แล้วรู้หรือยังว่าตอนหน้าวทานิกาจะคัมแบล็ค!!!


ไม่ดราม่าแน่นอน ไรท์ไม่รับประกัน 55555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

987 ความคิดเห็น

  1. #984 pingpangl (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 00:58
    ฮื่อออ เขียนดีมากค่ะไรททททท
    #984
    0
  2. #468 nanaki_yui (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 21:16
    บีย์รู้ยังว่าคริสรักมากอ่ะ
    คุณค่ะพี่คริสหวานมากกกกก
    #468
    0
  3. #467 ShaLam (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 15:22
    ฮืออ แอบร้องไห้ตอนเขาสารภาพรักกันด้วยอ่ะ555555 นายหญิงดูเป็นผู้หญิงตัวเล็กเลยนะคะตอนสารภาพไปแล้ว งื้อออ ฟิน
    #467
    0
  4. #466 karn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 15:57
    เขาเพิ่งจะหวานกันเองไรท์อย่าเพิ่งดราม่าเลยน๊า น้องอมยิ้มกับนายหญิงน่ารักมากอ่า
    #466
    0
  5. #465 Delight (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 14:20
    น้องอมยิ้มน่ารัก ^^
    #465
    0
  6. #464 lovefilmmy1906 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 10:20
    รู้แล้วค่าว่ารักมากก งือออเขินนน คุณคริสมุมนี้น่ารักเว่อ
    #464
    0
  7. #463 PearArirat (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 08:24
    อู่ยยยย หวานนนน รู้หรือยังว่ารักมากอ่ะ
    #463
    0
  8. #462 ploychy402 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 08:13
    โอ้ยยย เหม็นความรัก5555
    #462
    0
  9. #461 panpongket (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 01:33
    อ่านถึง รู้ยังว่ารักมากอ่ะ โคตรเขิน พอมาอ่าน วาทานิกาจะคัมแบล็คเท่านั้นแหละ อห สัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่าง
    #461
    0
  10. #460 Vanessa thimp (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 01:27
    งื้ออออเค้าเข้าใจกันแล้ว แต่เดี๋ยวคุณแพรจะมาหรอ มาทำไม เอามาม่ามาให้หรอ ไม่เอารีดกินข้าวอิ่มแล้ว
    #460
    0
  11. #459 Honhon99 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 01:24
    ชี คัมแบล็ค!!! ????????
    #459
    0
  12. #458 TIST_CHILL (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 01:17
    น้องงงงงง น่ารักจังงงง
    #458
    0
  13. #457 clubbc (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 00:09
    งืออออ น่ารักจัง น้องอมยิ้มของพี่คริส
    #457
    0
  14. #456 khunnie_fan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 23:50
    แล้วเมื่อไรเค้าจะยิ้มกันคะไรท์!!!! 5555555
    #456
    0
  15. #455 NISI_WOO (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 23:30
    น้องอมยิ้ม?//?
    #455
    0
  16. #454 AmolvanMN (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 23:21
    แพรไม่ต้องมาก็ได้นะคะไรท์ 5555555
    #454
    0
  17. #453 Pream_fata (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 23:14
    ไม่ดราม่าจริงนะคะไรท์
    #453
    0
  18. #452 บีคริส (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 23:12
    เขินอ่ะ อิจแบบเบาหวานขึ้นตาเลย ตอนหน้าจะไม่ดราม่าจริงใช่ไหม แอบกลัวไรท์ไว้ก่อน55
    #452
    0
  19. #451 homesixth (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 23:09
    ตอนนี้นายหญิงอย่างน่ารักเลย
    #451
    0
  20. #450 MooKky\'s Organo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 23:06
    หวานมากๆเลย แต่ ตอนหน้าต้องสู้รบกับมารความรักต่ออีกแล้วหรอคะ
    #450
    0
  21. #449 Toeyy7038 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 23:04
    ยูโกโฮมเลยวทานิกาไม่ต้องคัมแบ็คมาแล้ว 555555555555
    #449
    0
  22. #448 KOYGNOHYS (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 01:21
    เขินน สู้ๆนะไรท์
    #448
    0
  23. #445 Delight (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 21:19
    กลับมาเป็นพี่คริสกับน้องบีแล้วน่ารักกก
    #445
    0
  24. #444 JijiPoompech (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 22:40
    เขินนนนนทำไมน่ารักขนาดนี้>////<
    #444
    0
  25. #443 Juonnnnn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 18:20
    เขินนนนนหนักมาก
    #443
    0