Little Heart [บีคริส]

ตอนที่ 9 : EP.8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,984
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    23 พ.ค. 60


พนักงานในร้านดูจะชินกับการที่น้ำทิพย์มารับมาส่งศิรินบ่อยๆเพราะวันไหนที่ศิรินเดินเข้ามาในร้านด้วยท่าทางอารมณ์ดีก็เดาได้ไม่อยากเลยว่าคนรู้ใจอย่างน้ำทิพย์มาส่งแน่นอน ว่าไม่ทันขาดคำคนที่พวกเธอเดาก็เดินตามเข้ามาพร้อมถือกระเป๋าและเอกสารให้อีกด้วย


"ส่งฉันแค่นี้ก็พอ เดี๋ยวคุณไปทำงานสาย"


"คุยงานเสร็จจะรีบมารับไปทานข้าวนะคะ"


"ไม่ต้องรีบมากละฉันรอได้"


"ไปนะ"


ศิรินพยักหน้าและยิ้มให้คนตัวสูงที่โบกมือให้เธอท่าทางเก้ๆกังๆเหมือนเขินอายแต่การกระทำของน้ำทิพย์ก็ทำให้เธอเขินซะอย่างนั้นจนลืมไปว่าลูกน้องยืนมองอยู่นานแล้ว พอรู้ตัวศิรินก็คีพลุคเจ้านายเก็กฟอร์มก่อนจะเดินขึ้นห้อง



น้ำทิพย์ไม่ค่อยจะชินกับเส้นทางในกรุงเทพเท่าไหร่เพราะเธอพึ่งจะได้ใช้ชีวิตในเมืองหลวงอย่างจริงๆจังๆก็หลังจากมาหาศิรินนี่แหละทุกทีจะมีคนตัวเล็กนั่งข้างๆคอยบอกทางเธอแต่ตอนนี้เธอคงต้องพึ่งจีพีเอสแล้วละ แต่ดูเหมือนจีพีเอสก็ช่วยอะไรเธอไม่ได้สักเท่าไหร่


กว่าจะมาถึงน้ำทิพย์ก็เลทไปเกือบครึ่งชั่วโมงร่างสูงมองนาฬิกาข้อมือก่อนจะถอนหายใจเธอคิดว่าถ้าเข้าไปข้างในร้านแล้วหุ้นส่วนคนสำคัญจะไม่รอเธอ เธอจะไม่โทษใครเลยเพราะเธอไม่ศึกษาเส้นทางให้ดีซะก่อน


"ไม่ทราบว่ามากี่ท่านครับ" พนักงานของร้านเอ่ยถาม


"เออ พอดีจองไว้ค่ะ"


"ใช่คุณน้ำทิพย์หรือเปล่าครับ"


"ค่ะ"


"เชิญด้านนี้เลยครับ"


พนักงานพาเธอมายังโต๊ะที่ได้โทรมาจองไว้พอเห็นคนที่นั่งหันหลังให้กันก็ต้องโล่งใจที่เขายังรอเธออยู่น้ำทิพย์ไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปทักทายอีกฝ่ายทันทีไม่อยากให้เสียเวลาไปมากกว่านี้


"ขอโทษนะคะที่ให้รอ"


คนตรงหน้าที่เอาแต่สนใจมือถือกดอะไรสักอย่างก่อนจะเก็บมันลงกระเป๋าและเงยหน้าขึ้นมามองเธอ เพียงแค่ได้มองหน้าชัดๆบอกได้เลยว่าเธอเป็นผู้หญิงที่สวยมากขนาดน้ำทิพย์ยังต้องมองไม่กระพริบตา


"กะว่าอีกห้านาทีถ้าคุณไม่มาฉันจะสั่งคุณพ่อถอนหุ้นตัวนี้ซะ" ดูเหมือนเป็นคำหยอกล้อแต่น้ำทิพย์เข้าใจดีว่าหล่อนหมายความว่าอย่างนั้นจริงๆ


"ขอโทษอีกครั้งนะคะ ฉันว่าเรามาคุยงานกันดีกว่าไหมคะจะได้ไม่เสียเวลาอีก" น้ำทิพย์หยิบเอกสารขึ้นมาแต่ยังไม่ทันจะได้คุยก็โดนอีกฝ่ายท้วงขึ้นมาซะก่อน


"จะไม่แนะนำตัวให้ฉันรู้จักหน่อยหรอคะ"


"เออ..อ่อ บีค่ะ แล้วคุณ.." 


"ยิปซีค่ะ เรียกซีเฉยๆก็ได้ค่ะ"


"ค่ะ คุณซี" น้ำทิพย์ยิ้มให้หล่อนก่อนจะคุยงานกันต่อตอนแรกน้ำทิพย์คิดว่ายิปซีไม่น่าจะรู้เรื่องหรือรายละเอียดของการสร้างคอนโดเท่าไหร่แต่พอได้ลองคุยเธอกลับให้คำแนะนำและมุมมองใหม่ซึ่งไม่คิดว่าคนอายุน้อยขนาดนี้จะตีโจทย์ออกได้ดีทีเดียว


"ขอบคุณและขอโทษด้วยนะคะที่ปล่อยให้รอนาน" 


"ฉันจะรับคำขอโทษถ้าเที่ยงนี้คุณไปทานข้าวเป็นเพื่อนฉัน"


"เออ.."


น้ำทิพย์ค่อนข้างหนักใจเพราะเธอนัดศิรินไว้แล้วแต่คนตรงหน้าก็เป็นถึงหุ้นส่วนคนสำคัญจะปฏิเสธก็กลัวเสียมารยาทอีกเสียงการแจ้งเตือนจากมือถือดังขึ้นช่วยชีวิตน้ำทิพย์พอดี


Cris.H : จองร้านไว้รอแล้วนะคะ รีบมานะ


แค่เห็นชื่อคนส่งมาก็ทำให้น้ำทิพย์ยิ้มหน้าบานแล้วก่อนจะต้องเก็บโทรศัพท์เพราะเธอยังไม่ได้ให้คำตอบอีกคนเลยแต่เหมือนว่าคนตรงหน้าจะดูออกก็ยังไม่ได้บอกเธอก็ถามขึ้นมาซะก่อน


"แฟนหรอคะ"


"จะเรียกอย่างนั้นก็ได้ค่ะ"


"คุณคงนัดเธอไว้ใช่ไหมคะ"


"ค่ะ ต้องขอโทษด้วยจริงๆนะคะที่ไปทานข้าวด้วยไม่ได้" ยิปซียิ้มอย่างขำๆเล่นเอาน้ำทิพย์ประหม่าเพราะไม่รู้ว่าตัวเองพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า "ขำทำไมหรอคะ"


"ก็ดูคุณสิทำท่าเหมือนกลัวว่าฉันจะบีบคอถ้าคุณปฏิเสธ" ว่าแล้วหล่อนก็ขำอีกน้ำทิพย์เลยได้แต่ยิ้มเขินๆที่โดนแซว "รีบไปเถอะค่ะเดี๋ยวแฟนคุณจะรอนานนะ"




น้ำทิพย์รีบมาหาศิรินทันทีเพราะตอนนี้ก็เกือบจะบ่ายโมงแล้วพอมาถึงที่ร้านพนักงานก็ชี้ไปยังร่างบางที่นั่งรอกันอยู่แล้วแต่สีหน้าพนักงานบอกได้เลยว่าคงโดรศิรินเหวี่ยงไปแล้วแน่ๆ


"มาแล้วค่ะ" ศิรินปรายตามองเธอก่อนจะก้มอ่านนิตยสารต่อ "งอนหรอคะ" ไม่มีเสียงตอบจากคนตัวเล็กเลยน้ำทิพย์เลยย่อตัวลงข้างๆเก้าอี้ที่ศิรินนั่ง "ถ้าหอมแก้มหนึ่งทีจะหายงอนหรือเปล่าน้าาา" ศิรินก็ยังไม่ตอบทำเหมือนไม่ได้ยินแล้วน้ำทิพย์ก็ทำอย่างที่พูดโดยการยืดตัวไปหอมแก้มศิริน


"แค่ทีเดียวคิดว่าจะหายหรอ" คนตัวเล็กพูดก่อนจะแอบอมยิ้มแล้วน้ำทิพย์ก็หอมเธออีกรอบ


"หายงอนแล้วเนาะ"


"เปล่างอนซะหน่อยแค่อยากแกล้งเฉยๆ" ศิรินว่าอย่างอารมณ์ดีและหยิบกระเป๋าเพื่อจะออกไปทานข้าว


"ไม่ใช่อยากให้บีหอมหรอกหรอคะ"


พอพูดโดนจุดเข้าหน่อยคนตัวเล็กก็รีบเดินหนีแก้เขินซะงั้นต่อให้ศิรินงอนเธอจริงๆเธอก็จะง้อถึงจะงี่เง่ากว่านี้เธอก็คงจะง้อศิรินอยู่ดีนั้นแหละไม่ว่าใครจะถูกหรือผิดเธอจะเป็นฝ่ายง้อก่อนเพราะไม่อยากจะเสียเวลารักกัน






"อีกสองวันบีจะกลับเชียงใหม่แล้วนะ"


"อ้าวหรอ ทำไมกลับไวจังอ่ะ" ศิรินว่าแต่แอบทำเสียงงอแง


"ช่วงนี้ต้องไปๆมาๆอยู่ยาวไม่ได้หรอก"


"รอคริสก่อนไม่ได้หรอวันพุธคริสนัดลูกค้าดูแบบชุดพอดี คุยงานเสร็จคริสจะได้ไปด้วยไง"


ศิรินว่าอย่างอ้อนๆจนน้ำทิพย์ต้องพยักหน้าเป็นคำตอบคนตัวเล็กยังบอกอีกว่าเธอจะไปเซอร์ไพร์น้ำฝนโดยการห้ามน้ำทิพย์ไม่ให้บอกลูกล่วงหน้าด้วย น้ำทิพย์ก็ตกปากรับคำเป็นอย่างดี


ช่วงบ่ายศิรินว่างไม่ต้องกลับเข้าไปที่ร้านอีกเลยพาน้ำทิพย์มาเดินเล่นดูนู้นนี่แต่ส่วนใหญ่จะเป็นศิรินมากกว่าที่เข้าร้านนั้นออกร้านนี้ทั้งที่บอกไว้แล้วแท้ๆว่าจะพาน้ำทิพย์แต่เหมือนตัวเองจะเที่ยวเองซะมากกว่า


"กระเป๋าใบนี้สวยดีเนาะ" อยู่ๆศิรินก็พูดขึ้นมา


"อยากได้หรอคะ"


"มาใหม่เลยนะบีเห็นบอกว่าเหลือใบสุดท้ายแล้วจะไม่มีการนำเข้าอีกแล้วด้วย" 


ศิรินยืนจ้องมันด้วยสายตาละห้อยไม่ใช่ว่าเธอไม่มีเงินซื้อนะแต่ว่าเดือนนี้เธอซื้อไปแล้วสี่ใบซึ่งมันเกินข้อตกลงที่ว่าห้ามซื้อกระเป๋าเกินสามใบต่อเดือนแต่ใบที่สี่เธอแอบซื้อตอนน้ำทิพย์บินกลับเชียงใหม่


"เดี๋ยวเดือนหน้ามันก็มีรุ่นใหม่ออกมาค่อยซื้อก็ได้นิคะ"


"ค่ะ"


คนตัวเล็กต้องตัดใจถึงจะอยากได้แต่คงต้องรอเดือนหน้าน้ำทิพย์เองก็รู้ว่าศิรินอยากได้มันเป็นธรรมดาของเจ้าแม่แฟชั่นอย่างศิรินที่ต้องมีกระเป๋าแบรนด์หรูไว้คอยใช้คู่กับชุดของเธอที่ใส่แทบจะไม่ซ้ำกันในแต่ละวัน แต่เธอก็ต้องใจแข็งที่จะไม่ตามใจเพราะไม่อย่างนั้นศิรินก็จะเคยตัว


"เย็นนี้ไปดินเนอร์กันไหมคะ" น้ำทิพย์เอ่ยถาม


"หืม? คิดยังไงถึงชวนเนี่ย"


"ก็อยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้างอยากรู้ว่าดินเนอร์ที่นี่กับที่เชียงใหม่จะต่างกันไหม"


"ไม่ต่างหรอก" 


"ทำไมละ บีว่าที่นี่น่าจะหรูและถูกใจคริสมากกว่าเชียงใหม่นะ" น้ำทิพย์ถามอย่างสงสัย


"เรื่องบรรยากาศคริสไม่สนหรอกแค่มีบีอยู่ด้วยมันก็พิเศษมากพอแล้ว"


เจอศิรินพูดแบบนี้น้ำทิพย์ถึงกับไปไม่เป็นรีบหันหน้ามองทางเพราะไม่นั้นเธออาจจะขับรถชนคันข้างหน้าก็ได้ศิรินที่จ้องมองอีกคนเพียงเสี้ยวหน้าต้องแอบขำเพราะใบหน้าของน้ำทิพย์แดงอย่างเห็นได้ชัด แก้มแดงไม่พอหูก็แดงไปด้วยไม่บอกก็รู้ว่าเขินขนาดไหน




จบมื้อดินเนอร์ทั้งสองก็กลับมาพักผ่อนพรุ่งนี้ศิรินต้องเข้าไปเคลียบัญชีที่ร้านเพราะเธอจะเชียงใหม่เลยต้องทำอะไรให้มันเสร็จก่อนไม่อย่างนั้นน้ำทิพย์ไม่ให้เธอไปแน่ก็อีกคนเป๊ะไปซะทุกอย่างบางทีเรื่องบัญชีศิรินยังต้องให้น้ำทิพย์ช่วยดู


"คุณฝนโทรมาบ้างหรือเปล่าคะ" ศิรินเอ่ยถามหลังจากอาบน้ำเสร็จ


"ไม่เลยค่ะ"


"ปกติถึงแล้วต้องโทรบอกนิคะหรือว่าลูกเป็นอะไรหรือเปล่า" ศิรินว่าอย่างเป็นห่วงกำลังจะหยิบโทรศัพท์โทรหาแต่น้ำทิพย์ก็เอ่ยห้ามก่อน


"บีโทรไปแล้วค่ะแต่ไม่ติดสงสัยไม่มีสัญญาณ"


"นี่ไม่ห่วงลูกบ้างหรือไงโทรหาเพื่อนๆของคุณฝนยัง"


ศิรินกระวนวายยกใหญ่เพราะน้ำฝนไม่เคยขาดการติดต่อหากไปเที่ยวที่ไหนโดยไม่มีเธอกับน้ำทิพย์ไปด้วยแต่นี่น้ำทิพย์กลับนั่งเฉยไม่เดือดร้อนอะไรเลย


"ใจเย็นๆค่ะ บีโทรหาเพื่อนที่เป็นเจ้าของรีสอร์ทแล้วเขาบอกว่าคุณฝนถึงที่พักอย่างปลอดภัยแต่สัญญาณมือถือใช่ไม่ได้ใช่ได้แต่โทรศัพท์ของทางรีสอร์ทเท่านั้น"


น้ำทิพย์รีบอธิบายให้ศิรินฟังก่อนที่คนตัวเล็กจะร้อนใจไปมากกว่านี้พอได้ยินแบบนั้นศิรินก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกก่อนจะหันมามองน้ำทิพย์อย่างเคืองๆจนน้ำทิพย์ไม่เข้าใจว่าเธอพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า


"มาตีบีทำไมคะ"


"หมั่นไส้" ว่าแล้วก็นั่งลงข้างๆ


"หมั่นไส้บีเรื่องอะไรอ่ะ" น้ำทิพย์ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี


"ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้ปล่อยคริสกระวนกระวายตั้งนาน"


"อ่อ ก็บีบอกไม่ทันนิคริสเอาแต่ใส่ๆบีไม่ยั้งเลย ใครจะไปพูดทัน" ประโยคหลังน้ำทิพย์ถึงกับต้องพูดเสียงเบาแต่เพราะความนั่งใกล้ศิรินได้ยินมันชัดเจน


"นี่ว่าคริสพูดมากหรอก"


"เปล๊า! เปล่าพูด"


"บี น้ำทิพย์!!"


ศิรินแทบจะกระโดดไปบีบคอน้ำทิพย์แต่เพราะเธอตัวเล็กกว่าทำให้เสียเปรียบฟัดกันท่าไหนไม่รู้รู้อีกทีตัวเล็กกลับโดนน้ำทิพย์นอนทับซะแล้ว แล้วดูเหมือนว่าจะโดนเอาคืนซะด้วย


"ปล่อย คริสไม่เล่นแล้ว" ศิรินว่า


"เลิกเล่นง่ายๆได้ยังไงละบียังสนุกอยู่เลย"


"ง่วงแล้วอ่ะนอนเถอะนะ เดี๋ยวตื่นสาย"


"เดี๋ยวบีปลุกเอง"


"ลุกได้แล้ว นอนทับแบบนี้คริสหายใจไม่ออก"


คนตัวเล็กว่าอย่างเหวี่ยงแต่น้ำทิพย์รู้หรอกว่าศิรินเวลาสู้ไม่ได้ก็เป็นแบบนี้ทุกทีแต่ทำยังไงได้เห็นหน้างอๆนั่นเป็นต้องใจอ่อนทุกทีน้ำทิพย์เลยยอมลุกออกจากตัวศิรินและเดินอ้อมไปนอนอีกฝั่งยังไม่ทันจะได้นอนก็โดนยัยตัวแสบล็อกแขนแล้วผลักให้ล้มลงก่อนที่ศิรินจะขึ้นมานั่งทับหลังเธออีกที


"นี่นั่งทับคนเดียวหรอคะ นึกว่านั่งกันสามคน"


"บี!!"


"โอ้ยๆ บีเจ็บนะ"


"ก็มาว่าคริสอ้วนทำไมละ" ศิรินรัดแขนน้ำทิพย์ให้แน่นจนอีกคนร้องโอย


"ลงมาได้แล้วเล่นเป็นเด็กๆไปได้"


"ว่าคริสอีกแล้วนะทีตัวเองเล่นบ้างละไม่บ่น"


"โอเคๆ คราวนี้บียอมแพ้ก็ได้ลงมาเถอะนะหลังบีจะหักอ่ะ"


"ว่าอะไรนะ? อะไรยอมๆนะ"


"บียอมแพ้แล้วค่าาา"


ศิรินยิ้มอย่างผู้ชนะก่อนจะลุกออกจากหลังของน้ำทิพย์และกลับมานอนที่ของตัวเองน้ำทิพย์ค่อยๆลุกและคลำๆเอวตัวเองแต่คนที่ทำเธอเจ็บกลับมองหน้าและยิ้มเยาะเย้ยถ้าไม่เห็นว่ามันดึกแล้วเธอคงได้เอาคืนศิรินและคราวนี้เธอจะไม่ยอมใจอ่อนแน่ๆ








ความสัมพันธ์ของน้ำทิพย์และศิรินตอนนี้มันมากกว่าคนรู้ใจมันจนทั้งสองไม่โฟกัสเรื่องสถานะแล้วเพราะทุกอย่างที่ทำให้กันหรือแม้แต่การพูดคุยหยอกล้อ ใครเห็นก็ต้องคิดว่าทั้งคู่เป็นมากกว่าเพื่อนหรือคนรู้ใจ


เสียงกระดิ่งตรงประตูดังขึ้นทำให้น้ำทิพย์ต้องหันไปมองเพราะวันนี้ที่ร้านลูกค้าเยอะเป็นพิเศษทำให้ทั้งศิรินและพนักงานคนอื่นต้องคอยดูแลลูกค้ากันหมดจึงเหลือแต่น้ำทิพย์ที่นั่งอยู่เฉยๆ


"สวัสดีค่ะ" เมื่อเห็นว่าไม่มีใครเธอเลยสวมบทบาทเป็นพนักงานของร้านซะเลย


"พนักงานร้านนี้หน้าตาดีจังเลยนะคะ"


"คุณซี" น้ำทิพย์มองผู้หญิงร่างเล็กตรงหน้าอย่างอึ้งๆไม่คิดว่าจะเจอหล่อนที่นี้


"อย่าบอกนะคะว่าเป็นเจ้าของร้านนี้"


"เปล่าหรอกค่ะ พอดีเป็นร้านของ.."


น้ำทิพย์ยังพูดไม่ทันจบก็ได้ยินเสียงศิรินคุยกับลูกค้าและกำลังเดินลงมาทางเธอพอดีน้ำทิพย์เลยหันไปทางคนรักที่ส่งลูกค้าเสร็จก็หันมามองเธอกับยิปซีแบบงงๆ


"นี่ต่างหากค่ะ เจ้าของร้านตัวจริง" ยิปซียิ้มเพียงเล็กน้อย "คริสคะนี่คุณยิปซีหุ้นส่วนของบี คุณซีคะนี่คริสค่ะเป็น..." 


"แฟนบีค่ะ"


คนที่ตกใจไม่ใช่ยิปซีแต่กลับเป็นน้ำทิพย์เธอมองหน้าศิรินอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าเมื่อกี้คนตัวเล็กเอ่ยแนะนำตัวว่าเป็นแฟนของเธอซึ่งมันก็ทำให้เธอดีใจนะเท่ากับว่าความสัมพันธ์ของเธอกับศิรินเลื่อนขั้นขึ้นมาอีกหน่อยแล้ว


"ว้าว มีแฟนเป็นเจ้าของห้องเสื้อแบรนด์ดังไม่ยอมบอกกันเลยนะคะ" ยิปซีหันไปแซวเล่นกับน้ำทิพย์ก่อนจะหันมาพูดกับศิริน "พอดีมีคนแนะนำฉันมาค่ะว่าห้องเสื้อของคุณคริสสามารถตัดชุดตามที่ลูกค้าต้องการได้แถมถูกใจลูกค้าหลายคนอีกด้วย"


"ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ แล้วคุณยิปซีต้องการดูชุดหรือว่าจะสั่งตัดคะ"


"สั่งตัดค่ะ"


"นั้นเชิญด้านนี้เลยค่ะ"




ศิรินพายิปซีไปวัดตัวและถามเรื่องแบบชุดส่วนน้ำทิพย์ก็ต้องนั่งรอแต่ถึงจะให้รอนานแค่ไหนเธอก็ไม่บ่นหรอกยิ่งวันนี้เธออารมณ์ดีเพราะเมื่อกี้ศิรินพึ่งประกาศว่าเธอเป็นแฟน ใครผ่านมาเห็นน้ำทิพย์ตอนนี้คงคิดว่าเธอบ้าแน่ๆก็เล่นนั่งยิ้มอยู่คนเดียวแบบเนี่ย


Rrr

K.Fon video call..


"คิดถึงคุณบีหรอคะ"


"คิดถึงคุณคริสมากกว่าค่ะ" น้ำฝนแกล้งแหย่เล่นแต่น้ำทิพย์กลับยิ้มและหัวเราะ


"คุณติดลูกค้าอยู่ค่ะ เที่ยวเป็นยังไงบ้างคะสนุกไหม"


"สนุกค่ะ ที่นี่มีอะไรให้คุณฝนทำเยอะแยะเลยอยากให้คุณบีกับคุณคริสมาด้วยจังค่ะ"


"เอาไว้ถ้าว่างตรงกันคุณฝนอยากไปไหนคุณบีจะพาไปทุกที่เลยดีไหมคะ"


"ทำไมวันนี้อารมณ์ดีจังคะมีอะไรที่คุณฝนยังไม่รู้หรือเปล่า" น้ำฝนทำหน้าสงสัยจนน้ำทิพย์ยิ้มกว้างกว่าเดิม


"คนมีแฟนก็ต้องอารมณ์ดีสิคะ" น้ำทิพย์ตอบอย่างเขินๆ


"หืม? แฟน..นี่ อย่าบอกนะคะว่า..." น้ำทิพย์พยักหน้าผ่านกล้อง "เยส!! ดีใจที่สุดเลยอ่ะ อร้ายยยย!" 


น้ำฝนกรี๊ดดีใจซะยิ่งกว่าน้ำทิพย์ซะอีกแต่น้ำทิพย์ก็เข้าใจเพราะน้ำฝนคอยบอกเธอตลอดว่าอยากให้ศิรินกับเธอกลับมาคืนดีกันเร็วๆและวันนี้ก็ถือว่าทำสำเร็จ เสียงกรี๊ดของน้ำฝนดังลอดออกมาจากโทรศัพท์ทำให้น้ำทิพย์ต้องขอว่างสายก่อน


"เที่ยวให้สนุกนะคะพรุ่งนี้คุณบีก็กลับแล้ว"


"คุณคริสมาด้วยหรือเปล่าคะ"


"คงไม่ค่ะ คุณคริสมีนัดคุยงานกับลูกค้า"


"หว่า อดฉลองเลย" แล้วน้ำฝนก็ทำหน้าจ๋อย


"แต่เดี๋ยวเสร็จงานค่อยให้คุณคริสตามไปดีไหมคะ"


"ดีที่สุดค่ะ รักคุณบีนะคะรีบๆกลับมานะคะ" เวลาน้ำฝนทำเสียงอ้อนแบบนี้เธออยากจะดึงตัวลูกสาวเข้ามากอดซะจริงๆห่างกันไม่เท่าไหร่เธอก็ยิ่งคิดถึง


"คุณบีก็รักคุณฝนค่ะ"



ศิรินเดินมาพร้อมกับยิปซีพอดีน้ำทิพย์เลยลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินเข้าไปหาศิรินยิปซีมองน้ำทิพย์ที่โอบเอวคนรักอยู่ก่อนจะยิ้มและเอ่ยลาคนทั้งคู่


"ฝากด้วยนะคะคุณคริส"


"ค่ะ คริสจะไม่ทำให้คุณยิปซีผิดหวังแน่นอน"


"ฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ ไปนะคะคุณบี"


"ค่ะ ขับรถดีๆนะคะ"


ทั้งสองยืนมองยิปซีจนหล่อนเดินออกจากร้านไปดูศิรินจะเพลียๆเพราะวันนี้ตั้งแต่เข้าร้านมาก็ยังไม่ได้พักลูกค้าเข้าออกตลอดแต่ตอนนี้ใกล้เวลาปิดร้านแล้วศิรินก็พึ่งจะได้นั่งพัก


"เหนื่อยไหมคะ"


"เมื่อยมากกว่าค่ะ ยืนทั้งวัน"


"เดี๋ยวกลับไปบีนวดให้นะคริสจะได้หายเมื่อย"


"ไม่เป็นไรหรอกบีแค่แช่น้ำอุ่นก็คงดีขึ้น" ศิรินว่าอย่างเกรงใจ


"อย่าดื้อสิคะ อะไรที่บีทำได้บีก็อยากทำให้บีอยากให้คริสเหนื่อยน้อยที่สุดให้บีดูแลคริสบ้างเถอะนะ"


เพราะเมื่อก่อนศิรินเป็นฝ่ายดูแลน้ำทิพย์กับลูกเมื่อมีเวลาแต่น้ำทิพย์เอาแต่ทำงานจนไม่ได้สนใจเพราะเธอไม่รู้ว่าการทำห้องเสื้อมันก็เหนื่อยเหมือนกันตอนนี้อะไรที่ทำให้ศิรินได้เธอก็อยากจะทำ


"ขอบคุณนะบี มากอดหน่อยสิ" ศิรินอ้าแขนเตรียมจะกอด


"กลางร้านเลยหรอคะ"


"โนสนโนแคร์ค่ะ"


ในเมื่อได้ยินแบบนั้นน้ำทิพย์ก็ไม่จำเป็นต้องแคร์อะไรอีกแล้วเธอโน้มตัวไปกอดศิรินทันทีแค่กอดก็รู้สึกถึงพลังบางอย่างที่ส่งถึงกันเพราะแบบนี้เองสินะที่คู่รักหลายคนมักจะขอชาร์จแบตด้วยการกอด และกอดเป็นการกระทำที่ไม่ต้องมีคำพูดอะไรมาบรรยายเลยคนสองคนสามารถรับรู้ได้ด้วยตัวเอง




พอศิรินอาบน้ำเสร็จน้ำทิพย์ก็ให้เธอขึ้นมานอนบนเตียงเพราะเธอจะได้นวดขาให้คนตัวเล็กศิรินเองก็ไม่ขัดใจรู้ว่าปฏิเสธไปน้ำทิพย์ก็คงไม่ยอมอยู่ดี


"ถ้ามือหนักไปก็บอกนะคะ"


"ไม่ยักรู้ว่าคนที่เอาแต่จับปากกาเซ็นแต่เอกสารจะนัดได้ดีขนาดนี้นะเนี่ย"


"ไม่ได้มีดีแค่นวดนะคะอย่างอื่นก็ทำได้ดีค่ะ"  พูดจบก็ยิ้มกรุ้มกริ้มเล่นเอาศิรินไม่กล้าสบตาก่อนจะแสร้งทำเป็นดุอีกคนกลบเกลื้อน


"ทะลึ่ง!"


"ทะลึ่งอะไรกันคะ บีหมายถึงกอดต่างหากนี่คิดไปถึงไหนแล้วคะ"


"ก็พูดไม่เคลียเองนิ"


ศิรินว่าก่อนจะหันหน้าหนีเพราะรู้สึกว่าหน้าตัวเองต้องแดงแน่ๆถึงไม่อยากจะให้น้ำทิพย์เห็นไม่นั้นคงโดนแซวไม่เลิกแต่เหมือนว่าโชคจะไม่เข้าข้างเธอสักเท่าไหร่


"เขินบีหรอ หน้าแดงเชียว"


"เปล๊า"


"นั้นก็หันมามองหน้าบีสิคะ"


น้ำทิพย์อดที่จะแกล้งคนตัวเล็กไม่ได้เพราะปกติเธอเป็นฝ่ายยอมตลอดถึงเวลาเอาคืนเธอก็ไม่ยอมอ่อนข้อให้หรอกศิรินก็ยังไม่ยอมหันมามองกัน น้ำทิพย์ขยับเข้าไปใกล้และจับหน้าศิรินให้หันมา


"คนอะไรเวลาเขินยังน่ารักเลย"


ถึงจะเคยแต่งงานกันมาแล้วตั้งห้าปีแต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้ใจดวงน้อยของศิรินเต้นเบาลงได้เลยมันเต้นแรงยิ่งกว่าน้ำทิพย์ขอเธอเป็นแฟนอีก แก้มเธอตอนนี้ก็คงจะแดงขึ้นกว่าเมื่อกี้แน่นอน


"ตอนที่คริสบอกคุณซีว่าเราเป็นแฟนกันคริสไม่ได้พูดเล่นใช่ไหมคะ" 


"คริสโตแล้วนะไม่เอาความรู้สึกใครมาล้อเล่นหรอก"


"แสดงว่าตอนนี้เราสองคนก็เป็น..แฟน..กันแล้วใช่ไหมคะ"


พอน้ำทิพย์เข้าโหมดนี้ทีไรศิรินก็ไปไม่เป็นทุกทีเธอพูดไม่ออกเลยพยักหน้าเป็นคำตอบแทนเท่านั้นแหละน้ำทิพย์ก็ดึงเธอเข้าไปกอดแต่เธอก็กอดตอบเขา ไม่ปฏิเสธเลยว่าเธอชอบอ้อมกอดของน้ำทิพย์มากที่สุดอยากจะให้เขากอดเธอไปตลอด


"คนเป็นแฟนกันเขากอดกันได้ไหมคะ" น้ำทิพย์ถามอย่างซื่อๆ


"แล้วนี่ไม่เรียกว่ากอดหรอคะ" น้ำทิพย์ถอดกอดออกและมองหน้าศิริน


"หอมได้หรือเปล่า"


"ได้สิ" น้ำทิพย์ก็หอมแก้มศิรินทั้งสองข้างแล้วหยุดมองริมฝีปากอวบอิ่มของคนรัก


"แล้ว..." 


"จะถามทำไมคะ คริสเป็นของบีตั้งนานแล้วนะ"


ประโยคเมื่อกี้ถือเป็นการอนุญาตริมฝีปากบางค่อยๆประกบลงกับริมฝีปากของศิรินจากจูบที่แสนธรรมดาไม่รีบร้อนค่อยๆเพิ่มระดับขึ้นไปทั้งคิดถึง โหยหาสัมผัสของกันและกันมือน้ำทิพย์ที่ไม่อยู่นิ่งเริ่มปัดป่ายไปทั่วลูบไล้ไปตามขาอ่อนกำลังจะสัมผัสกับจุดอ่อนไหวแต่ศิรินกลับเอ่ยห้าม


"อย่าค่ะ"


"ทำไมละคริส" 


"วันนี้ไม่ได้ค่ะ" ศิรินว่าพร้อมหอบหายใจ


"ทำไมจะไม่ได้คะ"


"ติดไปแดงค่ะ"


ศิรินเองก็อยากให้อยู่หรอกนะแต่ตอนอาบน้ำเธอก็พึ่งรู้ว่าเป็นน้ำทิพย์ได้ยินแบบนั้นจากที่จะหงุดหงิดก็เข้าใจถึงอารมณ์ของเธอจะค้างก็ตามแต่เมื่อศิรินไม่พร้อมเธอจะทำอะไรได้


"ไม่เป็นไรค่ะ เรานอนดีกว่าเนาะ"


"ขอโทษนะบี" ศิรินกลัวน้ำทิพย์จะโกรธเพราะอีกคนเตรียมจะนอน น้ำทิพย์เลยประคองศิรินให้นอนหนุนแขนเธอพร้อมจูบหน้าผากคนรัก


"บีไม่ได้โกรธซะหน่อยเอาไว้คริสหายบีไม่ให้คริสนอนแน่"


"บ้า" ศิรินตีแขนคนทะลึ่งไปหนึ่งที


"คริส"


"หืม"


"ขอบคุณนะคะที่ให้โอกาสบีอีกครั้ง" ศิรินเงยหน้าขึ้นมาสบตากับน้ำทิพย์ที่จ้องมองเธอด้วยสายตาจริงจัง


"คนรักกันให้โอกาสกันได้เสมอแหละบี"


"กลับมาครั้งนี้จะไม่ปล่อยให้ไปไหนอีกแล้วนะ"


"ถึงไล่ก็ไม่ไปหรอก"


ทั้งสองหัวเราะออกมาพร้อมกันกอดก็แน่นขึ้นไปอีกน้ำทิพย์จูบลงหน้าผากของศิรินอีกครั้งศิรินเองก็ยืดตัวไปหอมแก้มน้ำทิพย์ก่อนทั้งคู่จะหลับไปพร้อมกัน




Talk ::

อ่ะๆ ไม่มีอะไรมากสำหรับตอนนี้


"ฉลองโมเม้นเมื่อวานเนาะ"



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

645 ความคิดเห็น

  1. #560 delight25 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 19:15
    หวานจังเลย เขินๆ
    #560
    0
  2. #216 kaimuk0911073204 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 23:34
    น่ารัก
    #216
    0
  3. #215 yoonyultaesic (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 16:13
    หวานไปอีกกกกกกกก
    #215
    0
  4. #214 0803069175 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 05:12
    น่ารักกกกกก
    #214
    0
  5. #213 iampeanut (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 04:23
    ไฟเขียวเมื่อไหร่ อย่าพลาดนะคะคุณบี
    #213
    0
  6. #212 sweettyploy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 01:49
    ตัดไปตอนไม่ได้นอนเลยดีมะ 555
    #212
    0
  7. #211 S_T_Y (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 23:34
    ความจะเอารางวัลไปให้ก็ต้องอยู่บ้านเดียวกันนน #ที่รักเราได้คู่จิ้น ><
    #211
    0
  8. #210 บีคริส (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 22:40
    ก็หวานกันไป น่ารักดีครับ แต่งอนไรท์ทำไมให้พี่คริสติดไฟแดงตอนนี้ ชิๆๆๆ
    #210
    0
  9. #209 yinglekkkk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 22:19
    เอิ่มไรท์ จามาติดไฟแดงอะไรตอนนี้ อย่าให้เจอนะตีเลย55
    #209
    0
  10. #208 saaimsimmy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 22:10
    คุณยิปซีอย่ามาแทรกแซงค่ะ ครอบครัวเขากำลังไปกันได้ดี
    #208
    0
  11. #207 @nokmaneerat (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 22:05
    รัายกว่านี้ก็ไรท์ล่ะ มีการติดไฟแดงด้วย5555
    #207
    0
  12. #206 Pream_fata (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 21:29
    เขินนนน
    #206
    0
  13. #205 nanaki_yui (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 18:53
    น้ำตาลในเลือดพุ่งขึ้นสูงโดยไม่ทราบสาเหตุ...หวานกันจริง#บีคริส
    #205
    0
  14. #204 25082557 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 10:14
    ครางนี้เธอจะไม่ยอมใจอ่อนเดี๋ยวไรท์ในความครางนี้การพิมพ์ผิดทำให้ใจบ่ดีไรท์จะพิมพ์คราวนี้ใช่ม้ะ//รีดมโนจนเลือดพุ่งละเนี่ย555สายบาป
    #204
    0
  15. #203 บีคริส (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 00:27
    หยอกกันน่ารักจัง จพไม่มีดราม่าจากยิปซีใช่ไหม ขอโม้เม้นหวานๆนะไรท์ฉลองบีคริสคู่จิ้นแห่งปี
    #203
    0
  16. #201 clubbc (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 23:28
    เล่นกันเป็นเด็กเลย55 แต่น่ารักดีชอบๆ
    #201
    0
  17. #200 cjsg (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 23:22
    ยิปซีโผล่มานี้จะไม่ทำเค้าแตกกันช่ายม่ะ พอมีคนมาใหม่นี้ระแวงทุกที :)
    #200
    0
  18. #199 Pream_fata (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 22:51
    น่ารักชอบมาก
    #199
    0
  19. #198 itkukkik (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 22:43
    ชอบบบบบบ
    #198
    0
  20. #197 yamajungnarak (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 22:20
    ตอนนี้บีคริสหวานเต็มที่ตอนนึงเต็มๆเลย 55
    #197
    0
  21. #196 @nokmaneerat (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 22:20
    โถ่ไรท์แค่เล่นเอง....น่าจะมากกว่าเลยนะ (สายบาป )
    #196
    0