Little Heart [บีคริส]

ตอนที่ 20 : EP.19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,146
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    20 พ.ย. 60



น้ำทิพย์นั่งมองคนรักที่เอาแต่ก้มหน้าอ่านเอกสาร เธอเข้าใจนะว่ามันเป็นงานด่วนจริงๆ แต่มันก็ไม่น่าจะด่วนถึงขั้นที่เธอกับศิรินแวะเข้าร้านก่อนที่จะกลับไปคอนโด กาแฟแก้วที่สามถูกเสิร์ฟโดยพนักงาน น้ำทิพย์ยิ้มให้เขาเพียงเล็กน้อยและหันไปจ้องมองคนรักตามเดิม


เกือบสี่ชั่วโมงที่นั่งรอศิริน ร่างบางเอ่ยสั่งงานลูกน้องก่อนจะเดินมานั่งลงข้างๆเธอ ศีรษะเล็กเอนซบไหล่เสียงหายใจผ่อนเข้าออกอย่างช้าๆ ก่อนจะกลายเป็นจังหวะที่สม่ำเสมอ น้ำทิพย์นั่งนิ่งให้ศิรินได้ซบเพราะรู้ว่าคนรักเหนื่อย


เสียงโทรศัพท์ของน้ำทิพย์ดังขึ้นเรียกสติให้เธอละสายตาจากศิรินและหยิบมันขึ้นมากดรับสาย เบอร์ที่โชว์อยู่หน้าจอทำให้รู้ว่าปลายสายเป็นใครและเขาคงจะมีธุระด่วน


"สวัสดีค่ะคุณซี"


น้ำทิพย์คุยโทรศัพท์อยู่นาน คนที่นอนหลับอยู่ขยับตัวเรียกความสนใจเพราะเริ่มจะหงุดหงิดที่คนรักของตัวเองคุยงานเกินไป น้ำทิพย์จบบทสนทนาและกดวางสาย หันมามองศิรินที่นั่งตัวตรงมองหน้าเธออย่างไม่พอใจ


"ทำไมมองบีแบบนั้นละคะ"


"ไม่ชอบอ่ะ"


ศิรินเอ่ยบอกสิ่งที่ตรงกับใจคิด เพราะเธอรู้สึกแบบนั้นจริงๆ ถึงแม้การคุยของน้ำทิพย์จะเป็นการคุยงานแต่เชื่อเลยว่าอีกฝ่ายไม่ได้อยากคุยเรื่องงานกับน้ำทิพย์เท่าไหร่ งานน่ะมันก็แค่ข้ออ้างต่างหาก


"ไม่ชอบอะไรคะ?" 


"หุ้นส่วนบีคนนี้ ดูไม่น่าไว้ใจ คริสไม่ชอบ"


น้ำทิพย์ยิ้มกับคำตอบที่ตรงไปตรงมาของคนรัก เธอดึงศิรินเข้ามากอดไว้หลวมเกยคางลงบนศีรษะของคนรัก แต่ศิรินก็ยังทำหน้ายุ่งอยู่


"บีก็ไม่ได้ชอบเขานิคะ แค่คุยงานกันเฉยๆ"


"หึ เอางานมาอ้างน่ะสิ" ศิรินเค้นเสียงไม่พอใจ


"นั้นเวลาบีไปคุยงานกับเขา บีจะพูดถึงคริสบ่อยๆดีไหมคะ" 


"พูดถึงคริสทำไมอ่ะ?"


ศิรินเงยหน้ามองน้ำทิพย์ ปลายจมูกของเธอสัมผัสโดนคางเขา น้ำทิพย์ก้มลงมองศิรินบ้างตอนนี้จมูกทั้งสองสัมผัสกันลมหายใจที่ไม่รู้ว่าของใครเป็นของใคร


"ก็ย้ำเตือนให้เขารู้ไงคะ ว่าบีมีเจ้าของแล้ว..แถมเจ้าของคนนี้ขี้หวงด้วย"


ศิรินกรอกตาไปมาและแอบยิ้ม จนน้ำทิพย์รู้สึกหมั่นไส้ก้มลงจุ้บริมฝีปากของศิรินหนึ่งที แต่ศิรินไม่ได้ตอบโต้หรือโวยวายเธอเลยกดริมฝีปากลงที่เดิมอีกครั้งแต่ค้างไว้นานกว่าตอนแรก




น้ำทิพย์จอดลงที่หน้าร้านอาหารประจำของศิริน ช่วงเย็นคนค่อนข้างเยอะหน่อยเพราะเป็นช่วงเลิกงาน แต่ลูกค้าวีไอพีอย่างศิรินถูกต้อนรับเป็นอย่างดี รอไม่นานอาหารที่สั่งก็มาเสิร์ฟ ทางร้านปรับปรุงร้านใหม่ เจ้าของร้านจ้างนักเปียโนมาเล่นเพื่อเพิ่มอารมณ์สุนทรีย์ให้กับลูกค้า


"บีจะกลับเชียงใหม่เลยไหม"


"ยังค่ะ พอดีต้องอยู่คุยงานกับคุณซีก่อนค่ะ"


ชื่อของบุคคลที่สามทำให้ศิรินหน้าบึ้ง บรรยากาศในงานทำให้เธอลืมแล้วแท้ๆ แต่พอน้ำทิพย์พูดชื่อหล่อนขึ้นมาอีกศิรินรู้สึกว่าอาหารตรงหน้าเกิดไม่อร่อยขึ้นซะงั้น


"ไม่นอยด์สิคะ บีนัดเขามาคุยงานที่ร้านคริสนะ" 


"พูดแบบนี้ค่อยสบายใจหน่อย"


ศิรินเปลี่ยนอารมณ์ในทันทีและกลับมาทานอาหารต่อ น้ำทิพย์ถึงกับส่ายหน้า อารมณ์ของผู้แปรปวนยิ่งกว่าสภาพฟ้าอากาศซะอีก





วันนี้ศิรินดูใส่ใจกับการแต่งตัวเป็นพิเศษ น้ำทิพย์ค่อยลืมตาและหันไปมองคนข้างกายแต่ก็ไม่เจอ เธอลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะเดินตามหาศิริน เจอคนรักในห้องแต่งตัวกำลังเลือกเสื้อผ้าอยู่ เสื้อผ้าแฟชั่นนับสิบตัวถูกหยิบออกมาจากตู้และวางเรียงกันกระจัดกระจาย


"จะแต่งตัวไปไหนแต่เช้าคะ" น้ำทิพย์ยืนกอดอกพิงประตูมองศิรินที่กำลังเลือกชุด


"ทำงานไงคะ" ศิรินตอบโดยไม่หันมามอง


"ปกติไม่เห็นจะเลือกขนาดนี้เลยนิคะ"


น้ำทิพย์เอ่ยถามอย่างสงสัย ศิรินวางเสื้อที่ถืออยู่ลงกับตู้กระจกและหันมามองน้ำทิพย์ ก่อนจะเอ่ยบอกจุดประสงค์ให้น้ำทิพย์เข้าใจอย่างกระจ่างแจ้ง


"ไม่อยากสวยน้อยกว่าหุ้นส่วนบี"


พูดจบก็หาชุดต่อ น้ำทิพย์เข้าใจอย่างแจ่มแจ้งว่าทำไมคนรักถึงได้ฮึดขึ้นมาแต่งตัวแต่เช้า เห็นศิรินดูตั้งใจแบบนี้ก็อดที่จะขำไม่ได้ แม้จะบอกไปแล้วว่าไม่ได้คิดอะไรกับหุ้นส่วนคนสวย แต่เพื่อความสบายใจของศิรินเธอก็จะไม่ขัด


"บีว่าชุดที่อยู่ในมือก็สวยดีนะคะ" ศิรินชูชุดนั้นขึ้น คิ้วเรียวขมวดเข้ากันก่อนจะส่ายหน้า


"ไม่อ่ะ เรียบร้อยไป"


โชว์ไหล่กับแผ่นหลังยังจะบอกว่าเรียบเกินไป แล้วแบบไหนมันถึงจะดูไม่เรียบร้อยกันล่ะ น้ำทิพย์ปล่อยให้ศิรินเลือกชุดต่อและตัวเองก็เดินเข้าห้องน้ำไปจัดการธุระของตัวเอง



น้ำทิพย์นั่งจิบกาแฟระหว่างรอศิรินแต่งตัว เพราะตอนที่เดินออกจากห้องน้ำคนรักพึ่งจะเลือกชุดเสร็จเธอแต่งตัวเสร็จศิรินก็เพิ่งจะเดินออกจากห้องน้ำและเธอรู้ดีว่าคนรักใช้เวลาแต่งตัวนานแค่ไหน


"ชุดนี้ไม่โป๊เกินไปใช่ไหมคะ"


คนที่เริ่มจะหงุดหงิดเห็นที่จะเป็นน้ำทิพย์ เขามองสำรวจชุดที่ศิรินใส่ในใจแอบคิดว่ามันคือเศษผ้ามากกว่าชุดใส่ไปทำงานอีก ถ้าเธอบอกให้เปลี่ยนศิรินก็คงจะไม่ยอม ก็ตั้งใจจะใส่ไปแข่งกับหุ้นส่วนของเธอซะขนาดนั้น


"ไปกันเถอะ เดี๋ยวทำงานสาย"


ศิรินจับแขนน้ำทิพย์และออกแรงดึงให้เข้าเดินตามมา แค่ลงมาตรงล็อบบี้สายตาหลายคู่ก็มองศิรินอย่างไม่ลดละ ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่แคร์สายตาพวกนั้นแต่สำหรับน้ำทิพย์เธอไม่โอเค 


"ห้ามถอดนะ"


น้ำทิพย์เอ่ยห้ามเพราะเห็นศิรินกำลังจะถอดสูทที่เขาเอามาคลุมไหล่ให้ หนำซ้ำน้ำทิพย์ยังโอบไหล่ศิรินแสดงความเป็นเจ้าของและพาคนรักเดินไปที่รถ



พอถึงร้านศิรินก็ถอดสูทคืนให้น้ำทิพย์ทันที น้ำทิพย์เดินตามศิรินมาที่ห้องทำงานเพราะเธอนัดยิปซีตอนสิบโมง ระหว่างรอน้ำทิพย์อ่านรายละเอียดของงานไปคร่าวๆ จนพนักงานของร้านเดินเข้ามาบอกว่ายิปซีมาถึงแล้ว


"ลงไปส่งบีหน่อยสิคะ"


น้ำทิพย์หันไปบอกคนบนโต๊ะทำงาน ศิรินแกล้งทำหน้ามึนทั้งที่หูผึ่งตั้งแต่พนักงานเดินเข้ามาบอกแล้ว แต่ทำเนียนเป็นไม่สนใจทั้งที่ใจอยากจะเดินควงแขนน้ำทิพย์ไปเย้ยอีกคนถึงที่


"ก็ได้ค่ะ ถือว่าบีขอนะ"




ผู้หญิงหุ่นสวย หน้าหมวยเหมือนเจ้าของร้านกำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ด้านล่าง ศิรินมองตรงไปที่หล่อนชุดกระโปรงที่แหวกขึ้นมาจนเห็นขาอ่อนยิ่งหล่อนนั่งไขว่ห้างอีก ศิรินรีบเดินมาควงแขนน้ำทิพย์จนเจ้าตัวตกใจ


"มาตรงเวลาจังเลยนะคะ" น้ำทิพย์ยังไม่ทันเอ่ยทักศิรินก็แย่งพูดซะก่อน


"ค่ะ พอดีไม่อยากให้คุณบีรอ"


ศิรินต้องฝืนยิ้มมือบางจิกแขนน้ำทิพย์เพื่อระบายอารมณ์ น้ำทิพย์รีบเอาตัวรอดบอกให้ยิปซีเริ่มคุยงาน ศิรินจึงต้องปลีกตัวออกมาแม้ใจจะอยากนั่งลงข้างๆน้ำทิพย์ แต่เธอไม่อยากให้เขาเสียงาน


"เห็นพนักงานที่ร้านคุยกันเรื่องของฝาก เพิ่งรู้ว่าคุณบีไปญี่ปุ่นมา"


"อ่อค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ ไม่ได้ซื้ออะไรมาฝากเลย"


"ไม่เป็นไรค่ะ แต่ถ้าคุณบีอยากขอโทษจริงๆพรุ่งนี้ว่างหรือเปล่าคะ"



ศิรินแทบไม่มีกระจิตกระใจจะทำงาน เธอเดินวนไปมาในห้องตั้งหลายรอบก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งกับเก้าอี้อย่างเดิม เสียงถอนหายใจดังขึ้นอย่างหงุดหงิด คอยโทรถามจากพนักงานว่าหุ้นส่วนของน้ำทิพย์ทำอะไรเกินหน้าที่หรือเปล่า


ประตูห้องทำงานเปิดออก ศิรินรีบเด้งตัวขึ้นมานั่งทำงานแต่คนช่างสังเกตอย่างน้ำทิพย์รู้ทันว่าคนรักกำลังรอเธอ คนทำงานที่ไหนเขาอ่านเอกสารโดยไม่เปิดแฟ้มกันล่ะ


"ดูคริสจะเครียดกับงานมากเลยนะคะ"


"แน่สิ ก็งานคริสออกจะเยอะ" 


ศิรินทำทีไม่สนใจทั้งที่ใจกระวนกระวายอยากจะถามว่าน้ำทิพย์คุยอะไรกับยิปซีบ้าง แต่กลัวถามออกไปแล้วน้ำทิพย์จะมองว่าเธองี่เง่าเลยเลือกที่จะไม่ถาม


"มีอะไรอยากถามบีไหมคะ" น้ำทิพย์ถามอย่างรู้ทัน


"คุยอะไรกัน ทำไมคุยนานจัง"


เมื่อน้ำทิพย์เปิดโอกาสให้ถาม ศิรินก็ไม่อ้อมค้อมเอ่ยถามออกไปตรงๆ น้ำทิพย์ตบเบาะด้านข้างให้ศิรินเดินมานั่ง ก่อนจะตอบว่าคุยเรื่องงานที่คุยนานเพราะรายละเอียดค่อนข้างเยอะ แต่ศิรินก็ตะหงิดใจอยู่ดีว่าต้องมีอะไรมากกว่านั้น เธอเงยหน้ามองน้ำทิพย์เหมือนกำลังจ้องจับผิด


"อ่า..พรุ่งนี้ตอนเย็นคุณซีเธอชวนไปทานข้าวน่ะค่ะ แล้วบีก็ตอบตกลงไปแล้ว"


น้ำทิพย์เอ่ยบอกอย่างหนักใจ ศิรินได้ยินประโยคนั้นก็ลุกขึ้นและเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือโมโหน้ำทิพย์






เอกสารมากมายบนโต๊ะไม่ได้ทำให้ศิรินสนใจมันเท่าไหร่ ในสมองตอนนี้คิดแต่เรื่องของน้ำทิพย์เพราะก่อนหน้านี้หนึ่งชั่วโมงน้ำทิพย์ยังนั่งอยู่ในห้องนี้อยู่เลย แต่พอถึงเวลานัดทานข้าวกับหุ้นส่วนคนสวยในห้องนี้จึงเหลือศิรินเพียงคนเดียว

 

เสียงถอนหายใจกับสายตาที่มองสลับหน้าจอโทรศัพท์กับแฟ้มเอกสาร ศิรินสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนจะสลัดเรื่องของน้ำทิพย์ออกจากหัว เพราะคิดว่าเธอควรจะไว้ใจน้ำทิพย์มากกว่านี้ เมื่อตัดสินใจที่จะโฟกัสกับงานเสียงเคาะประตูก็ดึงความสนใจจากเจ้าของห้อง

 

ผิดคลาดแหะ นึกว่าจะเจอช๊อตเด็ดซะอีกศิรินมองคนที่เดินเข้ามานั่งบนโซฟา

 

แฟนปล่อยตัวมาแล้วหรอ

 

ย้ายมาอยู่ด้วยกันล่ะนะ

 

เฌอมาลย์เอ่ยบอกอย่างภูมิใจที่ตัวเองสามารถทำให้รฐายอมย้ายกลับมาอยู่กรุงเทพด้วยกัน และที่มาหาศิรินเพราะอยากจะบอกให้ศิรินได้รู้เป็นคนแรก

 

ดีใจด้วยนะ ขอให้คุณหญิงเขาไม่ทิ้งพลอยอีกละกันศิรินแสดงความยินดีแกมประชด

 

จะถือว่าเป็นคำอวยพรนะคะ ไปทานข้าวกัน

 

เฌอมาลย์ลุกจากโซฟาและเดินมาหาศิริน เจ้าของห้องถึงกับทำหน้างง ที่จู่ๆอีกคนก็เอ่ยบอกกันกะทันหันจนแทบไม่ได้ตั้งตัว

 

ฉลองที่เพื่อนได้แฟนคืน

 

เฌอมาลย์คว้าแขนศิรินให้เดินตามออกมา ศิรินไม่ทันจะได้เอ่ยปฏิเสธรู้ตัวอีกทีก็มาอยู่ที่ร้านอาหารสไตล์ยุโรป เป็นร้านเปิดใหม่ที่เฌอมาลย์คุยโม้ไว้ตอนอยู่บนรถว่าอาหารร้านนี้อร่อย เพื่อนดาราของเขามาทานกันเยอะ

 

สั่งเลยนะ มื้อนี้พลอยเลี้ยง

 

ระหว่างรออาหารทั้งสองก็คุยกันเรื่องทั่วไป ส่วนมากจะเป็นเรื่องของเฌอมาลย์ซะส่วนใหญ่ ชีวิตสามเดือนของการอยู่เชียงใหม่ไม่รู้ว่าดีหรือไม่ดี เพราะตอนเฌอมาลย์เล่าเหมือนเขาจะแอบระบายซะมากกว่าแต่ทุกเรื่องราวที่เล่าออกมาเขามักจะมีรอยยิ้มเสมอ

 

ออกมาทานข้าวกับคริสแบบนี้ แล้วคุณหญิงล่ะ

 

หญิงเขาไปหาเพื่อนน่ะ ก่อนมาหาคริสพลอยก็ไปส่งเขามา..แต่ไม่ต้องห่วงนะ พลอยบอกหญิงแล้วว่ามาหาคริส

 

เฌอมาย์อธิบายจนศิรินไม่ต้องถามต่ออีก สายตากวาดมองไปทั่วร้านตามประสาช่างสนใจสิ่งรอบข้างก่อนที่สายตาของเฌอมาลย์จะไปสะดุดกับผู้หญิงสองคน ซึ่งหนึ่งในนั้นเธอรู้จักดี เฌอมาลย์หันมามองศิรินอย่างชั่งใจก่อนจะตัดสินใจถาม

 

แล้วนี่คุณบีไปไหนล่ะศิรินเลิกคิ้ว ไม่เข้าใจว่าทำไมเฌอมาลย์ถึงถามถึงน้ำทิพย์

มีนัดทานข้าวกับหุ้นส่วนน่ะ

 

ใครหรอคะ? คริสรู้จักหรือเปล่าเฌอมาลย์ถามอย่างสนใจจนศิรินมองว่ามันผิดปกติ

 

รู้จักสิ ชื่อซี เป็นลูกสาวเจ้าของโครงการคอนโดใจกลางเมืองน่ะ

 

เฌอมาลย์ถึงกับหลุบตาลงต่ำพลางคิดถึงหุ้นส่วนของน้ำทิพย์ที่ชื่อซี เป็นคนเดียวกับที่เธอเห็นนั่งอยู่ที่โต๊ะอีกฝั่ง แต่ในโต๊ะนั้นถ้าจำไม่ผิดผู้ชายที่นั่งหัวโต๊ะคงเป็นพ่อของยิปซี

 

มีอะไรหรือเปล่าศิรินถามอย่างสงสัย

 

อ่อ เปล่าค่ะ พอดีพลอยอยากย้ายคอนโดน่ะ เห็นคริสบอกว่ารู้จัก ไม่แน่อาจจะให้คริสขอส่วนลดให้เฌอมาลย์เอ่ยบอก

 

แน่ใจนะ ว่าแค่นี้ศิรินมองอย่างจับผิด

 

อื้ม แน่ใจ

 

ระหว่างทานข้าวศิรินแอบสังเกตเฌอมาลย์ ซึ่งเขาก็ไม่ได้แสดงพิรุจอะไรออกมาให้เห็น ศิรินจึงบอกกับตัวเองว่าเธออาจะคิดมากไปหรือไม่ก็เพราะเธอเริ่มไม่ไว้ใจยิปซีด้วย

 

 

นี่เป็นครั้งแรกที่น้ำทิพย์ได้เจอเจ้าของโครงการตัวจริง เขาดูภูมิฐานกว่าที่คิด สายตาที่เขามองเธอมันเหมือนมีอะไรแอบแฝงอยู่แต่พอเธอหันไปมองเขา เขาก็ยิ้มให้ทำให้รู้สึกว่าเธอคงจะคิดมากไปเอง

 

เห็นเจ้าซีบอกว่าตอนนี้รอเอกสารอนุมัติจากคุณถึงจะเริ่มการก่อสร้างได้

 

อ่อ ใช่ค่ะ พอดีเอกสารนั้นถูกส่งไปที่เชียงใหม่แล้วบีพึ่งกลับมาจากญี่ปุ่น แต่คงไม่เกินอาทิตย์หน้าแน่นอนค่ะ

 

รีบหน่อยก็ดีนะครับ ไม่นั้นที่ตรงนั้นอาจจะมีนายหน้ามาขอซื้อต่อ

 

แต่บีซื้อแล้วนะคะน้ำทิพย์ว่าอย่างไม่พอใจเท่าไหร่

 

ที่ตรงนั้นทำเลก็ดี ใครก็อยากได้ยิ่งคุณช้า คนอื่นก็ยิ่งมีสิทธิ์

 

น้ำทิพย์มองผู้ชายด้านข้างอย่างไม่ค่อยชอบใจ เขาพูดเหมือนกับว่าที่ดินตรงนั้นกำลังจะมีคนมาขอซื้อต่อ แต่มันไม่ง่ายไปหน่อยหรอเพราะเธอเสียเงินไปหลายร้อยล้าน ไหนจะติดต่อกับบริษัทรับเหมาหรือวิศวะก่อนไปแล้ว หากเขาจะให้เธอขายที่ให้เจ้าของคนใหม่ เธอไม่ยอมแน่นอน

 

อะไรค่ะ?

 

เอกสารบางอย่างถูกวางตรงหน้าเธอ น้ำทิพย์หยิบมันขึ้นมาอ่านดูคร่าวๆ ในนั้นระบุไว้ให้ยิปซีมีอำนาจหน้าที่ในการตัดสินใจเท่าเทียมกับน้ำทิพย์

 

ไม่มากไปหน่อยหรอคะ คุณหุ้นกับฉันแค่ยี่สิบเปอร์เซ็นเองนะคะ

 

แต่คุณต้องไปๆมาๆกรุงเทพ-เชียงใหม่ ลูกสาวผมต้องทำงานหนักเป็นเท่าตัวเพราะคุณ ก็แค่มีหน้าที่ในการตัดสินใจเท่านั้น ผมไม่ได้ขอหุ้นคุณเพิ่มสักหน่อย

 

น้ำทิพย์ก็ไม่เห็นด้วยกับข้อเสนอในกระดาษแผ่นนี้ ถ้าเธอเจอพ่อของยิปซีตอนที่ตกลงร่วมหุ้นกันเธอบอกได้เลยว่าเธอคงปฏิเสธ บรรยากาศเริ่มตึงเครียดยิปซีจึงเอ่ยแก้สถานการณ์

 

ซีว่าคุณบีลองไปคิดดูก่อนก็ได้ค่ะ ถ้ามันไม่โอเคจริงๆก็ไม่เป็นไรค่ะ

 

เพราะเห็นแก่ยิปซีน้ำทิพย์จึงยอม เธอทนนั่งทานอาหารต่อก่อนจะขอตัวกลับ เพราะการนั่งอยู่กับคนที่ทัศนคติไม่ตรงกันนานๆ มันทำให้เธอรู้สึกไม่ดี และเธอไม่อยากจะอคติกับเขาไปมากกว่ายังไงเขาก็คือพ่อของยิปซี หุ้นส่วนของเธอ

 

 

 

 

รฐาสวมแจ็คเก็ตให้เฌอมาลย์แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะเหม่อลอยคิดอะไรอยู่ เขาดูไม่ร่าเริงเลยตั้งแต่กลับจากทานข้าวกับศิรินเมื่อวาน

 

คิดอะไรอยู่หรอคะรฐาเอ่ยถามในสิ่งที่เธอสงสัย

 

เปล่าค่ะ หญิงอยู่ห้องคนเดียวได้ใช่ไหม

 

ได้สิ เย็นนี้อยากทานอะไรไหม หญิงจะได้ทำไว้ให้เฌอมาลย์ดึงรฐาเข้ามากอดและหอมแก้มคนรักไปหนึ่งที

 

อะไรก็ได้ค่ะ พลอยทานได้หมดถ้าหญิงเป็นคนทำ

 

 

 

 

 

เสียงเคาะประตูไม่ได้ดึงความสนใจจากผู้บริหารสาวให้เงยหน้าขึ้นไปมอง เขายังคงก้มกดโทรศัพท์ในมือและเอ่ยอนุญาตให้คนที่เคาะเปิดประตูเข้ามา

 

เป็นผู้บริหารมันสบายขนาดนี้เลยหรอว่ะ

อ้าว พี่พลอย มาได้ไงเนี่ย วรรณปิยะละความสนใจจากโทรศัพท์และเดินมานั่งที่โซฟากับเฌอมาลย์ ความเบื่อที่มีอยู่ไปเกือบหมด

 

แกไม่ได้ยุ่งอยู่ใช่ป่ะ

 

ไม่อ่ะ มีอะไรหรือเปล่าหรือว่าจะชวนไปเที่ยว

 

เปล่า แค่มีเรื่องอยากจะถามนิดหน่อย

 

เรื่องอะไรอ่ะวรรณปิยะดูผิดหวังนิดหน่อยที่เฌอมาลย์ไม่ได้มาชวนเธอไปเที่ยว

 

แกจำผู้หญิงที่ชื่อ..ยิปซีได้ป่ะ

 

 

 

วรรณปิยะมองหน้าเฌอมาลย์อย่างตกใจเพราะชื่อของบุคคลที่สาม วรรณปิยะลุกจากโซฟาและเดินหนีไปทางโต๊ะทำงานของตัวเอง ท่าทีของเขาเฌอมาลย์พอจะเข้าใจว่าเพราะอะไร

 

ถ้าแกไม่อยากพูดถึงก็ไม่เป็นไร ฉันไม่กวนแกล่ะ

 

เฌอมาลย์เอ่ยพูดกับคนที่ยืนหันหลังให้กันอยู่ เห็นว่าวรรณปิยะไม่ตอบอะไรกลับมา เลยตัดสินใจเดินออกจากห้องเพราะคิดว่าคงไม่ได้ข้อมูลอะไรเพิ่มเติมแน่นอน

 

พี่ไปเจอเขามาหรอ

 

ยังไม่ทันจะเปิดประตู เจ้าของห้องก็หันกลับมาถามก่อนที่จะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทำงานของตัวเอง สีหน้าดูแย่เอามากๆเมื่อพูดถึงผู้หญิงคนนั้น

 

บังเอิญเจอน่ะเฌอมาลย์เอ่ยตอบ

 

แล้วพี่ถามถึงเขาทำไม จะตอกย้ำกันว่างั้นวรรณปิยะว่าอย่างไม่พอใจ

 

เปล่า พอดีเขากำลังทำธุรกิจร่วมกับคนรู้จักของฉัน

 

แล้ว?

 

ก็แกเคยบอกไม่ใช่หรอ ว่าผู้หญิงคนนี้อันตรายแถมยังเคยโกงเงินบริษัทพ่อแกโดยการหลอกใช่แกเป็นเครื่องมือ ฉันก็เลย…”

 

พี่กลับไปเถอะ

 

วรรณปิยะเอ่ยบอกทันที เพราะรู้จุดประสงค์ว่าเฌอมาลย์กำลังจะขอความช่วยเหลือจากเขา เฌอมาลย์มองหน้ารุ่นพี่รุ่นน้องของตัวเอง วรรณปิยะเหมือนไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นอีก ซึ่งเฌอมาลย์เข้าใจ

 




Talk ::

อ้าวยิปซี 

พี่บีโดนหลอกซะล่ะ

แล้วกวางจะช่วยไหมน่ะ ถ้ารู้ว่าคนที่ยิปซีกำลังหลอกคือพี่บีคู่อริ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

645 ความคิดเห็น

  1. #569 delight25 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 13:07
    คุณบี น่าจะตามเกมทันนะ
    #569
    0
  2. #433 Ttlobc (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 00:35
    ไรท์คะ มาต่ออจิ
    #433
    0
  3. #432 kaimuk0911073204 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 23:06
    พี่บีจะผู้หลอกไม่ได้นะ พี่พลอยหาทางช่วยพี่บีด้วยค่ะ
    #432
    0
  4. #431 lovefilmmy1906 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 20:19
    อ้าวเหยยยย มีลางเหมือนจะมาม่า
    #431
    0
  5. #430 karn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 10:58
    พี่บีพี่คริสต้องจับมือกันให้แน่นนะคะผ่านอุปสรรคไปด้วยกันให้ได้ ไรท์ช่วยเอายิปซีไปเก็บได้แล้วคะ
    #430
    0
  6. #429 iampeanut (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 07:24
    พี่บีจะถูกหลอกหรอ งือออออ ร้านอะยิปซี คุณกวางต้องช่วยพี่บีนะ
    #429
    0
  7. #428 25082557 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 06:05
    พี่คริสหยุดใจเย็นแล้วอาละวาดไปเลยยย
    #428
    0
  8. #427 บีคริส (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 00:27
    โอ้ซับซ้อนเข้าไปอีก พี่บีอย่าหลงกลนะ พี่คริสดูแลพี่บีดีๆด้วย
    #427
    0
  9. #426 clubbc (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 23:36
    ยิปซีร้ายอ่าาา คุณคริสพลอยกวางหาทางช่วยคุณบีให้ได้นะ
    #426
    0
  10. #425 Pream_fata (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 22:21
    ยิปซีร้ายมาก
    #425
    0
  11. #424 saaimsimmy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 06:34
    ก็ดีค่ะ ตอบตกลงไปแล้ว ????
    #424
    0
  12. #423 karn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 00:09
    งานเข้าใหญ่แล้ว ทำไมคุณบีไม่รู้จักปฏิเสธบ้างคะ
    #423
    0
  13. #422 บีคริส (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 23:42
    คุณบีงานเข้าอีกแล้ว เอาคุณคริสไปทานข้าวด้วยเลย เอาให้ยิปซีหน้าหงายไปเลย คุณคริสๆสู้ๆ ยิปซีควรถอยได้แล้วนะ
    #422
    0
  14. #421 AmolvanMN (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 22:51
    คุณบีงานเข้าละค่าาาา ทำไรไม่ปรึกษาเจ้าของ(ตัว&ใจ) ก็แบบนี้แหละ 555555
    #421
    0
  15. #420 AuJariya (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 22:34
    ต้องตามไปคุมสิคะพี่คริส อย่ายอมๆๆๆๆๆ
    #420
    0
  16. #419 ppp23 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 22:33
    5555555โถถถถถคุณบีโดนงอลแล้ว
    #419
    0
  17. #418 Pream_fata (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 22:31
    พี่คริสก็ตามคุณบีไปสิคะ
    #418
    0
  18. #417 clubbc (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 22:21
    คุณคริสโกรธแล้วนะคุณบี
    #417
    0
  19. #416 iampeanut (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 22:18
    แย่แล้วค่ะ คุณน้ำทิพย์งานเข้าแล้ววว
    #416
    0