Little Heart [บีคริส]

ตอนที่ 14 : EP.13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,990
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    26 มิ.ย. 60


สามวันที่ผ่านวรรณปิยะไม่ส่งดอกไม้หรือติดต่อเธอมาอีกเลยซึ่งมันก็ไม่แปลกอะไรหากเขาจะทำแบบนั้นเพราะตอนเฌอมาลย์โดนเธอปฏิเสธเขาก็หายไปเป็นอาทิตย์ก่อนจะกลับมาพร้อมกับคำขอเป็นเพื่อน


เธอสะบัดเรื่องของวรรณปิยะออกไปจากหัวเพราะอีกสองวันจะถึงวันงานแฟชั่นโชว์และวันนี้เป็นวันซ้อมใหญ่เธอต้องขนชุดแบรนด์ของตัวเองมาที่งานเพื่อให้นางแบบได้ลองใส่เพื่อว่ามีอะไรต้องแก้ ถึงเธอจะไม่ใช่เจ้าของงานแต่มันก็เหนื่อยพอตัวกลับห้องทีเธอก็อยากจะล้มตัวลงนอนเสียให้ได้


วันนี้ก็เช่นกันเธอไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะอาบน้ำเลยกะว่าจะนอนก่อนตื่นตอนไหนก็ค่อยลุกไปอาบแต่เสียงโทรศัพท์ทำให้เธอต้องคว้ามันมากดรับโดยไม่ลืมตามามองว่าใครโทรมาเพราะตาเธอมันลืมไม่ขึ้นแล้ว


'นอนแล้วหรอคะ' เสียงปลายสายทำให้เธอยิ้มเพราะมันคือเสียงคนรักของเธอเอง


"กำลังค่ะ บีทำไรอยู่คะ" ถึงจะง่วงแค่ไหนก็ขอคุยกับน้ำทิพย์ก่อน เพราะตั้งแต่เธอกลับมากรุงเทพครั้งนี้เราสองคนแทบไม่ได้คุยกันเลย


'เคลียงานนิดหน่อยค่ะ แล้วงานคริสละคะยุ่งขนาดนั้นเลย'


"ยุ่งมากค่ะ" 


'นอนก่อนไหมคะ ดูเสียงแล้วไม่น่าไหว'


"คุยได้ค่ะ"  ถึงจะตอบไปแบบนั้นแต่เธอกำลังจะหลับเข้าไปทุกที


'นอนเถอะค่ะ ฝันดีนะคะ'


น้ำทิพย์วางสายไปเมื่อเห็นว่าศิรินไม่ตอบอะไรกลับมาที่จริงคนตัวเล็กหลับไปก่อนที่เขาจะวางสายซะอีก แล้วศิรินก็ตื่นขึ้นมาตอนตีสี่กว่าๆ เธอเข้าไปอาบน้ำทำทุกอย่างเสร็จก็ตีห้าครึ่งจะให้นอนต่อก็คงนอนไม่หลับกะว่าวันนี้จะเข้าร้านเช้าหน่อย


ร่างบางเดินเข้ามาในร้านตามปกติเหมือนทุกวันแต่เมื่อเดินมาถึงห้องของตัวเองก็ต้องแปลกใจกับดอกกุหลาบแดงบนโต๊ะที่มีเพียงดอกเดียวคงไม่ต้องเดาว่าของใคร แต่ที่แปลกคือวรรณปิยะส่งมันมาทำไมอีกเธอคิดว่าเขาจะหายไปแล้วหายไปเลย


"ค่ะ" เธอกดรับโทรศัพท์เมื่อมันสั่น


'ได้รับดอกไม้แล้วใช่ไหมคะ' เสียงวรรณปิยะมันดูร่าเริงเกินเบอร์


"ส่งมาอีกทำไมคะ ไม่กลัวฉันโยนทิ้งหรอ"


'คุณคริสไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอกค่ะ จริงไหม?' เขาว่าอย่างมั่นใจ


"อย่ามันใจไปหน่อยเลยค่ะ ฉันเป็นห่วง" ศิรินเหนื่อยเกินจะพูดกับเขาแล้ว


เป็นครั้งแรกที่ศิรินตัดสายใส่คนที่พึ่งรู้จักและเขายังเป็นลูกค้าแต่เธอต้องทำเพราะเธอไม่มีอะไรจะพูดแล้ว ร่างบางล้มตัวลงนั่งบนเก้าอี้พร้อมถอนหายใจเหนื่อยหน่าย แต่ยังไม่ทันจะได้ทำอะไรต่อเสียงเคาะประตูสองทีพร้อมกับคนในสายเมื่อกี้โผล่เข้ามา


"เย็นนี้ไปทานข้าวกันนะคะ" เขาว่าด้วยรอยยิ้มเหมือนเรื่องที่เธอพูดไปจะไม่เข้าหัวเข้าหูวรรณปิยะเลยสักนิด


"คงไม่ได้ค่ะเพราะ..."


"อย่าปฏิเสธเลยนะคะไม่งั้นฉันอาจจะสั่งมันมาทานกับคุณที่นี่"


จากแววตาและคำพูดศิรินรู้ว่าเขาทำจริงเธอไม่ได้ตอบตกลงหรือปฏิเสธอะไรทั้งนั้นปล่อยให้เขาเออออไปเองไม่นานเขาก็ขอตัวไปทำงาน เช้านี้เธอลืมเช็คดวงมาหรือเปล่าเนี่ยว่ามันจะต้องซวยหรือว่าก้าวขาออกจากห้องผิดข้างกันนะ


ศิรินก้มหน้าทำงานของตัวเองต่อลูกน้องเดินเข้าออกทุกๆสิบนาทีเรื่องแก้ขนาดเสื้อผ้าซึ่งมันก็ถือว่าดีเพราะเธอจะได้ไม่ต้องเอาเรื่องของวรรณปิยะมาคิดให้รกสมอง ประหลาดอาทิตย์ก่อนเธอกับเขายังคุยกันด้วยดีอยู่เลยแต่ตอนนี้หน้าเขาเธอก็ไม่อยากจะเจอ


"พักทานข้าวสักครึ่งชั่วโมงได้ไหมคะ" 


"บี!"


ถึงวันนี้จะซวยแต่เช้ายังไงเธอถือว่าน้ำทิพย์เป็นเรื่องดีๆของเธอในวันนี้ไม่รอให้เขาพูดอะไรเธอก็ลุกขึ้นไปสวมกอดเขามันดีใจมากที่เขามาเซอร์ไพร์เพราะเธออยากจะอ้อนให้เขามาหาแต่กลัวว่างานน้ำทิพย์จะยุ่ง


"บีหายใจไม่ออกค่ะคริส"


"ก็คิดถึงนิ ขออีกที" ศิรินว่าก่อนจะกอดเขาอีกทีให้แน่นกว่าเดิมถึงจะยอมปล่อย


"ทานข้าวนะคะ บีซื้อสปาเก็ตตี้ร้านโปรดมาให้" น้ำทิพย์วางมันลงบนโต๊ะรับแขกในห้องพร้อมแกะมันออกให้ศิรินได้ทาน


"น่ารักจัง ขอรักทีได้ป่ะ" ว่าพร้อมเกยคางบนไหล่คนรักและทำหน้าเจ้าเล่ห์


"บ้า นี่มันที่ทำงานนะ"


น้ำทิพย์ถึงกับตกใจเพราะเข้าใจความหมายของคำว่า 'รัก' อยู่หรอกศิรินขำอย่างชอบใจเพราะเธออยากจะแกล้งน้ำทิพย์เท่านั้นแต่ในเมื่อคนรักมาเอาใจถึงที่แบบนี้ก็ขออ้อนให้เต็มที่หน่อยโดยการอ้อนให้เขาป้อนข้าวส่วนเธอก็เกาะแขนเขาไว้แน่นอย่างกับว่าปล่อยแล้วน้ำทิพย์จะหนีกลับเชียงใหม่อย่างนั้นแหละ


น้ำทิพย์บอกเธอว่าเขามาคุยเรื่องคอนโดเพราะมันเริ่มสร้างแล้วเลยอยากจะรู้ว่ามีปัญหาอะไรหรือเปล่าแต่ถึงน้ำทิพย์จะมาเพราะเหตุผลอะไรก็ถือว่าดีทั้งนั้น อยากจะเอ่ยถามเรื่องคุณฝนอยู่หรอกนะแต่เวลาแบบนี้เธอคิดว่าไม่ควร


"ช่วยรับให้หน่อยสิคะ" ศิรินยื่นโทรศัพท์ของเธอที่โชว์เบอร์วรรณปิยะให้น้ำทิพย์รับแทน


"ใครหรอคะ?" น้ำทิพย์รับมันมาแต่ยังไม่กดรับ


"ลูกค้าค่ะ คริสคุยกับเขาไม่ค่อยรู้เรื่อง"


ศิรินบอกแค่นั้นแล้วก็เดินกลับที่นั่งทำงานต่อน้ำทิพย์ก็ดูจะมึนงงก่อนจะกดรับสายถึงรู้ว่าเป็นผู้หญิงดูจากเสียงเขาดูอารมณ์ดีและมิตรมากเลยนะไม่น่าจะคุยไม่รู้เรื่อง


'ฮัลโหลค่ะ คุณคริส'


"เออ จะสั่งตัดเสื้อหรอคะ" น้ำทิพย์ถามออกไปอย่างซื่อๆ จนศิรินแอบขำเพราะคิดหน้าวรรณปิยะออกเลยว่าเขาจะทำหน้ายังไงเมื่อได้ยินเสียงน้ำทิพย์


'คุณเป็นใคร?'


น้ำทิพย์เลิกคิ้วและหันไปมองศิรินแต่ร่างบางก็ไม่ได้สนใจเธอเลยเหมือนกับว่าลูกค้าคนนี้ไม่ได้สำคัญอะไรแล้วเมื่อกี้ถ้าเดาไม่ผิดเขาดูไม่พอใจที่เธอมารับสายแทน เธอไม่รู้จะตอบยังไงดีกลัวบอกว่าเป็นแฟนลูกค้าอาจจะคิดว่าก้าวก่ายงานของศิริน


"เดี๋ยวคริสคุยเองค่ะ" ศิรินเดินมาตอนไหนไม่รู้เธอแบมือขอโทรศัพท์คืนน้ำทิพย์ก็ส่งให้ง่ายๆ


"ว่าไงคะ" เธอกรอกเสียงเนือยๆไปยังปลายสาย


'เมื่อกี้ใคร คนที่รับสายน่ะ' วรรณปิยะพยายามใจเย็นในการถาม


"อ่อ สามีฉันเอง ทำไมหรอ"


ไม่เพียงแต่ปลายสายที่ตกใจน้ำทิพย์เองยังเงยหน้ามองศิรินเลยถึงเราจะเคยแต่งงานกันมาแล้วแต่เราก็หย่ากันแล้วเหมือนกันและสถานะตอนนี้เธอคิดว่ามันเป็นแค่แฟนเสียด้วยซ้ำ แอบดีใจนะที่ศิรินแนะนำเธอไปแบบนั้น


'คุณอย่ามาหลอกฉันเลย จะเบี้ยวไม่ไปทานข้าวกับฉันเย็นนี้หรอคะ'


"คิดแบบนั้นแล้วสบายใจก็เชิญค่ะ วางนะคะสามีฉันไม่ชอบให้คุยกับลูกค้านานเท่าไหร่"


ศิรินกดตัดสายทันทีก่อนจะเดินกลับไปที่โต๊ะทำงานแต่เสียงของน้ำทิพย์เอ่ยรั้งเธอไว้ก่อนรู้อยู่แล้วว่าเขาต้องถามเพราะประโยคสนทนามันไม่มีเรื่องงานอยู่เลย


"เขาเป็นใครค่ะ มาจีบคริสหรอ"


"จะว่าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ" ศิรินตอบไปตามตรงก่อนจะล้มตัวลงนั่งบนตักน้ำทิพย์ซึ่งเขาก็ยกสองมือมาจับเอวเธอไว้


"ไม่ได้บอกมันหรอคะว่าคริสมีคนรักแล้ว" น้ำทิพย์ถามเสียงเข้มอย่างไม่พอใจ


"บอกไปแล้วค่ะ แต่เขาไม่เชื่อและก็...ไม่ยอมเลิกยุ่งด้วย" 


คนตัวเล็กดูจะไม่ได้กลัวอะไรเลยเมื่อเห็นน้ำทิพย์กำลังโกรธเธอยกมือโอบรอบคอคนรักไว้เขามองหน้าเธอด้วยอารมณ์ที่ไม่พอใจเพราะเธอไม่บอกเขาให้เร็วกว่านี้ เรื่องนั้นเธอยอมรับผิดแต่ยิ่งน้ำทิพย์โกรธยิ่งดีเขาจะได้ไล่วรรณปิยะออกไปซะที


"รู้ใช่ไหมคะว่าบีกำลังไม่พอใจ"


"รู้ค่ะ กำลังจะง้อด้วย"


สายตาน้ำทิพย์ที่มองสบตากับเธอมันดูแง่งอนปนน้อยใจน่ารักน่าหยิกซะมัดศิรินโน้มตัวลงทาบทับริมฝีบางลงบนส่วนเดียวกับของน้ำทิพย์ตอนแรกเธอก็คุมเกมหรอกนะเหมือนน้ำทิพย์จะไม่ยอมเขารุกเธอหนักกว่าเดิมเหมือนต้องการจะบอกว่า เขาโกรธและโกรธมากด้วย


"ไม่ต้องยิ้มหรอกค่ะ นี่ยังไม่ได้ครึ่งของความโกรธบีเลย"


"นั้น..คืนนี้คริสยอมให้บีลงโทษทั้งคืนเลย ดีไหมคะ"


เขาไม่ตอบกลับดึงเธอเข้าไปจูบอีกโดยไม่สนใจว่าจะมีลูกน้องเข้ามาหรือเปล่าศิรินเองก็ไม่แคร์อะไรแล้วเหมือนกันถ้าใครเข้ามาตอนนี้เธอจะ..ไล่ออกให้หมดเลย





ระหว่างรอศิรินเลิกงานน้ำทิพย์เองก็โทรหาลูกสาวของเธอเพื่อเช็คว่าอยู่ไหนทำอะไรและกับใครเพราะก่อนเธอจะมาเธอให้คนที่บ้านคอยสอดส่องดูแล กำชับว่าถ้าน้ำหวานมาและพาน้ำฝนออกไปโดยที่ไม่บอกเธอให้รีบโทรรายงานด่วนหากใครในบ้านช่วยน้ำฝนปิดบังเธอจะไล่ออก


ศิรินได้ยินที่น้ำทิพย์คุยกับลูกทั้งหมดนั้นแหละและรู้ว่าน้ำฝนคงอึดอัดเล็กน้อยก็โดนตามใจมาตลอดจู่ๆมาโดนบังคับคงจะไม่ชอบใจบ้างแหละ แต่หลังจากวางสายก็เห็นคนรักกดโทรศัพท์ยุกยิกเหมือนคุยกับใครอยู่คิ้วเรียวขมวดเป็นปมไวกว่าความคิดเธอก็เดินมาหยุดตรงหน้าน้ำทิพย์แล้ว


"คุยกับใครหรอคะ"


"คุยงานกับคุณซีค่ะ บีพึ่งให้เลขาขอไลน์เขามา" น้ำทิพย์ตอบโดยไม่ปกปิด


"คุณซี? หุ้นส่วนน่ะหรอ"


"ค่ะ"



ศิรินหรี่ตามองคนรักอย่างจับผิดจนน้ำทิพย์เลิกคิ้ว เธอพูดอะไรผิดไปหรอ? หรือว่าเธอพูดอะไรที่มันไม่ควรพูดงั้นหรอศิรินแทรกร่างนุ่มนิ่มของเธอมานั่งบนตักและคว้าโทรศัพท์ไปดูซึ่งเธอก็ไม่ขัดขืนเพราะไม่ได้มีความลับอะไรอยู่แล้วระหว่างที่ศิรินไล่อ่านแชทการสนทนาของเธอกับคุณซี น้ำทิพย์ก็เกยคางลงบนไหล่เล็กสองมือกอดเอวคนรักเหมือนอ่านมันไปพร้อมกับศิริน


"ดูเหมือนจะคุยงานแค่ 20% นอกนั้นเรื่องไร้สาระ" ศิรินทำหน้าไม่พอใจ


"นี่หึงบีกับคุณซีหรอคะ" สีหน้าไม่ได้รู้สึกผิดหรืออยากแก้ตัวแต่ชอบที่ศิรินหึงมากกว่า


"ก็หึงทุกคนที่ยุ่งกับบี ไม่ชอบ มีไรป่ะ?"


"แล้วบีต้องทำไงดีคะ" น้ำทิพย์เอ่ยถามด้วยเสียงสบาย


"พรุ่งนี้คริสจะไปคุยงานกับบีค่ะ"


น้ำทิพย์เลิกคิ้วก่อนจะตกลงเพราะมันไม่น่าจะมีอะไรเสียหายเพราะรู้ว่าศิรินคงไม่ทำงานเธอพังหรอกดีซะอีกมีเมียไปทำงานด้วยอุ่นใจจะตาย ศิรินลุกขึ้นกลับไปทำงานต่อแต่เอาโทรศัพท์ของน้ำทิพย์ไปด้วยเจ้าของโทรศัพท์มองตามก่อนร่างบางจะขยับปากแบบไม่ออกเสียงว่า 'ยึด'


โอเค เธอยอมแล้ว เมื่อไม่มีเครื่องมือสื่อสารก็นั่งอ่านหนังสือแฟชั่นไปละกันเพราะห้องศิรินไม่มีหนังสืออะไรอีกเลยนอกจากหนังสือเสื้อผ้าแฟชั่นแม้แต่หนังสือพิมพ์ยังไม่มีเลยแต่พออ่านไปก็เพลินดีนะ ได้ดูนางแบบหลายคนที่ต่างโพสท่าของตัวเองให้เข้ากับชุดบางคนก็สวยหวาน บางคนก็คมเข้ม


อ่านจนเพลินโดยไม่รู้เลยว่าคนรักมองจ้องมาที่เธอและจ้องนานจนเธอรับรู้ถึงแรงกดดันเลยเงยหน้าขึ้นไปมองก็เห็นว่าศิรินมองกันอยู่จริงแต่สีหน้าไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก


"มองบีทำไมคะ" ถามออกไปอย่างสงสัย


"ดูบีจะสนใจนางแบบในหนังสือนั้นมากเลยนะคะ ชอบหรอ?"


นี่คงไม่ได้หึงเธอหรอกนะ อะไรกันแค่ดูหนังสือแฟชั่นฆ่าเวลารอเธอเลิกงานก็ผิดหรอ ให้ตายสิ! ถ้าเป็นแบบนั้นตอนเธอเดินออกจากห้องคงห้ามสบตากับใครได้แต่ก้มมองพื้นแน่นอน..หรือว่าพื้นก็ห้ามมองนะ


"ก็ไม่มีอะไรทำนี่คะ"


"อย่างอื่นก็มีตั้งเยอะแยะ"


เธอหันมองไปทั่วห้องโดยอัตโนมัติดูว่าอย่างอื่นที่ศิรินหมายถึงมันคืออะไรก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรให้ทำแล้วนี่ห้องเจ้าของร้านเสื้อก็มีแต่ของที่เกี่ยวกับแฟชั่นทั้งนั้นแล้วจะให้เธอทำอะไร


"มานี่สิคะ" ศิรินเรียกให้เธอไปหา โอเคได้


"ไม่ให้บีดูหนังสือแล้วให้บีทำไรดีคะ"


"นั่งค่ะ" 


ร่างบางบอกให้เธอนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานของหล่อนเมื่อหล่อนลุกขึ้นยืนถึงจะไม่เข้าใจแต่ก็นั่งลงไปก่อนที่ร่างนุ่มนิ่มจะทาบทับลงมาและเอามือของเธอทั้งสองข้างไปกอดเอว เธอหันมายกยิ้มให้เธออย่างคนอารมณ์ดี...เด็กน้อยชัดๆ


"คุณคริสคะ เออ..." ลูกน้องของเธอเดินเข้ามาก่อนจะชะงักเมื่อเห็นว่าเธอนั่งตักน้ำทิพย์อยู่ คนตัวสูงจะลุกออกแต่ศิรินกับไม่ให้ลุกและหันไปตีหน้าขรึมใส่ลูกน้อง


"มีอะไร"


"ชุดทั้งหมดที่สั่งแก้เสร็จแล้วนะคะ คุณคริสจะให้เอาไปส่งที่งานเลยหรือเปล่าคะ" เธอเอ่ยถามอย่างเกร็งๆ


"งานมีพรุ่งนี้ตอนหกโมงเย็น เธอให้คนเอาไปส่งตอนบ่ายละกัน"


"ค่ะ นี่เป็นรายชื่อชุดทั้งหมดที่จะส่งไปนะคะ" หล่อนว่างแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะเหลือบมองน้ำทิพย์เล็กน้อยคนด้านหลังยิ้มให้บางๆเป็นการทักทาย ทำให้ลูกน้องของศิรินดูผ่อนคลายลงไปได้บ้าง


"หมดธุระก็ออกไปสิ"


ศิรินเห็นสายตาลูกน้องมองไปยังน้ำทิพย์เลยรีบไล่หล่อนออกไปก่อนจะหันมาหาคนรักและย่นคิ้วใส่อย่างไม่พอใจน้ำทิพย์เองก็งงว่าเธอทำอะไรผิดอีกล่ะ ทำไมวันนี้ศิรินดูหวงเธอจัง


"ยังเห็นคริสอยู่ในห้องนี้หรือเปล่า" นั้นไง หล่อนไม่พอใจอีกแล้ว


"บีแค่ยิ้มทักทายเองนะ"


"แต่ก็ยิ้มป่ะ" น้ำทิพย์ยกมือเกาหัวตัวเองก่อนจะยอมรับผิดเพราะเอ่ยถามถึงเหตุผลศิรินก็คงไม่มีให้ ผู้หญิงก็งี้แหละงอนไปเรื่อยไม่พอใจก็งอน ประชดไปเสียทุกอย่างยิ่งไม่ง้อยิ่งประชด


"ไม่งอนนะคะ ทำงานดีกว่าเนาะ"


น้ำทิพย์ไม่สนใจอย่างอื่นอีกแต่กลับช่วยศิรินทำงานโดยเป็นผู้ช่วยในการตัดสินใจที่ดีเวลาคนรักถามอะไรมาก็เออออไปตามน้ำเพราะไม่อยากให้ศิรินงอนอีก และมันก็ดีขึ้นเมื่อเธอโฟกัสที่คนรักคนเดียว


"หกโมงพอดี บีหิวหรือยังคะ" ศิรินถามเสียงใสเมื่อทำงานเสร็จ


"นิดหน่อยค่ะ"


"ทานข้างนอกหรือดินเนอร์ในห้องกันสองคนดี" รู้อยู่หรอกว่าอยากให้ตอบอย่างหลังมากกว่า


"ในห้องดีกว่าค่ะ ทานเสร็จจะได้ทานของหวานต่อเลย" 


ศิรินฉีกยิ้มกว้างเพราะรู้ว่าคนรักหมายถึงอะไรก่อนจะเก็บของและคว้ากระเป๋าของเธอมาสะพายมือบางก็จับมือของน้ำทิพย์ให้เดินตามเธอมาแต่ยังไม่ทันจะออกจากร้านบุคคลที่ไม่ได้รับเชิญก็มาพอดี


"คนนี้หรอคะ สามีคุณ" วรรณปิยะเอ่ยถามทันทีโดยไม่มีการทักทายใดๆทั้งสิ้น


"ใช่ ขอตัวนะคะ"


"เดี๋ยวค่ะ"


วรรณปิยะจับแขนอีกข้างของศิรินให้หยุดเดินน้ำทิพย์เห็นแล้วไม่พอใจเลยยกมือของเธอไปปัดแขนของวรรณปิยะออกและพอจะรู้แล้วว่าเขาคือคนที่โทรมาหาศิริน


"อย่ายุ่งกับคริสอีก!" น้ำทิพย์ว่าเสียงดุ


"บีคะ ไปเถอะค่ะคริสหิวแล้ว"


ศิรินเปลี่ยนจากจับมือมาเกาะแขนน้ำทิพย์แทนและว่าด้วยเสียงที่อ้อนแบบอ้อนสุดๆเพราะเธอไม่เคยทำแบบนี้กับใครยกเว้นน้ำทิพย์คนเดียวเท่านั้น วรรณปิยะไม่พอใจมากที่เห็นแบบนั้นแต่ก็ยังไม่ปักใจเชื่อว่าน้ำทิพย์จะเป็นสามีของศิรินจริงๆ


"อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลยน่า ฉันรู้ว่าคุณกับมันไม่ได้เป็นอะไรกัน"


"อยากรู้ว่าเป็นหรือไม่เป็นก็โทรไปถามพลอยสิว่าคนที่ชื่อ บี น้ำทิพย์ เป็นใคร? ถ้าไม่ใช่ผัว!"


ศิรินตอกกลับอย่างหมดความอดทนเธอไม่เคยเจอใครที่ตื้อเท่านี้มาก่อนขนาดสามีตัวจริงมายืนอยู่ตรงหน้ายังไม่เชื่ออีกหรือไม่ก็เชื่อแต่ไม่ยอมไง คงอยากจะเอาชนะเพราะไม่ชอบถูกปฏิเสธหรือเปล่า? อันนี้เธอไม่รู้ แต่ที่รู้คือเธอไม่อยากให้ใครมาแทรกกลางระหว่างเราอีก


น้ำทิพย์นิ่งเงียบเขาดูตั้งใจขับรถเอามากเธอพอจะรู้ว่าน้ำทิพย์กำลังสับสนว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมาคืออะไรไม่แน่เขาอาจจะไม่ไว้เธอไปแล้วก็ได้ อาจจะคิดว่าเธอเล่นละครหลอกเขาหรือเปล่า


"มีอะไรอยากถามคริสหรือเปล่า" เพราะการเงียบมันไม่ได้ช่วยอะไรดีขึ้นเลยเอ่ยถาม


"คริสกับมันไม่ได้มีอะไรกันใช่ไหม" ดูจากหน้าก็รู้ว่าน้ำทิพย์ไม่อยากถามคำถามนี้เท่าไหร่


"ไม่เชื่อใจ?"


บอกเลยว่าเธอน้อยใจนะถ้าน้ำทิพย์จะคิดแบบนั้น ยอมรับว่างานแบบเธอเจอผู้คนมากหน้าหลายตาและลูกค้าบางคนเธอก็มีการใกล้ชิดสนิทสนมเป็นเรื่องธรรมดาอย่างการวัดตัว และเธอก็ต้องพูดจารักษาน้ำใจเนื่องจากเขาเป็นลูกค้า


"ขอโทษค่ะ ที่คิดแบบนั้น"


น้ำทิพย์เลื่อนมือมากุมมือเธอเอาไว้มือของเขาเย็นเอามากๆอย่างกับว่ากลัวเธออย่างนั้นแหละ เธอเองก็กลัวเหมือนกันกลัวว่าเขาจะไม่เข้าใจแล้วเรื่องของเรามันจะจบไม่สวยเหมือนเดิม


"ไม่ยกโทษให้ค่ะ"


"ต้องทำยังไงคะ?" เขาถามอย่างเจ้าเล่ห์ เหมือนจะรู้อยู่แล้วแหละว่าต้องทำยังไง


เธอเล่าเรื่องของเธอกับวรรณปิยะให้น้ำทิพย์ฟังทั้งหมดตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกันตอนรู้จักเขาครั้งแรกยังดูสุภาพขี้เล่นแต่หลังจากวันที่เธอปฏิเสธเท่านั้นแหละเขาก็ดูเปลี่ยนไป อันนี้น้ำทิพย์เข้าใจแต่เธอไม่ออกความคิดเห็นก่อนจะบอกให้เราเปลี่ยนเรื่องคุย


นานๆจะได้อยู่ด้วยกันสองต่อสองวันนี้เธอเลยโชว์ฝีมือทำกับข้าวให้คนรักเสียหน่อยโดยมีเขาเป็นผู้ช่วยในการหยิบจับของให้เธอ มื้อเย็นธรรมดาไม่มีอะไรแต่มันดูพิเศษกว่ามื้อไหนเพราะทานกับคนพิเศษไง


"เดี๋ยวคริสล้างเองค่ะ บีไปอาบน้ำเถอะ"


น้ำทิพย์พยักหน้าและเดินเข้าห้องนอนไปอาบน้ำเพราะลงเครื่องมาก็นั่งแท็กซี่ตรงไปยังห้องเสื้อของศิรินทันที ร่างบางล้างจานเสร็จน้ำทิพย์ก็อาบน้ำเสร็จพอดีเขาเดินจูงมือเธอมายังระเบียงห้อง


ลมพัดเข้ามากระทบใบหน้ามันทำให้สดชื่นขึ้นมาหน่อยตั้งแต่ซื้อคอนโดนี้มาเธอออกมายืนตรงนี้นับครั้งได้ รับลบจนอิ่มใจแล้วเธอเลยหันไปถามคนด้านข้างว่าพาเธอออกมาทำไม


"พาคริสออกมาทำไมคะ"


"อยากให้ผ่อนคลายบ้าง" เขาตอบแต่ยังไม่ละสายตาจากวิวกรุงเทพ


"วิธีอื่นมีตั้งเยอะแยะ ไม่ทำ"


"อย่างเช่นพาเมียขึ้นเตียงน่ะหรอ"


เขาว่าพร้อมหันมามองหน้าเธอนี่ไม่เจอกันอาทิตย์กว่าคำพูดคำจาฉะฉานเท่านี้เลย ใบหน้าเธอแดงขึ้นนิดหน่อยเพราะไม่คิดว่าเขาจะพูดมันออกมาตรงๆ ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคออย่างชอบใจด้วย


"เรื่องขึ้นเตียงไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวก็ได้ขึ้น"


"งานถนัดว่างั้น" เธอถามเย้าแหย่


"อย่างอื่นก็ถนัด" สายตาโลมเลียไปทั่วร่างของเธอ เป็นว่ารู้กันว่าเขาสื่อถึงอะไรตอนนี้เธอขอยอมแพ้ละกันไม่ไหวกับสายตานั้นจริงๆ มันจะละลายอยู่แล้ว


"ทำอะไรคะ"


เธอถามเพราะน้ำทิพย์กุมมือซ้ายของเธอก่อนจะเค้นคลึงมันเบาๆโดยไม่พูดอะไรก่อนที่เขาจะเงยหน้ามามองเธอแววตามันเหมือนเด็กน้อยพิกล


"รู้สึกมันจะโล่งไปนะคะ" เธอเลิกคิ้วก่อนจะมองมือตัวเอง "หาแหวนใส่หน่อยดีไหม"


"ตอนนี้?" น้ำทิพย์พยักหน้า แล้วเขาจะเอาแหวนที่ไหนมาใส่ล่ะ พูดตลกไปได้


"เป็นของบีนะคริส


"เดี๋ยวๆ นี้คือการขอแต่งงาน?"


เขาเอ่ยขอและหยิบแหวนจากเสื้อนอนของเขาออกมามันเป็นแหวนแต่งงานที่เธอเคยคืนเขาไปแล้วและไม่คิดว่าเขาจะพกมันติดตัวตลอดและประโยคที่เขาเอ่ยขอมันไม่ใช่ประโยคขอแต่งงานนิ หรือเป็นการขอแต่งงานรูปแบบใหม่แล้วเธอไม่รู้


"รีบตกลงซะสิ จะได้ขึ้นเตียง" ประโยคขอร้องเชิงบังคับมันเหมือนเด็กเอาแต่ใจ


"นี่จะเป็นการแต่งงานครั้งสุดท้าย มาขออีกไม่ให้แล้วนะ"


"มันจะไม่มีครั้งที่สาม สัญญา"


"นั้นก็...ตกลงค่ะ คริสจะเป็นของบี"


น้ำทิพย์ยิ้มกว้างก่อนจะสวมแหวนวงนั้นลงบนมือสวยของศิรินและก้มลงจูบอย่างแผ่วเบาพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมาดึงเธอเข้าไปจูบอีก ท้องฟ้า สายลม และตึกราบ้านช่องในกรุงเทพถือเป็นสักขีพยานละกันว่าเราสองคนตกลงเป็นผัวเมียกันแบบสมบูรณ์


"ขึ้นเตียงไหมคะ" เขาถามเมื่อถอนจูบ


"ขึ้นแล้วไม่ลงนะคะ" เธอก็ตอบแบบยั่วยวนกลับไป


"อ่อยแบบนี้ พรุ่งนี้เช้าก็คงไม่ได้ลง"


ไม่พูดเปล่าเขารวบรวมแรงทั้งหมดอุ้มเธอเข้าไปในห้องไม่ต้องมีคำพูดอะไรให้มากมายเมื่อหลังสัมผัสเตียงสัมผัสอื่นๆก็ตามมาความรู้สึกเหมือนตอนเธอเข้าห้องหอกับเขาครั้งแรกไม่มีผิด เขาอ่อนโยน ทะนุทะนอมเธออย่างกับกลัวว่าเธอจะบอบซ้ำแต่มันก็แค่ช่วงแรกเพราะหลังจากนั้นบทรักของเราก็เร้าร้อนและรุนแรงนิดหน่อย


จากรอบแรกที่เสร็จสิ้นไม่ทันได้พักหายใจก็ต่อรอบสองและสามไปเรื่อยๆไม่มีท่าทีจะหยุดยั้งทำเหมือนกับเราไม่มีความรู้สึกเหน็ดเหนื่อยใดใดทั้งสิ้น



Talk ::

ยอมใจเรื่องของการชวนกันขึ้นเตียง 55555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

645 ความคิดเห็น

  1. #562 Delight (@delight25) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 23:36
    เป็นการขอแต่งงายที่เรียบง่ายแบบบีๆ 555
    #562
    0
  2. #317 Niwkoysw (@Niwkoysw) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 22:10
    พี่คริสเรื่องนี้ดูเป็นคนเด็ดขาดมากอ่ะ โคตรพูดตรง เออชอบ55555555
    #317
    0
  3. #316 บีคริส (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 19:47
    เอะอะชวนขึ้นเตียงนี่ต้องอ่อยขนาดไหนนะ55
    #316
    0
  4. #315 pmnik (@iampeanut) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 07:14
    สงสัยกลัวคุณฝนเหงา หาน้องมาเล่นเป็นเพื่อนคะ
    #315
    0
  5. #314 Anyaey (@Anyaey) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 05:44
    พี่บีชวนขื้นเตียงตลอด5555555
    #314
    0
  6. #313 Pream_fata (@Pream_fata) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 00:08
    เอะอะก็ชวนกันขึ้นเตียง555
    #313
    0
  7. #312 Vanessa thimp (@25082557) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 00:08
    หวั่ยตรั่ยหล๊าวววววมุดหมอนหนีแปปเขินในความอ้อยนี้
    #312
    0
  8. #311 nanaki_yui (@nanaki_yui) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 00:05
    นี่อ่านไปเขินไปจิกจนหมอนจะขาดแล้ว
    #311
    0
  9. #310 namwhan_ka (@sweettyploy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 22:55
    อ้อยคว่ำจนชาวสวนต้องยอมแพ้
    #310
    0
  10. #309 Davilaacaca (@Davilaacaca) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 22:55
    อ่อยผัวยังไงให้ขึ้นเตียง 5555
    #309
    0
  11. #308 chiijibi (@yamajungnarak) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 22:50
    พี่คริสอ่อยมากค้า 65
    #308
    0
  12. #307 LADY Hestia (@satchanakorn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 16:14
    คุณคริสขี้อ่อย -///-
    #307
    0
  13. #306 0803069175 (@0803069175) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 23:16
    ฮ่อลลลล. เขินจังงงงง555555
    #306
    0
  14. #305 Vanessa thimp (@25082557) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 11:46
    จดทะเบียนกันใหม่เลยค่าาาา
    #305
    0
  15. #304 Fahsai_ginee (@Fahsai_ginee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 10:38
    โอ้ววว ต่อด่วนค่ะไรท์
    #304
    0
  16. #303 babybbbb (@warnkris) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 08:19
    มาต่อเลยกำลังสนุกกกกกก
    #303
    0
  17. #302 nokmaneerat (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 07:32
    รีบง้อให้เสร็จก่อนนะคุณคริสเดี่ยวคุณบีจะง้อนนาน
    #302
    0
  18. #301 pmnik (@iampeanut) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 06:16
    พี่บี่มาค่า กวางหลบน้า พระเอกมา
    #301
    0
  19. #300 Anyaey (@Anyaey) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 00:30
    วรรณปิยะ หน้าด้านมาก
    #300
    0
  20. #299 Aprilzom (@Aprilzom) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 00:15
    หูยยยย ง้อพี่บีดีๆนะคุณคริส เอาวรรณปิยะไปเก็บค้าา
    #299
    0
  21. #298 yoonyultaesic (@yoonyultaesic) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 00:14
    มาได้ถูกจังหวะเลยค่ะคุณบี ไหนๆก็มาแล้วจัดการวรรณปิยะให้เข็ดไปเลย
    #298
    0
  22. #297 yinglekk (@yinglekkkk) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 23:06
    บีจัดการเลย ชอบที่ไรท์ให้คริสหนักแน่นไม่เผลอไปชอบใคร
    #297
    0
  23. #296 Pla_PRCH19 (@Pla_PRCH19) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 22:11
    คุณบีมาได้ถูกจังหวะมากๆค่ะ ชอบๆ
    #296
    0
  24. #295 nanaki_yui (@nanaki_yui) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 22:00
    พี่คริสจะน่ารักไปถึงไหน..
    แค่นึกถึงตอนพี่คริสยิ้มก็ละลาย
    #295
    0
  25. #294 K.Sadoria (@mapheung) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 21:56
    จ้าๆ คุณวรรณปิยะหากคุณยังไม่เลิกยุ่งกับพี่คริสระวังไม่ได้ตายดีนะ
    #294
    0