Little Heart [บีคริส]

ตอนที่ 11 : EP.10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,938
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    7 มิ.ย. 60


น้ำฝนนอนอยู่โรงพยาบาลมาสามวันแล้วเธอรู้สึกเบื่อที่ต้องนั่งๆนอนๆเดินมากก็ไม่ได้เพราะเท้ายังเจ็บแต่นี่อาการปวดก็ดีขึ้นมากแล้ว เธอเอ่ยขอน้ำทิพย์ให้พากลับบ้านแต่คำตอบที่ได้คือให้นอนต่ออีกหนึ่งคืน


"คุณบีคะ พี่น้ำหวานเขาได้มาเยี่ยมคุณฝนบ้างหรือเปล่าคะ"


น้ำทิพย์เงยหน้าจากโทรศัพท์ที่กำลังคุยงานหรี่ตามองลูกสาวของเธอน้ำฝนหันไปมองศิรินเหมือนต้องการถามว่าทำไมน้ำทิพย์ต้องมองเธออย่างนั้น


"ทำไมเขาต้องมาเยี่ยมด้วยละคะ"


"ก็..ก็พี่เขา.."


"คุณฝนแค่อยากขอบคุณที่เขาช่วยชีวิตคุณฝนไว้น่ะ"


ศิรินเอ่ยขึ้นทันทีเพราะกลัวน้ำฝนจะพูดอะไรที่มันไม่เข้าหูน้ำทิพย์ถ้าเป็นแบบนั้นละบ้านแตกแน่นอน น้ำฝนหันมามองศิรินแต่ด้วยความที่เธอกับศิรินมองตาก็รู้ใจเลยเดาได้ว่ามันต้องมีอะไรสักอย่างเลยเออออไปก่อน


"ใช่ค่ะ คุณฝนอยากขอบคุณพี่เขา"


"ตั้งแต่วันที่เกิดเรื่องคุณบีก็ไม่เห็นเขาอีกเลยค่ะ"


"นี่ไม่เป็นห่วงกันบ้างหรือไงนะ" น้ำฝนพึมพำกับตัวเอง


"อะไรนะคะ?" น้ำทิพย์เอ่ยถามเพราะเมื่อกี้เธอฟังไม่ถนัดว่าน้ำฝนพูดว่าอะไร


"อ่อ คุณฝนบอกว่าคุณฝนง่วงค่ะ"


ร่างเพียวล้มตัวลงนอนแต่หันหน้าไปอีกทางเพราะไม่อยากให้น้ำทิพย์สังเกตเห็นสีหน้าของเธอตอนนี้จะไลน์ไปหาก็ไม่มีไอดีของอีกคนเลยแม้แต่เบอร์โทรก็ยังไม่มี คิดแล้วก็น้อยใจแต่ยังไม่ทันจะได้คิดอะไรไปมากกว่านั้นเสียงประตูก็เปิดออกน้ำฝนรีบเด้งตัวขึ้นหันไปบุคคลที่กำลังเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม


"คุณ.."


กลายเป็นผิดหวังนิดหน่อยเพราะคนที่มาเยี่ยมคือเฌอมาลย์ใช่แล้วล่ะเฌอมาลย์โทรหาเธอเมื่อวันก่อนพอเธอบอกว่าเธออยู่โรงพยาบาลเขาก็ถามยกใหญ่ว่าเป็นอะไร ยังบอกอีกว่าจะรีบบินมาหาแต่เธอก็บอกกลับไปว่าห้ามเฌอมาลย์ทิ้งงานเด็ดขาดเฌอมาลย์ก็เลยว่างมาหาเธอวันนี้


"หวัดดีคริส หวัดดีค่ะคุณบี" เฌอมาลย์เอ่ยทักทายทั้งสองก่อนจะเดินมานั่งที่เก้าอี้ข้างเตียงคนป่วย


"ไงคะ ไปซนท่าไหนถึงได้มานอนเล่นที่นี่"


"เอาท่าประกอบไหมล่ะจะได้เห็นภาพ" น้ำฝนว่าออกไปอย่างประชดก็ดูคำทักทายของเขาสิ


"ไม่เป็นไรค่ะ แล้วนี่ยังเจ็บตรงไหนอยู่หรือเปล่าคะ"


"ไม่อ่ะ อยากกลับบ้านจะแย่" น้ำฝนแกล้งพูดให้น้ำทิพย์ได้ยินแต่น้ำทิพย์ก็แกล้งหูทวนลมเพราะยังไงพรุ่งนี้น้ำฝนก็ได้กลับบ้านแล้ว


"หมอให้กลับวันไหนหรอคะ"


"พรุ่งนี้อ่ะ คุณมาก็ดีเหมือนกันพาฉันไป.."


"อึ้ม!" 


น้ำทิพย์กระแอมเสียงดังเมื่อได้ยินน้ำฝนชวนเฌอมาลย์จะไปไหนสักที่จนน้ำฝนต้องเปลี่ยนเรื่องคุยเป็นเรื่องทั่วไปพอทั้งสองคุยหยอกล้อมีแตะตัวกันน้ำทิพย์ก็กระแอมหนักกว่าเดิม เฌอมาลย์เข้าใจว่าน้ำทิพย์หวงลูกสาวเธอเลยพยายามไม่เอามือไปโดนตัวน้ำฝน


ดูจากสายตาน้ำทิพย์ตอนนี้แทบจะเข้ามาบีบคอเธออยู่แล้วศิรินเองก็ได้แต่ส่ายหน้ากับท่าทางหวงลูกสาวของคนรักอาการนี้คงจะแก้ไม่หายเพราะน้ำทิพย์เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว แม้เธอจะคอยบอกว่าลูกโตแล้วหาเหตุผลล้านแปดมาพูดน้ำทิพย์ก็ไม่ฟังเลย



ศิรินให้เฌอมาลย์ไปพักที่บ้านแต่เฌอมาลย์กลับปฏิเสธเพราะเธอไม่อยากรบกวนอีกอย่างน้ำทิพย์ก็เหมือนจะไม่ยินดีต้อนรับเธอสักเท่าไหร่ น้ำฝนหลับไปแล้วเฌอมาลย์จึงขอตัวกลับ


"คุณดาราเขาก็ขยันมาจังเลยนะคะ" น้ำทิพย์พูดขึ้นลอยๆ


"คนเขามีน้ำใจก็ไปว่าเขาอีก" ศิรินแอบดุคนรัก


"มีน้ำใจหรือว่าอยากมาหาลูกสาวเรากันแน่ งานการไม่มีทำหรือไง"


"อคติเกินไปแล้วนะบี" ศิรินไม่อยากจะเอาเรื่องนี้มาเป็นปัญหาถ้าสองคนนี้จะชอบกันจริงเธอก็ไม่ห้ามแต่ดูแล้วน้ำฝนเหมือนจะไม่ได้คิดอะไรกับเฌอมาลย์ไปมากกว่าคนสนิททั่วไป


"นี่คริสเข้าข้างคนอื่นอีกแล้วนะคะ"


"ไม่ได้เข้าข้างค่ะ คริสแค่อยากให้บีเปิดใจ"


"ไม่คุยเรื่องนี้แล้วค่ะ" น้ำทิพย์ดึงตัวศิรินให้มานั่งบนตักพร้อมเกยคางลงบนไหล่ของศิรินเพราะเวลาที่เธอเถียงศิรินไม่ได้เธอก็มักจะทำแบบนี้เพื่อหนีปัญหาตลอด



ศิรินให้คนขับรถของโรงแรมมารับเฌอมาลย์เพราะว่าดึกแล้วสองแถวหรือแท็กซี่ก็คงจะหายากพอๆกันระหว่างนั่งรถกลับโรงแรมสายตาก็เหลือบไปเห็นรฐาพอดีแต่ไม่รู้ว่าคนที่ยืนคุยด้วยนั้นคือใคร


"พี่คะ จอดตรงนี้แหละค่ะ"


"จะให้รอไหมครับ" พนักงานขับรถเอ่ยถามเพราะแขกวีไอพีแบบนี้ขืนดูแลไม่ดีเขาได้โดนไล่ออกแน่


"ไม่ต้องค่ะ ขอบคุณนะคะ"


เฌอมาลย์เดินลงจากรถและรีบเดินตรงมาหารฐาเธอก็อยากจะเห็นหน้าอีกคนเหมือนว่าเป็นใครใช่คนที่รฐาหนีตามมาหรือเปล่าเหมือนทางนั้นจะรู้ว่ามีคนเดินเข้ามาก็หันมามอง


"พลอย มาได้ไงอ่ะ"


"ใครหรอคะจะไม่แนะนำให้พลอยรู้จักหน่อยหรอ" เฌอมาลย์เอ่ยถามทั้งที่สายตายังคงมองผู้ชายตรงหน้า


"นั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับเรื่องที่คุยค้างไว้ค่อยคุยกันวันหลังก็ได้ครับ"


"ค่ะ"


รฐายิ้มให้กับเขาพอรถของผู้ชายคนนั้นขับออกไปรฐาก็หันมามองเฌอมาลย์ที่เอาแต่มองตามรถที่พึ่งแล่นออกไปเธอไม่เข้าใจเลยว่าเฌอมาลย์มาที่นี่ทำไม มาหาเธอหรอถ้าเป็นแบบนั้นจริงดูจะเป็นอะไรที่แปลกเอามากๆ


"มาหาหญิงหรอคะ"


"มันเป็นใครคะ" เฌอมาลย์ไม่ได้สนใจคำถามของรฐาแม้แต่น้อยกลับอยากรู้มากกว่าว่าผู้ชายคนเมื่อกี้เป็นใคร


"หึงหรอ"


คำพูดของรฐาช่วยดึงสติเฌอมาลย์เอาไว้ที่จริงก็สติหลุดตั้งแต่อยู่บนรถแล้วล่ะพอเห็นรฐายิ้มเฌอมาลย์ก็ต้องคีพลุคหน่อยทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


"เปล่าค่ะ แค่อยากรู้เฉยๆ"


"หรอคะ แล้วนี่..มาทำอะไรที่นี่คะ"


"เออ พอดีมาเยี่ยมคุณฝนค่ะผ่านมาแถวนี้เลยแวะมาทักทาย" ดูเป็นคำตอบที่ฟังไม่ขึ้นเอาซะเลย



สุดท้ายรฐาก็ต้องเป็นคนขับรถมาส่งเฌอมาลย์ที่โรงแรมของน้ำทิพย์ภายในรถเงียบมากจนได้ยินเสียงแอร์เวลาอยู่กันสองคนเงียบๆความรู้สึกเดิมมันก็กลับมาแต่สำหรับเฌอมาลย์เธอยังคงฝังใจกับใครคนนั้นที่รฐาเลือกเขาแล้วทิ้งเธอ


"มีอะไรอยากจะถามหญิงหรือเปล่าคะ"


"อยู่ที่นี่สบายดีใช่ไหมอ่ะ" เป็นคำถามธรรมดาแต่สำหรับรฐามันไม่ธรรมดาเพราะคำถามที่ดูเป็นห่วงแบบนี้นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้ยิน


"ก็ดีค่ะ" 


"ดีกว่าตอนที่เราอยู่ด้วยกันหรือเปล่า"


รฐาเหยียบเบรกแทบจะทันทีโชคดีที่ไม่มีรถขับตามมาทั้งคู่นิ่งไปก่อนที่รฐาจะเลี้ยวเข้ามาจอดข้างทางยอมรับว่าตั้งแต่มาอยู่ที่นี่เธอก็คิดถึงเฌอมาลย์นะไม่มีวันไหนที่จะไม่คิดถึงเลย แต่เธอไม่รู้ว่าจะกลับไปหาเขาในฐานะอะไร


"เขาคงจะดูแลหญิงดีมากเลยสินะถึงได้ปักหลักอยู่ที่นี่"


"ถ้าหญิงจะบอกว่าหญิงอยู่ที่นี่คนเดียวพลอยจะเชื่อไหม"


เฌอมาลย์หันไปมองหน้ารฐาเป็นไปไม่ได้ที่รฐาจะอยู่คนเดียวในที่ต่างถิ่นแบบนี้เพราะขนาดที่กรุงเทพถึงพ่อแม่จะเสียไปแล้วแต่นั้นก็ยังเป็นบ้านของเธอไม่แปลกที่จะอยู่คนเดียวได้ แต่ถ้าเป็นต่างจังหวัดไม่มีทางที่รฐาจะอยู่คนเดียวแน่นอน


"มันทิ้งหญิงหรอ" เฌอมาลย์เริ่มจะมีน้ำโหยิ่งเห็นรฐาเงียบก็เดาว่าใช่ "มันเป็นใคร! กล้าทำแบบนี้ได้ไง"


"ไม่มีใครทิ้งหญิงทั้งนั้นแหละหญิงอยู่ที่นี่คนเดียวตั้งแต่แรกอยู่แล้ว"


เฌอมาลย์นิ่งไปนั้นตลอดหลายปีที่เลิกกันเธอเข้าใจไปเองหรอกหรอว่ารฐามีคนรักใหม่แล้ว


"พอจะมีเวลาฟังความจริงสักห้านาทีไหมคะ"


เหมือนความรู้สึกผิดพุ่งตรงใส่ตัวเธออย่างแรกมันแทบจะพูดอะไรไม่ออกเฌอมาลย์เพียงพยักหน้าแล้วฟังในสิ่งที่รฐาพูดสรุปคือเธอคิดมากและระแวงไปเองเรื่องที่รฐามีคนอื่น พอเขาจะอธิบายก็กลับไม่ฟังจนทะเลาะกันใหญ่โตเป็นเหตุให้รฐาทนไม่ไหวเออออไปว่ามีคนอื่นอย่างที่เฌอมาลย์กล่าวหา


รฐาเลยเลือกที่จะบอกเลิกหวังว่าเฌอมาลย์จะง้อแต่ก็ไม่เลยเขาไม่ง้อสักนิดเธอก็ประชดโดยการมาอยู่ที่นี่คิดว่าเฌอมาลย์จะตามหาแต่ก็เปล่าเลย รฐาดูความเคลื่อนไหวของเฌอมาลย์ผ่านสื่อก็ได้รู้ว่าช่วงนี้เขาไม่รับงานอ้างว่าป่วยทำให้เธอรู้สึกผิดจากที่คิดว่าจะกลับไปก็กลายเป็นไม่


"ฟังแล้วรู้สึกผิดไหมคะ" รฐาเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม


"มากค่ะ ขอโทษนะคะที่ไม่ฟังอะไรเลย" เฌอมาลย์จะเอื้อมมือไปจับมือรฐาแต่รฐาก็เลื่อนมือไปจับพวงมาลัยแทนก่อนจะหันมาพูดกับเฌอมาลย์


"นั้นช่วยรับความรู้สึกผิดของหญิงตลอดสามปีไปรู้สึกแทนด้วยนะคะ"



หลังจากประโยคนั้นก็ไม่มีการพูดคุยอะไรกันอีกจนรฐาขับรถมาถึงโรงแรมเฌอมาลย์อยากจะขอโทษแต่รฐาก็คงไม่อยากจะฟังอีกเลยขอบคุณที่มาส่งแทนก่อนจะเดินลงจากรถไป









น้ำฝนดูจะร่าเริงเกินเบอร์เพราะวันนี้เธอได้ออกจากโรงพยาบาลแล้วตอนแรกเธอได้ยินว่าน้ำทิพย์จะให้ออกจากโรงพยาบาลตอนบ่ายแต่เธอก็เอ่ยขอศิรินว่าทำยังไงก็ได้ให้เธอออกจากโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด จนสุดท้ายเมื่อสองแม่ลูกแทคทีมกันน้ำทิพย์เป็นฝ่ายแพ้ตลอดยอมให้น้ำฝนกลับได้ตอนเช้า


"วู้ววว! ถึงบ้านสักที" น้ำฝนวิ่งลงจากรถคนแรกพร้อมกับวิ่งเข้ามาในบ้าน "โอ้ย!" ยังไม่ทันไปถึงไหนก็สะดุดล้มลงกับพื้นเล่นเอาน้ำทิพย์ตกใจสุดขีด


"คุณฝน!" ด้วยความเป็นห่วงก็รีบวิ่งเข้ามาดู "คุณบีบอกแล้วใช่ไหมคะว่าห้ามวิ่ง ทำไมไม่ฟังกันบ้างเลยไหนดูสิเจ็บตรงไหนหรือเปล่า"


น้ำฝนก็ไม่ได้เป็นอะไรเลยแค่สะดุดขาตัวเองล้มนิดเดียวแต่ก็เข้าใจว่าน้ำทิพย์เป็นห่วงแต่มันก็ห่วงเกินไปศิรินที่เดินตามเข้ามาช่วยพูดอีกแรง


"บีคะ ลูกหกล้มนิดเดียวเองไม่เห็นต้องดุเลย"


"แต่ลูกพึ่งจะหายป่วยนะบีไม่อยากให้คุณฝนต้องกลับเข้าโรงพยาบาลอีก" น้ำทิพย์เถียงทันควัน


"คุณฝนขึ้นไปพักผ่อนก่อนนะคะ คุณคริสขอพาผู้ใหญ่หัวดื้อไปปรับทัศนคติก่อน"


"คริส.." น้ำทิพย์เรียกชื่อคนรักอย่างไม่พอใจ


"ปรับหนักๆเลยนะคะคุณคริสช่วงนี้คุณฝนโดนดุจนหูชาแล้วค่ะ"


น้ำฝนว่าทิ้งท้ายก่อนจะวิ่งขึ้นห้องไปน้ำทิพย์ก็ไม่วายตะโกนไล่หลังบอกห้ามวิ่งจนศิรินต้องลากคนรักไปยังห้องทำงานเพื่อจะได้คุยกันสะดวกน้ำทิพย์ก็หน้างอไม่สบอารมณ์เพราะคิดว่าเธอเองไม่ได้ทำอะไรผิด


"จะไปไหนคะ" น้ำทิพย์เอ่ยถามเห็นศิรินกำลังจะเดินออกไป


"นั่งอยู่ในนี้จนกว่าจะใจเย็นลงนะคะ ถ้าพร้อมรับฟังเมื่อไหร่เรียกคริสละกัน"


ศิรินทำเหมือนเธอเป็นเด็กที่โดนดัดนิสัยแต่ยังไม่ทันจะได้ค้านอะไรคนรักของเธอก็เดินออกไปซะแล้วน้ำทิพย์นั่งเซ็งอยู่อย่างนั้นเกือบสามสิบนาที เธอให้แม่บ้านไปตามศิรินมาพบเธอไม่นานคนรักก็เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มบางๆ


"ไม่ต้องมายิ้มเลยค่ะบีไม่ใช่เด็กนะที่คริสจะมาสั่งให้บีนั่งอยู่ในนี้อ่ะ" น้ำทิพย์ว่า


"ก็แค่สั่งไม่ได้บังคับว่าห้ามออกจากห้องนี้นิคะ แล้วเด็กดื้อทำตามทำไมคะ" ศิรินว่าก่อนจะหัวเราะก็ดูหน้าน้ำทิพย์ตอนนี้สิงอแงยิ่งกว่าลูกอีก


"คริสจะมาว่าบีเด็กไม่ได้นะ"


"โอเคค่ะ นั้นถ้าไม่เด็กก็ช่วยรับฟังสิ่งที่คริสจะพูดหน่อยนะ"


ศิรินเดินไปนั่งลงที่ตักของน้ำทิพย์ถือว่าเป็นการอ้อนอย่างหนึ่งและเป็นการกันไม่ให้น้ำทิพย์ลุกหนีถ้าเธอยังพูดไม่จบแต่คนด้านล่างกับยกมือขึ้นมาโอบเอวคนรักซะอย่างนั้น พอศิรินเริ่มพูดน้ำทิพย์ก็ชักสีหน้าทันทีเพราะสิ่งที่ศิรินขอเธอไม่อยากจะตอบตกลงเลย


เธอไม่ได้หวงลูกถึงขั้นไม่อยากให้น้ำฝนมีแฟนหรอกนะแต่แค่ไม่ใช่ตอนนี้ทำยังไงได้ศิรินเล่นดักทุกทางซะแบบนี้ขืนตอบปฏิเสธได้มีงอนกันบ้างแหละ สุดท้ายก็ต้องตอบตกลงแต่มันก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน


"โอเคค่ะ ถือว่าบีอนุญาตแล้วนะ" ศิรินลุกขึ้นยืนทันที "นั้นช่วงสายนี้พลอยจะมารับคุณฝนไปทานข้าวนะคะ"


"อะไรนะ?!" 


"เราตกลงกันแล้วนะอย่าลืมสิ" ศิรินเอ่ยเตือนเพราะเห็นน้ำทิพย์จะโวยวาย


"รู้ค่ะ แต่มันเร็วไปไหมอ่ะทำไมบีถึงไม่รู้ก่อนว่าคุณฝนจะออกไปข้างนอก"


"คริสก็บอกแล้วนี่ไง บอกล่วงหน้าตั้งหนึ่งชั่วโมงแหนะ" ศิรินว่าแล้วก็ยิ้มจนตาปิดกำลังจะเดินออกจากห้องแต่พอเห็นน้ำทิพย์เดินตามก็หันกลับมาซะก่อน "อ่อ ลืมบอกไปค่ะ"


"อะไรอีกคะ" วันนี้น้ำทิพย์รู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก


"ช่วยเซ็นเอกสารบนโต๊ะทำงานให้เสร็จก่อนสิบโมงด้วยนะคะ" น้ำทิพย์หันไปมองบนโต๊ะทำงานเธอที่มีเอกสารมากมายกองอยู่ไม่รู้ว่าใครเอามันมา


"ก่อนสิบโมงหรอคะ"


"ใช่ค่ะ เดี๋ยวเลขาของบีจะเข้ามาเอาตอนสิบโมงครึ่ง" ศิรินเอ่ยบอกทุกอย่างรู้หมดยิ่งกว่าเลขา


"ทำไมเลขาเขาไม่แจ้งบีละคะ"


"อ่อ เข้าโทรมาตอนบีออกเคลียค่าใช้จ่ายค่ะคริสเห็นเขาโทรมาหลายสายเลยรับแทนแล้วคุยแทนบีเรียบร้อย" น้ำทิพย์ถอนหายใจอย่างเหนื่อยๆศิรินทำเอาเธอหาเหตุผลที่จะออกจากห้องนี้ไม่ได้


"โกรธหรือเปล่าคะที่คริสก้าวก่าย" 


"ไม่ค่ะ มีแฟนเอาใจใส่แบบนี้น่ารักจะตาย"


"ปากหวานได้แบบนี้ก็ทำงานนะคะเดี๋ยวคริสไปเอาของว่างมาให้"


น้ำทิพย์รู้อยู่แล้วแหละว่าทั้งหมดมันเป็นแผนของศิรินแล้วก็รู้ด้วยว่าลูกสาวตัวดีของเธอนั้นแหละที่เป็นคนเอ่ยขอให้ศิรินช่วยถ้าเธอรู้ก่อนหน้าว่าศิรินจะมาแผนนี้เธอคงหาทางแก้เอาไว้แล้วแต่นี่ไม่รู้อะไรมาก่อนเลย พลาดท่าเสียทีให้ศิรินจนได้จะออกไปดักรอน้ำฝนก็ไม่ได้ต้องมานั่งเซ็นเอกสารพวกนี้


น้ำทิพย์พยายามรีบเซ็นมันให้เสร็จเพราะศิรินบอกว่าอีกหนึ่งชั่วโมงเฌอมาลย์จะมารับน้ำฝนก็แปลว่าเฌอมาลย์จะมาตอนสิบโมงพอดีเธอยังมีหวังที่จะเจอเฌอมาลย์ ขอให้ได้ขู่อีกคนก่อนออกไปก็ยังดีเขาอาจจะไม่กล้าทำอะไรลูกสาวเธอก็ได้




ศิรินทำขนมอยู่กับแม่บ้านในครัวเลยไม่รู้ว่าตอนนี้คนรักของเธอมายืนดักรอน้ำฝนใบหน้านิ่งๆแถมยังยืนกอดอกอีกแววตาดุดันนั้นเล่นเอาน้ำฝนก็เดินลงจากบันไดมาด้วยความร่าเริงถึงกับต้องเบรกตัวเอง


"คะ คุณบี"


"จะออกไปข้างนอกไม่คิดจะบอกคุณบีหน่อยหรอคะ" น้ำทิพย์ยิ้มมุมปากนิดๆ


"ก็..ให้คุณคริสไปบอกแล้วนี่คะ" น้ำฝนว่าเสียงเบา


"ตอนนี้สิบโมงแล้วคุณดารายังไม่มาเลยให้คุณบีไปส่งไหมคะ"


ถ้าเป็นเมื่อก่อนเวลาไปไหนเธออยากจะให้น้ำทิพย์ไปส่งทุกทีเพราะน้ำทิพย์เป็นที่สนใจของคนรอบข้างเหมือนได้เดินควงคู่ดาราชื่อดังอะไรทำนองนั้นเลย แต่ตอนนี้มันไม่ใช่นะสิขืนน้ำทิพย์ไปส่งเธอเลือกที่จะไม่ไปดีกว่า


"คุณพลอยมาพาดีเลยค่ะ" เสียงรถเฌอมาลย์จอดลงที่หน้าบ้านพอดีน้ำฝนรีบตรงดิ่งไปที่รถภาวนาให้เฌอมาลย์ไม่ต้องลงมาเธอจะได้ตีเนียนขึ้นรถและออกไปเลย


"หวัดดีค่ะคุณบี"


นั้นคือความผิดพลาดที่ไม่ได้เตรียมแผนสองเฌอมาลย์ก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรกับเขาเลยเดินลงมาทักทายหน้าตาเฉยแล้วยังจะยิ้มหวานอีกไม่ดูหน้าน้ำทิพย์ตอนนี้เอาซะเลยแทบจะกินหัวอยู่แล้ว


"สายไปสองนาทีไม่ตรงต่อเวลาแบบนี้เป็นดาราได้ไงคะหรือว่าชิน"


"เออ..คุณบีก็แซวแรงไปหรือเปล่าคะ" น้ำฝนแกล้งพูดให้มันดูไม่ตึงเครียด


"ก็คุณฝนบอกว่าประมานสิบโมงไม่ได้บอกว่าสิบโมงเป๊ะนี่คะ" เฌอมาลย์ตอบกลับแต่ใบหน้ายังยิ้มแย้มอยู่


"แก้ตัวหรือเปล่าคะ"


น้ำทิพย์และเฌอมาลย์ยืนจ้องหน้ากันจนน้ำฝนไม่รู้จะทำยังไงแล้วพอเห็นว่าศิรินเดินออกจากมาจากครัวพอดีก็โบกมือเรียกให้มาทางนี้ด่วนๆ แค่เห็นแผ่นหลังของคนรักศิรินก็ก้าวยาวๆมาทันที


"อ้าวพลอย มานานยังอ่ะ"


"สักพักค่ะ"


"คุณฝนคะไม่รีบไปหรอคะเดียวสายนะ" ศิรินแก้ปัญหาโดยการให้น้ำฝนกับเฌอมาลย์รีบออกไปก่อน


"อ่อ ใช่ๆ คุณรีบไปเถอะเดี๋ยวฉันสาย"


เฌอมาลย์ก็ทำตามที่น้ำฝนบอกอาจจะดูงงนิดหน่อยแต่ก็ทำตามน้ำทิพย์จะเอ่ยรั้งแต่ศิรินก็เดินมาขวางหน้าพร้อมตาหยีให้คนรักจนน้ำทิพย์ต้องคว้ามมือศิรินให้เดินเข้ามาในบ้าน


"เจ้าแผนการนักนะคริส"


"ช่วยไม่ได้ก็บีดื้อเอง"


"สรุปจะเอาชนะบีให้ได้ใช่ไหมคะ"


"ทำไมต้องเอาชนะด้วยละคะเพราะคริสชนะบีอยู่แล้ว" 


ศิรินว่าอย่างมั่นใจก่อนจะเดินยิ้มผ่านน้ำทิพย์ไปส่วนน้ำทิพย์ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะถ้าศิรินคิดจะชนะเธอเรื่องไหนแล้วหล่อนก็จะทำทุกอย่างถ้าเป็นเมื่อก่อนเราคงทะเลาะกันบ้านแตกไปแล้วหรือไม่ก็บอกเลิกกันวันละหลายๆรอบ แต่ครั้งนี้อะไรที่เธอยอมได้ก็ต้องยอม



75%



เฌอมาลย์ขับรถมาตามที่น้ำฝนบอกก่อนจะมาหยุดอยู่หน้าร้านอาหารร้านหนึ่งซึ่งตอนมาน้ำฝนก็ไม่ได้บอกอะไรเธอเลยรถจอดปุ๊บร่างเพียวบางก็เดินลงไปทันที ไม่รอให้เฌอมาลย์ได้เดินลงมาน้ำฝนก็ก้าวเข้าไปในร้านซะแล้วเธอมองหาเจ้าของร้านแต่ก็ไม่เจอเลยเลือกนั่งที่โต๊ะประจำ


"รับอะไรดีคะ"


"พี่น้ำหวานอยู่หรือเปล่า"


"อยู่ค่ะแต่คุณน้ำหวานไม่ให้รบกวนถ้าไม่ได้นัดไว้"


พนักงานของร้านเดินเข้ามาในครัวเพื่อมาแจ้งให้เจ้าของร้านได้ทราบมามีแขกคนสำคัญมารอพบน้ำหวานที่วุ่นอยู่กับเมนูตรงหน้าหันมาตามเสียงเรียกของพนักงาน


"มีคนมาขอพบค่ะเธอบอกว่าเป็นแฟนคุณน้ำหวาน"


น้ำหวานขมวดคิ้วก่อนจะพยักหน้ารับแต่ก็ไม่ได้เดินออกไปทันทีเธอยังคงหันไปสนใจเมนูอาหารตรงหน้าต่อเพราะเธอไม่มีแฟนนิแล้วใครกันกล้าบอกแบบนั้นกับพนักงานของเธอ



น้ำฝนรอนานกว่ายี่สิบนาทีแต่น้ำหวานก็ไม่ออกมาพบเธอสักทีเอ่ยถามพนักงานก็เพียงแต่บอกให้รอสักครู่เฌอมาลย์เองก็ไม่เข้าใจคนตรงหน้าว่าทำไมถึงอยากเจอเจ้าของร้านนักหนา


"นี่ไม่ได้ชวนฉันมาหาเรื่องเจ้าของร้านหรอกใช่ไหมคะ" เฌอมาลย์ถามยิ้มๆ


"ถ้าอีกสิบนาทีเขาไม่ออกมาได้มีเรื่องแน่" น้ำฝนว่าอย่างเคืองๆเพราะเธอไม่เคยต้องมารอใครนานแบบนี้



เวลาผ่านไปเกือบสิบนาทีน้ำฝนลุกขึ้นหวังจะเดินเข้าไปในครัวดูว่าในนั้นมีอะไรสำคัญนักหนาน้ำหวานถึงไม่ออกมาหาเธอสักทีแต่พอกำลังจะก้าวขาออกไปร่างสูงโปร่งหุ่นราวนางแบบก็เดินออกมาพอดีด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มขัดกับอารมรณ์ของน้ำฝนเป็นอย่างมาก


"คุณนี่เองที่บอกพนักงานว่าเป็นแฟนฉัน"


"แล้วทำไมพึ่งออกมารู้ไหมว่าฉันรอนานแค่ไหน" น้ำฝนว่าเสียงดังจนคนในร้านหันมามอง


"ฉันว่าเชิญคุณทางนี้ดีกว่านะลูกค้าฉันแตกตื่นหมดแล้ว"


"รอฉันตรงนี้้ก่อนนะเดี๋ยวฉันมา"



น้ำฝนหันไปบอกเฌอมาลย์ก่อนจะเดินตามน้ำหวานมายังหลังร้านซึ่งปลอดคนเพียงแค่ขาน้ำหวานหยุดก้าวเดินน้ำฝนก็รัวคำพูดใส่ไม่ยั้ง


"รู้ไหมว่าใจร้ายมากฉันนอนป่วยแทนที่จะไปเยี่ยมแล้ววันนี้ยังมาทำให้ฉันอารมณ์เสียอีก คุณนี่มันคนยังไงกันแน่นะ..."


ไม่ทันจะได้พูดจบน้ำหวานก็เดินเข้ามากอดน้ำฝนเอาไว้เล่นเอาหัวใจดวงน้อยๆเต้นผิดจังหวะไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับเธอเลยมันรู้สึกแปลกๆแต่ก็ดีต่อใจไม่น้อยพอเห็นว่าน้ำฝนสงบสติอารมณ์ได้แล้วน้ำหวานก็ถอนตัวออกแต่ก็ก็ยังคงโอบร่างเพียวไว้อยู่


"ใครบอกว่าฉันไม่ไปเยี่ยมละคะคุณเห็นดอกไม้ที่เอาไปเปลี่ยนในแจกันทุกเช้าหรือเปล่า"


"เห็นสิ แจกันใบเบ้อเร้อแต่มีแค่ดอกกุหลาบดอกเดียว"


"ฉันสั่งให้พยาบาลเอาไปใส่เองค่ะ" น้ำฝนมองหน้าน้ำหวานอย่างอึ้งๆ "ฉันไปเยี่ยมคุณทุกวันแหละแค่ไม่ได้เข้าไปเฉยๆรู้แบบนี้ยังจะโกรธอยู่หรือเปล่าคะ" เพราะความใจเย็นของน้ำหวานกับคำพูดเพราะทำเอาน้ำฝนตอนนี้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่


"คุณบีของคุณเนี่ยดุกว่าที่คุณบอกอีกนะคะ"


"เจอคุณบีแล้วหรอ"


"เจอกันวันแรกค่ะแต่คุณบีของคุณดูไม่สนใจฉันเท่าไหร่จะมีก็แต่คุณคริสนั้นแหละ"


"คุณบีก็แบบนี้แหละใครเข้าใกล้ฉันไม่ได้เลยหวงไปหมด อีกไม่นานคุณคงเบื่อแล้วไม่คุยกับฉันแน่เลย"


น้ำฝนว่าอย่างอ่อนใจก่อนหน้านี้ก็มีรุ่นพี่ที่มหาลัยมาคุยด้วยแต่น้ำฝนก็ต้องแอบคุยไปไหนมาไหนต้องมีเพื่อนไปด้วยตลอดเพราะจะได้อ้างกับน้ำทิพย์ได้ เขาขอมาส่งที่บ้านน้ำฝนต้องปฏิเสธเพราะกลัวน้ำทิพย์จะว่าขนาดจะไปดูหนังสองต่อสองยังไม่ค่อยจะได้เลยเป็นเหตุให้ฝ่ายนั้นเทเธอแล้วไปคบคนใหม่


"คุณกลัวโดนฉันเทหรอ" น้ำหวานว่าอย่างขำๆ


"ก็จริงไหมล่ะ"


"ไว้ว่างๆคุณพาฉันไปไหว้คุณบีหน่อยสิ" น้ำหวานว่าอย่างจริงจัง


"จะบ้าหรอ ขืนทำแบบนั้นฉันโดนคุณบีขังไว้ห้องแน่ๆ"


"ฉันไม่ปล่อยให้คุณโดนขังหรอกน่า"


"คุณก็พูดได้นิไม่ลองมาเป็นฉันดูล่ะ" น้ำฝนว่าแล้วทำหน้างอ


"ถ้าโดนขังจริงฉันพาคุณหนีเอง" 


น้ำหวานไม่ได้กังวลหรือเครียดอะไรเลยแม้น้ำฝนจะพูดอย่างไรเขาก็คิดหาทางออกได้เสมอสถานะตอนนี้ก็ยังไม่ใช่แฟนหรอกนะถึงจะรู้จักกันมานานแล้วก็เถอะเพราะเธอเป็นลูกค้าประจำแต่พึ่งมาสนิทได้แค่เดือนกว่าๆเอง


"ทำไมวันนี้ถึงมากับคุณพลอยได้ละคะ" น้ำหวานมองไปยังดาราสาวที่มีคนมาขอถ่ายรูป


"เขาช่วยพาฉันออกจากบ้านได้แล้วคุณคริสก็ให้เขามาดูแลฉัน"


"นั้นต่อไปนี้ฉันขอดูแลคุณได้ป่ะ" น้ำหวานพูดด้วยเสียงจริงจังจนคนฟังเป็นต้องเขิน


"นี่ไม่ได้เนียนขอเป็นแฟนใช่ป่ะ"


"แล้วเป็นได้หรือเปล่าล่ะ"


น้ำฝนหันหน้าหนียิ้มจนแก้มปริคนอะไรพูดตรงได้ขนาดนี้ถึงจะหวั่นไหวและรู้สึกดีแต่เธอก็ยังตอบตกลงไม่ได้เธออยากจะปรึกษาศิรินก่อนน้ำหวานเองก็เข้าใจยังบอกอีกว่าจะรอเอาคำตอบหากน้ำฝนพร้อม




ระหว่างที่ขับรถออกมาจากร้านอารมณ์ของน้ำฝนช่างแตกต่างจากตอนมาเฌอมาลย์ก็เดาอารมณ์ของคนข้างๆไม่ถูกดูน้ำฝนตอนนี้สิยิ้มหน้าบานกว่าจานดาวเทียมแล้วไม่รู้ว่าไปคุยอะไรกับเจ้าของร้านคนนั้นมาถึงได้ยิ้มไม่หุบแบบนี้


"อาการของคนมีความรักสินะ"


"บ้า ฉันออกอาการขนาดนั้นเลยหรอ" น้ำฝนตีแขนเฌอมาลย์เบาๆก่อนจะยิ้มกว้างไปอีก


"น้อยไปนะสิ ยิ้มจนปากจะฉีกถึงหูอยู่แล้ว"


น้ำฝนไม่สนกับคำพูดของเฌอมาลย์กลับยิ้มมากกว่าเดิมเฌอมาลย์เองก็ยิ้มและส่ายหน้าให้กับเด็กน้อยที่พึ่งจะมีความรักก็คงไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก เจ้าของร้านที่หน้าหวานสมชื่อนั้นแหละ




เมื่อกลับถึงบ้านน้ำฝนก็ตรงดิ่งไปหาศิรินก่อนเลยพอรู้จากแม่บ้านว่าศิรินชงกาแฟให้น้ำทิพย์อยู่ในครัวก็ไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปหาศิรินทันทีทำเอาศิรินตกใจแก้วกาแฟเกือบหลุดมือ


"นี่ ช่วยเอากาแฟไปให้คุณบีแทนคุณคริสทีนะ" น้ำฝนเอ่ยบอกแม่บ้านพร้อมยกแก้วกาแฟในมือศิรินให้หล่อน


"เดี๋ยวค่ะคุณฝนจากพาคุณคริสไปไหนคะ"


"คุณฝนมีเรื่องอยากปรึกษาค่ะ สำคัญมากๆ"


ศิรินมองหน้าลูกสาวก่อนจะขมวดคิ้วก่อนจะเปิดโอกาสให้น้ำฝนได้พูดแต่พอพูดไปได้สักพักอีกคนก็บิดม้วนอย่างเขินอายไม่ยอมเข้าเรื่องสักทีจนศิรินเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว


"สรุปจะปรึกษาเรื่องอะไรคะ"


"ก็..เออ คือว่า..." แล้วน้ำฝนก็ยิ้มอย่างเขินๆ


"ถ้าไม่พูดคุณคริสขอตัวนะคะ"


"เออ เดี๋ยวสิคะ"


"ก็คุณฝนลีลาอ้ำอึ้งอยู่นั้นน่ะ" 


"ก็คุณฝนเขินนี่น่า โอเคค่ะบอกก็ได้คือ...พี่น้ำหวานเขาขอคุณฝนเป็นแฟนค่ะ" ศิรินดูจะตกใจนิดหนึ่งแต่ก็พอจะเข้าใจความรู้สึกตอนเธอโดนขอเป็นแฟนครั้งแรกอาการก็ประมานนี้แหละ


"แล้วคุณฝนตอบไปว่าไงคะ" ศิรินลุ้นกับคำตอบ


"คุณฝนบอกขอปรึกษาคุณคริสก่อนค่ะ"


"อ้าว ทำไมไม่ตัดสินใจเองละคะแล้วคุณฝนชอบเขาหรือเปล่า"


"ก็.." น้ำฝนไม่กล้าจะพูดตรงๆแค่คิดถึงใบหน้าของน้ำหวานก็เขินจนบอกไม่ถูกแล้ว


"คุณคริสไม่ว่าหรอกนะคะถ้าคุณฝนจะมีแฟนแต่คุณคริสอยากให้คุณฝนลองศึกษาดูใจกับเขาไปก่อนดีไหมคะ รู้จักกันให้มากกว่านี้ไม่แน่อาจจะเข้ากันไม่ได้ก็ได้" น้ำฝนเห็นด้วยกับศิริน


"คุณฝนต้องทำยังไงคะ"


"พาเขามาเจอคุณบีค่ะ"


นั้นไม่ใช่คำตอบที่ออกจากปากศิรินแต่เป็นน้ำทิพย์ที่ยืนกอดอกฟังสองแม่ลูกคุยกันอยู่นานแล้วถึงจะไม่พอใจที่รู้ว่ามีคนมาขอลูกสาวเธอเป็นแฟนแค่เธอตกลงกับศิรินไว้แล้วว่าจะเปิดใจเพราะฉะนั้นเธอก็ควรจะรู้จักและได้พูดคุยกับคนที่ชื่อน้ำหวาน




Talk ::

เมื่อคุณบีกับน้ำหวานมาเจอกัน

นึกภาพไม่ออกเลย 55555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

645 ความคิดเห็น

  1. #325 baddogza (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 23:01
    สรุปคุณบีจะป้อคุณหวานแทนคุณฝนไหมอ่ะ
    #325
    0
  2. #250 K.Sadoria (@mapheung) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 21:44
    อยากอ้านต่อล้าวววว อยากรู้ว่าน้ำหวานจะพิชิตใจคุณบียังไง
    #250
    0
  3. #249 บีคริส (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 21:10
    สนุกครับไรท์รอตอนต่อไปเลยครับ อยากเห็นว่าที่พ่อตาเจอกับอนาคตลูกเขย55
    #249
    0
  4. #248 Pream_fata (@Pream_fata) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 20:00
    น้ำหวานต้องหาพวกก่อนค่อยเจอคุณบี
    #248
    0
  5. #247 LADY Hestia (@satchanakorn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 15:57
    โอ๊ยยยย คุณบี๊!!! อย่าเพิ่งหวงลูก ขอเมียคืนดีก๊อนนนน
    #247
    0
  6. #246 Pream_fata (@Pream_fata) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 07:27
    คุณบีขี้หวง
    #246
    0
  7. #245 LADY Hestia (@satchanakorn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 01:39
    อยากเป็นคุณฝนให้คุณบีหวง55555555
    #245
    0
  8. #244 nokmaneerat (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 00:35
    คุณบีหวงคุณฝนมากไปหรือเปล่าครับ
    #244
    0
  9. #243 kaimuk544 (@kaimuk0911073204) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 23:09
    น้ำทิพย์ขี้หวง5555
    #243
    0
  10. #242 MooKky\'s Organo (@theoneface) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 19:01
    พี่พลอย สู้ๆ
    #242
    0
  11. #241 kaimuk544 (@kaimuk0911073204) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 16:57
    พี่พลอยไปง้อพี่หญิงเลย
    #241
    0
  12. #240 บีคริส (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 09:43
    พี่พลอยเข้าใจผิดไปเองหรอรีบตามไปง้อพี่หญิงด่วนๆๆเลย ส่วนคุณบีเลิกหวงลูกได้แล้วครับ
    #240
    0
  13. #239 clubbc (@clubbc) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 08:54
    คุณบีคนขี้หวง555
    #239
    0
  14. #238 Anyaey (@Anyaey) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 00:27
    พี่พลอยง้อพี่หญิงด่วน
    #238
    0
  15. #237 LADY Hestia (@satchanakorn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 23:34
    ตลกคุณบี หวงให้หมดทุกคนเลย ส่วนคุณพลอย สู้ๆนะคะ เรื่องนี้ทีมแม่บ้านอะ 5555555 คุณคริสคุณหญิง เราต้องสตรองนะคะ 5555555555555
    #237
    0
  16. #236 kwanrawinunt (@kwanrawinunt) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 22:41
    สงสารพี่หญิงง พี่พลอยง้อเดี๋ยวนี้เลย.
    #236
    0
  17. #235 chiijibi (@yamajungnarak) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 22:31
    พี่บีหวงลูกมากกก พี่พลอยสู้ๆน้าค้า
    #235
    0
  18. #234 Pream_fata (@Pream_fata) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 21:58
    พี่บีหวงลูกหนักมาก
    #234
    0
  19. #233 K.Sadoria (@mapheung) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 21:47
    ตอนนี้ก็ต้องคู่น้ำหวานกับคุณฝนต้องให้คุณบีเปิดใจสักที ส่วนเฌอฐาต้องเอาใจช่วยสุดแรงให้คืนดีกันไวๆ
    #233
    0
  20. #232 nokmaneerat (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 21:32
    พี่พลอยสู้ๆๆ
    #232
    0