Little Heart [บีคริส]

ตอนที่ 1 : Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,986
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    29 มี.ค. 60



Little Heart


รถคันหรูเคลื่อนตัวเข้ามาจอดที่หน้าโรงแรมชื่อดังของเชียงใหม่ประตูรถถูกเปิดออกโดยพนักงานของโรงแรมขาเรียวยาวที่ก้าวออกมาก่อนจะยืนเต็มความสูง ร่างเพียวในชุดนักศึกษาในมือถือกระเป๋าแบนด์หรูก่อนที่เธอจะเดินเข้าไปด้านใน แขกของโรงแรมต่างมองตามเธอเหมือนโดนสะกดไว้พนักงานทุกคนก้มหัวให้แต่เธอไม่ได้สนใจเดินตรงไปยังลิฟท์ของผู้บริหารทันที

 

คุณบี!!

 

ทันทีที่เปิดประตูห้องทำงานเข้ามาเธอก็ส่งเสียงเรียกเจ้าของห้องเสียงดังแต่คนที่หันมามองเธอกลับเป็นผู้หญิงที่เสื้อผ้าหลุดหลุ้ยเกือบโป๊นั่งคร่อมร่างน้ำทิพย์อยู่ เจ้าของชื่อทำหน้านิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

เธอกลับไปก่อนนะ

 

แต่ว่า…”

 

ฉันไม่ชอบพูดซ้ำ

 

บอกกี่ครั้งแล้วคะว่าคุณฝนไม่ชอบ!! ทำไมคุณบียังทำ

 

พอผู้หญิงคนนั้นออกไปเธอก็เอ่ยถามน้ำทิพย์อย่างไม่พอใจเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่น้ำทิพย์พาผู้หญิงเข้ามาทำอะไรที่ไม่ควรในห้องทำงาน น้ำทิพย์ลุกจากเก้าอี้จัดสูทให้เข้าที่ก่อนจะเดินมาหาน้ำฝนและมองสำรวจอีกคน

 

คุณบีก็เคยบอกเหมือนกันว่าไม่ให้ใส่กระโปรงสั้นแบบนี้

 

น้ำทิพย์มองกระโปรงทรงเอที่มันทั้งสั้นและรัดอย่างขัดใจพร้อมส่งสายตาดุๆไปให้น้ำเสียงเมื่อกี้ก็พอจะทำให้อีกคนกลัว แต่เปล่าเลยร่างเพียวบางในชุดนักศึกษาเดินมาเกาะแขนน้ำทิพย์และคลอเคลียอย่างอ้อนๆ

 

ไม่คุยเรื่องนี้กันดีกว่านะคะ

 

มาหาคุณบีมีอะไรหรือเปล่าคะน้ำทิพย์ถามก่อนจะเดินมานั่งที่โซฟาไม่วายน้ำฝนก็ตามมานั่งและพิงศีรษะลงกับไหล่ของน้ำทิพย์ไหนจะมือที่คล้องแขนเอาไว้อีก

 

อาทิตย์หน้ามหาลัยหยุดให้อ่านหนังสือ..คุณฝนอยากจะขอ…”

 

ไม่ได้ค่ะ

 

โถ่ คุณบี…” เธอว่าเสียงอ่อน ให้คุณฝนไปหาคุณคริสนะคะ

 

เสาร์นี้คุณคริสก็จะมาหาแล้วไม่ใช่หรอคะ

 

แต่อาทิตย์หน้าคุณฝนหยุดขอไปอยู่กับคุณคริสไม่ได้หรอคะ

 

เธออ้อนให้น้ำทิพย์ใจอ่อนร่างสูงขมวดคิ้วและคิดว่าจะให้ไปดีหรือเปล่าเพราะปกติศิรินก็จะมาหาน้ำฝนทุกเดือนอยู่แล้วและน้ำทิพย์ก็ไม่เคยให้น้ำฝนไปหาศิรินเลย เพราะถ้าอยากเจอศิรินจะต้องเป็นฝ่ายมาหาเท่านั้น

 

ให้คุณฝนไปเถอะนะคะ นะ นะ

 

ขอคิดดูก่อนนะคะ

 

น้ำฝนเป็นลูกสาวคนเดียวของน้ำทิพย์มันเกิดจากความผิดพลาดตอนเธออายุ18 แต่โชคดีตอนคลอดน้ำฝนเป็นช่วงปิดเทอมก่อนจะเข้าเรียนต่อมหาลัย น้ำทิพย์ไม่ได้เลี้ยงลูกเองเธอให้แม่ของเธอเลี้ยงส่วนตัวเองก็ไปเรียนต่อเมืองนอกกลับมาหาลูกช่วงซัมเมอร์ น้ำทิพย์เองก็ไม่ได้ปิดบังว่าเธอคือใครเธอก็บอกว่าเธอคือแม่ของน้ำฝน

 

แต่คนภายนอกไม่มีใครรู้ถ้าไม่สนิทจริงๆบางคนก็คิดว่าน้ำฝนเป็นเด็กของน้ำทิพย์ซะด้วยซ้ำเพราะน้ำฝนจะเรียกน้ำทิพย์ว่าคุณบีน้ำทิพย์เองก็เรียกน้ำฝนว่าคุณฝน ที่ต้องมีคุณนำหน้าน้ำฝนเป็นคนเรียกเองเพราะเธอไม่ชินที่จะต้องเรียกน้ำทิพย์ว่าแม่

 

จนกระทั้งน้ำฝนอายุ15น้ำทิพย์ก็แต่งงานกับศิรินช่วงแรกๆน้ำฝนก็ไม่ชินเพราะแม่เธอแต่งงานกับผู้หญิงแต่เธอก็โตพอที่จะรู้ว่ายุคสมัยนี้การแต่งงานกับเพศเดียวกันเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว กลายเป็นว่าพักหลังน้ำฝนติดศิรินเอามากๆห้าปีหลังน้ำทิพย์กับศิรินก็ทะเลาะกันใหญ่โตและหย่าขาดจากกัน

 

คริสจะพาลูกไปอยู่ด้วย!ศิรินเองก็รักและมองว่าน้ำฝนเป็นลูกของเธอคนหนึ่ง

 

ไม่ได้ค่ะ ลูกต้องอยู่กับบีเท่านั้นน้ำทิพย์ตอบเสียงนิ่ง

 

นั้นคริสจะให้ลูกเลือกว่าจะอยู่กับใคร!ศิรินก็ยืนยังที่จะเอาน้ำฝนไปอยู่กับเธอ

 

ถึงยังไงลูกต้องอยู่กับบี อย่าลืมสิคริสไม่มีสิทธิ์

 

เพียงประโยคนี้ศิรินเถียงอะไรไม่ได้เลยเธอรู้ว่าเธอไม่มีสิทธิ์จะพาน้ำฝนไปได้จะฟ้องศาลก็ไม่ได้เพราะน้ำฝนคือลูกของน้ำทิพย์อย่างถูกต้องตามกฏหมายเธอก็ต้องกลับกรุงเทพคนเดียวแต่ก็ขอน้ำทิพย์ว่าเธอจะต้องได้เจอลูกบ้าง

 

คริสขอเจอคุณฝนบ้างได้ไหม

 

ได้ค่ะ เดือนละครั้ง..แต่คริสต้องเป็นฝ่ายมาหานะบีไม่ยอมให้คุณฝนไปกรุงเทพแน่นอน

 

การทะเลาะของทั้งสองอยู่ในสายตาของน้ำฝนตลอดแต่เธอก็โตจนเข้าใจได้แล้วแต่ก็ไม่อยากให้ทั้งสองต้องเลิกกันถ้าให้เธอเลือกจะอยู่กับใครเธอเลือกไม่ได้หรอก เป็นไปได้อยากอยู่พร้อมหน้ากันสามคนมากกว่า

 

 

 

ช่วงสายวันเสาร์น้ำฝนขอน้ำทิพย์ว่าเธอจะไปรับศิรินที่สนามบินเองน้ำทิพย์เองก็อนุญาตเพราะปกติจะให้คนของโรงแรมไปรับ แต่ลูกสาวคนเดียวมาอ้อนแบบนี้มีหรอที่เธอจะปฏิเสธไม่เคยมีอะไรที่น้ำฝนขอแล้วเธอจะให้ไม่ได้

 

ร่างเพียวยืนรอเครื่องบินไฟท์ที่กำลังลงจอดอย่างใจจดใจจ่ออยากให้คนที่เธออยากเจอลงมาสักทีน้ำฝนมองไปยังประตูขาออกก่อนจะเห็นร่างบางที่คุ้นเคยเดินออกมาพร้อมเป้ใบเล็กเท่านั้น

 

คุณคริส!!

 

น้ำฝนเอ่ยเรียกศิรินเสียงดังจนเจ้าตัวต้องหันมองไม่ทันจะได้เอ่ยตอบร่างเพียวก็วิ่งเข้ามากอดเธอซะก่อนดูเหมือนว่าน้ำฝนจะดีมากในการเจอศิรินในแต่ละเดือน ปกติก็วิดีโอคอลบ้างแต่เพราะศิรินงานหนักทำให้คุยได้ไม่นาน

 

คิดถึงคุณคริสจังเลยค่ะ

 

คิดถึงเหมือนกันค่ะศิรินตอบพร้อมยิ้มตาหยี

 

ก่อนกลับเราแวะทานอะไรก่อนไหมคะคุณฝนไปทานร้านหนึ่งมาอร่อยมากเลยนะคะ

 

ศิรินไม่ปฏิเสธเธอตามใจน้ำฝนทุกอย่างก็นานๆจะเจอกันเดือนละครั้งอะไรที่ทำให้น้ำฝนมีความสุขเธอก็พร้อมจะทำก่อนจะกลับบ้านไปแล้วเจอน้ำทิพย์ เธอรู้ว่าที่น้ำฝนชวนเธอทานข้าวนอกบ้านเพราะไม่อยากที่จะต้องไปนั่งอึดอัดบนโต๊ะอาหารเวลาทานกันสามคน

 

ร้านสวยดีนะคะ

 

ไม่ใช่แค่ร้านนะคะ เจ้าของร้านงานดีด้วยน้ำฝนว่ายิ้มๆ

 

ที่พาคุณคริสมาทานเพราะติดใจอาหารหรือเจ้าของร้านคะ

 

ศิรินเอ่ยแซวเธอไม่ปิดกั้นหรอกหากน้ำฝนจะมีแฟนแต่ไม่ใช่สำหรับน้ำทิพย์แน่นอนรายนั้นหวงไปหมดซะทุกอย่างแม้กระทั้งการแต่งตัวหรือการคบเพื่อน เพื่อนของน้ำฝนน้ำทิพย์ต้องรู้จักทุกคนและผ่านการแสกนว่าผ่านหรือเปล่าเรียกว่าสืบประวัติเพื่อนทุกคนเลยแหละ

 

วันนี้รับอะไรดีคะ

 

ขอเหมือนเดิมนะคะแต่ถ้าเจ้าของร้านจะใจดีมานั่งทานด้วยก็จะดีมากค่ะไม่ทันไรน้ำฝนก็อ้อยเจ้าของร้านต่อหน้าศิรินซะล่ะ

 

เอาไว้วันหลังนะคะ วันนี้ลูกค้าเยอะคงจะไม่สะดวก

 

ก็ได้ค่ะ แต่คราวหน้าหวังว่าจะไม่ปฏิเสธ

 

ค่ะ วันนี้มากับพี่สาวหรอคะเจ้าของร้านคนสวยหันไปมองศิรินก่อนที่เจ้าตัวจะยิ้มให้น้ำฝนเองก็นึกขำในใจ

 

เปล่าค่ะ นี่แม่ฉันเอง

 

คำตอบของน้ำฝนทำเอาเจ้าของร้านถึงกับอ้าปากค้างเพราะศิรินดูยังไงก็ไม่น่าจะเป็นแม่ของน้ำฝนได้จนศิรินต้องยืนยันว่าเป็นความจริงเขาเลยเชื่อหลังจากที่เจ้าของร้านเดินออกไปน้ำฝนก็มองจ้องศิริน

 

มองคุณคริสทำไมคะ

 

ดูแล้วเจ้าของร้านเขาชอบคุณคริสนะคะ

 

รู้ได้ยังไงคะ

 

ก็ดูจากสายตาไงคะเหมือนคุณบีมองคุณคริสไม่มีผิด

 

น้ำฝนว่าก่อนจะหันไปมองเจ้าของร้านที่เอาแต่มองศิรินแต่ศิรินกับจุกกับคำพูดของน้ำฝนเมื่อได้ยินชื่อของน้ำทิพย์เพราะเธอสองคนเลิกกันมาเกือบปีแล้ว แต่ก็ยังเจอกันทุกเดือนเพราะน้ำฝนบางทีก็แค่เจอและเดินสวนกันในบ้านไม่ได้พูดคุยกันเลย

 

นี่คุณฝนชอบเขาหรอคะ

 

ก็เขาน่ารักดี คุณคริสว่าผ่านหรือเปล่า

 

ถ้าหน้าตากับคำพูดเมื่อกี้ก็ผ่านค่ะ แต่ยังไม่ทั้งหมด

 

ถ้าเป็นคุณบีคงตอบว่าไม่คำเดียวแล้วลากคุณฝนออกจากร้านแน่นอน

 

ทั้งสองหัวเราะออกเพราะนึกภาพออกเลยก็น้ำทิพย์เป็นอย่างที่น้ำฝนบอกจริง ศิรินและน้ำฝนทานไปคุยไปจนทานเสร็จน้ำฝนก็อยากจะพาศิรินไปเที่ยวต่อเพราะอยากอยู่กับศิรินให้นานที่สุดแต่เพราะศิรินตื่นแต่เช้าและนั่งเครื่องมาเธอเลยอยากพักผ่อนและขอไปเที่ยวตอนเย็น น้ำฝนเลยตกลง

 

 

สองแม่ลูกเดินพูดคุยและหัวเราะเข้ามาในบ้านไม่ได้สนใจร่างสูงที่นั่งอยู่เลยเหมือนว่าจะไม่เห็นด้วยซ้ำพอทั้งสองจะก้าวขึ้นบันไดบ้านเท่านั้นแหละ เสียงทรงอำนาจก็ลอยมากระแทกหูทันที

 

จากสนามบินมาถึงบ้านใช้เวลาไม่เกินครึ่งชั่วโมง แล้วทำไมกลับมาบ่ายสองคะ

 

น้ำทิพย์พูดแล้วมองมาทางศิรินร่างบางรู้ดีว่าสายตานั้นไม่ได้มองเธอเพราะคิดถึงหรืออยากเจอแต่มันกำลังตำหนิเธอมากกว่าเหมือนจะโทษว่าที่กลับช้าเป็นเพราะเธออยากจะยืดเวลาอยู่กับลูกให้นานที่สุด

 

คุณฝนพาคุณคริสไปทานข้าวมาค่ะ

 

แล้วทำไมไม่โทรบอกคุณบีก่อนคะ

 

นี่คุณ ลูกโตแล้วนะเลิกเจ้ากี้เจ้าการได้แล้วศิรินเห็นท่าไม่ดีเลยช่วยพูดให้

 

มันเรื่องของฉันกับลูกคุณไม่เกี่ยวน้ำทิพย์ตอบอย่างเย็นชา

 

คุณบี…” น้ำฝนเรียกชื่อน้ำทิพย์แผ่วเบาเพราะสิ่งที่น้ำทิพย์พูดเมื่อกี้เธอรู้ว่ามันกระทบจิตใจของศิรินเอามากๆ แต่น้ำทิพย์กลับทำหน้าเฉยก่อนที่ศิรินจะเดินขึ้นบ้านไป

 

ทำไมคุณบีพูดแบบนั้นคะ!น้ำฝนว่าเสียงดังน้ำทิพย์ไม่ตอบแต่หันหน้าไปทางอื่นเธอเองก็รู้สึกผิดเหมือนกันที่ปากมันไวไปหน่อย แต่เพราะฟอร์มที่เยอะเกินกว่าจะตามไปขอโทษ

 

ไปขอโทษคุณคริสเดี๋ยวนี้เลยนะคะ

 

ทำไมต้องขอโทษด้วยคะ

 

คุณบีทำผิดก็ต้องขอโทษสิคะ

 

แต่คุณบีพูดความจริง

 

ใจก็อยากไปขอโทษนั้นแหละแต่ก็ยังเก๊กฟอร์มไม่ยอมไป ถ้าคุณบีไม่ไปขอโทษคุณคริสคุณฝนจะไม่คุยกับคุณบีอีก

 

น้ำฝนพูดออกมาหนักแน่นและยืนกอดอกหันหลังให้น้ำทิพย์เหมือนต้องการจะบอกว่าเธอเอาจริงหากน้ำทิพย์ยังไม่ยอมขึ้นไปขอโทษศิรินเดี๋ยวนี้ ร่างสูงยกยิ้มก่อนจะเดินเข้ามาหาลูกสาวของเธอและหมุนตัวน้ำฝนกลับมามองหน้าเธอ

 

ก็ได้ค่ะ ถือว่าคุณฝนขอ

 

น้ำทิพย์ตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่เต็มใจไปแต่พอหันหลังให้ลูกสาวรอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าคมทันที ขาเรียวก้าวขึ้นมาชั้นบนและตรงไปยังห้องของศิรินก่อนที่เธอจะผลักมันเข้าไปโดยไม่เคาะประตูบอกกล่าวคนด้านในก่อนเลย

 

นี่คุณ!! ทำไมไม่เคาะประตูศิรินยกมือปิดหน้าอกตัวเองเพราะพึ่งอาบน้ำเสร็จและนุ้งแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียว

 

ก็คุณไม่ได้ล็อกห้อง..หรือว่าจงใจที่จะอ่อยฉันกันแน่

 

น้ำทิพย์ก้าวเข้ามาหาศิรินเรื่อยๆร่างบางเองก็ก้าวหนีจนล้มลงนั่งบนเตียงน้ำทิพย์ก็โน้มตัวเข้ามาหาเธอแขนทั้งสองข้างล้อมตัวศิรินไว้ร่างบางต้องเอนตัวหลบและหันหน้าหนีพร้อมหลับตาปี๋

 

ตัวคุณยังหอมเหมือนเดิมเลยนะไม่ว่าเปล่ายังสูดดมความหอมจากซอกคอร่างบางอีก

 

ไอ้บะ…”

 

ศิรินหันกลับมาตะหวาดใส่แต่ลืมไปว่าเขาอยู่ใกล้เธอริมฝีปากของทั้งสองสัมผัสกันแผ่วเบาไม่ใช่แค่ศิรินที่ชะงักไปน้ำทิพย์เองก็ตกใจหัวใจเธอเต้นแรงพอๆกับของศิริน แต่เพราะเป็นคนเก็บอาการเก่งและปรับตัวเร็วเธอยกยิ้มก่อนจะรั้งศีรษะศิรินและมอบจูบที่ไม่ได้มีการลุกล้ำให้

 

เพี๊ยะ! หน้าน้ำทิพย์หันไปตามแรงเมื่อถอนจูบออกคนโดนตบไม่ได้โกรธหรือพูดอะไรออกมาก่อนเธอจะยืนเต็มความสูงและจ้องมองศิรินด้วยสายตาเย็นชา แต่เป็นศิรินที่รู้สึกผิดเพราะคิดว่าที่น้ำทิพย์มองเธอนิ่งๆเป็นเพราะเขาโกรธ

 

ถือว่าหายกันนะที่เมื่อกี้พูดไม่ดีกับคุณ





Talk ::

คุณบีของเราปากแข็งจัง

เอามาให้อ่านก่อน ชอบไม่ชอบยังไงก็เม้นบอกกันได้นะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

645 ความคิดเห็น

  1. #641 nuuopor (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:24
    เพิ่งมาตามอ่านน น่ารักกกก
    #641
    0
  2. #586 Horizon-i (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 14:51
    คิดถึงกลับมาอ่านอีกกก คิดถึง
    #586
    0
  3. #94 yoonyultaesic (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 12:48
    ปากร้ายไปอย่างงั้นใช่ไหมคุณบี...ที่จริงยังรักคุณคริสอยู่หละสิ
    #94
    0
  4. #5 simmmmmmme (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 15:00
    งื้ออออ อยากอ่านต่อแล้ววว หมั่นไส้คุณบี เดี๋ยวยุให้เจ้าของร้านจีบคุณคริสเลยยค่ะ
    #5
    0
  5. #4 Hobgoblin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 09:13
    เย็นชาขนาดนี้ซ่อนอะไรไว้ข้างในลึกๆ หรือป่าวคุณบี
    #4
    0
  6. #3 บีคริส (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 06:45
    เย็นชามากๆระวังตอนละลายแล้วคุณคริสจะไม่สนใจเอานะคุณบี
    #3
    0
  7. #2 kaimuk544 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:51
    ปากแข็งจริงๆขนาดไม่ยอมพูดคำว่าขอโทษแต่ยอมโดนตบแทน เรารอไรท์มาอัพนะสู้ๆ
    #2
    0
  8. #1 cjsg (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 18:53
    คุณฝนจะต้องเป็นกาวใจให้คุณคริสกับคุณบีกลับมาดีกันนะๆ//ไรท์อยากรู้สาเหตุที่เค้าต้องเลิกกันอ่ะ
    #1
    0