END พ่อบ้านใจกล้า [BC]

ตอนที่ 51 : Special 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,493
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    30 มิ.ย. 60

เด็กหญิงวัย7ขวบยืนรอพี่ชายอยู่กับคุณครูประจำชั้นเพราะตอนนี้ผ่านเวลาเลิกเรียนมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วแต่พี่ชายของเขาก็ยังไม่มารับ น้องควีนนั่งทำหน้าบึ้งอยู่บนมานั่งข้างๆคือคุณครูสาวที่นั่งรอเป็นเพื่อน

 

รถยนต์คันหรูเคลื่อนเข้ามาจอดน้องควีนเงยหน้าขึ้นไปมองก็รู้ว่าใครมารับสีหน้าไม่ได้ดีใจเท่าไหร่แต่ร่างเล็กก็พยายามปีนลงจากมานั่งจนคุณครูสาวช่วยประคองลง เด็กหญิงวิ่งไปหาเจ้าของรถพร้อมอ้าแขนให้เขาอุ้ม

 

รอนานไหมคะ วันนี้นั่งรถพี่มีนกลับบ้านก่อนเนอะ

 

เด็กหญิงไม่ตอบเอาแต่ซบบ่าของมีนาคุณครูสาวเดินเอากระเป๋านักเรียนลายสติชมาให้ซึ่งเป็นใบใหม่ที่มาวินซื้อให้น้องเมื่อเดือนก่อน มีนายิ้มบางๆให้ก่อนจะพาน้องสาวมาที่รถเธอวางน้องควีนลงพร้อมคาดเข็มขัดให้

 

ทานอะไรหน่อยไหมคะ สายไหมหรือว่าไอติมดีมีนาเอ่ยถามอย่างเอาใจแต่น้องควีนที่นั่งกอดอกกลับส่ายหน้าปฏิเสธ

 

น้องควีนอยากกลับบ้านเด็กน้อยเอ่ยบอก

 

มีนาก็ไม่ขัดใจก่อนจะถึงบ้านเธอแวะรับพรีมที่โรงพยาบาลก่อนเพราะคนรักเลิกงานพอดีพรีมนั่งข้างคนขับและให้น้องควีนนั่งบนตักแทน ดีหน่อยที่น้องควีนยอมคุยกับพรีมแต่พอเงียบเท่านั้นแหละเด็กหญิงก็หน้าบึ้งเหมือนเดิม

 

ไงคะ คนเก่งของหม่ามี๊

 

ศิรินที่ยืนรอลูกสาวก็เดินเข้ามารับน้องควีนไปอุ้มน้ำหนักตัวเด็กหญิงก็ไม่ใช่น้อยๆถ้าน้องควีนโตกว่านี้อีกหน่อยเธอคงอุ้มไม่ไหวแน่ๆ น้องควีนกอดคอศิรินและซบหน้าลงบนบ่าเหมือนเดิมก่อนจะพูดเสียงอู้อี้

 

อยากอาบน้ำแล้วค่ะ

 

ศิรินมองมีนากับพรีมเหมือนอยากจะถามว่าน้องเป็นอะไรมีนาก็ได้แต่ส่ายหน้าเพราะตอนอยู่บนรถน้องควีนก็ไม่ได้พูดอะไรสักอย่าง เมื่อพาเด็กหญิงขึ้นมาด้านบนศิรินถอดชุดนักเรียนของลูกออกและเอาผ้าเช็ดตัวมาพันตัวให้

 

รอหม่ามี๊แปบหนึ่งนะคะ

 

น้องควีนนั่งรออย่างว่าง่ายเพราะศิรินจะเข้าไปเตรียมน้ำในอ่างให้เด็กหญิงเงยหน้ามองศิรินตาแป๋วแต่มันปนความน้อยใจนิดๆ ศิรินไม่รู้ว่าลูกเป็นอะไรเลยเอ่ยถามออกไปตรงๆ

 

เป็นอะไรคะ บอกหม่ามี๊ได้ไหม

พี่วินไม่มารับน้องควีน

 

เอาเป็นว่าเข้าใจทุกอย่างแล้ว ที่แท้ก็งอนที่พี่ชายไม่ยอมไปรับอันนี้ศิรินก็ไม่รู้อีกเหมือนกันว่าทำไมมาวินถึงไม่ยอมไปรับน้อง เธออาบน้ำให้น้องควีนเสร็จก็พามาทานข้าวแต่เหมือนน้องควีนจะไม่ยอมทานทุกคนก็ช่วยกันหลอกล่อให้ทานแต่เหมือนเด็กน้อยจะรู้ทัน

 

ลูกสาวป๊าไม่ยอมทานข้าว งั้นป๊าก็ไม่ทานบ้างดีกว่าน้ำทิพย์วางช้อนลงและกอดอกทำท่าเลียนแบบลูกเด็กหญิงหันมามองหน้าเขาด้วยสายตาสับสน

บี ไม่ทานข้าวเดี๋ยวปวดท้องน้าศิรินเอ่ยเสริม

ไม่เป็นไรค่ะ ยอมปวดเป็นเพื่อนลูกสาว

 

น้องควีนมองหน้าน้ำทิพย์ก่อนจะมองจานข้าวของตัวเองจุดอ่อนของน้องควีนคือการแคร์ทุกคนในบ้านยิ่งน้ำทิพย์เธอยิ่งแคร์เพราะน้ำทิพย์รู้ทันเธอเสมอ ชอบหาทางทำให้เธอยอมใจอ่อนอยู่เรื่อยมือเล็กที่กอดอกอยู่เอื้อมมาดึงจานข้าวไปใกล้ๆก่อนจะตักข้าวเข้าปากและเคี้ยวอย่างไม่เต็มใจนัก

 

ทุกคนหันมองหน้ากันก่อนจะแอบอมยิ้มเพราะขืนน้องควีนรู้ว่ามันเป็นแผนได้ปล่อยช้อนลงอย่างเดิมแน่ๆพอจะตักคำที่สองเข้าปากเด็กหญิงก็หันมามองน้ำทิพย์ที่ยังนั่งกอดอกอยู่

 

ทานสิคะป๊าบี

จ๊ะ จ๊ะ ทานเนอะ

 

น้ำทิพย์ก็ยอมทานโดยตักคำเล็กๆและบอกว่าน้องควีนทานกี่คำน้ำทิพย์ก็ทานเท่านั้นทำให้เด็กหญิงต้องทานหมดจานศิรินจะพาน้องควีนเข้านอนแต่ลูกกลับบอกว่าอยากอยู่คุยกับน้ำทิพย์ก่อน ศิรินเลยยอมเธอจึงขึ้นไปอาบน้ำ

 

ตอนนี้สามทุ่มซึ่งเป็นเวลาเข้านอนแล้วแต่เด็กหญิงก็ไม่ยอมขึ้นห้องอ้างว่ายังไม่ง่วงทั้งที่หาวไปหลายรอบศิรินพอจะรู้ว่าน้องควีนตั้งใจรอมาวินกลับบ้าน ตามประสาวัยรุ่นศิรินรู้ทันว่ามาวินต้องไปเที่ยวกับเพื่อนเพราะพรุ่งนี้เป็นวันหยุด

 

ไปนอนนะคะ ดึกแล้วศิรินพยายามจะอุ้มลูกแต่น้องควีนก็ไม่ยอมรีบหันไปกอดคอน้ำทิพย์แน่น

ไม่เอา

อย่าดื้อสิคะศิรินว่าเสียงดุนิดหน่อย

ไม่เอา ไม่ไป!”

 

น้องควีนขึ้นเสียงนิดหน่อยก่อนจะร้องไห้งอแงคงเป็นเพราง่วงด้วยและน้อยใจพี่ชายด้วยแต่เก็บมันไว้ตั้งแต่ตอนเย็นจนตอนนี้คงทนไม่ไหวระเบิดมันออกมา และร้องไห้อย่างหนักน้ำทิพย์และศิรินเริ่มใจเสียเพราะเวลาเด็กร้องมันเหมือนจะขาดใจเสียงกรีดร้องทำเอาศิรินบอกให้น้ำทิพย์รีบปลอบลูก

 

โอ๋ๆ คนเก่งของป๊าไม่ร้องนะคะ

 

น้ำทิพย์ลูบหัวน้อยๆอย่างแผ่วเบาก่อนจะลุกขึ้นเดินไปมาพยายามกล่อมให้หลับแต่น้องควีนก็ร้องหนักเท่าเดิมมือน้อยๆถูไปทั่วใบหน้า ศิรินที่นั่งมองก็อดสงสารไม่ได้พึ่งจะเคยเห็นลูกงอแงหนักก็ครั้งนี้แหละถ้าไม่นับตอนเป็นทารกน่ะนะ

 

มีอะไรกันค่ะ มี๊คริสมีนาเอ่ยถามเพราะเสียงร้องของน้องควีนดังไปถึงข้างบน

น้องงอแงน่ะ

ปกติไม่เป็นนิคะเป็นพรีมที่เอ่ยถามบ้างศิรินเลยเล่าให้ฟังสั้นๆ

 

ทั้งสองเดินเข้าไปปลอบโดยการทำหน้าตลกน้องควีนก็เงียบลงสักพักก่อนจะร้องเหมือนเดิมน้ำทิพย์เลยบอกลูกให้ไปนอนเดี๋ยวเธอจัดการเอง มีนากับพรีมก็จนปัญญาเลยปล่อยให้เป็นหน้าที่ของน้ำทิพย์

 

น้ำทิพย์โยกตัวเบาๆและลูบหัวลูบหลังให้ลูกสงบพอเสียงร้องหายไปก็เหลือแต่เสียงสะอื้นเบาๆสองมือเล็กก็โอบคอเธอเอาไว้ก่อนที่เสียงสะอื้นจะหายเธอหันไปมองศิรินที่เดินตามมาก่อนจะถามว่าลูกหลับหรือยังศิรินพยักหน้าเป็นคำตอบ

 

ให้ลูกนอนกับเรานะคะ บีกลัวแกตื่นกลางดึก

ค่ะ

 

ศิรินจูบลงบนหัวมนก่อนจะนอนลงข้างๆน้ำทิพย์ก็เหมือนกันทั้งคู่ใช้มือแตะตัวลูกเบาๆเพราะกลัวว่าถ้ากอดน้องควีนจะอึดอัด โชคดีที่น้องควีนไม่ละเมอหรืองอแงขึ้นมากลางดึกทำให้น้ำทิพย์และศิรินหลับไปโดยไม่ต้องกังวล

 

เสียงรถบิ๊กไบค์ที่คุ้นเคยดังขึ้นในตอนเช้าตรู่ซึ่งก็คือหกโมงเช้าเด็กหญิงงัวเงียก่อนจะจำได้ว่ามันคือเสียงรถของมาวิน น้องควีนหันหลังและหย่อนเท้าค่อยๆปีนลงจากเตียงก่อนจะมายืนที่หน้าประตูเด็กหญิงเขย่งสุดปลายเท้าและเปิดมันออกพร้อมวิ่งไปที่บันได

 

สองมือเล็กก็จับราวบันไดและค่อยๆเดินลงดูเหมือนจะไม่ทันใจเท่าไหร่กลัวว่าจะไม่ทันคนเป็นพี่ด้วยมาวินที่เดินเข้าบ้านมาเห็นน้องสาวกำลังก้าวลงบันไดด้วยความเร็วเขาก็รีบวิ่งเข้ามาหากลัวน้องควีนจะตกบันไดซะก่อน

 

มาทำอะไรตรงนี้คะเอ่ยถามเมื่ออุ้มเด็กหญิงขึ้นมาแล้ว

อุ้มทำไมเด็กน้อยว่าอย่างงอนๆมือน้อยๆก็ยันอกพี่ชายไว้

ทำไมคะ ไม่อยากให้พี่วินอุ้มแล้วหรอ

ปล่อย!”

 

สองมือเล็กดันอกพี่ชายพยายามให้เขาปล่อยมาวินเดินมาหยุดตรงหน้าห้องของน้องควีนก่อนจะปล่อยเด็กหญิงลง แต่ดูเหมือนน้องควีนจะไม่พอใจอีกที่เขาปล่อยเธอลงเด็กหญิงยืนทำหน้าดุและกอดอกมองมาวินอย่างเอาเรื่อง มาวินย่อตัวลงให้อยู่ในระดับสายตาก่อนจะสังเกตเห็นว่าดวงตากลมโตมันบวมและแดงมาก

 

โกรธพี่วินหรอคะมือหนาลูบแก้มน้องเบาๆ ความอ่อนโอนเล่นเอาน้องควีนร้องไห้ได้ง่ายๆก็คนมันโกรธและพยายามจะประชดแต่พอเจอแบบนี้น้ำตาก็ไหลพร้อมเสียงสะอื้น

 

มาวินดึงน้องควีนเข้าไปกอดรู้สึกผิดเอามากๆที่เมื่อวานเขาไม่ได้ไปรับเพราะต้องทำงานส่งอาจารย์และมันก็ด่วนมากคิดว่าจะกลับมาให้ทันก่อนเวลานอนของน้องแต่งานมันไม่เสร็จเลยต้องทำต่อและนอนค้างหอเพื่อนไม่คิดว่าน้องสาวจะเป็นหนักขนาดนี้

 

ไม้ร้องนะคะพี่วินขอโทษ

ฮือ อึก

 

เสียงสะอื้นกับเสียงร้องไห้ทำเอาทุกคนในบ้านตื่นและออกมาดูเห็นสองพี่น้องยืนกอดกันไม่มีใครพูดอะไรและไม่มีใครเดินเข้าไปได้แต่มองอยู่เงียบๆเพราะคนที่จะทำให้น้องควีนหยุดร้องได้มีแต่มาวินเท่านั้นแหละ

 

ถ้าน้องควีนยอมหายโกรธ วันนี้พี่วินจะพาไปเที่ยวดีไหมคะ

 

มาวินผละตัวเด็กหญิงออกมาสบตาใช้นิ้วเรียวปาดน้ำตาออกจากใบหน้าน้องพร้อมยิ้มให้น้องควีนมองหน้าพี่ชายอย่างใช้ความคิด มาวินเองก็ไม่ได้เร่งเร้าเอาคำตอบเขายังคงยิ้มและรอฟัง

 

พี่วินไม่โกหกใช่ไหมคะถามอย่างชั่งใจ

ลูกผู้ชายพูดคำไหนคำนั้นครับผม!” มาวินยกมือขึ้นทำท่าตะเบะ ทำให้น้องควีนหัวเราะชอบใจ ทานข้าวเสร็จเราไปกันเลยเนาะเด็กหญิงพยักหน้าตอบรับ

 

หายโกรธพี่วินได้ไหมคะ

ค่ะน้องควีนตอบก่อนจะยิ้มให้

ไหน ลองหอมแก้มพี่วินยืนยันหน่อยสิคะ

 

เด็กหญิงโน้มตัวไปหอมแก้มพี่ชายกดค้างอยู่อย่างนั้นเหมือนคิดถึงที่ไม่เจอหน้ากันหนึ่งคืนก่อนที่มาวินจะให้หอมอีกข้าง ก็ส่งน้องควีนให้ศิรินเพื่อให้พาไปอาบน้ำแต่น้องควีนบอกจะอาบเองให้ศิรินแต่งตัวให้เท่านั้น

 

ทานข้าวเสร็จมาวินก็พาน้องควีนไปเที่ยวตามสัญญาโดยทั้งสองใส่ชุดคู่กันเสื้อยืดกับกางเกงสีเดียวกันและรองเท้าผ้าใบคู่ ที่จริงชุดนี้เป็นชุดครอบครัวทุกคนมีเหมือนกันหมดน้องควีนดูจะชอบนั่งรถของมาวินเอามากๆ สองมือเล็กเกาะไหล่พี่ชายเอาไว้และหันไปมองวิวรอบๆ คนมองให้ความสนใจก็เยอะอยู่เหมือนกัน

 

มาวินเลือกที่จะพาน้องควีนมาเขาดินเพราะมันมีสัตว์นานาชนิดให้ดูเพราะจะพาไปดรีมเวอร์หรือสวนสนามก็คงไม่เหมาะอีกอย่างห้างสรรพสินค้าก็ยังไม่เปิดด้วยถึงเปิดคนก็น้อยและยังเช้าอยู่ไม่รู้จะไปทำไร

 

วันนี้เป็นวันหยุดหลายครอบครัวก็พาลูกมาเที่ยวมาวินเดินจูงมือน้องควีนไปดูนั้นดูนี่ไปเรื่อยข้างหลังก็สะพายเป้ใบเล็กซึ่งเป็นของน้องควีนข้างในก็อัดแน่นไปด้วยน้ำ ขนม นมและของทานเล่น เด็กน้อยกระตุกมือเขา

 

พี่วิน น้องควีนอยากเข้าห้องน้ำ

หนักหรือเบาคะ

เบาค่ะ

 

ที่ถามเพราะเขาจะได้รู้ก่อนจะพาน้องควีนไปยังห้องน้ำระหว่างรออยู่ข้างนอกเขาก็เจอหญิงสาวคนเดิมที่เคยทักเขาเมื่อสามปีที่แล้วที่โรงเรียนของน้องควีน

 

บังเอิญจัง มากับใครหรอ มาวินเลือกที่จะไม่ตอบเบือนหน้าหนีเพื่อให้หล่อนเดินหนีไปซะแต่เปล่าเลย หยิ่งเหมือนซะด้วยเธอว่า

 

เธอมันเป็นพวกเจ็บแล้วไม่จำ

เรียกว่าอยากเอาชนะดีกว่าหล่อนว่าพร้อมขยับเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่ต้นคอเพราะมาวินหันหน้าหลบมือเขายังคงกอดอกไว้ไม่แตะตัวเธอ แต่มือเธอทาบลงบนหน้าอกเหมือนอยากจะยั่ว..ยั่วโมโหน่ะ

 

อย่ามายุ่งกับพี่วินของหนูนะ!” เสียงเล็กตะคอกใส่พร้อมมือน้อยๆผลักหญิงสาวจนเซและมายืนขวางมาวินไว้ สายตาของควีนดุซะเหลือเกิน

 

หวงพี่ซะด้วย งั้นขอได้ไหม

ไม่!”

 

น้องควีนว่าอย่างเอาเรื่องหญิงสาวตรงหน้าไม่ได้ใส่ใจกลับยิ้มชอบใจและเงยหน้ามามองมาวินที่ยืนจับไหล่น้องสาวเอาไว้ น้องควีนเงยหน้ามองมาวินก่อนจะเอ่ยถาม

 

พี่วิน ป้าคนนี้ ใคร?

 

มาวินแทบจะหัวเราะออกมากับคำถามของน้องควีนแต่คนที่โดนเรียกว่าป้านี่สิเลือดขึ้นหน้าเลยแหละมาวินย่อตัวลงไปอุ้มน้องควีนก่อนจะมองหน้าหญิงสาวและยิ้ม

 

ป้าเขาสติไม่ค่อยดีค่ะ เร่ร่อนอยู่แถวนี้แหละยังไม่ทันที่อีกคนจะโวยวายมาวินก็พูดแทรกขึ้น พี่วินว่าเราไปที่อื่นดีกว่าเนาะ แถวนี้มลพิษเยอะ

 

มาวินอุ้มน้องควีนเดินผ่านหญิงสาวคนนั้นมาน้องควีนหันกลับมามองก่อนจะแลบลิ้นใส่และกอดคอมาวินพร้อมซบหน้าลงกับบ่าอย่างเยาะเย้ย ทำไมจะไม่รู้ว่าป้าคนนั้นชอบพี่ชายเธอพยายามจะเข้าหาโดยการทำตัวเป็นจุดสนใจ







เสียงหัวเราะของสองพี่น้องดังมาแต่ไกลพร้อมกับขนมและลูกโป่งในมือยังไม่หมดเพียงเท่านั้นยังมีตุ๊กตาสติชตัวใหญ่ที่เกาะหลังมาวินอยู่ก็ตอนขับรถเขาไม่รู้จะถือยังไงเลยมัดติดกับหลังของเขานั้นแหละ เด็กหญิงกระตุกมือพี่ชายก่อนจะเอ่ยพูด


"พี่วิน น้องควีนอยากไปเที่ยวแบบวันนี้อีก"

"ได้สิคะ พรุ่งนี้เราจะกลับไปเอาสติชตัวนั้นดีไหมคะ"

"ดีค่ะ!"


น้องควีนดูจะชอบใจเพราะมาวินพาเขาไปถนนคนเดินมีพวกของเล่นมากมายและมีการปาเป้าน้องควีนไปสะดุดตากับเจ้าสติชตัวโตและอยากได้มาวินเลยควักเงินให้พี่เจ้าของร้านและปามาได้หนึ่งตัวส่วนอีกตัวเอามาไม่ได้เพราะเงินหมดซะก่อน


"อารมณ์ดีจังเลยนะคะสองพี่น้อง"

"ป๊าบี!"


เด็กหญิงปล่อยมือจากมาวินและโผเข้าหาน้ำทิพย์คนเป็นพ่อก็ย่อตัวลงมาอุ้มลูกสาวมืออีกข้างของน้องควีนยังถืออมยิ้มอยู่เลย ดูน้องควีนจะชอบทานขนมหวานมากกว่าทุกคนในบ้าน


"วินขอเอาของไปเก็บก่อนนะครับ เดี๋ยวพี่วินมานะครับ" น้องควีนพยักหน้าให้เท่านั้น


"ไปเที่ยวไหนกันมาคะ เล่าให้ป๊าบีฟังหน่อยสิคะ"


น้ำทิพย์พาลูกมานั่งที่โซฟาเด็กหญิงก็เล่าเท่าที่เธอจำได้แม้จะไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่แต่ก็พอจะรู้ว่ามาวินพาน้องควีนไปสวนสัตว์กับถนนคนเดินที่มีโซนคล้ายงานวัดอยู่


"คุยอะไรกันคะดูสนุกเชียว" ศิรินเดินออกมาจากห้องครัวเอ่ยถามขึ้น


น้องควีนได้ยินเสียงคนเป็นแม่ก็ยัดอมยิ้มใส่มือน้ำทิพย์ทันทีก่อนจะเรียกหาศิรินอย่างอ้อนๆสองมือเล็กอ้าออกเชิงบอกให้คนเป็นแม่อุ้ม "มี๊คริสขา" ศิรินอุ้มน้องควีนขึ้นมาพร้อมกดจมูกงบนแก้มขาวหนึ่งที


"ให้ลูกทานอมยิ้มก่อนมื้อเย็นอีกแล้วหรอคะ"


สายตามนุษย์เมียไวยิ่งกว่าเรดาร์อีกน้ำทิพย์ก้มมองอมยิ้มในมือตัวเองก่อนจะเอ่ยตอบว่าไม่ใช่ของเธอแต่ดันเห็นสายตาของน้องควีนซึ่งมันกำลังบอกว่า 'ช่วยหนูหน่อยนะป๊าบี รับผิดแทนหนูที' 


"ขอโทษค่ะ" น้ำทิพย์ตอบไปแค่นั้น

"อย่าให้เห็นอีกนะบี เดี๋ยวลูกก็ไม่ทานข้าวพอดี" ศิรินว่าเสียงดุน้ำทิพย์เลยยิ้มและพยักหน้ารับ


น้องควีนที่ซบบ่าของศิรินอยู่ยิ้มหวานให้น้ำทิพย์เหมือนอยากจะขอบคุณศิรินพาลูกขึ้นมาอาบน้ำก่อนจะพาลงไปทานข้าวซึ่งทานเสร็จก็เหมือนเดิมศิรินขึ้นไปอาบน้ำ มาวินก็มีการบ้านส่วนกวางกับพรีมก็หอบงานมาทำที่บ้านน้องควีนเลยนั่งดูโทรทัศน์กับน้ำทิพย์สองคน


"มาหอมป๊าบีทำไมคะ" น้ำทิพย์รู้อยู่แล้วว่าลูกหอมทำไมแต่อยากได้ยินจากปากเด็กหญิงมากกว่า

"ขอบคุณเรื่องตอนเย็นค่ะ"

"ร้ายนะเรา แต่ครั้งหน้าไม่ช่วยแล้วน้า"


น้องควีนพยักหน้าตกลงเพราะไม่อยากเห็นน้ำทิพย์โดนดุอีกสองพ่อลูกนั่งคุยอะไรกันเรื่อยเปื่อยก่อนที่น้องควีนจะเล่าเรื่องยัยป้าที่เธอเจอที่สวนสัตว์เล่าไปก็ทำหน้าไม่พอใจไปด้วยเพราะมายุ่งกับพี่ชายของเธอ


"สวยไหมคะ" น้ำทิพย์ลองแอบถาม

"ไม่เห็นสวยเลย" น้องควีนตอบโดยไม่ต้องคิด

"น้องควีนไม่อยากให้พี่วินมีแฟนหรอคะ"

"พี่วินไม่อยากมี น้องควีนรู้" เด็กหญิงว่าอย่างไม่มั่นใจเท่าไหร่เพราะเธอไม่เคยถามพี่ชาย


น้ำทิพย์ไม่เอ่ยถามอะไรอีกเพราะรู้ว่าน้องควีนเองก็หวงพี่ชายเหมือนกันแต่คงเพราะน้องควีนยังเด็กและมาวินเองก็คงจะยังไม่อยากมีแฟนซึ่งมันก็ดีเขาจะได้โฟกัสเรื่องเรียน พอเรียนจบค่อยว่ากันอีกทีศิรินอาบน้ำเสร็จก็ลงมาบอกว่าจะพาน้องควีนเข้านอนแล้ว


"มี๊คริสส่งน้องควีนที่ห้องพี่วินได้ไหมคะ" เด็กหญิงว่าเมื่อมาอยู่ในอ้อมกอดศิรินแล้ว


ศิรินไม่ตอบอะไรพร้อมอุ้มเด็กหญิงมายังห้องของมาวินเธอเคาะประตูก่อนจะเปิดเข้าไปมาวินนั่งเขียนอะไรสักอย่างอยู่บนโต๊ะหนังสือของเขาเมื่อเห็นน้องควีนเขาก็ละความสนใจจากสิ่งที่ทำอยู่มาหาน้อง


"ขอนอนด้วยได้ไหมคะ" น้องควีนว่าอย่างอ้อนๆ

"ได้สิคะ"

"กู๊ดไนท์ค่ะมี๊คริส" เด็กหญิงทาบทับริมฝีปากเล็กลงกับปากบางของศิริน

"ไม่คิสป๊าบีบ้างหรอคะ" น้ำทิพย์เอ่ยท้วงน้องควีนก็โน้มตัวไปทำแบบเดี๋ยวกับที่ทำศิริน


มาวินอุ้มน้องมานั่งบนเตียงก่อนจะคุยกันว่าจะดูสติชก่อนนอนมาวินนอนดูกับน้องได้สักพักน้องควีนก็นอนไปแล้วเขาจัดท่านอนให้น้องอย่างเบามือพร้อมดึงมาขึ้นมาห่มให้และค่อยลุกมาทำการบ้านต่อ


Metal is vedio call..



METAL TALK

ฉันชื่อ เมทัล วงศารัตนศิลป์ นามสกุลคุ้นใช่ไหมล่ะ..

ฉันเป็นลูกของแม่เมย์เอง เมย์ พิชญ์นาฏไงอันที่จริงก็เป็นลูกบุญธรรมนะเพราะพ่อของฉันเขาเป็นผู้หญิงชื่อคุณตาลทำไมไม่เรียกพ่อน่ะหรอ มันดูขัดๆยังไงไม่รู้อ่ะเรียกคุณละกัน


เข้าเรื่องเลยละกันฉันรู้จักมาวินตอนฉันอยู่มอต้นเพราะครอบครัวของมาวินชอบมาพักผ่อนที่รีสอร์ทของคุณตาลบ่อยๆแต่ตอนเขามาฉันมักจะไม่อยู่คาดกันตลอดแต่ฉันให้คุณตาลถ่ายรูปเอาไว้ให้ตอนเห็นมาวินจากในรูปก็รู้สึกถูกชะตา..เรียกว่ารักเลยแหละมั้ง


จนมาตอนมอหกฉันกับคุณตาลเข้ากรุงเทพเพราะคุณตาลพามาสอบเข้ามหาลัยที่นี่แต่คุณตาลจอดรถทำธุระแถวๆโรงเรียนอนุบาลเอกชนแห่งหนึ่งฉันก็นั่งรอจนเห็นบิ๊กไบค์คันสีแดงดำและผู้ชายที่ขับมันอยู่คือมาวินฉันเลยตัดสินใจข้ามถนนไปหาเขา แต่การเจอกันครั้งแรกไม่น่าจดจำเท่าไหร่ เขาไม่สนใจฉันเลยแถมยังปากร้ายไล่ฉันให้ไปไกลๆ


แต่มันก็ดีนะ..ไม่ชอบก็บอกตรงๆไม่ต้องให้ความหวังผู้ชายแบบนี้หายากมากในปัจจุบันแต่มันโกรธตรงที่เขาไม่มีเยื่อใยให้ฉันนี่สิ มันเลยทำให้ฉันสอบเข้ามหาลัยเดียวกับมาวินคณะบริหาร


"หวัดดี..บังเอิญจัง"


ฉันเข้าไปทักเขาก่อนเพราะไหนๆเราก็อยู่คณะเดียวกันแล้วมาวินทำหน้าแปลกใจที่เจอฉันที่นี่แต่เขาไม่พูดอะไรเพียงแต่พยักหน้าไม่มีการแนะนำตัวหรือถามกลับ เขาแค่นั่งนิ่งๆตั้งใจเรียนเท่านั้น


"เที่ยงแล้วไปทานข้าวกันไหม" ฉันพยายามหาเรื่องคุยเพราะเห็นว่ามาวินเองก็ยังไม่มีเพื่อน

"ไปสิ"


กรี๊ด! นั้นคือเสียงกรี๊ดในใจเพราะฉันไม่สามารถกรี๊ดออกมาได้มันดีใจมากนะที่มาวินยอมไปทานข้าวด้วยระหว่างนั้นฉันก็หาเรื่องคุยไปเรื่อยแต่เขาก็ไม่ค่อยตอบเท่าไหร่ตอบบางคำถามเท่านั้น อย่างถามเรื่องแฟนเขาก็เงียบไม่ตอบ


ปีหนึ่งเรายังคุยกันบ้างแต่ก็ไม่ถือว่าสนิทเพราะมาวินโลกส่วนตัวสูงซะจริงเลิกเรียนที่ไรก็รีบกลับวันไหนมีเรียนถึงเย็นเขาจะออกไปก่อนบ่ายสามทุกที แน่อยู่แล้วแหละ..ก็ไปรับน้องควีน น้องสาวสุดที่รัก


มาปีสองมาวินเริ่มมีเพื่อนเราเลยไม่ได้คุยกันเลยมีแต่ฉันนี่แหละที่เข้าไปก่อกวนเขาก็รู้แหละว่าเขาไม่ชอบผู้หญิงเข้าหาแต่ฉันไม่อยากเปลี่ยนตัวเอง อยากเป็นตัวของตัวเองแหละทำให้เขามาชอบให้ได้แต่มันเหมือนเขาจะหมดความอดทนกับฉันเขาเลยเอ่ยถามฉันเสียงดังต่อหน้าเพื่อนๆระหว่างที่เรากำลังจะเดินออกจากห้องเรียน


"เธอชอบฉันหรอ?" สายตาหลายคู่หันมามองเราสองคน ฉันเลยตอบไปตามตรงและคิดว่าเขาคงไม่หักหน้าฉันต่อหน้าคนเยอะๆอีกอย่างฉันก็เป็นผู้หญิง


"ใช่ ฉันชอบนาย" ฉันตอบอย่างมั่นใจและเสียงดังพอกัน

"แต่ฉันไม่ชอบเธอ เลิกยุ่งกับฉันสักที!"


เขาว่าจบก็เดินออกจากห้องไปเลย...ความรู้สึกตอนนั้นมันจุกจนพูดไม่ออกไม่รู้ว่าควรจะร้องไห้ดีหรือเปล่าสองขาไร้เรี่ยวแรงอยากจะวิ่งตามไปถามว่าทำไม


ฉันกลับไปอยู่ที่รีสอร์ทของคุณตาลหนึ่งอาทิตย์ไม่ได้อายเพื่อนหรอกนะแค่อยากกลับมาคิดทบทวนว่าที่ทำลงไปเพราะรักมาวินหรืออยากจะเอาชนะเขาถ้าแค่อยากเอาชนะแสดงว่าฉันแพ้แล้ว แต่พอคิดดูดีๆ ฉันคิดว่าฉันรักเขาฉันเลยตามตื้อต่อไม่สนคำด่าทำเป็นหูทวนลมไปซะ


แต่มาวินไม่ได้มีด้านร้ายอย่างเดียวนะเขาก็มีมุมสุภาพบุรุษเหมือนกันอย่างตอนฝนตกแล้วฉันกลับหอไม่ได้เขาก็มาส่งได้นั่งบิ๊กไบค์ของเขาด้วยแหละ ที่สำคัญนะฉันเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้นั่งมัน..ไม่สิ คนที่สองต่างหากเพราะคนแรกคือน้องควีน


ไม่แค่นั้นนะตอนฉันไม่สบายแล้วไม่ไปเรียนฉันส่งข้อความไปหามาวินบอกเขาว่าไม่สบายเขาอ่านแต่ไม่ตอบตอนแรกคิดว่าเขาคงไม่มาหรอก อีกอย่างมันก็เป็นเวลาเรียน..ครึ่งชั่วโมงต่อมาก็มีเสียงเคาะประตู ฉันเดินไปเปิดเป็นมาวินยืนถือถุงข้าวต้มกับยาลดไข้คิดว่าเขาคงจะซื้อมันก่อนมา


"ทานซะ แล้วนอนพัก" เขาบอกแค่นั้น


เคยได้ยินประโยคนี้ไหมมารยาหญิงมีเท่าไหร่ก็ต้องเอาออกมาใช้ฉันเลยสำออยทำทีว่าไม่มีแรงตักข้าวมาวินถอนหายใจอย่างหน่ายๆก่อนจะป้อนข้าวฉันจนหมดและบังคับให้ทานยา คิดว่าเขาคงจะกลับเลยหากฉันทานยาแล้วแต่เปล่าเขานั่งลงบนเก้าอี้หน้าโต๊ะแต่งหน้าเพื่อรอให้ฉันหลับก่อนแล้วค่อยกลับ


"ขอบคุณนะวิน" เขาหันมามองแต่ไม่ได้พูดอะไร


เพราะฤทธิ์ยาทำให้ฉันหลับไปโดยง่ายแต่เพราะมันกำลังเคลิ้มๆรู้สึกถึงความร้อนจากมือหนาที่แตะหน้าผากและลูบเบาๆคิดว่าคงฝันแต่ประโยคที่เอ่ยออกมาเบาๆข้างหูทำให้รู้ว่าไม่ได้ฝัน


"หายไวไวนะ"



นั้นคือด้านดีของเขามันลบล้างขอเสียของเขาจนหมดสิ้นแต่พอเจอกันข้างนอกหรือตอนไปเรียนเราก็ไม่ได้คุยกันมากกว่าเดิมเลยจนวันนี้ฉันไปเจอมาวินกับน้องควีนที่สวนสัตว์จะเรียกว่าตามไปก็ได้นะ ก็คนมันอยากเจอนิแต่ก็ไม่คิดว่ามันจะเป็นความทรงจำที่แย่เอามากๆดูเหมือนน้องควีนจะไม่ชอบหน้าฉันซะแล้วสิ


ฉันเข้าใจว่าน้องควีนคงหวงพี่ชายก็มีพี่ชายหล่อและอบอุ่นขนาดนี้ใครบ้างจะไม่หวง..ถ้าฉันได้มาวินมาเป็นแฟนนะฉันจะหวงเขาให้มากกว่าน้องควีนอีก ผู้หญิงคนไหนชายตามองมีตบอ่ะ


แต่เพราะเรื่องตอนกลางวันฉันรู้ว่าเขาไม่ได้โกรธไม่นั้นเขาคงไม่พาน้องสาวเดินออกไปหรอกก็ตอนที่เขาตอบคำถามน้องควีนว่าฉันเป็นใคร น้ำเสียงเขาเหมือนต้องการด่าฉันเล่นๆแอบเห็นลักยิ้มตอนเขายิ้มมุมปากด้วย..น่ารักน่าหยิกซะมัด


พูดแล้วก็คิดถึงวิดีโอคอลหาซะหน่อยดีกว่าคิดว่ามาวินคงจะยังไม่นอนหรอกนะระหว่างรอสายฉันก็จัดหน้าผมให้เรียบร้อยรอไม่นานเขาก็กดรับประโยคที่เขาพูดแทบจะทำให้หุบยิ้ม


"โทรมาทำไม" เขาถามเสียงนิ่ง ขนาดนิ่งๆยังหล่อเลยอ่ะ >///<

"คิดถึง" ฉันตอบไปแค่นั้น ก็ไม่มีอะไรจะเสียแล้วนิบอกชอบเขาต่อหน้าคนอื่นขนาดนั้นบอกคิดถึงคงไม่มีอะไรให้อายแล้ว

"แค่นี้?"

"จะมากกว่านี้ก็ได้นะอย่างเช่นตอนนี้นายทำอะไรอยู่ อาบน้ำหรือยัง ใส่ชุดนอนสีอะไร ใส่กางเกงใน..."

"พอๆ เธอนี่มันโรคจิต!"

"ก็คนมันชอบ อยากรู้ก็ไม่เห็นจะแปลก" 


ฉันตอบไปกวนๆเห็นเขาทำหน้าหงุดหงิดด้วยมันเหมือนเด็กน้อยซะจริงเพราะเขากำลังเถียงฉันไม่ได้คงจะสรรหาคำมาด่าฉันไม่ได้แล้วอ่ะดิ


"ฉันไม่กวนนายละ แค่ได้ยินเสียงกับเห็นหน้าก็นอนหลับฝันดีแล้ว" มาวินไม่ตอบเขามองหน้าฉันนิ่งๆ


"ฝันดีนะ วิน"


ไม่ต้องรอให้เขาตอบกลับหรอกเพราะรู้ว่าเขาคงไม่ตอบเลยชิงตัดสายก่อนพร้อมกับยิ้มให้รูปหน้าจอซึ่งเป็นรูปคู่ของฉันกับมาวินเอง แปลกใจล่ะสิว่ามีได้ไง..ฉันให้เพื่อนถ่ายให้โดยการบังคับและเขาก็ยอมถ่าย คงเป็นรูปคู่รูปเดียวในชีวิตแล้วแหละมั้ง



มาวินมองหน้าจอที่ดับไปเพราะอีกฝ่ายวางสายไปแล้วเขาละเหนื่อยใจกับเมทัลจริงๆไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นไม่เหนื่อยบ้างหรือไงที่วิ่งตามตื้อเขามาตั้งหลายปี ก็ไม่ได้เกลียดหรือไม่ชอบเมทัลหรอกนะเธอก็เป็นผู้หญิงที่น่ารักคนหนึ่งแต่ด้วยนิสัยไม่ยอมคนของเธอนี่สิ


มาวินวางโทรศัพท์ลงรู้สึกถึงแรงกดดันบางอย่างกำลังจดจ้องเขาอยู่และบอกว่าเขากำลังจะซวยเพราะแรงนี้อาฆาตมากด้วยแหละเขาหันไปมองเด็กหญิงตัวน้อยที่ยืนกอดอกและทำหน้าดุใส่เขา


"มายืนทำอะไรตรงนี้คะ" มาวินพยายามพูดเสียงหวานกับน้องควีน

"เสียงดัง น้องควีนนอนไม่หลับ" น้องควีนตอบแต่ยังคงยืนท่าเดิมทำหน้าดุกว่าเดิมด้วย

"ขอโทษค่ะ นั้นเราไปนอนกันเนาะ" มาวินลุกขึ้นจะอุ้มเด็กหญิงแต่น้องควีนกลับถอยห่าง

"พี่วินไม่รักน้องควีน"


เด็กหญิงว่าเสียงเศร้าและมองหน้าเขาเหมือนโกรธเขาเอามากๆซึ่งเขาไม่รู้ว่าไปทำอะไรให้ก็แค่คุยโทรศัพท์เสียงดัง...คุยโทรศัพท์งั้นหรอ? พอจะเข้าใจแล้วล่ะ คงได้ยินที่เขาคุยกับเมทัลสินะ


"ใครบอกคะ พี่วินรักน้องควีนที่สุด"

"ไม่จริง"


น้องสาวของเขาโตกว่าที่คิดแหะถ้าเป็นเมื่อก่อนน้องควีนหายโกรธไปนานแล้วแต่สายตาและน้ำเสียงของน้องควีนดุเอาเรื่องน่าดูเขาควรจะทำยังไงดีล่ะ


"พี่วินต้องทำยังไงคะ ถึงจะเชื่อ" เด็กหญิงทำหน้าคุ้นคิด

"ถ้าพี่วินมีแฟนพี่วินจะรักน้องควีนน้อยลงไหมคะ" เขาอุ้มน้องควีนกลับมานอนบนเตียงก่อนจะตอบคำถาม

"พี่วินไม่มีทางรักคนอื่นมากกว่าน้องควีนหรอกค่ะ"


เด็กหญิงที่นอนอยู่ในอ้อมกอดเขาจ้องมองตาแป๋วเหมือนกำลังทบทวนว่าคำพูดของพี่ชายมันเชื่อได้หรือเปล่า ความคิด คำพูดคำจาเหมือนผู้ใหญ่ไม่มีผิดมาวินก็เพียงแค่ยิ้มและก้มลงไปจูบหน้าผากน้องแถมหอมแก้มป่องๆนั้นอย่างหมั่นเคี้ยว


"พี่วินจะไม่มีแฟนจนกว่าน้องควีนจะอนุญาตดีไหมคะ" เพื่อให้น้องสบายใจเขาทำได้ทุกอย่าง

"ดีค่ะ สัญญา"


นิ้วก้อยน้อยๆยกขึ้นมาตรงหน้าเขามาวินเลยยกนิ้วก้อยของเขาไปเกี่ยวก้อยสัญญาเห็นน้องควีนยิ้มและหัวเราะได้แบบนี้ก็พอใจแล้ว



จากที่วางแผนกันไปเที่ยวกลับกลายเป็นว่าทุกคนในบ้านต้องนั่งรถตู้ของที่บ้านมาเที่ยวทะเลแทนตอนแรกน้องควีนไม่พอใจนิดหน่อยที่ศิรินบอกกันบนโต๊ะอาหารว่าจะไปต่างจังหวัดกัน น้องควีนหน้าบึ้งประชดไม่ยอมทานข้าวพอน้ำทิพย์บอกว่าไปทะเลเท่านั้นแหละเด็กหญิงก็ยิ้มร่า


"มี๊คริสขา" เด็กหญิงที่นอนพิงกายพี่ชายเอ่ยด้วยเสียงอ้อนๆมาจากเบาะหลังของผู้เป็นแม่

"ว่าไงคะ"

"น้องควีนอยากเข้าห้องน้ำค่ะ"


ศิรินหันไปบอกคนขับให้แวะปั๊มดีหน่อยเพราะขับได้นิดเดียวก็เจอปั๊มแล้วทุกคนเลยยืดเส้นยืดสายพากันเข้าห้องน้ำและหาอะไรทานเล่น โดยเฉพาะเด็กหญิงตัวน้อยเข้าห้องน้ำเสร็จก็วิ่งเข้าเซเว่นทันทีก่อนจะมาหยุดตรงชั้นวางอมยิ้มและขนมหวาน


"แหน่ะ แผนเราใช่ไหม" มาวินว่าอย่างรู้ทัน

"อันไหนดีคะ สองอันได้ไหม" น้องควีนไม่สนใจที่โดนจับได้ ชูอมยิ้มกับช็อคโกแลตขึ้นมาให้มาวินช่วยเลือกแต่ใจก็อยากได้ทั้งสองอย่าง


"ดื่มนมดีกว่าไหมคะ" ศิรินที่พึ่งเดินเข้ามาเอ่ยบอก เด็กหญิงหน้างอนิดหน่อยแต่เพื่อของกินที่เธอยอมอ้อนให้ศิรินแวะปั็มได้เธอต้องได้มันกลับไปด้วย


"มี๊คริสขา" เด็กหญิงเดินไปเกาะขาศิรินเอาแก้มแนบกับขาคนเป็นแม่อย่างอ้อนๆ ส่วนในมือก็ไม่ยอมปล่อยอมยิ้มกับช็อคโกแลตเลย


"คิดว่าอ้อนแล้วจะให้หรอคะ" ศิรินว่าอย่างใจแข็ง มาวินเองก็ช่วยไม่ได้


น้องควีนเงยหน้ามองคนเป็นแม่ด้วยสายตาเว้าวอนดวงตากลมโตสองข้างกำลังจ้องมองให้ศิรินรู้สึกผิดจนคนเป็นแม่เบือนหน้าหนีเพราะจ้องนานกว่านี้เธอคงได้เหมาอมยิ้มทั้งเซเว่นแน่ๆ


หลังจากได้อมยิ้มกับช็อคโกแลตน้องควีนก็ไม่งอแงเอาอะไรอีกเลยทานเสร็จก็หลับเพียงแค่สองชั่วโมงก็มาถึงรีสอร์ทของน้ำตาลลูกสาวคนโตและลูกสะใภ้มารออยู่ก่อนหน้าแล้ว เมื่อรถจอดนิ่งน้องควีนก็งัวเงียตื่นแต่เหมือนจะตื่นไมเต็มที่ยังคงซบลงบนบ่าพี่ชายมือข้างหนึ่งยังถือก้านอมยิ้มอยู่เลย


"ว่าไงคะหลานสาวคนสวยของน้าพลอย" 


เฌอมาลย์รีบเดินมาแต่ไกลกะจะเข้าไปอุ้มหลานแต่เหมือนตอนนี้น้องควีนจะไม่รับแขกกอดคอมาวินแน่นพร้อมตาที่จะหลับแหล่ไม่หลับแหล่อยู่แล้ว


"จีน่ากับมะปรางล่ะ" น้ำทิพย์เอ่ยถามถึงเพื่อนรุ่นน้องอีกสองคน

"มาไม่ได้ทั้งคู่ เมื่อคืนจีน่าแอบอ้อยสาวที่ผับโดนกวางกักบริเวณห้ามออกจากบ้านหนึ่งอาทิตย์" เฌอมาลย์ว่าพร้อมส่ายหน้า

"แล้วไอ้ปราง..."

"คล้ายกันแต่หนักกว่า พาสาวไปกินแล้วโดนเมียจับได้โดนฟาดหัวแตกนอนหยอดข้าวต้มที่โรงบาลอ่ะ"


น้ำทิพย์กลืนน้ำลายลงคอเสียงดัง อึก! เพราะรุ่นน้องเธอแต่ละคนอายุเยอะป่านนี้แล้วยังจะซ่าอีกจะว่าไปพวกนั้นก็อ่อนกว่าเธอและเฌอมาลย์หลายปีคงจะคึกคะนองอยู่ เธอหันมาหาศิรินอย่างต้องการจะออดอ้อนแต่ก็ต้องเสียวสันหลังกับสายตาเย็นๆของเมีย


"คืนนี้ถ้าหนีเที่ยวเหมือนคราวก่อนคริสไม่ทำแบบติซ่านะ" น้ำทิพย์ถอนหายใจอย่างโล่งอก "คริสยิงทิ้งอย่างเดียว" ไม่น่าจะโล่งแล้วล่ะ พูดดักทางขนาดนี้ใครจะกล้า


"บีไม่เที่ยวอยู่แล้วถ้าไอ้พลอยมันไม่ชวน"

"อ้าวเห้ย! หาเรื่องให้กูอีกล่ะ" เฌอมาลย์รีบท้วง

"ไม่ต้องห่วงนะคะพลอย หญิงไม่โหดแบบคริสหรอก"

"นี่ๆ ดูเมียกูเป็นตัวอย่าง" เฌอมาลย์ว่าอย่างโอ้อวด

"แค่พาลูกไปจากพลอยเท่านั้นเอง"


หนัก! หนักว่าไอ้บีเลย น้ำทิพย์หัวเราะเยาะเพื่อนก่อนจะเดินตามคนรักเข้าไปด้านในซึ่งน้ำตาลและพิชญ์นาฏก็รออยู่แล้วแต่ว่าหญิงสาวข้างๆนี่ใครกัน? น้ำทิพย์และศิรินต่างมองอย่างให้ความสนใจไม่ต่างจากคนอื่นที่มาถึงก่อนหน้านี้มาวินก็อึ้งไปไม่รู้มาก่อนว่าเมทัลเป็นลูกสาวของพิชญ์นาฏและน้ำตาล


"นี่ลูกสาวเมย์เอง เมทัลสวัสดี.."

"สวัสดีค่ะ ป๊าบีมี๊คริส" ทุกคนตกใจในคำทักทายของหญิงสาว "หวัดดีวิน ดีใจจังที่เจอ" คราวนี้ทุกคนอึ้งไปกว่าเดิมอีกที่เมทัลกับมาวินรู้จักกันดูจะสนิทสนมซะด้วยแต่คนที่กำลังหลับฝันหวานถึงกับหูผึ่ง


"อ๊ะ ป้าคนนั้นนี่!" น้องควีนชี้นิ้วไปยังเมทัล ถึงจะหลับแต่หูได้ยินหมดแล้วเด็กหญิงก็จำเสียงเมทัลได้

"น้องควีนไปเรียกพี่เขาแบบนั้นได้ไงลูก" ศิรินแอบดุลูกที่เสียมารยาท

"ป้าเขามาจีบพี่วิน น้องควีนไม่ชอบ"


ผู้ใหญ่ทุกคนมีสีหน้างงงวยไปหมดอยากรู้ที่มาที่ไปว่ามันเกิดอะไรขึ้นแต่ตอนนี้ต้องให้ทั้งหมดแยกย้ายกันเอาของไปเก็บก่อนแน่นอนน้องควีนลากกระเป๋าสติชใบเล็กของตนมายังห้องของมาวิน มือเล็กจะเอื้อมไปกดกริ่งแต่กดไม่ถึงเลยเคาะประตูแทนแต่มันเบาไปเคาะแรงก็เจ็บมืออีก


"พี่วินขา พี่วิน เปิดประตูให้น้องควีนหน่อยค่ะ" เพราะฉลาดเลยตะโกนเรียกคนเป็นพี่ สักพักประตูก็เปิดออก

"ลากกระเป๋าไปไหนคะสาวน้อย"

"น้องควีนอยากนอนกับพี่วิน"


เด็กหญิงว่าด้วยดวงตาใสซื่อมาวินไม่ได้คิดอะไรเลยเปิดประตูให้น้องเดินเข้ามาร่างเล็กลากกระเป๋าแล้วเดินไปที่เตียงก่อนจะเปิดกระเป๋าแล้วเอาเจ้าสติชขนาดพอกอดออกมาแล้ววางไว้บนเตียงพร้อมปิดกระเป๋าแล้วไปวางเข้าที่เสร็จสรรพ ทุกอย่างอยู่ในสายตามาวินหมด

ตัวก็กระเปี๊ยกเดียวน่ะนะ แต่ความคิดความอ่านเหมือนผู้ใหญ่


"ไปเดินเล่นกัน" เด็กหญิงตัวน้อยเดินมายืนข้างๆคนเป็นพี่เมื่อจัดการของตัวเองเข้าที่เรียบร้อย



ระหว่างเดินรับลมที่ชายหาดสาวๆหลายคนพยายามเข้าหามาวินโดยเข้ามาเล่นกับน้องควีนแต่ก็โดนเด็กหญิงเหวี่ยงใส่จนพวกเธอต้องถอยห่าง มาวินก็แอบดุน้องที่เสียมารยาทแต่พอเห็นดวงตากลมโตมองกันเหมือนน้อยใจมาวินเลยยอมให้น้องจัดการแล้วไม่โต้ตอบอะไร


มื้อเย็นทุกคนมาทานข้าวรวมกันพูดคุยกันสนุกสนานเพราะไม่ได้พบปะกันครึ่งค่อนปีน้องควีนก็เอาแต่จ้องเมทัลไม่วางตาเหมือนไม่ไว้วางใจกลัวหญิงสาวจะเข้าหาพี่ชายของเธอยามที่เผลอ เมทัลเองก็รู้แหละว่าสายตาเด็กน้อยมองเธออยู่ตลอดแค่เธอไมนั่งมองหน้ามาวินแค่นี้ก็ดีแล้วไว้ค่อยหาโอกาสเข้าหาทีหลัง


"ง่วงหรอคะ หม่ามี๊พาไปนอนไหม" ศิรินเห็นลูกสาวโงนเงนหลายทีเลยถาม

"ไม่เอา จะอยู่กับพี่วิน" บอกไปทั้งเสียงงัวเงีย

"เดี๋ยวพี่วินพาไปนอนนะ"


มาวินอุ้มเด็กหญิงขึ้นมานอนบนห้องแต่พอถึงเตียงน้องควีนกลับไม่ยอมนอนพยายามฝืนความง่วงมาวินเองก็ไม่รู้ว่าทำไมน้องควีนถึงทำแบบนั้นเขาเลยเดินขึ้นมานั่งบนเตียง


"ทำไมไม่นอนละคะ"

"จะนอนพร้อมพี่วิน" พูดจบก็หาวไปหนึ่งที


คนเป็นพี่เลยยอมนอนโดยการแกล้งปิดไฟทั้งห้องไม่ถึงห้านาทีน้องควีนก็หลับสนิทแต่มาวินไม่วางใจลุกขึ้นตอนนี้หรอกนะเด็กหูดีและสัมผัสไวขนาดนี้ขืนทำให้ตื่นเขาซวยแน่ เลยนอนลูบหลังนอนเบาๆจนตัวเองเผลอหลับไปด้วยความคิดที่จะกลับลงไปด้านล่างก็ไม่ต้องแล้ว




มีพี่หล่อและอบอุ่นก็หวงแบบนี้น่ะแหละ

แสบสุดก็คงจะเป็นน้องควีนสินะ


แม้แต่มี๊คริสก็ยังเอาไม่อยู่เลย เด็กอะไรแสบเกินเจ้าแผนการด้วย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

619 ความคิดเห็น

  1. #598 Quan (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 23:15
    น้องควีน ยิ่งกว่าถอดแบบ มาจาก มี๊คริส
    #598
    0
  2. #597 magic_m (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 11:07
    น้องควีนน่ารักมากๆเลยอ่ะ อยากให้ไรท์แต่งยาวๆเลยค่ะอยากเห็นมีนากับพรีมมีลูกจังค่ะ
    #597
    0
  3. #595 clubbc (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 22:17
    น้องควีนตัวแสบ555
    #595
    0
  4. #594 บีคริส (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 16:53
    น้องควีนน่ารักมากเลยลูก
    #594
    0
  5. #593 TIST_CHILL (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 22:28
    น้องควีนลูก หวงพี่เบอร์นั้นเลยสาวๆกลัวหมดแล้วว555
    #593
    0
  6. #592 Pream_fata (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 19:31
    เมทัลสู้ๆ
    #592
    0
  7. #591 nuuopor (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 17:00
    น่ารักจังเลยยยยป๊าบีมีมี๊น่ารักขนาดนี้ยังจะกล้าหนีเที่ยวไหมน้าาา เอาแล้วววเปิดตัวสาวของพี่วินนน/ชูป้ายทีมน้องควีนนน
    #591
    0
  8. #588 nuuopor (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 14:12
    น้องควีนลูกน่ารักจังเลยยยไรท์แต่งสนุกมากกกชอบๆๆพี่วินจะมีคู่ไหมหนอออคู่กับป้านี่หรือเปล่าอ้อนไรท์ให้แต่งจนกว่าพี่วินจะมีคู่5555
    #588
    0
  9. #586 บีคริส (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 21:59
    เขียนตอนพิเศษอีกเยอะๆเลยก้อได้ครับไรท์ เขียนจนมีนากับพรีมมีลูก จนมาวินมีลูกเลยก้อได้นะไรท์ ให้ป๊าบีมี๊คริสมีหลานไปเลย
    #586
    0
  10. #585 clubbc (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 21:49
    มีความหวงพี่ชายมาก แสบเหมือนกันนะน้องควีนไปเรียกซะป้าเลย555
    #585
    0
  11. #584 Davilaacaca (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 21:36
    น้องควีนหวงพี่ชายแบบสุด
    #584
    0
  12. #583 Niwkoysw (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 20:15
    ต้องมีตอนพิเศษไปเรื่อยๆจนกว่าพี่มาวินจะมีคู่อ่ะค่ะ5555คู่กับยัยป้านี่รึป่าวอ่ะ
    #583
    0
  13. #582 nanaki_yui (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 19:52
    น้องควีนหนูน่ารักเกินไปแล้วนะ
    #582
    0
  14. #581 TIST_CHILL (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 19:35
    น้องควีนติดพี่วินมากกก555
    #581
    0
  15. #580 bozaa2327 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 19:23
    อยากเห็นลูกมีนากับพรีม
    #580
    0
  16. #579 MooKky\'s Organo (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 19:20
    น้องควีนน่ารักมากเลยลูก
    #579
    0
  17. #578 _palm_10 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 18:16
    น้องควีนลูก ดีลูกดี เก็บพี่มาวินไว้ให้พี่แทน 5555555
    #578
    0
  18. #577 intip (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 18:10
    น้องควีนน่ารักกกก
    #577
    0
  19. #576 Pream_fata (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 17:48
    น้องควีนน่ารักจัง
    #576
    0