END พ่อบ้านใจกล้า [BC]

ตอนที่ 45 : ตามสัญญา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,425
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    7 พ.ค. 60


มีนาลุ้นกับคะแนนสอบอย่างมากเพราะถ้าเธอไม่ติดหนึ่งในสิบพรีมไม่ยอมมาหาเธอแน่ๆตอนนี้ก็นับวันรอผลคะแนนสอบเพราะไม่รู้ว่าจะประกาศวันไหน มีนาก็เข้าเว็บของโรงเรียนเพื่อดูตลอด


"อ่ะ จะได้หายเครียด" 


มิลินวางไอศกรีมสตอเบอรี่ลงตรงหน้ามีนาก็คนด้านข้างมาร้านนี้ทีไรก็กินอยู่รสเดียวเท่านั้นให้ลองอย่างอื่นก็บอกไม่เอาทั้งที่ตัวเองชอบกินช็อกโกแลตมากกว่า


"นี่ผลสอบยังไม่ออกอีกหรอ"

"ค่ะ"

"เอาน่า เดี๋ยวออกก็รู้เองแหละ"

"กลัวจะไม่ติดหนึ่งในสิบนะสิพี่"

"ตั้งใจอ่านหนังสือขนาดนั้น ติดอยู่แล้วแหละ"


มีนาก็อยากจะคิดแบบนั้นนะแต่มันก็เครียดอยู่ดีคอลคุยกับพรีมอีกฝ่ายก็ถามถึงผลสอบตลอดมีนาวางโทรศัพท์ลงก่อนจะตักไอศกรีมทาน


"เย็นนี้ไปทานข้าวกันป่ะ พี่เลี้ยงเอง"

"ไม่ชวนก็ไปอยู่ดี"

"ออกจากบ้านทุกวันแบบนี้ คนที่บ้านไม่ถามเลยหรอว่าไปไหนกับใคร"

"บอกว่าไปกับเพื่อนก็ไม่มีใครถามอะไรแล้ว"

"โอเค เดี๋ยวปิดร้านก็ไปกันเลย"



ระหว่างทางที่นั่งรถมามีนาก็แชทคุยกับเพื่อนๆในกลุ่มคุยเรื่องทั่วไปและก็มีเสียงแจ้งเตือนจากข้อความเข้ามีนากดเข้าไปอ่านโดยไม่ได้คิดอะไร ก่อนจะต้องเบิกตากว้างเพราะมันคือผลสอบของเธอ


"เห้ย!! เป็นไปได้ไงว่ะ" 

"อะไรหรอ"

"ก็ผลสอบไงพี่"

"ทำไมอ่ะ ไม่ติดหรอ" มิลินเดาดูเพราะเห็นมีนาทำหน้าแบบนั้น

"ได้ที่2อ่ะพี่!"

"จริงป่ะเนี่ย? เอามาดูดิ"


มีนายื่นโทรศัพท์ไปให้ดูเธอสอบได้ที่สองของห้องจริงที่จะตะโกนเมื่อกี้เพราะไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองต่างหากว่าเธอจะทำได้ขนาดนี้ อย่างแรกที่ทำคือแคปหน้าจอส่งไปให้พรีม







มีนาดูตื่นเต้นกว่าเฌอมาลย์และรฐาอีกเพราะตอนนี้เครื่องก็ลงจอดแล้วแต่พรีมยังไม่เดินออกมาเลย มีนาได้แต่ชะเง้อมองหาเพราะคนที่เดินออกมาก็เยอะไปหมดก่อนจะเห็นร่างที่คุ้นเคย


"พรีม!!!!" 


มีนาเรียกชื่อคนรักเสียงดังและโบกไม้โบกมืออย่างไม่อายใคร "เบาๆหน่อยแสบ คนเขามองทั้งสนามบินแล้ว"


"ก็คนมันดีใจนิป๊า แฟนกลับมาหาทั้งที"

"เอาที่สบายใจเลยละกัน"


น้ำทิพย์เองก็ไม่รู้ว่ายังไงแล้วกับอาการดีใจจนออกนอกหน้าของลูกสาวจอมแสบของเธอพรีมเดินมาใกล้ถึงก็ยกมือไหว้ผู้ใหญ่ก่อนเป็นอันดับแรกแต่มีนายังไม่ทันจะเดินเข้าไปกอดก็เบรกตัวเองไว้เพราะคนที่เดินตามหลังมานี่สิ


"เอ? คนนี้ใครกัน" รฐาเอ่ยถาม

"เมทที่อยู่ด้วยกันไงคะ บีนี่พ่อกับแม่เรา..ส่วนนี้ก็ป๊าบีกับมี๊คริส"

"สวัสดีค่ะ"


บียกมือไหว้ทุกคนเล่นเอาเหวอกันไปหมดแต่มีนากับทำหน้าไม่พอใจก็รู้หรอกนะว่าบีอาจจะมาเที่ยวหาครอบครัวเพราะเจ้าตัวก็เป็นลูกครึ่งไทยแต่ที่ไม่พอใจคือสองคนนั่งเครื่องมาด้วยกันนานกว่าสิบชั่วโมงนี่นะสิ


"ป๊า มีนาไปรอที่รถนะ"


"อ้าว แสบแล้ว.." น้ำทิพย์เองก็ปรับอารมรณ์ตามลูกสาวแทบไม่ทันเมื่อกี้ยังดีใจอยู่เลย ไหงตอนนี้เดินคอตกกลับรถไปซะแล้วล่ะ "กลับก่อนนะ ไว้พรุ่งนี้นัดทานข้าวเย็นกัน" น้ำทิพย์บอกเฌอมาลย์และรฐาก่อนจะพาศิรินเดินกลับไปที่รถ



ส่วนบีก็ขอติดรถพรีมมมาด้วยเพราะเธอไม่ได้โทรบอกที่บ้านว่าจะกลับก็อยากจะเซอร์ไพร์หลังจากที่ไม่ได้กลับมาเลยสองปีอีกอย่างเธออยากกับมาหาใครบางคนด้วยเพราะพักหลังเธอติดต่อมิลินไม่ได้เลย


"ไว้เจอกันนะบี"

"ขอบคุณนะ สวัสดีค่ะ"


บีเอ่ยบอกพรีมก่อนจะหันมาสวัสดีเฌอมาลย์กับรฐาพอออกรถมาได้สักพักสองสามีภรรยาก็ขยิบตาทำปากมุบมิบใส่กันจนคนเป็นลูกสังเกตเห็นพอดี


"มีอะไรกันหรือเปล่าคะ"

"คือ..เออ..พ่อเขามีเรื่องอยากจะถามน่ะลูก"

"อ้าว ซะงั้น"


เฌอมาลย์ที่อยู่ดีๆก็ซวยเพราะรฐาดันโยนมาให้กันดื้อๆ "มีอะไรจะถามหรอคะ" พรีมเองก็ถามไปโดยไม่ได้คิดอะไร


"ก็..คนเมื่อกี้อ่ะ เขาเป็นใครกัน"

"พรีมบอกไปแล้วนิคะว่าเป็นเมทที่อยู่ด้วยกัน"

"หมายถึง..เขาเป็นลูกเต้าเหล่าใครอ่ะ"

"อ่อ บีเขาเป็นลูกครึ่งไทยอังกฤษค่ะ ที่จริงเขาอายุมากกว่าพรีมตั้งหลายปีเพราะตอนนี้บีเรียนมหาลัยปีสุดท้ายแล้ว"


พรีมตอบกลับด้วยท่าทางปกติแต่รฐาก็ยังอยากรู้มากกว่านั้นเพราะลูกเธอก็โตเป็นสาวแล้วอีกอย่างก่อนที่พรีมจะกลับก็ไม่ได้บอกว่าจะพาเพื่อนมาด้วยเลยสักคำมันเลยดูผิดแปลกไป


"แล้วลูกกับเขา.."

"นี่พ่อกับแม่คิดว่าพรีมกับบีเป็นแฟนกันหรอคะ"

"แม่เปล๊าาา..พ่อเขาฝากถามน่ะ"


เป็นรอบที่สองที่รฐาโยนมาให้เฌอมาลย์อีกแล้วและเธอก็จำต้องรับเพราะไม่งั้นได้เป็นเรื่องอีก "ก็ก่อนกลับหนูไม่เห็นบอกพ่อเลยว่ามีเพื่อนกับมาด้วย"


"อ่อ อันที่จริงจะกลับคนละไฟท์ค่ะแต่พอดีคนที่นั่งข้างพรีมเขาขอเลื่อนตั๋วบีเลยได้มาด้วย"

"อ่ออออออออ" เฌอมาลย์และรฐาลากเสียงยาวพร้อมกัน




มีนาไม่พูดไม่จาเอาแต่นั่งกอดอกหายใจฟึดฟัดแต่ตาก็เหลือบมองโทรศัพท์ข้างกายเป็นพักๆจนน้ำทิพย์แวะรับมาวินขึ้นรถมามีนาก็ยังไม่พูดไม่จาไม่ว่าน้องจะถามหรือชวรคุยมีนาก็ไม่ตอบ แต่พอมาวินกำลังจะหยิบโทรศัพท์ของเธอไปเท่านั้นแหละ


"ทำอะไรมาวิน!" มาวินถึงกับสะดุ้งและปล่อยมือออกจากโทรศัพท์ทันที

"มาวินอยากเล่นเกม"

"ไม่ได้"

"ขอยืมเล่นแปบเดียวนะ" มาวินว่าอย่างอ้อนๆตามประสาเด็ก

"บอกว่าไม่ได้"

"ก็พี่มีนไม่ได้เล่นมาวินขอเล่นไม่ได้หรอครับ"

"ไม่ได้!"


มาวินถึงกับหน้าจ่อยไปเลยเพราะโดนมีนาตะคอกใส่เพราะความเป็นเด็กเวลาโดนด่าหรือตะคอกก็มักจะร้องไห้มาวินเองก็เหมือนกันแต่ครั้งนี้มีนากลับไม่ได้โอ๋เขาเหมือนอย่างเคย


"ห้ามร้องนะ" ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งร้อง "บอกว่าอย่าร้องไง หนวกหูซะจริง"

"ฮื้ออ TT"


"มีนา!" ศิรินที่นั่งฟังเอ่ยชื่อลูกสาวคนโตเสียงดัง "ทำไมต้องดุน้องด้วยละลูก"

"ก็น้องน่ารำคาญ มีนาหนวกหู"


ทั้งน้ำทิพย์และศิรินไม่มีใครรู้เลยว่ามีนาเป็นอะไรพอรถจอดหน้าบ้านยังไม่ทันดับเครื่องมีนาก็ลงจากรถเป็นคนแรกศิรินรีบไปอุ้มมาวินก่อนเลยเพราะร้องไห้ยกใหญ่แล้ว


"เดี๋ยวบีไปดูลูกเอง"


มีนาเดินขึ้นมาถึงห้องก็เปิดโทรศัพท์ดูไม่มีแม้แต่การแจ้งเตือนหรือสายเรียกเข้าจากพรีมเลยที่เธอเดินออกจากสนามบินเพราะงอนพรีมที่เห็นว่าคนรักมากับบี ซึ่งเธอก็ไม่ชอบอีกคนเป็นทุนเดิมอยู่แล้วตอนแรกก็กะจะแกล้งงอนเล่นๆให้พรีมมาง้อแต่จนตอนนี้ก็หลายชั่วโมงแล้ว พรีมก็ยังไม่โทรมาง้อเธออีกไม่แม้แต่จะถามว่าเธอเป็นอะไร


"ไอ้แสบ ป๊าเข้าไปนะ"


"ทำไมอ่ะป๊า!"

"อะไรว่ะ?"


น้ำทิพย์ถึงกับงงเพราะเดินเข้ามามีนาก็ยิงคำถามใส่เธอเลยแล้วจะให้เธอตอบว่าอะไรดี "ทำไมพรีมเขาไม่ง้อมีนาเลยอ่ะ"


"อ่อ ที่อารมณ์แปรปวนเพราะงอนว่างั้น"

"มันน่างอนไหมล่ะ"

"แล้วงอนเรื่อง?"

"ป๊าไม่เห็นหรอว่าพรีมพาใครมา"


น้ำทิพย์เลิกคิ้วอย่างใช้ความคิดก่อนจะนึกถึงหน้าสาวลูกครึ่งที่หน้าสวยคมแบบนั้น "อ่อ สาวลูกครึ่งคนนั้นจะว่าไปป๊าว่าเขาดูเป็นเอเซียมากเลยนะ"


"มันใช่ประเด็นไหมป๊า"

"เคๆ สรุปคือไม่ชอบใจที่แฟนมากับคนอื่นและคนนั้นดันคือคนที่เราไม่ชอบป๊าพูดถูกม้ะ"

"เดาเก่งจังนะป๊า"

"เอ้า พอเดาถูกก็ว่ากันอีก"


มีนาทำหน้ามุ้ยก่อนจะเดินไปนอนบนเตียงน้ำทิพย์เลยต้องเดินตามไปนั่งข้างๆ "เลิกงอนได้แล้ว เดี๋ยวหนูพรีมเขาเบื่อหนีกลับอังกฤษขึ้นมาป๊าช่วยไม่ได้นะ"


"ก็เห็นแล้วมันขัดใจอ่ะป๊า"

"รู้ แต่การที่เดินออกมาแบบนั้นถ้าป๊าเป็นหนูพรีมป๊าก็ไม่ง้อหรอก" มีนาถึงกับหันมามองตาขวาง "ก็โดนงอนทั้งที่เราไม่ได้ทำอะไรผิด แล้วจะให้ง้อเรื่องอะไรล่ะถ้าง้อก็เท่ากับเราผิดหรือไม่จริง"


"ก็จริงอ่ะ" มีนาเริ่มจะเข้าใจและหายโมโห "นั้นป๊าออกไปได้ล่ะ"

"อ้าว! หมดประโยชน์ก็ไล่เลย"

"จะคุยกับแฟนป๊าจะอยู่ทำไมล่ะ"

"ขอฟังหน่อยไม่ได้หรอ"

"ไม่ได้ ออกไปเลยนะป๊า"


มีนาดันตัวน้ำทิพย์ออกมานอกห้องทันทีคนตัวสูงยิ้มและส่ายหัวให้ลูกสาวไม่คิดเลยว่าจะต้องมาเป็นที่ปรึกษาปัญหาหัวใจให้คนอื่นเพราะเมื่อก่อนตัวเองก็เละเทะยิ่งกว่าอะไรคงเป็นเพราะผ่านมาเยอะเจ็บมาเยอะล่ะมั้งเลยเข้าใจดี



"ลูกเป็นไงบ้างอ่ะ"

"ไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ"

"ทำไมมีนาถึงได้หงุดหงิดขนาดนั้นล่ะ"

"งอนแฟนน่ะ"







สองครอบครัวได้นัดทานข้าวกันเพราะตั้งแต่พรีมไปเรียนต่อเมืองนอกก็ไม่ได้นัดเจอนัดคุยกันเลยแต่ซัมเมอร์ครั้งนี้พรีมกลับมาอยู่ที่ไทยนานถึงสองอาทิตย์และน้ำทิพย์กับเฌอมาลย์ก็คุยกันไว้แล้วว่าจะพาลูกๆไปเที่ยวทะเลและพักที่รีสอร์ทของน้ำตาล


"อ่ะนี่ อันนี้อร่อยมากเลยนะ"

"พอแล้วตักจนจะเต็มจานเราหมดแล้ว"

"ก็เราอยากให้พรีมทานเยอะๆ ดูดิกลับมาครั้งนี้ผอมมากอ่ะ"

"เป็นผู้หญิงก็ต้องรักษาหุ่นสิเดี๋ยวไม่สวย"

"แล้วจะสวยไปให้ใครดู"


มีนาเผลอลืมตัวว่าบนโต๊ะอาหารก็ยังมีผู้ใหญ่นั่งอยู่เธอเผลอพูดใส่พรีมเสียงดัง "เยอะแยะ เห็นบอกว่าเปิดเทอมนี้มีนักเรียนไทยมาเรียนต่อเยอะเลย"


"เยอะเกินไปแล้วนะ"


"แสบ" น้ำทิพย์ต้องเอ่ยเรียกเพราะมีนาเริ่มจะเสียงดัง

"อะไรล่ะป๊า ก็ดูพรีมทำดิ"

"น้องก็แค่ล้อเล่นเอง ใช่ไหมหนูพรีม"

"เปล่าค่ะ พรีมพูดจริง"

"เวรล่ะ"


เฌอมาลย์และรฐาก็หัวเราะชอบใจยกใหญ่เพราะมีนาตอนนี้เหมือนน้ำทิพย์ตอนจีบศิรินสมัยยังเป็นเด็กไม่มีผิดยิ่งเวลาโกรธหรือมีแผนเจ้าเล่ห์ถอดแบบน้ำทิพย์มาหมดเลย


"ได้ นั้นเราจะอ่อยสาวทั้งโรงเรียนเลย"

"เอาดิ เราจะได้หาแฟนใหม่"

"พรีม!"

"มีนา เสียมารยาทน่ะลูก"


ครั้งนี้ศิรินเป็นคนเอ่ยปรามลูกสาวจอมดื้อของเธอมีนาทำหน้าจ๋อยลงไปเล็กน้อยแต่ก็ยังเคืองพรีมอยู่ดีไม่ว่าเธอจะประชดอะไรไปฝ่ายนั้นก็ไม่สนใจเลย ไม่เหมือนพรีมคนก่อนเลยดูจะเข้มแข็งกว่าเดิมซะอีก


"น้องแค่พูดเล่นไม่ทะเลาะกันสิ"

"ก็พรีมไม่เอาใจมีนาเหมือนเดิมอ่ะ"


มีนาว่าอย่างน้อยใจและลุกจากโต๊ะเดินออกไปเลยเล่นเอาทั้งโต๊ะเหวอไปตามๆกันแต่พรีมกับยิ้มและบอกน้ำทิพย์ที่กำลังจะตามมีนาไป "เดี๋ยวพรีมไปเองค่ะ"



"ยัยบ้าเอ้ย ไม่คิดจะตามมาง้อกันเลยหรือไง"


มีนาเดินบ่นอุบอิบเพราะไม่เห็นว่าพรีมจะลุกตามเธอมาแต่เพราะมัวแต่บ่นเลยชนเขากับใครอีกคนจนเขาแทบล้มแต่ดีที่เธอดึงเขาเอาไว้ได้ทัน "ขอโทษนะคะ...อ้าวพี่"


"ไงเรา เดินใจลอยอะไรขนาดนั้น"

"เฮ้อ! เซ็งอ่ะ ว่าแต่พี่มาทำอะไรที่นี่หรอ"


"มาหาเพื่อนน่ะกำลังจะกลับพอดี" มีนาพยักหน้าก่อนจะถอนหายใจอีก "แล้วเป็นไร แฟนกลับมาทั้งทีทำไมทำหน้าแบบนี้ล่ะ" มิลินแอบสงสัย


"ก็แฟนไม่สนใจอ่ะ น่าน้อยใจไหมล่ะ"

"คิดไปเองหรือเปล่า"

"ผู้หญิงนี่เข้าใจยากจัง"

"พูดอย่างกับเราไม่ใช่ผู้หญิงงั้นแหละ"

"แต่ก็ไม่เข้าใจยากเหมือนผู้หญิงส่วนใหญ่ไงพี่"


มีนาทำหน้าหนักใจเพราะเธอไม่รู้ว่าเธอคิดมากไปหรือว่าพรีมไม่สนใจเธอจริงๆ "ไม่เอาน่า ไหนๆยิ้มหน่อยดิ" มิลินเอื้อมมือมาดึงแก้มมีนา "เวลาเราทำหน้าบึ้งพี่ไม่ชินเลย"


"ไม่ใช่คนบ้านะพี่จะได้ยิ้มตลอดเวลา"



พรีมเดินออกมาตามหามีนาแต่อีกคนก็เดินไวจนเธอต้องมองหาก่อนสายตาจะไปสะดุดเข้ากับผู้หญิงสองคนที่ยืนหยอกล้อกันอยู่แค่เห็นด้านหลังก็รู้ว่าเป็นมีนา แต่ผู้หญิงอีกคนที่จับแก้มแฟนเธออยู่นะสิไม่คุ้นเอาซะเลยอีกอย่างสวยซะด้วยมองดูแล้วอายุน่าจะเยอะกว่าไม่กี่ปี


"ที่รักคะ มาอยู่นี่เองตามหาตั้งนาน"


พรีมเดินเข้ามาเกาะแขนมีนาพร้อมมองหน้ามิลินเหมือนจะบอกว่าคนนี้ของฉันมิลินเองก็ไม่ได้โง่จนจะไม่รู้ว่าเธอควรปล่อยมือออกจากแก้มมีนาเพราะไม่งั้นงานอาจจะเข้ามีนาก็ได้


"แฟนมาตามแล้ว พี่ไปก่อนนะ"


มิลินยิ้มให้พรีมก่อนจะโบกมือลามีนาและมีนาก็โบกมือบายๆกลับไปทำให้พรีมไม่ชอบใจเธอปล่อยมือออกจากแขนมีนาทันทีและจะเดินกลับเข้าไปในร้าน


"เดี๋ยวสิพรีม"

"มีอะไรอีกอ่ะ"

"โกรธเราหรอแต่เรายังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ" 

"ผู้หญิงคนเมื่อกี้เป็นใคร"


"รุ่นพี่ที่รู้จักกันน่ะเขามาแถวนี้พอดี" พรีมมองอย่างไม่เชื่อ "จริงๆนะ" มีนาไม่ได้โกหกแต่อย่างใดพรีมเลยเชื่อเพราะแววตามีนามันบอกว่าไม่ได้โกหก


"ที่เดินออกมาเนี่ย มาตามเราหรอ" 

"ก็..คนบางคนเล่นงอนแล้วเดินหนีนิ"

"ก็พรีมไม่สนใจเราอ่ะ"

"เราแค่แหย่เล่นป่ะ คิดมากไปได้"

"ใช่สิ เดี๋ยวนี้ไม่ง้อกันเหมือนเคยแล้วนิ"


มีนาว่าอย่างประชดและหันหน้าหนีพรีมเองก็เข้าใจเพราะเมื่อก่อนไม่ว่ามีนาจะผิดหรือจะถูกเธอก็เป็นฝ่ายยอมมีนาเสมอแต่ที่เธอทำเป็นเมินเพราะแค่อยากจะแกล้งอีกคนขำๆแค่นั้น


"ก็ออกมาง้อแล้วไง หายโกรธนะ"

"ไม่"

"ต้องทำไงอ่ะ"

"อยากรู้ก็เอาหูมา จะบอก"


พรีมทำตามมีนาอย่างว่าง่ายแต่ก็เหมือนหลงกลคนเจ้าเล่ห์มีนาหันซ้ายหันขวาก่อนจะขโมยหอมแก้มพรีมไปฟอดใหญ่และเดินหนีเข้าไปในร้านอย่างเดิมไม่รอให้พรีมให้โวยวายใส่ คนโดนหอมกลับต้องเดินหน้าแดงตามคนเจ้าเล่ห์มา





ทุกคนพากันมาเที่ยวทะเลเพราะเป็นสถานที่เดียวที่เด็กๆชอบและอยู่ใกล้กรุงเทพอีกอย่างเดินทางสะดวกแต่เหมือนว่ามีนาจะไม่แฮปปี้กับทริปนี้เลยนะสิ นั่งหน้าบึ้งมาตลอดทาง


"ดูทำหน้าเข้า"

"ป๊าก็ดูดิ พรีมชวนมันมาอีกแล้วอ่ะ" มีนามองไปยังบีที่มาเที่ยวด้วย

"เขาแค่มาเที่ยวด้วยเฉยๆ คิดมากน่า"


ถึงน้ำทิพย์จะบอกแบบนั้นแต่มีนาก็ไม่ชอบใจอยู่ดียิ่งเห็นพรีมคุยกับบีอย่างสนิทสนมแล้วก็ยิ่งไม่ชอบเข้าไปใหญ่ทั้งหมดเดินเข้ามาด้านในน้ำตาลก็ได้เตรียมห้องไว้ให้เหมือนเดิมพรีมก็ยังคงนอนห้องเดียวกับมีนาส่วนบีก็นอนคนเดียว


"เข้าห้องไปเก็บกันบี จะได้ลงไปเล่นน้ำ"

"อื้ม"



"ชวนมันมาทำไมก็ไม่รู้" มีนาพูดขึ้นหลังจากที่เข้ามาในห้องแล้ว "พรีมก็รู้ว่าเราไม่ชอบมันอ่ะ" 

"ก็บีเขาไม่มีเพื่อนที่ไทยเลย อย่าใจร้ายไปหน่อยเลยน้า"

"นั้นก็สัญญามาก่อนสิว่าจะไม่สนใจมันมากกว่าเรา"


มีนาตอนนี้เหมือนเด็กน้อยเอามากๆพรีมเลยรับปากเพื่อให้มีนาสบายใจเพราะไม่อย่างนั้นมีนาคงได้งอแงแบบนี้ทั้งวันแน่ๆ เก็บของเสร็จก็พากันไปเล่นน้ำส่วนผู้ใหญ่อย่างน้ำทิพย์และเฌอมาลย์ก็ดื่มกันอยู่ริมชายหาดนั่งมองเด็กๆเขาเล่นกัน


"เด็กที่ชื่อนี่เป็นใครมาจากไหนวะ" น้ำทิพย์เอ่ยถามเฌอมาลย์

"เห็นพรีมบอกว่าเป็นลูกครึ่งไทยอังกฤษเรียนที่อังกฤษตั้งแต่มอปลายพ่อเป็นคนไทยน่ะ"

"แต่ทำไมหน้าดูเอเซียจังวะ" 

"แม่เขาเป็นลูกครึ่งอีกทีอ่ะแต่โปรไฟล์ไม่ธรรมดาเลยนะเว้ยฐานะทางบ้านถือว่ารวยเอามากๆพ่อกับแม่จบด็อกเตอร์ทั้งคู่..พูดแล้วก็เสียดาย"


"เห้ยๆ อะไรว่ะ นี่ไม่ได้คิดที่จะยกลูกสาวให้เขาหรอกนะ"

"ก็ไม่แน่"

"ไอ้พลอย!!!!"


"คุยอะไรกันคะถึงกับจะฆ่ากันเลย"

"แฟนหญิงมันปากหมาเลยจะสั่งสอนซะหน่อย" น้ำทิพย์ว่าอย่างเคืองๆ



ตกเย็นก็มีปาร์ตี้บาบีคิวเพราะพรุ่งนี้มีแพลนจะนั่งเรือออกไปดำน้ำกัน มีนาพาพรีมมาเดินที่ชายหาดเดินจับมือกันไปเรื่อยๆทำแบบนี้ก็รู้สึกดีไปอีกแบบตอนเธอดูละครก็ไม่เข้าใจว่าทำไมพระเอกถึงจับมือนางเอกเดินริมชายหาดตอนดึกด้วยแต่ตอนนี้พอจะเข้าใจล่ะ


"จะพาเราเดินไปอีกไกลไหม เมื่อยแล้วนะ"

"นั้นนั่งดูดาวกันก็ได้"


มีนาดึงพรีมลงมานั่งข้างๆเธอ "คิดยังไงพาเราออกมาเดินเล่นเนี่ย" พรีมถามด้วยความแปลกใจเพราะกำลังสนุกกับปาร์ตี้บาบีคิวมีนาก็ลากเธอออกมาเดินเล่น


"ก็อยากอยู่ด้วยสองต่อสองอ่ะ"

"ไม่ได้พาเราหนีใครมาหรอกใช่ไหม"

"เปล๊าาาาา"


พรีมหัวเราะหน่อยๆเพราะเข้าใจแล้วว่ามีนาพยายามจะพาเธอออกมาให้ห่างจากบีถึงจะรู้แผนการของเจ้าตัวแสบเธอก็เต็มใจที่นั่งอยู่ข้างๆมีนาตอนนี้ ทั้งคู่มองดูดาวและพูดคุยกันจนเริ่มจะง่วงเพราะเหนื่อยจากการเล่นน้ำตอนกลางวัน


"พรีมเดินเข้าไปก่อนเลยนะ"

"ทำไมอ่ะ มีไรหรือเปล่า"

"เราเป็นตะคิวอ่ะ ขอนั่งอีกแปบ"

"เดี๋ยวเรานั่งเป็นเพื่อน"

"ไม่ต้องหรอก พรีมไปจัดที่นอนรอเลยเดี๋ยวเราตามไป"


พรีมยอมเดินไปก่อนแต่มีนาก็ไม่ได้เป็นตะคิวอย่างที่บอกพอเห็นพรีมเดินไปจนลับตาเธอก็เดินไปอีกทางเพราะเห็นใครบางคนที่เธอรู้จักพอเดินเข้ามาใกล้ๆก็ใช่คนเดียวกับที่เธอคิดไว้ แต่สีหน้าของอีกคนที่มองออกไปยังท้องทะเลมันดูเศร้าแปลก


"เอาความทุกข์มาทิ้งทะเลหรอพี่"


มิลินหันมามองตามเสียงก่อนจะแปลกใจที่เป็นมีนา "มาได้ไง ตามพี่มาหรอ" มิลินเอ่ยแซวขำๆก่อนจะมองออกไปยังจุดเดิม


"มาเที่ยวกับที่บ้านอ่ะ พี่ล่ะ"

"มาหาลูกค้าพอดีรถเสียเลยพักที่นี่"

"แล้วนี่มายืนคนเดียวมืดๆแบบนี้ไม่กลัวหรอ" มีนาถามอย่างเป็นห่วง

"ตอนนี้ก็ไม่ได้ยืนคนเดียวแล้วไง"


มิลินยืนคุยกับมีนาได้สักคนอีกคนก็ขอตัวกลับรีสอร์ทเพราะกลัวพรีมจะสงสัยที่ตามไปช้ามิลินก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะเธอก็จะกลับที่พักเหมือนกัน แต่กำลังจะเดินกลับเหมือนเธอเห็นบีมองไปอีกก็ไม่เจอใครแล้ว


"คิดถึงจนเห็นภาพหลอนเลยหรอเรา"


บีออกมาเดินเล่นเห็นผู้หญิงคนหนึ่งคล้ายมิลินแต่ยังไม่ทันจะเดินไปหาก็มีคนเรียกเธอเอาไว้เธอนึกว่าเขาต้องการความช่วยเหลือที่ไหนก็แค่คนเมาพอกลับมามองหาอีกทีผู้หญิงคนนั้นก็หายไปแล้ว แต่เธอมั่นใจว่ายังไงก็ต้องใช่มิลินแน่ๆ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

619 ความคิดเห็น

  1. #542 nuuopor (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 01:58
    เจอกันเร็วๆน้าาามีนาจะได้อารมณ์ดี5555
    #542
    0
  2. #514 clubbc (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 00:16
    มีนานี่ถอดแบบป๊าบีมาเลยจริง// อยากให้มิลินเจอกับบีเร็วๆ มีนาจะได้มีเวลาสวีทกับพรีมเต็มที่555
    #514
    0
  3. #513 TIST_CHILL (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 19:23
    นี่อยากให้บีเจอมิลินเร็วๆน่าจะสนุก
    #513
    0
  4. #511 Niwkoysw (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 18:31
    มิลินนี่เหมือนวิญญาณตามตัวมีนาเลยอ่ะ มีมีนาที่ไหนมิลินก็จะโผล่ที่นั่น555555เป็นการใช้ตัวละครที่โคตรคุ้ม5555
    #511
    0
  5. #510 Pream_fata (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 18:17
    ระวังงานเข้านะมีนา
    #510
    0
  6. #509 angiee54124 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 23:14
    ไรท์มาาาาต่อเถ๊อะ
    #509
    0
  7. #508 clubbc (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 12:05
    ไรท์มาต่อๆ
    #508
    0
  8. #507 Pream_fata (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 08:39
    มีนาขี้งอน รออ่านต่อนะคะ
    #507
    0
  9. #506 muksaliltip (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 15:03
    มาทีเยอะๆเหอะ
    #506
    0
  10. #505 บีคริส (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 00:12
    รอนะครับไรท์
    #505
    0
  11. #504 muksaliltip (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 21:59
    คุ้มกับการรอคอย การกลับมาของไรท์คิดถึง
    #504
    0
  12. #503 clubbc (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 18:51
    เก่งมากเจ้าแสบ จะได้เจอพรีมแล้วดิ ว่าแต่ป๊าบีเป็นไงบ้างอ่ะ เราคิดถึงป๊าบี555
    #503
    0
  13. #502 บีคริส (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 17:17
    เย้ๆๆๆสอบได้จริงด้วยดีใจกับมีนา ติดตามต่อครับไรท์

    ปล.ขอบคุณไรท์มากที่กลับมาอัพพร้อมกันสามเรื่อง
    #502
    0