END พ่อบ้านใจกล้า [BC]

ตอนที่ 38 : รอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,380
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    15 ก.พ. 60

วินมอเตอร์ไซจอดหน้าสนามบินก่อนที่มีนาจะกระโดดลงจากรถทันทีแต่ก็ต้องเบรกเพราะพี่วินตกโกนมาว่าลืมจ่ายตังมีนาหยิบแบงค์ร้อยสามใบยัดใส่มือวินทันที

"เห้ยน้อง หมวกกันน็อคด้วย!"

มีนาหันกลับมาถอดหมวกให้พี่วินก่อนจะรีบวิ่งเข้าคนในสนามบินเยอะจนหลายตาไปหมด


"ไปทางไหนวะเนี่ย"

มีนาลืมถามน้ำทิพย์ไปเลยว่าพรีมไปประเทศอะไรและเครื่องออกกี่โมงเธอจะโทรถามน้ำทิพย์ก็กลัวว่าอีกคนจะไม่รู้เลยโทรหาศิรินแทนเพราะศิรินเป็นคนมาส่งพรีม

"ฮัลโหลหม่ามี๊ อยู่ไหนคะ"

พอวางสายมีนาก็รีบวิ่งไปตามที่ศิรินบอกเพราะอีกไม่กี่นาทีพรีมจะต้องขึ้นเครื่องแล้วมีนาไม่สนว่าจะวิ่งชนใครแล้วโดนด่าบ้างแต่เธอก็เอ่ยขอโทษไปแล้ว



มีนาอาศัยขายาวๆของเธอวิ่งมาหาพรีมสุดแรงเกิดพอเธอเห็นศิรินก็รีบวิ่งเข้ามาหาคนเป็นแม่ศิรินเองก็จับแขนมีนาไว้ไม่ให้ล้มเสียงหอบหายใจของมีนาเล่นเอาศิรินไม่เข้าใจว่าต้องรีบขนาดนี้ไหม

"พรีมละคะ" มีนาถามด้วยอาการเหนื่อยหอบ

"เดินเข้าเกทไปแล้วลูก"

"แล้วทำไมหม่ามี๊ไม่บอกให้รอคะ" มีนาแอบเหวี่ยงนิดๆ เธอเดินไปทางเข้าเกทเห็นหลังพรีมแวบๆ


"พรีม!! อย่าพึ่งไป!"

เสียงตะโกนของมีนาทำเอาคนรอบข้างหันมามองแต่พรีมที่เดินไปไกลเหมือนจะไม่ได้ยินศิรินเองก็ตกใจที่มีนาทำอะไรห้าวห่ามขนาดนี้จึงรีบเดินเข้ามาหาแต่ไม่ทันเพราะมีนาใช่จังหวะที่เจ้าหน้าที่เผลอวิ่งเข้าไปจนเจ้าหน้าที่รีบวิ่งเข้าไปจับตัวไว้

"พรีม!!"

"เข้าไปไม่ได้นะครับ"

"ขอเข้าไปแปบเดียวนะคะ พอดีมีของจะให้เพื่อน"

"ไม่ได้ครับ"

"พรีม! พรีม!"

เจ้าหน้าที่ลากมีนาออกมาก่อนจะพาไปยังที่ตรวจว่ามีนามีเจตนาอะไรเพราะพฤติกรรมที่วิ่งเข้าเกทโดยไม่มีตั๋วเครื่องบินถือว่าไม่ใช่เรื่องปกติ แต่ดีที่ศิรินมาคุยให้จนเจ้าหน้าที่ต้องยอมไม่เอาเรื่อง



ศิรินพามีนากลับมาบ้านตั้งแต่ออกจากสนามบินมีนาไม่คุยอะไรกับศิรินเลยไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียวเอาแต่จ้องมองหน้าจอโทรศัพท์ที่เป็นแชทของพรีมที่ส่งหาเธอล่าสุดเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว

"ว่าไงตัวแสบ" น้ำทิพย์เอ่ยทักแต่มีนากลับคอตกเดินผ่านเธอเข้าไปเลยร่างสูงหันมามองหน้าศิรินอย่าง งงๆ ศิรินเองก็งงไม่ต่างจากน้ำทิพย์เท่าไหร่

"สองคนนั้นเขาไม่ได้เจอกันหรอคะ"

"ก็ไม่นะสิ ไม่รู้ว่าทำไมมีนาต้องเศร้าขนาดนี้" น้ำทิพย์ยิ้มอย่างเข้าใจ

"นี่อะไรคะ"

"อ่อ จริงสิ หนูพรีมเขาฝากมาให้มีนาน่ะ"


น้ำทิพย์ยืนเคาะประตูห้องมีนาอยู่สักพักแต่คนด้านในไม่มีทีท่าว่าจะมาเปิดประตูให้เธอเลยน้ำทิพย์ลองจับลูกบิดดูมันไม่ได้ล็อกเธอเลยเปิดมันเข้าไป สภาพมีนาที่เห็นคือนอนเหมือนคนหมดอาลัยตายอยากอยู่บนเตียงพร้อมกับเปิดเพลงซะเศร้าเชียวน้ำทิพย์นั่งลงข้างๆแอบอมยิ้มน้อยๆ

"อกหักหรือไง ฟังเพลงซะเศร้าเชียว"

"คนมีความสุขก็ฟังเพลงเศร้าได้น่าป๊า"

"แต่คนมีความสุขเขาไม่บ่าบึ้งนะ" น้ำทิพย์ยิ้มให้กับความปากแข็งของลูกสาวมีนาได้ยินแบบนั้นก็ฉีกยิ้มกว้างแต่มันดูเหมือนเป็นการแยกเคี้ยวมากกว่ายิ้มนะ


"อ่ะ มีคนเขาฝากมาให้" น้ำทิพย์ยื่นกล้องสีชมพูให้แต่มีนาไม่ได้สนใจมันสักนิด

"เอาวางไว้ที่โต๊ะก็ได้" ตัวแสบว่าอย่างเซ็งๆ

"เห็นหม่ามี๊บอกว่าเป็นของหนูพรีมด้วยน่าาาา"

น้ำทิพย์แกล้งพูดก่อนจะเดินเอามันไว้วางไว้ที่โต๊ะแต่มีนาที่ได้ยินชื่อพรีมก็เด้งตัวขึ้นมาขวางหน้าน้ำทิพย์และแย่งกล่องของขวัญนั้นไปทันทีและกลับมานั่งที่เตียงกำลังจะแกะก็ต้องเงยหน้ามามองน้ำทิพย์

"หมดธุระก็ออกไปสิป๊า"

"เอ้า ไล่เลยหรอ"

"เปล่าไล่ แต่มายืนดูคนอื่นเขาเปิดของขวัญมันเสียมารยาท"

"นี่ป๊านะ" น้ำทิพย์เอ่ยย้ำและชี้มาที่ตัวเอง

"ก็ป๊านะสิ ที่เป็นคนสอนมีนาเอง"

มีนาดันตัวน้ำทิพย์ออกมาจากห้องก่อนจะล็อกห้องทันทีน้ำทิพย์เองก็ขำกับอาการดีใจของมีนาตั้งแต่เลี้ยงมีนาไม่เคยจะเห็นลูกมีความรักเลยสักทีก็พึ่งจะมาเห็นนี่แหละ ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงไม่อนุญาตให้มีนามีแฟนแต่นี่ลูกสาวจอมแสบของเธอดันมาชอบลูกสาวของเพื่อนสนิทน้ำทิพย์เองก็ไม่ได้ปิดกั้น แต่เห็นว่าพรีมเองก็อยู่คนละที่เลยไม่ค่อยเป็นห่วง



มีนาค่อยๆแกะของขวัญอย่างช้าๆระหว่างที่แกะก็ลุ้นไปด้วยพรีมก็เคยให้ของขวัญเธอหลายครั้งยังไม่ตื่นเต้นเท่านี้เลยเมื่อเปิดออกมาได้แล้วข้างในมันคือดอกคาร์เนชั่นที่ซ้ำแล้วพร้อมกับการ์ดหนึ่งใบ มีนาเปิดการ์ดออกมาอ่าน


Happy Valentine Day na Meena

เราตั้งใจจะให้ตั้งแต่วันวาเลนไทน์แล้วแต่มีนาไม่ยอมคุยกับเราเลย จนต้องเปลี่ยนดอกไม่ช่อใหม่หวังจะให้ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วแต่มีนาก็ไม่ยอมคุยกับเราอีก..

เรารู้ว่าเราอาจจะทำให้มีนาอึดอัดในบางเรื่องเราขอโทษละกันแต่เรายังอยากเป็นเพื่อนมีนาเหมือนเดิมนะดอกไม้ช่อนี้เราตั้งใจให้ไม่ใช่ในฐานะเพื่อน เราคิดว่ามีนาน่าจะรู้ความหมายของมันดีกว่ากล่องของขวัญจะถึงมือมีนาเราก็คงไม่อยู่ที่ไทยแล้วล่ะหายโกรธแล้วช่วยตอบไลน์เราด้วยนะ


รักเหมือนเดิม

      พรีม



มีนามองกระดาษในมือนิ่งๆเหมือนวิญญาณได้หลุดออกจากร่างไปแล้วเสียงก๊อกแก๊กที่ประตูไม่ได้ทำให้มีนาหันไปมองมันเลยจนน้ำทิพย์เองที่เป็นคนไขมันเข้ามา เห็นมีนานั่งนิ่งไม่ขยับเขยื้อนเลยเดินมานั่งตรงหน้าลูกสาวมือข้างหนึ่งโบกไปมาเช็คว่ามีนายังโอเคหรือเปล่า

"ทำไมน้ำตาไม่ไหวเลยอ่ะป๊า" เป็นคำถามที่ชวนงงเอามากๆ

"เป็นอะไรหรือเปล่า" มีนายื่นการ์ดในมือให้น้ำทิพย์อ่านเธออยากจะร้องไห้นะแต่น้ำตาเจ้ากรรมมันไม่ยอมไหลนะสิน้ำทิพย์ไล่อ่านทุกตัวหนังก่อนจะอมยิ้มกับข้อความนั้น

"นี่อย่าบอกนะว่าชอบหนูพรีม"

"ก็พึ่งรู้ตัวว่าชอบเนี่ยแหละ"

"แบบนี้นี่เอง จะยากอะไรตามไปเรียนเลยสิ"

มีนามองหน้าน้ำทิพย์อย่างเซ็งกับความคิดของคนเป็นพ่อเล่นเอาน้ำทิพย์ไม่เข้าใจว่าข้อเสนอของเธอมันไม่น่าสนใจตรงไหนก่อนจะคิดได้อีกทีว่าคนอนุมัติคือศิริน

"เดี๋ยวคุยให้"


ทานมื้อค่ำกันเสร็จก็เป็นเวลาครอบครัวเหมือนเดิมมีนาและน้ำทิพย์หันมามองหน้ากันหลายทีเหมือนอยากจะให้ถึงเวลาเข้านอนไวไวเพราะน้ำทิพย์จะได้คุยเรื่องการไปเรียนต่อของมีนา พอละครจบมีนาอาสาพามาวินเข้านอนเองน้ำทิพย์เลยคิดหาคำพูดดีดีไม่ใช่ว่าเธอกลัวในอำนาจเมียหรอกนะ แค่เกรงใจแม่ของลูกเขาเฉยๆ

"คริสคะ"

คนตัวสูงค่อยๆปีนขึ้นมาบนเตียงก่อนจะกอดร่างบางอย่างอ้อนๆศิรินรู้สึกแปลกใจว่าน้ำทิพย์จะต้องขออะไรสักอย่างแน่ๆถ้ามาอ้อนกันแบบนี้

"อยากได้อะไรก็บอกมาตรงๆสิคะ จะเสียเวลาอ้อนทำไม"

"คือ..บีอยากจะขอให้มีนาไปเรียนต่อกับหนูพรีม"

"บอกเหตุผลหน่อยสิคะ"

น้ำทิพย์ยกเหตุผลมาสารพัดแต่ศิรินกลับนิ่งและตอบปฏิเสธเท่านั้นน้ำทิพย์ถึงกับหน้างอไปเลยศิรินเลยให้เหตุผลของเธอบ้างว่าถ้ามีนาจะย้ายไปเพื่อได้อยู่ใกล้กับพรีมศิรินไม่สนับสนุน ยิ่งน้ำทิพย์บอกว่ามีนาอยู่ใกล้พรีมแล้วการเรียนดีขึ้นหรืออะไรก็แล้วแต่เธอยิ่งไม่อยากให้ไปเพราะอยากให้มีนาได้ทำอะไรด้วยตัวเองบ้างไม่ใช่มัวแต่พึ่งคนอื่นเพียงอย่างเดียวเหตุผลของศิรินทำเอาน้ำทิพย์ไปต่อไม่ได้ต้องเคารพการตัดสินใจของศิริน



มีนาพอรู้จากปากน้ำทิพย์ว่าศิรินไม่อนุญาตก็หงอยไปเลยแทบจะไม่เป็นอันทำอะไรวันๆก็เอาแต่จ้องหน้าแชทของพรีมรอให้อีกคนตอบกลับแต่ก็ไร้วี่แวว

Meena'J : ขอบคุณสำหรับของขวัญนะ เราชอบมันมาก


นั้นคือข้อความที่มีนาส่งหาพรีมแต่ไร้การตอบกลับไม่แม้แต่จะอ่านเข้าไปดูในแชทกลุ่มก็ไม่เห็นว่าพรีมจะตอบเหมือนกันเธอลองโทรหาแล้วแต่ติดต่อไม่ได้ตอนนี้คงทำได้แค่รอเท่านั้น


มีนานั่งดูหนังอยู่ที่ห้องนั่งเล่นฆ่าเวลาไปวันๆเพราะปิดเทอมใหญ่ที่นานหลายเดือนเด็กหลายคนอาจจะชอบมีนาก็เหมือนกันแต่ตอนนี้คงไม่ใช่เธออยากให้เปิดเทอมแล้ว ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้ถึงสามปีเร็วๆ

"พี่มีนครับ ช่วยต่อหุ่นตัวนี้ให้มาวินหน่อยสิครับ" เด็กชายตัวน้อยกระตุกชายเสื้อพี่สาวพร้อมเอ่ยขอร้อง

"ลองต่อเองก่อนนะ พี่ดูหนังอยู่" มีนาตอบไปอย่างเซ็งๆ


มาวินเองก็นั่งต่อหุ่นยนต์ตัวใหม่ที่น้ำทิพย์ซื้อให้อย่างเอาจริงเอาจังอยู่ข้างๆมีนาคนเป็นพี่ที่บอกว่าดูหนังแท้จริงแล้วนั่งเลื่อนไอจีดูการเคลื่อนไหวของพรีมแต่ก็เงียบรูปสุดท้ายคือรูปคู่ของเธอกับพรีมที่เจ้าของไอจีได้โพสไว้ก่อนจะไปเรียนต่อแต่มีนาพึ่งเห็นมันเมื่อคืน

Rrr

"ฮัลโหลพรีม.."

"เราเจสซี่เอง"  มีนารีบรับสายจนลืมดูว่าใครโทรมาพอรู้ว่าเป็นเจสซี่รอยยิ้มที่มีก็หายไป

"มีอะไรหรือเปล่า"

"ไปเที่ยวกัน"

"เราไม่ว่างอ่ะ เธอไปเถอะ"

"ป๊อดอ่ะดิ

มีนากำลังจะตัดสายเจสซี่ทิ้งที่เธอไม่อยากไปไม่ใช่เพราะป๊อดแต่เธอไม่อยากไปมากกว่าไม่อยากเจอใครทั้งนั้นยกเว้นพรีมแต่คิดว่าการทำแบบนี้ใส่คนอื่นมันดูเสียมารยาทเกินไป

"ขอโทษนะเราไม่ว่างจริงๆ"


เย็นนี้มีนาโดนศิรินบังคับให้มาช่วยทำอาหารเย็นเพราะน้ำทิพย์บอกว่ามีแขกคนพิเศษจะมาทานข้าวที่บ้านซึ่งก็คือหุ้นส่วนคนใหม่นั้นเองมีนาก็ช่วยหยิบจับนั้นนี่แต่ดูท่าจะเหม่อๆจนศิรินต้องเอ็ดไปหลายที พอเสร็จศิรินก็ให้แม่บ้านจัดโต๊ะอาหารเพราะน้ำทิพย์โทรมาบอกว่ากำลังออกจากบริษัทศิรินบอกให้มีนาไปเตรียมตัวเธอเองก็พามาวินไปอาบน้ำ


ศิรินและมาวินลงมาก่อนเพราะรู้ว่ากว่ามีนาจะลงมาคงอีกนานก็ดูจากการเดินขึ้นบันไดแต่ละขั้นหอยทากแทบจะแซงได้เสียงรถของน้ำทิพย์เคลื่อนเข้ามาจอดในบ้านพร้อมกับรถยนต์อีกคัน

"เชิญค่ะ" น้ำทิพย์เอ่ยบอกแขกคนพิเศษ "นี่คริสกับมาวินภรรยาและลูกชายฉันเองค่ะ คริสคะนี่คุณจีฟหุ้นส่วนคนใหม่ส่วนนี่หนูเจสซี่ลูกสาวคุณจีฟ"

"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" ศิรินยื่นมือไปทำความรู้จักเจสซี่เองก็ยกมือไหว้ศิริน

"เชิญด้านในดีกว่านะคะ"

เจสซี่ที่เดินเข้ามาเธอรู้สึกว่าน้ำทิพย์หน้าตาคล้ายๆใครสักคนที่เธอรู้จักพอเดินเข้ามาในบ้านเธอเห็นรูปครอบครัวรูปใหญ่ก่อนจะยิ้มกว้างทันทีเพราะมันมีรูปของมีนาอยู่ในนั้นตอนแรกที่เธอโทรชวนมีนาเที่ยวเพราะจะหาข้ออ้างของการมากับพ่อตอนนี้รู้สึกโชคดีที่มีนาปฏิเสธ

"คุณอามีลูกสาวด้วยหรอคะ" น้ำทิพย์ขมวดคิ้วสงสัย "เจสซี่เห็นในรูปค่ะ"

"อ่อ ใช่จ้ะ ลูกสาวอาก็อายุพอๆกับหนูแหละ..จริงสิว่าแต่ตัวแสบหายไปไหนคะ"

"อาบน้ำอยู่ค่ะ"

น้ำทิพย์พาจีฟและเจสซี่มาทานข้าวระหว่างรอได้สักพักมีนาก็ยังไม่ลงมาศิรินเลยให้พี่เลี้ยงขึ้นไปตามเจสซี่ดูจะยิ้มไม่หยุดในการได้มาบ้านของมีนาก่อนที่พี่เลี้ยงจะกลับลงมาบอกว่ามีนาไม่หิวและให้อ้างว่าเธอไม่สบาย


ทานเสร็จน้ำทิพย์ก็คุยงานกับจีฟต่อเจสซี่เห็นว่าศิรินกำลังจะเอาของว่างไปให้มีนาที่ห้องเจสซี่ก็เดินเข้ามาหาเธอซะก่อน

"เอาไปให้มีนาหรอคะ" ศิรินแปลกใจว่าเจสซี่รู้จักชื่อลูกสาวเธอได้ยังไง

"จ้ะ"

"ทำไมถึงเอาไปแค่ของว่างละคะ"

"ถ้าเลยเวลามื้อค่ำมีนาไม่ทานข้าวหรอกจ้ะ" เจสซี่พยักหน้าเข้าใจพร้อมยิ้มให้กับความเรื่องมากของมีนาไม่แปลกใจว่าทำไมถึงได้เป็นคนเอาแต่ใจแบบนั้น

"เดี๋ยวเจสซี่เอาขึ้นไปให้เองค่ะ"

"ไม่เป็นไรจ้ะ รบกวนหนูเปล่าๆ"

"ไม่เลยค่ะให้เจสซี่เอาขึ้นไปให้นะคะ" ศิรินลังเลอยู่แต่มาวินเดินมาเรียกเธอเลยจำยอมให้เจสซี่เอาไปให้ไม่ลืมที่จะบอกห้องให้ด้วย


เจสซี่เคาะห้องอยู่นานแต่ก็ไม่มีคนมาเปิดจะเข้าไปเลยก็กลัวจะเสียมารยาทแต่เธอรอนานแล้วก็ไม่มีคนเปิดเลยลองเปิดเข้าไปดูประตูห้องก็ไม่ได้ล็อกเพราะมีนารู้ว่ายังไงก็ต้องมีคนเอาของว่างมาให้เธอ เจสซี่ค่อยๆเดินเข้ามาแต่ไม่เห็นว่าจะมีใครอยู่เธอว่างของว่างลงบนโต๊ะเล็กๆก่อนจะเดินสำรวจห้องของมีนา


สไตส์การแต่งห้องไม่ได้ดูหวานอะไรมันออกแนวซนๆเกรียนๆมากกว่าแต่ก็ไม่ได้ดูแบดเป็นผู้ชายไปเลยทีเดียวเจสซี่รู้สึกชอบเข้าไปใหญ่ก่อนรอยยิ้มของเธอจะหุบลงเมื่อสายตาเลื่อนมาจนถึงรูปคู่ของมีนาและพรีมที่วางโต๊ะโคมไฟหัวเตียงทั้งคู่กอดคอและยิ้มให้กันก่อนจะเห็นอีกหลายรูปไม่ว่าจะเป็นโต๊ะเขียนหนังสือหน้าทีวี โต๊ะตรงโซฟา 


เจสซี่รู้สึกไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่เธอกำลังจะเดินออกไปแต่ก็ดันเห็นกล่องของขวัญสีหวานบนเตียงด้วยความที่อยากรู้ก็จะเดินไปเปิดมีนาเดินออกมาจากห้องแต่งตัวพอดีก็พูดเสียงดัง

"อย่าแตะต้องมัน!" เจสซี่สะดุ้งตัวโยงเธอหันมามองมีนา คนตัวสูงเดินมาถือกล่องของขวัญไว้ "เธอเข้ามาได้ไง แล้วมาที่นี่ได้ยังไง"

"พ่อเธอเป็นคนช่วยเรามา"

"ป๊าเนี่ยนะ" มีนาไม่อยากจะเชื่อ

"ไหนบอกไม่ได้เป็นไรกัน รูปคู่เต็มห้องเลย" เจสซี่แกล้งถามออกไป

"ไม่ใช่เรื่องของเธอ ออกไปได้แล้ว!"

มีนาเอ่ยบอกไล่เพราะเธอไม่ชอบให้ใครเข้ามายุ่มย่ามกับห้องของเธอยิ่งเป็นคนที่ไม่สนิทเธอไม่อยากให้เข้าแต่เจสซี่กลับตีมึนไม่ได้กลัวคำพูดของมีนาเลย

"ไล่ไปเถอะ ยังไงเราก็ต้องเจอกันทุกวัน"

"พูดอะไร"

"เดี๋ยวก็รู้" เจสซี่พูดอย่างมั่นใจกำลังจะเดินไปนั่งที่เตียงมีนาแต่เจ้าของห้องกลับมาดึงตัวเธอและลากออกจากห้อง


"เธอไม่มีสิทธิ์แตะต้องของในห้องฉัน! แล้วก็ออกไปจากบ้านฉันได้แล้ว!"


มีนารู้สึกโมโหเจสซี่เอามากๆเธอไม่เคยเจอใครที่ท้าทายเธอขนาดนี้มีที่บีบแขนเจสซี่ทวีคูณแรงขึ้นไปเรื่อบจนเจสซี่หน้าเบ้และร้องออกมาเพราะเริ่มเจ็บ ศิรินที่ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายก็รีบขึ้นมาดูเป็นจังหวะเดียวกับที่น้ำทิพย์ออกมาจากห้องทำงานพอดี

"มีนาทำอะไรเนี่ย" น้ำทิพย์แกะมือลูกสาวของเธอออก

"ป๊าพาเขามาหรอ" มีนาหันมาถามน้ำทิพย์อย่างเอาเรื่อง

"นี่ลูกสาวคุณจีฟหุ้นส่วนของป๊า แล้วมีอะไรทำไมต้องรุนแรงกันด้วย"

"ป๊าคุยงานเสร็จหรือยัง" มีนาถามน้ำทิพย์ทั้งๆที่สายตาก็ยังมองหน้าเจสซี่อย่างโกรธๆ

"เสร็จแล้ว"

"นั้นเธอก็กลับไปได้ล่ะ แล้วอย่ามาที่นี่อีก!"

"มีนา!" 

ศิรินถึงกับดุลูกสาวเธอที่พูดจาไม่น่ารักเพราะจีฟก็ยืนอยู่ข้างๆแต่ด้วยความที่จีฟเป็นชาวต่างชาติเขาเลยไม่ค่อยถืออาจจะเพราะยังไม่เข้าใจสถานการณ์ด้วย

"มีนา ขอโทษหนูเจสเดียวนี้"

"ไม่!" 

"มีนาป๊าบอกให้ขอโทษ!" 


มีนากำมือแน่นน้ำทิพย์ไม่เคยดุเธอต่อหน้าเพื่อนคนไหนยกเว้นเพื่อนสนิทเท่านั้นเจสซี่เริ่มกลัวสายตาของมีนาและรู้ว่าถ้ามีนาเอ่ยขอโทษเธอแล้วเธอต้องโดนมีนาเกลียดแน่ๆ

"ไม่เป็นไรค่ะคุณอา เจสซี่ผิดเองที่เผลอไปแตะของมีนาโดยไม่ได้รับอนุญาต"

"แต่มีก็ทำเกินไป" น้ำทิพย์ก็ยังยืนยันจะให้มีนาขอโทษ

"เอาเถอะคุณบี เด็กเขาพึ่งเจอกันเดี๋ยวอยู่ด้วยกันทุกวันก็น่าจะปรับตัวได้" จีฟที่ยืนฟังอยู่นานพูดขึ้นมีนาหันมามองหน้าน้ำทิพย์อย่าง งงๆ

"หมายความว่าไงป๊า"

"ระหว่างนี้หนูเจสจะมาอยู่กับเราจนกว่าจีฟจะสร้างบ้านเสร็จ"

"ได้ไงกัน คอนโดก็มีทำไม่ต้องมาอยู่บ้านเรา"

"มีเหตุผลหน่อยสิมีนา จีฟต้องกลับฝรั่งเศสจะให้หนูเจสอยู่คนเดียวได้ไง"

"ไม่! มีนาไม่ยอม!"


น้ำทิพย์และศิรินมองหน้ากันอย่างหนักใจอีกอย่างเกรงใจจีฟด้วยกลัวว่าถ้าเกิดโมโหกลับคำพูดของมีนาแล้วถอนหุ้นบริษัทเธอได้แย่แน่ๆ น้ำทิพย์ก้มลงกระซิบที่ข้างหูมีนา

"ไว้หน้าป๊าบ้าง อย่าทำให้จีฟถอนหุ้นป๊าเลยนะ..ป๊าขอ"

มีนาเข้าใจน้ำทิพย์นะแต่เธออึดอัดถ้าจะต้องเจอเจสซี่ทุกวันเพราะเจสซี่ไม่มีทางเลิกยุ่งกับเธอแน่นอนเธอมองหน้าจีฟแล้วก็ต้องยอมทำตามที่น้ำทิพย์ขอ

"ก็ได้ แต่ป๊าห้ามให้เขาเข้ามาในห้องมีนาอีก! ถ้ามีนาไม่อนุญาต"


ว่าจบมีนาก็เดินเข้าห้องและปิดประตูเสียงดังน้ำทิพย์ถึงกับกุมขมับสงสารก็แต่เจสซี่และจีฟที่มาวันแรกก็เจอฤทธิ์จอมแสบของเธอเข้าไปซะแล้วนี่ยังถือว่าเบสิกของจริงมันยิ่งกว่านี้อีก


มีนาถือกล่องของขวัญของพรีมมาไว้ในลิ้นชักตรงหัวเตียงกรอบรูปทุกรูปเธอเป็นคนจัดมันเองมือเรียวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเปิดเข้าไอจีและไลน์ซ้ำๆหวังว่าพรีมจะตอบกลับมาแต่ก็ว่างเปล่า มีนาหยิบโทรศัพท์มาถ่ายกรอบรูปที่เป็นรูปคู่ของเธอและพรีมก่อนจะโพสลงไอจีเธอมั่นใจว่ายังไงพรีมก็ต้องเห็นมัน




จะสงสารหรือสมน้ำหน้าดี

กว่าจะรู้ตัวเขาก็ไม่อยู่แล้ว TT


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

619 ความคิดเห็น

  1. #403 Night (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:49
    เอาเจสซี่ไปเก็บไกลๆเลยครับบบบ
    #403
    0
  2. #402 clubbc (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:59
    ใครก็ได้เอาเจสซี่ไปเก็บที สงสารพรีมนะไปทั้งที่ยังเจ็บอยู่ ส่วนมีนาไม่รู้จะสงสารหรือสมน้ำหน้าดีรู้ตัวช้าก็งี้ละ
    #402
    0
  3. #401 pmnik (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:55
    สงสารมีนา เอาพรีมกลับมา หรือหนูจะหนีตามไปดี
    #401
    0
  4. #400 lostinblue (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:38
    เอาเจสซี่มาทำไมมมมม
    #400
    0
  5. #399 TIST_CHILL (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:02
    ตอนแรกก็เห็นใจเจสนิดๆตอนนี้ไม่ล่ะ เอาไปเก็บค่ะ มีนารีบตามพรีมไปด้วย
    #399
    0
  6. #398 nuuopor (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:05
    อ่านถึงบรรทัดสุดท้ายแล้วดิ้นหนักมากจนเพื่อนถามสงสารทั้งคู่เลยเจสซี่ตัวป่วนขอร้องละรู้ว่าเค้ารักกันก็อย่ามาทำแบบนี้เลย แต่มีนาก็ผิดโดนเค้าท้าทายและทำตามจนพรีมเจ็บ
    #398
    0
  7. #397 Niwkoysw (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:42
    เจสซี่!!!!!!ไปไหนก็ไปเลย
    #397
    0
  8. #396 cjsg (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:32
    บอกตรงสงสารทั้งคู่นะ สงสารพรีมที่ต้องไปทั้งๆที่ยังไม่เข้าใจกันเหมือนไปแบบเจ็บๆ สงสารเจ้าแสบที่รู้ตัวช้าจนเค้าไม่อยู่ให้บอกความในใจ เฮ้อออ ไรท์จ๋าาาอย่าปล่อยไปนานมากนะ เอาแบบมีนาทนเจสซี่ไม่ไหวจนพี่คริสสงสารเลยส่งไปอยู่กับพรีมรายงี้ ฮื้อออ อยากให้เค้าเจอกันแล้ว อยากรู้ว่าคนปากแข็งอย่างเจ้าแสบจะง้อแล้วสารภาพความในใจกับพรีมยังไงน๊าาาาา
    #396
    0
  9. #395 Pream_fata (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:31
    จะเอาเจสซี่มาอยู่ด้วยทำไมไรท์
    #395
    0