END พ่อบ้านใจกล้า [BC]

ตอนที่ 35 : คู่จิ้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,909
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    4 ก.พ. 60

ศิรินเตรียมอาหารเช้าให้สามพ่อลูกเสร็จก็เดินขึ้นมาปลุกน้ำทิพย์ก่อนแต่พอเดินเข้าไปก็เห็นว่าน้ำทิพย์แต่ตัวเสร็จพอดีเธอเลยเบาใจไปเพราะยังเหลือมาวินกับมีนาอีก

"ลงไปรอข้างก่อนนะคะ คริสขอไปปลุกลูกก่อน"

"เดี๋ยวบีไปปลุกมีนาให้เองค่ะ"

น้ำทิพย์รีบอาสาเพราะเธอไม่อยากให้ศิรินต้องเหนื่อยถ้าเจอฤทธิ์ของสองแสบที่กว่าจะขุดออกจากเตียงได้ก็ใช้เวลานาน น้ำทิพย์เคาะประตูห้องลูกสาวก่อนจะเปิดเข้าไปมีนาก็ยังคงนอนหลับสบายไม่มีทีท่าว่าจะตื่น

"มีนา ตื่นได้แล้วลูก"


ร่างสูงเดินไปเปิดม่านให้แสงจากข้างนอกช่วยปลุกมีนาอีกทีร่างผอมสูงบนเตียงที่ถอดแบบเธอมาไม่มีผิดพลิกตัวหลบแสงสว่างก่อนจะดึงผ้าห่มมาคลุมโปงและหลับต่อ

"ตื่นได้แล้วนะ เปิดเทอมวันแรกไม่ควรสายนะรู้ไหม"

น้ำทิพย์ดึงผ้าห่มของมีนาออกจอมแสบย่นคิ้วเข้าหากันอย่างไม่พอใจที่มีคนมาขัดจังหวะการนอนของเธอก่อนที่สองตาจะค่อยๆลืมขึ้นมามองคนเป็นพ่อ

"แล้วใครใช้ให้ป๊าจัดงานฉลองก่อนวันเปิดเทอมลูกล่ะ" 

"แต่ใครกันที่เป็นขอให้ป๊าจัดงาน ไม่ต้องมาโทษป๊าเลยลุกได้แล้วค่ะ"

"ช่วยหน่อยดิ"

มีนายื่นแขนมาด้านหน้าเพื่อให้น้ำทิพย์ดึงเธอขึ้นจากที่นอนน้ำทิพย์ส่ายหน้าเล็กน้อยแต่ก็ยอมเอื้อมมือไปดึงลูกสาวลุกขึ้นมาจากที่นอนเพราะไม่ทันได้ตั้งตัวเลยโดนมีนาแกล้งดึงมือเธอให้ล้มลงไปนอนบนเตียงและเจ้าตัวก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปพร้อมกับเสียงหัวเราะ น้ำทิพย์ยิ้มบางๆก่อนจะเดินมาเคาะประตูห้องน้ำ


"รีบๆลงมาล่ะ ถ้าช้าโดนหม่ามี๊ดุไม่รู้ด้วยนะ"


ระหว่างทางที่น้ำทิพย์ขับรถมาส่งมาวินและมีนาที่โรงเรียนลูกสาวจอมแสบของเธอก็ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์โดยการนอนหลับ น้ำทิพย์จึงต้องเดินไปส่งมาวินในโรงเรียนเองก่อนจะกลับขึ้นมาขับรถไปส่งมีนาต่อเธอรู้ว่าถ้าปลุกอย่างเดียวมีนาไม่ยอมตื่นแน่ๆ น้ำทิพย์เหยียบคันเร่งเร็วๆก่อนจะเหยียบเบรกจนมิดหัวมีนาโขกเข้ากับคอนโชลอย่างจังแต่ดีที่คาดเข็มขัดทำให้ไม่เจ็บมากแต่ก็พอทำให้เธอตื่น

"มอนิ่งอีกรอบนะคะคุณลูกสาว"

"ปลุกกันดีๆไม่ได้หรือไงป๊า กะจะฆ่ากันเลยหรอ..นี่ลูกนะ!"

"ก็ลูกป๊าปลุกธรรมดาได้ซะที่ไหนล่ะ" เสียงเคาะกระจกรถทำให้น้ำทิพย์ต้องเลื่อนกระจกลงก่อนจะเห็นว่าเป็นเพื่อนๆของมีนาเอง

"สวัสดีค่ะป๊าบี!" ทั้งสามพร้อมใจกันประสานเสียงและยกมือไหว้น้ำทิพย์

"สวัสดีจ้ะสาวๆ" น้ำทิพย์ตอบกลับพร้อมกับยกมือรับไหว้

"นี่เพื่อนลูกนะ ไม่ต้องยิ้มหวานขนาดนั้น"

คนอารมณ์เสียก็พาลไปซะทุกเรื่องปกติน้ำทิพย์ก็มักจะตอบแบบนี้อยู่แล้วแต่มีนาคงจะโมโหเรื่องมีคนมาปลุกจากการนอนหลับเลยทำให้เหวี่ยงนิดๆ

"เดี๋ยวคุณลูกสาว ก่อนลงจากรถต้องทำยังไงคะ" 

น้ำทิพย์คว้าแขนมีนาไว้ก่อนที่เธอจะหันมาหอมแก้มน้ำทิพย์และเดินลงจากรถซึ่งเพื่อนๆของเธอก็เห็นหมดว่ามีนาจอมก๋ากั๋นมีโมเม้นหอมพ่อก่อนลงจากรถด้วย


"เลิกล้อได้ไหมเนี่ย" มีนาหันไปดุเพื่อนๆที่ล้อเธอเรื่องที่หอมแก้มน้ำทิพย์ว่าเป็นเด็กติดพ่อ

"น่ารักดีออก พ่อฉันยังไม่มีโมเม้นนี้เลย" แอนนาว่า

"ใช่ๆ พ่อฉันก็ไม่มุ้งมิ้งเหมือนป๊าบีของแกเลย" เกลเอ่ยเสริม

"โอ๋ๆ อย่านอยไปเลยนะมาๆเดี๋ยวฉันหอมแทนพ่อพวกแกก็ได้" มีนาดึงแอนนาและเกลเข้ามาหอมแก้มคนละฟอดเพื่อนสาวทั้งสองถึงกับทำท่าขนลุกแต่พอจะหันมาหอมอีกคนมีนาก็ต้องชะงักไว้


"อ้าวๆ หอมเราสองคนแล้วทำไมไม่หอมไอ้พรีมด้วยล่ะว่ะ" แอนนาท้วงขึ้นแต่มีนาก็เดินออกไปไกลแล้วพรีมเองก็พอจะรู้อยู่บ้างว่าเพราะอะไร

"ก็แกสองคนไปล้อมีนาเองหนิ ส่วนเราไม่มีส่วนเกี่ยวข้องเลยไม่โดนเอาคืน" พรีมเอ่ยบอกก่อนที่เพื่อนจะสงสัยไปมากกว่านี้และรีบเดินตามมีนาไปเพราะเธอและมีนาเรียนห้องเดียวกัน



สำหรับวันแรกของการเปิดภาคเรียนที่สองคุณครูแต่ละคนก็ไม่ค่อยสอนส่วนมากก็พูดคุยจนกว่าจะหมดคาบเรียนแต่วันนี้ห้องของมีนามีนักเรียนมาเพิ่มซึ่งพวกเพื่อนๆก็ดูจะฮือฮาอย่างมาก บ้างก็บอกว่าน่ารัก ต่างๆมากมายแต่มีนาไม่ได้สนใจเพราะเธอยังไม่หายง่วงนอนเลยก็เมื่อคืนดันซ่าอยู่จนดึกและบอกว่าตื่นมาเรียนไหวแน่นอน

"มีนา ไปล้างหน้าก่อนไหม" พรีมเอ่ยถามเพราะดูท่ามีนาจะไม่ไหวจริงๆ

"อื้ม"

ตอบแค่สั้นๆเท่านั้นเธอก็ลากพรีมออกมาด้วยโดยแอบออกทางหลังห้องขณะที่ครูประจำวิชาคุยกับผู้ปกครองของนักเรียนคนใหม่อยู่ 


มีนาใช้มือลองน้ำและล้างหน้าตัวเองเหมือนมันจะช่วยได้แค่นิดหน่อยเท่านั้นเองเธอพึ่งรู้ว่าการนอนดึกแล้วตื่นเช้ามันทรมานแบบนี้นี่เอง ปกติศิรินบังคับให้เธอนอนก่อนสี่ทุ่มเสมอแต่นี่ดันซ่าอยากลองนอนดึกเหมือนป๊าเพราะคิดว่าป๊าตื่นเช้าไปทำงานได้เธอก็ต้องทำได้

"จะไปไหนมีนา นั้นไม่ใช่ทางกลับห้องนะ"

พรีมถามออกไปแต่อีกคนก็จับมือเธอให้เดินตามมาก่อนจะมาถึงอัฒจรรย์ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่หลังโรงยิมและไม่มีคนเดินผ่านไปผ่านมาแถวนี้ด้วย มีนาเดินขึ้นไปชั้นบนสุดของอัฒจรรย์พรีมเองก็จำใจต้องเดินตามขึ้นไปและนั่งลงข้างๆ

"นี้เราจะโดนเรียนหรอ.."

"เราง่วงอ่ะ ไปเรียนสภาพนี้ไม่ไหวแน่ๆขอเรานอนแปบหนึ่งนะ"

มีนาล้มตัวลงนอนบนตักของพรีมทำเอาเจ้าตัวไปไม่เป็นได้แต่นั่งแข็งเป็นท่อนไม้แต่ก็ยอมให้มีนานอนอยู่อย่างนั้นไม่ถึงสองนาทีคนที่นอนอยู่ก็หลับสนิท


เธอพึ่งรู้ว่าหลังโรงยิมมีที่บรรยากาศดีๆแบบนี้ด้วยไม่รู้ว่ามีนาเจอที่นี่ได้ยังไง มันร่มรื่นเหมาะกับการนอนเอามากๆมือบางเลื่อนไปเกลี่ยปอยผมที่ปกใบหน้าคมออก พรีมมองหน้ามีนาตอนหลับก็แอบอมยิ้มอยากจะหยุดเวลาเอาไว้แค่นี้จริงๆ



พรีมนั่งเฝ้ามีนาจนเสียงโทรศัพท์ดังของมีนาดังขึ้นมีนาก็ขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะลืมตามามองหน้าพรีมแววตาตอนตื่นนอนมันช่างอ้อนนัก เล่นเอาแก้มขาวของเธอขึ้นสีซะงั้นมีนาค่อยๆลุกก่อนจะล้วงกระเป๋ากระโปรงหยิบโทรศัพท์มากดรับ

"ว่าไงเกล"

"อยู่ไหนว่ะ ไปหาที่ห้องไม่เจอโดดเรียนหรอ?"

"อืม แล้วมีไรอ่ะ"

"เที่ยงแล้วเนี่ย มึงจะแดกข้าวไหม"

"จริงหรอว่ะ เอ่อๆ เดี๋ยวตามไป" 

มีนาถึงกับตกใจเพราะเธอนอนไปนานกว่าสามชั่วโมงหยิบยัดโทรศัพท์กลับเข้าที่เดิมก่อนจะหันมาดึงมือของพรีมเพื่อไปที่โรงอาหารแต่พรีมดันไม่ยอมลุกนะสิ

"ไม่ไปหรอ"

"เราเป็นตะคิวอ่ะ ลุกไม่ได้"


เพราะมีนานอนทับตักเธอนานไปหน่อยเล่นเอาขาเธอชาไปหมดจะลุกยังไม่ได้เลยมีนากลับขึ้นมานั่งข้างๆพรีมเหมือนเดิมและโทรสั่งให้แอนนาและเกลซื้อข้าวไว้ให้ก่อนเพราะถ้ารอพรีมหายปวดขามีหวังได้ต่อคิวยาวและกว่าจะทานข้าวเสร็จต้องเลทคาบบ่ายแน่ๆ


ทานข้าวเสร็จทั้งสี่คนก็มานั่งที่โต๊ะมาหินอ่อนโต๊ะประจำของกลุ่มระหว่างรอเข้าเรียนคาบบ่ายตามประสาเด็กผู้หญิงมุมนี้แอนนาเป็นคนเลือกเองเพราะเห็นนักฟุตบอลของโรงเรียนได้ชัด 

"ได้ข่าวว่าห้องแกมีนักเรียนมาใหม่หรอว่ะ สวยป่ะ?" เกลเอ่ยถาม

"ไม่รู้ว่ะ ยังไม่เห็นหน้าเลย" มีนาตอบไปตามจริง

"เห็นพวกผู้ชายห้องแกพูดถึงกันบอกว่าน่ารักโคตร" แอนนาเอ่ยบอกเพราะห้องเรียนของเธอก็อยู่ติดกับมีนาข่าวจากเพื่อนผู้ชายก็ไวแบบนี้แหละ

"ว่าแต่ชื่อไรว่ะ" เกลถามอีกครั้งมีนาก็ส่ายหน้าไปมาพรีมเองก็เช่นกัน

"จะชื่ออะไรก็ช่างแต่เรื่องความสวยสู้แก็งเราไม่ได้หรอก" มีนาเอ่ยบอกหลังจากนอนพอกินอิ่มก็มีแรงที่จะเม้าท์

"พูดดีๆ" แอนนาเห็นด้วยพรีมและเกลถึงกับเบะปากใส่


มีนาขอตัวมาเข้าห้องน้ำเพราะเกลดันทำน้ำหวานหกใส่เธอนะสิล้างไปปากก็บ่นเพื่อนไปด้วยล้างไปล้างมาเสื้อก็เปียกไปครึ่งตัวเล่นเอาเซ็งไม่น้อยนี่ถ้าเป็นผู้ชายคงถอดเสื้อโชว์ไปแล้ว มีนาหันกลับจะเดินไปที่โต๊ะแต่ก็ชนเข้ากับคนมาใหม่เข้าอย่างจัง

"เฮ้ย! ขอโทษ" เธอรีบก้มลงไปช่วยผู้หญิงที่โดนชนให้ลุกขึ้นและย่อตัวสำรวจว่าเขาเป็นอะไรหรือเปล่าก็เห็นว่าหัวเข่ามีเลือดออกด้วย

"เลือดออกด้วยอ่ะ เราว่าไปห้องพยาบาลดีกว่านะ"


คนโดนถามยังไมทันได้พูดอะไรมีนาก็ลากเธอมายังห้องพยาบาลที่อยู่ไม่ไกลเท่าไหร่แต่มันเป็นเวลาพักเที่ยงคนดูแลเลยไม่มีใครอยู่สักคน เธอก็พอจะทำแผลเป็นบ้างมีนาเดินไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลมาวางข้างๆอีกคนก่อนจะเปิดขวดแอลกอฮอล์

"จะทำอะไรอ่ะ" คนบนเตียงเอ่ยถามพร้อมยกขาหนี

"ก็ทำแผลไง" มีนาตอบไปอย่างซื่อๆ

"แน่ใจนะว่าทำแผล ไม่ได้จะฆ่ากัน" ที่ถามแบบนี้เพราะมีนากำลังจะเทแอลกอฮอล์ล้างแผลลงบนเข่าเธอนะสินี่เธอกำลังจะเจ็บตัวเพราะมีนาซ้ำสองหรือไง

"เอ่อ..คือเรา.." มีนาก็ทำอะไรไม่ถูกเกิดมายังไม่เคยทำแผลให้ใครเลย


โชคดีที่พี่ดูแลห้องพยาบาลกลับเข้ามาพอดีถือว่าเป็นโชคดีของอีกคนมีนาเองก็อื่นมองวิธีการทำแผลว่ามันทำกันยังไงเท่าที่ดูก็ไม่เห็นจะมีอะไรยากแต่แค่ไม่รู้เท่านั้น

"มา เดี๋ยวเราช่วย" มีนาเข้าไปประคองอีกคนลงจากเตียง

"ขอบคุณนะ"

"ขอบคุณทำไม เราทำเธอเจ็บเราก็ต้องรับผิดชอบสิ"

มีนาประคงคนที่ตัวเล็กกว่าเดินออกจากห้องพยาบาลแต่คนที่บาดเจ็บกลับขำท่าทางของมีนาก็ดูสิมีนาอ้าแขนรอบตัวเธอเหมือนกับกำลังสอนเด็กทารกฝึกเดินรอเวลาล้มเธอจะได้พุ่งตัวเข้าไปชาร์ด

"ขำอะไรอ่ะ"

"ก็ดูเธอทำท่าสิ เราแค่เจ็บเข่านะไม่ได้กำลังหัดเดิน"

"เอ้า ก็กลัวล้มและเจ็บซ้ำอีกหนิ..ยัง ยังจะขำอีก นั้นเดินกลับห้องเองเลยล่ะกัน"  มีนาว่าแล้วก็เดินหนีไม่ได้แกล้งแต่เดินหนีจริงๆอีกคนเห็นแบบนั้นก็จะวิ่งตามแต่ลืมไปว่าเข่ายังเจ็บอยู่

"โอ้ย!"



มีนาพาอีกคนมานั่งม้านั่งก่อนเห็นว่ามีเลือดซึมออกมาจากผ้าปิดแผลเธอล้วงผ้าเช็ดหน้ามาซับเลือดไว้ก่อนจะวิ่งไปที่ห้องพยาบาลเพื่อขอที่ปิดแผลอันใหม่

"เธอนี่ลำบากเราจริงๆเลยนะ" ทำแผลไปก็บ่นอีกคนไป

"เราชื่อเจสซี่ เธอชื่อไรหรอ"

"มีนา" มีนาที่คกเข่าอยู่เงยหน้ามาตอบอย่างเซ็งๆก่อนจะแกล้งกดที่ปิดแผลแรงๆให้อีกคนได้ร้องออกมาเพราะเจ็บที่แผล 

"ผ้าเช็ดหน้าเดี๋ยวเราซักมาคืนนะ"

"ไม่ต้องอ่ะ ของเรามีอีกเยอะเก็บไว้ใช้เถอะ" เจสซี่มองหน้ามีนาใครเขาให้ผ้าเช็ดหน้าเพื่อนใช้ต่อกันล่ะ "ผืนนี้เรายังไม่ได้ใช้ไม่ต้องทำหน้ารังเกียจขนาดนั้นก็ได้"

"ขอบคุณนะ" เจสซี่เอ่ยบอก มีนาลุกขึ้นยืนตรงหน้าก่อนจะเอ่ยถาม

"เธออยู่ห้องไหนล่ะ เดี๋ยวเดินไปส่ง"



ระหว่างที่เดินมามีนาก็พึ่งจะรู้ว่าเจสซี่นี่เองคือเด็กใหม่ที่ใครๆก็พูดถึงหน้าตาน่ารักออกลูกครึ่งแบบนี้ถึงว่าพวกผู้ชายปลื้มกันเป็นแถว และดูเหมือนว่าเจสซี่จะอยากคุยกับเธอเอามากๆถามนู้นถามนี่ไม่หยุดแต่มีนาก็เพียงถามคำตอบคำเพราะเธอสนิทกับคนยากแต่ก็ไม่ได้หยิ่งที่จะไม่ตอบหรอกนะ

"ไปไหนมาคะ มีนา" ครูสาวเอ่ยถามมีนาด้วยเสียงอ่อนหวานแต่มีนาก็ไม่ได้ตอบพาเจสซี่เดินไปนั่งที่โต๊ะ ครูสาวคนนี้ก็คือครูคณิตที่ปลื้มป๊าของเธอนั้นแหละ

"นี่เธอนั่งคนเดียวหรอ"

"อื้ม เราเป็นคนที่33เลยไม่มีคู่"

"ก็ดีล่ะ พูดมากแบบเธอนั่งคนเดียวนั้นแหละจะได้ไม่ชวนเพื่อนคุย"

เจสซี่ล่ะไม่เข้าใจมีนาเอาซะเลยคนอะไรปากร้ายตลอดเวลาแต่การกระทำโคตรจะใจดีเธอมองมีนาเดินไปยังข้างๆเพื่อนอีกคนซึ่งดูจะสนิทเอามากๆ เธออยากจะสนิทกับมีนาเหมือนผู้หญิงคนนั้นบ้างจัง






คาบบ่ายมีนาและพรีมไม่มีเรียนเพราะวันแรกคุณครูไม่สอนพวกเพื่อนๆก็พากันจับกลุ่มเม้าท์กันเรื่องละคร ผู้ชาย รุ่นพี่คนนั้นรุ่นพี่คนนี้เธอเองก็ไม่ได้เข้าไปร่วมกับกลุ่มไหนหรอกได้แต่นั่งอยู่กับพรีมที่โต๊ะเหมือนเดิม

"เมื่อวานเราเห็นในไอจีป๊าบี ดูสนุกกันเนาะ" พรีมพูดเรื่องงานฉลองเมื่อคืน

"สนุกมากเลยแหละเราว่าจะชวนพรีมแต่กลัวพรีมจะไม่มา"

"เราเคยปฏิเสธมีนาด้วยหรอ" พรีมว่าก่อนจะทำหน้างอ

"โอ๋ๆ น้องพรีมของพี่มีนาไม่งอนนะคะ" 

มีนาใช้สองมือดึงแก้มของพรีมไปมาพรีมเองก็ทำบ้างทั้งสองหยอกล้อกันแบบนี้เป็นประจำแต่ครั้งนี้ก็ฝั่งของห้องมีสายตาอีกคู่มองมาอยู่

"พอแล้วดึงจนปวดแก้มไปหมดแล้วนะ" 

"ทีตัวเองดึงแก้มคนอื่นเค้ายังไม่ว่าไรเลยนะ" มีนาว่าใส่พรีมก่อนจะดึงจมูกคนตรงหน้าอย่างมั่นไส้

"เอ้อ! ไหนมีนาบอกจะเอาหนังมาให้เราดูไง"

"แหะๆ ลืมอ่ะ พอดีวันนี้ตื่นสาย"

"แล้วแบบนี้เมื่อไหร่เราจะได้ดูล่ะ" พรีมถึงกับทำหน้างอแงใส่มีนาอีกรอบ


"เราก็ยังไม่ได้ดูเหมือนกันอ่ะ เอางี้นั้นเย็นนี้ไปดูพร้อมกัน" มีนาหาทางออกที่ดีที่สุดให้

"แต่กว่าจะเลิกเรียนก็เย็นแล้วนะ"

"จะยากอะไรล่ะ พรีมก็ไปนอนบ้านเราสิ" ก็แค่ประโยคเชิญชวนธรรมดาไม่รู้ทำไมมันถึงทำให้เธอเขินได้ขนาดนี้นะคนชวนไม่คิดอะไรหรอกแต่คนโดนชวนนี่สิ

"ไม่ตอบแบบนี้แปลว่าตกลง เอาโทรศัพท์มาดิ" 

"เอาไปทำไรอ่ะ" ปากก็ถามอย่างสงสัยแต่ก็ยื่นโทรศัพท์


"สวัสดีค่ะอาพลอย"

"อ้าว มีนาเองหรอ มีอะไรจ้ะ"

"มีนาจะโทรมาขออนุญาตอาพลอยให้พรีมไปนอนที่บ้านมีนาได้ไหมคะ"

"ทำไมต้องไปนอนด้วยคะ มีทำรายงานหรอ"

"เปล่าค่ะ มีนาชวนพรีมมาดูหนังเฉยๆแต่กลัวว่ามันจะดึกเกินเลยอยากให้พรีมนอนด้วยกันซะเลย" ปลายสายเงียบไปสักพักก่อนจะตอบกลับมา

"ก็ได้จ้ะ แต่อย่าแกล้งน้องนะ"


มีนาวางสายและคืนโทรศัพท์ให้กับพรีมเจ้าตัวก็งงว่าทำไมมีนาไม่เอาโทรศัพท์ของตัวเองโทรไปเพราะเอาของเธอโทรก็ไม่ได้ให้เธอคุยซะหน่อย มีนาเห็นหน้างงๆของพรีมก็บอกเหตุให้อีกคนเลิกทำหน้าเอ๋อ

"ก็เราไม่อยากเปลืองตังค์โทรศัพท์เราอ่ะ"

"ขี้งก!"

"นี่ว่าเราหรอ? มานี่เลยยยยยยย" 

เฌอมาลย์พึ่งจะบอกไปเองว่าอย่าแกล้งน้องมีนาก็ยกมือไปดึงแก้มพรีมไปมาจนคนโดนแกล้งต้องทำหน้ายู่ใส่ แต่คนแกล้งกลับหัวเราะรัวเล่นเอาเพื่อนทั้งห้องหันมาให้ความสนใจแต่มีนาก็ไม่ได้แคร์



เสียงกริ๊งบอกว่าหมดเวลาและเป็นเวลากลับบ้านมีนารีบดึงมือพรีมให้ออกจากห้องแต่อีกคนก็ชักช้าจนมีนาก็แย่งกระเป๋าไปถือให้เองเธอเร่งฝีเท้าจนเกือบจะชนเจสซี่อีกรอบ

"นี่จะมายืนให้ชนอีกหรือไง บอกไว้ก่อนนะว่าครั้งนี้ไม่ทำแผลให้แล้วด้วย" ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะหมั่นไส้มีนาไปแล้วพี่พูดจาแบบนี้แต่เจสซี่กับยิ้มออกไม่ได้โกรธเลยสักนิด

"เราแค่จะมาขอบคุณ เรื่องผ้าเช็ดหน้าอ่ะ"

"เธอขอบคุณเราเป็นรอบที่แปดล่ะ"

"นี่นับด้วยหรอ"

"ก็ไม่อยากจะนับหรอก แต่มันดันจำได้"

พรีมรู้สึกเหมือนไม่มีตัวตนอีกแล้วเธอเห็นแอนนาและเกลเดินออกจากห้องพอดีก็จะเดินไปหาแต่ติดที่มือของเธอ มันมีมือมีนากุมอยู่นะสิ

"จะไปไหน" มีนาว่าอย่างดุๆ ก่อนจะบีบมือพรีมไว้แน่น

"เราจะไปหาแอนนากับเกลอ่ะ มีนาคุยเสร็จก็ค่อยตามมาล่ะกัน"  ก็แค่คำพูดธรรมดาแต่เจสซี่มองออกว่าพรีมกำลังไม่พอใจที่มีนาหยุดคุยกับเธอและไม่สนใจกัน

"นี่! เด็กใหม่ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม เราไปก่อนนะ"


มีนาตัดปัญหาบอกลาเจสซี่และลากพรีมมาหาเพื่อนอีกสองคนเพราะหลังเลิกเรียนพวกเธอมักจะไปกบดานที่ร้านไอติมหน้าโรงเรียนเพื่อรอผู้ปกครองมารับ

"เห้ยๆ มีจูงมือกันด้วยว่ะสงสัยที่ว่าจินกันจะเป็นเรื่องจริงซะแล้วมั้ง"

"จินเจินอะไรว่ะ" มีนาว่าแต่ก็ไม่ปล่อยมือพรีมสักที

"อยากรู้ก็อ่าน" เกลส่งโทรศัพท์เคสคิตตี้สีชมพูหวานแหว๋วให้มีนาแต่มีนาไม่รับ พรีมเลยเอามาอ่านแทน

"ใครเป็นเจ้าของบล๊อกนี้หรอ" พรีมเอ่ยถาม

"ไม่รู้เหมือนกัน พอดีเห็นเพื่อนมันแชร์ไปที่หน้าเฟสอ่ะเลยเข้าไปอ่านมันก็มีชื่อแกสองคนตอนแรกก็คิดว่าคงไม่ใช่แต่ดันบอกชั้นและห้องเรียนขนาดนี้ก็คงใช่แหละ" เกลอธิบายให้ฟัง

"บล๊อกอะไรว่ะ"

"ก็เป็นนิยายญรักญไง มีแกสองคนเป็นตัวเอกของเรื่อง"

"ไร้สาระ"


มีนาไม่ได้สนใจเธอจูงมือพรีมไปยังร้านไอติมและสั่งแบบเดิมโดยที่พรีมไม่ต้องสั่งเลยเพราะมีนาสั่งมากินกับพรีมสองคนมันก็เป็นปกติมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว

"เอ่อ..พี่คะ"

"เรียกพี่หรอ?" มีนาชี้นิ้วมาที่ตัวเองเพราะมีรุ่นน้องมอสองเรียกเธอ

"ค่ะ"

"มีอะไรหรือเปล่า"

"พอดีหนูเป็นเจ้าของฟิคเรื่องนี้ เลยอยากจะมาขออนุญาตเอารูปของพี่สองคนไปประกอบฟิคเรื่องนี้ได้ไหมคะ" รุ่นน้องดูจะเกร็งเอามากๆเพราะสีหน้ามีนาที่ดูงงๆขมวดคิ้วเป็นปมนั้นเหมือนจะไม่อนุญาต

"ได้สิ เต็มที่เลยน้องพี่อนุญาต"

"ขอบคุณนะคะ นั้นขออะไรอีกอย่างหนึ่งได้ไหมคะ"

"อะไรจ้ะ" พอไอติมเข้าปากก็พูดเพราะแบบนี้แหละตามประสาคนอารมณ์ดีแอนนาและเกลก็มองเพื่อนอย่างหมั่นไส้

"ขอถ่ายรูปตอนพี่กำลังป้อนไอติมพี่พรีมได้ไหมคะ"

แอนนาและเกลถึงกับกลั้นขำส่วนพรีมหน้านี่แดงจนปิดไม่อยู่แล้วแต่มีนาที่ไม่ได้คิดอะไรก็ตอบตกลงก่อนจะตักไอติมยื่นไปให้พรีม

"อ้าปากสิ" พรีมก็ทำตามอย่างว่าง่าย

"ขอบคุณนะคะพี่มีนา"



จากฟิคที่มีคนอ่านไม่กี่คนพอเอารูปของมีนาและพรีมใส่ลงไปเท่านั้นยอดคนดูและคอมเม้นให้กำลังใจมีมากกว่าเดิมไหนจะยอดแชร์อีกเท่ากับตอนนี้คนในโรงเรียนไม่มีใครไม่รู้จักฟิคเรื่องนี้

"เห้ย นี่ไม่กี่ชั่วโมงเองยอดวิวเป็นพันเลยอ่ะ" มีนาหันไปบอกพรีมที่นั่งด้านหลังกับมาวิน

"อะไรกันคุณลูกสาว"

"เรื่องของเด็กน่าป๊า"

"เดี๋ยวนี้มีความลับ แอบไปทำอะไรไม่ดีมาอีกหรือเปล่าเนี่ย" มีนายู่หน้าใส่ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้น้ำทิพย์ดู

"รุ่นน้องที่โรงเรียนแต่งนิยายญรักญอ่ะ น้องเขาให้มีนากับพรีมเป็นคู่จิ้นกันด้วยนะป๊าดูดิ คนเข้ามาอ่านเพียบเลย"


ตอนแรกก็บอกว่ามันไร้สาระแต่พอขึ้นรถมามีนายังไม่หยุดอ่านคอมเม้นเลยดูจะตื่นเต้นกว่าเจ้าของฟิคซะอีกพรีมที่นั่งอยู่ด้านหลังก็แอบยิ้มดีใจที่มีนาชอบมัน กว่ามีนาจะละสายตาจากโทรศัพท์น้ำทิพย์ก็เลี้ยวรถเข้ามาจอดในบ้านพอดีเธอรีบลงจากรถเข้าไปสวมกอดศิรินทันที

"คิดถึงจังเลยค่ะ" ยังไม่ทันไรก็พูดคำหวานให้น้ำทิพย์ได้หมั่นไส้

"ปากหวานแบบนี้อยากได้อะไรคะ" ศิรินเอ่ยถามอย่างรู้ทันมีนาผละออกจากอ้อมกอดก่อนจะยิ้มแห้งๆ "อ้าว หนูพรีม"

"สวัสดีค่ะน้าคริส"

"มีนาชวนพรีมมาค้างบ้านเราเอง พอดีมีนาเช่าหนังมาเลยอยากให้พรีมมาดูเป็นเพื่อนนะค่ะ"

"หนังอะไรกัน? ป๊าดูด้วยคนได้ไหม"

"ไม่ได้!" 

มีนารีบปฏิเสธเล่นทุกคนตกใจกันหมดแค่เย้าเล่นเองแต่มีนากลับปฏิเสธทันควันศิรินมองหน้าลูกสาวของเธอที่ดูท่าทางมีพิรุจจอมแสบของเธอเลยโน้มตัวมากระซิบที่ข้างหู ศิรินเลยพยักหน้าเข้าใจ



ทานข้าวเสร็จมีนาก็ขออนุญาตไม่อยู่ดูทีวีซึ่งเป็นเวลาครอบครัวหนึ่งวันเธออ้างว่ากว่าหนังจะจบเดี๋ยวมันจะดึกน้ำทิพย์และศิรินก็เห็นด้วยแต่เหมือนกับว่ามาวินจะไม่เข้าใจ

"มาวินขอดูด้วยได้ไหมครับ" คนเป็นน้องเห็นคนเป็นพี่ดูตื่นเต้นกับหนังที่เช่ามาก็อยากจะดูด้วย

"ไม่ได้ครับ"

"ทำไมครับก็มาวินอยากดู"

เด็กชายเดินมาเกาะขามีนาเงยหน้าส่งสายตาอ้อนๆให้คนเป็นพี่มีนาเกือบจะใจอ่อนเพราะสายตาของมาวินนี่แหละตาก็เล็กนิดเดียวแต่เวลาอ้อนนี่น่ารักซะมัด

"ก็ได้ครับ แต่ในหนังมันมีปีศาจที่อยู่ในตู้เสื้อผ้าด้วยนะ" มีนาบอกด้วยเสียงที่น่ากลัวประกอบการเล่ามาวินปล่อยมือออกจากขามีนาก่อนจะเดินกลับไปหาน้ำทิพย์และปีนขึ้นไปนั่งบรตักทันที

"ไม่ไปดูกลับพี่มีนแล้วหรอครับ" น้ำทิพย์เอ่ยถามยิ้มๆ

"ไม่ครับ มาวินอยากดูละครกับป๊าบีและหม่ามี๊มากกว่า"

คำตอบของมาวินเล่นเอาทุกคนหัวเราะออกมาพร้อมกันจะบอกว่ากลัวก็ไม่ยอมพูดออกมาตรงๆดันอ้างอย่างอื่นศิรินนึกได้เลยว่าไอ้ความเจ้าเล่ห์แบบนี้มันได้มาจากใคร



มีนาอาบน้ำเสร็จก็เปิดหนังรอพรีมพอเพื่อนเดินออกมาเธอก็เตรียมจะกดเล่นแต่กลับแปลกใจที่พรีมไม่เดินออกมาสักทีมีนาเลยเดินเข้าไปหา

"อ้าว ทำไมไม่เปลี่ยนเสื้อผ้าล่ะ"

"เราไม่ได้เอาชุดมาหนิ"

"เอ่อ โทษทีๆเราก็ลืมไป"  มีนาเปิดตู้เสื้อผ้าและหาชุดนอนของเธอให้พรีมใส่ก่อนจะหยิบชุดนอนลายเป็ดให้พรีมเพราะเธอไม่ได้ใส่มันหรอกเคยใส่แค่ครั้งเดียวตอนน้ำทิพย์บังคับให้ใส่

"นี่ชุดนอนมีนาหรอ"

"ป๊าซื้อให้อ่ะ แต่เราใส่แค่ครั้งเดียวเอง"

พรีมพอจะรู้ว่าน้ำทิพย์คงซื้อมาแกล้งมีนาก็เพื่อนเธอไม่สายแบ๊วแบบนี้ซะหน่อยแต่เธอก็ไม่กล้าใส่มันหรอกลายลูกเป็ดน่ารักแบบนี้อ่ะ

"เราว่าเราใส่แบบมีนาก็ได้นะ ลายนี้มันแบ๊วไปอ่ะ"

"ฮ่าๆ เราก็ว่างั้นสายแบ๊วอย่างพรีมยังไม่กล้าใส่เลยแล้วเราคงใส่หรอกป๊านะป๊าซื้อมาได้ไงก็ไม่รู้"

เจ้าของห้องหัวเราะและก็บ่นไปขณะที่มือก็หาชุดใหม่ให้พรีมก่อนจะหยิบเสื้อยืดและกางเกงขาสั้นให้แทนพรีมมองมีนาก่อนที่คนตัวสูงกว่าจะขมวดคิ้ว

"อ่อ..ชุดชั้นในหรอ เราไม่มีสำรองอ่ะหรือว่าจะใส่ของเราแต่เท่าที่ดู ไม่น่าจะใส่ได้นะ"  พรีมรีบยกมือมาปิดหน้าอกก็มีนาเล่นจ้องซะแบบนั้นถึงจะใส่ชุดคลุมอาบน้ำอยู่ก็เถอะก่อนมีนาจะเงยหน้ามามองเธออีกครั้ง


"ไม่ต้องใส่หรอก เราไม่ถือ"



กว่าพรีมจะทำใจได้และเดินออกมามีนาก็นอนทำหน้างอรออยู่บนเตียงแล้วพอเห็นพรีมขึ้นมานั่งบนเตียงเธอก็กดเล่นทันทีมีนาปิดไฟให้มันมืดเพราะจะได้ฟิวเหมือนอยู่ในโรงหนัง พรีมเองก็ตั้งใจดูแต่จะต้องยกมือขึ้นมาปิดตาตัวเองเพราะภาพบนหน้าจอ

"มีนาเราว่า...มัน..."

"จะปิดตาทำไมล่ะ ไหนบอกอยากดูไง"

"ก็เราไม่คิดว่ามันจะเป็นแนวนี้หนิ"

พรีมหายใจหายคอไม่ค่อยคล่องเลยเธอนึกว่าเป็นหนังสยองขวัญแบบที่มีนาบอกศิรินซะอีกก็เตรียมตัวตกใจเต็มที่แต่ที่ไหนได้มันเป็นหนังติดเรท20+ นะสิ

"มันก็แค่หนังน่า เลิกปิดตาได้แล้ว"

"เราว่า..เราไม่ดูดีกว่า"

พรีมกำลังจะล้มตัวลงนอนและหันหลังให้เพราะจะได้ไม่ต้องเห็นหนังที่กำลังฉายอยู่แต่มีนาก็คว้าตัวเธอมากอดตอนนี้หน้าเธอซบลงบนหน้าอกมีนาเต็มๆ

"ถ้าพรีมไม่ดูเราโกรธจริงๆด้วย"

"ก็มันโป๊หนิ"

"โป๊ที่ไหน เห็นแค่ตูดและก็นมแค่นั้นเอง" มีนาบอกอย่างไม่ได้คิดอะไรแต่คนฟังกลับเขินจนหน้าแดง


พรีมปฏิเสธไม่ได้เลยที่จะดูเพราะไม่ว่าจะเอาอะไรมาอ้างมีนาก็หาเหตุมาลบล้างจนหมดเธอก็เลยต้องดูเป็นเพื่อนถ้ารู้มาก่อนว่าจะเป็นแนวนี้เธอคงปฏิเสธที่จะไม่ดู กว่าหนังจะจบก็ปาเข้าไปเกือบห้าทุ่มมีนาบิดขี้เกียจก่อนจะก้มมองคนที่นอนซบหน้าอกเธอ

"พรีม" เธอเขย่าตัวพรีมก่อนที่อีกคนจะงัวเงียลืมตาขึ้นมา

"จบแล้วหรอ"

"ก็จบแล้วนะสิ บอกให้มาดูเป็นเพื่อนไม่ได้ให้มาหลับ"

"ก็เราง่วงอ่ะ"

"ถ้าไม่ติดว่าสัญญากับอาพลอยว่าจะไม่แกล้งนะ เราไม่ปล่อยพรีมไปแน่" 

มีนาว่าอย่างเซ็งก่อนจะดึงผ้าห่มมาห่มและล้มตัวลงนอนทันทีพรีมเองที่ตื่นแล้วกลับนอนไม่หลับขึ้นมาซะงั้นก็มีนาเล่นนอนหันหน้ามาทางเธอแบบนี้ถึงจะมืดก็เถอะแต่มันก็รู้สึกเขินๆ


พรีมเลยเลือกที่จะหันหลังให้เพราะไม่นั้นคืนนี้เธอได้นอนไม่หลับทั้งคืนแน่นอนได้สักพักก็หลับไปแต่เพราะไม่เคยหันหน้าออกนอกเตียงแบบนี้เธอเลยพลิกตัวกลับไป ปลายจมูกก็ชนเข้ากับของอีกคนที่นอนอยู่ก่อนหน้านั้นพรีมถึงกับตกใจใบหน้าเธอกับมีนาห่างกันแค่กระดาษกั้น

"เธอทำให้เราตื่นนะ"

"ขอโทษ" พรีมเอ่ยบอกก่อนจะพลิกตัวกลับแต่มีนาก็โอบเอวเธอเอาไว้

"จะพลิกไปพลิกมาทำไมเนี่ย เตียงมันสั่นนะ..อยู่นิ่งๆ แล้วก็นอนได้แล้ว" 

มีนาว่าอย่างหงุดหงิดแขนข้างที่โอบเอวพรีมไว้ก็กอดแน่นกว่าเดิมไม่ให้อีกคนดิ้นพรีมเองก็อยากจะนอนแต่ใบหน้าและลมหายใจของมีนาที่ไกลแบบนี้ใครมันจะไปนอนหลับ ใครไม่มาเป็นเธอตอนนี้ไม่รู้หรอกว่าใจมันเต้นแรงแค่ไหน


นานเป็นชั่วโมงพรีมก็ยังนอนไม่หลับสายตาที่ปรับเข้ากับความมืดพอจะทำให้เห็นใบหน้าคมของมีนาที่กำลังหลับฝันดีอยู่ไม่ใช่ไม่ชอบนะที่ได้อยู่ใกล้กับคนที่เรารักแบบนี้ แต่เธอกลัวจะห้ามใจไม่อยู่มากกว่านะสิและมันก็จริงพรีมกดริมฝีกปากลงบนส่วนเดียวกับมีนาเธอแค่จะกู๊ดไนท์คิสเท่านั้น

"อื้ออออ..."

แต่คนที่หลับอยู่กลับตอบรับจูบของเธอและกลายมาเป็นฝ่ายรุกแทนเล่นเอามือบางจิกลงบนไหล่ของมีนาแบบอัตโนมัติก่อนที่มีนาจะถอนจูบออกพรีมถึงกับหอบหายใจ

"นี่พรีมแอบจูบเราเป็นรอบที่สองแล้วนะ" พรีมไม่เข้าใจว่ารอบที่สองยังไงในเมื่อเธอ..


"พรีมชอบเราหรอ?"






จบแบบนี้ก็ได้หรอ? ได้หมดถ้าชดชื่น555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

619 ความคิดเห็น

  1. #499 รสวลิน (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 23:29
    เอาจริงนึกหน้ามีนายังไงก็เป็นหน้าดี่บีตลอด????????????????????????????
    #499
    0
  2. #352 nuuopor (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:59
    ชอบคู่นี้มากกกก5555มีนาาาาพรีมมมร้านเหมือนป๊าเลยนะมีนาา
    #352
    0
  3. #351 Ampz.S (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:32
    ชอบคู่นี้ๆๆๆเหมือนอ่านบีคริสแ8เป็นพาทเด็ก55555
    #351
    0
  4. #350 clubbc (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:53
    มีนาเจ้าเล่ห์เหมือนป๊าบีเลยนะ
    #350
    0
  5. #349 Pream_fata (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:18
    ไม่ชอบแต่รักค่ะมีนา
    #349
    0
  6. #348 aidtj (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:02
    หูยยย มีนาร้ายกาจ
    งั้นรอบแรกก็รู้ตัวอ่ะดิ
    ที่ดูหนังนี่ก็แผนป้ะเนี่ย
    เจ้าเล่ห์ได้ป๊าจริงๆ 5555
    #348
    0
  7. #347 namwhan_ka (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:58
    ไรท์ กลับมาเลยย
    #347
    0
  8. #346 TIST_CHILL (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:57
    ใช่เราชอบเธอ!
    #346
    0
  9. #345 _palm_10 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:15
    โถ่วววว น้องพรีม เหมือนจะมีคู่แข่งซะแล้ว
    #345
    0
  10. #344 MooKky\'s Organo (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:48
    ขนาดนี้แล้ว เจสซี่ไม่น่าจะอยากเป็นเพื่อนกับมีนาค่ะ
    #344
    0
  11. #342 Pream_fata (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:39
    ดราม่ารุ่นเล็กป่ะเอ่ย
    #342
    0
  12. #341 TIST_CHILL (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:15
    เอาเจสไปเก็บบ
    #341
    0
  13. #340 muksaliltip (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:07
    พรีมของฉันอย่านอยนะ
    #340
    0