END พ่อบ้านใจกล้า [BC]

ตอนที่ 34 : จำลองเหตุการณ์จริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,720
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    29 ม.ค. 60

ศิรินอาบน้ำให้น้ำทิพย์เสร็จก็เดินลงมารอด้านล่างแต่กำลังจะเดินเข้าห้องอาหารก็เจอเพื่อนๆแต่ละคนทั้งตบทั้งตีสามีตัวเองหนักสุดคงเป็นจีน่าที่ดูเยินสุดพอทุกคนเห็นเธอก็พากันตกใจ ด้วยเซนส์ของผู้หญิงแล้วมันกำลังบอกว่าต้องมีเรื่องอะไรไม่ดีแน่นอน

มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่า ศิรินเอ่ยถามและมองทุกคนอย่างเอาคำตอบแต่ก็ไม่มีใครตอบเธอสักคน

จีน่า!!”

เธอเรียกคนที่เป็นจุดอ่อนของกลุ่มและคิดว่าคงจะได้คำตอบแต่กวางก็หยิกหลังจีน่าเอาไว้ทำให้เธอก้มหน้าลงอย่างไวแต่การก้มหน้าไม่ได้หนีความอยากรู้ของศิรินได้เลยเธอเดินตรงมาหารฐาเพื่อนสนิทของเธอ

ว่าไงหญิง มีอะไรกันศิรินพูดด้วยเสียงเยือกเย็นเพื่อนก็เพื่อนเถอะรฐารู้สึกว่าเสียวสันหลังยังไงบอกไม่ถูก

ไม่มีอะไรหรอกคริส

โกหก เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งยี่สิบกว่าปีมองตาก็รู้แล้วว่าหญิงโกหกคริส

ตอนนี้ทุกคนอยากจะหายตัวไปจากตรงนี้เหลือเกินไม่เคยเจอศิรินโหมดนี้เลยถึงหน้าหมวยๆมันจะดูแล้วเพลินตาเพลินใจหวานๆใสๆแต่คำพูดที่ออกมาจากปากอวบอิ่มนี่สิ ใบหน้าสวยไม่ได้ช่วยให้รู้สึกดีได้เลย

ไม่บอกก็ไม่เป็นไรแต่อย่าให้คริสรู้ที่หลังล่ะกันร่างบางพูดจบก็ยิ้มกว้างถ้าใครมาเห็นคนคิดว่าเป็นยิ้มหวานแต่สำหรับพวกเธอมันไม่ใช่มันคือยิ้มที่ฆ่าคนได้ สองขากำลังจะก้าวเข้าไปในห้องอาหาร

เมื่อคืนพวกเราหนีไปเที่ยวกันมาเฌอมาลย์เป็นหน่วยกล้าตายที่ตอบออกมาศิรินหันมาช้าสายตาดูเย็นกว่าเดิม

เล่ามา

 

พอได้ฟังทุกอย่างจากปากของเฌอมาลย์และทุกคนศิรินก็ไม่ได้แสดงอาการตกใจหรือโมโหอะไรทั้งสิ้นเพราะปกติศิรินจะต้องโกรธเป็นฟืนเป็นไฟอยากจะกระทืบน้ำทิพย์สามเวลาหลังอาหารแต่ครั้งนี้ไม่เลยไม่แม้แต่จะพูดอะไรออกมาจนมีนาเดินเข้ามาถามเธอ

มีอะไรกันหรอคะหม่ามี๊ศิรินจับไหล่ลูกสาวสองมือลูบไปตามใบหน้าของมีนาก่อนจะตอบ

"ถ้าหม่ามี๊กับป๊าจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้วมีนาจะเสียใจไหมลูก" เธอเห็นสีหน้าไม่เข้าของมีนาศิรินแอบยิ้มก่อนจะทำหน้านิ่งต่อ

"ไม่อยู่ด้วยกัน แล้วหม่ามี๊จะไปไหนหรอคะ"

"หม่ามี๊จะเลิกกับป๊าบี"

"หม่ามี๊/คริส/พี่คริส!!!!"

ทุกคนดูช็อคกับสิ่งที่เธอพูดแต่จะให้ทำยังไงได้ถ้าเธอโวยวายหรือต่อว่าทุบตีน้ำทิพย์ยังไงมันก็เป็นการเอาคืนแบบเดิมๆคนอย่างน้ำทิพย์ก็สำนึกได้ไม่นานเธออยากจะทำให้น้ำทิพย์จดจำบทเรียนที่เธอกำลังจะมอบให้

 

พอหลังทานข้าวเสร็จเธอเห็นว่าจีน่ากำลังจะบอกน้ำทิพย์เรื่องที่เธอจะขอหย่าเธอเลยเรียกเขาไว้ก่อนถ้าให้รู้ตัวก่อนมันจะไปสนุกอะไรล่ะ น้ำทิพย์เดินมาหาด้วยคำพูดหวานโดยไม่รู้ว่าชะตาตัวเองจะเป็นยังไงเธอพาน้ำทิพย์มาคุยกันเป็นการส่วนตัว

เราเลิกกันเถอะ

เธอเห็นน้ำทิพย์นิ่งไปนานมากแทบไม่มีการขยับตัวไม่รู้ว่ายังหายใจอยู่หรือเปล่าแต่เพื่อเป็นการกระตุ้นเธอแกล้งจะถอดแหวนออกอีกนิดเดียวมันกำลังจะหลุดจากนิ้วเธอ ในใจก็แอบโล่งอกที่น้ำทิพย์ห้ามไว้ได้ทันเธอไม่อยากถอนมันสักนิดน้ำทิพย์พรั่งพู่ขอโทษเธอย้ำ เกือบจะอ่อนเพราะน้ำตาแล้วเธอทำได้เพียงบีบน้ำตาเหมือนกันทำเป็นว่าเสียใจในสิ่งที่น้ำทิพย์ทำ

เจอกันที่เขตตอนกลับกรุงเทพนะคะ

 

เธอเลือกที่จะเดินหนีออกมาก่อนจะใจอ่อนเพราะน้ำตาของน้ำทิพย์แต่น้ำทิพย์ก็รั้งเธอไว้เรื่องลูกเธอเลยตอบแบบปัดๆไปว่าจะให้ลูกเลือกเองพวกเพื่อนก็พากันเข้ามารุมถามแต่ขอให้เธอคิดอีกทีเธออยากจะบอกแผนทั้งหมดแต่คิดว่าไม่ดีกว่าศิรินเลยเลี่ยงขึ้นมาบนห้อง กะว่ามานั้งตรงระเบียงแล้วอีกสักพักน้ำทิพย์คงตามมาแต่ไม่เลยเป็นลูกสาวของเธอซะเอง

หม่ามี๊ไม่เลิกกับป๊าบีได้ไหมคะ

เธอไม่ได้ตอบคำถามลูกอย่างชัดเจนว่าจะเลิกหรือไม่เลิกมีนาโวยวายใส่เธอยกใหญ่แต่เธอก็ต้องใจแข็งไม่ใจอ่อนต่อน้ำตาลูกอีกคนพอมีนาเดินออกจากห้องไปเธอถอนหายใจอย่างโล่งอกเกือบจะร้องไห้แล้วเชียว

 

เธอกำลังจะเดินลงไปตามมาวินเพราะนี่มันก็เวลานอนของลูกชายตัวน้อยแล้วแต่ยังไม่ทันจะก้าวขาออกจากห้องก็เจอน้ำทิพย์ซะก่อนยอมรับว่าตกใจเธอทำหน้าแทบไม่ถูกมันอึ้งพูดอะไรไม่ออกจนน้ำทิพย์เป็นฝ่ายพูดออกมา เธอเลยให้เขาพาลูกมานอนกำลังจะเดินหนีแต่น้ำทิพย์ก็กอดเธอไว้

อย่าไปเลยนะ บีอยู่ไม่ได้อ่ะถ้าไม่มีคริส

เป็นอีกครั้งที่เธอกำลังจะใจอ่อนยิ่งน้ำตาของน้ำทิพย์แล้วบอกเลยว่าเธอแพ้มันกำลังจะหันไปปลอบแต่คำพูดที่น้ำทิพย์ยอมรับไปเที่ยวแล้วยังมีอะไรกับคนอื่นทำให้ศิรินผลักคนรักออกและแสร้งทำหน้านิ่งๆ

คริสตัดสินใจไปแล้วบีก็รู้ว่าคิดพูดคำไหนคำนั้น

 

น้ำทิพย์ไม่สามารถเถียงอะไรได้อีกก็เดินคอตกออกไปจากห้องศิรินมองตามด้วยตาละห้อยอยากจะเลิกแกล้งแต่ความแสบของน้ำทิพย์ทำให้เธอต้องเดินเกมต่อสักพักเธอว่าจะออกไปรับลมที่ระเบียงแต่เห็นน้ำทิพย์เดินวนไปวนมาแถวนั้นเธอเลยยืนแอบมอง จนได้ยินเสียงมีนาที่เรียกน้ำทิพย์เสียงดัง

ป๊า!”

ศิรินแหวกผ้าม่านออกไปดูท่าทางมีนาดูเอาเรื่องเหมือนกันแต่สักพักก็เห็นมีนาคุยอะไรสักอย่างเธอมั่นใจว่าไม่ใช่การต่อว่าหรือโมโหแต่เหมือนกำลังเตี๊ยมอะไรกันสักอย่างแล้วมีนาก็อาลวาดทุบตีน้ำทิพย์เธอแอบเห็นว่ามีนามองมาทางระเบียงเธอบ่อยๆ แค่นี้ก็รู้แล้วว่าพยายามสร้างสถานการณ์แต่ที่เธอตกใจคือมีนาผลักน้ำทิพย์ตกใจน้ำ กำลังจะก้าวออกจากห้องลงไปดูแต่ก็ต้องชะงักคิดได้ว่ามันอาจเป็นแผน

 

 

พอกลับมาที่กรุงเทพน้ำทิพย์ก็ยังคงง้อเธอเหมือนเดิมและมักจำทำหูทวนลมเมื่อเธอเอ่ยถึงเรื่องหย่าหลังทานข้าวเช้าน้ำทิพย์ก็รีบขึ้นรถไม่ทำงานไม่เปิดจังหวะให้เธอได้พูดเธอเองก็เห็นมีนาแอบมองอยู่เหมือนกันโดยเฉพาะเวลาอยู่บ้านเธอต้องแกล้งทำเป็นว่าเคืองน้ำทิพย์อยู่ตลอดเวลาไม่นั้นมีนาได้สงสัยอีกแน่

บี

น้ำทิพย์ไม่หยุดเดินเลยทั้งที่เธอเรียกชื่อเขาเสียงดังขายาวนั้นรีบจ้ำอ้าวขึ้นไปด้านบนเธอเลยงัดไม้แข็งออกมา

คริสอยากเคลียทุกอย่างก่อนที่ลูกจะเปิดเทอม

น้ำทิพย์ถึงกับชะงักไปเธอเห็นว่าเขาไม่ตอบอะไรกลับและไม่หันมามองเลยเดินกลับเข้าไปเตรียมอาหารต่อ

 

พูดไปขนาดนั้นน้ำทิพย์ยังไม่มีทีท่าจะยอมคุยเรื่องหย่าอีกสองวันลูกก็จะเปิดเทอมแล้วเธอเลยเริ่มขั้นตอนสุดท้ายอยากจะเห็นหน้าน้ำทิพย์ตอนที่เราสองคนกำลังนั่งต่อหน้านายอำเภอเธออยากให้น้ำทิพย์จนจำบรรยากาศนั้นเอาไว้จะได้ไม่ทำผิดอีก

วันนี้เธอรอน้ำทิพย์จนดึกป่านนี้ก็ยังไม่กลับอาบน้ำจนจะเข้านอนก็ไม่โผล่มาเธอกำลังเคลิ้มจะหลับเสียงประตูก็ดังขึ้นร่างบางดีดตัวลุกขึ้นและเดินเข้าไปหาน้ำทิพย์

คริสมีเรื่องจะคุยด้วย..อื้ออ

เธอตกใจที่น้ำทิพย์ดึงเธอไปจูบขามันอ่อนไม่มีแรงสักนิดมารู้ตัวอีกทีแผ่นหลังของเธอก็นอนราบกับเตียงนอนแล้วเธอก็เกือบจะปล่อยมันไปตามอารมณ์แต่ก็อยากจะแกล้งอีกคนก่อนมือยางผลักอกน้ำทิพย์ไว้สายตาเขาน่าสงสารเอามากๆอยากจะใจอ่อนแต่ต้องข่มความใจอ่อนนั้นไว้

คิดว่าทำแบบนี้แล้วคริสจะเปลี่ยนใจหรอคะ

บีรักคริสนะคะ

น้ำทิพย์ไม่รอให้เธอได้พูดก็ปิดปากเธอด้วยจูบที่ละมุนและร้อนแรงถ้าเขาฟังเธอสักนิดบอกเลยว่าเธอใจอ่อนกับประโยคบอกรักเมื่อกี้ไปแล้ว ตอนนี้เธอเลยปล่อยให้อารมณ์นำพาเธอไปไม่แม้แต่จะขัดขืนคิดว่าพรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่

 

เช้านี้เธอเอาใจน้ำทิพย์โดนการอาบน้ำและแต่งตัวให้อีกคนก็ดูร่าเริงสดใสขึ้นมาทันทีคงคิดว่าการง้อไปเมื่อคืนจะได้ผลศิรินเองก็ตามน้ำเพราะเมื่อคืนเธอก็มีความสุขจริงๆนั้นแหละ

ขอบคุณนะคะน้ำทิพย์บอกก่อนจะหอมแก้มเธอ

 

 

น้ำทิพย์ออกไปทำงานเธอเองก็รอเวลาแผนขั้นสุดท้ายใกล้จะจบบทเรียนก็ใกล้จะถึงหน้าสุดท้ายจนเวลาบอกว่าจะสิบเอ็ดโมงเธอพามาวินไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนจะเดินมาบอกมีนาให้อาบน้ำแต่งตัวบ้างลูกสาวเธอก็ดูงงๆว่าเธอจะไปไหนพอเห็นมีนาเข้าห้องไปแล้วก็โทรหาน้ำทิพย์

คิดถึงบีหรอคะ

หุบยิ้มบ้างก็ได้นะเพราะหลังจะประโยคนี้บีอาจจะต้องร้องไห้

ทำไมพูดแบบนั้นล่ะคะ

เจอกันที่เขตนะคะ ถ้าบีไม่มาบีก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะได้อยู่กับลูกอีก

ศิรินกดวางสายไม่ให้น้ำทิพย์ได้โต้เถียงอะไรกลับก่อนจะนั่งรอมีนาอาบน้ำแต่งตัวแต่ว่ามันก็นานเกินปกติมีนาไม่ใช่คนอาบน้ำนานศิรินเลยฝากมาวินไว้กับพี่เลี้ยงก่อนจะเดินขึ้นไปตามมือบางยังไม่ทันจะได้เคาะประตูคำพูดของลูกสาวก็ทำให้เธอชะงักมือไว้

แกล้งป่วยไปเลยป๊า

เธอคิดว่ามีนาคงจะได้ยินที่เธอคุยโทรศัพท์แน่ๆก็พ่อลูกคู่นี้มันตัดกันไม่ขาดการที่เธอจะหย่านั้นแสดงว่ามีนาต้องเลือกเธอรู้จักมีนาดีว่ามีนาไม่สามารถเลือกที่จะอยู่กับใครได้

นั้นป๊าก็สร้างสถานการณ์ก็แล้วกัน เอาแบบเจ็บหนักเข้าโรงพยาบาลกะทันหันเลยนะ..ไม่ได้แช่งนะป๊าแล้วจะทำหรือเปล่าไม่นั้นป๊าได้เซ็นใบหย่าทั้งน้ำตาแน่

พึ่งจะรู้ก็วันนี้แหละว่าลูกสาวของเธอก็เจ้าแผนการเหมือนกันคิดจะเล่นแบบนี้ศิรินก็ต้องตามแผนลูกสาวซะหน่อยเธอยอมเสียเวลามาที่เขตนั่งรอจนเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเบอร์แปลกที่เห็นก็พอเดาได้ว่าต้องเป็นโรงพยาบาลโทรมาแน่นอน เธอกดรับและฟังที่พยาบาลพูดก่อนจะปล่อยโทรศัพท์ล่วงลงกับพื้นและแสดงว่ากำลังช็อค

 

 

มีนาเองก็ทำท่าตกใจเมื่อรู้จากปากเธอเรื่องน้ำทิพย์พร้อมคะยั้นคะยอให้เธอรีบไปหาน้ำทิพย์อีกถึงจะผิดแผนเธอที่ไม่ได้เห็นหน้าน้ำทิพย์ตอนเซ็นใบหย่าแต่เธอมีแผนสำรอง เมื่อเดินเข้ามาในห้องก็อยากปรบมือให้คนป่วยที่เล่นได้สมจริงทั้งคอทั้งแขนดูเหมือนอาการปางตายแต่ใบหน้าคมยังใสกิ๊กไร้รอยฟกซ้ำไม่เนียนเอาซะเลย

หม่ามี๊มาดูป๊าบีหน่อยสิ

ไม่ล่ะ มี๊จะพามาวินกลับบ้านถ้าป๊าเราฟื้นขึ้นมาเมื่อไหร่โทรบอกมี๊ด้วยนะจะได้เอาใบหย่ามาให้เซ็น

พูดจบก็ทำทีจะเดินออกไปนับหนึ่งถึงสามในใจยังไม่เท่าไหร่คนป่วยใกล้ตายก็ลุกขึ้นมากอดเธอเอาไว้เธอหันหน้าไปมองน้ำทิพย์เพราะอยากจะรู้นักว่าเจอศิรินเวอร์ชั่นนี้เข้าไปน้ำทิพย์จะเป็นยังไง

ฟื้นเร็วจังเลยนะคะ แล้วนี่ไม่เจ็บคอแล้วหรอ” เธอเอ่ยถามอย่างกวนๆและทำสีหน้าไม่สนใจใบหน้าคมที่คิ้วตกเลย

ไม่หย่านะคะ บีขอล่ะ

จะเซ็นที่นี่หรือที่เขตดีคะ” เธอแกล้งไม่สนคำพูดของน้ำทิพย์พร้อมถามเรื่องหย่าซึ่งๆหน้า

จะที่ไหนบีก็ไม่เซ็นทั้งนั้น อย่าทำอย่างนี้เลยนะคะบีอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคริสถ้าไม่เห็นแก่บีก็เห็นแก่ลูกได้ไหมคะ อย่าทิ้งบีไปได้ไหม

 

น้ำทิพย์ดึงเธอเข้าไปกอดอีกครั้งแต่ครั้งนี้เขาร้องไห้ออกมาอย่างหนักมีนาและเพื่อนก็ส่งสายตาสงสารมาให้เธอได้แต่ทำหน้านิ่งๆไว้ก่อนจนได้ยินเสียงมาวินร้องไห้เธอเองก็ตกใจยังไม่ทันจะก้มลงไปปลอบก็เป็นน้ำทิพย์ซะเองที่ย่อตัวลงไป

คนเก่งของป๊าร้องไห้ทำไมครับ

มาวินเห็นป๊าบีร้องไห้ มาวินสงสารป๊าบีครับ ป๊าบีเจ็บแผลใช่ไหม

ไม่เอานะครับ ไม่ร้องนะ” 

เห็นมาวินเป็นแบบนี้เธออยากจะอุ้มลูกมากอดจริงๆแต่ยังไม่ทันจะได้ทำอะไรน้ำทิพย์ก็ลุกขั้นมาอย่างเดิมเขามองเธอด้วยดวงตาที่เปอะเปื้อนหยดน้ำตา

 ไม่หย่านะคะที่รัก บีร้องไห้จนเหนื่อยแล้วนะ” 

น้ำทิพย์กอดเธอเอาไว้แน่นอย่างกับกลัวว่าเธอจะหายมันคงจะต้องจบบทเรียนราคาแพงของน้ำทิพย์ได้แล้วล่ะเพราะเท่านี้ก็น่าจะเพียงพอเท่าที่เห็นมาน้ำทิพย์ก็ดูซึมบ้างก็ร้องไห้ทุกครั้งที่ง้อเธอไม่สำเร็จเธอเองก็เหนื่อยที่จะแกล้งแล้วเหมือนกัน

 

 

คริสก็เหนื่อยที่ต้องแกล้งบีแล้วเหมือนกัน



น้ำทิพย์ผละตัวออกจากศิรินร่างบางยิ้มกว้างให้เธอทุกคนในห้องอึ้งไปตามๆกันกับสิ่งที่ศิรินพูดร่างบางก็ยังคงยิ้มอยู่อย่างนั้นไม่พูดอะไรน้ำทิพย์ที่กำลังประมวลคำพูดของคนรักอยู่ก่อนจะเอ่ยถาม

คริสหมายความว่าไงคะ

ก็หมายความว่าอย่างที่พูดนั้นแหละค่ะ

ตกลงก็คือไม่เลิกใช่ไหมคะ

ศิรินพยักหน้าเป็นคำตอบร่างสูงดีใจจนพูดอะไรไม่ถูกเธอดึงศิรินเข้ามากอดโอบเอวบางจนลอยจางพื้นและหมุนเป็นวงกลมดีนะที่เฌอมาลย์มาดึงมาวินให้ถอยห่างออกจากวงกว้างของน้ำทิพย์ไม่นั้นได้โดนลูกหลงแน่

ป๊า! คิดว่าถ่ายเอ็มวีกันอยู่หรือไงเนี่ยมีนาได้ทีก็แซะคนเป็นพ่อ

ก็คนมันดีใจหนิ ถ้าไม่กลัวโดนด่าว่าเวอร์จะปิดโรงบาลฉลองก็ยังได้

เวอร์!!!!!!!!”

มีนาและแก็งพ่อบ้านทุกคนพูดออกมาเป็นเสียงเดียวศิรินเองก็ยิ้มและส่ายหน้าให้กับความเวอร์ของน้ำทิพย์

เห็นม้ะ นี่แค่คิดนะยังประสานเสียงกันขนาดนี้เลยน้ำทิพย์พูดขึ้นก่อนจะหันไปอ้อนศิรินต่อ

ปล่อยได้แล้วบี เพื่อนบีมองกันใหญ่แล้วนะ

ศิรินว่าอย่างเขินๆก็เล่นมาหวานกันต่อหน้าลูกและเพื่อนๆแบบนี้จะไม่ให้เขินได้ยังไงกันแล้วนี่ยังเป็นโรงพยาบาลอีกถึงน้ำทิพย์จะไม่ได้ป่วยจริงก็เถอะร่างสูงเลยยอมปล่อยศิรินเป็นอิสระ

เป็นยังไงบ้างคะกับสามอาทิตย์ที่ผ่านมาน้ำตาหมดตัวหรือยัง

ร้ายนักนะ รู้ไหมบีกินไม่ได้นอนไม่หลับเลย



 “นี่แค่จำลองเหตุการณ์จริงเท่านั้นนะคะถ้ามีคราวหน้าอีกคริสเอาจริง” 

ศิรินยังพูดด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้มแต่ทุกคำที่พูดออกมาทำเอาน้ำทิพย์ถึงกับนิ่งไปบอกได้เลยว่าเธอกลัวศิรินเอามากๆยิ่งรอยยิ้มหวานตอนนี้น่ะนะคนอื่นอาจจะมองว่าน่ารักแต่ใจเธอรู้ดีว่ามันกำลังทำให้เธอชาไปทั้งตัวไม่เอาอีกแล้ว เธอบอกตัวเองย้ำๆว่าจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว





พี่คริสก็แค่จำลองเหตุการณ์ให้พี่บีดูเท่านั้นเอง

คิดบทเอง กำกับเองแล้วยังแสดงเองอีกด้วยนะโดยเฉพาะทุกคนในเหตุการณ์แสดงได้ธรรมชาติกันทุกคน


แก็งพ่อบ้านที่ว่าแน่เจอเจ๊ใหญ่หัวหน้าแม่บ้านเข้าไป

สะอึกกันทุกคน!!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

619 ความคิดเห็น

  1. #339 nuuopor (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:21
    พี่บีบทเรียนครั้งยิ่งใหญ่นะะะ
    #339
    0
  2. #338 Pream_fata (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 19:14
    จำไว้นะคะพี่บี
    #338
    0
  3. #337 Sumbodiie (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 19:07
    จงจำไว้ไม่มีใคร ใหญ่กว่าเมีย555
    #337
    0
  4. #336 MooKky\'s Organo (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 18:36
    แม่ก็คือแม่ค่ะ เล่นใหญ่มากกก
    #336
    0
  5. #335 Niwkoysw (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 13:44
    จำ ไว้ นะ คะ พี่ บี!!!!!!!!!
    555555555
    #335
    0
  6. #334 pmnik (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 11:45
    สะอึกไปทุกคนจริงๆ ความเมียที่แท้จริง
    #334
    0
  7. #333 TIST_CHILL (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 11:23
    อ่ะ ดีแล้วคะที่ดีกัน นี่ลุ้นไปทุกตอน
    #333
    0
  8. #332 Anyaey (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 11:22
    ที่เคร้าไปคืออะไรคะมี้
    #332
    0