END พ่อบ้านใจกล้า [BC]

ตอนที่ 33 : เหนื่อยแล้วเหมือนกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,910
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    28 ม.ค. 60

มีนาเดินกลับเข้ามาในรีสอร์ทกำลังจะเดินตรงไปที่ห้องอาหารก็เห็นน้าๆอาๆนั่งหน้าจ๋อยกันอยู่โดนเฉพาะแก็งพ่อบ้านที่ดูหน้าแต่ละคนเหมือนนักโทษกำลังจะถูกประหารเธอเดินเข้ามาหาศิรินก่อนจะเอ่ยถาม

"มีอะไรกันหรอคะหม่ามี๊"

"ถ้าหม่ามี๊กับป๊าจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้วมีนาจะเสียใจไหมลูก" มีนาไม่เข้าใจในคำถามว่ามันคืออะไร

"ไม่อยู่ด้วยกัน แล้วหม่ามี๊จะไปไหนหรอคะ"

"หม่ามี๊จะเลิกกับป๊าบี"

"หม่ามี๊/คริส/พี่คริส!!!!" 

ทุกคนต่างตกใจในคำพูดของศิรินแต่เจ้าตัวกลับนิ่งไม่พูดอะไรมีนาถึงกับช็อคไปเลยตอนนี้ไม่มีใครพูดอะไรออกได้แต่เงียบกันไปหมดสักพักน้ำทิพย์ก็เดินเข้ามาด้วยท่าทางอารมณ์ดี คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันก่อนจะตรงมาหาศิริน

"มีอะไรกันหรอคะ หน้าเครียดเชียว"

"ทานข้าวเสร็จก่อนแล้วค่อยคุยกัน"


บรรยากาศบนโต๊ะอาหารตอนนี้ตึงเครียดไปหมดมีคนเดียวที่ยิ้มร่าก็คือน้ำทิพย์ผู้ไม่รู้อะไรเลยแต่ใจก็รู้สึกแปลกๆกับอาการของทุกคนเธอไม่ได้เอ่ยถามอะไรจนทานข้าวเสร็จแก็งพ่อบ้านก็ลากเธอออกมาด้านนอก

"มีอะไรกันว่ะ" น้ำทิพย์เอ่ยถาม

"บีแกทำใจดีๆก่อนนะ" เฌอมาลย์พูดเสียงจริงจังจนน้ำทิพย์เริ่มกลัว

"อะไรของมึงเนี่ย จะอำอะไรอีกไม่เล่นนะเว้ย"

"คือ..."

"บีคะ" 

"จ๋า ที่รัก" 

ยังไม่ทันที่เฌอมาลย์จะได้บอกศิรินก็เรียกน้ำทิพย์ซะก่อนร่างสูงเดินเข้าไปหาศิรินทั้งสองคุยกันก่อนจะเดินเลี่ยงไปยังมุมที่ไม่มีคนแม่บ้านทุกคนก็เดินออกมามองดูทั้งสองยืนคุยกันอย่างลุ้นๆ


"มีอะไรจะคุยกับบีหรอคะ" น้ำทิพย์ถามด้วยน้ำเสียงสดใส

"เมื่อคืนบีไม่ได้หนีคริสเที่ยวใช่ไหมคะ" ศิรินถามด้วยน้ำเสียงปกติ

"ไม่หนิคะ บีนอนอยู่ที่สระว่ายน้ำทั้งคืน"

"แน่หรอคะ แน่ใจนะว่าไม่ได้โกหก" ร่างบางปรับเสียงให้ดูจริงจังขึ้นน้ำทิพย์เองรู้สึกว่ามันเริ่มไม่ปกติแล้วเธอรู้สึกว่ามันต้องมีอะไรสักอย่าง

"คริสกำลังอำบีเล่นใช่ไหม"

"ตอบคำถามมาก่อนสิคะ บอกไว้ก่อนนะคะว่าคำตอบมีผลต่อการตัดสินใจ" 


น้ำทิพย์เม้มปากแน่นกำลังคิดว่าควรบอกดีหรือเปล่าเพราะถ้าบอกไปแล้วศิรินยังไม่รู้ความจริงเธอก็ไม่รอดแล้วถ้าไม่บอกแต่ศิรินรู้อยู่แล้วและแกล้งถามเธอก็ไม่รอดอีกเหมือนกัน เหมือนว่าจะคิดนานไปหน่อยจนศิรินต้องเอ่ยเรียก

"ทำไมคิดนานจังคะ คำถามมันตอบยากขนาดนั้นเลยหรอ" ถ้าฟังดีๆน้ำเสียงของศิรินมันดูตัดพ้อนิดๆ

"บียอมรับก็ได้ค่ะว่าเมื่อคืนบีแอบไปเที่ยวมา" 

มาถึงขนาดนี้แล้วเธอเลือกที่จะไม่โกหกล่ะกันอะไรจะเกิดก็จะยอมรับไว้เองแต่จะไม่โกหกเด็ดขาดเพราะไม่นั้นทุกอย่างอาจจะแย่ลงกว่าเดิม

"นอกจากหนีเที่ยวแล้วมีอย่างอื่นอีกไหมคะ" 

"จะว่ามีก็มีค่ะ" น้ำทิพย์ก้มหน้าไม่กล้าสบตาศิริน

"อะไรคะ" ขอบตาศิรินเริ่มร้อนผ่าวเธอไม่อยากจะได้ยินคำตอบเลยแต่อยากรู้ว่าน้ำทิพย์ยังจะทำตัวแบบเดิมอีกหรือเปล่า

"บีขอโทษค่ะคริส" น้ำทิพย์คว้าร่างบางมากอดไว้ "ขอโทษ"

ไม่ต้องถามอะไรต่อก็พอจะรู้ว่ามันเรื่องอะไรน้ำตาที่เก็บไว้มันกำลังไหลช้าๆเธอกับน้ำทิพย์แต่งงานกันมาหลายปีเมื่อก่อนเธอพอจะเข้าใจว่ามันก็เป็นธรรมดาของน้ำทิพย์สาวสุดฮอตที่ก่อนแต่งงานใครต่อใครก็เตือนเธอเรื่องเสือผู้หญิงแต่เธอก็ไม่สนเพราะคิดว่าเธอจะปราบน้ำทิพย์ได้ แต่มาวันนี้มันไม่ใช่เลยน้ำทิพย์ก็ยังเป็นเหมือนเดิมถึงแม้จะมีลูกแล้วก็ยังไม่เลิก



"เราเลิกกันเถอะ"

ประโยคสั้นๆที่หลุดออกจากปากศิรินไม่ต้องมีการขยายความอะไรต่อน้ำทิพย์นิ่งไปเหมือนใจหยุดเต้นมือบางค่อยๆผละเธอออกศิรินเงยหน้ามองเธอด้วยน้ำตาก่อนจะถอดแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายออกช้าแต่น้ำทิพย์ก็คว้ามือเธอให้หยุด

"ไม่ๆ อย่าทำอย่างนี้สิคริส"

"ปล่อย!"

"ขอร้องล่ะ ไม่เลิกนะคะ" น้ำทิพย์พูดเสียงสั่นเครือเธอเสียศิรินไปไม่ได้จริงๆเมื่อคืนมันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบเท่านั้นเธอไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิด

"ไหนคริสบอกว่าจะไม่ถอดแหวนวงนี้ออกถ้าวันไหนที่คริสถอดมันแปลว่าคริส..ไม่ได้รักบีแล้ว" ท้ายประโยคน้ำทิพย์พูดเสียงเบาจนมันแทบจะเหมือนเสียงกระซิบ

"บีจะมาโทษคริสไม่ได้นะ ทุกอย่างมันเป็นเพราะบีทั้งนั้น"

"บีขอโทษ" น้ำทิพย์ดึงศิรินเข้ามากอดอีกรอบและกอดแน่นกว่าเดิมเหมือนกว่าว่าเธอจะหาย "ไม่เลิกนะคะ"


"เจอกันที่เขตตอนกลับกรุงเทพนะคะ"




15%



ศิรินพูดจบก็ผลักน้ำทิพย์ออกกำลังจะเดินหนีแต่อีกคนก็เอ่ยรั้งเธอด้วยคำถามซึ่งเขาคงคิดว่ามันน่าจะทำให้ศิรินตัดสินใจใหม่

แล้วลูกล่ะ คริสไม่สงสารลูกหรอน้ำทิพย์เอาลูกมาอ้างทันที

คริสจะให้ลูกเลือกค่ะว่าจะอยู่กับใคร

ศิรินตอบโดยไม่หันหน้าไปมองน้ำทิพย์เห็นว่าน้ำทิพย์ไม่พูดอะไรต่อเธอก็เดินออกมาทันทีทุกคนที่ยืนลุ้นอยู่เห็นน้ำทิพย์ก้มหน้าร้องไห้ก็พอจะรู้คำตอบ แก็งพ่อบ้านรีบพากันเดินเข้าไปหาน้ำทิพย์ทันทีเฌอมาลย์ตบไหล่เพื่อนเบาๆเป็นการปลอบใจ

ขอโทษนะเฮีย..ไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้อ่ะจีน่าก้มหน้าสำนึกผิด

เกี่ยวอะไรกับมึงว่ะจอนอ

ก็..เค้าทำแผนแตกเอง

จีน่าว่าก้มจะก้มหัวและหลับตาทันทีเพราะไม่รู้น้ำทิพย์จะถีบหรือตบหัวถ้าเป็นทั้งสองอย่างเธอยอมน้ำทิพย์ยกมือปาดน้ำตาก่อนจะถอนหายใจออกมา

คริสยังโกรธอยู่ แกรอคริสใจเย็นค่อยคุยกันอีกทีนะเฌอมาลย์บอกเพื่อนถึงจะรู้ว่าศิรินพูดคำไหนคำนั้น

 

 

แม่บ้านทั้งสี่พากันเดินเข้ามาหาศิรินไม่มีใครกล้าถามอะไรเพราะศิรินดูนิ่งจนน่าขนลุกขนาดรฐาที่เป็นเพื่อนกันมายังแอบกลัวเลย แต่ก็เป็นหน่วยกล้าตายเดินเข้ามานั่งข้างๆศิริน

คิดดีแล้วหรอที่จะเลิกกับบีศิรินหันหน้าไปมองรฐาก่อนจะยิ้มจางๆ

คริสคิดดีแล้วหญิง

แต่พี่สองคนแต่งงานกันมาจะยี่สิบปีแล้วนะกวางพูดเตือนสติศิริน

คุณคริสคะเมย์ว่าค่อยๆคุยกันดีไหมคะ อย่างน้อยก็เห็นแก่ลูก

ช่าเห็นด้วยนะพี่คริส ลูกยูต้องไม่โอเคแน่ๆ

ศิรินมองและรับฟังความคิดเห็นของทุกคนมันก็มีเหตุผลมากพอที่จะไม่ทำให้เธอเลิกกับน้ำทิพย์ในเมื่อเธอตัดสินใจไปแล้ว

ขอบคุณทุกคนนะ แต่คริสตัดสินใจแล้ว

ศิรินลุกขึ้นทันทีตอนนี้เธออยากอยู่คนเดียวพวกเพื่อนก็ได้แต่มองหน้ากันก่อนจะส่ายหน้าไปมามองตามแผ่นหลังของร่างบางก็ต้องถอนหายใจออกมาพร้อมกันว่าจะพูดยังไงศิรินก็ไม่เปลี่ยน เรื่องใจแข็งคงต้องยกให้เธอเป็นที่หนึ่งเลยแหละ

 

ร่างบางทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตรงระเบียงสายตาเหมอมองออกไปเธอคิดว่าลมที่พัดผ่านใบหน้าจะทำให้สดชื่นขึ้นแต่ไม่เลยสักนิด ก่อนจะรู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังยืนอยู่ข้างๆเธอแต่ศิรินก็ไม่ได้หันไปมอง

หม่ามี๊มีนาคุกเข่าลงไปเลื่อนมือไปกุมมือศิรินเอาไว้ ไม่เลิกกับป๊าบีได้ไหมคะน้ำตาที่กั้นไม่ให้ไหลตอนนี้คงไม่มีประโยชน์อีกแล้วมีหน้าซบหน้าลงบนตักของศิริน

ไม่ร้องไห้สิคะคนเก่งศิรินลูบหัวมีนาอย่างแผ่วเบา

หม่ามี๊ก็บอกมาก่อนสิคะว่าจะไม่เลิกกับป๊าบีมีนาสะอื้นแทบจะพูดไม่เป็นประโยคก่อนจะเงยหน้ามามองศิริน ร่างบางไม่ตอบคำถามของมีนาเพียงมองหน้าลูกสาวนิ่งๆ

ตอบมาสิคะว่าจะไม่เลิกตอนนี้มีนาเริ่มจะพูดเสียงดังคงเป็นเพราะได้นิสัยอารมณ์ร้อนมาจากน้ำทิพย์ทำให้เธอคุมสติตัวเองได้ไม่ค่อยเก่ง

อย่าเงียบสิหม่ามี๊..ตอบมีนามาสิมีนาร้องไห้หนักกว่าเดิม ศิรินเห็นลูกร้องไห้ก็จะร้องตามเธอแงนหน้าขึ้นกระพริบตาไม่ให้น้ำตาไหล

หม่ามี๊ไม่รักมีนาแล้วหรอคะคำถามนี้ทำให้ศิรินชะงักไปเธอยกมือมากุมหน้ามีนาไว้

มีนาฟังหม่ามี๊นะ ถึงหม่ามี๊กับจะเลิกกันแต่หม่ามี๊ก็รักหนูนะ..รักที่สุด

ถ้ารักแล้วทำไมไม่ทำตามที่มีนาขอล่ะคะ

ป๊าบีทำผิดสัญญาหม่ามี๊ก็ต้องทำแบบนี้แหละ มีนาเข้าใจหม่ามี๊นะมีนามองหน้าศิรินอย่างไม่อยากจะเข้าใจเลยสักนิดเธอไม่อยากจะรับรู้เรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ ไม่เข้าใจเลยว่าผู้ใหญ่เขาคิดอะไรกันอยู่

 

 

น้ำทิพย์ทรุดตัวลงนั่งที่โซฟาเหมือนคนหมดแรงเธอไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อคิดไม่ถึงว่าเรื่องมันจะบานปลายขนาดนี้เธอไม่โทษจีน่าหรอกแต่โทษตัวเองมากกว่าถ้าเธอยับยั้งชั่งใจสักนิดเรื่องแบบนี้คงไม่เกิด ถ้าย้อนเวลาได้เธอจะไม่ชวนพวกเพื่อนๆไปเที่ยวเลย

ป๊าบีครับมาวินที่เดินจูงมือเฌอมาลย์มาก็วิ่งขึ้นมานั่งบนตักเธอน้ำทิพย์รีบปาดน้ำตาออกไม่อยากให้ลูกเห็น

ว่าไงครับเธอพยายามทำเสียงให้ดูสดใส

มาวินหาหม่ามี๊ไม่เจอครับเด็กชายตัวน้อยทำหน้าจะร้องไห้ก็เขาติดศิรินยิ่งกว่าอะไรดี

ง่วงนอนหรอครับมาวินพยักหน้าและขยี้ตาเพราะนี่ก็จะบ่ายแล้วตามประสาเด็กก็ง่วงเป็นธรรมดาน้ำทิพย์ลูบหัวลูกชายก่อนจะอุ้มมาวินขึ้นมาเธอมองหน้าเฌอมาลย์เล็กน้อยแค่สบตาก็รู้แล้วว่าเพื่อนเป็นห่วงเธอเพียงแค่ยิ้มบางๆให้

เดี๋ยวป๊าบีพาขึ้นไปนอนนะครับ

 

น้ำทิพย์อุ้มมาวินขึ้นมาบนห้องกว่าจะมาถึงมาวินก็หลับซบไหล่ของเธอไปแล้วมือเรียวกำลังจะไขประตูแต่คนด้านในก็เปิดมันออกมาซะก่อนต่างคนต่างชะงักสบตากันแต่ไร้ซึ่งคำพูดก่อนที่น้ำทิพย์จะพูดขึ้นทำลายความเงียบ

บีพาลูกมานอนน่ะ

ศิรินหลบทางให้น้ำทิพย์เดินเข้ามาร่างสูงอุ้มมาวินมานอนบนเตียงก่อนจะหันไปหาศิรินร่างบางเดินมาห่มผ้าให้ลูกและปรับอุณภูมิของแอร์ให้พอดีแต่ยังไม่ทันจะเดินออกไปแขนสองข้างของน้ำทิพย์ก็กอดเอวบางของเธอไว้ รับรู้ถึงหยดน้ำตาที่หยดลงบนไหล่ของเธอ

อย่าไปเลยนะ บีอยู่ไม่ได้อ่ะถ้าไม่มีคริส

 

 

มีนานั่งตากลมที่ใต้ต้นไม้มาเป็นชั่วโมงแล้วเธอไม่มีท่าว่าจะลุกไปไหนจนพรีมเดินมานั่งลงข้างๆมีนาก็เพียงหันไปมองและหันกลับไปมองทะเลเหมือนเดิมตอนนี้เธอไม่ร้องไห้แล้วแต่ใจเธอมันกำลังร้องแทนคิดถึงหน้าศิรินที่ได้แต่บอกว่ารักเธอกับน้องแต่ก็ยังจะหย่ากับน้ำทิพย์แค่นี้ก็เจ็บจนร้องไห้ไม่ออก

ให้เราอยู่เป็นเพื่อนนะ

พรีมเองก็ไม่รู้จะปลอบใจยังไงเลยขออยู่เป็นเพื่อนแทนล่ะกันทั้งสองนั่งนิ่งไม่มีใครพูดอะไรออกมาอีกจนมีนาลุกขึ้นจะเดินกลับพรีมเองก็ลุกขึ้นเดินตามเห็นมีนาเศร้าเธอก็พลอยเศร้าไปด้วย

 

 

น้ำทิพย์ยืนอยู่ริมสระน้ำช่วงเวลานี้ไม่ค่อยมีคนเธอเลยออกมาเดินคิดอะไรเรื่อยเปื่อยหันไปมองด้านบนที่มันตรงกับห้องของศิรินเป็นพักถึงแม้ร่างบางจะไม่ได้ยืนตรงระเบียงก็ตาม

ป๊า!” น้ำทิพย์หันไปตามเสียงเรียกเห็นมีนายืนมองเธอด้วยสายตาที่ยากคาดเดา

 

พรีมที่เดินตามมีนามาก็คาดกันเธอหันซ้ายหันขวามองหามีนาแต่ก็ไม่เจอคงเป็นเพราะขามีนาที่ยาวกว่าทำให้เดินไวจนเธอตามไม่ทัน พรีมเดินเข้ามาในรีสอร์ทเจอเข้ากับเฌอมาลย์และรฐาพอดี

พ่อคะ แม่คะ เห็นมีนาไหมคะ

ไม่เห็นนะ มีอะไรหรือเปล่าลูกรฐาเอ่ยถาม

เปล่าค่ะ พรีมเห็นมีนาดูเศร้าเลยอยากจะอยู่เป็นเพื่อนแต่พอเดินกลับมาก็หามีนาไม่เจอแล้ว

พี่เขาคงอยู่แถวๆนี้แหละเฌอมาลย์ตอบก่อนจะลูบหัวลูกสาว

แล้วนี่พ่อกับแม่จะไปไหนคะ

พอดีเมื่อวานแม่เขาบ่นอยากได้ของฝากพ่อเลยจะพาไปซื้อ ไปกับพ่อไหม

ไม่ค่ะ พรีมอยากอยู่เป็นเพื่อนมีนาเฌอมาลย์หันไปมองรฐาก่อนจะยิ้มให้กันเมื่อพรีมไม่ไปเธอสองคนเลยไปกันเองส่วนพรีมก็ยังเดินตามหามีนา

 

 

ป๊าทำอย่างนี้ได้ยังไง รู้ไหมว่าหม่ามี๊เสียใจแค่ไหนมีนาขึ้นเสียงใส่น้ำทิพย์สองมือก็ผลักร่างสูงจนเซแต่น้ำทิพย์ก็ไม่ขัดขืนและไม่โกรธลูกด้วยเพราะมันคือความจริงเธอทำศิรินเสียใจจริง

อย่าเงียบดิป๊า! ช่วยทำอะไรให้มันดีขึ้นหน่อยได้ไหม!!”

จะให้ป๊าทำยังไงล่ะหม่ามี๊เขาตัดสินใจไปแล้ว

ตอนนี้ทั้งสองทะเลาะกันเสียงดังไม่สนว่าใครจะมาได้ยินมีนามองหน้าน้ำทิพย์อย่างไม่พอใจถ้าไม่ติดว่าเป็นพ่อเธอคงชกหน้าน้ำทิพย์ไปแล้วสองมือได้แต่ทุบตีน้ำทิพย์อย่างไม่คิดจะหยุดคนเป็นพ่อก็ปล่อยให้ลูกตีอยู่อย่างนั้นจนกว่ามีนาจะพอใจ

มีนาพอได้แล้วพรีมวิ่งเข้ามาห้าม

ป๊ามันขี้ขลาด! แค่นี้ก็ยอมแพ้แล้วหรอ!”

มีนาพรีมรีบปรามมีนาไว้ก่อนน้ำทิพย์แต่คนอย่างมีนาได้อารมณ์ร้อนแล้วดับง่ายๆซะที่ไหนล่ะ เธอพุ่งตัวเข้าไปพักน้ำทิพย์จนตกลงไปในสระ พรีมเองก็ตกใจจนต้องยกมือปิดปาก

มีป๊าขี้แพ้แบบนี้! สู้ไม่มีจะดีซะกว่า!” พูดจบเธอก็เดินฟึดฟัดออกไปพรีมที่ยืนอยู่ก็ไม่รู้จะไปทางไหนดีก่อนจะวิ่งตามมีนาไปเพราะไม่รู้ว่ามีนาจะไปทำอะไรอีก


ร่างสูงค่อยๆขึ้นมาจากสระก่อนจะเดินมานั่งที่เตียงสำหรับนอนอาบแดดเธอมันขี้ขลาดแบบที่มีนาว่าจริงๆแค่ศิรินบอกเลิกถึงกับจะยอมน้ำทิพย์คิดได้ก็บอกกับตัวเองว่าตราบใดที่เธอไม่ยอมเซ็นใบหย่าศิรินก็เลิกกับเธอไม่ได้อยู่ดี น้ำทิพย์นั่งตัวเปียกอยู่อย่างนั้นจนมีมือบางเอาผ้าเช็ดตัวมาคลุมให้น้ำทิพย์ยกยิ้มก่อนจะหันหน้าไป

เมย์

มานั่งตัวเปียกทำไมตรงนี้คะน้ำทิพย์หุบยิ้มก่อนจะหันกลับมาอย่างเดิม

ขอบคุณนะคะ

อย่ายอมแพ้สิคะ ถึงคุณคริสจะใจแข็งแต่เชื่อเมย์นะคะว่าเขาไม่ใจร้ายกับบีหรอกน้ำทิพย์ยิ้มให้บางๆกำลังใจจากคนรอบข้างทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น

 

 

 

ตั้งแต่วันนั้นจนกลับกรุงเทพนี่ก็สองอาทิตย์แล้วที่น้ำทิพย์เลี่ยงที่จะไม่ไปเขตกับศิรินเธออ้างว่างานเยอะและมีประชุมกับลูกค้าศิรินเองก็ไม่เชื่อแต่น้ำทิพย์ก็ยืนยันว่าไม่ไปจนกว่าจะว่างจริงๆ ทำให้ร่างบางต้องรอเธอถามน้ำทิพย์ย้ำๆทุกกวันเรื่องการหย่าแต่ร่างสูงก็ทำได้เพียงเดินหนีหรือไม่ก็หลับใส่

บี

ศิรินเอ่ยเรียกน้ำทิพย์แต่อีกคนไม่หยุดที่จะฟังเธอน้ำทิพย์รีบเดินขึ้นไปด้านบนไม่อยากฟังเรื่องที่ศิรินจะขอหย่าแต่ก็ต้องหยุดกับคำพูดของศิริน

คริสอยากเคลียทุกอย่างก่อนที่ลูกจะเปิดเทอม

น้ำทิพย์ยืนนิ่งศิรินคิดว่าน้ำทิพย์คงได้ยินแล้วเธอเดินเลี่ยงเข้าไปที่ห้องครัวเพื่อเตรียมมื้อเย็นน้ำทิพย์หันมามองเธอไม่เจอร่างบางแล้วสองขาไร้เรี่ยวแรงที่จะเดินเธอแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้น

 

 

อีกสองวันมีนาและมาวินก็จะเปิดเทอมแต่น้ำทิพย์ก็ไม่มีทีท่าว่าจะคุยกับเธอเรื่องแต่งงานศิรินอาบน้ำแต่งตัวเสร็จน้ำทิพย์ก็ยังไม่กลับมาเธอรอที่จะพูดเรื่องหย่ากับเขาแต่เหมือนว่าน้ำทิพย์จะหลบเลี่ยงตลอดศิรินเลยตัดสินใจจะรอจนกว่าน้ำทิพย์จะกลับมา เธอเกือบจะหลับเสียงประตูก็เปิดออกมาซะก่อน

คริสมีเรื่องจะคุยด้วย..อื้ออ

เรียวปากร้อนบดจูบศิรินจนเธอไม่ได้ตั้งตัวสองมือก็ตีไหล่น้ำทิพย์อีกคนก็ไม่ปล่อยก่อนจะลุกล้ำเข้าไปมากกว่านี้ น้ำทิพย์ผลักให้เธอมาที่เตียงกดเธอนอนราบลงไปสองมือปัดป่ายปลุกอารมณ์ของศิริน ร่างบางผลักอกน้ำทิพย์ออกเธอมองหน้าน้ำทิพย์พร้อมหอบหายใจ

คิดว่าทำแบบนี้แล้วคิดจะเปลี่ยนใจหรอคะ

บีรักคริสนะคะเสียงของน้ำทิพย์สั่นนิดๆ

ร่างสูงไม่รอให้ศิรินได้ตอบอะไรกับมาเธอยังดำเนินเพลงรักต่อศิรินเองก็ไม่ได้ขัดขืนหรือห้ามแต่อย่างใดสองร่างกอดรัดกันเสียงครางที่ดังลั่นห้องกิจกรรมรักดูจะไม่มีที่สิ้นสุดทั้งสองปล่อยมันไปตามความต้องการของตัวเอง

 

 

น้ำทิพย์แต่งตัวไปทำงานอย่างอารมณ์ดีกว่าทุกวันจะไม่ให้อารมณ์ดีได้ยังไงศิรินเป็นคนอาบน้ำและแต่งตัวให้เธอเองกับมือและร่างบางก็ยิ้มให้เธอเหมือนว่าเราสองไม่มีเรื่องทะเลาะกันเกิดขึ้น ซึ่งถือเป็นสัญญานที่ดีศิรินอาจจะเปลี่ยนใจไม่หย่ากับเธอแล้วก็ได้

ขอบคุณนะคะน้ำทิพย์ก้มลงหอมแก้มศิรินก่อนจะจูงมือคนรักลงมาด้านล่าง

 

มีนามองน้ำทิพย์และศิรินที่ยิ้มให้กันแต่มันก็รู้สึกแปลกๆเมื่อวานยังเห็นหลบหน้ากันอยู่เลยแล้ววันนี้กลับมานั่งยิ้มให้กันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเธอว่ามันต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ น้ำทิพย์ทานข้าวเสร็จก็เตรียมจะออกไปทำงานมีนาก็รีบตามมา

เดี๋ยวป๊า

ว่าไงคะคุณลูกสาว

นี่ป๊ากับหม่ามี๊ดีกันแล้วหรอมีนาถามออกไปอย่างไม่มั่นใจ

ก็ใช่นะสิ ไม่ดีใจหรือไงน้ำทิพย์ตอบอย่างอารมณ์ดี

มันแปลกๆนะป๊า อยู่ๆก็ดีกันง่ายๆแบบนี้ป๊าไม่คิดว่ามันแปลกบ้างหรอน้ำทิพย์ยิ้มให้กับความสงสัยของลูกสาวก่อนจะโน้มตัวไปกระซิบที่ข้างหูว่าเธอง้อศิรินยังไง

หายสงสัยหรือยัง ป๊าไปทำงานก่อนนะ

 

 

แต่มีนาก็ยังว่ามันแปลกอยู่ดีโกรธกันอยู่แล้วยอมง่ายๆแบบนี้ก็มีหรอเธอว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านั้นแต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไรร่างบางเดินกลับเข้ามาในบ้านจะถามศิรินก็ไม่กล้าเธอเลยรอดูก่อนว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าเธอรู้ว่าหม่ามี๊ของเธอไม่มีทางจะใจอ่อนง่ายขนาดนี้

 

 

ตอนนี้ก็สิบเอ็ดโมงศิรินเดินลงมาพร้อมมาวินที่แต่งตัวเหมือนจะออกไปไหนสักที่มีนาละสายตาจากจอทีวีมามองศิรินทั้งสองก็เดินมาหาเธอ

หม่ามี๊จะไปไหนคะ

ไปแต่งตัวก่อนเดี๋ยวจะบอก

มีนาว่าหม่ามี๊ของเธอดูแปลกไปทั้งรอยยิ้มคำพูดและน้ำเสียงแววตาอีกทุกอย่างที่เป็นศิรินตอนนี้มันแปลกไปจากเดิมเธอรู้สึกว่ามันต้องเกิดเรื่องไม่ดีแน่ๆแต่ภาวนาขอให้ไม่เป็นอย่างที่คิด มีนาเดินเข้าไปในห้องแล้วก่อนจะเดินออกมาแต่ก็ต้องชะงักเท้าไว้ก่อนเมื่อได้ยินเสียงศิรินคุยโทรศัพท์

 

เจอกันที่เขตนะคะ ถ้าบีไม่มาบีก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะได้อยู่กับลูกอีกค่ะ

 

มีนาเข้าใจแล้วพอศิรินวางสายเธอก็กลับเข้ามาในห้องเดินวนไปวนมาศิรินกำลังใช่เธอและมาวินเป็นข้อต่อรองถึงพ่อกับแม่เธอจะหย่ากันแต่เธอก็ต้องเลือกอยู่ดีว่าจะอยู่กับใครซึ่งเธอเลือกไม่ได้บางทีเธอก็อยากเป็นมาวินนะที่ไม่ต้องมารับรู้อะไรแบบนี้ มือเรียวคว้าโทรศัพท์มาโทรหาน้ำทิพย์

ฮัลโหลป๊า

มีนาอยู่ไหนลูก

ป๊าฟังมีนานะ ป๊าห้ามไปที่เขตเด็ดขาดยังไงก็ห้ามไปเข้าใจไหมป๊ามีนาเอ่ยบอกอย่างจริงจัง

แต่มี๊เขา..”

เรื่องนั้นมีนารู้

แล้วมีนาจะให้ป๊าทำยังไงป๊าเสียเราสามคนไปไม่ได้หรอกนะ

แกล้งป่วยไปเลยป๊า

จะป่วยได้ยังไงเมื่อเช้าคริสก็เห็นว่าป๊ายิ้มหน้าบานก่อนออกจากบ้าน

มีนากัดเล็บตัวเองคิดหาทางช่วยให้ทั้งสองไม่ต้องหย่ากันสองขาก็เดินวนไปวนมาก่อนที่สองมองของเธอมันจะคิดอะไรออกแต่ก็ไม่รู้ว่าวิธีนี้น้ำทิพย์จะยอมทำตามหรือเปล่ามีนาเอ่ยบอกรายละเอียดและตอนนี้ก็อยู่ที่น้ำทิพย์จะตัดสินใจว่าจะทำตามแผนเธอหรือเปล่า

ตกลง ยังไงมีนาถ่วงเวลาหม่ามี๊ไว้ก่อนนะ

 

 

สามแม่ลูกนั่งรอน้ำทิพย์ที่เขตใกล้เวลานัดเข้ามาทุกทีแต่น้ำทิพย์ก็ยังไม่โผล่มาขนาดเธอเผื่อเวลาให้ขนาดนี้แล้วยังจะมาช้าอีกแต่ไม่เป็นไรสถานที่ราชการปิดตั้งห้าโมงเย็นยังไงเธอก็จะรอ

หม่ามี๊ครับ เรามาทำอะไรที่นี่หรอครับมาวินกระตุกชายเสื้อศิรินเอ่ยถามอย่างงงๆ

ทำธุระครับ

ธุระอะไรหรอครับศิรินหันมามองมีนาซึ่งลูกสาวของเธอก็เบือนหน้าหนีไม่ได้ช่วยอะไรเธอเลย

หม่ามี๊นัดป๊าบีมาเซ็นเอกสารสำคัญครับ

 

เสียงโทรศัพท์ของศิรินก็ดังขึ้นร่างบางควานหามันในกระเป๋าเห็นเป็นเบอร์แปลกซึ่งไม่ใช่เบอร์โทรศัพท์มือถือแน่นอน เธอครุ่นคิดก่อนจะกดรับสายและกรอกเสียงลงไป

คุณเป็นภรรยาของคุณน้ำทิพย์หรือเปล่าคะ

ใช่ค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ

คุณน้ำทิพย์ประสบอุบัติเหตุตอนนี้อยู่ในห้องไอซียูค่ะ

โทรศัพท์ล่วงจากมือศิรินทันทีขอบตามีน้ำใสๆเอ่อคลอมีนายิ้มก่อนจะทำหน้าตกใจเพราะรู้ว่าน้ำทิพย์กำลังทำตามแผนมีนารีบเข้ามาถามศิรินว่าเกิดอะไรขึ้น ศิรินก็ตอบเสียงสั่นว่าน้ำทิพย์อยู่โรงพยาบาลเธอเลยบอกให้ศิรินรีบไปหาน้ำทิพย์

 

 

พอศิรินมาถึงพยาบาลก็บอกว่าย้ายน้ำทิพย์มาที่ห้องพักฟื้นแล้วมีนาเดินเข้าไปคนแรกและตามมาด้วยศิรินแต่ห้องก็มีแก็งพ่อบ้านยืนอยู่ แขนน้ำทิพย์ถูกพันไว้ไหนจะปลอกที่คออีกอาการหนักพอดูศิรินยืนนิ่งไม่ได้เดินเข้าไปหา

หม่ามี๊ครับ ป๊าบีเป็นอะไรหรอครับมาวินกระตุกมือเธอและถามอย่างสงสัยที่เห็นป๊าตัวเองนอนไม่ขยับตัวเลย

ไม่สบายนิดหน่อยครับ

แล้วป๊าบีจะเป็นอะไรมากไหมครับ

ไม่หรอกครับ ป๊าบีเก่งจะตายไม่ตายง่ายๆหรอกครับ

คำพูดของศิรินเล่นเอามีนาและแก็งพ่อบ้านสะดุ้งไปตามๆกันน้ำทิพย์เองที่นอนอยู่ก็จุกไปเลยแต่ก็ไม่สามารถจะลืมตาขึ้นมาได้เธอคิดว่าศิรินอาจจะพูดไปอย่างนั้นไม่ได้คิดอะไรมีนารู้สึกว่าทั้งห้องมันเงียบเกินไปเลยพูดขึ้น

หม่ามี๊มาดูป๊าบีหน่อยสิ

ไม่ล่ะ มี๊จะพามาวินกลับบ้านถ้าป๊าเราฟื้นขึ้นมาเมื่อไหร่โทรบอกมี๊ด้วยนะจะได้เอาใบหย่ามาให้เซ็นศิรินหันหลังจะเดินกลับคนป่วยที่ดูอาการหนักลุกพรวดขึ้นมาก่อน

เดี๋ยวค่ะคริส

น้ำทิพย์ดึงปลอกคอออกและลุกมากอดรั้งศิรินไว้เธอรู้สึกว่าครั้งนี้ศิรินเอาจริงเธอไม่อยากให้มันจบลงแค่นี้ยังไงเธอก็ไม่ยอม ร่างบางแอบยิ้มก่อนจะหันมามองน้ำทิพย์ด้วยใบหน้านิ่งๆ

ฟื้นเร็วจังเลยนะคะ แล้วนี่ไม่เจ็บคอแล้วหรอ

ไม่หย่านะคะ บีขอล่ะ

จะเซ็นที่นี่หรือที่เขตดีคะศิรินยังคงเอ่ยถามด้วยใบหน้าเรียบเฉยมีเพียงรอยยิ้มที่มุมปากเท่านั้น

จะที่ไหนบีก็ไม่เซ็นทั้งนั้น อย่าทำอย่างนี้เลยนะคะบีอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคริสถ้าไม่เห็นแก่บีก็เห็นแก่ลูกได้ไหมคะ อย่าทิ้งบีไปได้ไหม



น้ำทิพย์ดึงศิรินเข้ามากอดและร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายมาวินที่จับมือศิรินอยู่ก็เงยหน้าคนเป็นพ่อไม่เข้าใจว่าทั้งสองคุยอะไรกันแต่เห็นน้ำทิพย์ร้องไห้ก็ดันร้องตามออกมาซะงั้นดูเหมือนจะร้องหนักกว่าน้ำทิพย์ด้วยจนน้ำทิพย์ต้องผละออกมาย่อตัวลงมาหามาวิน

คนเก่งของป๊าร้องไห้ทำไมครับ

มาวินเห็นป๊าบีร้องไห้ มาวินสงสารป๊าบีครับ ป๊าบีเจ็บแผลใช่ไหม

ไม่เอานะครับ ไม่ร้องนะบอกลูกไม่ให้ร้องแต่ตัวเองก็ร้องออกมาแบบนี้ลูกจะหยุดได้ยังไงน้ำทิพย์ปาดน้ำตาบนใบหน้าของมาวินก่อนจะลุกขึ้นยืนอีกครั้ง

ไม่หย่านะคะที่รัก บีร้องไห้จนเหนื่อยแล้วนะ น้ำทิพย์กอดศิรินอีกครั้งแต่ศิรินไม่ได้ยกมือขึ้นมากอดเธอเลยสักนิด



คริสก็เหนื่อยที่ต้องแกล้งบีแล้วเหมือนกัน




ไรท์ก็เหนื่อยที่จะแกล้งรีดให้ใจหายเล่นแล้วเหมือนกัน


ก็บอกแล้วว่าไม่มาม่า

แค่หน่วงทั้งตอนแล้วแฮปปี้กับประโยคสุดท้ายเท่านั้นเอง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

619 ความคิดเห็น

  1. #525 Jan_24 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 23:00
    ร้ายกาจ ~
    #525
    0
  2. #331 Davilaacaca (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 00:09
    หูยยยยย แกล้งแบบนี้แรงไปนะ สงสารลูกอ่ะ
    #331
    0
  3. #330 bellchanun (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 19:28
    หม๊ามี๊อแสบสุดๆ มีนาก็ทำไม่ได้ ป๊าหรอ อย่าหวังเลย 555555555555555555
    #330
    0
  4. #329 Niwkoysw (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 17:40
    ไรท์!!!!!!!หักมุมแบบนี้ก็ได้หรอ รีดเสียน้ำตาไปเท่าไหรรู้มั้ยยยย555555
    #329
    0
  5. #328 muksaliltip (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 15:47
    ช๊อตนี้กุตายหว่ะ!!! 555555
    #328
    0
  6. #327 Noowichuda (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 14:11

    พีคยิ่งกว่าาาาาาาาาาาาาาาาาาา 

    #327
    0
  7. #326 _palm_10 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 13:46
    อ้าวไรท์!!!!!!!!
    #326
    0
  8. #325 DaovoneSengdavon (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 13:00
    5555สงสารบีเมียแกล้ง
    #325
    0
  9. #324 hwang3007 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 12:59
    555555555555555555555555555555555555555555555555588 ไรท์! เอาซะเราเชื่อเลย 5555555555555555555555555555555555555555555555555 5555555555555555555555555555555555555555555555555
    #324
    0
  10. #323 namwhan_ka (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 12:36
    พี่คริสแกล้งเฉยๆจริงๆใช่มะ
    #323
    0
  11. #322 Sumbodiie (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 12:12
    โหยยยยยยย ไรท์!!!!!!!!!!!!!!! ตกใจหมด!
    #322
    0
  12. #321 simmmmmmme (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 12:07
    ห้ะ !!! ชอบใจประโยคสุดท้ายไปอี๊กกกก >\\<
    #321
    0
  13. #320 MooKky\'s Organo (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 11:33
    ชั้นรักประโยคสุดท้ายมากที่สุด รักมาก 5555
    #320
    0
  14. #319 Anyaey (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 11:33
    มี้หลี้นแรงมาก. ที่เคร้าไปคืออะไร!!!! มี้นะมี้
    #319
    0
  15. #318 pmnik (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 11:26
    โอ้ยยยยยย นี่ก็ลุ้นเหนื่อย แกล้งกันแรงนะค่ะไรท์ งืออออ
    #318
    0
  16. #317 Pream_fata (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 11:26
    ร้ายเกิ๊นนนนรับไม่ได้
    #317
    0
  17. #316 ออย (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 11:22
    โหยหัวใจหยุดเต้นไปแล้ว พอเห็นตอนสุดท้าย หัวใจกลับมาเต้นแล้ว



    เว้ยไรท์เเต่งดีมาก สมหน้าอีพี่บี เจอของจิง แกล้งส่ะหัวใจเกือบหยุดเต้น 5555
    #316
    0
  18. #315 Ampz.S (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 11:19
    มี๊แกล้งได้เจ็บแสบมากกก
    #315
    0
  19. #313 Cake Siriphaksophon (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 11:04
    พี่บีคงเข็ดไปอีกนานน
    #313
    0
  20. #312 NKNiii (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 11:01
    โหยไรท์เขาเขาเสียน้ำตานะ
    #312
    0
  21. #311 TIST_CHILL (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 10:55
    อ้าวสรุปแกล้ง โอ้ยร้องไห้ตั้งนานนน555
    #311
    0
  22. #309 hwang3007 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 00:48
    ดราม่าก็ดีนะไรท์ อยากไห้อิพี่บี่สำนึกซะบ้าง ถ้าแค่ไปเที่ยวอย่างเดียวก็พอไหว แต่นี่มีอย่างอื่นด้วยว้อย!!

    อ เอ่อ... อินเฉยเลยตู
    #309
    0
  23. #308 Anyaey (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 00:37
    ไม่!!!! อย่าเลิกกันนะ ป็าบีง้อมี้คริสสิ
    #308
    0
  24. #307 muksaliltip (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 23:54
    มีนาาา ยูคือคนสำคัญน่ะ !!!
    #307
    0
  25. #306 Pream_fata (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 23:51
    ตอนนี้หรอตอนหน้าหรอไหนๆก็ไม่เอาดราม่านะคะไรท์
    #306
    0