END พ่อบ้านใจกล้า [BC]

ตอนที่ 28 : สงบศึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,983
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    16 ม.ค. 60

มีนาเดินออกมาจากห้องนอนของน้ำทิพย์และศิรินด้วยความอารมณ์ดีเพราะตอนที่เธอแต่งตัวอยู่เสียงของน้ำทิพย์ร้องลั่นไปทั้งบ้านแทบไม่ต้องเดาเลยว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนจะเจอเข้ากับมาวินที่กำลังจะก้าวลงบันได

"มาวิน"

"ครับ..พี่มีน" เด็กชายตัวน้อยชะงักก่อนเดินเข้าไปหาพี่สาว

"ทำไมเดินมาคนเดียวแล้วมี๊ล่ะ"

"อยู่ในห้องพี่มีนกับป๊าบีครับ"

มาวินตอบไปตามที่เห็นมาก่อนจะจ้องมองหน้าพี่สาวที่ครุ่นคิดอะไรบ้างอย่างตาหยีเล็กของมาวินที่เหมือนคนเป็นแม่มองมีนาก่อนจะกระตุกมือและบอกให้พาลงไปข้างล่างหน่อย มีนาเลยพาน้องชายลงมาด้านล่าง

"พี่มีนจะไปไหนครับ" มาวินเอ่ยถามเมื่อเห็นมีนากำลังจะเดินออกไป

"ไปตามมี๊มาทานข้าวไงครับ"

"แต่ป๊าบีบอกว่ากำลังทำโทษหม่ามี๊อยู่นะครับ"

พอได้ยินเท่านั้นมีนาก็รีบวิ่งขึ้นไปบนห้องของตัวเองพร้อมกับมือบางที่เคาะห้องรัวๆอย่างกับต้องการขัดจังหวะของคนที่อยู่ด้านใน แต่จนแล้วจนรอดคนข้างในก็เหมือนจะไม่ยอมออกมาเปิดเธอจึงลองไขลูกบิดดูแต่พบว่ามันไม่ได้ล็อกมีนาหลับตาปี๋ก่อนจะเปิดเข้าไป

"อ้าว..."

"หาใครอยู่คะ คุณลูกสาว"

เสียงของน้ำทิพย์ที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังทำเอามีนาตกใจหันกลับไปมองก็พบว่าคนเป็นพ่อยืนยิ้มกว้างให้กันอยู่แต่เป็นยิ้มที่น่าหมั่นไส้ซะมัด

"หม่ามี๊ล่ะ"

"อาบน้ำ"

"ป๊าทำไรมี๊" มีนาถามอย่างเอาเรื่อง

"เปล่าซะหน่อย" น้ำทิพย์ก็ยังคงยิ้มแป้นกวนประสาทลูกสาวอยู่

"โกหก..ป๊ารังแกมี๊อีกแล้วใช่ไหม"

"รังแกที่ไหน ป๊าว่าเรามาเคลียกันเรื่องเมื่อเช้าดีกว่านะ" มีนาเสมองไปทางอื่นก่อนจะเลี่ยงเดินลงบันไดไปแต่ก็ช้ากว่าน้ำทิพย์ที่ตอนนี้คว้าแขนเธอไว้ทัน

"จะหนีไปไหนคะ"

"เปล่าหนี..จะลงไปทานข้าวต่างหาก" น้ำทิพย์ยกยิ้มทำไมจะไม่รู้ว่าลูกสาวเธอกำลังกลัวโดนแกล้งคืนยิ่งศิรินอาบน้ำอยู่แบบนี้ถือว่าเป็นโอกาสดีเพราะไม่มีใครมาช่วยมีนาได้แน่

"นั้นลงไปพร้อมป๊าเลยละกัน" 

"ว้าย..ป๊า! ทำไรอ่ะ" 

ไม่ว่าเปล่าน้ำทิพย์อุ้มมีนาพาดบ่าหัวห้อยไปทางด้านหลังคนตัวเล็ก็พยายามดิ้นเธอไม่ชอบเอาซะเลยความรู้สึกเหมือนเลือดจะลงหัว น้ำทิพย์ยิ้มดีใจไม่สนใจมีนาที่ร้องโวยวาย

"ตกลงกับป๊าก่อนว่าจะเลิกแกล้งกัน"

"ไม่! ปล่อยมีนาลงเดี๋ยวนี่นะ"

"ดื้อใช่ไหม"

"โอ้ย..ป๊าตีมีนาทำไม" น้ำทิพย์ฟาดผ่ามือลงที่ก้นลูกสาวมีนาก็ใช้กำปั้นทุบหลังน้ำทิพย์อย่างบ้าคลั่งแต่มันไม่ได้ทำให้น้ำทิพย์รู้สึกเจ็บเลย

"ตกลงมาก่อนสิแล้วป๊าจะปล่อย"

"ไม่..หม่ามี๊! ช่วยมีนาด้วย"

"เสียใจคุณลูกสาว หม่ามี๊อาบน้ำไม่ได้ยินหรอก"

"ป๊า ปล่อยมีนานะ"

"ตกลงมาก่อนแล้วป๊าจะปล่อย" 

มีนานิ่งเงียบน้ำทิพย์เลยตีก้นเธออีกมีนาก็ร้องโวยวายทั้งสองถกเถียงกันอยู่อย่างนั้นเป็นมีนาที่ทนไม่ไหวเพราะเธอเวียนหัวเอามากๆเลยยอมๆน้ำทิพย์ไปก่อน

"โอเคๆ มีนายอมแล้ว ป๊าปล่อยมีนาสิ"

"จะไม่แกล้งป๊าอีกแล้วใช่ไหม"

"ค่ะ ไม่แกล้งแล้ว" เด็กสาวตอบเสียงเบาเพราะใช่แรงเถียงน้ำทิพย์ไปเยอะจนไม่มีเสียงแล้วน้ำทิพย์กำลังจะปล่อยประตูห้องของเธอก็เปิดออกมาพอดี

"บี..ทำอะไรน่ะ ปล่อยลูกลงเดี๋ยวนี้นะ"

น้ำทิพย์รีบวางมีนาลงก่อนที่หายนะจะมาเยือนแต่เหมือนว่าเธอจะอุ้มมีนาท่านั้นนานเกินไปพอปล่อยลูกลงมีนาก็เดินเซไปเซมาร่างสูงเลยเข้าไปประคองแต่ก็ช้ากว่าศิริน

"หม่ามี๊ ป๊าแกล้งมีนาอ่ะ..ปวดหัวไปหมดเลย"

"บี" 

น้ำเสียงกดต่ำอีกแล้วไหนจะสายตาที่ตำหนินั้นอีกเล่นเอาขนลุกไปทั้งตัวศิรินพามีนาเดินลงมาด้านล่างแต่พอลับหลังศิรินลูกสาวตัวแสบก็หันมาแลบลิ้นให้ น้ำทิพย์ทำได้แค่ยืนชี้หน้าคาดโทษ





หลังจากทานข้าวเสร็จมีนาก็ต้องมานั่งทำโจทย์ฟิสิกส์ที่เธอไม่ชอบเอาอย่างมากจะไลน์ถามเพื่อนก็ไม่ได้เพราะศิรินนั่งอ่านหนังสืออยู่ข้างๆ ส่วนน้ำทิพย์ก็เล่นอยู่กับมาวินเธอถอนหายใจแล้วหายใจอีกก็คิดไม่ออก..เรียกว่าทำไม่ได้เลยมากกว่า

"หม่ามี๊คะ" มีนาหันไปเรียกศิริน

"ว่าไงคะ"

"ขอใช้ตัวช่วยได้ไหมคะ"  เธอเอ่ยขออย่างอ้อนๆ เพราะขืนให้นั่งคิดแบบนี้ทั้งวันก็ทำไม่ได้อยู่ดี

"ได้ค่ะ" มีนายิ้มกว้างก่อนจะหุบมันลง "แต่ต้องทำให้ถูกก่อนหนึ่งข้อ"

"หม่ามี๊ก็รู้ว่ามีนาทำไม่ได้"

"ก็อ่านวิธีทำจากหนังสือ..แม่ว่ามีนาทำได้" ศิรินยังคงไม่อ่อนข้อให้เพราะเธออยากจะดัดนิสัยของมีนาให้เข็ดหลาบจะได้ไม่โดดเรียนอีก

"นั้นขอพักก่อนได้ไหมคะ นี่ก็จะเที่ยงแล้ว"

"ไม่ได้ค่ะ ถ้าไม่เสร็จหนึ่งข้อก็ต่อรองอะไรไม่ได้"

มีนาหน้ามุ้ยลงทันทีเธอหันกลับมาลองทำโจทย์อันแสนยากเขียนลบอยู่หลายรอบใช้เวลาเกือบชั่วโมงแต่คำตอบที่ได้มันไม่ถูกต้องศิรินเลยให้ทำใหม่


"หม่ามี๊ค้าบบบ..มาวินหิวแล้ว"

เด็กชายตัวน้อยวิ่งมาหาเธอก่อนจะปีนขึ้นไปนั่งบนตักพร้อมพูดจาอ้อนๆ น้ำทิพย์เองก็เดินตามเข้ามาก่อนจะยิ้มเยาะมีนาที่นั่งทำหน้าเป็นตูด

"นั้นเราไปทานข้าวกันนะครับ"

ทุกคนลุกขึ้นยืนพร้อมกันโดยเฉพาะมีนาที่รีบลุกก่อนใครเพื่อนเธอหิวข้าวจะแย่ถึงจะทานของว่างไปแล้วก็เถอะแต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไร

"เดี๋ยวค่ะมีนา..หนูจะไปไหนคะ"

"ก็..เราจะไปทานข้าวกันไม่ใช่หรอคะ"

"ใช่ค่ะ แต่ยกเว้นมีนาหนูต้องทำโจทย์ข้อแรกให้เสร็จก่อนถึงจะได้พัก"

"คริสคะ ให้ลูกทานก่อนไม่ได้หรอคะ"

น้ำทิพย์เห็นแบบนั้นก็แย้งขึ้นมาเธอไม่คิดว่าครั้งนี้ศิรินจะโหดขนาดนี้แต่ศิรินกลับยิ้มให้ก่อนจะพูดเสียงเย็นๆ จนสองพ่อลูกเสียวสันหลัง

"ไม่ได้ค่ะ ถ้าบีสงสารลูกจะนั่งอดข้าวเป็นเพื่อนมีนาก็ได้นะคะ"

"เอ่อ..ไม่ดีกว่าค่ะ"

ร่างสูงจำยอมต้องเดินตามศิรินมาที่โต๊ะอาหารใจหนึ่งก็ห่วงมีนาป่านนี้หิวข้าวแย่แล้วน้ำทิพย์เลยไม่เป็นอันกินเธอเหลียวไปมองมีนาเป็นพักๆ ศิรินที่เห็นแบบนั้นก็ลอบยิ้มแต่ก็ต้องทำเป็นไม่สนใจ


ทานเสร็จศิรินก็ขอตัวพามาวินไปอาบน้ำนอนเพราะดูท่าลูกชายตัวน้อยจะเล่นซนจนเหนื่อยน้ำทิพย์เลยรีบอาสาขออยู่เฝ้ามีนาเองเธอมองศิรินที่หายขึ้นไปข้างบนก่อนจะกวักมือเรียกป้าแม่บ้าน

"เร็วๆสิป้า"

"นี่ถ้าคุณคริสรู้ป้าจะโดนดุเอานะคะ"

"เอาน่า..ป้าไม่บอกบีไม่บอกไม่มีใครรู้หรอก"

น้ำทิพย์เห็นว่าป้าแม่บ้านเดินช้าไม่ได้ดั่งใจเธอเลยยกจานข้าวมาให้มีนาเองและกำชับว่าห้ามใครบอกศิรินเด็ดขาดว่าเธอแอบเอาข้าวมาให้มีนา

"อะไรเนี่ยป๊า" มีนาถามเมื่อน้ำทิพย์วางจานข้าวลงตรงหน้า

"ข้าวไง"

"รู้ แล้วป๊า.."

"อย่าพึ่งถามรีบทานก่อนเดี๋ยวมี๊ลงมาจะซวยเอา" มีนาไม่รอช้าเธอรีบจัดการข้าวตรงหน้าน้ำทิพย์เดินออกมาดูต้นทางกลัวว่าศิรินจะลงมาเจอเข้า ไม่นานมีนาก็ทานเสร็จ


"ไง อร่อยล่ะสิทานซะเกลี้ยงเลย..ไหนค่าตอบแทนของป๊า"

"ทำดีหวังผลนี่น่า" มีนาทำหน้ายู่ใส่น้ำทิพย์

"คนอุส่าเป็นห่วงขอบคุณสักคำก็ไม่มี" 

น้ำทิพย์ว่าอย่างน้อยใจก่อนจะล้มตัวลงนั่งบนโซฟามีนาแอบหัวเราะเพราะป๊าของเธอเวลางอนนี่เด็กกว่าเธอซะอีก เด็กสาวลุกขึ้นไปนั่งข้างก่อนจะหอมแก้มหนึ่งที

"ขอบคุณนะคะ ป๊าบีสุดที่รัก"













น้ำทิพย์ช่วยมีนาทำโจทย์ฟิสิกส์แต่เธอก็ไม่ถนัดซะด้วยสิก็ไม่ได้เรียนมานานแล้วหนิใครจะไปจำได้แต่ตอนเรียนคนที่ช่วยเธอได้คือเฌอมาลย์แต่กำลังจะไลน์ไปถามเธอก็คิดขึ้นมาว่าขนาดเธอยังจำไม่ได้แล้วเฌอมาลย์จะจำได้หรอ

"ป๊าได้ยัง เร็วๆ เดี๋ยวมี๊ก็ลงมาพอดีหรอก"

"ได้ทีใช้ใหญ่เลยนะ"

มีนายิ้มกว้างก่อนจะช่วยน้ำทิพย์หาจากอินเตอร์เน็ตแต่มันก็มีแค่วิธีทำไม่มีโจทย์อันไหนตรงกับที่เธอได้เลยน้ำทิพย์เองก็เริ่มหัวเสียก่อนที่ทั้งคู่จะต้องวางโทรศัพท์ลง

"ทำอะไรกันคะ"

"อย่ามีพิรุจนะไอ้แสบ" น้ำทิพย์กระซิบมีนาเสียงเบา

"คริสถามว่าทำอะไรกันคะ"

"ปะ เปล่าจ้ะ..มะ ไม่ได้ทำอะไรเลย" 

เป็นคนบอกลูกเองแท้ๆว่าอย่ามีพิรุจแต่ตัวเองกับพูดติดอ่างซะอย่างนั้น มีนามองหน้าป๊าตัวเองก่อนจะถอนหายใจให้ตายเถอะไม่คิดว่าหัวหน้าครอบครัวที่เวลาอยู่ข้างนอกดูจะน่าเกรงขามแต่พอเจอเสียงแข็งของศิรินไปเท่านั้นแหละกลายเป็นแมวเลย

"ไม่ได้ช่วยมีนาทำโจทย์ฟิสิกส์หรอกใช่ไหมคะ"

"ไม่หรอกค่ะ..หม่ามี๊ก็รู้ว่าป๊าบีไม่เก่งวิทย์-คณิต แต่ถ้าเป็นเรื่องม่อสาวก็ไม่แน่"

ศิรินหันหน้าไปมองน้ำทิพย์ที่ส่งสายตาคาดโทษไปหามีนาเธออุส่าช่วยแท้ๆดันมาหาเรื่องให้เธอจนได้แต่มีนาก็ส่งซิกซ์บอกไม่ได้ตั้งใจ น้ำทิพย์เลยต้องยอมก่อนจะอ้อนศิรินแทน



เวลาล่วงเลยจนมาวินตื่นมีนาก็พึ่งจะทำได้แค่ข้อเดียวซึ่งเธอสามารถขอตัวช่วยได้นั้นก็คือถามน้ำทิพย์มีนาละอยากจะเอาหัวโขกโต๊ะแรงๆ ก็ป๊าของเธอช่วยอะไรไม่ได้เลยนะสิ

"ถ้าทำไม่เสร็จก็อดทานข้าวเย็นทั้งคู่นะคะ"

"บีเกี่ยวอะไรด้วยคะ"

"ก็โทษฐานที่เอาข้าวมาให้มีนาตอนเที่ยงไงคะ"

ศิรินยิ้มให้สองพ่อลูกที่นิ่งอึ้งไปตอนนี้น้ำทิพย์เข้าใจความรู้สึกของมีนาเลยล่ะแต่เธอก็ไม่รู้จะทำยังไงใกล้เวลาอาหารเย็นเข้ามาทุกที ศิรินเลยเข้าครัวไปเตรียมอาหารและฝากมาวินไว้กับพี่เลี้ยง


"เอาไงดีอ่ะป๊า ไม่ได้ทานข้าวเย็นแน่เลย"

"สบายใจได้ป๊าบีซะอย่าง"

"ป๊าคิดออกแล้วหรอว่าจะทำยังไง" มีนายิ้มมีหวังพร้อมเกาะแขนของน้ำทิพย์

"ยังอ่ะ"

"โห ไอ้เราก็นึกว่าจะแน่" 

มีนาปล่อยแขนออกก่อนจะนั่งจิ้มๆ โทรศัพท์ไปมาก่อนที่เสียงไลน์กลุ่มจะดังขึ้นเธอทำเพียงไม่สนใจเพราะรู้อยู่แล้วว่าคงเป็นพวกเพื่อนๆที่เมาท์กันอย่างแน่นอน

"ป๊านึกออกแล้ว!"

"อะไรอ่ะป๊า"


น้ำทิพย์ให้มีนาไลน์ถามเพื่อนเพราะในห้องต้องมีสักคนที่เก่งฟิสิกส์มีนาเองก็ลืมไปเลยเธอกดแชทไปหาพรีมซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเธอเพราะพรีมเป็นลูกสาวของเฌอมาลย์ ไม่นานพรีมก็ทำโจทย์ให้มีนาจนครบเพียงเวลาไม่ถึง20นาทีเลยด้วยซ้ำ

Meena'J : ขอบคุณนะพรีม ไว้เดี๋ยวเราเลี้ยงหนม

Preem'B : ไม่เป็นไร แต่ขอเป็นเค้กช็อคโกแลตร้านประจำนะ

Meena'J : ให้สองชิ้นเลย


ศิรินมองดูโจทย์ฟิสิกส์ที่ให้มีนาทำมันถูกทั้งหมดเธอก็แปลกใจอยู่เหมือนกันว่าสองพ่อลูกทำยังไงถึงได้แก้โจทย์พวกนี้แต่ก็ขี้เกียจจะหาคำตอบแค่สองคนนี้ไม่ทะเลาะกันก็พอแล้ว มื้อเย็นนี้เลยทานอาหารพร้อมหน้ากัน



วันหยุดอันแสนสั้นก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วน้ำทิพย์ก็ทำหน้าที่ไปสองลูกทั้งสองที่โรงเรียนก่อนจะไปทำงานแต่สองวันหยุดที่ผ่านมาพ่อลูกจอมแสบไม่ทะเลาะกันเลย

"ป๊าบี..เย็นนี้ไม่ต้องมารับมีนานะ"

"ทำไมคะ"

"มีนานัดพรีมไปสยามตอนเลิกเรียน เดี๋ยวมีนานั่งแท็กซี่กลับ" 

"ไม่ได้ค่ะ มี๊รู้ได้เอาป๊าตายแน่" น้ำทิพย์ว่าอย่างกลัวๆ "เอางี้ เดี๋ยวป๊าไปรับที่สยามแต่ห้ามเกินหนึ่งทุ่ม"

"โอเคค่ะ"


หลังเลิกเรียนมีนาก็พาพรีมมาเลี้ยงขอบคุณที่ช่วยเธอแก้โจทย์ฟิสิกส์แต่พรีมก็ยังขำไม่หายที่รู้ว่ามีนาโดนทำโทษโดยการให้ทำในสิ่งที่ไม่ชอบ

"ขำเข้าไป..เดี๋ยวก็ไม่เลี้ยงซะเลย"

"โอ๋ๆ ไม่ขำก็ได้ ว่าแต่ทำไมไม่ชวนแอนนากับเกลมาด้วยล่ะ"

"ช่วยมาเราก็หมดตัวนะสิ"

"ก็จริง"

แล้วทั้งสองก็หัวเราะออกมาพร้อมกันก็เพื่อนตัวแสบของเธออีกสองคนนะสิ กินเก่งทั้งคู่ใจจริงก็อยากจะชวนแต่เกรงว่ากระเป๋าจะฉีกเอา

"ฮัลโหลค่ะ เดินเข้ามาในร้านเลยนะคะ" พรีมวางโทรศัพท์ลงหลังจากคุยเสร็จ

"ใครอ่ะ แฟนหรอ?" มีนาเอ่ยถามตาเป็นประกาย

"บ้าหรอ พ่อเราเอง"


"ว่าไงคะ สองสาว" 

"สวัสดีค่ะ อาพลอย" มีนายกมือไหว้เฌอมาลย์ที่เดินเข้ามา

"แล้วมีนากลับยังไงอ่ะ ให้พ่อเราไปส่งไหม"

"เดี๋ยวเราโทรให้ป๊าบีมารับ ไม่รบกวนดีกว่า" เธอว่าออกไปอย่างเกรงใจเพราะบ้านของเธอมันคนละทางกับพรีมไม่อยากรบกวนเฌอมาลย์ด้วย

"ไม่รบกวนเลย ให้อาไปส่งนะขืนรอให้บีมารับคงอีกนาน"




เมื่อตกลงกันเสร็จมีนาเลยโทรบอกน้ำทิพย์ว่าไม่ต้องมารับเพราะเฌอมาลย์อาสาจะมาส่งคนเป็นพ่อก็หายห่วงเลยออกมารอลูกสาวเพราะเห็นว่าน่าจะถึงบ้านได้แล้วรอไม่นานรถของเพื่อนเธอก็แล่นเข้ามาจอด ศิรินก็เดินออกมาพอดีเมื่อได้ยินเสียงรถ

"ไอ้บี...คิดถึงจังเลยยยย" เฌอมาลย์ลากเสียงยาวก่อนจะโผเข้ากอดร่างบาง

"เห้ยๆ นั้นเมียกูป่ะล่ะ" น้ำทิพย์รีบดึงเพื่อนรักออกมาพร้อมโอบเอวศิรินแน่น

"เมียเพื่อนก็เหมือนเมียเรานั้นแหละ"

"หยุดเลย..เมียกูก็คือเมียกู ห้ามยุ่ง!" 

"ขี้หวงว่ะ ดูคริสยังไม่ว่าอะไรสักคำ ใช่ไหมคริส" เฌอมาลย์ยังไม่หยุดแกล้งน้ำทิพย์

"ใช่ค่ะ"

"คริส" น้ำทิพย์มองศิรินอย่างไม่พอใจเรียกเสียงหัวเราะจากเฌอมาลย์และศิรินก็ดูทำหน้างอเป็นเด็กไม่อายลูกอายหลานเลย   มีนาที่เห็นแบบนั้นก็อดแซวไม่ได้

"งอแงมากๆ ระวังได้นอนนอกห้องนะป๊า"





สองพ่อลูกเขาก็ยังคงความแสบกันไว้อยู่

จับมือสงบศึกกันได้ไม่กี่วันเอง // ปวดหัวแทนมี๊คริสจริงๆ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

619 ความคิดเห็น

  1. #226 lostinblue (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 01:16
    มีความก็อปเกรดเอป๊าบีมากค่ะมีนา แสบสุด5555555
    #226
    0
  2. #223 Niwkoysw (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 22:01
    มีนาโอ้ยแสยไรเบอร์นี้ เชื้อไม่ทิ้งแถว5555
    #223
    0
  3. #222 TIST_CHILL (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 21:53
    ชอบมีนาจัง
    #222
    0
  4. #220 _palm_10 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 19:36
    มาวิน โตมาไม่แสบแบบพี่มีนานะลูก
    ไม่งั้นมี๊ปวดหัวตาย 555555
    #220
    0
  5. #217 Anyaey (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 01:07
    น่ารัก หว่งลูกแต่ปากแขง
    #217
    0
  6. #216 bellchanun (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 23:49
    น่ารักกกกกกกกกกกกกกก ชอบคู่พ่อลูกคู่นี้จริงๆ5555555 มาต่อบ่อยๆน้าไรท์
    #216
    0
  7. #215 NKNiii (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 21:50
    ป๊าเขาน่ารักเนาะ555..มีอีกสักคนม่ะพี่บี
    #215
    0
  8. #214 Sumbodiie (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 21:34
    ดีกันสักทีพ่อลูก555 ค่อยน่ารักหน่อย;)
    #214
    0
  9. #213 TIST_CHILL (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 21:08
    สงบศึกกันก็ดีแล้วค่ะปวดหัวแทนม๊า
    #213
    0
  10. #212 namwhan_ka (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 20:48
    สงบศึกกันจริงๆแล้วใช่ไหม 2 พ่อลูก
    #212
    0