คู่หมั้น [บีคริส]

ตอนที่ 9 : คู่หมั้น 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,804
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    28 มิ.ย. 63




คู่หมั้น

-8-


ร่างบางที่โดนลากออกมาจากบ้านก็พยายามจะเกาะขอบประตูเอาไว้ เรื่องอะไรเธอจะยอมย้ายไปอยู่กับอีตาโย่งนี่ล่ะ หน้าตาก็ไม่น่าไว้วางใจแล้วจะเอาเธอไปฆ่าไปแกงหรือเปล่าก็ไม่รู้


นี่ไปขึ้นรถ

ฉันไม่ไป!” คริสพยายามหาที่ยึดเหนี่ยวแต่น้ำทิพย์ก็เดินมาลากไปอยู่ดี พอพูดไม่รู้เรื่องเขาก็อุ้มเธอขึ้นพาดบ่าเฉย

ปล่อยฉันบอกว่าไม่ไปไง!”


คริสใช้มือทุบหลังน้ำทิพย์เพื่อให้เขาปล่อยเธอลง ยิ่งดิ้นยิ่งโวยวายก็เริ่มจะเวียนหัวหน่อยๆ ก็อีตาบ้านี่เล่นอุ้มเธอพาดบ่าจนหัวเธอห้อยอยู่แบบเนี่ย


ปล่อยสิโว้ยบอกให้ปล่อย!”


ตุ้บ!

ไม่ต้องตกใจไปไม่ใช้เสียงของตกที่ไหนแต่เป็นเสียงก้นเธอกระแทกกับพื้นนี่แหละ อีตาโย่งเสาไฟฟ้าไอ้บ้าเอ้ย! เขาปล่อยเธอลงมาแบบนี้ได้ยังไง


โอ้ยเจ็บนะเว้ย!”

เป็นผู้หญิงหัดพูดจาให้มันเพราะๆ หน่อย คะขาน่ะพูดเป็นหรือเปล่า

พูดเป็นแต่ไม่พูดมีไรป่ะ” ยิ่งรู้ว่าน้ำทิพย์ไม่ชอบคนพูดไม่เพราะคริสก็สอดแทรกความเป็นสก็อยให้ซะเลย เอาแบบเน้นคำวัยรุ่นใส่ไปแบบจุกๆ เลย

ยัง ยังจะไม่มาช่วยอีก


คริสหันไปว่าน้ำทิพย์ที่ได้แต่ยืนมอง เขาเป็นคนเทเธอลงมาเขาก็ต้องรับผิดชอบไม่รู้ว่าก้นเธอตอนนี้จะช้ำหรือเปล่า จมูกเธอที่โดนเขาชกก็ยังไม่หายดีเลยด้วยซ้ำ


อย่าลีลา ขึ้นรถเดี๋ยวนี้

ถ้าไม่มาช่วยพยุงฉันลุกขึ้น ฉันก็จะไม่ไปไหนทั้งนั้น

น้ำทิพย์มองคนตัวเล็กที่นั่งอยู่กับพื้น สีหน้าทะเล้นแบบนั้นใครมันจะไปอยากช่วยไม่รู้ว่าเจ็บจริงหรือแค่สำออย แล้วดูยังจะยื่นมือมาให้อีก


เฮ้อ~ ยัยเด็กแสบ


น้ำทิพย์เอื้อมมือไปจับมือของคริสเพื่อจะดึงอีกคนให้ลุกขึ้น แต่ยังไม่ทันจะได้ออกแรงยัยเด็กแสบเจ้าเล่ห์ก็ออกแรงดึงให้เธอล้มลงไปกับพื้นแทน ส่วนเจ้าตัวก็ยืนขำที่แกล้งเธอได้สำเร็จ


หน้ามืดหรอคุณ

ยัยตัวแสบ!”


คริสหัวเราะสะใจและกำลังจะเดินกลับเข้าบ้านแต่ก็เจอนายแม่ที่เดินออกมา พร้อมกับซันที่เดินมาขวางทางเอาไว้เพราะคริสจะต้องกลับไปพร้อมกับน้ำทิพย์ ร่างบางเลยเดินคอตกยอมไปขึ้นรถจนได้


คริสนั่งทำหน้าเซ็งมาตลอดทางเพราะเธอไม่ได้เต็มใจจะมาสักหน่อย คอยดูเถอะเธอจะป่วนให้บ้านพังเอาให้อีตาโย่งนี่หัวหมุนไปเลยคอยดู อยากให้เธอมาอยู่ด้วยดีนักก็จะจัดให้เอาแบบไม่มีกั๊กไปเลย


ลงมา


น้ำทิพย์เห็นว่าคริสเอาแต่นั่งนิ่งไม่ยอมลงจากรถ นายแม่ก็บอกให้น้ำทิพย์ใจเย็นๆ พูดกับน้องดีๆ น้ำทิพย์ก็พยายามจะใจเย็นอย่างที่นายแม่บอก แต่พอเจอฤทธิ์ของคริสเข้าไปบางทีมันก็เย็นไม่ไหวจริงๆ


จะลงมาดีๆ หรือจะให้อุ้มแบบเมื่อกี้


คริสแกล้งทำเป็นหูทวนลมไม่ได้ยินที่น้ำทิพย์พูด คนอายุเยอะกว่าเริ่มจะหัวเสียอีกครั้งเพราะไม่เคยเจอใครพูดยากพูดเย็นได้ขนาดนี้ เด็กอนุบาลยังไม่ดื้อเท่านี้เลยมั้ง


เห้ยจะทำไรเนี่ย

อุ้มเธอเข้าบ้านไง แต่คราวนี้ฉันจะไม่เทเธอไว้ที่หน้าบ้านนะฉันจะเทลงบนเตียงแทน ไหนๆ ก็หมั้นกันแล้วนี่เนาะเรามาลอง…”

อุบาทว์ทะลึ่งถอยไปเลย


คริสรีบผลักน้ำทิพย์ให้ออกห่างก่อนที่เขาจะอุ้มเธอลงจากรถจริงๆ เธอไม่ยอมให้เขาทำแบบนั้นหรอกนะ อย่าหวังว่าจะได้แอ้มเธอเลยแม้แต่ขาอ่อนก็จะไม่มีวันได้เห็น


น้ำทิพย์ยืนมองร่างบางที่ลงมาจากรถยังไม่พอหันมาทำหน้าดุใส่กันอีกและรีบเดินหนีเข้าไปข้างในบ้าน เธอก็ไม่ได้คิดจะทำแบบที่พูดหรอกแต่ถ้าไม่พูดแบบนั้นคริสก็จะไม่ยอมลงจากรถสักที


คริสเดินเข้ามาข้างในบ้านมันดูใหญ่โตกว่าบ้านเธอหลายเท่าแต่เธอไม่อยากอยู่ที่นี่ซะหน่อย เธอเห็นนายแม่คุยกับใครบางคนอยู่พวกเขาก็หันมามองเธอ


สวัสดีค่ะ

ถึงเธอจะแสบจะป่วนแค่ไหนแต่เธอก็รู้เรื่องมารยาทนะ แม่สอนเสมอว่าเวลาเจอผู้ใหญ่ต้องไหว้และน้อบน้อมเขาจะได้รักแล้วก็เอ็นดู


นี่คงเป็นคุณหนูคริสคู่หมั้นคุณบีใช่ไหมคะ หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูเหมือนที่คุณหญิงบอกเลยค่ะ คริสยิ้มเขินที่มีคนมาชมกันแบบนี้แต่ยิ้มได้ไม่ถึงนาทีก็ต้องหุบยิ้มเพราะเสียงใครบางคน


นายแม่พูดแบบนั้นหรอคะ บีว่านายแม่ต้องรีบถอนคำพูดด่วน

นี่คุณไม่พูดก็ไม่มีใครว่าเป็นใบ้หรอกนะ

เอาล่ะๆ แม่ให้ป้าอุ่นทำความสะอาดห้องให้หนูคริสแล้วนะ


นายแม่เบรกทั้งคู่ให้หยุดทะเลาะกันสักเดี๋ยว เพราะตั้งแต่เช้ายังไม่เห็นสองคนนี้จะสงบศึกกันได้เลย คนเป็นแม่ก็เริ่มจะเวียนหัวแล้วเหมือนกัน


เราไม่ได้นอนห้องเดียวกันหรอกหรอคะ

คริสหันไปถามนายแม่เพราะได้ยินอีกคนบอกว่าให้คนทำความสะอาดห้องไว้ให้แล้ว ก็แปลว่าเธอจะไม่ต้องนอนห้องเดียวกับน้ำทิพย์


ทำไม? อยากนอนกับฉันหรอแต่ฉันกลัวว่าจะไม่ได้นอนน่ะสิ

ทะลึ่ง!”

ทะลึ่งตรงไหนก็เห็นๆ อยู่ว่าเธอทำหน้าเสียดาย

ฉันถามเพราะฉันดีใจต่างหากที่จะไม่ต้องนอนร่วมห้องกับคนอย่างคุณ

ทำไมคนอย่างฉันมันทำไม” นายแม่กับป้าอุ่นหันมามองหน้ากันพร้อมกับถอนหายใจเพราะยังไม่ทันไรก็ทะเลาะกันอีกแล้ว


แต่ไม่ได้ทะเลาะเพราะเกลียดกัน ผู้ใหญ่ทั้งสองที่อาบน้ำร้อนมาก่อนมองออกว่าทั้งคู่จะต้องไปกันได้ดี แต่ตอนนี้คงต้องแยกเขาทั้งสองคนออกห่างจากกัน ก่อนไม่อย่างนั้นได้ยืนเถียงกันแบบนี้ยันเช้าแน่ๆ


นายแม่ให้ป้าอุ่นพาคริสขึ้นไปดูห้องนอนและจะได้เปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย ส่วนนายแม่ก็เข้าครัวเพื่อทำมื้อกลางวัน สักพักป้าอุ่นก็ลงมาช่วย

น้ำทิพย์เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็เดินลงมาข้างล่างและมื้อกลางวันก็เสร็จพอดี นายแม่เห็นว่าคริสยังไม่ลงมาเลยเอ่ยถาม


น้องล่ะลูก

ปล่อยไปเถอะค่ะ รอบีทานข้าวเสร็จค่อยไปตามก็ได้ยังไม่อยากทะเลาะ ด้วยตอนนี้ บีอยากทานข้าวแบบอร่อยๆ

ดูพูดเข้า ไปตามน้องมาทานข้าวไป

ให้ป้าอุ่นไปตามไม่ได้หรอคะ

บี

ค่า นายแม่” เจอน้ำเสียงกดต่ำของนายแม่เข้าไป น้ำทิพย์ทำหน้าเซ็งจำใจต้องขึ้นมาตามคริสถึงบนห้อง


ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เธอเคาะประตูเพื่อเรียกอีกคนแต่ก็เงียบ เลยเคาะอีกทีเอาให้แรงกกว่าเดิมก่อนที่คนด้านในจะเปิดประตูออกมา คริสยืนกอดอกมองหน้าเธอเหมือนจะถามว่ามีไร เธออ่านสายตาหาเรื่องของยัยเด็กแสบนี่ออก


อาบน้ำนานขนาดนี้ที่บ้านทำการประปาหรือไง

เดือดร้อนไรด้วยล่ะ


คริสตอบเสียงเรียบพร้อมกับทำหน้าเซ็งก่อนจะปิดประตูห้องและเดินผ่านน้ำทิพย์ลงไปข้างล่าง ทำเอาคนตัวสูงยืนหน้าเหวอพูดไม่ออกไปเลย


ฝากไว้ก่อนเถอะ


น้ำทิพย์พยายามสกัดกั้นอารมณ์ไม่ให้โมโหและวิ่งไปบีบคอยัยเด็กแสบ ระหว่างที่ทานข้าวกันนายแม่ก็ชวนคุยเรื่องทั่วไป และเหมือนจะพึ่งนึกอะไรบางอย่างออก


เอ่อบี พรุ่งนี้แม่ต้องรีบกลับไร่ที่เขาใหญ่แล้วนะ

ทำไมคราวนี้กลับเร็วจังค่ะ บีนึกว่าจะรอไปพร้อมกันซะอีก

พอดีเจ้านายกลับมาแล้วน่ะสิ

จริงหรอคะ! นั้นบีจะรีบเคลียงานแล้วตามไปนะคะคงไม่เกินสามวัน


คริสยกยิ้มที่ได้ยินน้ำทิพย์พูดแบบนั้นอิสระกำลังรอเธออยู่สินะ ภาวนาขอให้อีตาโย่งไปนานๆ เลย ไปสักสามเดือนเลยก็ได้


ยิ้มอะไร? ไม่ต้องดีใจไปหรอกนะเพราะฉันไม่อนุญาตให้เธอออกไปไหนทั้งนั้น” คริสหุบยิ้มและมองหน้าน้ำทิพย์แบบเซ็งๆ ก่อนจะทานข้าวไปเงียบๆ


ทานข้าวเสร็จน้ำทิพย์อยากจะแวะไปดูงานที่ห้างซะหน่อยเพราะไหนๆ ก็ยังเหลือเวลาอยู่บ้าง แต่ก่อนจะไปก็หันมากำชับกับผู้ช่วยหนุ่ม


นายไม่ต้องไปส่งฉันหรอกอยู่เฝ้าคุณคริสที่นี่แหละ อย่าให้หนีล่ะ


น้ำทิพย์มองมาที่คริสแต่ร่างบางก็แสร้งมองไปทางอื่นเหมือนเบื่อที่จะฟังคำพูดของน้ำทิพย์ และพออีกคนขับรถออกไปแล้วคริสก็ทำหน้าเซ็ง


หงุดหงิดโว้ย!”


คริสพูดออกมาอย่างทนไม่ไหวเพราะตอนนี้เธอไม่ต่างอะไรจากเด็กที่ถูกพ่อแม่กักบริเวณเลย แต่พอเดินเข้ามาข้างในบ้านก็รู้สึกเหมือนมีใครบางคนเดินตาม ตามในแบบที่ว่าเหมือนเงาตามตัว


นี่ถ้าจะใกล้ขนาดนี้ไม่สิงร่างฉันเลยล่ะ

ได้ด้วยหรอครับ

ประชดย่ะ! ประชด น่ารำคาญทั้งเจ้านายและลูกน้องเลย” คริสกำลังจะเดินหนีกลับขึ้นห้องแต่ซันก็ยังจะเดินตามมาอีก จนคริสต้องหยุดเดินและหันมามองซัน


เลิกตามสักทีได้ไหม

ไม่ได้หรอกครับนายสั่งไว้

ในฐานะที่ฉันมีศักดิ์เป็นคู่หมั้น ขอสั่งให้นายเลิกตามเดี๋ยวนี้ ซันทำหน้าลังเลเพราะไม่แน่ใจว่าควรทำตามที่คริสสั่งดีไหม

แต่ว่า…”

มีอะไรก็ไปทำเถอะซันเดี๋ยวฉันดูแลหนูคริสเอง

ครับนายแม่” ซันว่าง่ายขึ้นมาทันทีรู้แบบนี้เธอขอให้นายแม่ช่วยพูดให้ไปนานแล้ว แต่ก็ดีอย่างน้อยในบ้านหลังนี้ก็มีนายแม่ที่พอจะช่วยเธอได้


ขอบคุณนะคะนายแม่

ไม่เป็นไรจ๊ะ” คริสรู้สึกว่านายแม่ดูอ่อนโยนกับเธอมากกว่าอีตาโย่งนั่นอีก เริ่มไม่แน่ใจแล้วล่ะว่าเป็นแม่ลูกกันจริงๆ ไหม

แล้วนี่นายแม่จะไปไหนหรอคะ

จะไปซื้อของฝากให้เจ้านายเขาหน่อยน่ะ ไปด้วยกันไหมล่ะ

เหมือนเสียงสวรรค์พอได้ยินนายแม่พูดแบบนี้สมองของคริสมันก็ดำเนินการวางแผนทันที แต่นายแม่คงไม่ทันสังเกตเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อกี้


ไม่ดีกว่าค่ะ คริสอยากพักมากกว่า นายแม่ปล่อยให้คริสไปพักก่อนจะเดินออกมาจากบ้าน พอซันเห็นนายแม่ถือกระเป๋าออกมาก็รีบเดินเข้าไปหาก่อนจะมองหาคริสเล็กน้อย


นายแม่จะไปไหนครับ

ไปซื้อของฝากให้เจ้านายน่ะ

คุณคริสล่ะครับ” ซันไม่อยากปล่อยให้คริสคลาดสายตา เขาพอจะได้ยินมาบ้างว่าคริสน่ะแสบแค่ไหนในเรื่องของการหนีเที่ยว

หนูคริสคงเหนื่อยน่ะเห็นบอกว่าอยากพัก

ปล่อยไว้แบบนี้จะดีหรอครับ

ไม่ต้องห่วงหรอกเดี๋ยวให้ป้าอุ่นดูแล เราก็รีบไปรีบกลับละกัน

ครับ ซันยอมปล่อยให้คริสอยู่กับป้าอุ่นเพราะนายแม่บอกว่าจะเดินซื้อของไม่นานแล้วจะรีบกลับ


แต่พอรถของนายแม่ขับพ้นหน้าประตูบ้านเพียงเท่านั้น ร่างบางก็ย่องออกมาชะโงกหน้ามองลาดราวก่อน พอเห็นว่าทางสะดวกก็รีบวิ่งออกมาโบกแท็กซี่ไปร้านกาแฟของเพื่อนสนิททันที


อีหมวยลมอะไรหอบแกมาเนี่ย

เซ็งว่ะแก


คริสว่าอย่างเซ็งๆ ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ เจนี่ได้แต่มองเพื่อนอย่าง งงๆ เพราะได้ยินมาว่าเมื่อคืนเพื่อนของเธอไปสวีทกับแฟนสองต่อสอง แถมยังไปค้างด้วยกันมาอีกไม่เข้าใจว่าทำไมถึงได้มานั่งทำหน้าเซ็งแบบนี้


เซ็งอะไรวะ หรือว่าเมื่อคืน…”

เมื่อคืนทำไมวะ?

ไม่ต้องมาทำหน้างงฉันรู้นะว่าแกแอบหนีไปเที่ยวกับพี่พลอยสองคนแถมแกยังไปนอนค้างห้องพี่เขาอีก ตกลงยังไงได้ป่ะ

อีบ้าได้ไรล่ะ คริสถึงกับตกใจที่เจนี่ถามแบบนั้น

เอ้า! ก็เห็นคบกันมาตั้งนานยังไม่ได้สักที

แกนี่ยังไงนะ สนับสนุนให้เพื่อนเสียตัวตลอด

เออ เล่นตัวเข้าไปเถอะสักวันพี่พลอยเขาจะเบื่อ ถึงเวลาก็อย่ามาร้องไห้ฟูมฟายแล้วบอกว่าแกฉันน่าจะเชื่อแกตั้งแต่แรกก็แล้วกัน

ไม่มีทางเพราะพลอยเขารักฉันคนเดียว


มั่นมากค่ะเพื่อน คริสยักไหล่เพราะเธอเชื่อว่าพลอยไม่มีวันเบื่อเธอเด็ดขาด เราไม่เคยต้องมานั่งทะเลาะกันเรื่องนี้เลยและเรื่องมือที่สามหรือเรื่องเจ้าชู้ก็ตัดไปได้เลย


นั่งเล่นไปก่อนนะแกไปรับลูกค้าก่อน

คริสไม่รู้จะทำอะไรและเวลานี้คนก็เข้ามาสั่งกาแฟกันเยอะมาก เธอเลยโทรหาพลอยเพื่ออีกคนจะว่างออกมาเจอกัน


ว่าไงคะ คิดถึงพลอยหรอ

คิดถึงมากค่ะ ออกมาเจอกันหน่อยได้ไหม

พลอยยังไม่เลิกงานเลยค่ะ

นั้นคริสไปหานะ เสร็จงานแล้วเราจะได้ไปทานข้าวกัน

ก็ได้ค่ะ


วางสายจากพลอยคริสก็มองดูนาฬิกาอีกสามชั่วโมงกว่าพลอยจะเลิกงาน เจนี่ที่รับลูกค้าเสร็จก็เดินเข้ามานั่งที่เก้าอี้ด้านข้างอย่างเดิม


เดี๋ยวฉันต้องไปแล้วนะ

อ้าว ไปไหนอ่ะพึ่งมาเอง

นัดพลอยไว้อ่ะ


เบื่อจริ๊งคนมีแฟนเนี่ย” คริสอมยิ้มเพราะรู้ว่าเพื่อนไม่ได้จริงจังกับคำพูดหรอก แต่พอกำลังจะลุกขึ้นเพื่อออกไปเรียกแท็กซี่เจนี่ก็คว้าแขนของเธอเอาไว้ พร้อมกับมองแหวนเพชรที่นิ้วนางข้างซ้าย


อย่าบอกนะว่าพี่พลอยเขา…”

ไม่ใช่ คริสดึงมือกลับและทำหน้าหนักใจนิดหน่อย ถ้าแหวนวงนี้เป็นของพลอยก็ดีน่ะสิแต่นี่ไม่ใช่

อะไรยังไง เล่าค่ะ!”

คริสกะจะปิดเรื่องนี้เอาไว้เป็นความลับเพราะอีกสามเดือนก็จะเป็นอิสระแล้ว แต่พอเพื่อนถามก็ไม่อยากปิดบังเลยเล่าความจริงให้เจนี่ฟัง


โอ-เอ็ม-จี! พี่พลอยรู้คงได้ช็อกแน่ๆ

ไม่ได้เด็ดขาดแกรู้แล้วเหยียบเลยนะแล้วก็ห้ามบอกพลอยด้วย

แกแน่ใจไม่กลัวพี่พลอยเขาจับได้หรือไง

คงไม่หรอกแค่สามเดือนเอง เดี๋ยวทุกอย่างก็จบแล้ว” คริสมั่นใจว่าเธอจะกุมความลับนี้ไว้จนกว่าจะถึงสามเดือน แล้วเธอสัญญาเลยว่าเธอจะไม่ปิดบังอะไรพลอยอีก แค่นี้ก็รู้สึกผิดจะแย่อยู่แล้ว


ตามใจแกละกัน

คริสพยักหน้าและกำลังจะเดินออกไปจากร้านอีกครั้ง แต่เจนี่ก็คว้าแขนของเพื่อนเอาไว้เหมือนเดิมจนคริสต้องหันมามองหน้า

ก่อนจะไปถอดแหวนก่อนมะ พี่พลอยเห็นก็ความแตกพอดี


เออว่ะ เกือบลืมไปเลยขอบใจนะแก” คริสรีบถอดแหวนออกและเก็บใส่กระเป๋าเอาไว้ ถ้าเจนี่ไม่ทักขึ้นมาเธอคงเดินสวมแหวนวงนี้ไปหาพลอยแน่ๆ เกือบทำความแตกแล้วไหมล่ะ





#บีจะหมั้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

807 ความคิดเห็น