คู่หมั้น [บีคริส]

ตอนที่ 8 : คู่หมั้น 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,608
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    28 มิ.ย. 63




คู่หมั้น

-7-


คริสทำทุกอย่างด้วยความเร่งรีบจนพลอยงงว่าคริสเป็นอะไรหรือเปล่าเพราะถามอะไรก็ไม่ตอบ บอกแค่ว่าต้องรีบกลับบ้านตอนนี้และเดี๋ยวนี้


พลอยไปส่งนะคะ

เออไม่เป็นไรค่ะ คริสกลับเองดีกว่า

ให้พลอยไปส่งเถอะนะคริสรีบไม่ใช่หรอ


ก็จริงอย่างที่พลอยพูดเพราะตอนนี้เธอรีบมาก ต้องกลับให้ถึงบ้านก่อนที่คนเป็นแม่จะโทรมาตามอีกรอบ สุดท้ายก็ยอมให้พลอยมาส่งแต่ขอให้อีกคนส่งแค่หน้าบ้านก็พอ


ขับรถกลับดีๆ นะคะไว้คริสจะโทรหา

คริสโน้มตัวเข้าไปหอมแก้มพลอยก่อนจะเดินลงจากรถและยืนส่งอีกคนจนแน่ใจว่าพลอยขับรถออกไปไกลพอที่จะไม่วนกลับมา


ร่างบางหันกลับมามองประตูบ้านตัวเองและแอบสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะค่อยๆ เดินย่องเข้าไป ความรู้สึกต่างจากตอนหนีแม่เที่ยวนิดหน่อย พอดูลาดราวว่าไม่มีใครออกมายืนรอที่หน้าบ้านเลยคิดว่าแอบเข้าประตูหลังบ้านก็น่าจะดี


คริสรีบเดินมาที่ประตูหลังบ้านเพราะถ้าเข้าประตูนี้จะได้เนียนๆ เดินขึ้นบันไดได้ง่ายๆ แต่พอกำลังจะเปิดประตูรู้สึกถึงความซวยที่กำลังจะตามมา


ประตูล็อก!

หมดกันแผนที่วางเอาไว้เพราะถ้าเข้าประตูหลังบ้านไม่ได้ก็คงต้องเข้าทางหน้าบ้านอย่างเดียว แล้วถ้าเข้าประตูหน้าก็ต้องผ่านห้องรับแขกซึ่งแน่นอนว่าทุกคนกำลังรอเธออยู่


ข้างในบ้านตอนนี้ประกายดาวและวิวัฒน์ต่างก็ช่วยกันถ่วงเวลาเอาไว้ แต่จากที่สังเกตสีหน้าของน้ำทิพย์ในตอนนี้แล้ว สถานการณ์ไม่ค่อยจะสู้ดีนัก


บีให้เวลาอีกสิบนาทีค่ะ ถ้าคริสยังไม่มาสัญญาที่ตกลงกันเอาไว้ถือว่ายกเลิก แล้วคุณอาต้องคืนเงินให้บีตามกำหนดเดิมที่เราตกลงกันเอาไว้


คำพูดของน้ำทิพย์ทำเอาวิวัฒน์และประกายดาวเครียดหนักกว่าเดิม เพราะถ้าสัญญาถูกยกเลิกเท่ากับว่าวิวัฒน์จะต้องหาเงินมาคืนให้กับน้ำทิพย์เกือบครึ่งของเงินที่ยืมไป ซึ่งมันหามาคืนไม่ทันอย่างแน่นอน

กลับมาแล้วค่า~

ยัยคริส!”


ทุกคนต่างมองไปที่คริสที่กำลังเดินเข้ามาในบ้าน น้ำทิพย์มองคนอายุน้อยกว่าที่ไม่ได้เป็นเดือดเป็นร้อนอะไรเลยสักนิดที่ตัวเองมาสายและไม่รักษาสัญญา


ปล่อยให้ผู้ใหญ่เขาต้องมารอที่บ้านฉันเขาเรียกไม่มีมารยาท

บี นายแม่จับแขนน้ำทิพย์พร้อมกับเรียกชื่อลูกสาวเพราะคำพูดเมื่อกี้มันแรงเกินไป แต่น้ำทิพย์ไม่สนเอาแต่มองตรงไปยังคริสที่ยืนอยู่


ใครเขาใช้ให้รอไม่ได้ขอซะหน่อย

ยัยคริส


ถ้ามันเป็นปัญหามากนักก็ไม่ต้องหมั้น” คริสพูดพร้อมกับจ้องหน้าน้ำทิพย์อย่างไม่เกรงกลัว พอเห็นว่าน้ำทิพย์นิ่งไปคริสก็ยิ้มอย่างคนชนะ


คุณอาคะนั้นบีขอยกเลิ-”


คริสลูกรีบไปแต่งตัวสิ นวล! พาคุณคริสไปแต่งตัวเร็ว” วิวัฒน์รีบพูดแทรกก่อนที่น้ำทิพย์จะยกเลิกสัญญาจริงๆ และเอ่ยสั่งให้นวลรีบพาลูกสาวของเขาขึ้นไปแต่งตัว จะได้ทำพิธีอะไรให้มันเสร็จๆ


ทำไมคุณพ่อต้องเกรงยัยนั่นด้วยนะ คริสว่าอย่างไม่พอใจเมื่อเข้ามาข้างในห้องแล้ว ก่อนจะนั่งลงบนเตียงอย่างเซ็งๆ


ก็เขาเป็นเจ้าหนี้นี่คะ ถ้าคุณคริสไม่ยอมหมั้นคุณผู้ชายเดือดร้อนแน่ๆ” คริสถอนหายใจอย่างเซ็งๆ เมื่อรู้ถึงปัญหาที่ทำให้เธอต้องหมั้น


โห! คุณคริสสวยมากเลยค่ะ


คริสมองตัวเองในกระจกก็ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเหมือนกัน เพราะไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้วันที่เธอต้องมาใส่ชุดเจ้าสาว ถึงมันจะไม่ใช่งานหมั้นที่เธอเต็มใจก็ตาม


ถ้าคุณบีเห็นต้องมองคุณคริสตาค้างแน่นอนค่ะ

ถ้าเป็นจากอีตาโย่งนั่นเป็นพลอยฉันจะดีใจมากกว่านี้

นวลหุบยิ้มแทบไม่ทันเพราะลืมไปว่าคุณหนูของเธอมีคนรักอยู่แล้ว ด้วยความเป็นผู้หญิงเหมือนกันพอจะเข้าใจความรู้สึกนี้ดี

เราลงไปข้างล่างกันเถอะค่ะทุกคนคงรอกันแล้ว


เฮ้อ! มันเวรกรรมอะไรของฉันเนี่ยนวล ทำไมต้องมาหมั้นหมายกับใครที่ไหนก็ไม่รู้ เซ็งซะมัด!” คริสบ่นออกมาอย่างใจคิดก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ โดยไม่รู้เลยว่ามีใครบางคนกำลังยืนฟังอยู่


คอยดูนะฉันจะป่วนให้ยัยนั่นถอดหมั้นให้ได้เลยคอยดู


คริสยกยิ้มอย่างมีแผนเพราะเธอเชื่อว่าน้ำทิพย์ต้องขอถอนหมั้นเธอภายในหนึ่งเดือนอย่างนอนแน่ ไม่มีใครทนเธอป่วนได้นานหรอกดูอย่างแม่เธอสิบ่นมันทุกวันบางทีบ่นจนลมแทบจับ


แอบนินทาคู่หมั้นแบบนี้ ไม่น่ารักเลยนะ

เห้ย!”


พอหันไปมองตามเสียงเป็นต้องตกใจเพราะใบหน้าของน้ำทิพย์ตอนนี้อยู่ห่างจากหน้าเธอไม่ถึงเซน ปลายจมูกของเราแทบจะชนกันอยู่แล้ว


นี่คุณเข้ามาได้ไงเนี่ย


คริสถอยตัวออกห่างพร้อมกับลุกขึ้นยืนก่อนจะมองหานวลซึ่งในห้องนี้ก็ไม่มีนวลอยู่แล้ว มีแค่เธอกับอีตาโย่งสองคนนั่นก็แปลว่าสิ่งที่เธอพูดไปเมื่อกี้


ถ้าฉันไม่ขึ้นมาตามก็คงไม่รู้เลยนะว่าเธอวางแผนจะป่วนฉันเพื่อให้ฉันถอนหมั้น แต่บอกไว้ก่อนเลยนะฉันความอดทนสูง

หรอมาลองดูว่าคุณจะทนฉันได้นานแค่ไหน


น้ำทิพย์ยกยิ้มพร้อมกับยักไหล่ซึ่งมันก็ทำให้คริสแอบทำหน้าไม่พอใจ เวลาเห็นคนอายุน้อยโมโหน้ำทิพย์กลับชอบใจและพอใจที่ได้แกล้งอีกคนด้วย


ก่อนจะป่วนฉันรีบลงไปข้างล่างดีกว่าไหม

ก็ไปสิ มัวแต่พูดเยอะอยู่ได้เกิดมาไม่เคยพูดหรือไง


คริสได้ทีก็แซะคืนก่อนจะหัวเราะและเดินผ่านหน้าน้ำทิพย์เพื่อลงไปด้านล่าง แต่คนตัวสูงกว่ากลับเดินเข้ามาโอบเอวของคริสเอาไว้

ทำอะไรของคุณเนี่ย!”

ก็เห็นอยู่ไม่น่าถาม


ปล่อยฉันบอกให้ปล่อยไง!”

คริสพยายามจะแกะมือของน้ำทิพย์ออกแต่เขาก็กอดเอวของเธอเอาไว้แน่น ไม่ว่าจะแกะยังไงมันก็แกะไม่ออก

ปล่อย

พูดดีๆ ก่อนสิ


ปล่อยปล่อยสิโว้ย!” น้ำทิพย์บอกให้พูดจาดีๆ คริสก็พูดประชดและพยายามจะแกะมือของออก เธอไม่ยอมเดินลงไปแบบนี้หรอกนะ


น้ำทิพย์เห็นว่าคริสประชดก็เอามืออีกข้างมากอดคริสเอาไว้ ถ้าคริสยังไม่ยอมพูดดีๆ กับเธอ เธอก็จะกอดอีกคนเอาไว้แบบนี้แหละ

จะปล่อยไม่ปล่อย

ไม่ปล่อย

จะเล่นแบบนี้ใช่ไหม ได้!”


คริสมองหน้าน้ำทิพย์ที่ยิ้มจนหน้าบาน คิดจะเอาชนะคนอย่างศิรินหรอไม่มีทางหรอก เดี๋ยวจะสั่งสอนให้รู้จักเข็ดหลาบเองอีตาโย่งเสาไฟฟ้า!


ปึก!

โอ้ยนี่เธอ!” น้ำทิพย์ปล่อยมือออกจากเอวของคริสทันทีเพราะยัยตัวแสบเล่นกระแทกส้นเท้าใส่เท้าของเธอเต็มๆ และมันก็เจ็บมากด้วย


สมน้ำหน้า :P”


คริสไม่ได้รู้สึกผิดเลยที่ทำให้อีกคนเจ็บตัว ก่อนจะแลบลิ้นเล่นหูเล่นตาพร้อมกับวิ่งลงไปข้างล่าง ทิ้งให้น้ำทิพย์ยืนกุมเท้าตัวเองอยู่อย่างนั้น ความรู้สึกมันทั้งเจ็บและก็ชาไม่รู้ว่ากระดูกจะหักหรือเปล่า เพราะยัยตัวแสบเล่นใส่มาซะเต็มแรง

ผู้ใหญ่ทั้งสามที่นั่งรออยู่เห็นคริสเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มแต่กลับไม่เห็นน้ำทิพย์ ทั้งที่อีกคนบอกว่าจะขึ้นไปตามคริสแท้ๆ


พี่เขาล่ะลูก

ไม่รู้สิคะ


ทุกคนต่างแปลกใจไม่มีทางที่ทั้งสองคนจะไม่เจอกัน สักพักน้ำทิพย์ก็เดินกลับลงมาแต่ดูเหมือนท่าเดินมันจะแปลกๆ อย่างกับคนเจ็บเท้า


บี เป็นอะไรหรือเปล่าลูก


ไม่เป็นไรค่ะ เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า น้ำทิพย์เดินมานั่งลงข้างๆ คริสแอบเห็นคนตัวเล็กกลั้นยิ้มด้วย อย่าให้ถึงทีเธอเอาคืนบ้างละกันนะยัยตัวแสบ


พิธีการไม่ได้มีอะไรมากทั้งสองต่างสวมแหวนให้แก่กัน ซึ่งคริสดูจะไม่เต็มใจเท่าไหร่ตอนที่สวมแหวน ก่อนที่พ่อแม่ฝั่งเจ้าสาวจะอวยพรให้พอเป็นพิธี


เสร็จแล้วใช่ไหมคะ

เดี๋ยว!”

อะไรของคุณอีก” คริสหันมาถามน้ำทิพย์เพราะแหวนก็สวมแล้วพิธีการทุกอย่างก็เสร็จหมดแล้ว เขาคิดจะแกล้งอะไรเธออีกล่ะ

เธอต้องเซ็นต์นี่ก่อน

ทำไมต้องเซ็นต์

จะไม่เซ็นต์ก็ได้แต่พ่อของเธอ…”


เออๆ เซ็นต์ก็เซ็นต์” คริสว่าตัดรำคาญเพราะน้ำทิพย์กำลังจะเอาวิวัฒน์มาขู่เธออีกแล้ว ร่างบางหยิบปากกาขึ้นมาเซ็นต์เอกสารตรงหน้าให้มันจบๆ ไป


ทีนี้ฉันไปได้หรือยัง

เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น


อะไรของคุณอีกเนี่ย?” คริสไม่เข้าใจว่าน้ำทิพย์ต้องการอะไรจากเธออีก หมั้นก็หมั้นให้แล้ว เอกสารอะไรก็เซ็นต์ให้หมดแล้วเขายังจะเอาอะไรอีก


ผู้ใหญ่ทั้งสามคนที่นั่งอยู่ต่างก็สงสัยเพราะไม่มีใครเดาใจน้ำทิพย์ออกเลยว่าเขาคิดที่จะทำอะไร แม้แต่นายแม่ที่มาด้วยกันก็ไม่อาจรู้ได้ว่าลูกสาวของตัวเองกำลังคิดที่จะทำอะไร


เธอต้องย้ายไปอยู่กับฉันนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป

ว่าไงนะ!” ไม่ใช่แค่คริสที่ตกใจทุกคนก็ตกใจ เพราะมันไม่ได้มีอยู่ในสัญญาว่าคริสจะต้องย้ายไปอยู่กับน้ำทิพย์

ให้มันน้อยๆ หน่อยนะคุณ หมั้นก็หมั้นให้แล้วยังจะเรื่องมากอีก

ไม่เอาน่าคริส” วิวัฒน์รีบเอ่ยห้ามคริสที่พูดแบบนั้นออกไปเพราะถึงยังไงน้ำทิพย์ก็โตกว่า เขาอยากให้คริสเคารพน้ำทิพย์ให้มากกว่านี้


ไหนเราสัญญากันไว้ว่าจะแค่หมั้นไม่ใช่หรอ

นั่นสิคะอย่าถึงกับต้องย้ายไปอยู่ด้วยกันเลยนะคะ วิวัฒน์และประกายดาวต่างก็ช่วยกันพูดเพื่อให้น้ำทิพย์ยอมใจอ่อน

บีไม่ได้บังคับและไม่ได้เป็นคนตัดสินใจนะคะลูกสาวของคุณอาต่างหากที่ตกลงยอมย้ายไปอยู่กับบีเอง

เพ้อเจ้ออะไรของคุณเนี่ยลื่นล้มหัวฟาดพื้นมาหรือไง ฮัลโหลฉันไม่เคยบอกว่าฉันอยากจะย้ายไปอยู่กับคุณเลยนะ อย่ามามั่ว


ฉันไม่ได้มั่วไม่เชื่อก็อ่านสัญญาที่เธอพึ่งเซ็นต์ไปสิ” วิวัฒน์หยิบเอกสารแผ่นนั้นขึ้นมาอ่านพอไล่สายตาอ่านมันคร่าวๆ ก็เข้าใจแล้วล่ะว่าน้ำทิพย์ไม่ได้เพ้อจนคิดเองเออเอง


ทำไมคุณพ่อทำหน้าแบบนั้นคะ


คริสเริ่มใจคอไม่ดีที่เห็นสีหน้าของคนเป็นพ่อ ก่อนที่วิวัฒน์จะยื่นกระดาษแผ่นนั้นมาให้คริสอ่าน ร่างบางรับมันมาอ่านทันทีพร้อมกับไล่สายตาอ่านมันทุกตัวอักษรอย่างไม่ตกหล่น สายตาสะดุดเข้ากับประโยคสุดท้าย


-นางสาว ศิริน หอวัง จะต้องย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านจงรัชตวิบูลย์นับตั้งแต่วันที่เซ็นต์เอกสารฉบับนี้และต้องทำตามคำสั่งของน้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์ทุกประการโดยไม่มีข้อแม้หากฝ่าฝืนไม่ทำตามถือว่าสัญญาเป็นโมฆะและทางหอวังจะต้องโอนบริษัทให้กับจงรัชคอร์ปอย่างไม่มีข้อแม้หรือเงื่อนไขใดใด-


ไม่เอาอ่ะ คริสไม่รู้นี่ว่าเซ็นต์แล้วมันจะเป็นแบบนี้อ่ะ” คริสโวยวายออกมาทันทีที่อ่านจบเธอไม่ยอมย้ายไปอยู่อีตาโย่งเสาไฟฟ้านี่เด็ดขาดยังไงเธอก็ไม่ยอม


คุณพ่อคริสไม่ไปนะคะ


คริสหันมาจับแขนของคนเป็นพ่อพร้อมกับทำหน้าอ้อนเหมือนคนจะร้องไห้ วิวัฒน์เองก็เห็นใจเพราะเขาก็ไม่อยากให้ลูกสาวของเขาไปไหนทั้งนั้น แต่ก็ไม่อยากขัดใจน้ำทิพย์เพราะกลัวอีกคนจะเปลี่ยนใจ


บี แม่ว่าอย่าบังคับน้องเลยนะลูก

ช่วยไม่ได้ค่ะ ก่อนจะเซ็นต์ทำไมไม่อ่านให้รอบครอบก่อน

ก็คุณขู่ฉันนี่เอาพ่อมาอ้างตลอด” คริสสวนกลับทันทีที่ได้ยินน้ำทิพย์พูดแบบนั้น ถ้ารู้ว่าเซ็นต์แล้วจะเป็นแบบนี้เธอไม่เซ็นต์หรอก


ตรงไหนที่เรียกว่าขู่ แล้วฉันก็ไม่ได้เร่งเร้าให้เธอซะหน่อยเธอรีบของเธอเองต่างหาก หรือไม่จริง? คริสไม่เถียงว่าอีกคนไม่ได้เร่งแต่เขาก็จงใจให้เธอเซ็นต์มันแบบนี้มันไม่แฟร์เอาซะเลย


ฉันให้เวลาเก็บของสิบนาที เร็วๆ หน่อยล่ะฉันรีบ

ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้นฉันจะอยู่ที่นี่!”


น้ำทิพย์มองหน้าวิวัฒน์เหมือนต้องการจะขออนุญาต คนเป็นพ่อก็สองจิตสองใจมันเลือกไม่ได้จริงๆ ก่อนจะต้องยอมเพราะคิดว่ามันคงไม่เสียหายอะไร น้ำทิพย์เองก็เป็นผู้หญิงเหมือนกันและเขาก็โตพอที่จะรู้จักผิดชอบชั่วดี


นั้นไม่ต้องเก็บไปแบบนี้เลยละกัน


ฉันไม่ไป! ปล่อยฉันนะ คริสพยายามจะยื้อจะสะบัดมือออกแต่ก็แพ้แรงของน้ำทิพย์ โดนเขาลากให้เดินออกมาจากบ้านได้อย่างง่ายดาย


ไม่ต้องห่วงนะคะเดี๋ยวฉันจะช่วยดูให้อีกแรง


นายแม่เห็นวิวัฒน์และประกายดาวต่างก็เป็นกังวล หัวอกคนเป็นแม่ย่อมเข้าใจดีว่ามันรู้สึกยังไงและก็รู้ด้วยว่าลูกสาวตัวเองเป็นคนแบบไหน เธอเชื่อว่าน้ำทิพย์ต้องมีเหตุผลที่ทำแบบนี้


ขอบคุณนะคะ แต่พวกเราไม่ได้ห่วงยัยคริสหรอกค่ะ


ถ้าลูกสาวผมทำอะไรที่มันไม่เข้าท่าก็อย่าถือสาแกเลยนะครับ นายแม่ไม่เข้าใจกับคำที่วิวัฒน์และประกายดาวเอ่ยบอกแต่ก็ยิ้มรับเอาไว้ก่อน


ที่วิวัฒน์และประกายดาวพูดแบบนั้นเพราะว่ารู้จักนิสัยของลูกสาวตัวเองดี คนที่น่าเป็นห่วงคงเป็นน้ำทิพย์มากกว่า ก็คริสทั้งป่วน ทั้งแสบ ทั้งดื้อ ไหนจะชอบหนีเที่ยวอยู่บ่อยๆ พวกเขาสองคนที่เป็นพ่อแม่ยังเอาไม่อยู่เลยก็ขอให้น้ำทิพย์โชคดีอยู่รอดปลอดภัยจนถึงสามเดือนละกัน




แสบแค่ไหนถามพ่อกับแม่ดู๊วววว!

555555555555

จะป่วนแค่ไหนฝากติดตามกันด้วยนะคะ


#บีจะหมั้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

807 ความคิดเห็น