MR.JK901 [KOOKMIN FT. JINV] #หุ่นยนต์จองกุก

ตอนที่ 9 : IX

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,718
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 511 ครั้ง
    17 ก.ย. 61

B
E
R
L
I
N
?

IX


“เจเค”

ใบหน้าที่มีหนวดเคราขาวโพลนจากครีมโกนหนวดเหมือนซานต้าของปาร์คจีมินโผล่ออกมาจากประตูห้องน้ำเรียกหาJK901

 

“ครับ”

 

“โกนหนวดให้หน่อยสิ”

 

     JK901มองใบหน้าแต่งแต้มด้วยครีมโกนหนวดก่อนส่งยิ้มไปให้จีมินเชื่อใจ แต่จากสายตาหวั่น ๆ ของเจ้าตัวคงจะกลัวทำเขามีดบาดไม่น้อย

 

“อย่าทำหน้าฉันบาดนะ”

 

“ไว้ใจผมได้ครับ”

เจเคเริ่มปาดใบมีดโกนลงส่วนที่ถูกครีมโกนหนวดปกคลุมเอาไว้อย่างระมัดระวัง เขาค่อย ๆ โกนอย่างเบามือเพื่อไม่ให้คมมีดบาดผิวหน้าจีมิน

 

“ตั้งใจจังเลย”

ดวงตาเรียวมองสายตามุ่งมั่นที่จดจ้องคางเขาตาไม่กะพริบ เวลาเจเคถูกมอบหมายให้ทำอะไรสักอย่างแววตาใสซื่อนั้นมักมีความมุ่งมั่นอยู่เสมอ แถมใบหน้าดูดียังฉายแววตั้งใจออกมาจนน่ากลัว

 

“ผมดีใจนะครับ”

 

“ดีใจอะไร ?

 

“ที่จีมินวางใจให้ผมโกนหนวดให้จีมินแสดงว่าจีมินไว้ใจและคิดว่าผมจะไม่ทำจีมินเจ็บ”

 

“ยิ้มไม่ได้เดี๋ยวมีดบาด”

ปาร์คจีมินผลักศีรษะชายหนุ่มที่ยืนค้ำหัวโกนหนวดให้ตัวเอง มันดีที่เจเคปิดความรู้สึกไม่เป็น เมื่อรู้สึกอะไรก็จะพูดออกมา

แต่เขาเขินเป็นไง

 

     เจ้าของใบหน้าเกลี้ยงเกลาจากการโกดหนวดเงยคางมองกระจกสำรวจความเรียบร้อย ก้านนิ้วชายหนุ่มลูบตามคางเพื่อเช็กว่าเจเคโกนได้เรียบจริง ๆ ก่อนเอี้ยวตัวไปหยิบอาฟเตอร์เซฟตบใบหน้า

 

“นั่งสิ ฉันจะโกนให้ หนวดนายขึ้นแล้วนะ”

 

     เพราะร่างกายนี้คือคนจริง ๆ แม้ว่าจะถูกแทรกอะไหล่ไปแต่เจเคมีความเป็นคนทางลักษณะภายนอกและความคิดสูงมาก

 

เดือนก่อนเขาถูกปลุกกลางดึกเพราะเหตุผลของเจ้าเจเคที่บอกว่า

 

ใบหน้าของตนมีสิวขึ้น

 

“เจเค”

 

“ครับผม ?

 

“อยากกลับไปหาครอบครัวหรือคนรู้จักบ้างมั้ย ครอบครัวของนายตอนที่เป็นจัสติน...ไม่ใช่เจเค”

ตลอดระยะเวลาหลายเดือนจีมินรู้สึกไม่สบายใจ เขามีความสุขไม่เต็มที่เพราะกลัว

 

เขากลัวหากวันนึงความทรงจำของจัสตินกลับมา หรือญาติ เพื่อน คนรัก อะไรก็ตามที่พบจัสตินตอนนี้

 

จีมินกลัวว่าเขาจะถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว

 

ฝ่ามือขนาดใหญ่จับมือของคนถือมีดโกนไว้ เจเคมองใบหน้าฉายแววความกังวลก่อนดึงมีดโกนออกและกางฝ่ามือของจีมินวางทาบข้างแก้ม

“ไม่ครับ”

 

“นายไม่อยากรู้เหรอว่าตัวเองเป็นใคร บางทีนายอาจจะมีญาติ เพื่อน หรือคนรักที่เขารอนายอยู่”

 

“ครอบครัวของผมคือจีมินที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมในตอนนี้”

 

“ฉันรู้สึกเหมือนขโมยนายมา”

 

“ผมเกิดอุบัติเหตุมามากกว่า5ปีจากคำบอกเล่าคุณซอกจิน ทางโรงพยาบาลเขาลงประวัติผมเป็นคนไร้ญาติ ผมคิดว่าถ้าผมมีญาติจริงพวกเขาคงออกตามหาผม ไม่ว่าตอนนั้นผมจะอยู่หรือตาย แต่ไม่มีใครออกมาตามหาผมเลยครับ”

 

“แล้วถ้าเกิดวันนี้ หรืออีกสัก2ปีที่เราเดินด้วยกัน มีคนเข้ามาบอกว่าเขารู้จักนาย นาย-”

 

“ผมเลือกจีมินครับ จีมินคืออดีต จีมินคือปัจจุบัน จีมินคืออนาคต และจีมินคือทุก ๆ วันของผม”

ลำแขนแกร่งกอดเอวคนที่ยืนค้ำหัวตัวเองไว้ เจเครวบคนตรงหน้าให้นั่งคร่อมตักของเขาโดยไม่ได้เอ่ยขออนุญาตแบบทุกครั้ง

 

“พูดแล้วนะ ถ้ามีวันนั้นจริง ๆ แล้วนายไม่รักษาคำพูดฉันจะชกหน้านาย”

คนถูกกอดปาดครีมโกนจากคางขึ้นป้ายปลายจมูกJK901 ทั้งคู่มองหน้ากันโดยไม่พูดอะไร

 

     ก่อนจีมินจะเป็นฝ่ายก้มหน้าลงไปจูบเจ้าของตักแข็งแรงที่ตัวเองนั่งอยู่จนปลายจมูกและคางของเขาที่พึ่งถูกทำความสะอาดเปื้อนด้วยครีมโกนหนวดจากใบหน้าของJK901

 

     ชาย2คนและกระเป๋าเป้ใบใหญ่คนละใบสะพายบนหลังยืนมองหน้ากันหน้าทางขึ้นเขาที่ทั้งคู่ตั้งใจมาปีน

 

พรุ่งนี้คือวันเกิดปาร์คจีมิน ปกติแล้วเขาจะสังสรรค์กับเพื่อนมากมาย แต่ปีนี้เขาอยากจะโตขึ้นอีกปีไปพร้อมJK901แค่2คน

 

จริง ๆ แล้วเขาก็ไม่ใช่วัยรุ่นที่ตื่นเต้นกับงานวันเกิด ปาร์คจีมินอายุย่างเข้า34ปีแล้ว ตลอดเวลาหลาย10ปีที่ผ่านมาเขาจัดงานวันเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

ดื่มเหล้า

 

เป่าเค้ก

 

นอนพัก

 

และตื่นมาใช้ชีวิตให้ครบอีก1ปีเพื่อฉลองวันเกิดอีกครั้ง

 

สำหรับเขาทุกอย่างรอบตัวมันสร้างความตื่นเต้นมาหลายครั้งหลายคราจนชินและไม่มีความรู้สึกตื่นเต้นไปกับมันเสียแล้ว

นี่คงเป็นผลเสียของอายุที่เพิ่มมากขึ้น มันนำเอาความสนุกเมื่อวันวานของเขาไปด้วย

“แน่ใจนะว่าปีนไหว”

 

“ไหวครับ”

 

“ถ้าถอดใจกลางทางฉันไม่ลงมาส่งนะ”

 

“ครับ”

 

     คนที่เคยข่มไม่ให้เจเคถอดใจกลางทางในตอนเริ่ม คือคนเดียวกันกับคนหอบเหนื่อยจนหน้าแดงในตอนนี้

ดวงตาเรียวหรี่มองเส้นทางยาวเหยียดทอดไปยังปลายเขาอย่างเหนื่อยล้า เพราะต้องหอบกระเป๋าที่มีเต็นท์และของใช้จำเป็นในการค้างคืน

“เจเค เดี๋ยวก่อน ฉันเหนื่อย พักก่อนได้มั้ย”

 

ชายหนุ่มที่มุ่งมั่นมาปีนเขาครั้งแรกในชีวิตหันไปมองคนนั่งยอง ๆ ไปกับพื้น กรอบหน้าจีมินมีเหงื่อผุด และผิวหน้าที่เคยสดใสในตอนแรกกลับแดง

“น้ำครับ”

กระติกน้ำที่JK901ห้อยคอไว้ตั้งแต่เริ่มเดินทางขึ้นมายื่นไปตรงหน้าจีมิน

 

คนที่กำลังเหนื่อยรับมันมาดื่มจนจุกเพราะเขาดื่มมันเร็วเกินไป

“แค่ก !

จีมินสำลักน้ำเสียงดังจนเจเคต้องทุบหลังเบา ๆ เพื่อหวังช่วยบรรเทาอาการ

 

“เดี๋ยวผมสะพายกระเป๋าเองครับ”

 

“ไหวเหรอ มันหนักนะ”

 

“ไหวครับ ถอดกระเป๋าบนหลังจีมินมาให้ผมสะพายได้เลย”

 

     จีมินเดินนำทางตัวเบาโดยกระเป๋าสัมภาระของเขาทั้งหมดอยู่ที่เจเค ชายร่างสูงใหญ่เดินตามหลังเจ้าของโดยมีกระเป๋าสะพายไว้ทั้งข้างหลังและข้างหน้า

 

เจ้าของส่วนสูง173มอง2ข้างทางที่เปลี่ยนไปมาก เมื่อสมัยเขากับพ่อมาปีนเขาป่ามันมีมากกว่านี้ แต่ปัจจุบันโลกพัฒนาขึ้นพร้อมกับสิ่งที่ธรรมชาติสรรสร้างมาค่อย ๆ หายไป

 

เส้นทางเดินเขาไม่ได้มีแค่พวกเขา2คน แต่มีนักท่องเที่ยวหรือคนในพื้นที่ที่อยากเปลี่ยนบรรยากาศนอนตากน้ำค้างเดินแซงและตามหลังบ้างประปราย

 

“นี่แหละเจเค วันนี้เราจะฉลองวันเกิดฉันที่นี่กัน”

 

ขาสองข้างหยุดเดิน ดวงตาสีนิลมองทิวทัศน์ธรรมชาติที่มีเพียงผืนป่า เสียงสัตว์ และแสงอาทิตย์สีส้มเหมือนภาพวาดที่กำลังลาลับขอบฟ้า

 

มันสะท้อนประกายกับดวงตาของJK901ที่ชื่นชมภาพธรรมชาติอย่างที่ตัวเองไม่เคยเห็นสักครั้งด้วยดวงตาจริง ๆ

 

ปากหยักฉีกยิ้มกว้างด้วยความชื่นชม ธรรมชาติสร้างตัวของพวกมันขึ้นมาเอง และธรรมชาติมันช่างสวยงามจนเขาละสายตาไม่ได้

 

“คุ้มมั้ย”

คนเป็นเจ้าของถามพร้อมกับสูดหายใจหอบอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด บ้านของเขาอยู่เมืองหลวง เจเคไม่มีวันได้สัมผัสธรรมชาติแบบนี้หากไม่ออกมานอกตัวเมือง

และเขาอยากให้เจ้าหุ่นได้เห็นธรรมชาติจริง ๆ มากกว่าสวนเล็ก ๆ ในบ้าน

 

“ธรรมชาติสวยงามมากเลยครับ”

 

“เอาล่ะ มาช่วยฉันกางเต็นท์ก่อนมืดดีกว่า เคยกินมาร์ชเมลโล่ย่างไฟมั้ย ?

 

ใบหน้าหล่อเหลาส่ายไปมาแทนคำตอบ

 

เจเคไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน และทุก ๆ อย่างที่เขาได้ทำหรือเรียนรู้จีมินมักจะเป็นคนสอนให้เขาได้รู้จักเสมอ

 

ครั้งแรกของทุก ๆ เรื่องของเจเคคือปาร์คจีมิน

 

“นายจะได้กินมันครั้งแรกคืนนี้แหละ แต่มาช่วยฉันกางเต็นท์ก่อน”

 

23.02 PM

ท่ามกลางเสียงจิ้งหรีดเรไรบริเวณเชิงเขามีชาย2คนนั่งถือไม้เสียบมาร์ชเมลโล่ย่างไฟกองเล็ก ๆ ที่ถูกก่อขึ้นข้างเต็นท์

 

ดูเจเคตื่นเต้นกับการฉลองวันเกิดอย่างเงียบ ๆ ที่มีเพียงเขา2คนยิ่งกว่าเจ้าของวันเกิดเสียอีก

 

“กินได้แล้วนะ ลองกินดูสิ แต่เป่าก็ดีเผื่อมันร้อน”

เจ้าของอายุย่าง34มองคนข้างกายละเมียดชิมอาหารที่ตัวเองไม่เคยกิน

 

เจเคจะมีนิสัยอย่างนึงคือถ้าเขาลองพาไปกินอะไรที่เจ้าตัวไม่เคยกินหมอนั่นจะค่อย ๆ ละเมียดละไมชิมมันราวกับจะซึมซับรสชาติทุกหยาดหยด

 

“น่าแปลกนะครับ แค่เอามาย่างไฟแต่รสชาติเปลี่ยนไปเลย”

 

“อืม จริง ๆ มันเปลี่ยนไม่มากหรอก แต่มันจะหอมขึ้น”

 

“ผมดีใจนะครับ...ที่ได้อยู่กับจีมินในวันสำคัญของจีมินแบบนี้ มันรู้สึกเหมือน...ผมเป็นคนสำคัญ”

 

“นายคือคนสำคัญ”

 

“จีมินครับ”

 

“ว่าไง ?

 

“ผมไม่เคยเสียดายชีวิตตอนเป็นจัสตินเลยนะครับ”

 

“...”

 

“การได้เจอจีมินมันเหมือนกับ...ผมมีชีวิต”

 

“อย่าพูดแบบนั้น นายมีชีวิต”

 

“ผมไม่ทราบนะครับว่าคนทั่วไป หรือแม้แต่จีมินมีชีวิตเพื่อจุดประสงค์อะไร แต่สำหรับผม ผมอยากมีชีวิตเพื่อที่จะได้อยู่กับจีมิน นั่งข้าง ๆ จีมินแบบนี้”

 

“...”

 

“เหมือนกับว่าจีมินคือเหตุผลของการมีชีวิตของผม...ถ้าไม่มีจีมิน คุณซอกจินอาจจะไม่สร้างผมมา”

 

“รู้มั้ย...บางทีนายเปลี่ยนความคิดของฉัน ฉันไม่เข้าใจคำว่าชีวิตคู่เพราะฉันไม่เคยคิดจะมีมัน แต่...การที่ฉันอยู่กับนายตรงนี้ นั่งมองหน้านาย ฉันรู้สึกอยากให้เราอยู่กันแบบนี้ ไปไหนด้วยกัน ทำอะไรด้วยกัน ตื่นมาเจอหน้ากัน บอกฝันดีกัน ฉันอยากทำแบบนี้ไปทุก ๆ วัน”

 

“ผมก็เหมือนกันครับ”

 

“นายไม่ใช่ชีวิตคู่ของฉันเจเค นายเป็นมากกว่านั้น นายคือทุก ๆ วันของฉัน...เพราะงั้น อย่าทิ้งฉันไปนะ การเป็นคนมันไม่มีอะไรแน่นอน...ฉันแค่กลัว กลัวว่าเราจะเป็นส่วนหนึ่งของความไม่แน่นอนพวกนั้น”

 

“สักครู่นะครับ”

 

“...”

เรียวคิ้วชายหนุ่มขมวดหากันเมื่อJK901เอี้ยวตัวไปรื้อกระเป๋าใบโตของตน จีมินเกือบคิดว่าเจ้านั่นไม่สนใจสิ่งที่เขาพูดแล้ว

 

หากไม่เห็นเค้กก้อนเล็ก ๆ ที่เละจนดูไม่ออกว่าเป็นหน้าอะไรยื่นมาทางตัวเอง

 

“สุขสันต์วันเกิดครับคุณปาร์คจีมิน”

 

ชายหนุ่มยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองเพื่อกลั้นยิ้ม

 

ใครจะคิดว่าเขาที่ถูกเซอร์ไพรส์ด้วยเค้กวันเกิดหน้าตาดูดีมาตลอด33ปีจะมาใจเต้นแรงกับเค้กวันเกิดหน้าตาเละเทะในปีที่34แบบนี้

 

“ไปซื้อมาตอนไหน ?

 

“ขอโทษด้วยนะครับที่ไม่บอกให้จีมินรู้ แต่ผมแอบไปซื้อตอนเราแวะปั้มน้ำมันครับ”

 

“ให้เงินหน่อยก็ใช้เก่งเลยนะ”

 

เจเคได้รับสิทธิ์ให้ใช้จ่ายด้วยตัวเองตั้งแต่กลับมาหาเขา จีมินโอนเงินเข้าระบบให้ชายหนุ่มไว้ใช้จ่ายของที่อยากได้

 

ที่ผ่านมาเขาไม่เห็นJK901ใช้จ่ายอะไรมากนัก มีครั้งนี่แหละที่เป็นการใช้จ่ายเล็ก ๆ เท่านั้น

 

แต่มันกลับทำให้คนอายุ34อบอุ่นไปทั้งใจ

 

“ขอพรสิครับ”

 

01.57 AM

เต็นท์นอนที่มืดมิดถูกทำให้สว่างขึ้นน้อยนิดด้วยแสงดาวมากมายที่เปล่งประกายบนท้องฟ้าสีน้ำเงินยามค่ำคืน

 

จีมินไม่ได้ปิดเต็นท์เพราะอยากให้เจเคได้มีโอกาสดูดาวที่ระยิบระยับบนท้องฟ้า ศีรษะของเขาหนุนท่อนแขนชายที่นอนข้างกันแทนหมอน

“นายคิดว่าตอนนี้นายอายุเท่าไหร่เหรอ ?

 

“ผมไม่แน่ใจครับ จากการคาดเดาตามช่วงเวลาในประวัติตอนเกิดอุบัติเหตุถึงตอนนี้ ผมคิดว่าผมอาจจะอ่อนกว่าจีมินไม่กี่ปี”

 

“เป็นรุ่นน้องฉันงั้นสินะ...”

 

“ครับ”

 

     จีมินไม่ได้ถามอะไรเจ้าของต้นแขนที่เขาใช้หนุนต่อ ชายหนุ่มทำเพียงจ้องท้องฟ้าสุดลูกหูลูกตาของเชิงเขาแห่งนี้

 

มันไม่ใช่ความรู้สึกหวือหวา

 

แต่มันเป็นความรู้สึกที่เขาอยากอยู่กับJK901แบบนี้ไปเรื่อย ๆ

 

ไม่มีคำถาม

 

ไม่มีบทสนทนา

 

และไม่มีความอึดอัด

 

มันเป็นความสบายใจที่เขาไม่ต้องคอยกังวลว่าต้องเปิดหัวข้อสนทนาอะไร เขาสามารถอยู่ท่ามกลางความเงียบกับเจเคได้ทั้งคืนโดยไม่รู้สึกถึงความอึดอัด

 

“จีมินครับ”

 

“ว่าไง”

 

“ช่วยเล่าเรื่องของจีมินได้มั้ยครับ”

 

“ทำไมถึงอยากรู้เรื่องของฉัน ?

 

“เพราะการที่ผมรู้เรื่องของจีมินมันเหมือนผมได้ใช้ชีวิตผ่านเรื่องเล่าของจีมินครับ”

 

ปากอิ่มคลี่ยิ้มและหันไปมองใบหน้าที่เลือนรางในสายตาเพราะความมืด

“รู้มั้ย901 การเล่าเรื่องของฉันให้นายฟังมันเหมือนฉันได้ใช้ชีวิตอีกครั้งไปกับนายเหมือนกัน”


_____


TALK TALK

สำหรับรูปเล่มนั้นตอนนี้สมบูรณ์80%แล้วนะคะ ใครที่รออย่าพึ่งทิ้งกันน้า อดใจรอก่อนนะคะ TT


1เม้นต์ = 1กำลังใจ

1สกรีม = 1กำลังใจค่าาา


TAG #หุ่นยนต์จองกุก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 511 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

995 ความคิดเห็น

  1. #960 YamaLuffyijikO (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 01:03
    งู้ยยยยย ทำไมมันดีขนาดนี้ ชั้นเขินนไปหมดดด
    #960
    0
  2. #934 Kwankwan100338 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 03:02
    อบอุ่นจัง
    #934
    0
  3. #929 imhere62 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 23:47
    อบอุ่นไปทั้งใจจจ
    #929
    0
  4. #913 Imprima_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 14:36
    ไม่ต้องสรรหาคำพูดอะไรมาคุยกัน สามารถอยู่เงียบๆด้วยกันได้อยากสบายใจ ชอบมากๆค่ะ
    #913
    0
  5. #880 t_rainysky (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 21:34
    เราชอบโมเม้นที่ไม่ได้พูดอะไรแต่ยังอยู่ด้วยกันมากเลยค่ะ มันอบอุ่นมากเลย //ปาดน้ำตา
    #880
    0
  6. #770 Serin71228 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 12:51
    เนี่ยยยย แล้วก็ทำฉันเขินอ่ะ โอ้ยน่ออออ
    #770
    0
  7. #690 iamjewelryr (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 11:55
    ตายแร้ววววว แก้มแตกแล้วววว
    #690
    0
  8. #689 parindapnp (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 00:14
    หวานจนมดขึ้นแล้วววว น่ารักทิสูดดดดดดดด
    #689
    0
  9. #688 onlykookmin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 23:59
    จะหวานกันเกินไปแล้วนะ กิ๊วๆ
    #688
    0
  10. #687 kminday13 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 21:40

    อบอุ่นมากๆเลยอ่านฟิคแนวนี้มาเยอะแต่ไรท์แต่งออกมาได้ดีที่สุดเข้าถึงความรู้สึกของคนสองคนจริงๆ

    ไม่ผิดหวังที่ตามอ่านตลอดขอบคุณนะคะขอบคุณที่ทำให้รู้สึกร่วมไปกับฟิคเรื่องนี้ รอตามตอนต่อไปค่ะไรท์
    #687
    0
  11. #685 bt9500 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 19:16
    หวานมากๆ อ่านแล้วอยากมีแฟนเลยอ่ะ
    #685
    0
  12. #684 AmilyShip (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 18:15
    อบอุ่นน่ารักกกันมากกกเลยยย งื้อออ ชอบๆๆ
    #684
    0
  13. #683 Pam__jidap (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 00:48

    จะหวานไปไหน ระวังมดกัดนะคะ
    #683
    0
  14. #681 OilRinrada (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 13:32

    น่ารักมากกกกมาต่อนะคะไรท์
    #681
    0
  15. #680 CCKK11 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 13:31
    เรื่องนี้ทำให้หัวใจเราพองโต อบอุ่นต่อใจมากก // เขินนน ~~
    #680
    0
  16. #679 Proud02 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 11:03
    อยู่กันแบบอบอุ่นอ่า 😣😭
    #679
    0
  17. #678 JeonJK_SAI (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 07:47
    ขอให้มีความสุขยังงี้ตลอดไปเลย อบอุ่นมากๆเลยยย ฮื้อออ
    #678
    0
  18. #677 skcck (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 07:01
    โอ๊ย

    เขินแทน
    #677
    0
  19. #676 prawarin_png (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 06:38
    ฮือ เขินนนน ชอบการที่เป็นเหตุผลในการมีชีวิตอยู่ของกันและกัน อบอุ่นมากเลย
    #676
    0
  20. #675 Snoop (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 02:21
    โอ้ย น่ารักจังเลยยย ฮือ อบอุ่น
    #675
    0
  21. #673 EARN12121 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 01:28

    งือออมัน.. มัน..โอ้ยยเขิลลล
    #673
    0
  22. #672 PPSMT97 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 01:26

    ฮืออ เจเคคค
    #672
    0
  23. #671 Minki_G (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 01:01
    รักกันนานๆไปเลยค่ะ สองคนนี้ แหมมม
    #671
    0
  24. #670 CHIM CHIM (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 00:43
    จะร้องไห้จริงๆนะ อบอุ่นจังเลยอ่ะ ชอบมากๆ
    #670
    0
  25. #669 M__Mingg (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 23:52

    ไม่ไหวแน้วชีวิต >\\\\<
    #669
    0