MR.JK901 [KOOKMIN FT. JINV] #หุ่นยนต์จองกุก

ตอนที่ 1 : I

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,398
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 636 ครั้ง
    3 ก.ย. 61

B
E
R
L
I
N
?

MR.JK901 : I


     ความเหนียวของอากาศ ละอองจากเม็ดฝน กลิ่นพื้นบนทางเท้าที่ชื้นเพราะปรอยฝนนั้นช่างทำให้คู่รักสองคนซึ่งเดินอยู่ภายใต้ร่มคันเดียวใกล้ชิดกันมากขึ้น

 

ปาร์คจีมินเอื้อมมือไปโอบไหล่แคบ ๆ คนรักให้ขยับมาแนบชิดตัวเองเพื่อไม่ให้ชุดเดรสสวย ๆ ของเธอต้องเปียกน้ำฝน

 

กริ่ง

“ยินดีต้อนรับค่ะ”

พนักงานต้อนรับหน้าตาและร่างกายละม้ายคล้ายคนปกติเอ่ยต้อนรับลูกค้า

 

ได้ยินไม่ผิดหรอก พนักงานต้อนรับนี่ไม่ใช่คน นี่คือปีคศ.9000ที่โลกพัฒนามาไกลจากเมื่อก่อน

ผู้คนโหยหาความสบายและได้สร้างสิ่งสนองความสะดวกสบายนั้นขึ้นมา เริ่มแรกมันคือสิ่งของเครื่องจักรกลธรรมดาไว้ทุ่นแรง

 

เมื่อเวลาผ่านไป ความต้องการมนุษย์โลกไม่เคยสิ้นสุด ท้ายที่สุดพวกเขาสามารถพัฒนาเครื่องจักรกลออกมาเป็นตัวแทนของมนุษย์ได้

 

ไม่ว่าจะเป็นหุ่นพนักงานในร้านอาหารหรือห้าง หุ่นสัตว์เลี้ยงต่าง ๆ ไปจนถึงหุ่นคนในครอบครัว

 

หลายปีก่อนปาร์คจีมินเคยทำงานในบริษัทชั้นนำที่เป็นแนวหน้าในการผลิตหุ่นยนต์ ปัจจุบันนี้เขาได้ลาออกเกือบ2ปีแล้ว

 

“จีมินดื่มอะไรดีคะ เอาแบบเดิมมั้ย ?

 

“ครับ”

เจ้าของชื่อหันไปเก็บร่มก่อนหันไปส่งยิ้มให้หญิงสาวที่รอคำตอบถึงแม้เธอรู้เมนูประจำของเขาอยู่แล้ว

 

     พวกเราคบกันมาเกือบครบ7ปี เรื่องง่ายๆอย่างเช่นเมนูโปรดของเขามินะแทบไม่ต้องถามด้วยซ้ำไป

 

เจ้าของเรือนผมดำสนิทตามธรรมชาติเดินไปหาคนรักที่ยืนสั่งเมนูก่อนเขาจะเอื้อมมือไปจับมือนุ่ม ๆ นั้นให้เธอเดินตามไปโต๊ะประจำหลังจากสั่งเมนูให้พนักงานเสร็จแล้ว

 

“คืนนี้ค้างกับผมมั้ย ?

 

ใบหน้าที่สวยจนจีมินหลงรักตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นส่งยิ้มไปให้ชายหนุ่มหลังจากได้ยินคำถามแกมออดอ้อน

“ไม่ใช่วันครบรอบมินะก็ไปค้างกับจีมินได้ ทำไมวันครบรอบจะไปไม่ได้ล่ะคะ”

 

“ไปไหนต่อมั้ย ?

 

“ไม่ค่ะ เราดื่มกันแล้วกลับดีกว่า มินะมีเรื่องจะพูดกับจีมิน”

 

“หืม ?

 

“ไว้เรากลับบ้านค่อยพูดกันนะคะ”

 

“เป็นอะไรหรือเปล่า ?

นิ้วมือที่ประดับด้วยแหวนเงินหลายวงกุมฝ่ามือคนรักเอาไว้ แต่เขาได้เพียงรอยยิ้มและการส่ายหน้าปฏิเสธชายหนุ่มจึงไม่อยากคาดคั้นและไม่อยากทำบรรยากาศระหว่างพวกเขากร่อยในวันครบรอบแบบนี้

 

     ทั้งคู่ใช้เวลาดื่มเครื่องดื่มอุ่น ๆ และของหวานสองสามอย่างก่อนมินะจะบอกให้คนรักทราบว่าเธออยากลับบ้าน

 

ชายหนุ่มตามใจคนรักด้วยการขับรถไปยังบ้านของตัวเองโดยไม่แวะที่อื่นถึงแม้จะแปลกใจ ทุก ๆ ปีในวันครบรอบพวกเขาจะเที่ยวหรือดื่มเพื่อใช้เวลาด้วยกัน กว่าจะถึงบ้านก็พ้นวันใหม่ทุกครั้ง

และมินะก็มาค้างที่บ้านของเขาหลายครั้ง ไม่จำเป็นว่าวันนั้นต้องเป็นวันครบรอบ

 

“แน่ใจนะว่าไม่อยากแวะที่ไหน”

คนที่กุมมือหญิงสาวไม่ห่างแม้ว่าจะขับรถอยู่หันไปถามเพื่อความแน่ใจ

 

“แน่ใจค่ะ”

 

“โอเคครับ”

 

     ใช้เวลาราวชั่วโมงเนื่องจากจราจรที่ติดขัด สุดท้ายรถคันหรูก็ขับมาจอดในโรงจอดรถของบ้านสไตล์โมเดิร์นตามความชอบปาร์คจีมิน

 

มินะเดินเข้าบ้านที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี ทุกอย่างยังคงเป็นเหมือนเดิม ตำแหน่งข้าวของ ความสะอาดจากการดูแลของแม่บ้าน แม้แต่เจ้าของบ้านที่กำลังกอดเธอจนร่างกายของเธอรู้สึกอบอุ่นแบบนี้

 

แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ

“จีมินคะ”

 

“ว่าไงครับ อยากอาบน้ำเหรอ”

 

“เปล่าค่ะ เรื่องที่มินะเกริ่นไว้ตอนเราอยู่คาเฟ่น่ะ”

 

ร่างอรชรที่ใครหลายลงความเห็นว่าดูดีหันไปเผชิญหน้าคนรัก เธอมองใบหน้าที่มักส่งยิ้มและสายตาบอกว่าเขารักเธอขนาดไหนมาตลอด7ปี

“จีมินเคยคิดจะพัฒนาความสัมพันธ์ของเรามั้ยคะ ?

 

“พูดถึงอะไรครับ ?

 

“ความสัมพันธ์ของเราค่ะ จีมินเคยคิดวางแผนเล่น ๆ หรือเปล่า...ว่าเราจะแต่งงานกัน หรือจะขอมินะแต่งงาน เราคบกันมา7ปีแล้วนะคะ”

 

“มินะ เป็นอะไรมั้ย ?

เรียวคิ้วบนใบหน้าดูดีจนทำให้เขามีเสน่ห์กับหญิงสาวมากหน้าหลายตามองคนรักพร้อมกับลูบเส้นผมที่เขาชอบดมกลิ่นแชมพูที่ติดอยู่บ่อยครั้งเวลาเราอยู่ด้วยกัน

 

“มินะอยากรู้ค่ะ...เพราะถ้าจีมินไม่คิดจะทำให้ทุกอย่างไปไกลกว่านี้ มินะจะไปเอง”

 

“ไปไหน ?

 

“มินะผ่านสัมภาษณ์แล้วนะคะ...โรงละครส่งอีเมลมาเรียกตัวมินะ บางที มินะคงไม่ได้กลับมา มินะถึงอยากถาม ว่าเราจะย่ำอยู่แบบนี้ หรือเราจะเดินหน้าความสัมพันธ์ของเรา”

 

“ผมไม่เข้าใจ นี่คือเรื่องที่เราจะคุยกันคืนนี้เหรอ ? เรายังไม่เคยพูดเรื่องนี้-”

 

“เพราะเราไม่เคยพูดไงคะ มินะถึงไม่รู้ว่าเราจะไปต่อหรือหยุดมันไว้แค่นี้”

 

“ถ้าผมขอคุณแต่งงาน คุณจะไม่ไปงั้นเหรอ ?

 

“จีมินไม่เคยคิดจะขอมินะแต่งงานเลยต่างหาก”

 

     เธอกับปาร์คจีมินคบกันมานาน นานมากจนแค่มองตาก็รู้อีกฝ่ายคิดอะไรโดยไม่ต้องพูดออกมาด้วยซ้ำ

 

และดวงตาคู่นั้นของชายหนุ่มบอกให้หญิงสาวรับรู้ว่าเธอควรเลือกความฝันของตัวเองมากกว่าอนาคตที่ปาร์คจีมินไม่คิดจะสร้างมันขึ้นมา

 

“เราเลิกกันเถอะนะคะจีมิน เดินกลับไปทางที่พวกเราเดินมาซะตั้งแต่วันนี้ ก่อนเราจะไปไกลจนหันหลังกลับไม่ได้”

 

“มินะ-”

ยอมรับว่าหัวสมองของปาร์คจีมินในตอนนี้มันอื้อไปหมด เขากำลังถูกบอกเลิกในวันครบรอบ7ปี เพราะเขาไม่ยอมขอมินะแต่งงาน และคนรักของเขาจะไปเป็นนักบัลเล่ต์ อย่างงั้นเหรอ

 

“ขอบคุณนะคะสำหรับช่วงเวลาดีๆ จีมินไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไร มินะรู้จักคุณดี ถึงไม่ใช่วันนี้ แต่สักวันมินะคงต้องไปอยู่ดี เราอาจมองความรักคนละมุมกัน มินะอยากแต่งงาน อยากมีครอบครัว อยากมีลูก มินะอยากดูหลานวิ่งเล่นในอีก10ปี หรือ20ปี...แต่จีมินไม่ได้คิดเหมือนมินะ แค่นี้คงเป็นเหตุผลให้มินะเลือกความฝันตัวเองแทนที่จะรอจีมินไปเรื่อย ๆ แบบนี้ มินะขอโทษนะคะ สักวันจีมินคงเจอคนที่เขามีความคิดและอยู่แบบใจเย็นกับจีมินได้”

 

     สัมผัสจากปากบาง ๆ ของหญิงสาวที่เขารู้จักดีประทับลงมา มินะลูบหน้าชายหนุ่มก่อนจะยิ้มให้หนึ่งครั้งและปล่อยจีมินให้ยืนนิ่งแบบนั้น

 

เธอไม่ได้หวังและไม่ได้คิดให้เขารั้งเธอไว้หรอก วันนี้เธอตั้งใจมาบอกลาและอธิบายเหตุผลด้วยตัวเอง

 

“เดี๋ยว มินะ”

เหมือนว่าปาร์คจีมินจะตั้งสติได้ช้าเกินไป กว่าจะรู้ตัวเองควรรั้งมินะไว้หรือวิ่งตาม หญิงสาวก็ออกจากบ้านขึ้นรถแท็กซี่ไปจนลับตาเสียแล้ว

 

ปาร์คจีมินสางเส้นผมของตัวเองและเดินวนอยู่หน้าบ้านราวหนูติดจั่น เขาไม่เคยคิดเรื่องแต่งงานอย่างที่มินะว่า แต่ต่อให้เขาขอเธอแต่งงานตอนนี้เธอก็จะไปอยู่ดี

คำพูดนั้นมันบอกได้ว่ามินะเตรียมตัวบอกให้เขารู้ว่าเธอจะไปจากเขา

 

“ฮัลโหล มึงว่างมั้ยวะ”

 

“กูพึ่งโดนมินะบอกเลิก กู...ไม่รู้จะทำยังไงดีว่ะ”

 

CT CLUB

     ท่ามกลางเสียงกระหึ่มของดนตรีและไฟหลากสีท่ามกลางผู้คนพลุกพล่านของสถานบันเทิงมีชายสองคนที่นั่งอยู่โต๊ะโซนวีไอพี ทำสีหน้าราวกับหอบโลกทั้งใบไว้

 

“สรุป เขาบอกเลิกเพราะมึงไม่ขอเขาแต่งงานเร็ว ๆ นี้ เขาอยากมีอนาคตที่มั่นคงกว่าเลยเลือกไปเป็นนักบัลเล่ต์ประจำโรงละคร ?

 

“กูเข้าใจแบบนั้น”

 

คิม ซอกจินตบบ่าเพื่อนสนิทที่กระดกเครื่องดื่มเหมือนน้ำเปล่าอย่างให้กำลังใจ เขาเข้าใจว่ามันคงสับสนบ้าง คบกันมา7ปีแล้วโดนบอกเลิกวันครบรอบคงเป็นความทรงจำที่โคตรเซอร์ไพรส์สำหรับเพื่อนเขา

 

“มึงจะเอาไงต่อล่ะ ถ้าอยู่คนเดียวแล้วคิดมากมึงกลับมาทำงานได้นะ บริษัทกูต้อนรับมึงอยู่แล้ว”

 

“ขอบใจว่ะ แต่กูไม่มีกะจิตกะใจไปทำงานหรอก แค่อยู่คนเดียวกูยังไม่รู้เลยว่าต้องทำยังไง มันเหมือนเขาพึ่งบอกเลิกกูไปเมื่อกี้นี้เลยว่ะ ทำไมเขาทิ้งกูไปง่าย ๆ เหมือน7ปีที่ผ่านมามันเป็นแค่ลมวะ”

 

“มึงลองหาใครสักคนมาช่วยทำให้มึงดีขึ้นสิวะ อาจจะเป็นผู้หญิงโต๊ะนั้นที่เขามองมึงจนแทบทะลุไส้ หรือน้องผู้ชายคนนั้นที่ยืนมองมึงอยู่มุมเสา”

 

“ไม่เอาทั้งผู้หญิงทั้งผู้ชายหรอกแม่ง กูแค่อยากเมา กูไม่อยากรับรู้อะไรว่ะ”

 

“ลองของใหม่ ๆ บ้างให้ชีวิตมีสีสันสิวะ”

 

     หลังจากนั้นจีมินแทบไม่รู้ว่าเขาพูดอะไรกับเพื่อน และเพื่อนตอบอะไรกลับมาบ้าง การออกมาดื่มครั้งนี้ของเขามันคุ้มมาก

 

คุ้มจนเขาไม่รู้ตัวว่าเขากลับมานอนที่บ้าน แถมยังหอบผู้หญิงแปลกหน้าติดมาด้วยได้ยังไง

 

03.00 PM

“เชี่ยไรวะแม่ง”

เสียงแหบพร่าจากการแฮงค์สบถขึ้นเมื่อเขาตื่นและพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงในห้องนอนที่บ้าน

แต่ผู้หญิงที่ไม่ใส่เสื้อแล้วนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงอีกฝั่งคือใครกันวะ

 

ปาร์คจีมินลุกขึ้นใส่กางเกงให้ร่างกายมีเสื้อผ้าติดตัวอย่างลวก ๆ ใบหน้าที่จัดอยู่ในเกณฑ์หล่อถึงแม้หลาย ๆ คนทักว่ามันค่อนไปทางหวานมากกว่าคมแสดงความหงุดหงิดออกมา

 

เส้นผมดำสนิทยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง ชายหนุ่มมองเจ้าของแผ่นหลังเปลือยที่หลับเป็นตายบนเตียงตัวเองก่อนจะมองสภาพห้องที่มีชุดเดรสและส้นสูงของเธอกับเสื้อเขาและซองถุงยางอนามัยเกลื่อนอยู่

ดูจากท่าทางเขาคงเมาจนเผลอลากใครกลับบ้านไม่รู้

 

04.42 PM

เจ้าของบ้านซึ่งกำลังหาเครื่องดื่มแก้เมาค้างหันไปมองตามเสียงส้นสูงที่กระทบพื้นกระเบื้องก่อนเขาจะพบบุคคลปริศนาที่เคยนอนอยู่บนเตียงเมื่อชั่วโมงก่อน

 

เธออยู่ในชุดเดรสสีทึบที่เคยกองอยู่พื้นห้อง และสายตาที่หญิงสาวมองมาทำเอาชายหนุ่มต้องกลืนน้ำลายลงคอ

หรือว่าเขายังไม่จ่ายเงินเธอ ?

“เมื่อคืนผมยังไม่ได้จ่ายเงินให้คุณ ?

 

“เข้าใจผิดแล้วล่ะค่ะ ฉันไม่ได้ขายตัว เราแค่ถูกใจกัน...อ้อ แล้วก็เมื่อคืนคุณเมามากจนฉันต้องทำเองแทบทุกอย่าง...แม้กระทั่งสวมถุงยางให้คุณ”

 

“...”

 

“มินะสินะคะ คนที่หักอกคุณน่ะ”

 

“คุณรู้จักมินะ ?

 

“ไม่หรอกค่ะแต่เมื่อคืนคุณเอาแต่ครางชื่อเธอกรอกหูฉัน”

 

“ขอโทษด้วยนะ ผมเมามากจริง ๆ”

 

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจะทำเป็นไม่ได้ยินแล้วกันอย่างน้อยลีลาคุณก็ไม่เบา อ้อ เพื่อนของคุณส่งของมาให้ก่อนเขากลับไปนะคะ ฉันเห็นเขาวางไว้ที่โถงทางเดิน ส่วนฉันหมดธุระแล้ว หวังว่าเราจะเจอกันอกตอนที่คุณไม่เมานะคะ”

หญิงสาวบอกรวบรัดก่อนเธอจะพาตัวเองออกไปจากบ้านของผู้ชายที่พึ่งสุดเหวี่ยงกันไปเมื่อคืนอย่างอารมณ์ดี

 

     เจ้าของส่วนสูง170ต้น ๆ ยืนมองกล่องขนาดใหญ่กว่าตนเกือบเท่าตัว นี่คงจะเป็นของที่ซอกจินเพื่อนของเขาฝากไว้เมื่อคืน

 

จีมินลากมันจากโถงทางเดินไปยังห้องนั่งเล่นกลางบ้านด้วยความทุลักทุเลเพราะทั้งขนาดและน้ำหนักของสิ่งที่อยู่ในกล่อง

 

เขาส่งข้อความไปหาเพื่อนตัวดีเพื่อถามถึงสิ่งของที่อยู่ข้างใน แต่คำตอบที่ได้รับกลับมาคือถ้าไม่อยากเหนื่อยเพิ่มอย่าเปิดมันแนวนอน

 

     ใช้เวลาอยู่เกือบสิบนาทีในการเปิดกล่องปริศนา รู้ตัวอีกทีปาร์คจีมินก็ได้แต่ยืนตะลึงกับสิ่งที่อยู่ในกล่องยักษ์

 

หุ่นยนต์

 

ตอนนี้เขากำลังยืนมองหุ่นยนต์ที่หน้าตาไม่เหมือนตัวไหนที่เคยเห็นมาก่อน จากรูปร่างหุ่นตัวนี้คือหุ่นเพศชาย แถมตัวและส่วนสูงยังทำเอาเขารู้สึกว่าตัวเองเตี้ยกว่ามันเสียอีก

 

เพราะเคยทำงานกับบริษัทผลิตหุ่นจึงไม่ได้สร้างความตกใจกับชายหนุ่ม เขาเพียงแต่ประหลาดใจ

จีมินคิดว่าหุ่นตัวนี้คงเป็นหุ่นทดลองก่อนนำลงจ่ายตลาด

 

จากการสำรวจนี่คือหุ่นที่เก็บรายละเอียดได้ดีมาก

 

ทั้งอวัยวะ

หน้าตา

รูปร่าง

ส่วนสูง

 

ทุกอย่างของมันดูคล้ายคนหน้าตาดีมากคนนึงเลยทีเดียวถึงแม้จะอยู่ในท่ายืนหลับตาเพราะยังไม่ถูกเปิดระบบก็ตาม

 

JK901

เสียงพึมพำชื่อรุ่นหุ่นที่ถูกสลักด้านในข้อมือของมันเอ่ยขึ้น ปาร์คจีมินลูบมือตามตัวอักษรของชื่อก่อนชายหนุ่มจะก้าวถอยหลังอย่างลืมตัวเมื่อเสียงบางอย่างดังออกมา

เขาทำหุ่นทดลองของบริษัทพังมั้ยเนี่ย

 

ดวงตาทรงกลมโตที่เคยปิดสนิทเปิดขึ้นมา นัยน์ตาของสิ่งประดิษฐ์นั้นกลายเป็นสีฟ้าเหมือนสีหลอดไฟฟ้าก่อนจะดับไปและถูกแทนด้วยสีนิลสนิท

 

สิ่งไร้ชีวิตรูปร่างเหมือนมนุษย์มองคนตรงหน้าเพื่อจดจำรูปลักษณ์และบันทึกข้อมูลใส่กล่องความทรงจำอยู่ครู่หนึ่งพร้อมกับเอ่ยทักทายผู้ที่มอบชีวิตให้ตัวเอง

“สวัสดีตอนบ่ายครับคุณปาร์คจีมิน”

 

“รู้ชื่อฉัน ?

 

“ข้อมูลของคุณอยู่ในฐานความทรงจำแรกของผมครับ”

โดยปกติหุ่นยนต์จะจดจำผู้เปิดระบบและผู้ที่ตนเห็นคนแรกเข้าฐานข้อมูลและเซทไว้ว่าคนคนนั้นคือเจ้าของ

“ผม JK901 รับหน้าที่จากคุณคิมซอกจินให้มาอยู่ที่นี่ครับ”

 

“ซอกจินส่งมาทำไม เป็นหุ่นทดลองเหรอ ? แล้วนายเป็นหุ่นอะไร ?

 

“ส่งมาอยู่กับคุณจีมินครับ ผมคือหุ่นที่สมบูรณ์แล้ว เป็นหุ่นครอบครัวที่เรียกว่าสามี”

 

“อะไรนะ !?

 

เปลือกตาของสิ่งประดิษฐ์ซึ่งสูงกว่าเจ้าของหลายเซนติเมตรกะพริบขึ้นลงเพื่อประมวลคำถามและสภาพอารมณ์ปาร์คจีมิน

 

และดูเหมือนJK901จะถูกตอบโต้กลับมาในเชิงลบ

 

“ผมรับหน้าที่เป็นสามีของคุณครับ”

 

“จะบ้าหรือไง ฉันเป็นผู้ชาย”

 

“ครับ คุณเป็นผู้ชาย”

 

“แล้วนายจะเป็นสามีฉันได้ยังไง ฉันไม่ใช่รักร่วมเพศ”

 

“แนะนำให้ติดต่อคุณคิมซอกจินเพื่อถามถึงคำตอบนั้นครับ ผมไม่ทราบว่าผมโต้ตอบอะไรออกไปให้คุณจีมินไม่พอใจ คุณสามารถชัทดาวน์ระบบของผมได้ทุกเมื่อถ้าคุณต้องการ”

เมื่อคนตรงหน้าดูมีอาการต่อต้าน JK901ไม่สามารถตอบโต้ด้วยอารมณ์ด้านลบกลับไปได้ เขาจึงยื่นข้อเสนอให้ชายตรงหน้าแทน

 

“โอเค ฉันปิดแน่ ๆ นาย ลากกล่องตัวเองไปที่มุมนั้น แล้วก็กลับเข้าไป ปิดระบบตัวเองไว้ด้วย ฉันจะส่งนายคืนไปหาเจ้าของนาย”

 

“คุณซอกจินเป็นคนผลิตผมขึ้นมา แต่คุณเป็นเจ้าของครับ”

ใบหน้าคมคายมองคนที่เตี้ยกว่าก่อนลากกล่องไปไว้ที่มุมห้องตามคำสั่งพร้อมกับเข้าไปยืนตามเดิมและปิดระบบชัทดาวน์ตามความต้องการของจีมิน

 

“ฮัลโหล อะไรของมึงวะจิน มึงส่งหุ่นอะไรของมึงมา รู้มั้ยมันบอกว่ามันเป็นหุ่นสามี มึงทำกูกลัวนะ”

 

“ช่วงนี้มึงไม่ควรอยู่คนเดียว กูทำหุ่นตัวนี้เสร็จพอดีเลยกะยกให้อยู่เป็นเพื่อนมึง มีตัวเดียวในโลกเลยนะเว้ย”

 

“จินฟังกู กูยังเป็นผู้ชาย”

 

“ก็ใช่ มึงเป็นผู้ชาย”

 

“แต่ส่งหุ่นสามีมาให้กู ?

 

“แล้วยังไงวะ อยู่กับหุ่นผู้ชายจะทำให้มึงเป็นผู้หญิงเหรอ ? กูไม่ได้ยุอะไรมึง แต่กูอยากให้มึงเปิดใจดู หุ่นสามีไม่ได้ทำให้มึงตื่นขึ้นมากลายเป็นผู้หญิง มึงก็ยังคือมึง เป็นผู้ชาย เป็นเพื่อนกู เลิกมองโลกแคบได้แล้วจีมิน ถ้ามึงหมายถึงเกย์ เกย์ก็ผู้ชาย แล้วแค่การส่งหุ่นสามีไปให้มึงมันเปลี่ยนมึงไม่ได้หรอก กูไม่ได้บังคับมึง ตัวที่กูส่งไปมันทำได้หลายอย่างแต่มึงโฟกัสแค่กลัวมันทำมึงเป็นเกย์เหรอ ?

 

“กูเปล่า แล้วทำไมต้องเป็นหุ่นผู้ชายวะ”

 

“มันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่เราจะหาอะไรใหม่ ๆ ทำให้สมองไม่โฟกัสกับความเศร้ามั้ยวะ ต่อให้มึงใช้งานหุ่นกูมึงก็ยังใช้ชีวิตปกติ คบผู้หญิง คบผู้ชาย คบใครก็ได้ที่มึงถูกใจเหมือนเดิม”

 

“มึงเอาหุ่นมึงกลับไป”

 

“เอาไว้กับมึงแหละ ที่บ้านกูมีหุ่นอยู่แล้ว ลำพังหุ่นกูก็ไม่ค่อยฟังคำสั่ง กูยกให้ ส่วนมึงจะใช้หรือทิ้งให้ฝุ่นเกาะก็เรื่องของมึง”


_____


TALK TALK


TAG #หุ่นยนต์จองกุก


หลังจากลงแนะนำตัวละคร คห.ที่57ได้ทักว่าฟิคเราเหมือนฟิคพล็อตหุ่นยนต์คู่กุกมินเรื่องนึงซึ่งเป็นงานเขียนของใครไม่ทราบ(ไม่รู้จัก)

- ไม่รู้จักและไม่รู้ว่ามีฟิคเรื่องที่บอกมาด้วยซ้ำค่ะ ถ้าไม่มีคนบอกไม่รู้เลย เราไม่อ่านฟิคคนอื่น นอกจากฟิคของคนที่สนิทมากจริง ๆ ถึงอ่านนาน ๆ ครั้ง อย่างที่บอกไปว่าฟิคเรื่องนี้ไม่ได้อิงมาจากไหนหรือเกมเรื่องใดเรื่องนึง เนื้อหาของฟิคเป็นAUในแบบที่เราเข้าใจของเรา

และคนที่มาทัก ยังไม่ได้อ่านเนื้อหาด้วยซ้ำ ซึ่งตอนเขาทักฟิคเราพึ่งจะแนะนำตัวละครไปเพียงเท่านั้น พูดให้เข้าใจง่ายๆคือยังไม่รู้เนื้อเรื่องแต่เห็นพล็อตที่จองกุกเป็นหุ่นยนต์สามีเลยทัก

วันนี้ลงเนื้อเรื่องแล้ว ไม่ทราบค่ะว่าเนื้อเรื่องเหมือนตามที่เขาคิดมั้ย อย่างที่บอกไปว่าไม่อ่านฟิคคนอื่นเลยไม่รู้ แต่เรามั่นใจว่าไม่เหมือนอย่างแน่นอน คงจะหายรีบได้บ้างนะคะ : )


P.S ขอความกรุณาไม่ต่อว่า,ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ด่าว่าไปถึงชีวิตจริงของตัวละครหญิงที่ถูกวางมาในเรื่องนะคะ ตัวละครหญิงในเรื่องไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกันในชีวิตจริง เนื้อเรื่องถูกแต่งขึ้นมาตามจินตนาการผู้เขียนเพื่อความบันเทิง และในเรื่องทั้งคู่จบกันด้วยดีค่ะ


Q&A


ทำไมบรรยายนายเอก[เคะ]ให้ดูแมนหรือไม่เหมือนเคะเลย ?

- อยากบอกว่าจริงๆเพศทางเลือกชายรักชาย บางคู่เขาคือผู้ชายที่รักกัน แต่นิสัย รูปร่าง หน้าตา เขาก็คือผู้ชายคนนึงค่ะ ชายรักชายไม่จำเป็นจะต้องมีจริตจก้านแบบผู้หญิงเสมอไป

 

แค่เขารักเพศเดียวกันไม่ได้แปลว่าความเป็นผู้ชายเขาลดลง


ตัวเราเองแต่งฟิคชายรักชายมามากพอสมควร และที่ผ่านมาเราปั้นตัวละครให้มีนิสัยรูปร่างลักษณะเหมือนผู้หญิงแทบทุกเรื่อง


แต่เรื่องนี้เราอยากเปลี่ยนมุมตัวเองและคนอ่านให้รู้ว่าเขารักเพศเดียวกันแต่นิสัยเขายังเป็นผู้ชายเหมือนเดิมค่ะ


ทำไมเคะถึงนอนกับผู้หญิงได้ทั้งที่เป็นรับ ?

- อย่างที่บอกไปข้างต้นว่าเขาเป็นชายรักชายแต่ความเป็นผู้ชายของเขายังอยู่ ในบางคน เขาเป็นรับแต่เขาอาจจะนอนกับผู้หญิงเหมือนเดิม เช่นเดียวกันกับเมะที่ยังนอนกับผู้หญิงได้เหมือนกันค่ะ


ย้ำว่ารักเพศชายเหมือนกันแต่ความเป็นชายของพวกเขา(ตัวละครในเรื่อง)ไม่ได้ลดลง


*PS.MR.JK901 ไม่ได้อิงหรือมีเค้าโครงมาจากdetroit become humanนะคะ เห็นหลายคนพูดถึงไอ้เราก็สงสัยเพราะไม่รู้จัก เคยดูแค่ฅนเหล็กค่ะ*

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 636 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

995 ความคิดเห็น

  1. #954 22CM (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 17:42
    พล็อตน่าสนุกดีนะคะ นี่ก็อยากอกหักแล้วมีเพื่อนส่งหุ่นยนต์หล่อๆ มาดามใจบ้างจังค่ะ
    #954
    0
  2. #904 Imprima_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 12:21
    สุดยอดมากเลยค่ะ การที่ชรักช ไม่ได้ทำให้ความเป็นชายลดลง เขาก็คือเขา
    #904
    0
  3. #886 Gwruy124 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 22:56
    สู้ๆนะคะ เนื้อเรื่องน่าสนใจมาก
    #886
    0
  4. #722 Wontogi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 07:56
    พึ่งได้มาอ่านเป็นงานฟิคที่ดีมากๆเลยค่ะ ทั้งภาษา พล๊อตเรื่อง แล้วก็ทัศนคติของไรท์เองด้วย สู้ๆนะคะไรท์เราเป็นกำลังใจให้ เราจะนั่งปักหลักติดตามอยู่ตรงนี้5555555555
    #722
    0
  5. #567 Lala_Land (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 21:03
    เพิ่งมาอ่านค่ะ พล็อตน่าสนใจมากๆเลย
    #567
    0
  6. #550 jeeeeepjm_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 15:16
    แงงงงงงงง เป็นกำลังใจให้นะคะ
    ไม่ค่อยมีฟิคที่ฝ่ายนายเอกแมนๆ เลย
    หรือเราไม่เจอเองก็ไม่รู้ ถถถถถถถถถ

    ชอบมากเลยค่ะ การใช้ภาษา การบรรยาย และเหตุผลต่างๆ ที่เกิดขึ้นตอนที่จีมินถูกบอกเลิก เราก็กลัวว่าจะงี่เง่า แต่ฮื่อออออออ ชอบความที่ไม่ต้องโวยวาย ไม่ต้องเล่นใหญ่ คือมันดี
    รวมถึงต้องที่น้องพาผู้หญิงกลับมาด้วยอะ ถ้ามีกรี๊ดวี๊ดว๊ายเราปิดเลยนะ แต่มันไม่มี เราชอบความเท่าเทียมนี้ แง้งงงงงงงง

    อ่านทอร์คแล้วไม่รู้ว่าซ้ำกับนักเขียนท่านอื่นหรือไม่ยังไง แต่เราเป็นกำลังใจให้จริงๆ นะคะ อยากให้เขียนต่อไปเรื่อยๆ เพราะภาษาเขียนดีมากอยู่แล้ว ถ้าเขียนบ่อยๆ ต้องดียิ่งๆ ขึ้นไปแน่เลยค่ะ แง้งงงงงง สู้นะคะ เอาใจช่วยค่ะ ฮึ้บ!
    #550
    0
  7. #515 kookxmin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 00:39
    โหพี่พลอย ฟิคแบบนี้แหละค่ะที่ต้องการ แบบที่เคะยังแมนๆอยู่เหมือนกัน โอ๊ยยนคือดียยยย์!!
    #515
    0
  8. #452 Toy🚀 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 18:45
    #จินวี โว้ยยยยยยยยยสยสย
    #452
    0
  9. #436 EntOo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 02:16
    น่าติดตามมากๆเลย
    #436
    0
  10. #344 Mr. ✈ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 02:07
    พล็อตเรื่องหุ่นยนต์เราก็เจอมาบ้างนะคะ แต่ของตัวเองไม่เหมือนกันจริงๆ น่าติดตามมาก เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ
    #344
    0
  11. #278 จอนบ้านไร่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 20:24
    มันดีมากๆเลยพี่พลอย5555
    #278
    0
  12. #270 DT_daru (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 19:48

    ฮื่ออ มันดีมากเลยค่ะไรท์ ความแมนๆคุยกันนี้ ชอบบบ~ //รอติดตาม+ให้กำลังใจ ไฟท์ติ้งนะคะ <3

    #270
    0
  13. #236 mr.bunny (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 21:51
    แดด๊ดดี้พัคจีมินจริงๆคร้ะะะ ยอมแล้วจริงๆ ยอมเป็นเมียให้พี่พัคคนเดียวเลย สัญญาจะเป็นเด็กเด้~ \\ ขอสั่งหุ่นเจเค1ที่คร้ะ 555555~
    #236
    0
  14. #204 tae_rainysky (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 01:07
    ชอบความแมนน้องจีมง่ะ แง๊ ชอบที่พี่จินบอกกับยัยจีมด้วยค่ะ เริ่ดดด
    #204
    0
  15. #190 madramlove (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 01:59
    jkจะกลายเป็นดีเวี่ยนมั้ยคะ555555555555555 อ๋อนั่นดีทรอย55555555555555555
    #190
    0
  16. #184 SweetJK (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 00:40
    ต่อคิวรอจองJK902เลยค่ะ จองกุกเชื่อฟังคุณพัคมากกกก ตอนคุณพัคให้ลากกล่องไปเก็บแล้วปิดระบบตัวเองคือเราหลุดขำเลย55555 ออกมาเองก็กลับไปเองละกันเนอะเจ้าหุ่นไรงี้ พี่จีมินห้ามเมาขนาดนี้อีกนะคะ นี่ยังดีผญคนใส่ถุงให้ถ้าเผลอปล่อยในขึ้นนี่เรื่องยาวเลยนา น้อนแทคือออร่าความดื้อโผล่มาตั้งแต่ไม่เจอเลยนะคะ5555 /ยังคงยื่นบัตรคิวจองJK902นะคะ
    #184
    0
  17. #175 K_57 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 23:52
    ชอบคาแร็กเตอร์ของจีมินมากๆเลยค่ะ
    #175
    0
  18. #142 PINNITTAYA (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 20:32
    จีมินแมนมากกก กรี้ดดดดด อย่าปิดJK901เลยนะ เผื่อจะเปลี่ยนใจ น่ารักมากๆฟๆๆๆๆๆ
    #142
    1
    • #142-1 TREASUREofG(จากตอนที่ 1)
      20 สิงหาคม 2561 / 21:29
      แมนๆหมัดแลกหมัดจ้าา
      #142-1
  19. #133 Chimchim_9595 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 16:24
    ชอบมากกกกก หาเรื่องที่เคะแมนๆแบบนี้มานานแล้วกี๊ดดดดดด ติดตามค่าาา
    #133
    0
  20. #130 kae_fei (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 09:23
    แอร๊ยยยยยยยยย เจเคเก้าศูนย์หนึ่งน่าสงสาร จีมินเปิดปุ๊ปคุยกันได้นิดเดียวก็สั่งให้ลากกล่องและเอาตัวเองกลับเข้ากล่องแล้วชัดดาว 55555555 ตอนบรรยายเจเคลากกล่องนี่อ่านไปขำไป ฮื่ออออออ อะไรเนี่ย ไม่ได้สงสารจีมินที่โดนทิ้งเลย สงสารเจเค 5555555555 ส่วนหุ่นยนต์ของซอกจินนี่ก็น่ารักนะคะ ไม่ฟังคำสั่งเจ้านาย 5555 สนุกค่ะเราชอบ อ่านแล้วยิ้มตาม อัพเรื่อยๆนะคะ สู้ๆ
    #130
    0
  21. #129 Mintty (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 21:46

    ชอบ น่าติดตาม จะรอค่ะ

    #129
    0
  22. #128 'PIOGGIA' (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 13:04
    น่าสนุกกก รอติดตามนะคะ
    #128
    0
  23. #127 VFR57 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 10:53
    เเงงนุ้งอยากอ่านต่อเเล้วววววว
    #127
    0
  24. #126 noby3745 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 08:29
    ชอบๆๆ อยากอ่านต่อแร้ววววว
    #126
    0
  25. #124 parindapnp (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 01:30
    ชอบมากก อยากอ่านต่อแล้ว ฮือออ
    #124
    0