จีมินคนเล่นของ[KOOKMIN&JINV]

ตอนที่ 2 : เล่นของครั้งที่2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,542
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 160 ครั้ง
    19 มี.ค. 61

B
E
R
L
I
N
?

เล่นของครั้งที่2


ตาคมไล่มองใบหน้าน่ารักที่ปราศจากเครื่องสำอางที่แสดงขึ้นบนจอคอมพ์ขนาดใหญ่ตรงหน้า กล้องตัวแพงถูกวางไว้บนโต๊ะคอมเพื่อถ่ายโอนข้อมูลภาพผ่านสายUSB

ก้านนิ้วยาวกดซูมรูปภาพเพื่อเก็บรายละเอียดทั้งหมดไว้ด้วยตาก่อนรอยยิ้มจางๆจะถูกจุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา

เขากำลังไล่ดูภาพทริปพักผ่อนตั้งแต่ช่วงหัวค่ำจวบจนตะวันลาลับขอบฟ้าไปเนิ่นนาน ดวงตาที่ถูกใช้งานมาอย่างหนักกะพริบเพื่อปรับโฟกัสก่อนชายหนุ่มจะกดชัทดาวน์คอมพ์และเดินหายเข้าไปแปรงฟันยังห้องน้ำ

 

ทันทีที่ทิ้งหัวลงเหมือนก็ดูเหมือนว่าร่างกายของชายหนุ่มนั้นอ่อนเพลียมาทั้งวันจนเขาหลับได้ภายในเวลาเพียงไม่กี่นาที

ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่ปกคลุมห้องนอนใหญ่ทำให้ร่างกายกำยำที่นอนอยู่บนเตียงยิ่งหลับสบายขึ้น

 

หากแต่ว่าความรู้สึกบางอย่างที่กำลังก่อกวนทำให้เรียวคิ้วหนาต้องขมวดเข้าหากันพร้อมกับเสียงหายใจฟึดฟัดอย่างอารมณ์เสียของคนที่กำลังหลับสนิท

 

ความรู้สึกหนักอึ้งบริเวณหน้าท้องเพิ่มขึ้นจนจองกุกต้องลืมตาขึ้นมาด้วยความหงุดหงิดหากทว่าชายหนุ่มต้องนิ่งไปเมื่อเห็นเงาลางๆของใครบางคนกำลังนั่งทับหน้าท้องของเขาไว้อยู่

 

พรึ่บ !

ไฟโคมจากหัวเตียงสว่างขึ้นโดยอัตโนมัติเมื่อบุคคลปริศนาขยับตัวจนระบบเซ็นเซอร์สัมผัสได้ถึงความร้อนในกาย

 

“คุณ...”

เสียงทุ้มที่แหบลงเพราะพึ่งตื่นนอนเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเจ้าของใบหน้าหวานที่เขาพึ่งดูรูปเจ้าตัวไปช่วงหัวค่ำกำลังส่งยิ้มหวานหยดย้อยเหมือนกับคราที่เจอกันครั้งแรกมาให้ชายหนุ่ม

“คุณเข้ามาในห้องผมได้ยังไง”

 

“ชู่ว์”

เรียวนิ้วชี้แตะลงบนปากหยักแผ่วเบาเพื่อเป็นการหยุดคำถามทุกอย่างของจอนจองกุกเอาไว้ ตาเรียวไล่สำรวจแผงอกกำยำมาจนถึงกล้ามหน้าท้องแข็งแรงขึ้นลอนสวยที่ก้นของตัวเองนั่งทับอยู่

ปลายนิ้วที่เล็บถูกแต่งแต้มให้ดูสุขภาพดีจากสีทำเล็บโทนธรรมชาติกรีดกรายลงมาจากคางชายหนุ่มไปจนถึงแผงอกและกล้ามเนื้อก่อนมันจะหยุดลงที่เส้นขนบางๆบริเวณใต้สะดือคนที่ทำหน้าตาตกใจและงุนงงอยู่ตอนนี้

 

“ทักทายกันด้วยความสงสัยแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะครับ”

ตาเรียวที่ทอประกายความใสซื่อช้อนมองใบหน้าคมคายก่อนปลายนิ้วซุกซนจะไล่ไต่ขอบกางเกงนอนเจ้าของหน้าท้องที่ตนนั่งทับอยู่ไปมา

 

“ผมถามว่าคุณเข้ามาในนี้ได้ยังไง”

 

ปากอิ่มสีเชอร์รี่คลี่ยิ้มกว้างจนตาหยีจนคนมองนิ่งไปราวกับต้องมนต์สะกด กลิ่นหอมจางๆลอยเข้ามาแตะปลายจมูกทรงหยดน้ำพร้อมกับใบหน้าหวานที่ก้มลงมาจนเขาสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นที่รดปลายจมูกของตัวเอง

 

ริมฝีปากหยักถูกความอุ่นและความนุ่มหยุ่นจากปากของจีมินมอบสัมผัสชวนวาบหวิวให้ก่อนที่มือเล็กจะเลื่อนไปจับฝ่ามือใหญ่ทั้งสองข้างให้มาวางบนสะโพกของตัวเอง

 

จีมินขยับตัวโยกไปมาเพื่อร่อนเอวก่อนคนตัวเล็กจะพรมจูบไปตามสันกรามและไล่ลงมายังซอกคอที่มีสีเข้มกว่าผิวตัวเองหลายระดับ

เสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นเมื่อกลิ่นกายแบบผู้ชายติดอยู่ตรงปลายจมูกเล็ก ตาเรียวช้อนมองใบหน้าคมคายที่ยังคงแสดงความไม่เข้าใจให้เห็นก่อนที่จีมินจะกดจูบแรงๆลงไปบนแผงอกเพื่อให้มันเกิดรอยช้ำ

 

ลิ้นสีสดแลบออกมาก่อนมันจะแตะลงไปกลางอกชายหนุ่ม ความรู้สึกร้อนจากอุณหภูมิของลิ้นไล่ลากเลียมัดกล้ามเนื้อหน้าท้องลงมาก่อนมันจะหยุดที่ขอบกางเกงนอนสีเทา

 

“หยุดเดี๋ยวนี้แล้วลุกออกไปจากตัวผม ตอบผมมาว่าคุณเข้ามาในห้องผมได้ยังไง”

จองกุกผลักมือที่กำลังจะปลดกางเกงนอนของตัวเองออกและใช้มืออีกข้างดันไหล่เล็กให้ลุกออกไปจากหว่างขาของตัวเอง

 

“ฟังผม”

 

“...”

ชายหนุ่มหยุดมือที่ห้ามและจับไหล่แอร์คนสวยไว้ก่อนตาคมจะจ้องปากอิ่มที่กำลังขยับเพื่อเอื้อนเอ่ยถ้อยคำบางอย่างเข้าหูของตัวเอง

 

“คุณจะไม่ถามและไม่สงสัยอะไรผม”

 

“...”

 

“และคุณจะต้องการผม”

น้ำเสียงหวานเปล่งออกมาอย่างแผ่วเบาราวกับกระชิบหากแต่มันกลับดังก้องวนอยู่ในหัวคนฟังอย่างจอนจองกุก

จีมินบอกชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบไร้การตะโกนหรือขึ้นเสียงแม้แต่น้อย คนตัวเล็กจ้องใบหน้าคมคายอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะท่องบางอย่างในใจและเป่าลมออกมาจากริมฝีปากตัวเองพร้อมคลี่ยิ้มหวานหยดย้อย

 

ปั่ก !

“อ๊ะ !

คนตัวเล็กที่นั่งทับหน้าท้องแกร่งถูกกระชากลงเตียงขนาดคิงส์ไซส์ด้วยความแรงก่อนที่สัมผัสหยาบโลนจากไรหนวดจะบาดลงทั่วคอเมื่อชายหนุ่มซุกหน้าลงมาขบกัดเขาแถมยังฉีกทึ้งเสื้อผ้าร่างบางจนขาดวิ่น

 

“ใจเย็นก่อนสิครับ ผมยังไม่ได้เริ่มเลย”

ฝ่ามือเล็กทั้งสองข้างประคองเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่ซุกสูดดมความหอมแถวลาดไหล่ตัวเองให้ขึ้นมาก่อนจะจูบซับสันกรามชายหนุ่มและผลักจองกุกให้นอนลงไปตามเดิม

เจ้าของร่างสีน้ำนมขึ้นคร่อมบนหน้าท้องแกร่งตามเดิมก่อนจีมินจะกรีดนิ้วเล่นบนลอนกล้ามเนื้อจนมันเกร็งขึ้นมากกว่าเดิม

“ผมว่าเรามาทำความรู้จักกันก่อนดีกว่านะครับคุณตากล้องสุดหล่อ”

 

ตาของชายหนุ่มพร่าเบลอเหลือไว้เพียงภาพใบของแอร์คนเก่งที่กำลังส่งยิ้มสะกดสติของเขาไว้อยู่ค่อยๆเคลื่อนตัวลงไปที่หว่างขาพร้อมกับมือซุกซนที่รวบดึงกางเกงนอนจองกุกออกไป


_____

CUT PART1

อ่านได้ที่

TWITTER

WATTPAD

TUNWALAI

เสิร์ชกูเกิลชื่อนิยายและตอนตามด้วยคำว่าKOOKMIN NC

_____


“คุณไม่มีสิทธิ์คิดถึงคนอื่นตอนผมอมให้คุณนะครับพ่อรูปหล่อ”

ใบหน้าหวานที่ปากอิ่มช่ำไปด้วยคราบน้ำบางอย่างส่งยิ้มให้เขาก่อนเสียงหัวเราะคิกคักจะดังอยู่ทั่วห้องพร้อมกับความมืดที่คืบคลานเข้ามาเอาสติสัมปชัญญะของชายหนุ่มไปด้วย

 

เปลือกตาที่หนักอึ้งของตากล้องหนุ่มค่อยๆลืมขึ้นมาในช่วงชายของวัน มือใหญ่ยกขึ้นลูบหน้าของตัวเองพร้อมกับถอนหายใจออกมา

ร่างกายกำยำลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงเมื่อรู้สึกเมื่อยตามเนื้อตัว แขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อสะบัดผ้าห่มออกแต่แล้วจองกุกก็เข้าใจเรื่องเมื่อคืนอย่างแจ่มแจ้งโดยไม่ต้องรอคอยใครมาอธิบายเมื่อเป้ากางเกงนอนที่เข้าใส่เมื่อคืนเปียกน้ำบางอย่างเป็นวงกว้าง

 

ไม่มีใครเข้ามาในห้องเขาและทำอะไรทั้งนั้น มีเพียงแต่ชายหนุ่มที่นั่งดูรูปของแอร์คนนั้นมากไปจนเก็บไปฝัน

ใบหน้าคมคายหลุดยิ้มออกมาก่อนเสียงทุ้มต่ำจะดังลำในคอ ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำเพื่อชำระคราบต่างๆออกจากร่างกาย

 

“หน้าตาสดใสเหมือนคนมีความรักเลยน้า”

 

“เราเหรอ ?”

คนที่กำลังก้มๆเงยๆเตรียมอาหารว่างไว้เสิรฟ์ลูกค้าเงยหน้าขึ้นมาและชี้ที่ตัวเองอย่างงงๆด้วยใบหน้าสงสัย

 

“หนุ่มที่ไหนบอกมานะ”

 

“หนุ่มที่ไหนเล่า ไม่มีหรอก”

แก้มสองข้างของคนที่ถูกซักไซร้ขึ้นสีด้วยความเขินอายจนได้รับเสียงโห่แซวจากเพื่อนร่วมงานกลับมาเป็นการใหญ่

 

เสียงพูดคุยจอแจดังขึ้นเรื่อยๆเมื่อหญิงสาวและชายหนุ่มทั้งหลายขยันหาเรื่องมาพูดคุยในเวลางาน จีมินเลื่อนแขนเสื้อขึ้นเพื่อดูเข็มบอกเวลาที่หน้าปัดก่อนคนตัวเล็กจะเดินเลี่ยงออกมาจากกลุ่มเพื่อเดินเช็กความเรียบร้อนของที่นั่งและคอยบอกNo. Seatของผู้โดยสารให้เรียบร้อยเพื่อเตรียมบิน

 

“แถวCอยู่ฝั่งซ้ายนะครับ”

ร่างบางที่อยู่ใต้ชุดนิฟอร์มพนักงานสายการบินฉีกยิ้มให้ลูกค้าพร้อมกับผายมือบอกทางอย่างสุภาพให้คนมองได้ยิ้มตาม

 

ตั๋วใบหนึ่งถูกยื่นมาที่หน้าแอร์โฮสต์ ตาเรียวที่สวมคอนแทกเลนส์แบบใสเพื่อความสุภาพในการทำงานอ่านเลขเบาะบนใบเช็กอินก่อนใบหน้าหวานจะเงยขึ้นมา

คนตัวเล็กกะพริบตาและนิ่งค้างไปเมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาที่เขาจำได้ขึ้นใจไม่มีวันลืมของผู้โดยสารตากล้องรูปหล่อก่อนปากอิ่มจะส่งยิ้มไปให้ชายหนุ่ม

“โซนAอยู่ทางนั้นครับ”

 

“ดูเหมือนว่าเราจะเจอกันบ่อยนะครับ”

 

“ต้องขอบคุณคุณผู้โดยสารนะครับที่วางใจใช้บริการสายการบินเรา”

 

จอนจองกุกจ้องมองคนตัวเล็กอยู่ชั่วครู่ก่อนชายหนุ่มจะหยิบตั๋วจากมือแอร์คนเก่งมาและตรงไปที่นั่งของตนเอง

 

จอนจองกุกนวดกระบอกตาตั้งแต่เขานั่งลงบนseatจนเครื่องเริ่มขึ้นเมื่อชายหนุ่มรู้สึกกระวนกระวายและเหมือนว่าอากาศในเครื่องจะต่ำลงจนทำให้เขารู้สึกร้อน

มือใหญ่ปลดเข็มขัดที่คาดเอวสอบของตัวเองไว้ ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืนจนผู้โดยสารโซนเดียวกันมองเขาด้วยความแปลกใจ

 

ร่างสูงไม่รู้ว่าตัวเองลุกออกมาจากที่นั่งและมายืนอยู่ตรงนี้ได้อย่างไร เขามองไปรอบข้างราวกับหาอะไรบางอย่างที่ตัวเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร

 

“มีอะไรให้ผมช่วยมั้ยครับ ?”

 

ใบหน้าที่ฉายความหงุดหงิดหันไปมองก่อนเขาจะพบกับคนตัวเล็กที่ยืนมองตัวเองด้วยท่าทีแปลกใจ ราวกับว่าจองกุกนั้นขาดสติและเสียการควบคุมตัว

ชายหนุ่มพุ่งไปหาแอร์คนดังกล่าวก่อนเขาจะดันตัวจีมินให้หายเข้าไปในห้องน้ำผู้โดยชายและล็อกประตูอย่างรวดเร็ว

 

“ผู้โดยสารครับ...มีอะไรให้ผมช่วยหรือเปล่าครับ”

แม้ว่าจะอยู่ในอาการตกใจที่แสร้งขึ้นมาแต่จีมินยังคงพยายามยิ้มอย่างเป็นมิตรคามหน้าที่และมองใบหน้าที่ฉายแววความสับสนของลูกค้าบนเครื่อง

 

พลั่ก !

ร่างบางที่สวมชุดยูนิฟอร์มสีสุภาพเซไปชนเข้ากับขอบอ่างล้างมือของห้องน้ำที่แคบจนดูเหมือนว่าไม่ควรมีใครเข้ามาอยู่ในนี้มากกว่าหนึ่งคน

 

ตาเรียวที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างประณีตเบิกกว้างเมื่อชายหนุ่มตามมาบดจูบอย่างไม่ให้เขาตั้งตัว

คนตัวเล็กดันแผงอกที่เบียดเข้าหาตัวเองออกด้วยแรงทั้งหมดที่มีพร้อมกับกัดปากที่กำลังมอบสัมผัสหยาบโลนให้ตัวเองจนจองกุกต้องผละออกมาเมื่อเขารับรู้ถึงกลิ่นคาวของเลือดในปาก

 

“ช่วย-

 

“ชู่ว์”

ฝ่ามือใหญ่ปิดปากของคนที่กำลังจะตะโกนขอให้คนด้านนอกช่วยไว้ จีมินเหลือบมองเจ้าของใบหน้าที่เคลื่อนมาหาตัวเองผ่านม่านน้ำตาก่อนเขาจะหลับตาลงเพื่อทำให้การแสดงครั้งนี้สมจริงขึ้นอีกหน่อย

 

“ผมจะปล่อยมือออกจากปากคุณ”

 

“...”

 

“แต่คุณต้องสัญญาว่าคุณจะไม่ตะโกนออกไป”

 

ใบหน้าหวานที่เปรอะเปื้อนด้วยน้ำตาค่อยๆพยักแทนการตอบตกลงและจองกุกรักษาสัญญาโดยการปล่อยให้จีมินเป็นอิสระ

 

“คุณพาผมเข้ามาในนี้ทำไม”

เสียงหวานถามอย่างสั่นเครือพร้อมกับแขนสองข้างที่ยกขึ้นกอดตัวเองตามสัญชาตญาณความกลัวปลอมๆของปาร์คจีมิน

 

“ผมขอโทษที่ทำให้ตกใจ”

 

“...”

 

“ผมก็ไม่รู้...ไม่สิ”

 

“...”

 

“ผมชอบคุณ”

 

“อะไรนะครับ ?”

คนที่ยืนพิงขอบอ่างล้างมือทำหน้าตกใจก่อนจะขมวดคิ้วแน่นถึงแม้ถึงอย่างจะไม่ผิดจากแผนของจีมินไปแม้แต่น้อย

 

ถ้าผู้ชายคนนี้ทนอยู่ได้ทั้งที่เห็นหน้าเขาจอนจองกุกก็คงเก่งเกินคนแล้วล่ะ จีมินไม่คิดว่าแค่สาลิกาลิ้นทองของเขามันจะแผลงฤทธิ์ขนาดนี้ แต่โดยรวมแล้วเอาเป็นว่าเขาพอใจกับผลลัพธ์ของมันมากทีเดียว

 

“ถ้าคุณไม่พอใจผมจ่ายให้คุณได้”

 

“ขอโทษนะครับ แต่ผมไม่ได้ขายตัว และการที่คุณลากผมเข้ามาในห้องน้ำ แถมยังลวนลามผมขนาดนี้แล้วบอกว่าจะจ่ายเงินให้มันดูถูกผมมากเลยนะครับ”

แอร์คนเก่งเล่นบทของคนถูกกระทำได้อย่างราบรื่น น้ำตามากมายที่แทบไม่ต้องทำอารมณ์เรียกไหลอาบแก้มอย่างง่ายดาย

 

ปาร์คจีมินลุกขึ้นพร้อมกับเอื้อมมือไปปลดล็อกประตูหากแต่ชายหนุ่มกลับจับเขาเอาไว้เสียก่อน ร่างบางถูกจับให้หันไปเผชิญหน้ากับผู้โดยสารของตัวเองอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

“ผมไม่ได้ตั้งใจจะดูถูกคุณ ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น”

 

“ผมจะพยายามเข้าใจนะครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัว-”

 

“คุณจะให้ผมทำยังไง”

 

“คุณพูดอะไรของคุณครับ ผมไม่เข้าใจ จู่ๆคุณ.....”

 

จองกุกกะพริบไล่ความพร่าเบลอพร้อมกับสะบัดหัวเมื่อเขารู้สึกมึน เขาไม่ได้ยินว่าแอร์ของสายการบินพูดอะไรอีก

ปากอิ่มที่เคลือบลิปแวววาวนั้นกำลังขยับเอื้อนเอ่ยสะกดให้เขาลืมความถูกผิดและเหตุผลทุกอย่างไปเสียหมด ในตอนนี้คำว่าไม่ควรและไม่ถูกต้องหายไปจากพจนานุกรมของจองกุกอย่างหมดสิ้น


_____

CUT PART2

อ่านได้ที่

TWITTER

WATTPAD

TUNWALAI

เสิร์ชกูเกิลชื่อนิยายและตอนตามด้วยคำว่าKOOKMIN NC

_____


“จีมิน...?”

 

“ว่าไง”

คนตัวเล็กที่เส้นผมสีอ่อนบนศีรษะเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อหันไปมองเพื่อนร่วมงานก่อนจะปิดประตูห้องน้ำเอาไว้ตามเดิม

 

“เข้าห้องน้ำผู้โดยสารเหรอ ?”

 

“อ๋อ พอดีมีลูกค้าบอกว่าเผลอทำลิปหล่นไว้น่ะเราเลยมาดูให้”

รอยยิ้มหวานที่ละลายใจคนมองมานับไม่ถ้วนไม่ว่าเพศไหนๆถูกส่งไปให้แอร์สาวก่อนเจ้าหล่อนจะพยักหน้ารับและทิ้งความสงสัยที่เคยมีต่อคนตัวเล็กทิ้งไปเสียหมด

 

“แล้วเจอมั้ย ? มิน่าล่ะเรากับคนอื่นไม่เห็นจีมินอยู่seat นึกว่าเอาของว่างไปเสิร์ฟกัปตัน”

 

“เปล่า”

ตาเรียวหยีลงเมื่อเจ้าตัวยิ้มกว้างก่อนคนตัวเล็กจะเดินไปห้องเก็บอาหารเพื่อหาน้ำดื่มแก้เหนื่อยจากกิจกรรมที่พึ่งผ่านมาหยกๆ

 

“ทำไมเสื้อยับจังเลย”

หญิงสาวผู้หวังดีถือวิสาสะปัดเสื้อพนักงานที่ยับให้เพื่อนก่อนเจ้าตัวจะขอบคุณในความแสนดีของเพื่อนร่วมงานและเตรียมตัวเสิร์ฟอาหารว่างระหว่างบิน

 

“ชุดคุณผู้โดยสารเปื้อนนะครับ ผมขออนุญาตเช็ดให้”

เสียงหวานที่ดังอยู่ไม่ไกลเรียกให้คนที่ดูvacationที่ตัวเองกำลังจะไปเงยหน้าขึ้นมาจากแผ่นพับก่อนใบหน้าคมคายจะมีรอยยิ้มออกมาให้ได้เห็น

 

สัมผัสเย็นเฉียบจากผ้าที่ประทับอยู่ต้นขาทำให้ชายหนุ่มจับมือที่กำลังเช็ดคราบเลอะบนกางเกงให้หยุดจนจีมินชะงักไป

“คุณพักอยู่ที่ไหน”

 

“ผมพักโรงแรมที่สายการบินจัดไว้ให้พนักงานครับ”

คนตัวเล็กเลื่อนมือออกมาจากการจับกุมพร้อมทิ้งผ้าเย็นลงถังขยะและส่งยิ้มให้ชายหนุ่มก่อนจะนับหนึ่งถึงสามในใจ

 

“คุณออกมาพักที่อื่นไม่ได้เหรอ”

 

“ไม่ได้หรอกครับมันผิดกฎ ผมขอตัวนะครับ”

 

ตาคมมองตามก้นกลมที่เด้งขึ้นลงตามจังหวะเดินของแอร์คนเก่งก่อนจองกุกจะเคาะนิ้วลงบนที่พักแขนเพื่อคิดอะไรบางอย่างอยู่ในหัว

 

“แล้วทำไมคุณถึงเลือกทำงานนี้”

ชายหนุ่มยกมือเท้าหน้าตัวเองไว้นอนตะแคงมองร่างบางที่กำลังก้มหน้าก้มตาเย็บกระดุมเสื้อตัวที่เขาทั้งคู่ทำหลุดในห้องน้ำวันเดินทาง

 

“ตอนนั้นผมชอบภาษาน่ะครับ ผมชอบเจอคนใหม่ๆด้วย”

ตาเรียวจดจ่ออยู่กับกระดุมเสื้อเจ้าปัญหาก่อนที่จีมินจะก้มลงกัดเส้นด้ายสีเดียวกันกับเสื้อแทนที่จะใช้กรรไกรตัดเรียกความแปลกใจได้เป็นอย่างมาก

 

“คุณมีแฟนหรือยัง ?”

 

“ผมไม่มีเวลาไปหาอะไรแบบนั้นหรอกครับ นี่ครับเสื้อคุณผมซ่อมให้แล้ว”

เสื้อตัวใหญ่ถูกจีมินกางออกให้เจ้าของมันได้ดูพร้อมกับรอยยิ้มสดใสที่ส่งมาให้ชายหนุ่ม จองกุกดึงมันมาและโยนไปพาดไว้บนโซฟาที่พวกเขานั่งอยู่ข้างล่างก่อนจะผลักคนตัวเล็กให้นอนราบไปกับพื้นพรม

 

“ทำไมถึงไม่มี คุณดูเสน่ห์แรงขนาดนี้”

 

“ผมเหรอครับ ฮ่าฮ่าฮ่า”

ตาเรียวปิดลงยามเจ้าตัวหัวเราะและมันเป็นภาพที่ช่างพาพอย่างจองกุกนึกอย่างยกกล้องขึ้นมาถ่ายไว้เสียเหลือเกิน

 

“ถ้าอย่างงั้นผมก็จีบคุณได้สิ”

ตาคมจ้องมองใบหน้าน่ารักด้วยความใคร่รู้ จีมินไม่ได้มีนิสัยเจนจัดเหมือนเซ็กส์ที่พวกเขาผ่านมา หากแต่เวลาไม่ได้อยู่กับเรื่องอย่างว่าคนตัวเล็กนั้นดูใสซื่อและเหมือนจะอ่อนต่อโลกเสียด้วยซ้ำ

คนคนนี้ยอมมาหาเขาที่ที่พักเพียงเพื่อซ่อมกระดุมเสื้อโง่ๆตัวนึง และนั่นมันทำให้ชายหนุ่มอยากค้นหาตัวตนของคนตรงหน้า

 

“ว่ายังไงนะครับ”

เจ้าของร่างสีน้ำนมที่เคยหัวเราะมองหน้าตากล้องพร้อมกับทำท่าทางตกใจประโยคดังกล่าวหากแต่ภายในใจจีมินกลับดีใจโลดแล่นจนแทบลุกขึ้นเต้นได้เลยทีเดียว

 

“ผมอยากจีบคุณ”


_____


TALK TALK


สกรีม #จีมินคนเล่นของ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 160 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

254 ความคิดเห็น

  1. #236 kookxmin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 20:22
    เรื่องนี้จีมินช่างร้ายกาจจจจจ
    #236
    0
  2. #229 SWWTP-N (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 13:25
    ยัยจีมเเซ่บเว่อออ
    #229
    0
  3. #222 Chiara_1 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 21:20
    OMG ฟินจิกหมอนมากอ่ะ
    #222
    0
  4. #214 pp_poppap2913 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 01:36
    พี่จีมินร้ายมาก55
    #214
    0
  5. #142 JumpingRABBIT (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 20:31

    จริงๆแล่วดูจองกุกก็ชอบจีมินอยู่มากๆเลยนะ หนูไม่จำเป็นต้องเล่นของเลยลูกกก

    แต่ร้ายมากจริงๆ แกล้งทำเป็นแบ๊วๆใสๆแต่ความควีนนี่เต็มเปี่ยมเลย นี่มันแมวยั่วสวาทชัดๆ!

    ด้านที่ไม่ปรุงแต่งนั่งเย็บปักถักร้อยนี่ทำให้จองกุกตกหลุมรักได้ง่ายๆเลยนะ ดูซิจะกดซะละ 555555555 อยากจะบอกน้องจีมว่าหนูมีเสน่ห์มัดใจชายอยู่แล้วนะ จะไปพึ่งของพวกนั้นทำไม

    #142
    0
  6. #130 prnprnprn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 16:04
    รอน้าาา
    #130
    0
  7. #129 Ploysin_02 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 12:32
    โอ้โหหหหหร้ายได้น่าเอ็นดู?มาก55555 และเชื่อว่าจีมินจะร้ายได้อีกก
    #129
    0
  8. #128 Pigletchu Park (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 09:16
    อยากได้สาริกาลิ้นทองงงงงง
    #128
    2
    • #128-1 BanthitaSrisuwan(จากตอนที่ 2)
      3 เมษายน 2561 / 21:03
      เอาไปทำอะไรอ่าาา
      #128-1
    • #128-2 BanthitaSrisuwan(จากตอนที่ 2)
      3 เมษายน 2561 / 21:03
      เอาไปทำอะไรอ่าาอยากรู้55555
      #128-2
  9. #126 llookpadwu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 23:58
    แม่จ๋า หนูอยากได้สารอกาลิ้นทองงงวง
    #126
    0
  10. #123 Proud02 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 21:47
    นี่ถ้ามนต์เสื่อมคงไม่ม่าใช่รึไม่เจ้าคะ
    #123
    0
  11. #122 fernjin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 17:50
    ร้ายจริงๆจมิงง
    #122
    0
  12. #120 faleemycp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 12:23
    จีมินอ่าาา~
    #120
    0
  13. #119 chimchim1995 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 22:49
    แซ่บบบบบ จีมินร้ายนะคะ ชอบๆๆๆ
    #119
    0
  14. #118 Kiakisskisss (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 20:56
    โอ้ยยยยย ชอบ
    #118
    0
  15. #117 kipkip1234 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 11:33
    พริกเจอพริก ก็แซ่บซิทีนี้ กรีดร้องให้กับความเผ็ดร้อนที่จะเกิดขึ้นนน
    #117
    0
  16. #115 Sirikorn_kw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 10:50
    กรี๊ดดดดด//ต่อคะ~
    #115
    0
  17. #114 Ari_Ackerman (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 07:25
    ตอนแรกก้อคิดนะว่าแบบ เพราะเล่นของ แต่หลังๆดูเหมือนจะไม่ใช่นะ 🙄
    #114
    0
  18. #113 Chimchim_9595 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 07:22
    ร้ายกาจทั้งคู่นั่นแหละว้าาา55555555555
    #113
    0
  19. #112 Toey430 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 06:48
    น้องจีมมมมมมทำไมร้ายยย
    #112
    0
  20. #111 Nov52Hz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 06:35
    ร้ายกาจจจจจ
    #111
    0
  21. #110 ToooodTu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 03:26
    จีมินไม่ใสนะคะ ><
    #110
    0
  22. #109 1996stx_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 00:40
    โอโหหหห ร้ายยย หนูร้ายมากลูกกกกกก
    #109
    0
  23. #108 Wnats (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 23:37
    ร้ายมากจีมมมม
    #108
    0
  24. #107 Aummmmmmyyyy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 23:12
    แซ่บค่ะลูกสาว :)
    #107
    0
  25. #106 kwon_bn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 22:46
    สงสัยอยู่เรื่องนึงคือถ้าของเสื่อมหรือหายไปงี้ จองกุกจะชอบจีมินอยู่มั้ย
    #106
    1
    • #106-1 mookkoom20041906(จากตอนที่ 2)
      20 มีนาคม 2561 / 07:02
      นี่ไงงงงง เจอคนสงสัยแบบเลาแร้ว
      #106-1