จีมินคนเล่นของ[KOOKMIN&JINV]

ตอนที่ 1 : เล่นของครั้งที่1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,226
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 220 ครั้ง
    16 มี.ค. 61

B
E
R
L
I
N
?

เล่นของครั้งที่1


ช่วงนึงของชีวิตมนุษย์มักจะมีความชื่นชอบและเทความสนใจให้สิ่งหนึ่งอย่างใจจดใจจ่อ และมันจะกลายเป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้คุณอยากรีบตื่นมาอาบน้ำแต่งหน้าและพรมน้ำหอมให้ตัวเองดูดีเพื่อสร้างความมั่นใจขึ้นมา

ปาร์คจีมินคือหนึ่งในนั้น อาชีพของเขาคืออาชีพที่ต้องพบปะผู้คนมากหน้าหลายตาอย่างไม่ซ้ำกันในแต่ละวัน

และการได้พบปะผู้คนใหม่ๆที่พูดภาษาต่างกันจากทั่วทุกมุมโลกคือแรงบันดาลใจให้เขารู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้ทำงานที่รัก

 

ดวงตาเรียวที่ถูกแต่งแต้มด้วยอายแชโดว์เฉดธรรมชาติที่สุดสำรวจใบหน้าของตัวเองที่มีเครื่องสำอางบางๆแต่งแต้มอยู่ก่อนปากอิ่มจะฉีกยิ้มพร้อมกับยื่นมือไปหยิบขวดน้ำหอมราคาแพงฉีดพรมตามร่างกายตัวเองและหันหลังลากกระเป๋าเดินทางใบโตออกไปจากคอนโดหรูในย่านที่หากคุณเป็นพนักงานบริษัทธรรมดาเงินเดือนครึ่งปีของพวกคุณยังไม่พอจ่ายค่าสัญญาแห่งนี้แน่นอน

 

Airport

เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะของพนักงานสายการบินมีชื่อดังออกมาทั่วห้องโดยสารเหมือนกับทุกวันของการทำงาน

จีมินทำงานเป็นแอร์โฮสต์หรือสจวตพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินที่เด็กและคนส่วนใหญ่มักเรียกพวกเขาว่านางฟ้าที่คอยดูแลผู้โดยสารมากมายหลายร้อยชีวิตให้ถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพ

 

“ดูแลชั้นหนึ่งนี่คงสบายจังเลยนะ อิจฉาจีมินจังเลย”

หญิงสาวใบหน้างดงามที่มาจากการคัดสรรค์เพื่อสายอาชีพที่ต้องใช้หน้าตาใช้สองแขนเกาะเบาะและช้อนตามองเพื่อนร่วมงานอย่างหยอกล้อ

 

“ยังไงก็ลูกค้าเหมือนกันแหละน่า”

เสียงหวานตอบเจ้าหล่อนพร้อมกับรอยยิ้มที่จีมินส่งให้ผู้โดยสารมานับไม่ถ้วนไปให้แอร์สาวที่ทำหน้าเง้างอนอยู่

 

“แหม แม่นางฟ้า รู้แล้วจ้าว่าทำงานเป็นนางฟ้าไม่ต้องแสนดีขนาดนั้นก็ได้”

 

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า เราไปก่อนนะ แล้วเจอกันที่โรงแรม”

ดวงตาเรียวรีหยีลงจนแทบเป็นขีดเดียวเมื่อเจ้าตัวหัวเราะ ร่างบางขอตัวและยกมือบอกลาเพื่อนเพื่อขึ้นไปยังชั้นสองของเครื่องเตรียมประจำโซนของตัวเอง

 

ร่างกายบอบบางภายใต้ชุดฟอร์มของสายการบินถูกตรึงตัวกับเก้าอี้ของโซนนั่งพนักงานไม่ห่างจากห้องเครื่องเก็บอาหารที่ใช้เสิร์ฟลูกค้าในชั้นเฟิร์สคลาส

โลกนี้ไม่ยุติธรรมเสมอไม่ว่ากับใคร ต่อให้มีเงินมากมายและรวยล้นฟ้าอย่างไรผู้คนก็ยังปรารถนาที่จะเห็นของสวยงามระรานตา

นี่คือเหตุผลที่จีมินถูกมอบหมายหน้าที่ให้มาดูแลลูกค้าชั้นหนึ่งของสายการบิน ทุกคนที่เป็นแอร์ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าในบางครั้งพวกเขาที่ผ่านการต่อสู้ด้วยความงดงามบนใบหน้าจนได้เข้ามาทำงานแล้วก็ยังต้องใช้หน้าตาต่อสู้กันอีกเพื่อให้ได้ดูแลลูกค้าชั้นหนึ่ง

 

คนตัวเล็กปลดเข็มขัดที่คาดตัวอยู่ออกก่อนที่จีมินจะลุกขึ้นและปรายตามองหลังเบาะที่มีผู้โดยสารหลายสิบชีวิตในคลาสจากการคร่าวดูด้วยสายตา

เรียวขาทั้งสองข้างพาตัวเองก้าวเดินตรงไปยังทางเดินเพื่อสำรวจให้แน่ใจว่าผู้โดยสารของตนจะได้รับความสะดวกและสบายจวบจนวินาทีสุดท้ายของการเดินทาง

 

ร่างบางหยุดการก้าวเดินของตัวเองลงเมื่อเห็นว่าไฟเหนือหัวของลูกค้าผู้หญิงคนหนึ่งเปิดเอาไว้แต่เธอกลับหลับไปแล้ว

มือเรียวเอื้อมไปแตะมันเพื่อดับแสงที่รบกวนการนอนของลูกค้าออกไปพร้อมกับดึงผ้าห่มที่ยับยู่ยี่ให้คลุมตัวหญิงสาว

 

ตาเรียวกวาดมองไปทั่วเบาะสองฝั่งที่ตัวเองเดินสำรวจ ผู้โดยสารส่วนใหญ่ที่บินมาเป็นเวลานานมักหลับไปในเวลานี้และตื่นขึ้นมาอีกทีตอนพวกเขาแลนด์ดิ้ง

 

หัวคิ้วที่เรียงกันสวยเพราะการปัดแต่งมาตั้งแต่ก่อนเข้างานขมวดเข้าหากันเมื่อจีมินเห็นแสงไฟของลูกค้าที่นั่งอยู่โซนหน้าของคลาสยังเปิดอยู่

ขาทั้งสองข้างก้าวตรงไปยังเบาะสีครีมนั้นอย่างไม่ลังเล รองเท้าหนังสีน้ำตาลของผู้โดยสารเจ้าของที่นั่งคือสิ่งแรกที่แอร์คนเก่งของชั้นเฟิร์สคลาสมอง

ดวงตาสดใสค่อยๆช้อนขึ้นมองตามกางเกงยีนส์ไปจนถึงเสื้อยืดสีดำแขนสั้นที่เผยให้เห็นเส้นเลือดสีเขียวที่ขึ้นรูปและมัดกล้ามเนื้อที่แสดงให้เห็นว่าคนคนนี้ชื่นชอบการออกกำลังกายแค่ไหน

 

ใบหน้าหวานแสดงสีหน้าฉงนเมื่อเห็นหนังสีปกสีน้ำตาลที่ดูเก่าช่างไม่เหมาะกับการแต่งตัวของผู้โดยสารคนเดียวที่ไม่ยอมปิดไฟพักผ่อนเหมือนคนอื่นๆ

“อ่านหนังสือในที่แสงน้อยทำให้ไม่สบายตาและเมาเครื่องได้นะครับ”

 

ตาคมที่ไล่มองตัวหนังสืออยู่หยุดการเคลื่อนไหว มือใหญ่ปิดปกหนังสือลงก่อนใบหน้าคมคายจะเงยขึ้นมองเจ้าของเสียงไพเราะน่าฟังเสียจนเขาอยากเห็นใบหน้านั้นว่าจะหวานเหมือนเสียงหรือไม่

 

จอนจองกุกจ้องมองใบหน้าน่ารักที่กำลังส่งยิ้มสดใสมาให้ตัวเองก่อนเขาจะนิ่งไป ตาเรียวที่ดูใสสื่อนั้นกำลังทำให้เขารู้สึกเหมือนตัวเองเจอเลนส์กล้องที่ใสราวกับยังไม่มีใครเคยกดชัตเตอร์มันสักครั้ง

เสียงหวานที่เอื้อนเอ่ยมันช่างน่าฟังกว่าเสียงรัวชัตเตอร์ของเขาเวลาอยู่หลังเลนส์กล้องเพื่อเก็บภาพนางแบบ

รอยยิ้มจากปากอิ่มนั้นมันช่างสวยกว่าวิวหรือนางแบบที่เขาเคยเห็นมาผ่านเลนส์กล้องตัวไหนๆชายหนุ่มจ้องมองแอร์ที่ยืนอยู่ข้างเบาะของตัวเองเนิ่นนานหลายนาทีเสียจนจีมินคิดว่าผู้โดยสารท่านนี้กำลังไม่พอใจที่เขามารบกวนเวลาอ่านหนังสือ

 

“ถ้าอยากอ่านต่อผมขออนุญาตเพิ่มแสงไฟ-”

 

“ไม่แล้วล่ะครับ”

 

“ครับ ?”

 

รอยยิ้มที่ซื่อๆพร้อมกับคิ้วหนึ่งข้างที่เลิกขึ้นด้วยความสงสัยยิ่งทำให้คนตรงหน้าน่ามองสำหรับตากล้องที่ชอบเก็บภาพสิ่งสวยงามอย่างจอนจองกุก

“หนังสือมันไม่น่าสนใจแล้วล่ะครับ”

 

“อีก5ชั่วโมงเครื่องจะลงจอด ผมแนะนำให้นอนพักกันเจ็ทแลคนะครับ”

คนตัวเล็กบอกทิ้งท้ายไว้เท่านั้นก่อนจะปล่อยให้ผู้โดยสารของตนได้พักผ่อนเพื่อไม่ให้ดูเป็นการรบกวนจนเกินไป

แก้มสองข้างของแอร์คนเก่งขึ้นสีจากการเห็นใบหน้าที่หล่อคมคายของผู้โดยสารก่อนจีมินจะยิ้มขำและส่ายหน้าให้กับความคิดไร้สาระของตัวเอง

 

“อ้าวจีมิน ไปไหน ไม่ไปช็อปกับพวกเราเหรอ ??”

หญิงสาวและชายหนุ่มในกลุ่มแอร์ที่นั่งอยู่ล็อบบี้โรงแรมแห่งหนึ่งทักเพื่อนร่วมงานเมื่อเห็นว่าจีมินนั้นอยู่ในชุดเสื้อยืดแขนกระบอกและกางเกงขาสามส่วนเดินผ่านกลุ่มพวกเธอไป

 

“คราวนี้เราอยากเดินเล่นแถวโรงแรมน่ะ ไปเที่ยวกันให้สนุกนะ”

ใบหน้าหวานที่ไร้เครื่องสำอางเผยให้เห็นผิวธรรมชาติหันไปมองกลุ่มเพื่อนก่อนจะโบกมือปัดทริปชอปปิ้งของสาวๆในครั้งนี้

จีมินมีเพียงแว่นกันแดดคาดเสื้อตรงกลางอกไว้พร้อมกับกระเป๋าเงินหนึ่งใบเพียงเท่านั้น เขาอยากจะเดินออกไปสูดอากาศและนั่งจิบกาแฟสักแก้วก่อนจะกลับเข้ามาพักที่โรงแรม

 

ตาคมที่กำลังมองนักท่องเที่ยวมากมายผ่านเลนส์กล้องตัวโปรดกดชัตเตอร์เพื่อเก็บภาพการพักผ่อนครั้งนี้ของตัวเองเข้าเมมของกล้อง

ตัวกล้องสีดำถูกกดลงมุมต่ำเพื่อถ่ายร้านกำไลที่ตั้งแผงลอยอยู่ในตรอกหนึ่งแห่งนี้ ข้อมือเล็กที่มีผิวขาวโดดเด่นโผล่เข้ามาในเลนส์กล้องทำให้ชายหนุ่มต้องเบนกล้องขึ้นไปมองผู้ที่กำลังดูกำไลบนแผงร้านอยู่

 

ก้านนิ้วที่หวังจะกดชัตเตอร์เพื่อบันทึกภาพค้างไปกลางอากาศ ใบหน้าหวานที่กำลังยิ้มและถามคนขายเป็นภาษาของเมืองนี้ด้วยสำเนียงน่าฟังกำลังสะกดชายหนุ่มผ่านเลนส์กล้อง

 

ดูเหมือนเจ้าตัวจะถูกจ้องนานจนรู้สึกตัวใบหน้าที่เคยส่งยิ้มให้คนขายกำไลถึงหันมามองกล้องที่บดบังใบหน้าคมคายอยู่

 

มือใหญ่ลดระดับกล้องลงมาก่อนจะมองร่างบางผ่านสายตาตัวเองแทนเลนส์กล้องและพบว่าคนคนนี้คือแอร์ที่เขาเจอบนเครื่องไม่ผิดแน่นอน

 

ขายาวก้าวตรงไปที่แผงลอยก่อนมือใหญ่จะหยิบกำไลที่ถูกถักจากเส้นฝ้ายขึ้นมามองดูพร้อมกับเอ่ยถามคนตัวเล็กที่ยืนทำหน้างุนงงข้างตัวเอง

“คุณเชื่อเรื่องโชคลางด้วยเหรอครับ”

 

“ครับ ? มันนำโชคเหรอครับ ?”

ใบหน้าน่ารักแสดงท่าทีสงสัยพร้อมกับมองกำไลข้อมือมากมายบนแผงอย่างไม่เชื่อตาตัวเองว่าของพวกนี้จะนำโชคได้

 

มือใหญ่ชี้ไปที่ป้ายบอกสรรพคุณของกำไลบนแผงก่อนที่จีมินจะหัวเราะออกมาเพราะเขาไม่ทันได้อ่านมันก่อนหยิบขึ้นมาดู

“อ่า...ผมไม่ได้สังเกตน่ะครับ”

ร่างสีน้ำนมเดินออกมาจากจุดนั้นก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจเมื่อเห็นชายหนุ่มถือกล้องเดินตามตนมา

“แล้ว...คุณเป็นตากล้องเหรอครับ ?”

 

“เขาก็เรียกกันแบบนั้นแหละครับ”

 

“ดีจังครับ แล้ว...รับงานถ่ายแบบมั้ยครับ ?”

 

“หืม ?”

 

“ผมหมายถึงถ่ายภาพคนด้วยน่ะครับ”

 

เสียงทุ้มขำออกมาขึ้นจมูกก่อนใบหน้าคมคายจะพยักรับและมองภาพที่ตัวเองถ่ายไปวันนี้ตั้งแต่ออกจากที่พักมา

 

“ปกติเขาคิดกันเท่าไหร่เหรอครับ ? ผมอยากลองถ่ายรูปไว้บ้างแต่ไม่รู้จะติดต่อคนที่ทำงานสายนี้ยังไง”

 

“แล้วแต่งานครับ งานยากก็ราคาสูง งานง่ายก็ราคาต่ำ”

 

“แล้วถ้าแบบผมล่ะครับ ?”

 

มุมปากหยักยิ้มออกมาก่อนกล้องถ่ายรูปในมือชายหนุ่มจะถูกยกขึ้นมาบันทึกภาพของแอร์คนเก่งที่ไร้เครื่องสำอางไว้โดยที่จีมินไม่ทันได้ตั้งตัว

“ปกติผมคิดสูงนะครับ แต่จะมีส่วนลดให้นางแบบน่ารักๆ”

 

“น่ากลัวจังเลยนะครับเนี่ย”

ตาเรียวหยีเล็กลงเมื่อเจ้าของมันขำกับประโยคครู่นี้ จีมินยกมือขึ้นลูบแขนตัวเองพร้อมกับกวาดตามองหาร้านกาแฟที่ตั้งใจมาหาแต่แรก

“ขอให้สนุกกับทริปและเดินทางกลับสวัสดิภาพนะครับ”

ใบหน้าน่ารักส่งยิ้มให้ชายหนุ่มก่อนเสียงหวานจะเอ่ยล่ำลาเพราะหลังจากนี้พวกเขาคงไม่ได้เจอกันอีก

 

ตาคมมองตามแผ่นหลังเล็กที่หายเข้าไปในร้านกาแฟก่อนจองกุกจะส่ายหน้ายิ้มๆให้ตัวเองพร้อมกับหันไปถ่ายรูปวิวข้างทางเพื่อบันทึกภาพต่อ

 

เรียวนิ้วที่เล็บถูกประดับด้วยน้ำยาย้อมเล็บสีชมพูใสสุภาพเคาะลงบนเค้าน์เตอร์จ่ายเงินเพื่อรอกาแฟที่สั่ง

เมื่อเครื่องดื่มที่ต้องการมาถึงจีมินจึงล้วงกระเป๋าออกมาและหยิบแบงค์สีเขียวอ่อนออกมาส่งให้พนักงาน

 

แป่ก

เสียงของกิ่งไม้หล่นลงกระทบกระเบื้องเค้าน์เตอร์เรียกให้ตาเรียวปรายมองมันก่อนจีมินจะรีบเก็บมันใส่กระเป๋าและหยิบแก้วกาแฟตัวเองออกมาโดยไม่รอเงินทอน

 

ใบหน้าหวานแสดงสีหน้าหงุดหงิดขึ้นมาเพียงชั่วครู่ก่อนที่เขาจะหย่อนก้นลงนั่งบนโต๊ะมุมอับที่ไม่มีผู้คนเพ่นพ่าน

เจ้าของร่างสีน้ำนมเปิดกระเป๋าเงินออกดูกิ่งไม้ที่ทำหล่นก่อนหน้านี้เพื่อสำรวจการแตกหักของมันแต่เขากลับไม่พบตำหนิใดๆเจ้าตัวจึงตัดสินใจปิดกระเป๋าและรีบจัดการกาแฟตรงหน้าให้หมดไป

 

แกร๊ก

 

“อ้าวจีมิน มาดูนี่ๆๆ กระเป๋าคอลเลกชั่นใหม่สวยมาก ทำไมไม่หิ้วด้วยกันก็ไม่รู้”

หญิงสาวสามคนที่นั่งอยู่บนเตียงกวักมือเรียกร่างบางที่เปิดประตูห้องพักให้เข้ามาดูกระเป๋าใบใหม่พวกเธอ

“จีมินออกไปกินข้าวด้วยกันมั้ย พวกเราโทรไปจองร้านไว้แล้ว”

 

“เดี๋ยวเราคงสั่งข้าวของโรงแรมมากินน่ะ วันนี้เรารู้สึกเพลียๆเหมือนไม่ค่อยสบาย”

 

“งั้นกินยานอนพักนะ ไฟลท์ขากลับเดี๋ยวแย่เอา”

 

“ขอบใจมากนะ”

รอยยิ้มที่แสดงถึงความเหนื่อยจนเพื่อนร่วมงานสงสารถูกส่งไปให้พวกหล่อนก่อนที่คนตัวเล็กจะหายเข้าไปในห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย

 

ใช้เวลาเพียงไม่ถึง30นาทีคนตัวเล็กก็เดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับชุดนอน ตาเรียวมองเพื่อนร่วมงานที่ยังไม่ลงไปทานอาหารกันเพราะเติมหน้าอยู่ก่อนเขาจะขึ้นไปนั่งบนเตียงตัวเอง

 

กระเป๋าเงินหนังสีดำถูกสอดไปใต้หมอนก่อนจีมินจะนั่งทับส้นเท้าและยกมือขึ้นมาพนมกลางอกพร้อมกับท่องบางอย่างโดยไร้เสียง

 

“จีมินดูท่าจะกลัวผีมากเนอะ ทุกครั้งที่มาค้างต่างประเทศจะกราบหมอนไว้พระก่อนนอนตลอดเลย”

 

คนตัวเล็กถอนหายใจให้เสียงพูดคุยจอแจของเหล่าหญิงสาวก่อนจีมินจะตั้งใจท่อง คาถาบูชาสาริกาลิ้นทองที่อยู่ในกระเป๋าเงินตัวเองต่อไป

 

สาลิกาลิ้นทองคือกิ่งไม้ที่ถูกปลุกเสกขึ้นมาด้วยคาถาจากผู้มีวิชาแก่กล้า ผู้ใดที่ครอบครองไม่ว่าพูดจาสิ่งใดจะมีเพียงคนเห็นชอบและโอนอ่อนตามคำพูด ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ และหากผู้น้อยไปพูดกับผู้ใหญ่ผู้ใหญ่จะรักและเอ็นดูไปเสียทุกเรื่อง

 

จีมินได้มันมาเมื่อสมัยเข้าทำงานปีแรก เพราะอาชีพของเขาต้องพูดคุยและพบปะผู้คน หากอยากให้ทุกคนรอบตัวเอ็นดูแค่หน้าตาน่ารักและพูดจาไพเราะมันเป็นไปไม่ได้หรอก

 

เมื่อกลางวันเขาเผลอทำหล่นไปและตอนนี้เขาต้องท่องคาถาบูชาให้สาริกาลิ้นทองยังอยู่กับตัวเองไม่เสื่อมไปไหน

 

“ไหวหรือเปล่า ?”

ใบหน้าหวานฉายแววกังวลเมื่อเพื่อนร่วมงานของตนเกิดปวดท้องประจำเดือนจนไม่สามารถเดินเสิร์ฟของว่างช่วยเขาได้

 

“ไม่ไหวแล้วจีมิน จีมินคงต้องเสิร์ฟคนเดียวแล้วล่ะ”

เธอเบ้หน้าตอบพร้อมกับยื่นมือไปวางบนแขนของจีมินราวกับอยากขอโทษที่เพิ่มภาระให้เพื่อนร่วมงาน

 

หมับ !

 

ปั่ก !

 

“อ๊ะ ! ขอโทษนะแขนเราเจ็บนะ”

คนตัวเล็กปัดมือของหญิงสาวที่วางบนแขนตัวเองออกในทันที เขาเกลียดเลือดประจำเดือนเพราะมันเป็นของต่ำและมักทำสิ่งอื่นๆเสื่อมเพราะความต่ำมัน จีมินถึงเลี่ยงที่จะโดนตัวหญิงสาวที่กำลังเป็นประจำเดือนอยู่ในตอนนี้

 

จีมินอาสารับหน้าที่ทั้งหมดแทนเพื่อนและแนะนำให้เธอกินยาพักผ่อน คนตัวเล็กเสิรฟ์ของว่างให้ผู้โดยสารเกือบครบทุกชีวิต เหลือเพียงโซนหน้าสุดที่จีมินยังไปไม่ถึง คนตัวเล็กฉีกยิ้มกว้างพร้อมกับสูดหายใจเข้าปอดเพื่อไล่ความเหนื่อยก่อนจะทำหน้าที่ของตัวเองต่อ

 

“รับเป็นน้ำอะไร-”

มือที่ผายไปเพื่อหวังให้ผู้โดยสารเลือกเครื่องดื่มชะงักไปเมื่อใบหล่อเหลาที่สะกดจีมินได้ถึงสองครั้งสองคราตั้งแต่เจอกันเงยขึ้นมองตัวเอง

ปากอิ่มฉีกยิ้มกว้างจนตาหยีก่อนจีมินจะผายมือไปที่เหยือกน้ำบนโต๊ะเสิร์ฟที่มีล้อให้คอยลากตามทางเดินของเครื่องได้

“รับเครื่องดื่มไหนดีครับ”

 

“ผมขอเป็นน้ำเปล่าครับ”

 

คนตัวเล็กเอื้อมมือไปเลื่อนชั้นวางอาหารออกมาด้วยรอยยิ้มก่อนจะหยิบแก้ววางไว้บนนั้นและรินน้ำเปล่าให้ผู้โดยสารของตน

 

กลิ่นน้ำหอมจางๆที่ลอยเข้ามาแตะปลายจมูกของจองกุกทุกครั้งที่แอร์คนเก่งขยับตัวทำให้ตาคมต้องมองตามร่างบาง

ท่าทีที่สวยงามแม้กระทั่งตอนรินน้ำเสิรฟ์เป็นสิ่งที่บ่งบอกว่าคนคนนี้ถูกฝึกให้ดูแลลูกค้าบนชั้นนี้มาเป็นอย่างดี

 

“ชอบทานกาแฟเหรอครับ”

 

“ครับ ?”

 

“วันนั้นผมเห็นคุณเดินเข้าร้านกาแฟ”

 

“ครับ พอดีวันนั้นผมตั้งใจออกไปเดินดูร้านขายของแถวโรงแรมที่พักน่ะครับ”

จีมินยกจานอาหารว่างวางลงบนโต๊ะพร้อมกับเตรียมเข็นรถเสิร์ฟเดินกลับไปยังห้องอาหารแต่เสียงทุ้มกับเรียกเขาเอาไว้เสียก่อน

 

“ถ้ายังหาช่างภาพไม่ได้อีก2อาทิตย์คิวผมว่างนะครับ”

 

ปรางหน้าหวานหันไปมองชายหนุ่มก่อนที่รอยยิ้มเล็กๆจะถูกส่งให้จองกุก ตาคมอ่านป้ายสีทองที่มีตัวอักษรสีขาวติดไว้บนข้างอกแอร์คนดังกล่าวก่อนเขาจะเอนหลังลงเบาะตัวเองพร้อมกับยกมือขึ้นลูบปลายคาง

“ปาร์ค จีมิน”

 

เส้นผมที่ถูกครีมย้อมกัดจนสีอ่อนจากเดิมไปเกือบสิบระดับถูกมัดขึ้นเป็นจุกเล็กๆกลางหัวของจีมิน

ชายเสื้อเชิ้ตเพียงตัวเองที่สวมใส่อยู่สะบัดปลิวไสวจนแทบเผยให้เห็นแก้มก้นขาวเนียนที่ไม่มีชั้นในปกปิดอยู่

มือของเขาคนหมูที่ถูกคั่วอยู่ในกระทะก่อนตัวของเจ้าของคอนโดจะถูกจับให้หันหน้าไปหาใครบางคนพร้อมกับมือใหญ่ที่เอื้อมลงไปจับก้นกลมล้นมือสองข้างยกตัวจีมินขึ้นไปนั่งบนบาร์ของเค้าน์เตอร์ครัว

“ตื่นแล้วเหรอครับ”

 

“ทำไมรีบตื่นจังเลยล่ะ”

 

“จีมินกลัวกัปตันตื่นมาแล้วหิวข้าวน่ะครับ”

เสียงหวานเอ่ยบอกกัปตันสายการบินที่ตัวเองทำงานอยู่ก่อนจะยกเรียวขาขึ้นเกี่ยวเอวชายหนุ่มให้เข้ามาหาตัวเอง

 

“ผมต้องกลับแล้ว ฝ่ายบุคคลโทรมาเรียกตั้งแต่เช้า”

 

“ว้า แย่จังเลย”

 

“แล้วเจอกันเดือนหน้านะ”

ชายหนุ่มจูบปากอิ่มที่บวมซ้ำจากกิจกรรมหรรษาเมื่อคืนเพื่อเป็นการบอกลาจีมิน คนตัวเล็กพยักหน้าอย่างเข้าใจพร้อมกับเลื่อนมือไปปิดเตาทำอาหาร

 

“จีมินเดินไปส่งนะครับ”

อันที่จริงพวกเขาไม่ใช่แฟนหรือคู่รัก ให้พูดตามตรงมันควรใช้คำว่าคู่นอนมากกว่า ไม่มีใครรู้สถานะพวกเขาและพวกเขาไม่ได้ต้องการป่าวประกาศบอกใครเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง

ดูเห็นแก่ตัวแต่มันก็ไม่มีใครเสียหายนี่หน่า

 

ชายหนุ่มจูบลาจีมินเป็นครั้งสุดท้ายก่อนเขาจะเปิดประตูออกไปจากคอนโดแอร์คู่ใจผ่านใครบางคนที่ยืนนิ่งหน้าประตู

 

“แท”

 

“แฟนกูทำผู้หญิงท้อง”

 

“อะไรนะ ?”

จีมินมองซ้ายขวาก่อนจะดึงมือเพื่อนสนิทเข้าห้อง คนตัวเล็กชงชาร้อนเพื่อให้แทฮยองดื่มคลายเครียดและตนเองนั่งมองเจ้าตัวอยู่ที่โซฟาตัวข้างกัน

 

“เล่าให้ฟังหน่อยได้มั้ย ตกลงอะไรยังไง จีมินไม่เข้าใจ”

 

“พี่จินมาสารภาพกับกูว่าเขาทำผู้หญิงท้อง”

 

“ท้อง ? ได้ยังไง ก็พี่จินคบกับแทอยู่”

 

“กู ฮึก ! กูต้องเลิกกับแฟนกูทั้งๆที่กูไม่ได้ทำอะไรผิดเลยจีมิน ฮึก”

 

“แทช่วยเล่าให้มันละเอียดกว่านี้ได้มั้ย”

 

“พี่จิน ฮึก บอกว่า ฮือ บอกว่าตัวเองเมา มึงจำวันที่พวกกูทะเลาะกันได้ใช่มั้ย ฮือ พี่จินออกไปเที่ยว หลังจากนั้นพวกกูก็คืนดีกัน กูจะรู้ได้ไงวะว่าแฟนกูแม่งไปไข่ทิ้งไว้กับใครบ้าง”

 

เรียวขาสีน้ำนมยกขึ้นไขว้กันจนชายเสื้อเชิ้ตแทบเลิกขึ้นเห็นไปถึงไหนต่อไหนแต่จีมินหาได้สนใจมันนอกจากถอนหายใจออกมา

“แทคือ ให้พูดตามจริงพี่จินก็ผิด”

 

“มันบอกจะให้พี่จินรับผิดชอบ พี่จินต้องเลิกกับกูแล้วไปแต่งงานกับมัน”

 

“แล้วครอบครัวพี่จินล่ะ ?”

 

“กูไม่รู้ ฮึก กูไม่รู้”

แทฮยองสะอึกสะอื้นและซบหน้าลงฝ่ามือตัวเองพร้อมกับปล่อยโฮออกมาจนจีมินต้องเข้าไปกอดปลอบเพื่อนเอาไว้

 

“จีมิน พา อึก พากูไปตำหนัก”

ดางตากลมโตที่บวมช้ำจากการร้องไห้เงยมองเพื่อนพร้อมกับบีบไหล่จีมินแน่นด้วยความเคียดแค้นในจิตใจ คนตัวเล็กถอนหายใจก่อนจะยอมพยักหน้าตกลงเพราะสงสารเพื่อนที่อยู่ในสภาพนี้

 

“ฮึ”

เจ้าของเคราขาวยาวรุงรังเคี้ยวหมากในปากก่อนจะบ้วนน้ำลายลงกระโถนตรงหน้าตนพร้อมมองลูกศิษย์สองคนที่นั่งทำหน้าอมทุกข์

“มันจะไปมีเมียมีลูกมึงก็ปล่อยมันไปสิวะ”

น้ำเสียงแหบแตกเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับม้วนหมากม้วนใหม่ที่ถูกส่งเข้าปากดำคล้ำจากการสูบยาเส้น

 

“ผมรักเขา”

แทฮยองกำขากางเกงแน่นพร้อมกับก้มมองพื้นไม้ที่มักส่งเสียงเอี๊ยดอาดเวลาเดินหรือโดนลมพัด

พ่อปู่ผมกราบล่ะ ทำให้พี่เขากลับมาหาผมเถอะ”

มือเรียวยกขึ้นพนมไว้ก่อนที่แทฮยองจะขอร้องอาจารย์ตัวเองทั้งน้ำตาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

 

ปั่ก !

ขวดบางอย่างถูกโยนลงพื้นไม้บริเวณที่แทฮยองนั่งอยู่ คนตัวเล็กหยิบมันขึ้นมาดูก่อนจะพบของเหลวสีน้ำตาลบรรจุอยู่ในนั้น

 

“มึงเอาน้ำมันพรายไปป้ายมัน หยดใส่กับข้าวหยดใส่น้ำให้มันกิน ไม่เกินสามวันมันจะกลับมาหามึง”

ใบหน้าที่ทรุดโทรมเพราะผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักหน่วงพยักรับพร้อมกับกำขวดแก้วในมือของตนเองแน่น

 

“มองกูทำไม มึงอยากได้อีกคนเหรอ”

ดวงตาเหี่ยวย่นมองลูกศิษย์อีกคนที่นั่งเยื้องหลังเพื่อนตัวเองก่อนจะบ้วนคำหมากทิ้งและลุกขึ้นเพื่อเดินเข้าไปทำสมาธิในห้อง

 

“ยังไม่ใช่ตอนนี้หรอกพ่อปู่”


_____


#จีมินคนเล่นของ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 220 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

254 ความคิดเห็น

  1. #247 apcxxh (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 17:04
    ชอบบ มาต่อนะะ
    #247
    0
  2. #228 SWWTP-N (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 13:18
    โห พึ่งเคยเจอเเนวนี้ ติดตามสิครับบบบบบบ
    #228
    0
  3. #221 Chiara_1 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 20:34
    หู้ยยย เด็ดๆ เผ็ชมากอ่ะ
    #221
    0
  4. #131 WWWWWWW (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 19:59
    โห.........พูดตรงๆคือเกิดมาไม่เคยอ่านนิยายที่เล่นของแบบเป็นของไทยขนาดนี้เลย นี่ครั้งแรกกกก แล้วไรต์แต่งดีอีกแล้วอะ ดีทุกเรื่องอ่าาาาาาา เรื่องนี้แทกับจีมไม่เบาอะ โครตๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆร้ายคูณสิบจากเล่นเซ็กส์ไปเลยอ่าาาาา ติดตามๆๆๆผ
    #131
    0
  5. #127 Ploysin_02 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 08:51
    โอ้โหหห ไม่เบาเลยนะจีมินนน
    #127
    0
  6. #125 llookpadwu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 23:25
    ชอบบบบบบบบบ จีมินแสบมากกกก ฮื่ออออ กระชุ่มกระชวยหัวใจเดี้ยนมาก
    #125
    0
  7. #121 fernjin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 16:32
    จีมินแอบร้ายลึกๆ
    #121
    0
  8. #116 kipkip1234 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 11:22
    แทเอ้ยย
    #116
    0
  9. #87 Jeon Litta (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 20:18
    อย่างงี้นี่เองแทถึงทำของใส่พี่จิน 
    #87
    0
  10. #85 wshinatip (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 19:39
    มาต่ออออ โอ้ยยยย ดีแรงๆๆ ไรท์อย่าทำเค้าค้างนะะ
    #85
    0
  11. #83 amayys (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 19:23
    แซ่บมากค่าาาา จีมินแบบหูยยยย
    แต่สงสารแทมากเลย ฮืออออออ
    #83
    0
  12. #82 Wnats (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 10:52
    มาตอนแรกก็แซ่บแล้ว รอค่าาาา
    #82
    0
  13. #81 kwon_bn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 20:53
    สนุกง่า มาต่อเลยค้าาบ
    #81
    0
  14. #80 toxicsync (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 17:37
    แซ่บจบิง สาวๆไม่ได้แอบสักยันต์กันไว้ใช่เปล่า พิขอสำรวจหนุ่ยยย /ทำหน้าหื่นใส่ -..-
    #80
    0
  15. #79 yoonn_giii (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 16:38
    มาตอนแรกก้แอบน่ากลัวหน่อยๆละอ่ะ แซ่บทั้งคู่เลย
    #79
    0
  16. #77 blossom.24.08 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 16:01
    มันก่จะไสยๆนิดๆ น่ากลัวหน่อยๆ
    #77
    0
  17. #76 TAEYZ. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 13:46
    เรื่องนี้แอบน่ากลัวนิดๆ555
    #76
    0
  18. #75 1996stx_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 10:28
    โอโหหหหหหห แค่ตอนแรกก็แซ่บแล้วววววว
    #75
    0
  19. #74 Ari_Ackerman (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 09:42
    ก้อนึกว่าจีมินจะใสใส 😊😊
    #74
    0
  20. #73 Sirikorn_kw (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 08:37
    สงสารแทว่ะ
    #73
    0
  21. #72 Jiminniese (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 02:07
    จีมินไม่ใสนะคะ5555 
    #72
    0
  22. #71 CypherKPark (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 01:21
    ง่อลลล คนสวยทำเสน่ห์ทั้งคู่เลย
    #71
    0
  23. #70 sinenp (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 00:02
    รอค่าาา
    #70
    0
  24. #69 TuktaKra (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 00:01
    โอ้ววววเเซ่บเด้อออ รอค่าไรท์
    #69
    0
  25. #68 FilmmyLaksika (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 23:50
    นึกว่าจีมินจะใสๆ อห. แซ่บมากลู้กก
    #68
    0