ALPHA JUNGKOOK #กุกมินโอเมก้า

ตอนที่ 6 : CHAPTER6 : KING&QUEEN

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,076
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 233 ครั้ง
    9 ก.พ. 61

B
E
R
L
I
N
?

CHAPTER6


เปลือกตาสีน้ำนมลืมขึ้นมามองเพดานห้องพร้อมกับเรียวคิ้วสวยขมวดหากันพร้อมก้มมือที่ยกขึ้นกุมหน้าท้องของตัวเองเมื่อจีมินรู้สึกปวดบริเวณมดลูก

 

หมาป่าไม่ได้แยกสภาพเพศจากเพศหากแต่พวกเขาแยกตามชนิด ต่อให้เป็นผู้ชายหากแต่เกิดเป็นโอเมก้าแบบจีมินพวกเขาจะมีร่างกายที่เหมือนเพศหญิง

 

ใช่แล้ว จีมินมีมดลูกไว้เพื่อรองรับการร่วมเพศและการอุ้มครรภ์ เหตุผลที่ทำให้โอเมก้าตัวเล็กต้องนอนกุมท้องเพราะความหน่วงอยู่แบบนี้มันคือผลพวงมาจากหมาป่าตัวโตที่กำลังพรมจูบทั่วหลังคอของจีมินหลังจากพึ่งเสร็จกิจกรรมอันหนักหน่วงในช่วงเช้าไป

 

บอกตามตรงว่าจีมินเริ่มไม่แน่ใจกับคำที่บอกว่าหลังจากหมาป่ามีอะไรกันครบ7วันแล้วจะเลิกตัวติดกัน

 

นับว่าผ่านมา2อาทิตย์แล้วตั้งแต่เขากับพี่จองกุกมีอะไรกันมา...ตามจริงพวกเขามีอะไรกันอีกประมาณสองสามครั้งหลังจากนั้น

 

แต่มันไม่น่าใช่เหตุผลที่หมาป่าตัวโตจะยังเกาะติดจีมินทั้งวันแบบนี้หนิ...ไหนบอก7วันแล้วจะดีขึ้นไง

 

“พี่จองกุก”

คนตัวเล็กดิ้นขลุกขลักเมื่อวงแขนที่กอดตัวเองไว้ตั้งแต่รุ่งสางของวันยังไม่ยอมคลายออกง่ายๆ

 

“หืม”

เสียงทุ้มขานตอบภรรยาโดยที่ยังคงพรมจูบและสูดดมกลิ่นฟีโรโมนของภรรยาเข้าปอดให้เลือดในตัวของตนสูบฉีดเล่นๆ

 

“ปล่อยได้มั้ยครับ จีมินจะอาบน้ำลงไปช่วยคุณแม่ทำข้าวเช้า”

 

“ไม่ต้องลงไปหรอก แม่ไม่อยากให้จีมินทำอะไรอยู่แล้ว”

 

“แต่ว่า”

 

“ชู่ว..”

 

ลงหายใจอุ่นๆที่กำลังพ่นรดต้นคอขาวทำให้คนตัวเล็กเงียบไปและหน้าแดงแจ๋ ต่อให้มีอะไรกันมากกว่านี้หลายครั้งแต่เขาก็ยังอายจองกุกอยู่ดี

 

“พี่จองกุกจะสายแล้วนะครับ”

วันนี้เป็นวันสำคัญของสามีเจ้าโอเมก้าตัวน้อย ได้เวลาแล้วที่ตำแหน่ง“จ่าฝูง”และ“ราชาอัลฟ่า”จะถูกเปลี่ยนไปให้คนรุ่นใหม่ได้ดูแล

 

“เชื่อเถอะว่าถ้าเราสายเพราะนอนกอดกันแบบนี้แม่ไม่ว่าอะไรหรอก”

 

คนตัวเล็กได้แต่เงียบไปเพราะไม่ว่าจะพูดอย่างไรก็ดูเหมือนว่าหมาป่าตัวโตจะไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองเป็นอิสระ

 

“เรายังเจ็บอยู่มั้ย ?”

ปลายก้านนิ้วยาวแตะลงไปบนรอยแผลเป็นหลังคอภรรยาอย่างแผ่วเบาเพราะกลัวว่าจะทำให้จีมินเจ็บ

 

“ไม่ครับ”

ร่างบางยิ้มตอบสามีเมื่อสัมผัสได้ว่าจองกุกยังรู้สึกผิดที่ฝังรอยเขี้ยวไว้บนหลังคอตน

 

มือเล็กเลื่อนไปสอดประสานนิ้วตัวเองไว้ระหว่างนิ้วของจองกุกพร้อมเงยหน้าขึ้นมองอัลฟ่าหนุ่ม

 

“จีมินไม่ได้เจ็บ”

 

“เรามีแผลเป็น...”

 

“มันไม่ใช่แผลเป็นครับ มันคือสัญลักษณ์ที่บอกว่าจีมินเป็นของพี่”

ยังไม่ทันได้บอกจบประโยคเสียงหวานก็ถูกดูดกลืนไปเมื่อปากหยักประกบจูบลงมาพร้อมกับชำแรกเรียวลิ้นมาเกี่ยวลิ้นของจีมินที่ถดหนีอย่างเงอะงะ

 

ชั่วพริบตาโอเมก้าตัวน้อยกลับกลายเป็นฝ่ายนอนอยู่ใต้อาณัติร่างกายของอัลฟ่าหนุ่มโดยที่ทั้งคู่ยังคงจูบกันอยู่อย่างไม่รู้จบ

 

ปาร์คจีมินตัวอ่อนเปลี้ยราวกับถูกสูบแรงทั้งหมดที่มีไปเพียงแค่ถูกจองกุกจูบตัวเอง ใบหน้าหวานแดงซ่านเมื่อกลีบปากที่บวมเจ่อจากการจูบถูกปล่อยให้เป็นอิสระ

 

เสียงทุ้มของหมาป่าตัวโตหัวเราะอย่างชอบใจเมื่อได้แกล้งภรรยาตัวเอง จองกุกลุกออกมาจากตัวจีมินก่อนจะยอมเดินหายเข้าไปอาบน้ำเพื่อพาโอเมก้าตัวน้อยของเขาลงไปทานข้าวเช้า

 

“พี่จองกุกนิสัยไม่ดี”

ปลายนิ้วแตะริมฝีปากบวมเจ่อของตัวเองพร้อมกับเอ่ยพึมพำอยู่คนเดียวบนเตียงหลังใหญ่ที่ถูกเปลี่ยนใหม่หลังจากเขาและสามีทำมันพังเพราะการร่วมรักครั้งนั้น

 

ใจดวงน้อยเต้นตึกตักเมื่อตอนนี้เขาและจองกุกกำลังยืนอยู่ต่อหน้าแท่นสัตย์สาบานตนเพื่อรับตำแหน่งราชาและราชินีของฝูงเพื่อจะปกครองเมืองทั้ง2เมืองต่อจากพ่อแม่สามี

 

เสียงทุ้มและสายตาดุดันที่ดูจริงจังกว่าครั้งไหนๆเอ่ยกล่าวคำสาบานว่าหลังจากนี้เขาจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องฝูงและชาวเมืองของจองกุกดังขึ้นเพื่อย้ำแต่ละคำให้มันฝังลงไปตอกย้ำหน้าที่ที่เขาต้องรับต่อจากนี้

 

พวกเขาไม่ได้มีมงกุฎหรือสิ่งของนอกกายประดับตัวเพื่อให้รู้ว่าตัวเองอยู่ในตำแหน่งไหนของฝูง แต่ทันทีที่จองกุกและจีมินรับตำแหน่งสูงสุดนี้มาทุกคนจะพร้อมก้มหัวให้เขาตามสัญชาตญาณของสัตว์ที่รับรู้ได้ว่าใครคือผู้นำ

“ตื่นเต้นมั้ย ?”

มือใหญ่เกลี่ยเส้นผมที่นุ่มดุจแพรไหมของภรรยาให้ไปทัดหูพร้อมกับถามจีมินด้วยความเป็นห่วง

 

“ตื่นเต้นครับ”

เพราะเขาคือภรรยาและคู่ครองของจองกุก ทันทีที่สามีได้รับตำแหน่งราชาอัลฟ่าจีมินจะกลายเป็นราชินีโดยทันทีตามธรรมเนียม

 

และนี่คือหนึ่งในเรื่องที่โอเมก้าถูกฝึกมาให้รับมือ หลังจากนี้เขาคือคู่คิดและคู่ครองของอัลฟ่าจ่าฝูง

 

จีมินไม่เพียงแต่เป็นภรรยา แต่คนตัวเล็กนั้นมีความสามารถที่ช่วยเรื่องการดูแลเมืองช่วยสามีได้เพราะการเรียนรู้มาตั้งแต่ยังเยาว์วัย

 

ราชาและราชินีแห่งอัลฟ่าคนใหม่ของฝูงยืนมองเหล่าคนในเมืองอยู่บนระเบียงชั้นสูงสุดของหอประชุมที่ตั้งตระหง่านใจกลางเมืองของจองกุก

เหล่าหมาป่ามากมายก้มหัวลงเพื่อแสดงความเคารพและยินดีต่อผู้ปกครองฝูงคนใหม่ พวกเขาเดินทางมาที่นี่เพื่อฟังคำสัตย์สาบานและร่วมแสดงความยินดีโดยเฉพาะ

 

หลังจากนี้ไปเมืองนี้จะใหญ่ขึ้นและประชากรในเมืองจะเพิ่มเพราะการรวมเป็นเมืองเดียวกับเมืองของปาร์คจีมินคู่ครองของจ่าฝูง

 

“จีมิน!

คุณนายปาร์คเอ่ยเรียกชื่อลูกชายด้วยความดีใจและตรงปรี่เข้าไปหาโอเมก้าตัวน้อยทันทีที่เจ้าตัวลงมาจากรถ

 

“คุณแม่”

จีมินกอดตอบมารดาตัวเองและยิ้มกว้างด้วยความคิดถึง เขาเห็นแม่ออกมายืนคอยตัวเองตั้งแต่ขับรถเข้ารั้วบ้านมา

 

“เป็นยังไงบ้างลูกไปอยู่บ้านพี่เขา หนูอยู่ได้มั้ย ?”

โอเมก้าหญิงน้ำตาคลอเมื่อมองใบหน้าที่ดูสดใสดีของลูกชาย เธอบีบต้นแขนจีมินเบาๆและไล่สำรวจเนื้อตัวลูกด้วยความเป็นห่วง

ตั้งแต่เล็กจนโตลูกไม่เคยห่างเธอกับสามีนานขนาดนี้

 

“สวัสดีครับคุณแม่”

จองกุกเอ่ยทำความเคารพแม่ของภรรยาก่อนที่หญิงสาวจะส่งยิ้มและพยักหน้ามาให้ตัวเอง ตาคมมองโอเมก้าตัวน้อยที่เกาะติดแม่ตัวเองพร้อมกับยิ้มออกมา

 

“เข้าบ้านเถอะลูก พ่อเขารออยู่”

 

“คุณพ่อ !

เจ้าของร่างสีน้ำนมตรงเข้าไปกอดบิดาตัวเองด้วยความคิดถึง คุณปาร์คกอดตอบลูกก่อนจะลูบแผ่นหลังเล็กไปมา

 

“ไปช่วยแม่เขาจัดดอกไม้ไป พ่อจะคุยธุระกับพี่เขา”

 

“ครับ”

ตาเรียวมองตามแผ่นหลังของพ่อและสามีตัวเองที่เดินตรงขึ้นไปห้องทำงานก่อนจีมินจะเดินไปหาแม่ตัวเองที่ส่งยิ้มมาให้เขาอยู่

รอยยิ้มกว้างถูกประดับอยู่บนปรางหน้าหวานเมื่อจีมินกำลังตั้งใจจัดดอกไม้ใส่แจกันช่วยแม่ตัวเอง

 

“เป็นยังไงบ้างลูก อึดอัดมั้ยไปอยู่บ้านพี่เขา ?”

 

“ไม่ครับ ทุกคนที่นั่นดูแลจีมินเหมือนคนที่นี่เลย”

 

ดวงตาที่เหี่ยวย่นตามกาลเวลาเหลือบไปเห็นรอยกัดบริเวณหลังคอเมื่อจีมินเอี้ยวตัวไปหยิบช่อดอกไม้ช่อใหม่ขึ้นมาวางบนโต๊ะก่อนเธอจะยิ้มออกมาบางๆ

ลูกเธอถูกกัดหลังคอแล้ว...

 

“ชาค่ะคุณหนู ว๊าย !

เบต้าสาวร้องออกมาเมื่อเธอมือไม้อ่อนทำชาที่อยู่ในแก้วหก จีมินเด้งตัวเองมาและยกมือกุมหน้าท้องของตัวเองไว้ตามสัญชาตญาณเพื่อหลบน้ำชาร้อนๆท่ามกลางความตกใจของสาวใช้และคุณหญิงปาร์ค

 

“ขอโทษค่ะคุณหนู เจ็บตรงไหนมั้ยคะ!?”

 

“ไม่เป็นไรครับ...มันไม่ได้โดน”

ร่างบางเหลือบมองสองมือที่ตัวเองยกขึ้นมากุมหน้าท้องตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจทราบด้วยความงุนงงและเอ่ยบอกสาวใช้ว่าตัวเองไม่เป็นไร

 

ลมหายใจอุ่นๆถูกพ่นออกมาอย่างลืมสำรวมในกิริยาเมื่อจีมินได้กลิ่นเนื้อชั้นดีที่วางอยู่ในจานอาหารตรงหน้า

 

“เป็นอะไรครับ ?”

จองกุกหันไปถามภรรยาเมื่อได้ยินเสียงถอนหายใจ โอเมก้าส่ายหน้าก่อนจะหันไปถามแม่ตัวเองที่กำลังหัวเราะกับพ่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

“คุณแม่ครับ...ผมไม่อยากทานเนื้อ แม่มีซุปหรืออย่างอื่นมั้ยครับ ?”

 

โอเมก้าหญิงชะงักไป เธอปรายตามองชิ้นเนื้อที่ยังไม่ถูกแตะแม้แต่นิดก่อนจะยิ้มออกมาและหันไปส่งสัญญาณให้สาวใช้นำอย่างอื่นมาให้จีมินทานแทน

“ไม่ถูกปากเหรอลูก ?”

 

“เปล่าครับ ผมแค่คิดว่ากลิ่นมันคาวไป”

จีมินรู้ว่าตัวเองกำลังทำเสียมารยาทเมื่ออยู่บนโต๊ะอาหาร แต่เขาทนทานเนื้อไม่ได้เมื่อกลิ่นมันทำให้คนตัวเล็กพะอืดพะอมอย่างไม่เคยเป็น

 

น่าแปลกที่คำตำหนิไม่ออกมาจากแม่ของเขาแม้แต่น้อยทั้งๆที่จีมินกำลังทำเสียมารยาท

 

“ทานข้าวเที่ยงเสร็จจะกลับกันเลยมั้ยลูก ?”

 

“ไม่หรอกครับ น้องบอกว่าอยากไปเที่ยวน้ำตก”

 

“จีมินน่ะเหรอ ?”

“พี่จองกุก...”

คนตัวเล็กหันไปมองสามีเมื่อร่างสูงบอกมารดาไปแอบนั้น แต่ไหนแต่ไรจีมินไม่เคยได้รับอนุญาตให้ไปใกล้น้ำตกเพราะเขาว่ายน้ำไม่เป็น

 

กว่าโอเมก้าจะกล้าขอสามีให้พาเขาไปจีมินรวบรวมความกล้าอยู่เสียนาน

 

“น้องว่ายน้ำไม่เป็น ถ้าเราสองคนจะไปก็ระวังๆด้วยล่ะ เห็นเงียบๆน่ะจีมินดื้อเอาการเลยนะ”

คุณนายปาร์คบอกลูกเขยด้วยรอยยิ้มพร้อมกับหั่นชิ้นเนื้อเข้าปากอย่างอารมณ์ดี

 

“ใช่ครับ...ดื้อ

รอยยิ้มที่รู้กันแค่สองคนถูกส่งไปให้ภรรยาที่นั่งหน้าแดงแจ๋อยู่ข้างกัน จีมินก้มหน้าทานซุปเพื่อซ่อนใบหน้าของตัวเองไว้เมื่อเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของจองกุก

 

“ที่นี่เหรอที่เราบอกว่าอยากมา ?”

จองกุกมองผู้คนมากมายที่มาปิกนิกกันอยู่ลานน้ำตกพร้อมเอ่ยถามภรรยา ปรางหน้าหวานยิ้มกว้างและพยักรับสามีก่อนจมูกเล็กจะสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด

 

“เราอยากนั่งตรงไหน ?”

อัลฟ่าผู้ไม่เคยพาภรรยามาปิคนิกมาก่อนเริ่มลังเลเมื่อไม่รู้ว่าควรทำยังการออกเดตครั้งนี้ของพวกเขาถึงจะดูไม่อึดอัดเพราะความไม่เคย

 

“ตรงนั้นครับ”

ปลายนิ้วเล็กชี้ไปยังโคนต้นไม้ใหญ่ก่อนจะเดินนำสามีที่หอบอุปกรณ์ปูนั่งเต็มสองมือให้เดินตาม

 

จีมินนั่งมองผู้คนมากมายที่ออกมาเที่ยวเล่นกับครอบครัวและฉีกยิ้มจนตาหยีเมื่ออยู่นอกสายตาพ่อแม่แบบนี้เขาไม่ต้องมานั่งกังวลว่าจะโดนดุหรือติเตียนเรื่องมารยาท

 

“ไม่มีใครดุหรอก”

 

“ครับ ?”

เรียวคิ้วขมวดหากันเป็นปมและหันไปทางต้นเสียงเมื่อจองกุกพูดออกมาโดยไม่มีการเกริ่นนำเรื่องแม้แต่น้อย

 

“พี่บอกว่าไม่มีใครดุเราหรอก”

 

“ทำไม...”

โอเมก้าตัวน้อยถามด้วยความฉงนใจเมื่อสามีพูดบางอย่างออกมาราวกับรับรู้ความคิดของตัวเองยังไงอย่างงั้น

หรือว่าพี่จองกุกรู้ความคิดเขาจริงๆ

 

“พี่ไม่อยากเห็นจีมินที่เอาแต่นั่งนิ่งและพูดน้อยเพราะมัวแต่กังวลว่าตัวเองจะเผลอทำตัวเสียมารยาท”

 

“...”

 

“เป็นตัวของจีมินได้มั้ย ?”

 

“...”

 

“เป็นจีมินที่ชอบยิ้มและหัวเราะเวลามองธรรมชาติเหมือนตอนอยู่กับพี่”

 

“พี่จองกุก...”

 

“ได้มั้ย เป็นตัวเราเวลาอยู่กับพี่ แค่กับพี่คนเดียวก็ได้ ?”

 

ใจดวงน้อยเต้นตึกตักจนสะเทือนไปทั่วแผ่นอกข้างซ้าย ปากอิ่มเม้มหากันก่อนจะปรางหน้าหวานจะพยักขึ้นลงช้าๆแทนคำตอบ

 

จองกุกคือคนเดียวที่จีมินสามารถเป็นตัวของตัวเองได้โดยไม่ต้องห่วงว่าจะถูกมองเรื่องกิริยาหรือมารยาท

 

เวลาอยู่กับพี่เขาสามารถทำอะไรได้อย่างใจ และจีมินจะยอมเผยด้านนั้นให้จองกุกเห็นหากอัลฟ่าหนุ่มขอ

 

ด้านของเขาที่จะมีเพียงจองกุกคนเดียวที่ได้เห็นมัน

 

“ขอบคุณค่ะ”

ใบหน้าคมคายยิ้มกว้างก่อนจะเอ่ยของคุณที่จีมินยอมเปิดโลกของตัวเองให้เขาได้เข้าไป หมาป่าตัวโตโน้มหน้าเขาไปหาภรรยาเพื่อจะจุมพิต

 

หากแต่ว่ายังไม่ทันที่ริมฝีปากของคู่ข้าวใหม่ปลามันจะได้สัมผัสกันทั้งสองก็ต้องรีบผละจากกันเมื่อมีเสียงของบุคคลปริศนาดังขึ้น

 

“พี่กำลังจะจุ๊บกันเหรอคะ ?”

 

“ป เปล่าค่ะ”

เสียงหวานตอบเด็กน้อยที่ยืนมองเขาและสามีด้วยน้ำเสียงสั่นๆเมื่อจีมินกำลังทำตัวไม่ถูกเพราะเด็กหญิงที่ยืนกะพริบตาใสซื่อตรงหน้านี้ถามคำถามนั้น

 

“โกหกเด็กไม่ดีนะ ใช่ค่ะเรากำลังจะจุ๊บกันแต่หนูเดินมาเจอก่อน”

จองกุกตอบตามความจริงเพื่อแกล้งให้คนข้างกายเขินอาย จีมินได้แต่เม้มปากแน่นเมื่อเห็นรอยยิ้มไร้เดียงสาส่งมาให้ตัวเอง

 

ดวงตาคมโตของเด็กน้อยก้มลงมองหน้าท้องแบนราบของจีมินอยู่พักใหญ่จนคนที่ถูกมองเริ่มทำตัวไม่ถูก

 

“หนูชื่ออะไร-”

ดอกเยอบีร่าสีขาวที่เหี่ยวเฉาเพราะถูกถืออยู่นานและโดนแดดแรงถูกยื่นไปให้โอเมก้าที่นั่งทำหน้างุนงง

 

จีมินรับมาถือไว้ก่อนจะเอ่ยถามว่าเด็กน้อยให้ตนทำไม แต่แผ่นหลังเล็กที่วิ่งหายไปในกลุ่มผู้คนที่เดินประปรายทำให้เขาต้องเก็บความสงสัยเอาไว้

ในหมู่หมาป่าดอกเยอบีร่าสีขาวมีความหมายว่าผู้ให้แสดงความยินดีกับNEW BORNหรือหมาป่าที่กำลังจะเกิดมาใหม่

 

หากเกิดการให้กำเนิดสมาชิกใหม่ในฝูงผู้เป็นมารดาและเด็กที่พึ่งคลอดจะได้รับของขวัญต้อนรับNew Bornเป็นดอกเยอบีร่าสีขาวจากคนในฝูงและผู้ที่แสดงความยินดี

 

คนตัวเล็กคิดว่าเด็กสาวนั้นคงจะเด็ดมันมาเพราะเห็นว่าสวยแต่ไม่ได้รู้ความหมายของมัน โดยไม่คิดเลยว่าครั้งแรกที่จีมินร่วมรักกับสามีนั้นคนตัวเล็กอยู่ระหว่างอาการฮีท

 

กลิ่นหอมฟุ้งของฟีโรโมนในกายคนที่พึ่งเดินออกมาจากห้องแต่งตัวหลังอาบน้ำเสร็จเรียกให้จองกุกต้องหันไปมองพร้อมสูดดมมันเข้าปอด

 

จีมินก้าวขาอย่างเชื่องช้าเพื่อตรงมายังเตียง ใบหน้าซีดเซียวเงยมองสามีก่อนมือเล็กจะส่งไปวางบนฝ่ามือใหญ่ที่รอรับตัวเองอยู่และขึ้นไปนอนบนเตียง

“ไม่สบายเหรอ ทำไมหน้าถึงซีด ?”

คิ้วหนาขมวดเข้าหากันด้วยความร้อนใจเมื่อใบหน้าของภรรยาซีดเซียวจนน่าใจหาย ก้านนิ้วยาวส่งไปเกลี่ยแก้มนิ่มเพื่อวัดอุณหภูมิของร่างกายว่าจีมินมีไข้หรือไม่

 

“เปล่าครับ จีมินแค่รู้สึกเพลียๆ”

เจ้าของร่างสีน้ำนมเอ่ยตอบและสอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มก่อนจะหลับตาลงเมื่อเพดานห้องมันกำลังหมุนจนจีมินคลื่นไส้

 

“ไหวมั้ย ? ให้พี่ตามหมอ-”

 

“จีมินไม่เป็นไรจริงๆครับ”

 

หมาป่าตัวโตขยับเข้าไปกอดคู่ครองพร้อมกับมองใบหน้าที่ดูเพลียอย่างที่เจ้าตัวบอกจริงๆของจีมินด้วยความกังวลใจ

 

โอเมก้าตัวน้อยที่โดนอาการแปลกปลอมเล่นงานร่างกายขยับเข้าไปหาแผงอกอุ่นๆของสามีและปล่อยให้ตัวเองจมสู่ห้วงนิทราเมื่อวงแขนแกร่งกระชับกอดตน

 

“หนู จะไปไหน ?”

คนตัวเล็กวิ่งตามเด็กน้อยที่กำลังก้าวขาไปยังน้ำตกโดยไม่ระวังตัวด้วยความกังวลว่าเด็กน้อยจะพลัดตกลงไป

 

“หนู”

 

เด็กชายหันมามองปรางหน้าของคนที่วิ่งตามก่อนจะส่งยิ้มไปให้ จีมินค่อยๆก้าวเท้าเข้าไปหาเด็กน้อยก่อนจะนั่งลงให้เท่าความสูงและยื่นมือของตัวเองออกไปเพื่อรับเด็กน้อยมา

 

ดวงตาใสแจ๋วก้มลงมองฝ่ามือเนียนก่อนจะค่อยๆวางมือของตัวเองลงไป จีมินดึงเด็กชายออกมาจากบริเวณต้นน้ำด้วยความโล่งใจก่อนจะมองใบหน้าที่ส่งยิ้มมาให้ตัวเอง

 

“หนูเป็นใคร พ่อกับแม่หนูอยู่ไหน ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่คนเดียว ?”

 

“เฮือก !!

คนที่หลับสนิทในอ้อมกอดของสามีลืมตาขึ้นมาและลุกขึ้นนั่งหอบหายใจเพราะอาการตกใจจากความฝันเมื่อครู่

 

“จีมินเป็นอะไร !

อัลฟ่าหนุ่มลุกขึ้นมองจีมินด้วยความตกใจปนความห่วงตามสัญชาตญาณของตัวเอง

 

กลิ่นความกลัวของหมาป่าตัวเล็กถูกปล่อยออกมาคลุมเตียงหลังใหญ่จนร่างสูงต้องเข้าไปกอดและลูบแผ่นหลังของภรรยาเอาไว้

 

“เราเป็นอะไร”

 

“ฝัน จีมินฝัน...”

ร่างบางหวนนึกถึงความฝันเมื่อครู่ด้วยความตื่นตระหนก จู่ๆเด็กคนนั้นก็หายไปต่อหน้าต่อตาเขาและจีมินรู้สึกเหมือนทำอะไรหล่นหายเมื่อคิดว่าเด็กคนนั้นจะไม่กลับมาอีก

 

“ชูว์ เราฝันอะไร บอกพี่ได้มั้ย ?”

 

ปรางหน้าหวานซบลงบนแผงอกอัลฟ่าคู่ครองเพื่อหาที่กำบังเมื่อรู้สึกกลัว จองกุกตระกองกอดคนรักไว้พร้อมกับกดจูบลงไปข้างขมับของจีมินเมื่อได้ยินเสียงหัวใจดวงน้อยเต้นเร็วด้วยความกลัว

 

“พี่อยู่นี่แล้ว ไม่ต้องกลัวนะ”

 

“พี่จองกุก...จีมินอยากลงไปเรือนกุหลาบ...”

 

“ถ้าพี่พาเราลงไปเราจะสบายใจขึ้นมั้ยครับ ?”

 

โอเมก้าที่กำลังกอดสามีพยักหน้าขึ้นลงพร้อมกับสูดกลิ่นกายของอัลฟ่าหนุ่มเมื่อกลิ่นของจองกุกมันทำให้ความกังวลของจีมินค่อยๆหายไป

 

“งั้นพี่จะไปหยิบเสื้อคลุมให้ เรานั่งรอได้ใช่มั้ย ?”

 

“ครับ”

 

หมาป่าตัวโตรีบลุกออกจากเตียงและตรงไปห้องแต่งตัวเพื่อค้นหาชุดคลุมมาให้จีมินใส่กันความหนาวในเรือนกระจก

 

ตกกลางคืนเรือนกระจกของเขาจะเย็นมากและมันคงไม่ได้กับภรรยาที่ตัวเล็กของเขาแน่นอน

 

ถึงแม้จะอยากค้านให้รอไปตอนเช้าแต่พอเห็นสายตาของจีมินหัวใจของจ่าฝูงอย่างอัลฟ่าหนุ่มก็สั่งการให้เขาพุ่งมาหาเสื้อคลุมแทนที่จะเอ่ยปฏิเสธ


_____


TALK TALK

สกรีม #กุกมินโอเมก้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 233 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,166 ความคิดเห็น

  1. #1157 Bunnytitty (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:53
    อยากเห็นหน้าน้องเเล้ววว
    #1,157
    0
  2. #1151 BrownEye (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 06:11
    มีน้องแล้วววววววววว
    #1,151
    0
  3. #1140 acptx (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 14:24
    ก็คือท้องแล้วค่ะ ท้องงงงโว้ยท้องงงงงง!!
    #1,140
    0
  4. #1052 Aummmmmmyyyy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 21:50
    จีมินท้องแน่ๆ
    #1,052
    0
  5. #1010 Mmuay (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 13:22
    โอ๊ยยย ความอบอุ่นนี้ ฮื่อออ ท้องแน่ๆจีมินนลูกชายรึป่าวเอ่ยย
    #1,010
    0
  6. #793 Lala_Land (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 09:33
    ดีมากกกกกกกกกก
    #793
    0
  7. #744 followingtvxq (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:05
    ราชากับราชินี เหมาะสมกันที่สุดดด
    #744
    0
  8. #551 prewwy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:49
    ละมุนเหลือเกินนนน
    #551
    0
  9. #472 Ploysin_02 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:35
    ละมุนไม่ไหมแล้วกรี้ดจนจะเป็รลมเลยค่ะ หือออมันดีมากกนุ่มนิ่มสุด
    #472
    0
  10. #415 PangShie (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:21
    หยุดยิ้มไม่ได้เลนจริง ละมุน นุ่นนิ่ม จังเลยงือ nc เดียวลูกติดสะแล้วทีมncได้แต่ร่ำไห้
    #415
    0
  11. #411 ckbear! (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:17
    พี่จองกุกหลงน้องมากเลยนะคะเนี่ย ตลกที่จีมินบอกว่าเจ็ดวันก็น่าจะอาการน้อยลง แต่นี่อาการยังติดจีมินเหมือนเดิม เขาก็รักก็หลงของเขาแหละพี่จองกุกเนี่ย งืออออ พี่จองกุกนี่น้า รู้ความคิดภรรยาทุกอย่าง แต่ไม่รู้เรื่องเจ้าตัวน้อยเลยสินะคะ / - \ นี่ว่าถ้าพี่เขารู้คงดีใจแย่เลยเนี่ย แงงงงงง เขินมาก มันดีอ้ะ อ่านแล้วใจบางกับความละมุนใดๆ T vT
    #411
    0
  12. #406 fighting!! (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:47
    โอ้ยยยละลายกับคำพูดพี่จองกุก คนดีของน้อง ดูแลจีมินดีจังเลยค่ะ หุบยิ้มไม่ได้ เขิงง>< ตะเล็กจะมาแล้วใช่ม้า~~
    #406
    0
  13. #405 PIMPow (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:13
    งื่อออออ เจ้าตัวน้อยอยากเจอแล้ว
    #405
    0
  14. #403 Pin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:59
    อยากเห็นเจ้าตัวเล็กล้าววว😄
    #403
    0
  15. #401 FilmmyLaksika (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:29
    ง่าาาาาาา เจ้าตัวน้อยกำลังมาาา งือออออ~~
    #401
    0
  16. #400 kutidakookmin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:49
    กำลังจะมีเจ้าตัวน้อยยกันแล้วว><
    #400
    0
  17. #399 Ono SEiJi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:18
    เสกเด็กเข้าท้องน้องแล้วยังไม่รู้ตัวอีกนะว่าที่คุณพ่อ 5555
    #399
    0
  18. #398 เกี๊ยวเอง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:03
    ว้ากกกกำลังมีเด็กน้อยแล้วใช่มั้ยยย
    #398
    1
    • #398-1 numwan227460000(จากตอนที่ 6)
      11 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:35
      😄😄😄
      #398-1
  19. #397 amayys (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:28
    น้องจะมาเกิดแล้วใช่มั้ย แต่ที่จีมินมันคืออะไร จะไม่แท้งน้องใช่มั้ย แงงงงง
    พี่จองกุกดูแลจีมินดีมากเลย อบอุ่นมากกก
    #397
    0
  20. วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:59
    โอ้ยยยยย ชอบคู่นี้แบบมากๆๆๆๆๆ ชอบกุกแบบนี้ ชอบจีมแบบนี้ ฮือออ น่ารักเกินไปแล้ว ความอบอุ่นนี่มันอะไรกันนนน ////////
    #395
    0
  21. #394 Marssii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:51
    เนียบร้อยคะท้องเรียบร้อยยยกรี๊ดดตื่นเต้วว
    #394
    0
  22. #393 _asikrim (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:09
    พี่จองกุกกินพระอาทิตย์เป็นอาหารหรอคะ สงสัย อบอุ่นอะไรเบอร์นี้
    #393
    0
  23. #392 def_eiei (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:56
    พิจองกุกหรือไมโครเวฟคะ อบอุ่นทากๆ
    #392
    0
  24. #391 pluto1012 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 02:07
    โอ้ยชอบบบบบบ อบอุ่นอ่า...ทำไมเราเขิน>/////////////<
    #391
    0
  25. #390 ปอป่าน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:59
    น้องท้องแล้วววว รอรับหลานกันค่าาา
    #390
    0