คัดลอกลิงก์เเล้ว

[OS/Superbat] Variance [Omegaverse]

โดย GTSTM

คลาร์กมาสัมภาษณ์งานกับบรูซที่บ้านอย่างอึดอัด แต่ยังดีที่มีเจสันตัวป่วนมาสร้างเสียงหัวเราะให้ แต่มันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ที่เด็กน้อยเป็นโอเมก้าน่ะสิ

ยอดวิวรวม

2,121

ยอดวิวเดือนนี้

22

ยอดวิวรวม


2,121

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


42
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  14 มี.ค. 60 / 13:53 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
CR.SQW
 [Superbat] Variance [Omegaverse]

Pairing : Superbat/Brujay ด้วยนิดนึง

Summary : คลาร์กมาสัมภาษณ์งานกับบรูซที่บ้านอย่างอึดอัด แต่ยังดีที่มีเจสันตัวป่วนมาสร้างเสียงหัวเราะให้ แต่มันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ที่เด็กน้อยเป็นโอเมก้าน่ะสิ

Note : เรื่องนี้เป็น Omegaverse นะคะ ย้อนไทม์ไลน์ไปช่วงที่เจสันเพิ่งมาเป็นโรบินได้ใหม่ๆค่ะ โดยที่คลาร์กกับบรูซเป็นอัลฟ่าเหมือนกัน แต่เจสันเป็นโอเมก้าค่า



*** เนื้อหาในเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์แบบชายรักชาย ใครไม่ชอบ โปรดออก***

***และเช่นกัน AU ในฟิคนี้เป็น Omegaverse ใครที่ไม่นิยมชมชอบ โปรดออก แต่ใครชื่นชอบ มาๆๆ***





                                                                                                                             

cr.sqw

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 14 มี.ค. 60 / 13:53

บันทึกเป็น Favorite


 



            

          ตอนนี้คลาร์ก เค้นท์ กำลังนั่งเหงื่อตกอยู่ที่ขอบโต๊ะยาวเรียบหรู อีกฟากนึงของโต๊ะคือเจ้าของโต๊ะนี้ ไม่สิ เจ้าของทั้งคฤหาสน์นี้ เอ่อ เจ้าของทั้งเกาะส่วนตัวริมเมืองก็อตแธมนี้

 

            ไม่ บรูซ เวย์น คือเจ้าของบริษัทเวย์น เอนเตอร์ไพรส์ ที่เรียกได้ว่าครอบคลุมทั้งเมืองก็อตแธม เรียกได้ว่า เขาคือเจ้าเมืองนี้เลยก็ว่าได้ เป็นนักธุรกิจหล่อรวยคาสโนว่าครองเมืองยามทิวากาล และเป็นอัศวินรัตติกาลออกปราบเหล่าวายร้ายในยามราตรีกาล

 

            แต่ว่าตอนนี้เขาควรกลับมาเคลียปัญหาตรงหน้าเสียก่อน รู้สึกอึดอัดเหลือเกินเมื่อแบทแมนที่ไม่ได้ใส่ชุดเต็มยศผายมือไปยังเก้าอี้ตัวงามด้านหลังเขา

 

            นั่งลงสิคุณเค้นท์ ผมคงจะใจร้ายเกินไปหรอกนะถ้าให้คุณสัมภาษณ์ผมทั้งๆที่นี่เกือบบ่ายโมงแล้ว

 

            เสียงทุ้มต่ำว่า ดวงตาคมกริบดุจดั่งพญาเหยี่ยวตวัดมองผ่านร่างใหญ่ไปที่เก้าอี้บุหนังเงางาม หรือว่าจะให้พ่อบ้านของผมยกเก้าอี้ออกไปก็ได้เช่นกัน ถ้าคุณอยากจะยืนทานอาหาร

 

            “โอ้ไม่ครับๆ ผมนั่งก็ได้ครับ แหะๆ ชายหนุ่มเซ่อซ่ารีบนั่งลง ยิ้มแหยๆให้อีกฝ่าย เขารู้จักกับบรูซและแบทแมนมาพักใหญ่แล้วหลังจากร่วมก่อตั้งจัสติสลีคด้วยกัน แต่ท่าทางน่าเกรงขามทรงอำนาจที่แม้แต่อัลฟ่าด้วยกันเองก็ยังแทบสยบให้กับสายเลือดอัลฟ่าอันน่ากลัวนี้

 

            บรูซนั่งลงตามซุเปอร์แมนนอกเครื่องแบบ ก่อนจะมีพ่อบ้านวัยกลางคนเดินเข้ามาเสิร์ฟอาหารให้แก่ทั้งสอง เอ๊ะ มีสำรับอีกอันนึงด้วย

 

            อัลเฟรด ช่วยไปเรียกเจสันมาด้วย บอกด้วยว่าซูเปอร์แมนมาหา

 

            บรูซกล่าวราบเรียบ อัลเฟรดพยักหน้ารับพลางก้าวขึ้นบันไดหินอ่อนหรูหราไปยังชั้นสอง ก่อนจะเลี้ยวหายไปจากครรลองสายตา

 

ซูเปอร์แมนมาหา? ผมมาแบบคลาร์ก เค้นท์นะบรูซ” คลาร์กว่า หยิบส้อมจิ้มเนื้อสเต็กและยกขึ้น แต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อได้กลิ่นหอมหวานลอยออกมา

 

บรูซเองก็ชะงักเช่นกัน ทั้งสองมองตากันนิ่ง รู้ได้ทันทีว่านี่เป็นกลิ่นฟีโรโมนของโอเมก้า

 

อย่าบอกนะว่า โรบินคนใหม่ของแบทแมนเป็นโอเมก้า?

 

ให้ตายเถอะโรบิน เอาอัลฟ่ามาคล้องกับโอเมก้าเป็นปาท่องโก๋แบบนี้ อะไรจะกิดขึ้นนี่ก็เกิดได้ง่ายมากเลยนะ โรบินคนที่แล้ว...ดิ๊ก เกรย์สัน ยังดีที่เด็กคนนั้นเป็นอัลฟ่าเหมือนกัน แต่นี่มันโอเมก้านะ โอเมก้า!

 

บนชั้นสอง เด็กชายวัยรุ่นในเสื้อกันหนาวสีแดงสดไถลตัวลงมาตามราวบันได กระโดดหมุนร่างลงมาที่ข้างๆบรูซ

 

บรูซฮะ ซูเปอร์แมนมาจริงเหรอ! ยู่ไหนอ่ะ ผมจะได้โทรเรียกดิ๊กมาด้วย

 

เด็กชายที่น่าจะเป็นเจสันฉีกยิ้มอย่างมีความสุขพลางกอดคอของพ่อบุญธรรมตนแน่น คลาร์กรู้สึกวิงเวียนศีรษะและร่างกายร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างรวดเร็วพร้อมๆกับกลิ่นหอมหวานที่ทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น ให้ตายเถอะ โอเมก้าตรงนั้นฟีโรโมนแรงจริงๆ

 

บรูซกลืนน้ำลายก่อนจะยกริมฝีปากอิ่มขึ้นกัดจนห้อเลือด เค้นเสียงถามช้าๆ

 

เจสัน นี่เธอลืมกินยางั้นเหรอเนี่ย ไปกินเดี๋ยวนี้!”

 

เจสันทำหน้างุนงง แต่เมื่อเห็นใบหน้าที่เริ่มชื้นเหงื่อของบรูซก็เริ่มเข้าใจ “เอ่อ ผมขอโทษ…” เจสันว่าก่อนจะรีบจ้ำอ้าวขึ้นห้องไป

 

กลิ่นหอมๆหายไปแล้ว พร้อมๆกับร่างของของคลาร์กที่เพิ่งรู้สึกตัวว่าได้เดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าบรูซ

 

ขอโทษด้วยละกัน เขาลืมกินยาระงับฟีโรโมนน่ะ อีกเดี๋ยวก็คงลงมา…แบบดีๆ”

 

บรูซหยิบทิชชู่ขึ้นซับเหงื่อ มองคลาร์กที่ยังไม่ยอมไปไหนเสียที มีอะไรรึเปล่าคุณเค้นท์?”

 

เอ่อ…ที่คุณกัดปากตัวเอง เป็นอะไรรึเปล่า”

 

คลาร์กว่า ถือวิสาสะยกนิ้วเรียวขึ้นไล้ริมฝีปากบางที่ห้อเลือด เกลี่ยไล้ไปมาเบาๆ รู้สึกแปลกๆกับริมฝีปากนุ่มนี้ทั้งๆที่อีกฝ่ายเป็นอัลฟ่าเหมือนกับตน

 

บรูซเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาสีน้ำเงินสดมองเขาอย่างเลื่อนลอย ท่าทางอีกฝ่ายยังเบลอๆกับฟีโรโมนอยู่ เขาขยับกายเข้าใกล้คลาร์ก เผยอปากออกเข้าใกล้ใบหูของอีกฝ่าย

 

คลาร์กอ้าปากหวอ ยืนตัวแข็งไปหมด ไม่น่าเชื่อว่าการกระทำของผู้ชายหุ่นไล่เลี่ยกับเขาจะทำให้เขาตื่นเต้นได้ขนาดนี้ ไม่จำเป็นต้องมีฟีโรโมนของโอเมก้ามาเล้าโลม มีเพียงการกระทำชวนหวั่นไหวเท่านั้นที่ทำให้กล้ามเนื้อในอกลุกไหม้ แผดเผาทั้งร่างให้เหลือเพียงเถ้าถ่าน

 

ฟันขาวขบเข้าเบาๆที่ใบหู ผละออกมาพลางยิ้มเยาะ

 

นายมันเป็นอัลฟ่าที่อ่อนไหวง่ายเสียจริง หึ

 

คนโดนว่าหน้าชาไปพักใหญ่ แต่มันชาแบบร้อนๆ คลาร์กไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี จนบรูซกระทุ้งสีข้างให้เดินตามมาที่โซฟาตัวใหญ่หน้าเตาผิง

 

ไหนๆก็ไหนๆแล้ว มาสัมภาษณ์งานไปเลยดีกว่านะ คลาร์ก

 

ชายหนุ่มพยักหน้างกๆเงิ่น หยิบสมุดพกพร้อมเครื่องอัดเสียงขึ้นมาแล้วเดินไปนั่งบนโซฟาที่บรูซนั่ง ไม่ลืมที่จะเว้นระยะห่างไว้ด้วย

 

ร่างใหญ่ถามคำถามตามที่ที่ทำงานเขียนสคริปมาให้เขาทำสัมภาษณ์ บรูซให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี จนกระทั่งเกือบคำถามท้าย เจสันก็กระโดลงมานั่งบนตักของบรูซราวกับว่าตัวเองเบาหวิวดั่งขนนก

 

คุณคือซูเปอร์แมนใช่มั้ยฮะ ผมพอจะจำรูปร่างคุณได้ เด็กชายว่าอย่างตื่นเต้น พลางยกมือเรียวเล็กมาจับมือทักทายกับเขาอย่างกระตือรือร้น แต่คงไม่เท่ากับดิ๊กเมื่อครั้งแรกที่เคยเจอคลาร์กหรอก รายนั้นวิ่งกรี๊ดไปทั่วคฤหาสน์ กระโดโหยงเหยง ทึ้งตัวเอง และแทบจะจูบเขาไปทั้งตัว

 

คลาร์กยิ้มแหยๆ แต่กลิ่นที่เจสันเคยปล่อยออกมาได้หายไปหมดแล้ว ดวงตาสีฟ้าอมเขียวสราวน้ำทะเลส่งมาให้เขา ช่างดูใสซื่อบริสุทธิ์และน่าเอ็นดูจนเขาอดไม่ได้ที่จะยกมือหนาขึ้นลูบเรือนผมนุ่มเบาๆ

 

แต่ก็นั่นแหละ คลาร์กต้องชะงักอีกรอบเมื่อเจอสายตาพิฆาตจากชายที่เจสันนั่งตักอยู่ เขารีบดึงมือออกและเว้นระยะห่างออกไปอีกคืบใหญ่ๆ

 

เจสันหัวเราะคิกคักเมื่อบรูซจับลูกบุญธรรมให้ไปเกาะหลังอยู่ด้านหลังแทน เจสันกอดคออีกฝ่ายซบใบหน้ากับไหล่ลาดและหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข

 

คลาร์กยิ้มบางก่อนจะถามคำถามต่อไป

 

ทางเดลี่พรอเฟ็ตได้ทราบมาว่าคุณเวย์นรับเจสัน ทอดด์มาอุปการะเป็นลูกบุญธรรม จึงอยากทราบว่าขณะนี้มีชีวิตเป็นอยู่อย่างไรบ้าง

 

บรูซนั่งนิ่งใช้ความคิด ยกมือขึ้นไล้แก้มใสที่ซบอยู่บนไหล่อย่างอ่อนโยน

 

คลาร์กมองฝ่ามือนั่นนิ่ง รู้สึกมีความสุขตามบรูซอย่างบอกไม่ถูก เห็นรอยยิ้มที่อยู่บนใบหน้าอีกฝ่ายก็อบอุ่นใจตาม

 

เจสันเป็นเด็กดี ถึงบางทีจะมีซนมีดื้อบ้างตามประสาเด็กวัยรุ่นผู้ชาย…” บรูซกล่าว นั่นทำให้เจสันเงยหน้าขึ้นมองอย่างฟึดฟัด แต่ก็ยังคงนั่งเกาะแผ่นหลังกว้างต่อไปราวกับว่าแผ่นหลังนี้จะอยู่เป็นที่พึ่งพิงตลอดไป

 

.”…ผมดีใจที่เขาได้มีครอบครัวใหม่ ผมเองก็มีความสุขเหมือนกันที่มีเด็กซนอยู่ข้างๆ เขาว่า จูบขมับอีกฝ่ายด้วยความเอ็นดู

 

“…และผมเชื่อว่า เราจะได้อยู่ด้วยกัน ตลอดไป…”

 

บรูซทวนคำอีกรอบ Forever…

 

แม้ว่าแววตาจะสั่นระริกก็ตาม

 

คลาร์กเข้าใจอย่างแท้จริง การที่โจ๊กเกอร์ยิงไหล่ดิ๊กจนบาดเจ็บสาหัสทำให้บรูซเลือกที่จะปลดดิ๊กออกจากตำแหน่งโรบิน และการที่เจสันมาเป็นโรบินต่อนั้น ก็คงไม่มีใครที่จะรู้เช่นกันว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเด็กน้อยคนนี้

 

แล้วก็มาถึงคำถามสุดท้าย คุณเวย์นกำลังมีใครที่สนใจอยู่รึเปล่าครับ?”

 

คลาร์กถาม ตั้งมองอีกฝ่ายอย่างแน่วแน่ เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอีกฝ่ายจะตอบอะไร ถ้าบอกว่ามีที่สนใจ เขาก็คงต้องกินแห้วไปตามระเบียบ

 

“…จะว่าไปก็มีนะ”

 

บรูซกล่าวเสียงแผ่ว จ้องมองกลับมาราวกับจะเหยียบหัวใจอันบอบช้ำให้แหลกเหลวยิ่งกว่าเดิม

 

ลาก่อน รักที่ไม่มีวันเกิดขึ้นจริง คลาร์กคิดในใจ

 

“…แต่ว่า” บรูซกล่าวต่อ จ้องมองเขาด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก “…ถ้ามีใครใกล้ตัวผมที่กำลังพยายามอยู่ เขาก็อาจจะได้สิทธิ์นั้นนะ

 

            คลาร์กหน้าร้อนผ่าวอีกรอบ ยิ่งเห็นใบหน้าขำขันของเจสันก็ยิ่งพูดอะไรไม่ออก

 

            บรูซขยับเข้าใกล้ กระซิบเสียงนุ่ม

 

            “…ถ้าอยากได้รับความสนใจจากบรูซ เวย์น ก็พยายามหน่อยก็แล้วกันนะ”

 

            คลาร์ก เค้นท์ไม่น่ใจว่าเขาทำหน้ายังไงที่ทำให้เจสันหัวเราะออกมา ก่อนที่เด็กชายจะจูงมือพาเขาไปทัวร์คฤหาสน์ และมีสายตาที่มองมาที่เขาอยู่ตลอดเวลา

 

           

 

 

 

 



 

จบกันไปกับ Oneshot สนองนี้ดของไรท์นะคะ 55555

หวังว่าทุคนจะสนุกกับเรื่องนี้ นี่เป็นฟิค Omegaverse เรื่องแรกของไรท์ ถ้าแปลกๆหรือยังไงก็ทักไรท์มาได้นะคะ

เรื่องนี้ไรท์อยากให้มีการแสดงออกแบบอบอุ่นระหว่างบรูซกับเจสันค่ะ เพราะเอาจริงๆก่อนที่เจสันจะตายแล้วไล่ฆ่ากัน คู่นี้ก็รักกันมากนะคะ อิอิ

ขอเม้นกันเยอะๆน้า ไรท์จะได้มาแต่งเรื่องอื่นๆอีกค่าาาา

รักรีดเดอร์ทุกคน จุ๊ฟๆ



 

 

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ GTSTM จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 +tO Dr3aM,To f Ly+ (@milmilmil) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 12:45
    งื้อ น่ารักค่ะ ชอบsuperbat ปกติชินกับการที่บรูซมาดqueen แต่supermanนี่มาใสๆเลย น่ารักน่ากอดเหมือนตุ๊กตาหมีที่สุด หนูเจก็น่าเอ็นดู
    #3
    1
    • #3-1 GTSTM (@TOOn_st) (จากตอนที่ 1)
      17 ตุลาคม 2561 / 10:39
      แงงง ขอบคุณที่ชอบนะคะ >< สำหรับเรารู้สึกว่าคลาร์กเป็นผู้ชายที่นุ่มนิ่มที่สุดเลยค่ะ55555 ยิ่งมาอยู่กับคนอย่างบรูซก็ยิ่งเด๋อ น่ารัก////
      ส่วนตัวเมนยัยเจย์อยู่แล้ว เลยอยากลองแต่งยัยสมัยเด็กๆน่ารักๆมั่ง ตามอ่านคอมิกเก่าๆที่นางชอบกระโดดกอดคอบรูซก็เอ็นดูมากๆเลยค่ะะ
      #3-1
  2. วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 15:42
    ขอบคุณมากสำหรับเม้นนี้มากๆนะคะ เห็นแล้วนำ้ตาจิไหล TOT ไม่คิดเลยว่าจะมีคนชอบเรื่องนี้ขนาดนี้ //ฮาาาา
    เรื่องนี้เราอยากให้ออกแนวอบอุ่นหัวใจค่ะ แต่งดราม่าแต่งเรทอะไรเยอะแล้วปวดเฮด พอดีกับที่เพิ่งอ่านแนวเอยูโอเมก้าเวิร์สแล้วติดใจ ส่วนตัวเองไรท์ชอบเจสันบอทอยู่แล้วเลยจับนางเป็นโอเมก้าไปโดยปริยาย เรื่องของทิมมี่เนี่ยไม่ได้คิดนะคะว่านางจะเป็นอะไร 555555
    สุดท้ายนี้ขอบคุณมากนะคะที่ให้ความสนใจoneshotง่อยๆนี้ ไรท์จะลองไปแต่งคู่อื่นๆอะไรบ้างนะคะ ขอบคุณค่าาาา
    #2
    0
  3. วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 22:07
    น่ารักมากกกกกกก เจสันน่าเอ็นดูมากไม่น่าโตเลยลูก บรูซดูจะอบอุ่นเป็นพิเศษปนความอ้อยหน่อยๆ ส่วนน้องคลาร์ก...แอบดูมีความอยากจะติดคุกนิดนึง (คลาร์กสู้ๆ ท่องไว้ลูก ถ้าไม่อยากติดคุกเพราะเคี้ยวเนื้อนุ่มๆก็หันมาเคี้ยวเหนียวๆหน่อยจะได้พ้นคุก//โดนแบททาแรง) ทีแรกตกใจเหมือนกันที่ให้เจสันเป็นโอเมก้าคือถ้าไม่ยึดติดกับสภาพเฮียแกตอนโตคงคิดว่าเป็นอัลฟ่าคล้ายๆดิ๊ก(แอบลุ้นเหมือนกันว่าทิมมี่จะเป็นโอเมก้าหรือเปล่า?)ขอเขียนไว้เลยเป็นแสดงความรักที่อบอุ่นหัวใจมาก ทั้งบรูซและเจสันต่างเชื่อใจกันและกันว่าอนาคตข้างหน้าจะต้องดีแน่นอน เป็นการวาดภาพล่วงหน้าที่คิดตามแล้วก็แอบยิ้มเช่นกัน ชอบการบรรยายของไรท์มาก คือเอาจริงๆไม่ค่อยมีใครแต่งแนวนี้เท่าไหร่ กดติดตามแทบจะทุกเรื่องเลย สู้ๆค่ะ ไรท์ //ชูป้ายไฟ
    #1
    0