×

[ FIC BTS ] | VMIN KOOKMIN | once a pond a time กาลครั้งหนึ่งฉันได้พบเธอ

โดย Panucthin

กาลครั้งหนึ่งผมเคยเจ็บเจียนตาย ครั้งหนึ่งผมเคยหลงรักเค้า ทุกกาลครั้งทำให้ผมได้พบคุณ

ยอดวิวรวม

63

ยอดวิวเดือนนี้

14

ยอดวิวรวม


63

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


2
จำนวนรีวิว : ยังไม่มีคนรีวิว
จำนวนตอน : 0 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  14 มิ.ย. 65 / 23:09 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

 

กาลครั้งหนึ่ง

PUNUCTHIN

 

ผมเชื่อว่ากาลครั้งหนึ่งของหลายคนแม้กระทั่งตัวผมเองมักจะฝั่งใจ คุณอาจจะไม่รู้สึกนึกคิดย้อนกลับไปแต่อันที่จริงกาลครั้งหนึ่งครั้งนั้นมันก็ไม่เคยเลือนหายไปจากความทรงจำของเรา ผมพูดถูกใช่ไหมหล่ะ

 

มันก็เปรียบได้เหมือนดั่งรอยแผลเป็นรอยนั้น ทุกครั้งที่ก้มมองรอยแผล เรามักจะนึกถึงความเจ็บปวดที่มาของมัน 

 

ตอนนั้นเพียงแค่สัมผัสมันแค่เสียววินาทีก็เจ็บลึกจนอยากจะร้องไห้ แต่ ณ ปัจจุบันหากคุณลองสัมผัสกับแผลนั้นอีกครั้ง ความเจ็บปวดเจียนตายมันจะไม่ย้อนกลับมาแต่กลับแปรผันเป็นความทรงจำที่ฝั่งลึกลงไปถึงขั้วหัวใจว่าตอนนั้นเจ็บปวดมากเพียงใด นั้นแหละเรียกว่ากาลครั้งหนึ่ง

 

[พี่ว่าพี่ชอบการอยู่คนเดียวแล้วอะ]
         "..."
         [ความรู้สึกพี่มันเริ่มไม่เหมือนเดิม]

 

สองมือจับเครื่อมมือสื่อสารอย่างแน่นก่อนที่สายตาดวงน้อยจะเบิกโพรงด้วยข้อความที่คนรักส่งมา ความเจ็บปวดวิ่งแล่นเข้าสู่ขั้วหัวใจ น้ำตาที่มันควรจะไหลกลับหยุดนิ่ง ยอมรับว่าช่วงนี้เรางี่เง่าไปหน่อยแต่ใครจะนึกว่าทุกอย่างจะลงเอยแบบนี้

 

[ขอโทษนะ ที่ผ่านมาพี่มีความสุขมากจริงๆ]
 


        ร่างบางรวบรวมสติที่ตนมี บรรจงพิมข้อความตอบกลับไปอย่างระวังเพราะเค้ากลัว กลัวว่าหากพิมอะไรผิดพลาดไปคนอีกฝั่งของแชทจะหายไปตลอดกาล

 

"แต่เรายังรักพี่อยู่เลย มันไม่เคยน้อยลงจริงๆ"

"เรายังไม่ได้ไปที่ที่อยากไปด้วยกันเลย"

[ขอโทษ ขอโทษจริงๆ]

"กลับมาไม่ได้หรอยุนกิ"

 

แม้ว่าในใจจะอยากยื้อเค้ามากกว่านี้แต่มือที่สั่นไหวมันไม่มีแม้แต่แรงจะพิม หัวใจดวงน้อยแหลกสลายเป็นผุยผง น้ำตาที่กลั้นเอาไว้ไหลลงมาดั่งฝนห่า คนตัวเล็กวางโทรศัพท์ลงกับพื้นก่อนจะพูดคำเดิมซ้ำๆในใจ 

 

‘รู้งี้ไม่น่าพูดคำนั้นเลย’

 

รู้งี้

 

รู้งี้

 

รู้งี้..    

 

 

 

 

 

 

ผมนั่งลง ณ ริมหาดที่เงียบสงัด ที่นี่ไม่มีแม้แต่ผู้คนให้ทักทายมองตรงไปข้างหน้าก็พบเพียงทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาล ฟังเสียงคลื่นทะเลอย่างไม่รู้จบ ผมเงยหน้าขึ้นรับอากาศที่แสนจะบริสุทธิ์ ที่ผ่านมาช่างหนักหนาสาหัสแต่ต้องขอบคุณทุกเหตุการณ์ที่ทำให้ผมโตขึ้นเป็นอีกคนที่ดีกว่า

 

‘ขอบคุณทุกกาลครั้งของฉัน’ 

 

 

 

 

 

 

 

*

ไรท์เขียนจากเรื่องราวที่เจอมากับตัวเอง

อาจจะมีดัดแปลงบ้างตามความเหมาะสมนะคะ 

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น