[FIC Astro] SHY MAN Sanha x MJ

ตอนที่ 8 : CHAPTER 4 (100 %)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 255
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    2 ก.พ. 61

 

CHAPTER 4 

 

 

 

 

 

          บังเอิญจริงๆ..

 

 

            ช่วงนี้มยองจุนรู้สึกว่ารอบตัวเองมีแต่ซานฮาอยู่ตลอดเวลา รู้ตัวอีกทีภาพของรุ่นพี่ตัวเล็กกับเด็กพนักงานใหม่ไปไหนมาไหนด้วยกันก็เริ่มจะชินตาคนในแผนกไปเสียหมดซะแล้ว

 

 

            (อย่างกับพรหมลิขิต..)

 

            “พี่ครับใส่หมวกก่อน... ..ที่สวนถ้าจะแดดจ้ามาก..” เด็กรุ่นน้องจัดการยกหมวกขึ้นสวมให้คนตัวเล็กขณะกำลังเตรียมตัวเพื่อออกไปทำงานข้างนอก หัวหน้าได้รับมอบหมายให้ซานฮากับมยองจุนทำโปรเจคเล็กๆให้บริษัทแห่งหนึ่ง ซึ่งพวกเขาทั้งสองก็กำลังจะออกไปสำรวจสถานที่อยู่พอดี

 

 

            อยากจะบอกว่ากว่าจะขอร้องหัวหน้าแผนกให้โดนจับคู่กับคนตัวเล็กได้นี่เลือดตาแทบกระเด็นถ้าไม่เอาสิทธิลับพิเศษในตัวมาขู่อ้างซานฮาคงไม่ได้มาเดินข้างกายรุ่นพี่ตัวเล็กในตอนนี้แน่ๆ

 

 

            “ซานฮาไม่ใส่อ่ะ..”

 

 

            “ไม่เป็นไรครับ...พี่ใส่เถอะ..” ส่งยิ้มให้พลางจ้องมองชื่นชมความน่ารักของอีกคนที่แสดงออกมาอย่างไม่รู้ตัว ผ่านมาหลายอาทิตย์คนตัวเล็กดูไม่เคอะเขินอย่างแต่ก่อนแถมยังชอบเผลอทำตัวน่ารักออกมาให้เขาเห็นบ่อยขึ้น คิดแล้วรู้สึกเสียดายแทนพวกรุ่นพี่หลายคนในแผนกที่ไม่ค่อยได้เห็นมุมนี้จากอีกคนมากนัก

 

 

 ไม่สิ พวกเขาคงไม่เคยเห็นเลยต่างหาก

 

 

            ระหว่างการเดินทางรุ่นพี่ตัวเล็กเอาแต่พูดถึงความงามของสวนไม่หยุด อวดว่าตัวเองเคยไปกับพี่ชายตอนเด็กๆแถมยังแสดงอาการตื่นเต้นจนออกนอกหน้าไม่เหลือเค้าคนขี้อายในคราแรกสักนิด แน่นอนว่าซานฮาตั้งใจฟังอีกคนตลอดทางเป็นอย่างดี เสียงหวานเจื้อยแจ้วดึงดูดสมาธิทำเอาเขาไม่รู้สึกเบื่อกับเส้นทางแสนไกลนี่เลย

 

 

 

            ลมเย็นกับไอแดดอ่อนพัดกระทบทันทีที่ซานฮาก้าวขาลงรถ ต้นไม้สูงลายล้อมสองข้างทางเดินพร้อมกับป้ายไม้อันใหญ่ตรงทางเข้าเขียนว่า สวนดอกไม้รันลา สภาพร่มรื่นมีผู้คนเดินขวักไขว่บางตาเพราะเป็นช่วงวันทำงาน ได้ยินเสียงแว่วของน้ำไหลคาดว่าน่าจะมีลำธารอยู่ในตัวสวนนี้ด้วย

 

 

            “โห..ถือว่าลูกค้าครีเอทีฟไม่หยอกนะครับเลือกสถานที่จัดงานแบบนี้...”

 

 

            “บริษัทพวกเขามีภาพลักษณ์ชื่นชมรักธรรมชาตินี่นา...เข้าไปข้างในกันเถอะเดี๋ยวต้องเก็บภาพประกอบไปด้วย...” คนตัวเล็กพูดเดินนำทางรุ่นน้องอย่างชำนาญด้วยประสบการณ์และความคุ้นชินทางมากกว่าเล็กน้อย

 

 

ข้างในสวนมีแปลงสวนดอกไม้หลายพันธ์ุแถมยังมีต้นไม้สูงปลูกห่างในระยะสมดุลกันให้ความรู้สึกเหมือนเดินอยู่ในสวนของวังราชา มันไม่ได้ร้อนมากอย่างที่ซานฮาคิดไว้ ออกจะร่มรื่นเย็นสบายเสียด้วยซ้ำ

 

 

เดินไปสักพักจึงพบกับต้นเสียงของน้ำไหลซึ่งเป็นลำธารมีลำดับขั้นคล้ายบันไดทำให้ดูเหมือนน้ำตกขนาดเล็กหลายชั้น สีน้ำออกใสปนเขียวมรกตคาดว่าคงเป็นเพราะสารเคมีบางอย่างที่คนดูแลสวนใส่ลงไป ทางซ้ายมีแท่งหินสี่เหลี่ยมโผล่ขึ้นมาเหมือนเป็นทางข้ามผ่าน

 

 

“พี่ว่าเราเริ่มเก็บภาพตรงนี้ไปเสนอให้ตั้งซุ้มเติมเครื่องดื่มดีกว่า..บรรยากาศตอนกลางคืนกับเสียงลำธารคงทำให้รู้สึกสงบดี...” คนตัวเล็กชี้มือไปทางพื้นที่ว่างขอบลำธาร เดินเข้าใกล้เพื่อสำรวจเจ้าแท่งสี่เหลี่ยมกลางน้ำพลางคิดว่าควรหาอะไรมาตั้งไว้ตกแต่งคงสวยดี

 

 

“พี่..ระวังครับ..!” ซานฮาร้องเสียงหลงรีบไปดึงมืออีกคนที่ลื่นตะไคร้น้ำจนตั้งท่าจะตกลงไปในลำธารก้มลงมองหัวทุยขยับยุกยิกอยู่ตรงอกนึกอยากหลุดขำเบาๆ เพราะดูท่าคนตัวเล็กจะตกใจมาจนกอดรัดเขาไว้ซะแน่นขนาดนี้

 

 

“...”

 

 

“หายตกใจยังครับ...”

 

 

เสียงทุ้มเอ่ยถามหลังจากปล่อยให้มยองจุนยึดเกาะเขาไว้มาสักพัก เพราะใบหน้าหล่อกำลังก้มมองอยู่ทำให้คนตัวเล็กชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ลมหายใจอุ่นกำลังรดรินอยู่ตรงปลายจมูกทำให้เขาเกิดความรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นจนหน้าแดงจนเผลอกลั้นหายใจเอาไว้

 

 

“...”

 

 

“ฮ้า...ให้ตายเหอะ...” ซานฮารีบผละออกพึมพำออกมาอย่างเหลืออดก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ายังมีอีกคนจ้องมอง คนตัวสูงหันไปยิ้มแหย่ให้กับคนยืนงงหน้าแดงพลางหัวเราะค่อยๆกลบเกลื่อนออกมา

 

 

เกือบไปแล้วสิ... ภาพลักษณ์หนุ่มเรียบร้อยเกือบแตกซะแล้ว..

 


60%




 

“พี่ขอโทษ..”

 

เสียงหวานผ่อนลงเพราะนึกว่ารุ่นน้องตัวสูงคงโกรธตัวเองที่ทำตัวเป็นภาระ ก้มหน้าหงอยๆอย่างรู้สึกผิดพลางรู้สึกเหมือนน้ำตาจะไหลออกมา น้องต้องมาทำงานก็เหนื่อยมากพอแล้วยังต้องมาคอยดูแลเขาอีก โตขนาดนี้มาทำตัวซุ่มซ่ามแถมจะมาอยากร้องไห้เป็นเด็กอนุบาล เขานี่ไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ

 

“เอ่อ..พี่ไม่ได้ทำไรผิดสักหน่อย...คือผมแค่...”

 

“ซานฮาคงเหลืออดกับพี่สินะถึงได้ร้องออกมา...ขอโทษนะที่พี่ไม่เอาไหน...”

 

คนคิดเองเออเองพ่นประโยคที่ทำเอาคนฟังเริ่มรู้สึกอึดอัด ไม่ใช่ว่าซานฮาโกรธอะไรนะแค่ไม่อยากเห็นคนตัวเล็กทำหน้าหงอยแบบนี้

 

“ใช่ผมเหลืออดละเนี้ย...” ปล่อยระเบิดชวนเข้าใจผิดเสียงดัง เดินไปจับไหล่บางพร้อมมืออีกข้างเสยคางมนขึ้นมาจ้อง ซานฮากำลังคิดว่าถ้าเขาลองรุกตรงๆดูบ้างจะเป็นยังไงนะ

 


“...ข..ขอ..”

 

“ความน่ารักของพี่ทำผมเหลืออดจริงๆนะ...”

 

“...”  มยองจุนตัวแข็งทื่อใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา ความรู้สึกบางอย่างเหมือนกับคืนในงานเลี้ยงจบโปรเจคหวนขึ้นมาอีกครั้งจนต้องหลบตาลงต่ำ

 

“..เอ่อ..คือ...”

 เสียงทุ้มตะกุกตะกักเริ่มทำตัวไม่ถูกขึ้นมาบ้าง กลายเป็นว่าซานฮาเองก็เริ่มอายกับคำพูดเสี่ยวๆนี่เหมือนกัน แต่ในระหว่างกำลังประมวลผลหาทางคิดวาควรทำยังไงต่อคนตัวสูงก็รู้สึกได้ถึงสัมผัสของอะไรซักอย่างบนหลังมือ

 

“...”

!!!

 

“ย้ากกก...!!...” ซานฮาโวยวายลั่นสะบัดมือไปมาอย่างแรงจนคนถูกหยอดก่อนหน้านี้สะดุ้ง

 

คนตัวสูงสั่นแขนกระโดดวิ่งรอบๆ เรียกความสนใจให้คนงานของสวนและเหล่านักท่องเที่ยวอันน้อยนิดในบริเวณนั้นให้หันมามองท่ามกลางความงงงวยของรุ่นพี่ตัวเล็ก

 

“ป..เป็นอะไรน่ะ...ซานฮา...” ยังไม่ทันได้คำตอบก็โดนคนตัวสูงรวบกอดเข้าพร้อมกับออกแรงเขย่าจนแทบอยากอ้วก

 

“ฮ...ฮือ...พี่...พี่ดูให้ผมหน่อย...ไอ้ที่อยู่บนมือผมไปยังอ่ะ...” ว่าพร้อมหลับตาปี๋ยกหลังมือขึ้นสูงๆ ให้อีกคนช่วยดู

 

“อะไรเหรอ...ไม่มีนะ...”

 

“จริงๆนะ...ไม่มีจริงนะ...ทำไมผมรู้สึกเหมือนมีอะไรอยู่เลย...” คนตัวสูงถามเสียงสั่นๆ ฟุบหน้าลงกับลาดไหล่เล็กตรงหน้า ให้ตายเถอะ เมื่อกี้เขาเกือบช็อคตายแล้วจริงๆนะ ไอ้นั่นน่ะ ไอ้สีเขียวตัวนั้น...

 

“ม..ไม่มีนะ...ตกลงมันคือไรเหรอ...” เกิดอาการเกร็งตัวชั่วขณะเมื่อโดนคนน้องสกินชิพเข้า

 

“ป...ป่าว...ครับ...ห...เห้ยพี่..”

 

“นี่ซานฮา..กลัวแมลงเหรอ...” คนตัวเล็กพูดกลั้วขำเมื่อเห็นรุ่นน้องตัวสูงรีบฟุบหน้าหลบแถมยังกอดเขาแน่นตอนที่แมลงบินผ่าน “ซานฮากลัวมันใช่มั้ย...”

 

“พี่..!!..”

 

ยุน ซานฮาอยากจะบ้าตาย...คีพลุคคนแมนแสนดีมาตั้งนานดันมาตกม้าตายเพราะศัตรูคู่อาฆาตตั้งแต่สมัยเด็ก

 

ผ่านมายี่สิบปี ตอนนี้เขาเกลียดแมลงมากขึ้นเลยจริงๆ..

 

 

 

 

TEC.

 

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...

จงพยายามฝืนต่อไปถ้าใจอยากแต่งให้จบ ภาษาขัดๆไม่ว่ากันเนอะ 555

 

B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #22 Pakbungsmile (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 20:27
    ชอบๆๆๆๆๆ
    #22
    0
  2. #19 พี่หอย เอ็มเจ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 22:09
    โอ้ยชอบบบ รีบฟมาต่อเด้อออ 555555 ตลก
    #19
    2
    • #19-1 THUMPING(จากตอนที่ 8)
      11 พฤศจิกายน 2560 / 22:45
      ง่าาา อยากต่อเร็วๆนะพี่หอยแต่ช่วงนี้กำลังหาที่เรียน แต่งไม่ออก เครียดนิดๆ รอเค้าน้าาา

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 11 พฤศจิกายน 2560 / 22:45
      แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 11 พฤศจิกายน 2560 / 22:46
      #19-1
    • #19-2 พี่หอย เอ็มเจ(จากตอนที่ 8)
      27 ธันวาคม 2560 / 01:21
      โอเครรรร รออออ สู้ๆนะคร้าบบบ
      #19-2
  3. #17 Mimi27070 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 21:09
    ซานฮาต้องใจเย็นๆนะ555//ขอคุนสำหรับฟิคนะคะ^_^
    #17
    0