[FIC Astro] SHY MAN Sanha x MJ

ตอนที่ 5 : CHAPTER 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 292
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    8 ก.ค. 60




Chapter 3

 

 



         

          ซานฮา พาร์ท

            12.03 น.

 


            ผมพ่นลมหายใจพรู่ใหญ่อย่างโล่งอกพลางรวบรวมสติตัวเองไปในตัวเมื่อเดินเข้ามาในห้องชงกาแฟแล้วเห็นคนตัวเล็กกำลังยืนปอกแอปเปิ้ลอยู่หน้าซิ้งค์ ตอนนี้เป็นเวลาพักเที่ยงและผมก็ได้ปฏิเสธไปทานข้าวกับพวกพี่มินกยูเพราะตั้งใจจะมาชวนพี่ตัวเล็กทานข้าว แต่เดินหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอสักทีจนเกือบคิดว่าพี่เขาลงไปทานกับคนอื่นแล้วซะอีก

 

            “....”


            “ทำอะไรอยู่เหรอครับ...”


            “โอ๊ยย..”  พี่มยองจุนร้องขึ้นพร้อมกับมือเล็กๆของพี่เขาเลือดซิบออกมาจนผมรู้สึกตกใจ


            “เห้ย...!!” ผมตรงเข้าไปคว้ามือของพี่เขาขึ้นมาดูอย่างรู้สึกผิดเพราะผมดันไปโผล่งโดยไม่ให้ซุ่มให้เสียงจนพี่เขาต้องสะดุ้งโดนมีดบาดมือแบบนี้ ยิ่งเลือดสีแดงไหลออกมาไม่หยุดเห็นแล้วผมล่ะอยากจะชกหน้าตัวเองสักสิบที “ผมขอโทษนะ...เจ็บมากมั้ยครับ...”

 

            “ไม่เป็นไรหรอก...แค่นี้เอง...”


            “ล้างน้ำก่อนดีกว่านะ...เดี๋ยวผมทำแผลให้”

ผมจับมือพี่ตัวเล็กไปจ่อปากแท้งค์น้ำก่อนจะหมุนก๊อกเพื่อล้างแผลให้พี่เขาและเดินไปเปิดตู้เก็บของของบริษัทเพื่อหากล่องปฐมพยาบาล พอหามันเจอผมก็เดินกลับมาหาพี่เขาพลางเปิดกล่องหาเบตาดีนและสำลีขึ้นมาชุบทาลงบนมือเล็กนั่นเบาๆ

 

“...”


“เจ็บรึเปล่าครับ...” ผมถามขึ้นเพราะเห็นว่าคนตัวเล็กเอาแต่จ้องหน้าผมเงียบๆไม่พูดไม่จา


“ไม่หรอก...” พี่เขาตอบพร้อมกับยิ้มบางๆกลับมาให้

 

ให้ตายสิ...ทำไมน่ารักแบบนี้นะ...

 

“ด...เดี๋ยวผมปอกมันให้ดีกว่านะ...” ผมพยายามคุมเสียให้เป็นปกติเมื่อโดนแอคแทคยิ้มหวานๆของคนตัวเล็กเข้าไปพลางมือก็แกะพลาสเตอร์แก้ปวดมาแปะนิ้วให้พี่เขา

 

“ขอบคุณนะ...ว่าแต่..น้องไม่ลงไปกินข้าวเหรอ...”


“ผมว่าจะมาชวนพี่แหละ..”


“ช..ชวนพี่เหรอ..” เสียงหวานๆของพี่เขาถามตะกุกตะกักจนผมอดไม่ได้ที่จะหันไปมองใบหน้าของอีกคน ผมไม่รู้หรอกนะว่าคนตัวเล็กตกใจหรืออะไรถึงได้แสดงท่าทางแบบนี้ออกมา แต่ที่แน่ๆมันทำให้หัวใจผมเต้นแรงได้มากเลยทีเดียว

 

ทำตัวน่ารักอีกแล้วนะ...

 

            “กินมั้ยครับ...”


            “พี่ว่าจะกินแอปเปิ้ลนี่น่ะสิ...” พี่เขาหัวเราะแห้งๆพร้อมยกมือชี้ใส่แอปเปิ้ลที่ผมพึ่งจะปลอกเสร็จ “แต่ว่าลองลงไปกินข้าวบ้างก็ได้...”

 

            “พี่ไม่เคยลงไปกินข้าวเลยเหรอ...” ผมถามออกไปอย่างสงสัยเมื่อได้ยินประโยคแปลกๆเมื่อครู่ ก่อนจะได้รับการพยักหน้าหงึกของพี่เขาเป็นคำตอบกลับมา ถึงว่าล่ะก่อนหน้านี้ผมไม่สังเกตเห็นพี่เขาสักที “ทำไมล่ะ...”

 

            “..ก็..พี่ไม่ค่อยสนิทกับคนในบริษัทเท่าไหร่น่ะ...” พี่เขายิ้มแห้งๆขึ้นอีกครั้งเหมือนว่าเรื่องที่พูดเป็นสิ่งตลกแต่ไม่รู้ทำไมผมถึงรู้สึกไม่ดีกับมันก็ไม่รู้

           ดูเหงาๆชอบกล...

 

       “พี่ไปกินข้าวกับผมทุกวันได้มั้ยครับ...”


            “กับน้องเหรอ...คือ..พี่ไม่ค่อยชอบเวลานั่งกับคนเยอะๆน่ะ..”


            “ผมหมายถึงกินกับผม...สองคนต่างหาก...” ผมโผล่งกลับคลอขำเล็กน้อยเมื่อดูเหมือนคนตัวเล็กจะตีความหมายของผมผิดไป

           

“...แล้วน้องไม่ไปกินกับคนอื่นเหรอ...”  ดวงตาแป๋วๆฉายแววสงสัยออกมาจนผมเริ่มรู้สึกหมั่นเขี้ยวขึ้นนิดๆ


“ผมอยากกินกับพี่มากกว่า...” เอาจริงๆผมรู้สึกตลกกับคำพูดของตัวเองอยู่ไม่น้อยนะ ดูเหมือนกำลังหยอดพี่เขาอยู่เลยแฮะ

 

ผมจ้องมองตามคนตัวเล็กที่ยืนจ้องหน้าผมเงียบสักพักก่อนเจ้าตัวจะคว้าเอาแอปเปิ้ลในมือผมไป ถ้าผมไม่ได้คิดไปเอง ไอ้หูแดงๆนั่นมันแปลว่าพี่เขากำลังเขินผมอยู่รึเปล่านะ

 

 

 

 


 

            มยองจุน พาร์ท

           

 

“มีอะไรเหรอครับ...”


“คือ...ประตูมัน...” ผมตอบไม่เต็มประโยคพลางพยายามออกแรงหมุนลูกบิดประตูมากขึ้น แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ค่อยได้ผลเท่าไหร่

ให้ตายสิ...คงจะพวกเด็กใหม่รึเปล่านะที่ปิดประตูแผนก ยิ่งไม่ค่อยรู้วิธีเปิดมันอยู่...สงสัยคงต้องหาป้ายมาติดเตือนไว้ว่าประตูมันไม่ดีซะแล้ว

 

“ผมว่าผมรู้วิธีนะ...”

เด็กใหม่ว่าก่อนจะเดินเข้ามาซ้อนหลัง ผมเม้มปากแน่นเมื่อน้องเขาโน้มตัวเอาคางมาเกยบนไหล่ผมเอาไว้พร้อมกับแขนแกร่งทั้งสองข้างที่พาดมาข้างตัว เหมือนว่าน้องเขาจะแค่อยากช่วยเปิดประตูเพียงเท่านั้นแต่ไอ้ท่าทางแบบนี้มันก็ไม่ต่างจากกอดกันเลยไม่ใช่หรือไง

 

“คือ...ให้พี่ออกไปก่อนมั้ยน้องจะได้ทำถนัด...”


“ไม่เป็นไรหรอกครับ...แบบนี้ก็สบายดี...” เด็กใหม่ว่าทั้งๆที่สายตาก็ยังคงจดจ่ออยู่กับลูกบิด ผมที่ไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อก็ได้แต่ก้มมองมือหนาที่หมุนไปมาอยู่อย่างนั้น

 

            ผมเริ่มกลัวแล้วนะ...

            หัวใจมันเต้นแรงจนผมกลัวว่ามันจะหลุดออกมาเลยอ่ะ...

 

          กริ๊ก...

 

             “โอ้ะ...ได้แล้ว...” ผมร้องอุทานอย่างตกใจปนตื่นเต้นเมื่อเห็นว่าลูกบิดประตูมันเปิดได้แล้ว แต่ก็ต้องตกใจสุดขีดเพราะมีใครบางคนดึงบานประตูจากทางนอกเข้ามา

 

              “พวกนาย...ทำอะไรกันน่ะ...”


        “ม...ไม่ใช่แบบนั้นนะ....” ผมร้องท้วงออกไปพลางยกมือขึ้นปิดหน้าอย่างไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อ รู้สึกได้ว่าเด็กใหม่เอาคางออกจากไหล่ผมแล้ว 

              แต่ที่ไม่เข้าใจก็คือ..

 

            น้องเขาจะเอาแขนมาโอบเอวผมไว้ทำไม....

 


            “กินข้าวเสร็จแล้วเหรอพี่จีฮุน...คนอื่นไปไหนหมดอ่ะ...” เสียงทุ้มเปล่งอยู่เหนือผมโดยที่ผมก็ยังไม่ยอมลดมือออกจากหน้า



ผมควรทำไงดี คุณจีฮุนต้องเข้าใจผิดแน่เลยแต่เด็กใหม่ไม่เอาแขนออกไปเลย ผมควรดิ้นดีมั้ย หรือวิ่งหนีไป หรือยืนอยู่แบบนี้ แล้วจะเป็นยังไงต่อ ผมต้องพูดอะไรล่ะ...

 


“กำลังตามขึ้นมา...จะไปกินข้าวเหรอ...แปลกเว้ยไม่เคยเห็นมยองจุนลงไปกินข้าวสักที...”

 


“พี่มยองจุนไม่ไปกินกับคนหน้าตาขี้เหร่หรอก...” ผมได้ยินเสียงดังปั้กพร้อมกับแรงสะเทือนเบาๆตามด้วยเสียงหัวเราะคลอของคนที่กำลังโอบผมอยู่

 


“จะไปกินกันก็รีบไปกิน...เดี๋ยวหมดพักเที่ยงซะก่อน....” เสียงคุณจีฮุนบอกก่อนผมจะรู้สึกได้ว่าคนตัวสูงข้างหลังกำลังออกแรงดันตัวผมอยู่

 


ผมก้าวขาเดินออกไปตามแรงของเด็กใหม่แม้จะรู้สึกตงิดๆกับการที่อีกคนยังไม่ยอมคลายแขนออกจากตัวผมซักที แต่แล้วผมก็ต้องชะงักเท้าเมื่อได้ยินประโยคไล่หลังของคุณจีฮุนขึ้น

 


“โอ้ะ...เมื่อกี้พูดผิดอ่ะ...ไปกินข้าวกันนะเว้ย...ไม่ใช่ กินกัน...”

 

 





ไม่เห็นจำเป็นต้องแก้ประโยคเลยนี่....คุณจีฮุน...!!

 

           

 

 

 

TEX.

คิดถึงกันมั้ย....

เปลี่ยนวิธีเขียนเป็นแบบบุรุษหนึ่งทำซานฮาดูไม่เป็นสุภาพบุรุษเหมือนเดิมเลย 555


B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #13 พี่หอย เอ็มเจ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 00:58
    ชอบค่ะ มาต่อนะค้าา ฮือออออออ ชอบมากกกก ก ก ก
    #13
    0
  2. #11 Okashi Todome (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 14:50
    น่ารักมากเลยค่ะ โฮฮ รอตอนต่อไปนะคะ ! ;;///////////////;;)
    #11
    0
  3. #10 Katana_Ninay (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 00:25
    แต่งฟิคน่ารักมากเลยค่ะ?ชอบ??
    ติมตามนะคะ????
    #10
    0
  4. #9 ก็เมนเป็นเคะ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 17:20
    กินกันๆๆ 555555555556
    #9
    0