[FIC Astro] SHY MAN Sanha x MJ

ตอนที่ 27 : [SF] That's Okey - 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 71
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    13 ต.ค. 62


[SF] That's Okey - 1



     : ฝืดๆหน่อยนะครับ มีปัญหากับการบรรยายมาสักพักแล้ว //อุดปากร้อง


            


          “มึงมันสวยแต่รูปไงเอ็มเจ มึงไม่น่ารัก ไม่อ่อนหวาน..ไม่ใช่แบบที่กูคิดไว้สักนิด”

 


            คำพูดดั่งสายฟ้าฟาดลงกลางใจคนฟัง เจ้าของเรือนร่างเล็กน้ำตาคลอเบ้าพลางกัดฟันกรอด

 


            “แล้ว..มึงคบกับกูทำไม คบกันมาตั้งสามปี พึ่งจะไม่ใช่เอาตอนนี้..เหรอ!” น้ำเสียงหวานๆตวาดลั่นอย่างแข็งกร้าว เช่นเดียวกับสายตาบนใบหน้าน่ารักที่เริ่มบิดเบี้ยวเพราะแรงอารมณ์แผ่รังสีอาฆาตใส่สองคนเบื้องหน้า

 


            “ก็กูนึกว่ามึงจะเปลี่ยนได้ ตัวเท่าลูกหมา..นิสัยอย่างกะกุ๊ย”

 


            คนถูกปรามาสหลับตาข่มอารมณ์ ทว่าพอปรือตาขึ้นมาเห็นคนที่รักกำลังโอบกอดปลอบประโลม ชู้รัก เส้นความอดทนก็ขาดพรึงทันที


 

            “ไอ้เหี้ยโจ!” ตะโกนเรียกชื่อคนทรยศเป็นครั้งสุดท้าย จับคว้าไม้เบสบอลข้างๆก่อนจะวิ่งดิ่งเข้าใส่ไอ้คนระยำที่ย่ำยีหัวใจเขา หากยังไม่ทันได้หวดไม้ใส่หน้ามัน กลับเป็นตัวเขาที่ต้องเจ็บจุกช่วงท้องพร้อมกับล้มลงแผ่บนพื้นเมื่อโดนฝ่าเท้าถีบเข้าให้

 


            “เห็นมั้ย มึงมันเหมือนหมาบ้า ใครมันจะไปอยากอยู่กับมึงวะ”

 


ถ้อยคำทิ่มแทงใจยังคงปล่อยออกมาจากปากคนเคยบอกว่ารัก เอ็มเจนอนแน่นิ่ง เฝ้ามองทั้งสองเดินผ่านตัวเองออกไปทางประตู เขากรีดร้องอย่างความเจ็บปวด สติเลือนรางลงด้วยความเหนื่อยอ่อน

 

 



 



            เอ็มเจตื่นขึ้นมาบนเตียงนอน ที่ข้างๆมีใครบางคนไม่คุ้นหน้ากำลังนั่งสัปปะหงก เขาค่อยๆยันตัวนั่ง กวาดมองรอบๆก็ยังเห็นว่าเป็นห้องตัวเองอยู่

 


            แล้วหมอนี่เป็นใคร?

 


            เอ็มเจขมวดคิ้ว เอื้อมมือไปผลักไหล่คนแปลกหน้าเป็นการปลุก อีกฝ่ายดีดตัวนั่งตรง ตาโผล่งแข็งคล้ายตกใจหนัก เอ็มเจจ้องอีกคนไม่วางตา

 


            “นายเป็นใครวะ” เปล่งเสียงแหบแห้งถาม พลางต้องยกมือกุมท้องตรงที่โดนถีบเอาไว้

 


            คนแปลกหน้าเหมือนจะรู้ใจ รีบหยิบถุงขาวๆบนโต๊ะข้างหัวเตียงส่งให้

 


            “เอ่อ ยาครับ” ไอ้คนท่าทางเด็กกว่าเอ่ย วางถุงยาบนตักเอ็มเจแล้วชักมือกลับไปกุมที่หน้าขา”คือผมเดินผ่านห้องคุณ เห็นประตูมันเปิดไว้ แล้วคุณก็นอนสลบบนพื้นเลยช่วยพาขึ้นมาบนเตียงครับ”

 


            ท่าทางเรียบร้อยประจบกับสีหน้าหวั่นเกรงทำให้เอ็มเจวางใจว่าเจ้านี่คงไม่ใช่คนเลวร้าย ฝ่ามือเล็กคลี่ถุงยาดู เห็นเป็นยาพารากับยาหม่องก็ฉงนใจหน่อยๆ

 


            “ซื้อยามาถูกดีนี่” เอ็มเจหยิบยาหม่องมาเปิดทาที่หน้าท้อง เลิกชายเสื้ออย่างไม่มีเขินอายคนแปลกหน้าที่กำลังเบิกตากว้างลอบหลุบมองท้องขาวๆเลยสักนิด

 


            “จริงๆผมคิดว่าหัวคุณกระแทก..” คนตัวสูงกลืนน้ำลายหนืดไล่สายตามาจ้องใบหน้าน่ารักแทน

 


            เอ็มเจยกมือขยี้หัวแล้วแค่นหัวเราะออกมา

 


            “ก้นฉันน่าจะกระแทกมากกว่า” ว่าพลางนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้าที่โดน(อดีต)แฟนหนุ่มถีบก้นจ้ำเบ้า เอ็มเจพ่นลมหายใจ พอนึกขึ้นได้ว่าตอนนั้นตัวเองวู่วามเหมือนคนบ้าแค่ไหน ไม่แปลกใจที่โดนทิ้งเหมือนหมาแบบนี้

 


            “คุณโอเคนะครับ” เห็นสีหน้าเซื่องซึมลง คนใจดีก็อดหวั่นใจไม่ได้ ดูท่าแล้วคนตัวเล็กตรงหน้าต้องเจอเรื่องไม่ดีมาแน่ๆ      

 


            “สบาย~ แล้ว..กี่โมงแล้วเนี่ย”เอ็มเจเปลี่ยนเรื่อง เหลือบมองนาฬิกาข้างหัวเตียง “เห้ย ตีสองแล้วเหรอ”เจ้าของร่างเล็กแสดงท่าทีตกใจนิดหน่อย

 


            “อ่า ตีสองสินะครับ” คนตัวสูงที่พึ่งตื่นเช่นกันร้องออกมา “ไหนๆคุณก็ฟื้นแล้ว งั้นผมกลับก่อนดีกว่า” เจ้าตัวว่า ลุกขึ้นยืนตรง

 


            “อืม ขอบใจมากนะ” คนบนเตียงพยักหน้ารับ

 


            “ยังไงก็พักผ่อนเยอะๆนะครับ” กำชับส่งท้าย ก่อนจะหมุนตัวเดินไปทางประตู

 


            “เอ้อ นาย..” เอ็มเจเรียกรั้งไว้ อีกคนหันหน้ากลับมามอง “ชื่อไร”

 


            “ผมเหรอครับ” คนถูกถามชี้นิ้วเข้าตัวเอง เอียงคอประกอบคำพูดเล็กน้อย

 


            “เออ นายนั่นแหละ”

 


            “อ่า..ยุน ซานฮาครับ” บอกชื่อไปพลางยกยิ้มบางส่งให้

 


            คนบนเตียงเลิกคิ้วเล็กน้อย มุมปากกระตุกยกสูง “น่ารักดีนะเนี่ย”

 


            “ครับ?”

 


            “เปล่า..”เอ็มเจส่ายหน้าเอื่อยปัด “ฉันคิมมยองจุนนะ เรียกเอ็มเจก็ได้”

 


            “ค..ครับ” ยุน ซานฮาผงกหัวอย่างเหลอหลาเมื่อได้รับรอยยิ้มหวานกลับ เรือนร่างสูงรีบหันหลังบิดลูกบิดประตูแล้วเดินออกไปทันที

 


            เอ็มเจหลุดหัวเราะกับท่าทีของอีกฝ่าย ดูท่าแล้วเจ้ายุนซานฮานี่คงเป็นคนขี้อายมากแน่ๆ

 


            “น่าเอ็นดูชะมัด” คนเถื่อนๆในสารร่างน่ารักพึมพำ เขาหยิบถุงยาบนตักไปวางที่โต๊ะแล้วจึงเอนตัวลงนอนอีกครั้ง

 


          Next



TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #80 พี่หอย เอ็มเจ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 21:06
    คิดถึงจังเลยค่ะไรท์ 55555555
    #80
    0
  2. #79 พี่หอย เอ็มเจ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 23:11
    โง้ยย ทำกับเอ็มเจของชั้นได้ลงคอ ;-; น้องซานฮามาดามใจพี่เขาที ฮืออออ ดีใจที่ไรท์มาต่อฟิคให้อ่านน คิดถึงไรท์มากเว่อร์ รอคอยกั๊บ;; //ตีลังกากราบ
    #79
    0