[FIC Astro] SHY MAN Sanha x MJ

ตอนที่ 20 : Bro! Ep.02 END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 190
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    6 ม.ค. 62







                ความร้อนรุ่มทำให้ผมขาดสติ ซุกหัวลงอกแกร่งเพื่อหาแหล่งพึ่งพิงบรรเทาความปวดหนึบตรงกลางหัว รู้สึกได้ถึงมือของซานฮาที่กำลังลูบลงหัวของผมค่อยๆทั้งปลายจมูกมันฝังลงซ้ำอีกทอดหนึ่ง

 

                หลังจากผ่านพ้นเรื่องนั้นผมแทบจำอะไรไม่ได้ รู้แค่ว่าพอลืมตาตื่นก็เห็นซานฮากำลังบรรจงเช็ดตัวผมอยู่ ท่าทางตื่นตกใจแถมยังกังวลเสียมากตอนมันหันมาสบตากับผมพร้อมกับถามไถ่ความรู้สึกว่าผมเป็นยังไง

 

          รู้สึกอุ่นใจ ถึงลึกๆจะค้านว่าเป็นเรื่องปกติของไอ้เด็กลิงกังขี้กังวลก็เถอะ

 

                “ไม่ไปเรียนเหรอ..จู่ๆก็อยากพูดคุยขึ้นมา เพราะพยายามข่มตายังไงร่างกายก็ไม่ยอมหลับ ผมพึ่งนึกได้ว่าซานฮาอยู่ห้องมาสองวันแล้วและดูท่าว่าตอนผมหนีมันไปที่อื่นมันจะไม่ได้ออกไปไหนซะด้วย

 

                “จะไปได้ไง..ใครจะอยู่กับพี่..

 

                “คนอื่นคงเป็นห่วงแย่

 

                “ผมโทรบอกเพื่อนแล้วล่ะ

 

                “...”

                ผมรู้สึกได้ว่าซานฮากำลังกระชับแขนกอดผมแน่นขึ้นตอนที่เราเงียบกันมาสักพัก มือของมันยังคงลูบลงกลุ่มผมที่เดิมไม่หยุด ภายใต้ผ้าห่าผืนหนาและในอ้อมกอดอย่างนี้

 

                ไม่อยากให้เวลาผ่านไปสักนิด แม้ว่าจะรู้สึกปวดหัวแทบตายก็เถอะ

 

 

                ไม่รู้ว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว แต่ถ้าพอเดาคงซักราวๆทุ่มสองทุ่มได้ ผมตื่นขึ้นอีกครั้งเมื่อโดนซานฮาเขย่าตัวปลุกให้ลุกกินข้าวต้มกับยาขมปี๋ พอเสร็จจากนั้นมันก็เช็ดตัวและเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ผม

 

                “อยากได้อะไรอีกรึเปล่า..ซานฮาถามผมขณะยื่นมือมารับแก้วน้ำเปล่าจากผมไปตั้งไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียง ผมส่ายหน้าค่อยแล้วเอนหลังติดพนักหัวเตียงเพราะยังไม่อยากล้มตัวนอน

 

                “...”

 

                “งั้นนอนพักต่อเนอะ..

 

                “ไม่ง่วงแล้ว..

 

                “ไม่ปวดหัวแล้วเหรอ?”

 

                “ไม่

 

                คนตรงหน้าพยักหน้ารับรู้ค่อยๆแล้วผุดลุกหยิบถาดถ้วยข้าวต้มเดินออกประตูห้องไป สักพักก็กลับเข้ามานั่งลงตรงปลายเตียงที่เก่าด้วยสีหน้าติดจริงจังเหมือนว่ามันกำลังคิดหนักใจเรื่องอะไรสักอย่าง

 

 “พี่จุน..เสียงของมันติดสั่นเล็กน้อย แววตาที่กำลังมองมาคลับคล้ายกับเมื่อวันวานไม่มีผิด

 

                ซานฮากำลังเปิดปากพูดเรื่องนั้นแน่ๆ

 

 

                “อืม..

 

                “ผมอยากรับผิดชอบพี่..

 

                “...”

 

                “นะครับ

 

                ผมเงียบ -นึกคิดด้วยความสงสัยอยู่เล็กน้อย ผมไม่อยากทักท้วงเอาเองว่ามันรู้สึกยังไงกับผม ถึงการกระทำเมื่อคืนและคำพูดบางอย่างในตอนนั้นมันจะพร่ำบอกมาตรงๆว่า -ชอบผม- แต่ผมก็ไม่มั่นใจอยู่ดี

 

                ผมไม่อยากเข้าข้างตัวเอง

 

                และผมก็ไม่รู้ว่าที่มันเป็นแบบนี้เพราะกำลังเสียใจเรื่องโซมีรึเปล่า

 

                “ซานฮา...กูว่ามึงลองทบทวนดูดีๆก่อนมั้ย

 

                “ผมทบทวนมานานพอแล้ว..ผมมองหน้ามันอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่ได้ฟัง แค่เพียงเวลาไม่กี่วันนี่คือนานแล้วเหรอ?

 

                “ซานฮา..กู..-

 

                “ผมชอบพี่จริงๆ

 

                “เฮ้อ..แค่มีไรกันไม่กี่ครั้งจะมาชอบได้ไง มึงกำลังเสียใจเรื่องโซมีอยู่ มีสติหน่อยผมเอ็ดไอ้เด็กลิงกังที่ส่งสายตามุ่งมั่นแรงกล้ามา ราวกับจะสื่อว่าสิ่งที่มันพูดนั้นคือความจริงที่กลั่นมาจากใจ

 

                “ก็เพราะว่าได้กันครั้งที่สองไง ผมถึงมั่นใจ

 

                “?”

 

                “ตอนแรกก็ว่าจะใช้ข้ออ้างรับผิดชอบ แต่พอครั้งที่สองพี่ยอม ผมเลยรู้..มันเว้นวรรคพลางกระตุกยิ้มอ่อนใส่ผม พี่เองก็มีใจให้ผมใช่มั้ยล่ะจากบรรยากาศอึมครึมพลันรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วหน้าซะงั้น ซานฮาเอื้อมมือมาจับหมับสองแก้มของผม เลื่อนหน้าเข้ามาใกล้แล้วกดริมฝีปากกับปากผมเบาๆ

 

                จุ้บ!

 

         “ซ..ซานฮา!” ไม่รู้อะไรดลใจให้ตวาดแหวออกไปอย่างนั้น รู้แค่ว่าระดับความร้อนบนหน้ามันพุ่งปรี๊ดมากกว่าเดิมจากการกระทำของมัน

 

       “ที่ผมคบกับโซมีเพราะว่าผมสับสนเรื่องพี่ ผมคิดว่าถ้ามีแฟนก็คงจะเลิกรู้สึกบ้าๆอย่างนี้ผมนั่งนิ่งตั้งใจฟังมันอย่างใจจดใจจ่อ ความรู้สึกของผมบอกให้เชื่อในคำพูดของมัน

 

                ผมอยากเชื่อจัง

 

                ว่าที่มันพูดคือเรื่องจริง

 

                “เหอะ..วันก่อนมึงยังร้องไห้ที่เลิกกับโซมีอยู่เลยแถมก่อนพวกเราจะทำเรื่องอย่างว่ากันมันก็พูดชื่อโซมีขึ้นก่อนอีก พอคิดถึงตรงนี้น้ำหนักจากสิ่งที่ได้ยินก็เบาเป็นปุยนุ่นทันที

 

                “ผมแค่รู้สึกผิดกับเธอ และก็รู้สึกอับจนหนทางเพราะว่าพี่เป็นพี่ชายผมนี่

 

                “ก่อนทำมึงเรียกชื่อโซมี..

 

                “ผมขอโทษ ความจริงตอนนั้นมันเริ่มสร่าง.. ไม่สิ ผมยังเมาเลยกล้าทำแบบนั้นกับพี่ แต่ผมกลัวพี่โกรธเลยหลอกว่าเมาหนักแล้วคิดว่าพี่เป็นโซมี

 

                “ย..ย๊าห์ไอ้ซาน!

 

                ผมไม่รอช้าส่งมือที่ไวกว่าปากตีลงไหล่ของไอ้เด็กเจ้าเล่ห์อย่างรวดเร็ว ทำไมตอนนั้นผมไม่เอะใจนะ? พอจะนึกออกแล้วว่าน้องชายต่างสายเลือดคนเก่งมันเจ้าเล่ห์แค่ไหน

 

                ทั้งที่เป็นผู้หญิงก็ไม่จำเป็นต้องเตรียม..เอิ่ม..ใช้นิ้วเตรียมตรงนั้นแท้ๆ

 

                “เชื่อรึยังว่าผมชอบพี่จริงๆ

 

                “...”

 

                “พี่จุนอ่า..

 

                “อือ

 

                สุดท้ายก็ได้แต้ก้มหน้างุดซ่อนความเขินอายเอาไว้ ผมไม่กล้าเงยหน้ามองสายตามันตอนนี้หรอก แค่ได้ยินคำๆนั้น คำที่ผมไม่เคยใฝ่ฝันเลยสักครั้ง

 

                “ถือว่าเราเป็นแฟนกันแล้วนะ

 

                “อืม

 

                “ไม่สิ..

 

                “ห้ะ?”

 

                “มันเลยคำว่าแฟนแล้วนี่นา

 

                รอยยิ้มกวนบาทาผุดบนใบหน้าส่วนล่างของมัน ทั้งยังยักคิ้วจึกๆใส่ตอนผมเงยหน้ามามอง เห็นแล้วอยากเอากำปั้นยัดปากมันสักครั้งจริงๆ

 

                ไอ้เด็กลิงกัง!

 

          “จะนอนแล้วปวดหัวไปไหนก็ไปเลยไป!” ผมโวยวายกลบเกลื่อน รีบถลาลงนอนห่มผ้าคลุมหัวหลบหนีจากไอ้ตัวกวนที่ส่งเสียงหัวเราะร่วนตามหลังมา

 

                “ส่งแชทไปบอกพ่อให้ยินดีดีกว่า ^^

 

                “ย๊าห์อยากให้พ่อช็อคตายรึไง!

 

                เอาเข้าจริงๆ ผมว่าพ่อคงจะตกใจไม่น้อย ที่ลูกอดีตแฟนมาเป็นแฟนของลูกชายตัวเองอย่างนี้

 

         หืม? อ้อ..

                ฟังไม่ผิดหรอก.. อดีตแฟน..

 

                เพราะแม่ผมเสียแล้วล่ะ

 

..ไม่ซีหรอกครับ ผมทำใจได้นานแล้ว

 

 

                ติ้ง!

 

        “ผมตั้งสเตตัสร่วมแล้วนะเสียงมันดังใกล้เหนือๆหัวผม แหงสิ ก็มันลงมานอนกอดผมที่คลุมโปงอยู่แล้วนี่ แถมมือมันแม่ง..

 

                “หยุดลูบดิ๊ กูป่วยอยู่นะ!

 

                “เมื่อคืนป่วยยังทำได้เลย

 

                ผมชักไม่แน่ใจแล้วสิ..ว่ามันเป็นเด็กจิตใจดีรึเปล่า

 

 

                END


                   To. พี่หอย :  อ้าวหอยย..  ด้วยรักและคิดถึงคนอ่านที่คงเหลือเพียงคนเดียวของไรท์ <3 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #51 SeowooPark (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 07:20
    เด็กคือร้ายยยยย
    #51
    0
  2. #41 พี่หอย เอ็มเจ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 10:50
    5555555 ตื่นมาได้อ่านอะไรแบบนี้ นี่ดีจริงๆ ยังคงรออ่านต่อไปเรื่อยๆนะคะ 555555
    #41
    0