[FIC Astro] SHY MAN Sanha x MJ

ตอนที่ 18 : Bro! Ep.0

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 222
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    4 ม.ค. 62







ไม่มีเวลาอ้อยอิ่งแล้วกับไอ้ลิงกังด้านหลัง ผมพรู่ลงหายใจโยนมันลงพื้นเตียงอย่างไม่เบามือนัก ให้สาสมกับน้ำหนักตัวของมันนั่น พอเสร็จจากนั้นก็จัดแจงท่าทางให้คนบนเตียงนอนดีๆก่อนจะละออกมาห้องน้ำเพื่อล้างเนื้อล้างตัว

 

                ในยามตีหนึ่งเศษ..

                หลังจากจบภารกิจ นำพาลิงยักษ์กลับบ้านโดยสวัสดิ์ภาพ

 

                ลิงที่ว่านี่คือน้องผมเองครับ มันชื่อซานฮา ยุน ความจริงมันก็ไม่ใช่น้องแท้ๆหรอก แค่พ่อแม่พวกเราสองคนดันมาแต่งงานกันตามฉบับเลยต้องผูกมิตรรักใคร่ มีอะไรช่วงเหลือจุนเจือ

 

                และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ผมต้องออกมารับไอ้เด็กชอบเที่ยวหลังจากห่างเหินมาเกือบปีกว่าได้ เมื่อคืนวานโดนปลุกโดยเสียงโทรศัพท์แผดลั่นปานแผ่นดินไหว

 

 ตอนเที่ยงคืนซานฮาโทรมาหาร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวรใส่ผมบอกแฟนสาวสุดที่รักทิ้งไป เล่นเอาผมต้องลุกพรวดมานั่งกุมขมับปลอบมันอยู่เกือบสามชั่วโมงเต็ม ไอ้เด็กขี้แยถึงได้ยอมรามือวางสาย

 

                ผมกับซานฮาสนิทกันมาก มีอะไรคอยบอกคอยเล่ากันตลอด ไม่มีหรอกไอ้โมเม้นท์ประทุษร้ายเพราะความเป็นลูกพ่อเลี้ยงแม่เลี้ยง อีกอย่างซานฮาก็น่ารัก เป็นเด็กอัธยาศัยดี ถึงช่วงหลังมานี้ตั้งแต่ขึ้นมหาลัยและผมได้งานทำจนต้องแยกย้ายกันไปคนละฟากมันจะเปลี่ยนแปลงไปเยอะก็เถอะ

 

                แต่ในสายตาผม ซานฮาก็ยังเป็นเด็กน้อยม.ต้นจอมเอ๋ออยู่วันยังค่ำ

 

                เหมือนเมื่อห้าปีก่อนที่เจอกันครั้งแรก

 

 

                “อึก..งืม..จู่ๆซานฮาก็ส่งเสียงอึมอือเหมือนว่าจะรู้สึกตัวระหว่างผมกำลังถอดรองเท้าผ้าใบกับถุงเท้าเหม็นเน่าของมันออกให้ ไอ้เด็กลิงพลิกตัวไปมาเล็กน้อยสักพักก็ปรือตาขึ้นมากระพริบตาปริบๆ มองมาทางผมที่นั่งอยู่ตรงปลายเตียง

 

                “ไง เป็นไงบ้าง ไอ้เด็กคอแข็งอดแซะกับความภาคภูมิของมันไม่ได้ ซานฮาเคยโม้หนักกับผมตั้งแต่ต้นปีก่อนว่ามันคอแข็งนักหนา กินเบียร์สิบลังก็ยังอยู่ไหว แล้วดูสภาพตอนนี้ซิ..

 

                “พี่...ฮึก..โซมี...

 

                รู้เลยว่ายังเมาอยู่ ดวงตากลมนั่นคลอน้ำตารื้นออกมาเรื่อยๆจนเริ่มไหลเป็นทาง ใบหน้าใสสะอ้านติดไรหนวดเล็กน้อยจากการละเลยบิดเบะคล้ายหมาหน้าย่น

 

                ผมส่ายหน้าหน่ายด้วยความสงสาร เดาได้เลยว่าสาเหตุที่ทำให้มันกินหนักจนเมาได้แบบนี้คงไม่แคล้วว่าชอกช้ำใจจนขาดสติ

 

                “ก็แค่ผู้หญิงคนเดียว ไม่ตายก็หาใหม่ได้น่า เหมือนว่าประโยคของผมจะไปสะกิดจี้แผลใจมันเข้า ซานฮาลุกพรวดขึ้นนั่งตรง เพียงเสี้ยววิที่ผมกำลังประมวลผลว่ามันต้องการอะไร มือหนาก็ส่งมาคว้าเข้าข้อแขนแล้วดึงผมจนถลาหน้ากระแทกอกหนาเต็มๆ

 

           พลั่ก!

 

                “โอ้ย เชี่ยจมูกกู...ผมสบถค่อย ผละออกมายกมือลูบปอยๆตรงปลายจมูก ไอ้เด็กลิงกังตัวต้นเหตุยิ้มกริ่มใส่ เห็นแล้วโมโหอยากกระแทกหมัดลงเรียวปากแดงฉ่ำของมันเสียไม่ได้ แต่แล้วสถานการณ์กลับตรงกันข้ามกับความคิดเมื่อซานฮาโน้มเข้าจรดริมฝีปาก

 

กับปากผม!

 

                “อื้อ! ไอ้อานอา!ซานฮาบดปากลงมาอย่างหนักหน่วง ซ้ำยังรวบแขนเข้าเอวแล้วดึงตัวผมจนแนบชิดกับมัน ผมพยายามดิ้นขัดขืนทั้งใช้มือทุบตีอย่างไม่ออมแรง

 

                มันไม่ไหวติงเลยสักนิด แถมรสจูบกำลังทำให้ผมรู้สึกเคลิ้มเข้าให้ ความวูบวาบกระพือตามมา รู้สึกมวนๆตรงท้องน้อยอย่างบอกไม่ถูก หากแต่ตอนซานฮาผละปากออกผมยังพอมีสติบ้าง เลยฮึบแรงผลักไหล่มันพร้อมกับตั้งท่าจะกระโจนลงเตียงทันที

 

                แต่ไม่ทันแฮะ

 

          ฟุบ!

 

                ผมโดยรวบเข้าเอวอีกครั้ง พร้อมถูกเหวี่ยงให้นอนหลังแนบกับพื้นเตียง ซานฮารีบรุดตามมาขึ้นคร่อม สายตาอย่างกะหมาป่ากำลังตะครุบเหยื่อทำให้ผมรู้ได้ว่าตอนนี้

 

                ไม่ปลอดภัย..

 

                “ไอ้เหี้ยซาน กูเองพี่มึงไงมึงมีสติป้ะเนี้ย จะทำไรวะ!ผมแหกปากร้องรัวออกมาไม่หยุด พยายามดิ้นเร้าขาเตะปัดป่ายไปทั่ว แต่เพราะซานฮากำลังนั่งทับลงต้นขาทั้งสองข้างของผม ซ้ำกักกันข้อมือผมให้ไม่ให้เคลื่อนไหวไปไหนได้ แรงมหาศาลของมันกดทับจนผมรู้สึกเจ็บไปทั่วแขนขา จังหวะนั้นไอ้เด็กไร้สติก็โน้มลงจูบผมอีกครั้ง

 

                สัสซาน!

 

                “อื้อ..ไอ้ซานนน....อัดดด...อูเองงงง...

 

                จะร้องห้ามดีดดิ้นแค่ไหนคนบนร่างก็ดูไม่สนใจสักนิด ผมเริ่มรู้สึกหายใจไม่ออก เรี่ยวแรงหดหายไปหมด ซานฮาปล่อยมือข้างหนึ่งแล้วสอดเข้าเสื้อยืดชุดนอนไล้ไปตามตัวผม ทั้งที่มือเป็นอิสระแต่ผมกลับเผลอไผลนอนแน่นิ่งรับสัมผัส ไม่ขัดขืนเหมือนตอนแรก

 

                “อือ..ซานฮา..กูพี่จุนไง..อะ...ปากก็บอกเรียกสติ แต่ร่างกายเจ้ากรรมตอบรับทุกสัมผัสไวเหนือแสง ไม่ว่ามือหรือปากร้อนๆจะพาดผ่านตรงไหน ผมก็พลิกขยับให้มันเล่นกับส่วนนั้นได้ง่ายยิ่งขึ้น

 

                ความจริงคือตอนนี้ผมอยาก

                ความจริงยิ่งกว่าคือซานฮากำลังเมา...

                ความจริงที่สุดแล้ว...ผมไม่ได้คิดกับมันแค่น้อง

 

                “โซมี..อย่างกะมีสายฟ้าฟาดลง สติฟื้นคืนชีพทันทีที่ได้ยินมันเอื้อนเอ่ยชื่อของคนรัก ผมแน่นิ่งไปชั่วขณะ จุกหน่วงตรงอกหลงลืมอาการหวิวเมื่อครู่เสียสิ้น

 

                ซานฮาคิดว่าผมคือแฟนมัน

 

-ผมกำลังคิดอกุศลกับน้องตัวเอง

 

                “ซานฮา..เดี๋ยว...ยังไม่ทันได้ดีดตัวออกจากวังวนซึมเศร้า ไอ้เด็กลิงกังขบกัดลงหน้าท้องผม ถดตัวลงพร้อมเลื่อนหน้าเข้าใกล้บางอย่างที่ตุงอยู่ภายใต้กางเกงวอร์ม

 

                “ขอนะ..

 

                “ไม่ๆ มึง โซมีไม่มีช้างไอ้สัส..อื้อ!  

 

มันจะคิดได้กับคำและสิ่งที่กำลังอมไว้คาปากมั้ยเนี่ย แฟนสาวมึงมีแท่งยาวๆให้ดูดเล่นรึไงวะ สติเอ้ย ถึงจะไม่มีก็ควรจะเอะใจหน่อยสิสัสเอ้ย!

 

                อื้อ...ซาน..กู..มยอ..ง..จุน...ถึงขนาดนี้ผมก็ยังร้องบอกอยู่ ส่วนมือเอื้อมไปจิกหัวซานฮาด้วยความเสียวซ่าน สมกับเป็นน้องชายต่างสายเลือดผู้ทำให้ผมภูมิใจเสมอ ไม่ว่าเรื่องไหนๆ มันก็เก่ง

 

                ไม่ใช่สิวะกูควรต่อต้านสิเว้ย!

 

          อือ...อึก..

 

                ไม่ไหว...ตัวเกร็งไปหมดแล้ว ความคิดตีรวนในหัวมั่วซั่ว ผมควรจะต้องหยุดสถานการณ์ตอนนี้

 

แต่ว่า..

.

.

.

                รู้สึกดีชะมัด

                TEC.

 

B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #49 SeowooPark (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 07:01
    แค่เปิดเรื่องก็อรุ่มแร้ว
    #49
    0
  2. #39 พี่หอย เอ็มเจ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 17:52
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด ชอบบบบแงงงงง มาต่อไวๆน้าาาา ดีจายยยยย
    #39
    0