[FIC Astro] SHY MAN Sanha x MJ

ตอนที่ 17 : [SF] ดักทาง (4) END #SANM

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 254
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    16 ต.ค. 61


[SF] 

ดักทาง  (4)

 END 

#SANM 






และมันคือวันใหม่ วันใหม่แห่งความชิบหาย!!

 

 

                พ่อแห่งเจ้าอุตรดิตถ์ แม่แห่งเจ้าพระยาน่านกลางมหานคร บอกฉันที ฉันควรทำอย่างรั๊ยย ฮือออออ...

 

                สภาพตอนนี้คือแบบว่า เสื้อผ้าครบชุด สะอาดสะอ้านสบายเนื้อสบายตัว เพียงแต่ไอ้อาการเจ็บๆตรงตูดกับความทรงจำแสนหวาน?ที่แล่นพล่านอยู่ในหัวจนปรอทความเขินอายส่งผ่านหัวใจรัวตุบๆ เลือดภายในกายพุ่งซ่านแตกโบ้มใส่หน้าเป็นเรเร้ด เดธธ (ซึ่งจะคล้ายๆกับโกโก้ครั้นซ์) เอาจริงๆนี่อีกหน่อยคิม มยองจุนก็คิดว่าตัวเองใกล้เดธเพราะเกิดช็อกตายกับความกล้าหน้าด้าน ไร้ยางอาย ใจง่าย หน้าหมา มั่ว สำส่อน โง่เง่า เฉาช้ำ กระดังบ๊วกก...ลวกป...

 

                ป๊อก...ชิบหาย

 

                เสียงคนกำลังเดินเข้ามา

 

                วินาทีนี้มยองจุนคิดได้อย่างเดียวว่าต้องแกล้งหลับเท่านั้น หลับไว้ดีที่สุด จะให้มาป๊ะหน้าไอ้ยุน ซานฮาผู้ตกเป็นผัวเขาเมื่อคืนในตอนนี้ไม่ได้!

 

                ฟุบ!

 

                “ครอกกก....ฟี้...Zzz…

 

                “หึหึ...ขี้เซาจังนะหมาน้อย...เสียงทุ้มต่ำพึมพำงุ้งงิ้งอยู่ใกล้ๆก่อนที่มยองจุนจะรู้สึกได้ว่ามีอย่างกำลังเคลื่อนที่ขึ้นเตียงเข้าหาตนเรื่อย มือหนาวางแหมะลงหน้าผากลากไล้สู่สองแก้มฝาดที่ขึ้นสีแดงระเรื่อก่อนจะใช้นิ้วโป้งเกลี่ยเบาๆด้วยความเอ็นดู มยองจุนหลับตาปี๋อยากจะกลืนน้ำลายคลายกังวลก็ไม่กล้า กลัวไอ้หน้าหล่อผู้กลายเป็นผัว (ย้ำจังวุ้ย) จะรู้ตัวว่าเขาไม่ได้หลับ นิ้วโป้งที่วางแหมะบนแก้มยังคงเกลี่ยไปมาไม่ยอมหยุดก่อนจะรับรู้ถึงอีกหนึ่งสิ่งที่ประทับลงกลางหน้าผาก ปลายจมูก แก้มสองข้าง คาง และจบลงด้วยริมฝีปาก

 

                จูบ...

 

                ไม่สิ..

ต้องจุ้บป้ะวะ?

 

                “ตื่นได้แล้วครับมยองจุน..ลุกมากินข้าวกินยาแก้ปวดเร็ว...

 

โอ้โห ความละมุนนี หัวใจนี่สั่นราวสามสิบแปดจุดแปดๆๆๆๆๆล้านริกเตอร์ เอากันครั้งเดียวจำเป็นต้องทำเหมือนเขาเป็นคนที่มันสุดรักสุดแสนเสน่ห์หามาตั้งแต่ชาติปางก่อนแบบนี้มั้ยวะ แล้วมือนี่จะลูบหัวเขาทำไมนักหนา อย่างงี้ใครมันจะตื่นให้ล่ะโว้ยยย!!

 

                “จุนงี่ครับ...ตื่นเร็ว...ไม่ตื่นผมจะทำโทษเด็กขี้เซานะ...

 

                ทำไรอ่ะ อยากรู้จุงเบยย...

                แกล้งหลับอีกหน่อยได้ป้ะวะ

                แต่เดี๋ยวๆ...แล้วไมกูคิดได้แรดสัสงี้วะเนี้ย!

 

                “...อึก...

                “หืม...?...”

                “อึก...อีกสักอึกละน้ำลาย จะท่วมปากตายเพราะความประหม่าอยู่แล้ว

                “มยองจุนตื่นแล้วนี่...

 

                “ยังไม่ตื่น...มยองจุนสวนบอกทั้งที่หลับตา แอบคิดเสียในใจว่าคนบ้าที่ไหนยังไม่ตื่นแล้วตอบได้วะ ไอ้จุนเชี่ยยยย!! (เกรี้ยวกราดให้สุด แล้วหยุดที่เพี้ยนหลุดโลก)

 

                เออเขามันเพี้ยนไปแล้ววว

 

                “เหรอ...งั้นลักหลับดีมั้ยน้า...

 

                ดีเลย เอาเลย เชิญเลย

                เห้ย..!

 

                “ไม่โอ้ย!!” ร่างบางผุดลุกนั่งด้วยความลืมตัว ใบหน้าแมวตกใจเหยเกในวินาทีถัดมา ตามด้วยการสะดุ้งสุดฤทธิ์เมื่ออีกคนโถมตัวเข้าหาพร้อมกับรวบเขาเข้าไปกอด

 

                “เจ็บมากมั้ย..อย่าทำแบบนี้สิครับ...อีกครั้งหนึ่งกับความละมุน ตามด้วยฝ่ามือหนาเจ้าประจำลูบลงกลุ่มผมนุ่ม มยองจุนตัวแข็งทื่อเม้มปากแน่น เสียงเพลงเมฆหลาล่อแก้วดังว่อนในหัว

 

                เคยฟังมั้ย..

                อ๋อไม่..

                เดี๋ยวร้องให้ฟังพอซิมเปิ้ลๆ

                เมฆหลามาล่อแก้ววว รามสูรเห็นแล้วขว้างขวานออกไป...

 

                นี่คือซิมเปิ้ลนะ

แต่ท่อนที่เขาคิดน่ะมันท่อนนี้

 

หัวใจมันเต้นตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก เหมือนฟ้าแลบแปล๊บ แลบแปล๊บ...- พอ!

 

ขอบคุณทุกคนที่รับฟังคนบ้าจบถึงตอนนี้

 

อิเหี้ยย ได้แต่ร้องว่า อิเหี้ยยย!!

 

ทำยังไงดี

 

เออ นี่ไง ทำอย่างนี้แหละ ซุกหัวใส่ไหล่กว้างๆแม่มเลย แล้วตัวหอมจังนะไอ้หน้าหล่อนี่ เคลิ้มละเนี่ย คิดถึงเมื่อคืนแล้วก็เคลิ้ม อยาก...

 

เกิดมาเกือบยี่สิบปีพึ่งเคยเข้าใจความหมายของคำว่า

 

ติดใจตั้งแต่ครั้งแรก...

 

หืม...เป็นอะไรครับ...ซุกเชียว..

อื้อ..” แล้วกูเป็นไรวะเนี่ย ร้องอื้อๆหาพระแสงหยัง?

ฮ่ะๆ..งอแงอะไรครับ..ไหนบอกตะนาหน่อย...

 

ไหนบอกตะนาหน่อย…’

เอ้ววว..

แล้วอะไรคือการผละออกแล้วเอามือประคองหน้าเขาไว้ทั้งยื่นหน้าตัวเองมาใกล้จนจมูกชิด

หยุดเลยย เดี๋ยวพิจุนท๊นนนไม่หว๊ายยย

 

“...”

 

ไงครับ..อยากได้อะไร หรือไม่สบายเนื้อสบายตัวรึเปล่าซานฮาส่งสายตาห่วงหามาให้ รู้สึกได้ถึงมือของมันที่ลูบลงหัวเขาอีกแล้ว ถ้าเป็นคนอื่นมยองจุนคงจะถีบยอดหน้าสั่งสอน ข้อหามาเล่นหัวหยามเหยียดชายแมนศรีจำเริญสะเทินฟ้าสะท้านมอ? แต่พอเป็นคนตรงหน้าแล้วมยองจุนทำอะไรไม่ออก เรียกได้ว่าหัวใจและร่างกายละลายยวบยาบตั้งแต่เจอเส้นผมชี้เด่ของมันโผล่แว้บเข้าตาแล้ว

 

ว่าแต่คนปกติเขาต้องมองหน้ากันก่อนป้ะวะ

เอาเถอะ...

เมื่อกี้ตอนเด้งตัวขึ้นเขามองเล็บตีนมันก่อนเลย

 คงแล้วแต่คนล่ะมั้ง

 

จุนงี่..พูดหน่อยสิ..คราวนี้มาทำเสียงดุต่ำ ซานฮาส่อแววตาไม่พอใจใส่เจ้าแมวน้อยที่ทำตัวเป็นคนใบ้ เด้งตัวออกมากอดอกมองอีกฝ่ายนิ่ง

 

จ..จะให้..พ..พูดไร..ล่ะ...ก...กู...ม..ไม่...รู้...จ..จะพูด...อะ..ร..ไรยินดีด้วยครับ คุณคิม มยองจุน ตอนนี้อายุครบยี่สิบปี และคุณได้เป็นหนึ่งในคนติดอ่างที่ยืนอยู่บนพื้นโลกกลมๆใบนี้

 

จุ้บ!

!!!

 

สัส! ทำไรของมึ๊งงง

 

ท..ทำไรเนี้ย!!

จูบไงครับ

 

เออกูรู๊!!

 

“...”

มากินข้าวก่อนมา..แล้วเดี๋ยวผมเตรียมเสื้อผ้าให้จะได้อาบน้ำทายา..

“....”

มยองจุน?..”

 

 

จู่ๆ มยองจุนก็พึ่งนึกขึ้นมาได้เสียอย่างนั้น

ยุน ซานฮาเป็นเพลย์บอย

เป็นคนที่มีเซ็กซ์กับคนไปทั่ว

แล้วทุกคนก็ล้วนแต่สวยๆน่ารักๆกันทั้งนั้น

 

                แล้วที่มันทำอยู่ตอนนี้...

               

                “ป...ปกติมึง...ดูแลดีแบบนี้ทุกคนเลยเหรอร่างบางหายประหม่าฉับพลัน ดวงหน้าหม่นเศร้าลงอย่างใจฝ่อ

 

                “ครับ? ดูแลดีแบบนี้?”

                “ก็...กลับคู่นอนมึง..ไง

                “...”

 

                คนตัวสูงนิ่งเงียบ ไม่หือไม่อือไม่พูดไม่จาไม่คะไม่ขา ไม่ทำห่าไรสักอย่างแม้กระทั่งกระพริบตา เล่นเอามยองจุนอารมณ์ดิ่งฮวบฮาบ อะดรีนาลีนหลั่งย้อนกลับเข้าสู่ตับไตอะไมบา? หมดแล้วความรู้สึกเคอะเขิน ม้วนม้วย เหลือเพียงความซึมที่เข้ามาทดแทน

 

                ใจง่ายไง

                ได้เขาครั้งเดียวก็อยากได้อีกเรื่อยๆ

                ชอบ..

                สัมผัสของซานฮา..

                คำพูดหวานๆของซานฮา..

                แววตาหยดย้อยของซานฮา..

                กอดอุ่นๆ กลิ่นตัวหอมๆ ทุกสิ่งอย่างของซานฮา

 

                หลงใหล..

                กิเลสแท้พ่อยอดประทุม (- -)

 

                “..ฮึก..

                “เฮ้ย!...มยองจุน...ร้องไหทำไมครับ...คนตัวสูงรีบรุดกรู่เข้าหา ปัดสายธารที่ไหลย้อยลงจากดวงตาสีอ่อน

 

                “ไม่รู้...ฮึก...กูไม่รู้...ฮึก...กู..กูแม่ง..ใจง่ายว่ะ...ฮ..ทั้งที่พึ่งเลิกกับซูริน..ฮ..ฮึก...ฮือ..ฮึก..มยองจุนพร่ำร้องออกมาทั้งน้ำตา ปากเบ้เบี้ยวดูน่าสงสารสำหรับคนที่ได้เห็นมันอยู่ตอนนี้ ก็ดูเขาซะสิ อ่อนระทวยต่อหน้ามันทุกทีเลย ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็แพ้

 

                หนึ่งในเทพทั้งห้าของมอพีดี

                สมแล้วที่มันได้ตำแหน่งนั้น

                ส่วนมยองจุนก็แค่แกะตัวกระจ้อยที่ลุ่มหลงกับความงามของเทพ

                สุดท้ายก็ซูบตายเพราะเอาแต่เฝ้ามองมันแล้วไม่ทำมาหากิน

 

                นี่ซึ้งอยู่นะ ไม่ตลก

                โปรดเข้าใจบทดราม่าที่เขาเปรียบเปรยด้วย

 

                “โอ๋ๆ...จุนงี่ไม่ใจง่ายเลยครับ..ไม่เลย..คนอื่นๆเขาก็เป็นแบบนี้กันทั้งนั้นแหละซานฮาเอ่ยบอกคีบนิ้วบีบจมูกรั้นด้วยความหมั่นเขี้ยว คนตัวสูงไม่ได้โกหกเรื่องนี้เลยสักนิด ใครๆที่เข้าใกล้เขาล้วนลุ่มหลงกันทั้งนั้น แต่ก็ไม่มีใครมาร้องไห้งอแงเพราะอาการเหมือนมยองจุนหรอกนะ

                น่าเอ็นดูซะจริง...เจ้าแมวน้อย..

               

                “กูง่ายอ่ะ...กูไม่พระเอกเลย...ฮืออ...กูอยากเป็นพระเอกอ่ะ..ไม่ใช่ตัวประกอบโง่ๆ...ฮึก...แต่ความคิดกูแม่ง..

 

                “มยองจุนเป็นพระเอกของผมนะครับ...เป็นเมียผมด้วย..” ว่าไปพลางฉุดแขนมยองจุนให้โน้มตัวเข้าหาแล้วเขยิบขาพร้อมยกสะโพกมยองจุนขึ้นนั่งตัก

 

                “ห้ะ..ร่างบางไม่ขัดขืนหรือดิ้นรนสักนิด ทำเพียงแค่มองหน้าคนตัวสูงที่ตอนนี้อยู่เบื้องต่ำกว่าเล็กน้อยด้วยความไม่เข้าใจ

 

                “งงอะไร..ผมบอกว่ามยองจุนเป็นพระเอกผมไง...แล้วก็เป็นเมียผมด้วย..

 

                “...”

                “มยองจุนผู้น่ารักที่สุดในโลกเป็นของผม..ซานฮาว่า ยืดปากขึ้นจูบแมวน้อยก่อนจะผละไปยิ้มบางให้

 

                “จริงหรอ...

                “ไม่จริงมั้ง ตามจีบตั้งเป็นอาทิตย์ ปกติผมไม่จีบใครนานขนาดนี้นะ..

 

                โห่...ไอ้คนหล่อ

                อาทิตย์เดียวนี่คือนาน..

                ยอมก็ได้..

                เพราะมึงหล่อจริง..

 

                “...”

 

                “มากินข้าวกันก่อนมา..แล้วเดี๋ยวไปอาบน้ำ...เพราะเห็นว่ามยองจุนไม่พูดอะไรคนตัวสูงจึงรีบตัดบทจบ กะจะโน้มตัวไปหยิบถ้วยโจ๊กที่ตนวางไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียง แต่ขณะที่กำลังเอี้ยวตัวอยู่ จู่ๆพ่อแมวน้อยเซื่องซึมก็บดสะโพกลงตักเขาซะหนัก

 

                “...ซี้ด...จ..จุนงี่!?”

 

                เจ้าแมวตัวจ้อยมองกลับตาแป๋ว สะโพกยังคงกดแน่นลงถี่เรื่อยๆไม่หยุด

 

                “มยองจุน...เล่นอะไรครับ!

                “เมื่อคืนจำอะไรไม่ค่อยได้เลยว่ะ...ช่วยรื้อฟื้นหน่อยดิ่...คนพูดประโยคเรียบเฉย หากสายตาบ้องแบ้วกระพริบปริบๆอ้อน

 

                เอาล่ะ..

                ถึงคราวซานฮาเป็นฝ่ายอ่อนยวบบ้าง

                บอกเลยว่าไม่ได้เตรียมใจ

                ไม่คิดว่าจัดครั้งเดียวจะทำให้คนเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ

 

                “ยั่วเก่งจังนะ หื้ม...

                “ถ้าเก่งก็เล่นกับกูดิ่...

                “เจ็บตูดหนักกว่าเดิมมาโทษผมไม่ได้นะ

                “ขอเจ็บจนขาดใจตายไปเลย..

               

                ใช่แล้วล่ะ!

                มยองจุนงี่มันเป็นคนเพี้ยน และที่สำคัญ

                แรดหนักมาก!

               .

                .

                .



                ‘SEE YA!!' ^^

 

         END.

B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #64 พี่หอย เอ็มเจ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 00:46
    วนกลับมาอ่านรอบที่ 123456789 รอบ ชอบเหมือนเดิม อรั้ย
    #64
    0
  2. #54 Mabel (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:17

    ตังเองง เค้าหาลิ้งเอ็นซีไม่เจอ ถ้าเป็นงูนี่คงฉกแล้วอยู่ตรงไหนงะ

    #54
    1
    • #54-1 THUMPING(จากตอนที่ 17)
      3 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:21
      หาเจอรึยังครับ ลองเสิร์ช Thumping Trace ในเฟสดูนะครับ
      #54-1
  3. #48 SeowooPark (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 06:54
    กี๊ดดดดดดดด น้อง!! คือแบบจะอ้อยเผ็ชขนาดนี้ก็ได้หรอคะลูก
    #48
    0
  4. #37 พี่หอย เอ็มเจ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 11:45
    โอ๊ยยยยยยยยยย พี่มยองจุนนนนนน อร้ายยยยยยยยยยยย ขอNCต่อสักยกได้มั้ยคะไรท์ ฮ่าาาาาาา //โดนถีบ ชอบมากกกกกกกกกก เรื่องหลักก็ดีเรื่องย่อยก็ดี NCก็เริ่ดดดดดด เดอะเบสท์ฟิคของซานเอ็มเลยคร้าาาาาาา
    #37
    0