[FIC Astro] SHY MAN Sanha x MJ

ตอนที่ 15 : [SF] ดักทาง (3) #SANM

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 263
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    15 ต.ค. 61


[SF]

 ดักทาง (3) 

#SANM





                      ยี่สิบนาทีแห่งความยุ่งเหยิง ทั้งโทสะเป็นฟืนไฟไหนจะกิริยาชวนปวดหัวของคนตาเชื่อมบนเบาะข้างคนขับ ยุน ซานฮาพรู่ลมหายใจหนักหักตัวบังคับรถเลี้ยวจอดตรงลานจอดชั้นสิบสี่ของคอนโดหรู หันมองคนข้างตัวที่แผลงฤทธิ์ใส่ราวสามสิบนาทีก่อน ใบหน้าแดงก่ำจากฤทธิ์แอลกอฮอล์แต่งแต้มตอหนวดสั้นประปราย เปลือกตาคู่สวยปิดสนิทพริ้มตัดขาดกับโลกภายนอก พอมองอย่างนี้แล้วก็แค่ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง

 

 

                ก็ไม่ยักเข้าใจว่าทำไมถึงถูกอกถูกใจได้ขนาดนี้

 

 

                “หึ...

 

                มุมปากเหยียดขึ้นเล็กน้อย ยามเห็นปากแดงระเรื่อขยิบมุบมิบคล้ายกำลังบ่นอะไรสักอย่างในความฝัน ซานฮานั่งมองไปอีกสักพักก่อนจะเปิดประตูลงรถ เดินอ้อมมายังฝั่งประตูที่อีกฝ่ายนั่งหลับอยู่ การกระทำค่อยข้างเบาหวิวและเงียบเชียบ เช่นเดียวกับคนผู้กำลังถูกช้อนตัวที่ค่อนข้างจะบางเบาอย่างกะหอบนุ่น

 

 

                ติ้ง!

 

            เสียงลิฟท์ดังเมื่อถึงจุดหมาย ประตูเปิดอ้าเผยอีกหนึ่งชั้นประตูซึ่งต้องใช้การ์ดในกระเป๋ากางเกงเจ้าของแสกนก่อน ทุกอย่างเป็นไปด้วยความทุลักทุเล ขลาดกลัวว่าคนในอ้อมแขนจะรู้สึกตัวตื่น เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นมีหวังเจอความป่วนหนักเหมือนดังก่อนหน้านี้แน่

 

 

 

            22.20 น.

 

                “งือ...แขกผู้หลับใหลปรือตาตื่น กวาดมองไปรอบสถานที่อันไม่คุ้นชิน ร่างบางมึนงงค่อยๆลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะพบว่าตนเองได้มานอนอยู่บนเตียงสีขาวขนาดใหญ่ในห้องสีทึบ สังเกตดูอีกหน่อย ก็เหมือนว่าจะมีโซนทางด้านนอกเบื้องหลังประตูไม้บานเล็กที่ถูกแง้มไว้อยู่ พอหันมองทางด้านซ้ายจะเป็นผนังกระจกขนาดใหญ่ฉายวิวตัวเมืองข้างนอกให้เห็น

 

 

                และเงาสะท้อนในกระจก

 

 

                คิม มยองจุน ขมวดคิ้วมุ่น ก้มมองเสื้อผ้าซึ่งควรเป็นเสื้อฮู้ดตัวโคร่งสีเทากับกางเกงแสล็คดำ แต่ตอนนี้กับมีเสื้อเชิ้ตขาวมาแทนที่ มือขาวเอื้อมลูบหน้าโล่งโจ้งไร้เส้นขนสีเข้ม ชัดเจนว่ามันพึ่งถูกโกนออกไป

 

 

                แต่ใครทำ

 

                “ย๊าห์..จินจิน!...ไอ้หัวเขียวหวานไก่!...คนโวยวายรีบหยุดชะงักตรงหน้าประตู ยืนนิ่งประมวลผลอย่างสงสัยเพราะชายหนุ่มตัวสูงที่นั่งอยู่บนโซฟาไม่ใช่คนเดียวกับที่เขาพึ่งดวลโซจูกันไป

 

          ตื่นแล้วเหรอ...

 

                “เห้ย...มึง...ซะซานฮา...มาได้ไง

 

                “หืม?..มาได้ไงอะไรล่ะ..ก็นี่มันคอนโดผม...หนึ่งในเทพบุตรทั้งห้าของมหาลัยหัวเราะร่วน ลุกเดินจากโซฟามายังเจ้าตัวเล็กที่ดูจะงุนงงปนมึนอยู่

 

                “นายทำไรวะ...แล้วกูมาอยู่นี่ได้ไง..มยองจุนเดินถอยหลังหนี ถามออกอย่างกล้าๆกลัวๆ

 

                “ผมก็แค่...ไปรับคุณมาน่ะ...

 

         “....”

 

                “พอดีเพื่อนผมบอกว่าคุณจะโดนมอมเหล้าอยู่ที่ไหนสักแห่ง..ผมเลยไปช่วยไง

 

 

            มอมบ้ามอมบออะไร กูไปแดกเหล้ากับเพื่...- อ้ะ!คนตอบหงายหลังตึงลงกับพื้นเตียง ไม่รู้ตัวสักนิดว่าเดินมาจนชนขอบปลายเตียงตั้งแต่เมื่อไหร่ ใบหน้ารับรูปตื่นเล็กน้อยช่างคล้ายเจ้าแมวตัวจ้อยขี้ตกใจในสายตาคนมอง ซานฮายิ้มเยาะส่ายหัวกับความน่ารักที่ดูไม่เข้าท่ากับนิสัยห่ามๆ ขายาวสาวเท้าไปใกล้แล้วโน้มแขนกักตัวกึ่งคร่อมคนที่ยังง่วนกับความตกใจในภวังค์

 

          ท..ทำไรวะ...คนใต้ร่างถามเสียงสั่น สายตาลุกลี้ลุกลน

 

                “สร่างเมารึยัง...

 

                “....”

 

                “หื้ม..

 

 

                ตึกตัก..

 

                หล่อ... จนใจสั่น

                มยองจุนอดคิดแบบนี้ไม่ได้เลย

 

                ยิ่งตอนมือหนายกมาลูบหัวตนแผ่วเบา ตาคมจ้องลึกแสดงถึงความห่วงใยแบบนี้

                ยอมรับเลยว่าหลายวันที่มันตามตื้อแล้วหายตัวไปเขารู้สึกโหวงแปลกๆ

 

 

                “...”

                “ว่าไงครับ...

 

                “หาย..แล้ว...เสียงนุ่มพึมพำแผ่ว หลุบตาหนีคนตรงหน้า ลมหายใจอุ่นร้อนรดอยู่ไม่ไกลหน้าผากนักทำเอารู้สึกร้อนวูบวาบ สมองลืมคำถาม ความสงสัยก่อนหน้าไปหมดสิ้น ทั้งเรื่องเสื้อผ้า เรื่องหนวด หรือเรื่องที่ทำไมตนถึงมาอยู่ในคอนโดหลังนี้

 

                และจู่ๆ ความทรงจำเลือนๆก็ย้อนเข้ามาในหัว

 

            ทีละฉาก.. ละฉาก

 

                เริ่มด้วยตอนหนุ่มหัวเขียวมาประคอง ตัวเองลูบหน้าท้องลวนลามมัน

 

                ตัดมาที่ตอนหน้าฝังกับอกแกร่ง จมูกสูดดมน้ำหอมกลิ่นหรูอย่างตะกละตะกลาม

 

                ไม่ยอมหยุด...จนถึงบนรถ

 

                และ...แย่ล่ะ...

 

                “ชิบ...มยองจุนโผล่งลั่นเงยหน้ามองซานฮาฉับพลัน ใบหน้าเห่อร้อนจนขึ้นริ้วแดงด้วยความเขินอาย สมองนึกภาพตามถึงตอนนั้นซ้อนทับกับหน้าที่ลอยเด่นห่างกันไม่ถึงคืบ

 

                จูบ... มยองจุนจูบ...

 

                ไอ้คนที่เอากับแฟนเก่าตัวเอง

 

                “เป็นไรครับ..คนตัวสูงตกใจเล็กน้อย หากยังไม่ได้ละตัวออกแต่อย่างใด

 

                “กู..เอ่อ..จ...จู..บ..ประโยคตะกุกตะกักแผ่วถาม ตามด้วยนิ้วเรียวชี้ตรงริมฝีปากสีสดของอีกฝ่าย คนถูกถามยิ้มขึ้นกับความน่ารักโดยไม่รู้ตัวอีกครั้ง เลื่อนหน้าเข้าใกล้แนบปากลงกับเรียวนิ้วที่จ่ออยู่จนมยองจุนสะดุ้งรีบชักมือกลับ

 

                “จูบอะไร..

 

                

 

         หื้ม... เสียงทุ้มลึกครางย้ำ โน้มหน้าเข้าใกล้มากขึ้น

 

                “อ..ออกไป

 

                “ครับ ซานฮาขานรับ หากกายไม่ขยับเขยื้อนสักนิด ดวงตาคมจ้องมองลึกเข้าไปยังตาเจ้าแมวย้องแย้ง ที่ปากทำเป็นขับไล่แต่ก็ไม่ได้ขัดขืนจริงจัง

 

                ขี้อ่อย..

                โดยไม่ได้ตั้งใจ..

 

                นั่งล่ะ ..คิม มยองจุน

 

                “ครับก็ไปสิ...ยื่นหน้ามาทำห่าไร

 

                “อืมมม...

 

                จุ้บ!

 

          เห้ย!

 

                ฟุบ พรึ่บ!

 

            ยังไม่ทันได้หายตกใจดี คนโดนขโมยจูบก็ถูกดันไหล่ให้นอนราบลงกับพื้นเตียงพร้อมกันกับซานฮาก้าวเท้าขึ้นไปคร่อมบนร่าง ข้อมือขาวที่โดนรวบอยู่ถูกยกไปเหนือหัว จังหวะเดียวกับคนฉวยโอกาสก้มลงจมูกชิดกัน

 

                “ฮื่อ..!มยองจุนหลับตาปี๋ หมดคราบหมาจอมโหดทันใด หัวใจรัวระส่ำด้วยความตื่นเต้นปนกลัวหน่อยๆ สักพักก็ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอดังจากคนทางด้านบน

 

                “เมื่อกี้เพราะหนวดเลยจักจี้ไปหน่อย..ตอนนี้ไม่มีแล้ว..ต่อจากที่ค้างเลยมั้ย

 

                “ต่อไร..

 

                “ก็ที่ทำกันในรถไง..

 

                “...”

 

                “เงียบแบบนี้แปลว่าตกลงนะครับ..

 

                บนโลกนี้บางทีเรื่องบางเรื่องก็ไม่มีเหตุผลและงี่เง่าสิ้นดี

                แค่ได้ยินเสียงหอบกระเส่า กลิ่นไวน์อ่อนๆ ลมหายใจอุ่นร้อน

                ปนไปกับจินตนาการและความสงสัย

                ทำไมซูรินถึงอยากมีอะไรกับมันนะ?

                ทำไมสาวๆถึงได้ชอบถวายตัวให้มันนักนะ?

                แล้วถ้าเขา ลอง บ้าง มันจะรู้สึกดีแค่ไหนกันนะ?

 

                “อือ...

 

                แล้วตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เสื้อผ้าเขาหลุดออกมา

                แล้วทำไมเขาถึงครางฮือแถมยังรู้สึกวูบๆตรงท้อง

 

                “ง..อ..อื้อ

 

                CUT

TEC.

ไม่คิดว่าจะมีคนอ่านอยู่

ขอโทษที่ปล่อยให้รอนานนะคะ

เดี๋ยวคัทจะตามมาทีหลัง รอแป๊บนึง TOT

B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #53 Mabel (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:13

    โอ้มายก้อดดด นี่แหละที่รอคอยย แอบสงสารจินจินจริงๆคู่นี้ก็น่ารักอยู่น้าา แต่ไม่เป็นไรซานฮาหล่อมากก ให้อภัย

    #53
    0
  2. #36 พี่หอย เอ็มเจ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 11:13
    กรตก่ดนหหากรกคำ่กนกขมแแสกตตำ กรไนห่อนกำนมกกทกรี้ดดดดสดจำนกรดคดรพตกต
    #36
    0
  3. #31 Okashi Todome (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 20:54
    มายก้อดดดดด ขอบคุณที่มาต่อนะคะ ฮือออ รออ่านฉากคัทนะคะ--- ;////////////;)

    ปล.จริงๆก็อยากให้3p ซานจินเอ็ม นะ 👀✨✨✨
    #31
    0
  4. #30 HighFolk (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 20:52
    กี๊ดดดดดด วฟวหมแมกสสด ฮื่อออ ขอบคุณที่กลับมาต่อนะคะ แงงงงง้ 💕❤️💕

    อ่านไปแล้วเขินซานฮาแทนพิเอมเรย ฮือๆๆๆๆ รอฉากคั--- แค่ก! คุ้มค่าที่รอเลยค่ะ ;-;)​b
    #30
    0