[FIC Astro] SHY MAN Sanha x MJ

ตอนที่ 14 : [SF] ดักทาง (2) #SANM Ft.JINJIN & EUNWOO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 208
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    7 ก.ย. 61



[SF] ดักทาง (2) 


#SANM 


Ft.JINJIN & EUNWOO









 สองอาทิตย์ผ่านไป..

           

                “เอาลูกชิ้นปลามึงอ่ะ...

 

                “อือ...มยองจุนขานรับแผ่วยื่นมือรับถุงลูกชิ้นปลาที่วานเพื่อนรักซื้อมาให้ สภาพตอนนี้แทบไม่ต่างดังเก่าก่อน  เผลอๆหนวดเคราเฟิ้มมากกว่าปกติเสียอีก ทั้งยังต้องสวมเสื้อฮู้ดเก่าคร่ำครึกคลุมหมวกมิดชิด คอยหาที่หลบภัยจากแหล่งต่างตามซอกหลืบ ซึ่งล่าสุดคือดาดฟ้าของตึกสี่ที่ปิดร้างเนี่ยแหละ

 

                เพราะไอ้น้องแดฮวีนั่นแท้ๆเลย

 

                นี่ขนาดกลับมาบอยๆเถื่อนๆแล้วพวกผู้ชายในคณะยังไม่วายตามจีบกันให้ควัก แถมด้วยชื่อเสียงโด่งดังลงเพจมหาลัยเพราะไอ้นักข่าวหน้าละอ่อนที่ชื่ออ๋งๆอะไรสักอย่างแอบถ่ายภาพไปพาดข่าวไร้สาระกลายเป็นที่ฮือฮาอย่างกะเจอมนุษย์หมาป่ากลายร่างได้

 

                ชีวิตบัดซบ..

                เริ่มต้นเพราะความแค้น

                เขาถึงว่ากันว่า...การแก้แค้นไม่ใช่ทางออกของชีวิต

                การให้อภัยต่างหาก...

 

                หากแม้นว่าย้อนเวลาคืนได้

                หนู๊จะไม่ทำเลยยย ToT

 

          แล้วนี่มึงเลือกที่ฝึกงานรึยัง...มุนบินเปิดประเด็นอีกครั้งเมื่อเห็นเพื่อนตัวเล็กนั่งนิ่งเงียบเอาไม้จิ้มลูกชิ้นเข้าปากเนิบนาบอย่างเหม่อลอย

                “วันก่อน...

                “อืมว่า...

 

                “ที่ไม่ใช่วันนี้...” 

               ดวงตาเรียวติดกลมนิดหยียิ้มกระหยิ่ม ดูคล้ายคนเมากาวหน่อยในสายตาคนมอง แต่ก็เข้าใจมันอยู่หรอกนะ เล่นโดนก่อกวนทั้งกลายวันและกลายคืน ด้วยความที่ไอ้แห้งมยองจุนมันอยู่หอในด้วย ใครที่สืบเสาะจนเจอห้องพักมันก็มักจะไปป่วน แทบทุกคืนทั่วทั้งอาทิตย์ที่ผ่านมา

 

                เวทนายิ่งแท้...พ่อเป็ดปากอ้า?

          ดีๆ...วันก่อนไร...

 

                “อาจารย์ธงชัย..แกบอกมีบริษัทใหญ่ติดต่อมา...ชื่อโคตรไท๊ยไทย แต่เป็นคนเกาหลีขนานเทียม มิสเตอร์ธงชัย ทองก้อน ทองระทม? ถูกเอ่ยขึ้นในบทสนทนา เป็นที่รู้กับในหมู่นักศึกษาว่าแกคือตำนานของครูผู้หาบริษัทระดับบิ๊กใหญ่ให้เด็กได้ทดลองเรียนรู้งาน ใครที่ถูกแกเรียกไปร้อยทั้งร้อยตอนจบลงบรรจุเข้างานดีๆทั้งนั้น

 

                แต่ก็อย่างว่า..ต้องฝีมือขั้นเทพด้วยนะ

 

                อย่างเช่น นักศึกษาคิม มยองจุนดรีกรีช่างกล้องประกวดชนะเลิศอันดับหนึ่งหัวข้อความคิดสร้างสรรค์

                พอจะนึกภาพออกแล้วใช่มั้ยทำยัยอีซูรินถึงยอมคบกับผู้ชายซกมกอย่างเขา

 

                อิ_อิ

 

                “เห้ย ดีดิ่..บริษัทไรวะ...เพื่อนตัวสูงตาโตกว้างเทียบไข่ห่าน ตื่นเต้นกับความมีโชคของเพื่อนผู้อาภัพ (ด้านเมีย)

                YSH บริษัทเครือตระกูลไอ้เทพห่าซานฮานั่น

                “ชิบ...

 

                เอาล่ะทุกค๊นนน สงสัยใช่มั้ยทำไมมุนบินถึงหลุดหยาบ

 

                พวกคุณอาจนึกคิดได้ว่าแค่ปฏิเสธก็จบใช่ป้ะ 

               แต่ขึ้นชื่อว่าองค์กรใหญ่ระดับประเทศอย่าง YSH ถ้าไอ้นักศึกษาตัวแห้งแอบมีพุงย้อยๆเกิดบอกปัดไม่เอาขึ้นมา อย่าหวังเลยว่าจะมีองค์กรห่าทางไหนยอมรับมันเข้าทำงานได้ง่ายๆอีก ส่วนอีกมุมกลับได้ไปทำงานตรงนั้น แน่นอนว่ามันต้องเจอกับลูกชายประธานบริษัทซึ่งไอ้มยองจุนพยายามหลีกเลี่ยงตลอดทั้งอาทิตย์

 

                ยุน ซานฮา

                ศัตรูคู่แค้นที่คงมีแต่มยองจุนนี่ล่ะที่แค้น...

 

                “กูตายแน่มึง..ก็ว่าอยู่ทำไมหลังๆมันไม่มา...แถมยอมคืนกระเป๋ากูโดยดี...ไอ้บินน...บินจ๋า...ไปละสติสตางค์ เสียงแผ่วเบาเคล้าเสียงถอนหายใจ ยิ่งสภาพบนดาดฟ้าร้างๆนี่อีก ถ้ามีฝนครึ้มหรือเป็นตอนกลางคืนไอ้บินจ๋าของมยองจุนได้ขนลุกเกลียวกราวแน่

                “ไปดีมาดีมึง...บอกได้แค่นี้ ลาก่อนคนดี เราจะเป็นเพื่อนรักกันตลอดไป เสียงร่ำร้องในใจของไอ้มุนบินผู้นี้ ด้วยรักและสดุดี?

                “เหี้ยบิน..

         มึงได้ผัวแน่...ไอ้หอยจุนเอ้ย...

 

                ม่ายยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!

 

            .

            .

            .

            19.42 น.

 

                “ไอ้สัส!...จบเถอะ กูบอกแล้วไงว่าไม่!มยองจุนแหวลั่นถอดสายสะพายเป้บนบ่ามากำแน่น เตรียมพร้อมเผื่อคนตัวหนาพุ่งเข้ามาจะได้หวดให้หน้าแหกได้ทันการ

                “ไม่ใจนี่หว่า...กระจอก

 

                โอโห ไอ้จุนขึ้นเลย

 

                “มึงว่าไงนะ...ไอ้สัส...มึงสิกระจอก ตื้ออยู่ได้

                “ก็ไปกินสิ วัดกันไปเลย  ถ้ามึงชนะกูจะเลิกยุ่งกับมึงละจริงๆ...หนุ่มเขียวจี้ใจยิกๆยักคิ้วจึ๊กๆ ส่งยิ้มเย้ยหยันให้คนน่ารักที่กำลังอยู่ในคราบคนป่าหลงเมือง

                “ถ้ามึงใส่ยากูทำไง...มึงคงไม่ได้ใส่ยานอนหลับให้กูแดกหรอกนะ...เพราะข้อเสนอน่าสนใจจึงเยื้องถาม มยองจุนรู้สึกรำคาญเรื่องบ้าๆนี่เต็มทนแล้ว

                “กูก็ไม่ได้เหี้ยขนาดนั้นมั้ย...กูอยากสานสัมพันธ์ใสๆ

                ไม่เหี้ยห่าไรล่ะ วอแวไม่เลิกขนาดนี้

                “แล้ว..คือ ถ้ากูแพ้ มึงจะทำไงต่อ...

                “เอา...

                “ไอ้สัส!

                “เอาใจใส่ไง...ดูแลดีๆ ยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม ประคมประงมราวนางวังในเมืองหลวง..จนกว่ามึงจะเป็นแฟนกู

                “เบียร์ป้ะ..

                “อยากได้ไวน์เหรอ ได้นะ...

                “ไม่!ปฏิเสธทันควันทันที อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่ไวน์ ไม่งั้นไอ้มยองจุนคงเลื้อยแน่ๆ

                “โอเค๊...มาสิ...” 

               พัค จินจินยามไร้ลูกกระจอกตามหลังช่างดูแปลกตา จะว่าไปตั้งแต่วันนั้นที่มันลุ่มล่ามมยองจุน วันต่อมามันดันมาทำดีด้วย คอยตามตื้อขอเป็นแฟน โดยช่วงแรกๆก็มีไอ้เทพบุตรยุน ซานฮาร่วมแจมแข่งขันด้วย

 

                สองคนที่ดูจะเข้าถึงตัวคิม มยองจุนมากที่สุด

                และยังมีวิธีการจีบที่แปลกประหลาดที่สุด

                ไอ้มยองจุนนี่มันศูนย์ดึงดูดของแปลกจริงๆ

 

                - ร้านเหล้า

 

                “เห้ย! ไอ้สัสโชจูแหวสิพี่น้อง ไอ้โซจูนี่มันก็วอดก้าดีๆน่ะเอง มยองจุนไม่ถูกกับไวน์ ไม่อ้าววววว

                “ทำไมวะ..

                “เบียร์ไม่หรอก็ใช่ว่าจะกินไม่ได้ ปกติกินบ่อยอ่ะนะ เฉพาะเวลาอยากเมาดิ้น ทุกครั้งไอ้มุนบินคอยช่วยห้ามทัพจับกุมไว้ยามเริ่มเรื้อน แต่เพียงตอนนี้ไอ้หอยน้อยไม่มีเกราะคุ้มกันไงเพ่ ฤทธิ์แอลกอฮอล์ของเจ้าโซจูนี่พุ่งพล่านดีแท้กับตัวเขา

                “เบียร์มันของเด็กๆมั้ยมึง...จินจินช้อนตาคม ยกยิ้มมุมปากร้าย ภาพที่ฉายในหัวมยองจุนนี่เหมือนคนตรงข้ามโต๊ะเป็นปีศาจชัดๆ

                “มึงคอแข็งป้ะ...

                “ไม่เล้ยยย...

เสียงสูงนะไอ้สัส!

ห้ามทำไรกูนะ ถ้ากูเมา..ไม่งั้นกูโกรธ กูฆ่าตัวตายกลายเป็นผีมาหักคอมึงแน่...ดูเหมือนสั่งเสียไว้ เพราะจะเลิกคงเสียเชิงชายคล้ายคนปอดแหก มยองจุนรู้ตัวดีว่าตัวเองจะต้องเมา และตอนเมาจะต้องเลื้อย และพอเลื้อยไม่ว่าหญิงหรือชายก็จับมานัวเนียมั่วหมด

 

รอบที่ผ่านมาไว้ใจได้ เพราะถ้าเป็นผู้ชายพวกนั้นจะสวนหมัดกลับทันที

แต่กับไอ้เหี้ยหัวเขียวที่ประกาศปาวๆว่าจะเอาเขาเป็นเมียนี่สิ

 

          ไว้ใจได้ที่ไหน

 

                “ทำไมวะ...คนโดนสั่งตีหน้าซื่อปรือตาใสใส่ เริ่มคิดว่าทำถูกแล้วที่พาเจ้าเถื่อนน่ารักมาดวลโซจู

                “เออน่า...เอาเป็นว่านั่นล่ะ...ถ้ากูโดนทำอะไรกูจะฆ่ามึง

                มยองจุนทำขู่ยกกำปั้นชูสองข้าง การแข่งขันใครเมาก่อนแพ้เริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางความร้อนระอุของร้านข้างทางยามค่ำคืนที่ไม่มีลมไอพัดผ่านด้วยเป็นพื้นที่แถวชุกชุมกลางเมือง

 

                คนเยอะ... อากาศเป็นพิษ?

 

                1 1

                2 2

                3 3

                4- 4

                .

              .

                15 1/5..

 

                กึก!

          ไหวป้ะ...จินจินถามคนตรงหน้า หัวเราะออกมาค่อยๆเมื่อเห็นคนตาเยิ้มพยักหน้าหงึกหงัก ท่าทางน่ารักผิดสภาพกายสะกิดหัวใจเต้นประหลาด หึ...กูชนะแล้วนะ...กูจีบต่อได้น้า

                “ไม่!..อย่าชนะ..ห้ามชนะ..น้าร่างเล็กโวยวายดังลั่น เรียกสายตานับสิบของคนร้าน จินจิจนส่ายหัวหน่ายกวักมือเรียกป้าพนักงานมาเคลียร์ค่าใช้จ่าย ระหว่างนั้นก็ต้องเดินอ้อมไปประคองคนที่ทำท่าจะหงายหลังแหล่ไม่หงายหลังแหล่ พอจัดการเรื่องค่าเหล้าเสร็จจังหวะพอดีก็เกิดเมื่อคนเมาโน้มหัวเข้าซุกไหล่ มือที่ดูนุ่มนิ่มผิดวิสัยไล้ละเลงแถวหน้าท้องคนตัวหนา

 

                “ชิบ..นี่เหรอที่บอกกูว่าห้ามทำ?...” ความชักแจ้งบรรลุขึ้นทันตา มือหนาไขว่คว้ามือซุกซนให้หยุดนิ่ง ยุบหนอ พองหนอนะไอ้จินจินเอ้ย เดี๋ยวโดนมันเกลียดเข้านี่แย่เลย

                “งื้ออ..ปล่อย..จาลูบบ...

                “ไอ้สัส...ทำตัวน่าเอานะมึง...แล้วมาสั่งคนเหี้ยอย่ากูเนี้ยนะ...

                “ปล่อยเด้...

                มยอจุนไม่ฟังความ ขืนแรงมือหลุดจากพันธนาการขณะคนตัวหนาพยายามประคองออกจากร้าน คราวนี้จมูกรั้นเริ่มไม่อยู่นิ่งซุกไซร้ลงแถวต้นคอแกร่ง เสียงฟืดฟาดยามสูดดมแรงๆทำเอาคนถูกกระทำขนลูกซู่ซ่า

 

               “ย..ย๊าห์ มยองจุน...มึง...หนวดมึงทิ่มกูจั๊กจี้..คนถูกลวนลามกลั้นขำเบี่ยงหลบเจ้าหมีตัวนุ่มที่พยายามละลาบละล้วงร่างกายตน

               

               ถ้ายังซนอยู่อย่างนี้อย่างหาว่าไม่เตือนนะ ไอ้หน้าโฉดแสนน่ารัก!

 

หอมว่ะ..

แน่ะ..มาชมหมหอมอีก

ตั้งสติมึง..ไม่งั้นพรุ่งนี้ตื่นมาเจ็บตูดแล้วจะหนาว..จินจินพูดกลั้ว ข่มใจเลวๆที่พยายามปะทุอารมณ์บางอย่างออกมา ชอบจริงๆนะ

ชอบมันก่อนที่มันจะกลายเป็นมยองจุนแสนหวานวันนั้นอีก

 

เพราะอย่างงั้นถึงได้หาเรื่องแกล้งไม่หยุดไม่หย่อนไง

 

ปุ้ง..ปุ้ง...มีใครมาง่ะ..

หือ...

 

ผัวะ!

 

สถานการณ์อันแสนคุ้นเคย

 

คนเมาถูกดึงหลุดจากลำแขนแกร่งสู่ลำแขนวงใหม่ของคนมาแทรก กลิ่นน้ำหอมอ่อนคุ้นเคยทำมยองจุนเงยหน้ามองเจ้าของอกหนาตาแป๋ว คางแหลมๆ จมูกโตๆ ตาเฉี่ยวที่หลุบมองลงมา

 

  ชัดเลย (อีกแล้ว)

 ไอ้ยุน ซานฮา

 

เห้ย..ไรวะ..

ผมบอกว่าอย่ายุ่งกับคนของผมไงครับ..พัค จินจิน

หึ..ของใครกันแน่..มยองจุนตกลงเป็นแฟนกูแล้ว..เอาแฟนกูคืนมาไอ้สัส..จินจินสวนโกหกกลับไม่กลัวตาย ถึงจะสัมผัสได้ถึงแรงอำมหิตตงิดๆแผ่ซ่านจากร่างกายไอ้เทพหน้าหล่อก็เถอะ

ขอโทษที...แต่ต่อจากนี้มยองจุนคือเมียผม...

 

เห้ย ไอ้สัส...จะพามยองจุนไปไหน...ยังไม่ทันได้ยื่นมือไปจับไหล่กว้างซักหกสิบเซ็นจากระยะสายตาดี จู่ๆดันมีมือปริศนา(อีกแล้ว) พุ่งเข้าล็อกตัวหนุ่มผมแดงเอาไว้

 

ไรวะเนี้ย!

หยุดซะ..เลิกยุ่งกับคุณมยองจุน..ไม่งั้นอย่าหาว่าไม่เตือนสำเนียงแปร่งๆดังทางด้านหลังชายหนุ่มหัวเขียว ก่อนคนตัวหนาจะเอี้ยวหน้ากลับไปหาวงแขนที่ถูกคลุมด้วยเสื้อกันหนาวตัวโคร่ง

 

ห้ะ..มึงใครเนี่ย...

ลูกพี่ลูกน้องซานฮา

 

                เอิ่ม.. มึงตอบตรงๆไม่อ้อมค้อมไม่มีขู่เลยเหรอ ไอ้โย่ง

 

                “ชื่อไร..

                “จำเป็นต้องบอก

                “ปล่อยกู!! 

                “ไม่ได้ ซานฮาสั่งไว้...

 

                “ไอ้หน้าหวาน อยากโดยดีใช่มั้ย...ถึงจะโตกว่ากูก็ไม่สนนะ ปล่อยซะ

                “ไม่..

                “ได้!! มรึ๊งงง...

 

 

                ปั้ก.. !

 

               "อั้ก..คร่อกก"

                แรงสะเทือนจากหลังคอกระทบโสตประสาท ฉับพลันเปลือกตาสีมุกปิดลงอย่างรวดเร็ว เดือดร้อนคนที่อยู่ตรงหน้าต้องรับแรงน้ำหนักทั้งหมดเอาไว้ไม่ให้ไอ้คนตัวหนาล้มนอนลงข้างถนนซะก่อน

 

                “อึนอูไม่ผิดนะ...น้องหัวสีหญ้าแพรกจะทำร้ายผมก่อน..ผมแค่ป้องกันตัว

                เจ้าคนผู้นามว่าชา อึนอู ดรีกรีนักเทควันโดสายดำระดับชาติกล่าวพึมพำเบาๆ รอยยิ้มแหย่ผุดเผยกลางใบหน้าแสนสวยราวเทพบุตรที่แท้เหมือนว่าตนไม่ได้ตั้งใจจะทำมันซะนิด

 

                

 

                “หึ..จะว่าไปก็น่ารักดีนะ นายคนนี้

 

 

TEC.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #35 พี่หอย เอ็มเจ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 11:06
    ทำไมชอบคำว่า น้องหัวสีหญ้า 5555555555 อร้ายยยชอบบบบ
    #35
    0
  2. #29 HighFolk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 20:24
    ฮื่ออออ จริงๆเราอ่านตอนนี้วนมาสักพักแล้วค่ะ อยากจะบอกว่าเรายังรอไรท์อยู่นะคะ ;-;)​ และเราเชื่อว่ายังมีคนอีกหลายคนเช่นกันที่ยังรออยู่

    ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะ นอกจากคู่ซานเอ็มจะหายากแล้ว ฟิคซานเอ็มที่ถูกใจนั้นหายากกว่า เราอยากบอกว่าฟิคของไรท์คือสิ่งที่เราตามหาค่ะ ㅠwㅠ

    สู้ๆนะคะ! เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ 💕
    #29
    0