[FIC Astro] SHY MAN Sanha x MJ

ตอนที่ 13 : [SF] ดักทาง (1) #ซามเอ็ม ft.JINJIN

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 206
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    5 ก.ย. 61


ดักทาง

#1





  และแล้ววันแรกของการเปลี่ยนแปลงก็มาถึง..

 

                รองเท้าผ้าใบสะอาดอ้าน เสื้อผ้าสีสว่างรีดเรียบ ทรงผมเซ็ตไดร์แนวธรรมชาติและใบหน้าขาวผ่องไร้หนวดตอเขียวครึ้ม

 

                บอกเลยว่าสูญไปหลายพันพร้อมเสียน้ำตาเป็นลิตรเพื่องานนี้

 

                สั่งไอ้เด็กหวีดิบดีว่าขอลุคน่ารัก ฟลาวเวอร์บอย ไอ้เราก็นึกว่าจะง่าย ที่ไหนได้แว๊กซ์ตั้งแต่หนวด ขนขายันขนรักแร้ แถมมาพรรณนาว่ามันเป็นสิ่งจำเป็นที่สุดสำหรับการเมคโอเว่อร์!!!! (ทำเสียงเล่นใหญ่รัชดาแลนด์) เกือบสองอาทิตย์ที่แทบจะตัวติดบนเก้าอี้ร้านบิ้วตี้แอนด์อสูรจนอีกนิดคงมีรากฝังแน่นลึกลงพื้นกระเบื้อง แต่จนแล้วจนรอดมยองจุนก็ไม่เข้าใจคำว่าฟลาเวอร์!! ของเด็กแดฮวีนั่นสักนิด

 

                : MJ’K update Profile..

                .

        .

             

 ทำใจไปครึ่งค่อนคืนกว่าจะกล้าลงรูป...

 

                เอาเถอะ ไหนๆแดฮวีมันก็การันตีมาขนาดนี้แล้ว

                เริ่ด.. เชิ่ด... (คำแดฮวีมันสอน)

 



                เขาต้องมั่นใจเข้าไว้!

 

         “วู้วว...น้องจ๊ะ..น่ารักจุงเบยย...ถือเป็นฤกษ์เริ่มที่ดีใช่รึเปล่า สายตาของพวกที่มองมยองจุนอยู่บนโต๊ะหน้าคณะช่างดูน่ากลัวปนสะอินสะเอียนชิบหาย

 

                “น่ารักพ่อมึงดิ่...เผลอด่ากลับไม่ได้เลยวุ้ย

 

                “อ้าวๆ..หน้าตาก็ดีทำไมนิสัยแบบนี้ล่ะ...เจ้าพวกหมาเฝ้าเสาหน้าคณะสามตัวผุดลุกเข้ามาหามยองจุน สีหน้าแม่งประมาณพร้อมบวกสุดๆ

 

                “หลีกไป..

 

                “เอ๊ะ!..มึง..ไอ้มยองจุนนี่..ไอ้หัวเขียวจินจินร้องท้วงขึ้น กรู่เข้ามาจับใบหน้าเล็กพลางบีบแก้มนุ่มไม่ยอมหยุด

 

                “อ่อย..(ปล่อย)เพราะมือหนายังคงค้างหมับอยู่สองแก้มทำให้มยองจุนพูดได้ไม่เต็มเสียงมากนัก ดวงตาสีเข้มจ้องลึกอย่างเอาเรื่องดังที่เคยเขม่นตามปกติหากในสายตาของชายหนุ่มทั้งสามกลับไม่ได้ดูน่ากลัวเหมือนดังเก่าก่อน

 

                “โอ้โฮ..ไม่ยักรู้ว่าแก้มนุ่มนิ่มขนาดนี้เลยแฮะ..แล้วนี่นึกประสาทแดกอะไรวะมาแต่งหวานจ๋าอย่างงี้..อยากได้พี่เป็นผัวเหรอจ๊ะ..ก็ยังเป็นคนเดิมผู้ไม่ฟังความขู่ที่พูดพร่ำ ซ้ำยังเน้นย้ำเสียงคำว่าพี่ให้มยองจุนนึกเท้ากระตุก

 

แทบทันควัน ..

 

                มือป้อมหมัดหนักสวนกลางอากาศกะเสยเข้าแหกดั้งโด่งๆของไอ้หัวเขียวขจีขยี้ตา แต่ทุกอย่างกลับหวืดเมื่อคนตัวใหญ่รู้ทันหลบเอี้ยวตัวใช้สองแขนยาวกอดรอบมยองจุนเอาไว้

 

                ฟอด..

 

                “เห้ย!..ทำบ้าไรวะ!!” คนโดนขโมยหอมสะดุ้งเฮือกพยายามดิ้นออกจากลำแขนแกร่งที่พันธนาการตัวเอง สายตาสั่นๆตื่นกลัวดั่งไม่เคยเห็นมาก่อน แถมปากเล็กๆเบะเบ้ด้วยความไม่พอใจสุดขีด

 

                “นอกจากจะแก้มนุ่มแล้วยังหอมอีก..เสียงกระซิบแหบเรียกขนทั่วกายให้ลุกชูชัน ตามด้วยเสียงโห่แซวของลูกกระจ๊อกสองตัวที่ยืนมองอยู่

 

                “ปล่อยเป็นบ้าอะไรเนี่ย..

 

                “บ้ารักเพราะเจอคนน่ารัก...

 

                อ้วก...!! ในใจนี่ล่ะ ไอ้สัส!

 

        “ไอ้เชี่ย..เดี๋ยวนี้มึงใช้วิธีนี้หาเรื่องกันหรอวะ..ถ้าจะทำแบบนี้กลับไปตีกันแบบเดิมเหอะ..กูขนลุก

 

                “ฮ่ะๆ..มึงแม่งตลกว่ะ..

 

                ตลกห่าไรของมัน เดี๋ยวแม่จับหัวยัดกระถางดอกลิลลี่อาจารย์อุนอูซะเลย!

 

          “ปล่อย..

 

                “ไม่..

                “ไอ้ห่า คนมองแล้วมึง..ฟ้าจะผ่า..

                “หึ...

                “มึงไม่ปล่อยใช่มั้ย...

                “เออ...

 

                ปั้ก!

 

         ยังไม่ทันได้ใช้ท่าไม้ตายเลยด้วยซ้ำ จู่ๆก็มีกำปั้นปริศนาพุ่งเฉียดหน้ามยองจุนเข้ากลางหน้าไอ้คนด้านหลัง แรงลมเย็นๆจากท่อนแขนปริศนาส่งผลให้เขาหลับตาลงปี๋ รู้สึกตัวว่ากำลังถูกดึงเข้าไปสู่

 

                สู่...อ้อมอก?

 

 อกใครวะเนี่ย... ที่กำลังฝังจมูกลงไป..

 

                “ทำอะไรเกรงใจสถานที่บ้างนะครับ...น้ำเสียงคุ้นหูดังเหนือหัวก่อนมยองจุนจะรับรู้ได้ถึงแรงขยับเขยื้อนที่นำพากายเขาให้ขยับตามพร้อม กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆฟุ้งอัดทุกครั้งที่เขาสูดลมหายใจเข้าปอด และก็ไม่รู้ทำไมถึงได้ยอมเดินตามขายาวมาทั้งที่ยังฟุบหน้าอยู่กับอกแกร่งอยู่

 

                พอละออกมองดีๆ เท่านั้นล่ะ!

 

ไม่เป็นอะไรใช่มั้ยครับ?”

 

            ชัดเลย..

                ยุน ซานฮารูคู่แค้นของเขานี่หว่า

 

                “ทำไม..มึง..

                “ครับ?..”

                “เอ่อ...พูดไม่ออก ทำตัวไม่ถูก พอได้คุยกันต่อหน้าแบบนี้แล้วรู้สึกตัวแข็งทื่อเลือดไม่สูบฉีด สมองหยุดประมวลผล ทั้งหมดทั้งมวลคือใบ้แดก

 

                นี่สินะ..พลังของหนึ่งในห้าเทพบุตรของมหาลัย..

 

                โอเค..ซูริน..

 

เริ่มเข้าใจเธอแล้วล่ะ

 

                “เรียนเซคไหนครับ ให้ผมไปส่งมั้ย เผื่อพวกนั้นตามมารังควานอีก..

 

                ไหนดูคนดี๊คนดี แล้วคือมันไม่รู้รึไงว่ากำลังคุยกับผัวเก่าคนที่ตัวเองพึ่งฟันไปเมื่อสองอาทิตย์ก่อน

 

                “...”

                “คิมมยองจุนครับ?”

 

                อ้าว สรุปคือรู้ว่ากูเป็นใคร..

 

                “รู้จักกู..

 

                “ก็เห็นพวกนั้นเรียกเลยจำได้..ตอนแรกนึกว่านักเรียนย้ายมาใหม่ซะอีกซานฮาพูดอย่างสดใส๊สดใสหัวใจไม่ปิ๊ง แถมยิ้มตาหยีหัวเราะคิกคักตบท้ายอีก

 

                มันไม่กระดากอายเลยรึไง

 

                “กูเป็นแฟนเก่าซูรินนะ...”  ไหนๆก็ดูหลงลืม งั้นมยองจุนขอเตือนความจำไอ้หน้าหวานสันดานหมาสักหน่อยเถอะ เผื่อมันจะสำเหนียกได้ว่าควรจะเกรงกลัวแรงอาฆาตแค้น

 

                “วา..เลิกกันแล้วเหรอ...ดีจัง..

 

                อ้าว ไอ้สัสมายินดีเฉยเลย

 

                “มึงพึ่งเอาเมียเก่ากู ยังมีหน้ามาพูดอย่างนี้ต่อหน้ากูเหรอ...ทำเสียงเข้ม ชักหน้าดุใส่หน่อย ถึงเราจะไม่ได้สนิทกันมากนักแต่ชื่อเสียงของไอ้มยองจุนขาโหดคนนี้ก็คงจะดังกระฉ่อนพอกับชื่อเสียงเพลย์บอยหน้าหล่อขี้อ้อน(ตีน)ของมัน

 

                นั่นคงพอให้มันรู้ว่าเขาไม่ใช่เล่นๆ

 

                “อา...ขอโทษครับ พอดีเธอยั่ว..

                “มึงจะเอาอันนั้นมาเป็นเหตุผลก็คงเหี้ยเกินมั้ย..

                “งั้นผมจะรับผิดชอบคุณเอง..

 

                เดี๋ยวนะ?... รับผิดชอบอะไรของมัน

 

                “รับผิดชอบอะไร..

                “ก็รับผิดชอบที่ผมทำให้มยองจุนเลิกกับแฟนไง..คนตัวสูงพูดพลางเอื้อมมือไปประคองหน้ามยองจุนให้เงยขึ้น

                “ปล่อย..

                “ไม่..

 

เหตุการณ์ชักคุ้นๆ

 

มึงจะรับผิดชอบอะไร..ทั้งที่มยองจุนใช้มือปัดแขนอีกฝ่ายออกก็ได้แต่กลับไม่ยักจะทำ

 

อันนี้ก็งงๆตัวเองอยู่..

 

ผมบอกไปแล้ว...

มึงบ้าป้ะ คนที่มึงควรรับผิดชอบคือซูรินนู่น...

ไม่เอา..ผมอยากรับผิดชอบมยองจุน..

 

พูดเหี้ยไรของมึ๊งงง...

 

ยังไง..?”

ก็เดี๋ยวผมเป็นแฟนมยองจุนแทนซูรินเองไง..

 

เปรี้ยง!!

 

ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่า...แต่คือเสียงในความคิดของมยองจุนขณะหวดหมัดลงแก้มคนตรงหน้า

 

เพื่อนเล่นมึงหรอ ไอ้เหี้ย...ด่าเสร็จก็สะบัดบ๊อบ? เอ้ยตูดหนีออกห่างมา เดินไปสักพักเสือกนึกขึ้นได้ว่าเขาลืมกระเป๋าไว้

                และก็กลับมาเอาอีก

 

                “อ้าว..กระเป๋ากู...ไอ้บ้านั่นเอาไปเหรอวะ...

 

                ติ้ง!

                [Message ]

 

                MoonBIN : ไอ้เพื่อนเวร อยู่ไหนวะ ได้ยินว่ามีเรื่องกับไอ้จินจินหน้าคณะ..แล้วมึงเอารูปใครมาตั้งโปรไฟล์..เมียใหม่เหรอ?

               

            เมียพ่อมึงดิ่..

 

 

TEC..

B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #47 SeowooPark (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 06:07
    ขอยาดขำมุนบิน 5555555
    #47
    0
  2. #34 พี่หอย เอ็มเจ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 10:55
    ชอบบบบบบบบ แต่งดีเว่อร์5555555
    #34
    0