หมอเพลิงแฟนกัลป์ (end)

ตอนที่ 6 : Chapter 5 || ผู้ชายแกล้งว่าผู้ชายชอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,843
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 768 ครั้ง
    26 ม.ค. 64


#5

ผู้ชายแกล้งว่าผู้ชายชอบ

 

“ไอ้กัลป์เย็นนี้กินเหล้าเปล่า”

“ที่ไหนอะ”

“ร้านเดิม”

“…อืมม เอาดิๆ”

เสียงเพื่อนในกลุ่มอย่างไอ้แทนเอ่ยชวนผม ตอนนี้เรากำลังพักเบรกกันอยู่ ผมนั่งเล่นเกมในโทรศัพท์ฆ่าเวลาไปพลางระหว่างรออาจารย์กลับมาสอน

ที่ตอบตกลงไปก็เพราะไม่ได้ออกไปสังสรรค์กับพวกมันนานแล้วเหมือนกัน แต่เรื่องเหล้าอะไรแบบนั้นผมก็จะเบาลงแล้วแหละ ไปเอาบรรยากาศมากกว่า ไม่อยากขาดสติจนทำให้เกิดเรื่องยุ่งยากตามมาทีหลังอีก

“มึงติดนัดกับพี่ไฟปะ” หันไปถามศุกร์เพื่อนรักบ้าง

“อื้ม…มึงอยากให้กูไปเป็นเพื่อนมั้ย”

“มึงอยู่กับพี่ไฟเถอะ กูกินไม่เยอะหรอกไม่ต้องห่วง”

“…อย่างนั้นก็ได้ แต่กลับถึงหอแล้วไลน์บอกกูด้วยนะ”

“ได้จ้ะที่รัก”

เด็กปีหนึ่งวิศวะอย่างผมก็ยังไม่ได้เครียดเรื่องเรียนอะไรมาก เนื้อหาก็ยังระดับพื้นๆ ให้ได้ปรับตัวกันไป…เลยเป็นช่วงสำหรับการเต็มที่กับชีวิตมหาลัยอะไรประมาณนั้น ยิ่งขึ้นชื่อว่าวิศวะด้วยเพราะงั้นเรื่องร้านเหล้านี่แทบอยู่กินกันแทนอยู่หอ

“เจอกันที่ร้านมึง” ผมว่าหลังจากอาจารย์ปล่อยเลิกคลาสแล้ว เก็บอุปกรณ์การเรียนใส่กระเป๋าอย่างลวกๆ

“มึงจะไปกี่โมง”

“สักสามทุ่มละกัน”

“เค เจอกันๆ”

ผมแยกกับดาวศุกร์หลังจากเดินมาถึงใต้ตึกคณะ ตรงไปหารถตัวเองที่จอดอยู่แล้วขี่กลับหอ ยังมีเวลาอีกมากกว่าจะถึงเวลานัด ผมก็เลยเลือกที่จะดูหนังสักเรื่องพร้อมกินข้าวเย็นไปด้วยเป็นการฆ่าเวลา

ขณะที่กำลังพักผ่อนอย่างสบายใจสุดๆ ก็มีสายจากปีศาจหัวใจโทรเข้ามา

โทรเก่งงง

โทรทุกวัน แทบจะสิงกันได้อยู่แล้วเว้ย

…ช่วงนี้ดูเหมือนสายจากพี่เพลิงจะเป็นเจ้าประจำสำหรับสายโทรเข้าของผมเลยล่ะ

“ครับ”

[เลิกเรียนแล้วเหรอครับ]

“อื้อครับ เลิกแล้ว...อยู่หอ”

[กินข้าวรึยังครับ]

“กินอยู่…พี่อะ”

[กำลังไปหาอะไรกินครับ เดี๋ยวต้องรีบมาขึ้นราววอร์ดต่อ]

“อ้อ”

จู่ๆ ผมนึกลังเลขึ้นมา ไม่รู้ว่าจะบอกพี่มันดีมั้ยที่จะไปร้านเหล้าวันนี้…จะว่ายังไงดีล่ะ ผมกับพี่เพลิงก็มีความสัมพันธ์แบบนี้มาเรื่อยๆ ได้คุยกันทุกวันเพราะพี่มันจะโทรหาหรือไลน์มา บ้างวันก็มาหาบ้าง ที่สำคัญยังอ่อยเก่งมุกเยอะไปหมด จนผมถึงกับได้ทำการขอร้องอ้อนวอนความอ้อยเยอะของพี่แกไปเป็นที่เรียบร้อย พี่เพลิงก็ดูจะเห็นใจผมนะ เขาถึงได้ลดๆ ลงบ้าง...แต่อย่าให้ได้จังหวะล่ะ พี่แกใส่ได้ใส่อะ

นั่นแหละ...ผมกับพี่เพลิงก็สนิทกันมากขึ้น แถมพี่มันก็แสดงออกอย่างจริงใจว่าจีบผมจริงๆ ก็เลยเกิดลังเลขึ้นมาว่าจะบอกดีมั้ย แต่ถ้าให้พี่มันมารู้ทีหลังก็คงไม่ดีเท่าไหร่ล่ะมั้ง

บอกๆ ไว้ก่อนก็ได้วะ ก็ไม่ได้หนักหนาอะไรมากนี่

“พี่เพลิง...คืนนี้ผมไปร้านเหล้านะ”

[...อ่า ไปกับน้องศุกร์ด้วยรึเปล่าครับ]

“เปล่า ผมไปกับพวกไอ้แทน” ผมมองไข่ดาวในกล่องข้าวนิ่งๆ ก่อนบอกเสริมคำพูดก่อนหน้าไปเสียงอ้อมแอ้ม “...ไม่ได้จะกินเยอะ ไม่เมาแน่นอน”

[เด็กดี...]

ฮึ่ยยย ขนลุก! หมดกันโหมดคุยกันแบบญาติดี ไอ้พี่เสี่ยในคราบหมอมันทำเสียงยังกับเอ็นดูเด็กในสังกัดงั้นแหละ รับไม่ได้โว้ยย

“รีบๆ ไปกินข้าวดิพี่! เดี๋ยวก็ขึ้นวอร์ดเลทหรอก”

[ฮะๆ โอเคครับ...กัลป์]

“ครับ?”

[...]

อ้าว

เงียบเฉย...อะไรของพี่เพลิงมันวะ

[พี่เป็นห่วง อย่าเมานะครับ]

“...”

ครั้งนี้เป็นฝ่ายผมเองบ้างที่ถึงกับเงียบไป...

ไม่รู้ดิ เมื่อกี้ผมสัมผัสทุกความรู้สึกของเขาได้เลยจากน้ำเสียงนั่น จนเป็นผมเองที่รู้สึกว่าการจะเมาแม่งโคตรเป็นข้อห้ามของผมเลยโดยที่พี่มันไม่ได้บังคับอะไร

“จะคอยบอกตลอดแล้วกันพี่จะได้ไม่ต้องห่วงมาก…ไปกินข้าวได้แล้วแค่นี้แหละ!” ผมพูดรัวจนลิ้นแทบพันกัน ไม่อยากจะให้พี่มันได้ใจมากหรอกนะ แต่ใครใช้ให้มาทำเสียงหมาหงอยแบบนั้นเล่า!

ผมยิ่งเป็นคนหล่อมีเมตตาอยู่ด้วย!

 

 

 

 

“ชนนนน หมดแก้วจ้ะพวกนายย”

เกร๊งงง

เสียงแก้วหลายสิบใบยกขึ้นชนกันเบาๆ อย่างครื้นเครง พอมันบอกว่าหมดแก้วก็ต้องตามนั้น...ผมโยกหัวไปตามจังหวะเพลงอย่างสบายอารมณ์ นานๆ ได้มาปลดปล่อยทีก็สนุกดีเหมือนกัน วันนี้เพลงเพราะดีด้วย

“มึงก็มาด้วย?”

“…อ้าว มาดิ เพิ่งรู้ว่ามึงก็มา ไอ้บิวอะมาป้ะ”

“อื้อ ทางนั้น”

ผมพยักหน้ารับรู้หลังจากหันไปตามที่มือไอ้เจตชี้แล้วเห็นบิวมันอยู่ไม่ไกล...ไอ้เจตเป็นคนเข้ามาทักผมก่อนเพราะเมื่อกี้ผมนั่งอินกับเพลงไปหน่อยเลยไม่ทันเห็น

ผมหันไปหยิบแก้วมาชงเหล้าให้มันอย่างรู้งาน

“โซดาหรือโค้ก?”

“โซดา”

“เค้”

ผมยกยิ้มอย่างมาดร้าย...เอาหน่อยเว้ย เพื่อนใหม่ทั้งทีผมก็จะชงให้เข้มๆ เลยละกัน ถ้านายคออ่อนก็ออกไปจากแก๊งเราเลยนายเจต

“ขอบใจ” มันรับไปแล้วยกขึ้นจิบ ผมนั่งกลั้นขำสุดฤทธิ์เพราะเตรียมโดนมันหันมาด่าเนื่องจากชงเหล้าเหมือนให้มันกินเพรียวมากกว่า แต่สีหน้าเรียบนิ่งไม่แสดงอาการใดๆ ของมันก็ทำให้ผมถึงกับเหวอแดก

“เข้ม”

มันหันว่าบอกผมนิ่งๆ ...นี่ขนาดมึงบอกว่าเข้มนะยังกระดกแบบเหมือนหิวน้ำที่ไหนมาเลยนะสาสส

“สุดยอด ผ่านไอ้น้อง นายเข้าแก๊งเราได้” ผมยกมือขึ้นแปะไหล่แข็งปั้กของมันสองสามทีอย่างภาคภูมิใจ คอทองแดงแบบนี้หายากๆ

“แก๊งมึงมีกี่คน”

“กูหัวหน้า มึงรองหัวหน้า”

“เค...ปัญญาอ่อนดีนะมึงอะ”

อ้าวว พูดอย่างนี้ก็สวยสิคร้าบบ ผมเกิดหมั่นไส้ไอ้หน้านิ่งมากเลยทำการฉกชิงแก้วที่เหลือแต่ความว่างเปล่าของมันมาแล้วทำการเทเหล้าใส่ไม่ยั้งมากกว่าเดิม

ไอ้นี่ก็หน้านิ่งจังอะ มีสไตล์เป็นของตัวเองนะเราอะ

“ขอบใจ”

“มึงแม่ง...ยอดมนุษย์”

หลังจากรู้ว่าชงเข้มขนาดไหนหรือให้มันกินเหล้าเพียวๆ มันก็คงไม่รู้สึกรู้สาอะไรผมก็หมดสนุกที่จะแกล้งมันต่อ ยกนิ้วโป้งให้มันทีหนึ่งแล้วหันมานั่งเล่นโทรศัพท์ตัวเอง

เพื่อนๆ ก็เดินทยอยมาชนแก้วบ้างทักทายกันบ้างชิลๆ ไป ยกเว้นไอ้เจตนี่แหละที่ไม่ลุกไปไหนเลย มันเองก็นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ในโลกของมันไป พอเพื่อนเข้ามาทักค่อยเงยหน้าขึ้นมาคุย

“ไอ้กัลปปป์ ชนเว้ย”

“ไอ้มาย บังเอิญสัด”

ผมหันไปตามแรงสะกิดก็เห็นไอ้มายมันยืนทำหน้ากวนตีนรออยู่ ไม่เจอมันนานเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน...มายมันเป็นเพื่อนผมตั้งแต่มัธยมเหมือนดาวศุกร์เลย แต่แค่เรารู้จักกันเพราะอยู่ชมรมฟุตบอลเหมือนกัน ตอนนี้มันก็เรียนมอเดียวกับผมแค่คนละคณะเท่านั้น

“มึงอะแหละ หายหน้าหายตา”

“คนมันหล่อไง เลยต้องทำตัวให้ลึกลับ”

“ถุ้ยย มั่นหน้าฉิบหายฮ่าๆ”

ไอ้มายมันมายืนคุยด้วยสักพักแล้วขอตัวกลับโต๊ะ พอผมหันกลับมาก็ยังเห็นไอ้เจตมันนั่งอยู่ท่าเดิมเปี๊ยบจนอดแซวมันไม่ได้

“ใครมันบังคับมึงมาอะ กูพาตื้ดสักเพลงเอาป้ะ”

“...กูก็เป็นของกูแบบนี้มั้ย”

มันพลักหัวผมเบาๆ เหมือนเอือมระอากัน ใช่ซี้...นายมันหล่อนี่ สาวมองกันให้เต็มถึงต้องแอ็กนิ่งๆ ไว้ เราก็หล่อเถอะเดี๋ยวจีบสาวโชว์เลยโถ่..แหะๆ พูดไปนั้น ช่วงนี้ผมสงบเนื้อสงบตัวไว้ดีกว่าเดี๋ยวปีศาจหัวใจตามมาเอาชีวิตกัน

“เธอ ชื่อไรเหรอ”

ผมหันขวับอย่างเต็มที่ด้วยความลุ้นว่าสาวคนนี้ต้องเข้ามาทักผมแน่ๆ

...แต่ไม่ใช่จ้าา เขามาทักไอ้รูปปั้นข้างกายผมนี่เอง ผมเก็บเศษหน้าตัวเองเงียบๆ แล้วแอบเบะปากเบาๆ หมั่นไส้จริ้งง

“เจต”

ไอ้รูปปั้นก็ตอบด้วยน้ำเสียงไม่ต่างจากฉายาที่ผมแอบตั้งให้เท่าไหร่...ไม่ได้จะแอบฟังหรอกนะ แค่มันนั่งติดผมจนได้ยินตามไปด้วยเท่านั้นเอง

“อ๋ออ ปีไรเหรอ เราปีสองนะชื่อน้ำ”

ตื่อดึงง~

หน้าจอโทรศัพท์ในมือผมสว่างวาบขึ้นมาเนื่องจากมีข้อความเข้า และเพราะว่าในนี้มันมืดแถมยังมีแสงสีวิบวับๆ ตลอดทำให้ผมตาพร่าเอาเรื่องตอนมองข้อความในโทรศัพท์

พอหรี่ตาดีๆ แล้วเห็นเป็นชื่อ ‘ปีศาจหัวใจ’ ผมเลยตัดสินใจว่าจะไปออกไปตอบข้างนอก พิมพ์ในนี้ลายตาตาย...

“ไปไหน”

ผมที่เตรียมเดินออกไปจากโต๊ะก็ต้องหยุดชะงักแล้วหันไปหาไอ้เจตที่มันเงยหน้าขึ้นมาถามผม

“ไปข้างนอกแป๊บ”

“ไปด้วย”

เฮ้ยยย...นี่ไอ้รูปปั้นมันกล้าทิ้งพี่สาวคนสวยไว้แบบนี้เลยจริงดิ!? มะ..มึงจะใจหมาเกินไปแล้วนะไอ้เหี้ยเจตต

“เอาจริงดิ”

“อืม”

“เฮ้ย”

ไม่ทันได้ถามอะไรต่อไอ้เจตมันก็ลากผมออกมาเลย หน้ากูนี่เหวอแดกเลยครับ...อยากหล่อเลือกได้แบบนี้บ้างอะจริงง

“เออๆ กูเดินเองได้เว้ย” ผมบิดมือมันที่จับข้อมือผมอยู่ออกเบาๆ ...แหม เอาซะกูเป็นสาวน้อยเลยสัด

“…กูจะไปดูดบุหรี่หน่อย”

“โอเค…ครบสูตรแบดบอยตัวพ่อเลยจ้ะ”

“มึงพูดอะไรนะ”

เพราะในนี้เสียงเพลงค่อนข้างดังถึงทำให้เราพูดเสียงระดับปกติไม่ได้ ไม่แปลกหรอกที่มันจะไม่ได้ยินแล้วยื่นหูมาใกล้ผมขนาดนี้

“เปล่า กูแซวไปเรื่อยเฉยๆ”

คนนี่ก็เยอะจริงวุ้ย! ผมต้องขยับเดินไปข้างหน้าทีละก้าวๆ เพราะคนค่อนข้างแออัดกันพอสมควร แน่นขนาดที่แผ่นหลังผมสัมผัสได้ถึงแผ่นอกของไอ้เจต

จะตอกย้ำความมั่นใจเรื่องส่วนสูงกันไปถึงไหน! ถึงไอ้เจตมันจะสูงน้อยกว่าพี่เพลิงก็เถอะแต่มันก็ถือว่าสูงมากๆ อยู่ดี กัลป์อยากใส่เสริมส้นฮื่อออ

“เฮ้ออ เกือบตาย ทำไมคนเยอะจังวะ”

ผมบ่นกระปอดกระแปดขณะเดินขึ้นมาในโซนสำหรับสูบบุหรี่ชั้นสอง เดินไปทิ้งตัวพิงราวระเบียงเอาไว้แล้วยกโทรศัพท์ขึ้นมาว่าจะตอบข้อความไอ้พี่หมอเถื่อน

“บุหรี่มั้ย”

เจตมันหยิบบุหรี่ตัวขึ้นมาจุดสูบพลางยืนมาให้ผมด้วย

“กูไม่สูบ...ตามสบาย”

“อ่า”

หลังเจตเข้าไปอยู่ในโลกควันฟุ้งสีขาวของมันแล้วผมก็กดอ่านข้อความจากพี่เพลิงบ้าง

Plerng_ : พี่ราววอร์ดเสร็จแล้วนะ

            : ให้พี่ไปรับมั้ยครับ

Kankaii : ไม่เป็นไร ผมไม่ได้เมา

           : กลับได้ครับ

Plerng_ : โอเคครับ

           : แต่ถ้ากัลป์เปลี่ยนใจก็บอกพี่ได้ตลอดนะครับ

Kankaii : อื้อ

เป็นในตอนนี้ที่ผมเผลอหลุดยิ้มบาง...ถึงพี่เพลิงจะดูเป็นคนเอาแต่ใจหน่อยๆ แต่เขาก็มักจะถามความสมัครใจผมก่อนเสมอ เขาค่อนข้างที่จะเคารพพื้นที่ส่วนตัวของผมพอสมควร ไม่ได้ดึงดันจนทำให้ผมรู้สึกอึดอัดเลยสักนิด

และมันบอกได้ว่าพี่เพลิงใส่ใจความรู้สึกผมมากพอสมควร...

Plerng_ : …แล้วทำอะไรอยู่ครับ?

Kankaii : ออกมาแชทตอบพี่ข้างนอก

           : ข้างในมันลายตา

Plerng_ : อ๋อออ

            : แล้วมีใครมาจีบรึเปล่าครับ

ผมหลุดขำเบาๆ ...แห้งสนิทเลยครับจะบอกให้ ในสายตาพี่เพลิงคือผมดูดึงดูดมากจนใครก็ต้องเหลียวหลังรึไงวะ แต่ก็นะ...พี่มันชอบผมอะ จะมองว่าผมหล่อมากก็ไม่แปลกหรอกคิกค้าก

แต่ไหนๆ แล้วก็กวนพี่เพลิงเล่นหน่อยดีกว่า...หึหึ โทษฐานที่ชอบแกล้งผมบ่อยดีนัก!

Kankaii : เยอะแยะ

Plerng_ : …

            : จริงเหรอครับ

Kankaii : แน่นอนน เพื่อนตั้งฉายาให้ผมว่าไลน์สาธารณะอะคิดดู้ ต้องฮอตขนาดไหนถึงจะทำแบบผมได้

ฮ่าๆ สะใจจริงจริ้ง

ผมกลั้นขำอยู่คนเดียวจนน้ำตาถึงกับซึมหางตา เงียบเลยอะ…ฮะๆ เป็นไงล่ะโดนคืนบ้างถึงกับจอดเลย

...เฮ้ออ ไอ้กัลป์จะพอแค่นี้ก็ได้ เดี๋ยวได้มีคนร้องไห้น้ำตานองหน้าก่อนเป็นแน่

ตื่อดึงง~

Plerng_ : ห้านาทีถึงร้านครับ

            : เดี๋ยวรู้เรื่องเลย

“เฮ้ย!”

งานเข้าแล้วมั้ยกู ผมรีบร้อนลนลานตอบข้อความพี่เพลิงกลับไปทันทีเพื่อแก้ข่าว ไม่งั้นพ่อมาของจริงแน่...ทำไมต้องจริงจังขนาดนี้อะ หน้าซีดเลยกู

“เป็นไร?”

“เปล่าๆ”

อย่าเพิ่งถามไรกูตอนนี้เพื่อนเจต กูกำลังแก้ปัญหาชีวิตที่รนหาที่ตายเองก่อน อุแงง

Kankaii : พี่เพลิงผมล้อเล่น!!

           : ใจเย็นนะพี่ ผมไม่ได้ให้ไลน์ใครทั้งนั้นแหละ

           : แคปหน้าไลน์ให้ดูได้เลย!

แล้วทำไมผมต้องตื่นตูมทำตัวเหมือนเป็นเมียพี่มันไปได้วะ โอ๊ยน่ออ...แต่ไม่ทำก็ไม่ได้ไง ถ้าพี่เพลิงมาจริงผมแย่แน่ เพื่อนผมอยู่กันเต็มร้าน ต้องมีสักคนแหละที่จะรู้สึกสงสัยเรื่องผมกับพี่เพลิงขึ้นมา

ใช่! นี่แหละเหตุผลที่แท้จริงเข้าใจมั้ยไอ้กัลป์

Plerng_ : ...

            : แน่นะครับ?

Kankaii : แน่นอนที่สุด!

           : แค่จะกวนตีนพี่เล่นเองง

Plerng_ : เฮ้ออ...วันหลังอย่าเล่นแบบนี้อีกนะครับ

Kankaii : ก็พี่ชอบแกล้งผมอะ!

ใช่ ผมล้างแค้นคืนบ้างเท่านั้นเอง ไม่เห็นจะเท่าเทียมเลยฮึ่ยย

Plerng_ : ครับ

            : พี่ขอโทษ แต่กัลป์จะแกล้งพี่คืนเท่าไหร่ก็ได้นะครับ

           : แค่ไม่ใช่เรื่องนี้ก็พอ พี่ซีเรียสจริงๆ

Kankaii : รู้แล้ว...

ผมรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเป็นหมาที่โดนเจ้าของดุเลยอะ หูลู่หางตก...โถ่เอ๊ย ฝากไว้ก่อนเถอะ

Plerng_ : อีกสักพักใช่มั้ยครับถึงจะกลับ

Kankaii : สักชั่วโมงมั้งครับ

Plerng_ : โอเคครับ งั้นพี่ขับรถกลับก่อน...ถึงหอแล้วบอกพี่ด้วยนะครับ

Kankaii : อื้อโอเค

Plerng_ : กัลป์ครับ

Kankaii :??

Plerng_ : พี่รอกัลป์มาแกล้งคืนอยู่นะครับ

Kankaii : แกล้งไรอะ

Plerng_ : ก็เขาบอกว่าผู้ชายแกล้งแปลว่าผู้ชายชอบนี่ครับ :)

เพ้อเจ้อ!!

ไอ้หมอหื่นนี่!

หน็อยยย ทีอย่างนี้ล่ะร่าเริงใหญ่เลยนะ...ผมเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋ากางเกงทันทีอย่างหัวร้อน หันไปข้างตัวก็เจอสายตางุนงงประมาณว่าเป็นอะไรของมึง? จากไอ้รูปปั้นเจต

“...ไหว?”

“ไอ้ห่าเจต กูไม่ได้บ้านะโว้ยย”

ดู ดูสายตามันสิ ราวกับมองผมเป็นพวกบ้าๆ บอๆ อะ

“อืม...เค”

“เฮอะ”

ผมเลือกยืนหายใจเข้าออกช้าๆ เพื่อลดอาการหัวร้อนลง หมออะไรมันขี้อ่อยขนาดนี้วะ! อย่าเผลอนะเดี๋ยวจับตัดไอ้จ้อนให้ซะเลย ข้อหาทำให้ผมโมโห

“เพื่อนมึงอีกคนไม่ได้มาด้วย?”

หลังระดับลมหายใจผมกลับมาเข้าออกเป็นจังหวะปกติแล้วไอ้เจตมันก็ถามขึ้น

“หมายถึงไอ้ศุกร์อ้อ”

“อืม คนที่มารอมึงเตะบอลวันนั้น”

เอาแล้ว ไอ้เวรนี่...มันเนียนจะจีบเพื่อนผมโดยเริ่มจากเข้าหาผมสินะ!

“ไม่ได้มา แล้วมึงถามถึงมันทำไม? ห้ามนะเว้ยคนนี้ มึงหมดสิทธิ์บอกเลย”

มันหันมามองผมพลางเลิกคิ้วขึ้น...หล่อตายแหละแหมม พ่อคนหล่อมุมไหนก็ดูดี

“เหรอ”

“เออสิ ห้ามพูดถึงมันแล้ว พอๆๆ”

เพื่อนผมผมก็หวงนะบอกเลย...ห้ามยุ่งกับไอ้ลูกแมวของฉัน!

“กูขอสูบอีกตัว ได้มั้ย”

“ตามสบายจ้า”

คนข้างในเยอะเกินไปจนผมอึดอัดเหมือนกัน รับสารก่อมะเร็งทางอ้อมไปเรื่อยๆ แบบนี้ก่อนละกัน

“มึงดูเป็นคนสบายๆ เนอะ”

“อืม กูไม่ใช่คนคิดมาก”

“อ้อ”

“ไม่คิดมากก็ไม่ต้องมีเรื่องให้คิดเยอะนะมึง”

“อืม”

“…”

“...แต่คิดบ้างก็ดี

อะไรของมันวะ...วันนี้ผมจะได้คุยกับใครอย่างปกติบ้างมั้ยเนี่ยย เฮ้ออ

 

 

 

 

 

ผมพิมพ์ข้อความว่าถึงหอแล้วส่งไปในไลน์พี่เพลิงและดาวศุกร์ วางโทรศัพท์ไว้บนเตียงแล้วเข้าไปอาบน้ำเพราะอยากสบายตัว ทั้งกลิ่นเหล้ากลิ่นบุหรี่ฟุ้งไปหมดเลยตอนนี้

เฮ้ออ...อาบเสร็จค่อยสบายตัวหน่อย ตอนนี้เพิ่งจะห้าทุ่มเท่านั้นเพราะผมกลับมาเร็วกว่าคนอื่น หลังไปแต่งตัวเป่าผมเสร็จเรียบร้อยก็เข้าสู่เวลาแห่งการนอนเล่นสบายๆ

แต่ก็นอนเล่นอย่างสบายใจได้ไม่นาน...สายจากเจ้าเก่าเจ้าเดิม และเวลาเดิมเป้ะก็โทรเข้ามา

วันนี้วิดีโอคอลเลยว่ะ

“ว่างมากเหรอพี่เพลิง”

[ใจเหรอครับ? ไม่ครับ มีคนจองแล้ว คนที่พี่คุยอยู่ตอนนี้เลยครับ]

โคตรเสี่ยว!

ผมทำหน้าเหม็นเบื่อสุดชีวิตจนปลายสายหัวเราะออกมาเบาๆ พี่เพลิงกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องอ่านหนังสือที่เปิดซะสว่างโร่ คงนั่งอ่านหนังสืออีกตามเคยนั่นแหละ

[จะนอนรึยังครับ]

“ยังอะ ผมว่าจะดูหนังอีกสักเรื่องก่อน”

[ดีเลยสิครับ]

“เฮอะ”

ถ้ามีโล่รางวัลคนขี้เหงาแห่งปีผมจะไปซื้อมามอบให้พี่เพลิงเลย เป็นอะไรก็ไม่รู้ อ่านคนเดียวไม่ได้ต้องโทรมาเป็นวิญญาณเกาะติดผมอยู่ได้ทุกวี่ทุกวันจนผมเหนื่อยจะเถียง หลังๆ ก็เลยเปล่อยเลยตามเลย เพราะพี่มันไม่เคยเสียงดังกวนกันด้วยนั่นแหละผมเลยไม่ได้ติดอะไร

[แล้ววันนี้สนุกมั้ยครับ]

“ครับ นานๆ ไปทีมันก็ต้องสนุกอยู่แล้ว”

[ครั้งหน้าพี่ไปด้วยสิ]

“ไปทำไม”

[เฝ้าเมียครับ]

“อยากให้ผมวางสายเหรอฮะ!”

พูดจาไม่เข้าหูเดี๋ยวก็รู้เรื่องซะหรอก เมียบ้าบออะไร ผัวเว้ยผัว!

[โมโหน่ารักจังครับ]

โคตรน่าหมั่นไส้เลย ยิ้มแบบนั้นของพี่มันน่ะ เฮอะ

“อีกรอบเดียวเตรียมอ่านหนังสือไปคนเดียวเลยนะพี่”

[ฮะๆ โอเคครับ กัลป์ดูหนังเถอะ]

ผมพยักพเยิดหน้าอย่างขอไปทีแล้วพิงโทรศัพท์ไว้ข้างตัว หยิบไอแพดขึ้นมาเลือกหนังที่จะดูแล้วเข้าสู้โลกส่วนตัวไปทันที หนังที่ผมเลือกดูก็เป็นแนวฆาตกรโรคจิต…บอกเลยได้ว่าอย่างน่ากลัว

อย่างฉากจั๊มสแกร์ทีผมก็สะดุ้งจนไอแพดแทบร่วง หรือฉากไอ้ฆาตกรมันวิ่งไล่ฆ่า ขนก็ลุกไปทั้งร่าง...สั่นประสาทมากจริง

“เหี้*!”

ฆาตกรบ้าอะไรวะทำไมโดนแทงขนาดนั้นแล้วมันยังไม่ตายอี๊กก มึงจะถึกทนเกินไปรึเปล่า เสียงจังหวะลุ้นระทึกดังลั่นผ่านหูฟัง หัวใจผมเต้นดังตุ้บตั่บว่าพระเอกจะวิ่งหนีขึ้นรถทันรึเปล่า

“…เฮ้ออ”

เกือบตายห่าแล้วมั้ยล่ะพระเอกกู เอาจริงถ้าเป็นผมโดนไล่ฆ่าแบบนี้ผมยอมตายแต่โดยดีตั้งแต่แรกอะ ไม่อยากสู้ แม่งบั่นทอนจิตใจเกินจะทน สู้ไปสุดท้ายก็อาจจะตายห่าอยู่ดีก็ได้เหมือนพวกตัวประกอบอะ…ดูแล้วอินจัดไปหน่อย แฮ

สุดท้ายหนังก็จบลงที่พระเอกของเรื่องรอดคนเดียวส่วนไอ้ฆาตกรก็ไม่รู้เป็นยังไงต่อเหมือนจบแบบปลายเปิดให้คนดูไปติดตามต่อภาคต่อๆ ไป

[น่ากลัวมากเลยเหรอครับ]

“เฮ้ย! ตกใจหมด” ดูหนังจนลืมไปเลยว่ายังคอลกับพี่เพลิงมันอยู่ หันไปมองก็เห็นพี่มันเท้าแขนนั่งมองผมยิ้มๆ เหมือนพวกเสี่ยเลี้ยงเด็ก

[พี่อยากดูกับกัลป์บ้างเลยครับ...พรุ่งนี้ไปดูหนังกันมั้ยครับ]

“ว่างเหร้ออ” ถามเสียงสูงด้วยใบหน้าเรียกตีน เก็บไอแพดให้เข้าที่แล้วล้มตัวลงบนเตียงเพื่อเตรียมเข้านอน ผมนอนตะแคงข้างไปทางโทรศัพท์ ดวงตารู้สึกเริ่มหนักขึ้นมาบ้างเพราะนี่ก็ดึกพอสมควรแล้ว

[ว่างครับ ไปกันนะครับ]

“เลี้ยงอ้อ”

[เลี้ยงทั้งชีวิตก็ได้ครับ]

“โว๊ะ! พูดเล่น ผมจ่ายเองได้”

หยอดเก่งงง นึกว่าบ้านทำธุรกิจขนมครก

[แสดงว่าไปใช่มั้ยครับ]

มันจะดีใจอะไรนัก กับเพื่อนคนอื่นผมก็ไปดูหนังด้วยบ่อยๆ เถอะ อย่าคิดไปไกล!

“อือ ผมก็ว่างๆ พอดี”

[ถ้าว่างขนาดนั้นก็มาเล่นที่คอนโดพี่ได้นะครับ]

นี่มันรอยยิ้มของพวกตาแก่หัวงูชัดๆ อี๋…รับไม่ได้ หมออะไรวะเนี่ยยหื่นอะไรขนาดนี้ สายตาเชิญชวนอย่างไม่บริสุทธิ์ใจชัดเจนไม่คิดปิดบังใดๆ

“ไม่ไป!”

[ห้องพี่ขนมเยอะนะครับ แอร์ก็เย็นมาก ที่นอนก็นุ่มสุดๆ ...อ่า แถมมีขนมที่แม่พี่เพิ่งอบมาให้ใหม่ๆ เมื่อเช้าด้วยครับ อร่อยนะ]

มันต้องโปรโมตห้องตัวเองอะไรขนาดนั้นอะถามจริง แอร์ห้องผมก็เย็นเถอะ

[ถ้ากัลป์จะมาพี่จะให้แม่อบขนมมาให้อีกเยอะๆ เลยครับ...แม่พี่ใจดีนะ]

ล่าสุดโปรโมตแม่แล้วว่ะคนเรา เฮ้ออ อาการหนักๆ

“ผมรู้ว่าแม่พี่ใจดีมาก ไอ้ศุกร์ชอบเล่าให้ฟังบ่อยๆ”

[เหรอครับ งั้นพี่พากัลป์ไปเจอแม่เลยดีมั้ยครับ...จะได้รู้ว่าใจดีจริงรึเปล่า :) ]

“หยุดเพ้อเจ้อ! ผมจะนอนแล้วง่วงมากตาจะปิดแล้วไม่เห็นเหรอ วางๆ ได้แล้ว หนังสือจะอ่านไรเยอะแยะอีกหน่อยก็ต้มกินได้แล้วมั้ง”

ผมพูดเสียงดังรัวเร็วเพราะจู่ๆ หัวใจก็สูบฉีดเลือดอย่างพลุกพล่านเกินไป พาไปเจอแม่อะไรกันล่ะ! ไม่ต้องมาเนียน...กูไม่ยอมเป็นเมียพี่มึงหรอกโว้ยย

เฮอะ ยิ่งเห็นรอยยิ้มแบบรู้ทันกันแบบนั้นผมยิ่งหมั่นไส้นัก!

[โอคครับ...พรุ่งนี้พี่จะไปรอรับใต้ตึกคณะกัลป์นะครับ]

“ไม่เอาๆ เดี๋ยวความแตก...ผมจะไปหาพี่เอง”

[พี่แล้วแต่กัลป์เลยครับ]

“อื้อ ผมวางแล้วนะ”

[ครับ...ฝันดีนะครับน้องกัลป์]

“…”

ตู้มมม

...ระเบิดเป็นโกโก้ครั้น

“แค่นี้แหละ! ผมไม่บอกคืนหรอก ขอให้ผีมาแย่งผ้าห่มจนหนาวตายไปเลย!”

ติ้ด

แม่ง...หน้าแดงเป็นสาวน้อยตาหวานเลยกู เสียฟอร์มจัดๆ!

 

 

 

 

------------------------

ยัยกัลป์เราก็เสน่ห์แรงเอาเรื่องนะเนี่ยยยฮาา โอ้ะไม่พูดดีกว่า55555

ยังคงเต็มไปด้วยความแพรวพราวของพี่หมออีกเช่นเคยนะคะ ไม่แผ่วจริงๆ

ตอนหน้าเตรียมพร้อมความตีเนียนของพี่เพลิงจนได้มานอนกับน้องกัลป์กันค่าา><

 

twitter : @Themoonthere

ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ♥

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 768 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

477 ความคิดเห็น

  1. #398 bunnyt248 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 เมษายน 2564 / 16:46
    รู้บ้างก็ดี จะได้ระวังตัว องค์พ่อลงจะหนาวววว
    #398
    0
  2. #351 Saltan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 เมษายน 2564 / 19:02
    พี่เพลิงสู้เค้านะคะ/เอ็นดูกัลป์5555555555
    #351
    0
  3. #259 Y'kuljira (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2564 / 22:03
    เจต จะจีบยัยกัลป์หรือเปล่าเนี่ย ไม่ได้นะ ๆ
    #259
    0
  4. #178 Hiroyosha (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:21
    อ่อเจตมองดาวเพราะสงสัยว่าเปนแฟนกัลรึป่าวละสิ้
    #178
    0
  5. #84 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มกราคม 2564 / 02:31
    เอ้ยยยยพี่เพลิงใจเหลวหมดแล้ว
    #84
    0
  6. #83 แรมโรย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มกราคม 2564 / 23:36
    คุณเจตนี่ยังไงกันคะ หื้ม
    #83
    0
  7. #81 lovelove25 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มกราคม 2564 / 10:50
    เจตจะเต๊าะกัลป์อีกคนเหรอ
    #81
    0
  8. #80 KiRasaKR (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มกราคม 2564 / 05:02
    สนุกมากเลยค่ะน่ารักมาก ชอบความโวยวายแก้เขินของน้อง5555555 เราอ่านรวดเลย เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #80
    0
  9. #79 Baifern25461 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 23:53
    น่ารักกกก
    #79
    0
  10. #78 kannika-03 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 23:06
    เจต!เธอมีพิรุธนะรู้ป่าว
    #78
    0
  11. #77 kannika-03 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 23:05
    เจตนี่ได้กลิ่นเพื่อนไม่สนิทคิดไม่ซื่อนะเนี่ย5555
    #77
    0
  12. #76 b_bbexam (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 20:25
    พี่เพลิงอย่าเต๊าะแรงได้ไม๊ นุจะเขินตายแทนกัลป์แล้ว;-;

    (เจตนายแอบชอบลูกเรารึเปล่า สารภาพมานะ!!)
    #76
    0
  13. #75 เจ้าหมีขาว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 17:34
    เจตแปลกๆน่าาาา // คือต้องขายขนาดนี้เลยเหรอคนเรา55555555
    #75
    0
  14. #74 pullpens (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 17:30
    พี่หมอรุกแรงมาก55555555
    #74
    0
  15. #73 JSom-oe (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 17:23
    ความรู้สึกคนอ่านเเบบมันคลุกคลิกในใจมากค่าาาาาา
    #73
    0
  16. #72 Tualek_Orp (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 16:55
    คุณหมอเก็บทุกเม็ดทุกหน่วยจริงๆๆๆ

    เจตนายจะมาเป็นคู่แข่งพี่เพลิงหรอ เห็นใจหมอด้วย หมอเรียนหนักนะ
    #72
    0
  17. #71 x_edusttt (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 16:44
    กัลป์โคตรน่ารักเลยค่ะ

    แล้วเจตน่ะชอบกัลป์ใช่ม้ายยยยย
    #71
    0