หมอเพลิงแฟนกัลป์ (end)

ตอนที่ 13 : Chapter 12 || หม่าม้ามัดหมี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,666
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 867 ครั้ง
    26 ก.พ. 64

 

#12

หม่าม้ามัดหมี่

 

Plerng Part

 

ผมมองคนตรงหน้าที่ยกมือไหว้กันสั่นๆ เล็กน้อย สีหน้าซีดเผือดไปหมดท่าทางทำอะไรไม่ถูกอย่างชัดเจน...ถ้าให้กัลป์ไม่ตกใจก็คงแปลก

เล่นโกหกกันมาหมาดๆ เลยนี่

“หวะ..หวัดดีครับ”

“ครับ น้องศุกร์บอกว่าเพื่อนขาเจ็บมาเหรอครับ”

และที่สำคัญ…

ผมได้ยิน

ผมเห็นกัลป์ตั้งแต่วินาทีแรกที่เดินเข้ามาในโรงพยาบาล ร้อนใจไปหมดไม่รู้ว่าน้องเป็นอะไรมาถึงได้เข้าโรงพยาบาลแบบนี้ แต่พอมองไปเห็นเพื่อนอีกคนที่ผมไม่คุ้นหน้าเดินกะเผลกมาถึงได้รู้ว่าไม่ใช่กัลป์ที่เจ็บ ผมเลยเบาใจได้บ้างเพราะตอนนั้นจะปลีกตัวไปหาก็คงไม่ได้ด้วย

ส่วนจังหวะที่ผละออกไปหาอีกคนได้ก็นั่นแหละ...

‘กูไม่ได้ชอบศุกร์ แต่กูชอบมึง’

…เหอะ

อยู่ในเสื้อกาวน์นี่ต่อยคนได้มั้ยวะ

และที่ทำให้ผมแอบน้อยใจกัลป์อยู่บ้างก็ตรงที่น้องเลือกที่จะโกหกผม กัลป์ไม่รู้เลยว่าผมยืนอยู่หลังเสาต้นข้างๆ นี่เอง...แต่ผมก็โกรธไม่ลงจริงๆ เพราะเข้าใจการกระทำของเจ้าตัวดี

ยอมรับว่าใจฟูฉิบหายตอนที่เห็นกัลป์เลิ่กลั่กไปหมดที่กลัวว่าผมจะมาได้ยินเข้ากับคำสารภาพรักก่อนหน้า มันคงห้ามไม่ได้ใช่มั้ยที่ผมจะคิดเข้าข้างตัวเองว่ากัลป์ก็แคร์ผมเหมือนกัน

แต่ยังไงเด็กดื้อก็คือเด็กดื้อ ถึงจะทำหน้าตื่นตระหนกจนน่าเอ็นดูขนาดไหนผมก็จะนิ่งเอาไว้...ต้องได้แอบสอนกันบ้าง

“เอ่อ ใช่ครับ เจตมันขาแพลงน่ะพี่”

ผมค่อยๆ เลื่อนสายตาไปที่ใครบางคนข้างๆ กัลป์ ผมพอรู้จักมันอยู่บ้าง...ทั้งตอนที่เห็นมาไดเรกไอจีกัลป์มาว่า ‘ไม่ชวน’ ตอนไปดูหนังคราวก่อน และทั้งจากที่ไอ้ซันเตือนมาว่าเจตมันน่าจะไม่ได้คิดกับกัลป์แค่เพื่อน ตอนที่มันบังเอิญเจอน้องตอนไปกินข้าว

เจตมันเองก็มองผมกลับมาไม่ละเช่นกัน…และแน่นอนว่า

ผู้ชายมันมองผู้ชายกันออก

พรึ่บ

“ช่วยพยุงกูที”

แขนยาวของมันข้างหนึ่งพาดลงบนบ่าเล็กแม้สายตาจะยังไม่ละจากผมไปไหน...ไอ้เวรนี่ก็อ้อนตีนเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน

คราวนี้ผมเปลี่ยนไปมองกัลป์บ้างด้วยสายตาเรียบนิ่งมากกว่าเคย ไม่รู้เมื่อไหร่ที่มือผมกำกันแน่นขนาดนี้...ผมเป็นคนขี้หวง ผมรู้ตัวเองดีมาตลอด โดยเฉพาะกับคนตรงหน้า

กัลป์สะดุ้งน้อยๆ พร้อมอาการที่เลิ่กลั่กมากกว่าเดิม ตาผมหยุดที่แขนข้างนั้นที่มันพาดไหล่น้องอยู่ มือขาวยกมันออกช้าๆ เหมือนรับรู้ถึงสายตาผมดี ก่อนเอ่ยเสียงสั่น

“แหะๆ ตัวมึงก็หนักใช่ย่อยนะเว้ย..กูไปเอารถเข็นมาให้มึงดีกว่าเนอะ”

อืม...แล้วก็เผ่นแนบไปเลย

โคตรจะตัวแสบเลย อยากจะแอบขำเหมือนกันที่กัลป์มีท่าทางหวาดกลัวผมหน่อยๆ แบบนั้น...น้องคงไม่รู้หรอกว่าผมก็ได้แต่แกล้งทำเท่านั้น ใครจะไปกล้าดุเขาจริงกัน

หลังจากกัลป์กลับมาพร้อมรถเข็นก็รีบเอ่ยบอกลาผมเล็กน้อยอย่างรีบร้อน มีการแกล้งหาวยกใหญ่ทำเป็นง่วงสุดๆ จากนั้นทั้งสามคนก็กลับไปไม่มีอะไรต่อจากนั้นอีก

แต่ผมรู้ดีว่ามันต้องมีต่อแน่ๆ

โดยเฉพาะไอ้คนที่มันกล้ามาบอกชอบเมียผม...เดี๋ยวได้เจอกันเลย

เรื่องหวงกัลป์ผมไม่เคยล้อเล่น หวงจริง หวงมากด้วย

 

 

สองวัน

หลังจากวันที่ผมชะตาขาดครั้งใหญ่ก็ไม่ได้ติดต่อกับ

พี่เพลิงอีกเลย ไม่รู้ว่าอ่านหนังสือหนักจริงๆ หรือว่าโกรธกันจนไม่อยากเจอหน้าอีกแล้วกันแน่

ยอมรับว่าช่วงนี้จิตใจเลยโคตรห่อเหี่ยว ทั้งรู้สึกผิดทั้งอยากขอโทษ แล้วก็อยากเจอหน้าใครอีกคนด้วยเพราะอยากคุยกันตรงๆ ให้เข้าใจมากกว่าหายไปแบบนี้

ผมถอนหายใจรอบที่ล้าน ยกมัดหมี่ตัวน้อยขึ้นมานอนบนอกแล้วลูบหัวไปมา ใจกระวนกระวายแปลกๆ ยิ่งคิดว่าพี่เพลิงมันจะโกรธกันจริงๆ ผมก็รู้สึกเหี่ยวเฉามากกว่าเดิมซะอีก

คงจะโกรธกันจริงนั่นแหละ ดูดิ...ขนาดลูกสาวยังไม่คิดกลับมาหาเลย

“ปะป๊านิสัยไม่ดีเลยเนอะ ทิ้งหนูไปตั้งหลายวัน”

เพราะนอนว่างสุดๆ แบบที่ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรทั้งนั้น ผมก็เลยยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายไอจีสตอรี่แบบวิดีโอ ถ่ายตัวเองกับมัดหมี่ที่นอนอยู่บนตักจนได้คลิปที่พอใจ (อันที่มัดหมี่น่ารักที่สุด) ก็เขียนคำพูดสั้นๆ ไปว่า ‘เหงาๆ เราสองคน’ แล้วถึงกดอัปลงไป

เฮ้อออ...

ผมถอนหายใจอีกครั้งพร้อมกับปากที่มุ่ยลง หายไปไหนเนี่ยไอ้พี่หมอเถื่อน...ไม่ติดต่อมาหาเหมือนทุกครั้งเลยด้วย

โกรธกันมากขนาดนั้นเลยรึไง ._.

 

 

 

 

Plerng Part

 

ผมก้าวเท้ายาวๆ ตรงดิ่งไปยังห้องของคนที่คิดถึง ผมไม่ได้ตั้งใจอยากจะหนีหน้าน้องหรือว่าแกล้งอะไร แต่เพราะการสอบครั้งนี้มันเครียดจริงๆ แถมยังหนักมากอีกด้วยถึงได้ไม่มีเวลาเงยหน้าจากหนังสือเลยแม้แต่น้อย

แต่ไอ้ที่ไม่ได้โทรหรือไลน์หาอีกคนน่ะผมตั้งใจ...แค่อยากจะแกล้งน้องกลับบ้างนิดๆ หน่อยที่ปล่อยให้คนอื่นมาบอกชอบได้

แค่คิดก็นึกหงุดหงิดไอ้เด็กชื่อเจตนั่นขึ้นมาเลย

วันนั้นที่แยกย้ายกันที่โรงพยาบาล หลังราววอร์ดเสร็จผมก็ให้ไฟไปหาที่อยู่หอมันมาให้…แล้วก็ไปคุยกับมันตรงๆ ทันที ยอมรับว่าผมแม่งโคตรหมาหวงก้างเลย ไม่ว่าใครผมก็ไม่ยอมให้มายุ่งกับกัลป์ทั้งนั้น

“มาหาผมถึงที่เลยดิ?”

“กูจะมาคุยให้มึงรู้ไว้”

“เรื่องกัลป์?”

ผมพยักหน้ารับ เจตมันก็ดูจะเข้าใจดีว่าผมรู้สึกยังไงกับกัลป์ และถึงแม้ว่าผมจะมาหามันถึงที่ขนาดนี้มันก็ดูยังเฉยๆ ไม่แปลกใจอะไร...มันก็คงจะเป็นคนกล้าได้กล้าเสียอยู่พอสมควร

“ผมชอบมัน ที่สำคัญมันยังโสด ผมมียังสิทธิ์”

เมียกู...อย่ายุ่ง

“…”

มึงจะลองดูก็ได้ แต่ไม่ว่าใครกูก็ไม่ไว้หน้าเหมือนกัน

แม้สีหน้ามันจะยังเรียบนิ่งเหมือนเดิม แต่ผมก็มองเห็นแววตาตกใจของมันได้อย่างชัดเจน...ผมว่าผมก็ใช้คำที่ชัดเจนอยู่แล้ว ถ้ามันไม่เข้าใจสิแปลก

เกิดความเงียบรอบๆ ตัวเราอยู่นาน จนในที่สุดมันก็พูดออกมา

“พี่จะเอางี้เลยดิ...แม้แต่ให้สู้ยังไม่มีโอกาสเลย”

“เออ เมียกูมีคนเดียว จะให้ใจดีให้ใครมาจีบเพื่อ?”

คราวนี้คิ้วเข้มของมันขมวดแน่น ในแววตามันมีทั้งความไม่พอใจ สับสนแล้วก็ผิดหวังอยู่ในนั้น...ผมยังคงยืนนิ่งเงียบ รอฟังคำตอบรับที่ต้องการว่ามันจะเข้าใจแล้วไม่มายุ่งกับกัลป์อีก

ในฐานะเพื่อนน่ะได้ แต่ในฐานะอื่นก็อย่าหวัง

“ทำไมคู่แข่งผมต้องเป็นพี่ด้วยวะแม่ง”

มันเสยผมท่าทางหัวเสียไปหมด แต่แววตาก็ดูยอมรับความจริงได้ขึ้นมาบ้าง เจตมันถอนหายใจออกมาหนักๆ ก่อนจะหันมาจ้องผมจริงจังอีกครั้ง

“ผมชอบกัลป์ที่มันเป็นแบบนั้น ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่มันยิ้มให้...เพราะงั้นถ้าพี่ทำมันเจ็บหรือจบกันเมื่อไหร่ผมจะเข้าไปแย่งมันมาทันที”

“เออ ฝันไปก่อนละกัน”

“…”

“...แล้วก็ดีใจไว้ด้วย กูไม่ต่อยหน้ามึงก็ดีเท่าไหร่แล้วที่มาบอกชอบเมียกูต่อหน้าแบบนี้”

 

แค่นึกถึงบทสนทนาในคืนนั้นผมก็หัวร้อนขึ้นมาอีกรอบ เมียผม ผมชอบได้คนเดียวมั้ย?

ผมหยุดอยู่หน้าห้องที่คุ้นเคย คิดถึงทั้งคนทั้งลูกสาวจนใจเจ็บไปหมด ผมหยิบกุญแจห้องน้องขึ้นมาไข ที่ได้มาครอบครองเพราะเหตุผลง่ายๆ ว่าเผื่อผมเข้ามารับมัดหมี่ตอนที่กัลป์ไม่อยู่ห้อง สุดท้ายน้องเลยให้ผมมาแม้จะให้ด้วยสีหน้าบึ้งตึงก็เถอะ

อยากเห็นหน้าจะแย่แล้ว...

ผมเปิดประตูเข้าไปช้าๆ เพราะไม่รู้ว่าคนในห้องกำลังทำอะไรอยู่ พอกวาดสายตาไปรอบๆ ก็ต้องหลุดยิ้มกว้างออกมากับภาพที่เห็น

กัลป์กับมัดหมี่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียงข้างกัน ผ้าห่มผืนใหญ่ถูกคลุมตัวน้องเอาไว้รวมถึงเผื่อแผ่ไปห่มลูกสาวผมไว้ด้วย โคตรน่ารักเลย

หลับน่ารักทั้งแม่ทั้งลูก…

ผมยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปทั้งคู่เอาไว้นับสิบ แต่ในตอนนี้เองผมต้องรีบเก็บมันเข้ากระเป๋าตามเดิมพร้อมทำหน้านิ่งเรียบเข้าไว้

อยากจะแกล้งคนหน้าดื้อบ้างนิดหน่อย...

เหมือนว่ากัลป์จะนอนหลับไม่สนิทดีถึงได้ตื่นง่ายแบบนี้ ตาเรียวงัวเงียตื่นขึ้นมาพร้อมหันหน้ามามองผม เจ้าตัวเบิกตากว้างอย่างตกใจรีบลุกขึ้นมานั่งทันที

“พี่...”

หน้าตัวแสบตอนนี้โคตรน่ารักเลย ใจสั่นจะแย่ตอนที่เห็นแววตาดีใจชัดเจนแบบนั้น...โคตรอยากฟัด

แต่ก็ต้องอดกลั้นไว้ก่อน ความน้อยใจยังมีอยู่เรื่องที่น้องโกหกผมเลยทำเป็นเดินนิ่งเข้าไปอุ้มมัดหมี่น้อยขึ้นมา ผมลูบขนนุ่มเบาๆ อย่างคิดถึง ก้มเลยไปหอมหนักๆ จนมัดหมี่ลืมตาตื่นขึ้นมามองกันตาแป๋ว

“พี่มาตั้งแต่เมื่อไหร่อะ”

“เมื่อกี้ครับ”

“แล้ว...แล้วมาทำไร”

“มารับมัดหมี่กลับครับ”

รวมถึงตัวหม่าม้าด้วย...จริงๆ ก็จะมารับกลับทั้งแม่ทั้งลูกนั่นแหละ

เห็นหน้ากัลป์เศร้าลงแบบนั้นผมก็มันเขี้ยวจนอยากจะแกล้งให้ร้องไห้ หัวใจเต้นแรงจนเจ็บอกไปหมดกับท่าทีทุกอย่างที่คนตรงหน้าแสดงออก

“พี่จะพามัดหมี่กลับเหรอ ตอนนี้อะนะ...ฮะ เฮ้ย ไม่ดีมั้งพี่ มันดึกแล้วด้วย เกิดพี่ขับรถไม่ดีแล้วมัดหมี่เป็นไรขึ้นมาผมจะทำยังไงอะ”

ผมแทบกลั้นขำเอาไว้ไม่ไหวกับการอ้อมโลกของน้อง ท่าทางร้อนรนเลิ่กลั่กอย่างน่าเอ็นดู แต่ก็ได้แค่พยักหน้ารับเบาๆ ไม่พูดอะไรเพิ่มเติม ผมเดินไปเก็บข้าวของเครื่องใช้ทุกอย่างของมัดหมี่ พยายามทำให้ช้าที่สุดเพื่อรอดูท่าทางน่ารักๆ จากกัลป์

“ทำไมพี่มึงไม่พูดมากเหมือนเดิมอะ...ยังโกรธผมอยู่เหรอ”

“ก็เปล่านี่ครับ”

“เชื่อก็บ้าแล้ว!”

“งั้นก็แล้วแต่กัลป์แล้วล่ะครับ”

ในจังหวะที่ผมได้โอกาสหันหลังให้น้องเพื่อเก็บกระเป๋ามัดหมี่ ผมก็หลุดยิ้มกว้างออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ น้ำเสียงแง่วๆ ที่คิดถึงกำลังเอ่ยถามกันไม่หยุดอย่างน่าฟัง ร่างเล็กลุกขึ้นจากเตียงแล้วคอยเดินตามผมไม่ห่าง หางตาเหลือบไปเห็นขาเรียวอยู่ข้างๆ ก็ถึงกับต้องรีบกลับมามองตรงหน้าตามเดิม

ขาวจนใจสั่น

“พี่เพลิง”

ผมชะงักมือไปเล็กน้อย น้อยครั้งมากที่น้องจะเรียกกันเต็มๆ แบบนี้และที่สำคัญคือน้ำเสียงออดอ้อนแบบที่เจ้าตัวไม่รู้ว่าใช้มันตอนเรียกชื่อกัน

“ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจจะโกหกเลยนะพี่”

“เหรอครับ”

“จริงๆ นะพี่ คะ..คือตอนนั้นมันตกใจอะ”

“ตกใจอะไรเหรอครับ”

คราวนี้ผมแทบกลั้นยิ้มไม่อยู่จริงๆ เพราะท่าทางสะดุ้งตกใจนั้น กัลป์ไม่รู้ว่าผมได้ยินประโยคบอกชอบนั่น...และผมก็อยากรู้เหมือนกันว่าน้องจะว่ายังไงกับเรื่องนี้

“คือ...”

“??”

“ถ้าผมบอกแล้วพี่ห้ามโมโหหึงนะเว้ย!”

น่ารักฉิบหายเลย ไม่แกล้งน้องต่อไปแล้วได้มั้ยวะ อยากจับมากอดแน่นๆ มันซะตอนนี้เลย

“ครับ”

“กะ..ก็ตอนนั้นไอ้เจต คนที่ขาแพลงอะ...คือมัน มันบอกชอบผมอะ”

“หืม”

“ผมตกใจมากที่มันมาบอกชอบผม ที่สำคัญคือเป็นที่โรงพยาบาลด้วยไง”

“แล้วทำไมเหรอครับ”

“ก็พี่ขึ้นวอร์ดอยู่ที่นั่นอะ! ผมกลัวว่าพี่จะมาได้ยิน...แต่ตอนนั้นพี่ดันโทรมาพอดีผมเลยคิดอะไรไม่ออกถึงได้โกหกไป ผม...ผมแค่กลัวว่าถ้าพี่รู้แล้วจะไม่สบายใจ”

“…”

“กลัวว่าพี่จะเข้าใจผิดไป...ทั้งๆ ที่มันไม่มีอะไรเลย ผมไม่ได้ชอบเจตมันสักหน่อย”

ปากน้อยๆ ยู่เข้าหากันจนน่ากดปากลงไปจูบแรงๆ ...ถ้าน้องรู้ว่าในระหว่างสถานการณ์จริงจังตรงหน้านี้ผมมัวแต่คิดเรื่องลามกกับเขาคงไม่พ้นโดนทุบกลับมาอีกหลายตุ้บเป็นแน่

แม้มือน้องจะเล็กมากจนไม่ทำให้ผมเจ็บเลยก็เถอะ

“อ่า...พี่เข้าใจแล้วครับ”

“พี่หายโกรธผมแล้วใช่ปะ!”

ตาคู่สวยเป็นประกายสว่างเจิดจ้าขึ้นมาทันทีอย่างน่ารัก...อยากจะบอกว่าใครจะไปกล้าโกรธเมียตัวเองลงกัน

ผมหักห้ามใจตัวเองไว้อีกหน่อย บอกตัวเองว่าจะแกล้งร่างบางอีกแค่ครั้งเดียวเท่านั้น เผื่อว่าอาจจะได้โอกาสดีเป็นกัลป์บอกชอบผมก็ได้...ก็ท่าทีของน้องมันบอกผมได้แบบนั้นจริงๆ นี่

น้องมีใจให้ผมไม่มากก็น้อยแล้วนั่นแหละ

เนี่ย แค่คิดก็อยากปิดประเทศเลี้ยงฉลองให้รู้ว่าใจผมมันกำลังอิ่มใจมากขนาดไหน

“พี่บอกว่าไม่ได้โกรธกัลป์นี่ครับ”

“พี่...ยังไม่หายโกรธอีกเหรอ ผมจะไม่โกหกอีกแล้วจริงๆ สัญญาเลย เฮ้ย พะ..พี่มึงจะไปไหน”

ผมเก็บของทุกอย่างเข้ากระเป๋าเรียบร้อย รวมถึงมัดหมี่น้อยด้วยเช่นกัน แกล้งหันหลังเดินไปทางประตูจนได้ยินเสียงใสโวยวายใหญ่

แต่ร่างกายที่กำลังก้าวถึงประตูต้องหยุดชะงักลงเพราะแรงจับที่ชายเสื้อ

“พี่จะพามัดหมี่ไปไหน”

น้ำเสียงที่ดูร้อนรนก่อนหน้าในเวลานี่กลับดูเศร้าลงอย่างชัดเจน...วินาทีนี้หัวใจผมเต้นตึกตักอย่างคนที่โคตรจะแพ้กับทุกอย่างที่เป็นเขา

แพ้น้ำเสียงแบบนั้น...และไม่ต้องเดา ถ้าผมได้หันไปเห็นแววตาของเขาในเวลานี้ผมก็คงจะตายมันเลยซะตอนนี้เหมือนกัน

“กลับห้องครับ”

...ไม่ได้ดิพี่

“…”

มัดหมี่มันเป็นลูกมีพ่อมีแม่นะเว้ย พี่จะแยกผมออกจากลูกได้ยังไง

“…”

โอเค

ยอมแล้ว

ไม่กล้าลองดีกับน้องแล้วจริงๆ

...ผมไม่รู้ว่ามันเป็นในวินาทีไหนที่ผมวางกระเป๋าที่ถือลงแล้วหันไปจับท้ายทอยเล็กให้เงยหน้าขึ้นรับจูบหนักๆ จากกัน ผมจูบน้องแบบที่ไม่คิดว่าจะยอมถอยหลีก แย่งชิงทุกๆ ลมหายใจและทุกสัมผัส กวาดต้อนเอาทุกความหวานเอาไว้อย่างเอาแต่ใจ สัมผัสแรกสัมผัสจนเกิดเสียงหอบหายใจไปทั่วห้อง

“อะ อื้อ”

ผมขบเม้มเรียวปากบางหนักๆ อย่างห้ามใจไว้ไม่ได้ ใช้ลิ้นเกี่ยวดึงลิ้นเล็กจนรู้สึกวาบหวามไปทั้งร่าง มือข้างหนึ่งดึงรั้งเอวบางเข้ามาชิดจนตัวเราไม่สามารถมีช่องว่างลอดผ่านได้ ผมจับประคองแก้มใสเอาไว้ จับเอียงให้ได้องศาที่ทำให้เราสัมผัสกันแนบแน่นมากขึ้น

น้ำสีใสไหลซึมมุมปากบางทำให้ผมก้มลมไปกวาดชิมอย่างแสนเสียดาย...แทบบ้าทุกครั้งตอนที่ลิ้นเล็กเผลอตอบรับสัมผัสกลับคืนมา เสียงจูบดังทั่วห้องเงียบสงัด ผมหลงมัวเมาไปกับสัมผัสลึกซึ้งตรงหน้าจนหลงลืมทุกสิ่ง

บดคลึงเรียกร้อง

อ้อนวอนต่อเจ้าของจูบหวานๆ อย่างยอมแพ้

ผมห้ามใจตัวเองไม่ได้เลยสักนิด จูบของกัลป์หวานมากเกินไปจนพาให้ผมดำดิ่ง อารมณ์ร้อนร้ายถูกปลุกเร้าจนอุณหภูมิในร่างกายพุ่งขึ้นสูง จนกระทั่งมือน้อยๆ ทุบอกผมอย่างแรงเพื่อเรียกร้องขอเวลาพักหายใจ

“อื้ออ แฮ่ก แฮก”

ดวงตาฉ่ำน้ำจากแรงอารมณ์ทำให้ผมบดจูบลงบนปากเรียวอีกครั้งย้ำๆ อยู่แบบนั้น

“พอก่อน หายใจก่อน แฮก”

“ไม่ครับ”

“อื้ออ ฟังกันบ้างดิ”

ก้มลงไปดูดดึงเรียวปากล่างที่กำลังบวมแดงจนได้ยินเสียงครางอื้ออึงพาให้ร่างกายผมร้อนจัดไปทั้งตัว...ผมผละหน้าออกมาเพื่อสบตากับคนที่กำลังหอบหายใจอยู่อย่างแน่วแน่

“กัลป์ครับ”

“อื้ออ”

“น้องกัลป์”

“แฮก อะ..อะไร”

พี่ไม่ได้เตรียมถุงยางกับเจลมา คนดีคงไม่ว่าอะไรกันใช่มั้ยครับถ้าพี่จะสด

“…”

“…”

อั๊ก!!

เข่าขาวยกขึ้นกระแทกเข้ามาเต็มๆ ที่หน้าท้องของผม ความเจ็บปวดพาให้ร่างกายผมทรุดลงนั่งกับพื้นกุมท้องอย่างเจ็บจริงไม่มีการแสดงใดๆ

“อึก กัลป์”

“ถุงกับเจลบ้านพี่มึงสิ!! พี่มึงชักจะเอาใหญ่ไปแล้วนะ!! กล้าพูดมาได้ไอ้หมอหื่น!!”

ครับ

นาทีนี้ผมเข้าใจหมดแล้วว่า เมีย เท่านั้นที่เป็นใหญ่ได้...หื่นจนเมียศอกเข้าให้เลยมั้ยล่ะมึง

 

 

-------------------------------

กัลป์เป็นหม่าม้านะเข้าใจมั้ยพี่เพลิง…ฝั่งพี่หมอก็ใจลอยไปไกลแบบกู่ไม่กลับเลยทีเดียวฮะ55555

กำลังดีๆ อยู่แล้วเชียว พี่เพลิงพาเลี้ยวเข้าข้างทางซะก่อน โดนไปเลยจุกๆ (・ω・) b

ขออภัยที่มาช้านะคะ เจอสอบเข้าไปจอดเลยค่ะ(´υ`)แหะๆ

อาทิตย์หน้าเราคงว่างมากขึ้น สัญญาว่าจะมาอัพบ่อยๆ ทดแทนช่วงที่หายไปนะค้า เรื่องหลงกันเลยก็ด้วยฮ้าบบ

 

twitter : @Themoonthere

ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ♥

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 867 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

463 ความคิดเห็น

  1. #406 bunnyt248 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 เมษายน 2564 / 03:29
    อ่ะฮะ อื้อฮือ
    #406
    0
  2. #358 Saltan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 เมษายน 2564 / 00:22
    อ้ยน่ารักกันอีกเเล้ว5555555555
    #358
    0
  3. #339 linwa51 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 เมษายน 2564 / 18:26
    555 กับความนกนี้ บทพี่จะหึงโหดก็โหดมาแบบไม่ทันตั้งตัว แต่พออยู่กะเมียก็อ่อน เหลวเป็นน้ำเลย
    #339
    0
  4. #289 poppy1718 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 เมษายน 2564 / 09:06
    สมควรโดน
    #289
    0
  5. #192 0941807606 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มีนาคม 2564 / 15:55

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดด
    #192
    0
  6. #190 JaoTonPalm (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มีนาคม 2564 / 23:17
    ความจะงาบน้องกัลป์นี้ร้ายนะพี่เพลิง555
    #190
    0
  7. #188 powder.blue02 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มีนาคม 2564 / 23:53

    รีบมาต่อไวๆนะคะไรท์ รออยู่เด้อ💙💙
    #188
    0
  8. #186 panchaluk (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มีนาคม 2564 / 08:19
    โอ๊ยยยพ่อ เกือบจะได้แล้วเชียว หักเลี้ยวเข้าข้างทางทำไมเนี้ยยย555
    #186
    0
  9. #185 PUNCH-AM (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:53
    ชอบบบอ่าาาาา❤️
    #185
    0
  10. #184 + SaiChil + (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:00
    ลุ้นจนตัวโก่งว่าเขาจะได้กันไหม เป็นไงล่ะพ่อเอ้ยยยย...ไม่น่าพูดเลยเนียนๆก็จบ 55555
    #184
    0
  11. #183 minger2420 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2564 / 14:50
    คิดถึงมากกกไรท์ใจดีมากอับตั้งสองตอน
    #183
    0
  12. #182 Hiroyosha (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2564 / 10:48
    55555สนน อิพี่หมอหื่น555555
    #182
    0
  13. #180 KiRasaKR (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2564 / 10:01
    เอ้งลู ขำไม่ไหว55555555 เป็นไงล่ะแกล้งน้อง
    #180
    0
  14. #179 kipperzzz (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2564 / 03:05
    พี่เพลิงน่ารักจัง
    #179
    0
  15. #177 cchenjj (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:31
    สงสาร555555555
    #177
    0
  16. #176 Pploy_MB9397 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:31
    ไม่รู้จะสงสารหรือจะขำก่อน555 แต่เอาจริงๆตอนนี้ก็ขำอยู่555 แกเข้าใจป่ะว่านี่ลองทำตามที่พี่เพลิงคิดอ่ะ ทำหน้านิ่งๆแต่ข้างในคือไปไกลแล้ว5555
    #176
    0
  17. #175 Insidiousshadow (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:18
    ช่วยด้วย!! ออกจากประโยคนี้ของอิพี่ไม่ได้เลยจริงๆ ''คนดีคงไม่ว่าอะไรกันใช่ไหมครับถ้าพี่จะสด''
    #175
    0
  18. #174 เจ้าหมีขาว (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2564 / 18:37
    มัดหมี่บอก ป๋าม๋าลืมนุ
    #174
    0
  19. #173 aom9090tangmo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2564 / 18:24
    สงสารใครดี55555
    #173
    0
  20. #171 Suni-Waew (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2564 / 17:04
    555555

    เอ็นดูว์ต้าวพิเพลิง
    #171
    0
  21. #170 lovelove25 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:45
    จะสงสารปะป๊าดีมั้ยนะ5555
    #170
    0
  22. #169 mukmixdada (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:31
    เก่งได้กับทุกคนยกเว้นเมียนะพี่หมออออ
    #169
    0
  23. #168 b_bbexam (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:04
    สงสารปะป๊าจังคะ โดนมาม๊าสอยตรงกลางเลยแง้5555555555555555
    #168
    0
  24. #167 JumJim_1994 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:00
    คนหื่นมันต้องโดนแบบนี่แหละ
    #167
    0
  25. #164 skyway__chicho (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:24
    มาแบบสองตอนติดนี่แบบเอาใจมาก แต่ที่สุดของเรื่องคือพี่เพลิงคลั่งรักลูกมากฮื่อออ ไม่ไหวแล้ว
    #164
    0