ตอนที่ 96 : บทข้าที่เติบใหญ่ และเข้าใจสัจธรรม & สัจธรรม [เล่ม. 2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14267
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1235 ครั้ง
    30 ธ.ค. 61

       สัจธรรม



      ไม่ว่าจะเป็นขุนนาง ขันที หรือนางกำนัลที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ต่างก็ได้ยินชัดเต็มสองหูว่าแม่ทัพเซี่ยเป็นพ่อของเด็กแฝดทั้งสอง 


       นี่มันจะไม่เหนือการคาดหมายของพวกเขาทั้งหมดไปหน่อยหรือ ! ..  พวกเขาหลงนึกว่าแม่ทัพใหญ่อาจจะหลงความงามของท่านหญิงจากแคว้นเยว่  แต่คิดไม่ถึงว่าจะเป็นบิดาของเด็กทั้งคู่  


      ไม่รู้ว่าแม่ทัพเซี่ยไปหว่านข้าวเปลือกทิ้งเอาไว้ตอนไหนถึงได้มีลูกโตขนานนี้  อีกทั้งมารดาของเด็กแฝดยังเป็นถึงรองแม่ทัพจ้าวแห่งแคว้นเยว่ ดูท่าเรื่องนี้จะอีรุงตุงนังซับซ้อนอยู่มาก....



“ฉางกงกง เมื่อครู่เจ้าอ่านปากแม่ทัพเซี่ยทันหรือไม่” เหอชิงเทียนโบกมือเรียกขันทีเฒ่าด้านหลังเข้ามาเพื่อสอบถาม


“ทันพ่ะย่ะค่ะ” ฉางกงกงยกพัดปิดปากกล่าวกระซิบข้างพระกรรณของพระองค์


“ไหนเล่าความมาสิ..ว่าตรงกับที่เราเข้าใจหรือไม่ ?” เหอชิงเทียนกล่าวขึ้น


แม่ทัพเซี่ยกล่าวว่าเป็นบิดาของลูกแฝดของท่านหญิงจ้าวพ่ะย่ะค่ะ” ฉางกงกงเล่าความที่ตนเองแกะจากปากของแม่ทัพเซี่ยให้ฝ่าบาททรงรับฟัง


“เราหลงนึกว่าอ่านปากของแม่ทัพเซี่ยผิดเสียอีก…ความสัมพันธ์พวกเขาน่าสนใจยิ่ง” เหอชิงเทียนกล่าวขึ้นด้วยความใคร่รู้


“จะให้กระหม่อมไปตามสืบมาหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ” ฉางกงกงกล่าวออกไปด้วยความรู้ใจพระองค์


“อืม”  เหอชิงเทียนตอบรับเสียงในคอ พลางหรี่ตามองภาพครอบครัวชื่นมื่นของแม่ทัพเซี่ยไปด้วยความสนใจอย่างมาก  ..  ผู้ใดจะไปคิดว่าแม่ทัพใหญ่ของเขาจะมีความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยากับท่านหญิงจ้าวแห่งแคว้นเยว่ เช่นนี้ความสัมพันธ์ระหว่างแคว้น และสงครามที่จะเกิดขึ้นอีกไม่นานคงจะง่ายดายมากขึ้น



       และไม่ใช่เพียงเหอชิงเทียนที่สนใจในความสัมพันธ์นั้น ฮองเฮาคู่พระวรกายของเขาเองก็กำลังจับจ้องมองท่าทางของหรงอว๋าที่ยามนี้ดวงหน้างามผุดเม็ดเหงื่อขึ้นมาเต็มกรอบหน้า ดวงตาหวาดหยดย้อยที่ค่อยให้ท่าฮองเต้นั้นกำลังสั่นไหวด้วยความกังวลใจ สายตาของนางมองตรงไปทางแม่ทัพเซี่ย และท่านหญิงจ้าว มีอาการเหมือนคนกำลังหวาดกลัวบางอย่าง 


        ฮองเฮาทอดพระเนตรมองหรงอว๋าอยู่ครู่ใหญ่จากนั้นก็ละสายตาออกมาช้าๆ ยกมือขึ้นเล็กน้อยเรียกนางกำนัลคนสนิทแล้วยกมือป้องปากตรัสสั่งออกไปเสียงเบา….






      จวนแม่ทัพใหญ่

      พวกข้ากลับมาถึงจวนยามไฮ่เป็นเวลาค่อนข้างที่จะดึกอยู่มาก เจ้าเด็กดื้อทั้งสองต่างก็หมดฤทธิ์นอนหลับซบอกผู้เป็นพ่อมาตลอดทางจนเข้ามาถึงในห้องนอนก็ยังคงหลับสนิทอยู่เช่นเดิม



“ท่านแม่ทัพเซี่ยข้าว่าท่านควรจะออกจากห้องไปได้แล้วกระมัง” ข้ากล่าวกับเซี่ยจินเซินที่ยืนนิ่งจ้องมองหน้าข้า และลูกที่นอนหลับอยู่บนเตียง



“ข้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้า” เซี่ยจินเซินกล่าวด้วยสีหน้าท่าทางที่ตึงเครียด



“ท่านแม่ทัพเซี่ยมีเรื่องอันใดที่จะคุยก็เก็บไว้วันพรุ่ง ยามนี้ก็ดึกดื่นมากแล้ว” ข้าลุกขึ้นยืน แล้วกล่าวกับเขาด้วยสีหน้าจริงจังเช่นเดียวกัน



“เรามาสนทนากันดีๆก่อนเถิด อย่าได้ประชดประชันกันเลย” เซี่ยจินเซินที่ยืนก้มหน้าลงมองภรรยาที่สูงแค่อกของเขา แล้วกล่าวกลับนางด้วยความอ่อนใจ



“ข้าประชดตรงไหน ?”  ข้ากกอดอกล่าวถามออกไปด้วยความงงงวย แล้วเงยหน้าสบนัยน์ตาหงส์ที่มองมาทางข้าด้วยอารมณ์ที่ยากจะคาดเดา



“เจ้ากำลังตั้งกำแพงกับข้าอยู่” เซี่ยจินเซินกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา



“ตั้งกำแพงรึ....ท่านเห็นห้องนี้ใช่หรือไม่ วันนั้นข้านั่งตัวสั่นเทาในมุมข้างตู้ไม้ตรงนั้น” ข้ากล่าวขึ้นเสียงเรียบ พลางชี้นิ้วไปทางมุมอับระหว่างตู้ไม้ กับมุมห้อง  หลังจากนั้นก็หันตัวไปชี้นิ้วทางด้านของหน้าเรือน แล้วกล่าวขึ้นต่ออีก



“วันนั้นถ้าท่านได้กลับมารับข้าคงจะได้เห็นแล้วว่าทหารที่ท่านทิ้งไว้ได้ตายอยู่หน้าเรือน” ข้ากล่าวจบก็สบดวงตาหงส์สีดำสนิทนั้นของเขาครู่ใหญ่ 


      

       นัยน์ตาคู่นั่นสั่นระริกวูบไหวไปมา จ้องมองลึกเข้ามาในดวงตาของข้า จนเห็นเป็นเงาสะท้อนตัวข้าอยู่ด้านในนั้น .. ข้ากลืนน้ำลายลงคอช้าๆ แล้วพยายามปรับน้ำเสียงให้คงที่เพราะไม่อยากให้อารมณ์ในวันนั้นย้อนกลับมาอีก



“ข้ารู้ตัวว่าตนเองก็มีส่วนผิด…แต่เหตุการณ์ในวันนั้นข้ายังคงจดจำได้อย่างแม่นยำ ที่ต้องอุ้มท้องหนีตายออกจากจวนจนกระทั่งถึงขั้นตกเลือดหมดสติไปสามวันเต็ม โชคดีนักตัวข้าไม่ถึงกับโง่เขลาเบาปัญญามิเช่นนั้นคงต้องตายไปพร้อมกับทหารของท่าน.. เซี่ยจินเซินบอกข้าได้หรือไม่ว่ามีเหตุผลอันใดที่ข้าต้องลืมเรื่องราวทั้งหมด แล้วกลับไปทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น”



“ข้ารู้ว่าเจ้าผิดหวัง และหมดศรัทธาในตัวข้า” เซี่ยจินเซินกล่าวขึ้นเสียงแหบพร่าด้วยความรู้สึกคับแน่นบีบรัดตรงหัวใจ เพราะยามนี้เขากำลังรู้สึกกลัวไม่ต่างจากนาง เขารู้ดีว่านางรู้สึกเช่นไร และเขารู้ดีถึงความไม่เอาไหนของตัว


‘ตัวข้าเป็นแม่ทัพใหญ่ปกป้องประชาชน และผู้อื่นได้ แต่มิอาจปกป้องภรรยาตนเองและลูกไว้ได้’ เซี่ยจินเซินกล่าวขึ้นในใจพลางสาวเท้าเดินเข้าไปใกล้ เพื่อหวังประชิดตัวนาง



“หยุดตรงนั้นเถิดท่านแม่ทัพเซี่ยอย่าได้เข้ามาใกล้กว่านี้เลย…..ไหนท่านบอกว่ามีเรื่องจะสนทนากับข้าก็รีบกล่าวออกมาเถิด” ข้ากล่าวห้ามปรามเขาออกไปทันที แล้วก้าวถอยหลังไปสามก้าวจนติดกับขอบเตียงพอดี



“…….”  เซี่ยจินเซินที่กำลังเดินเข้าไปเพื่อหวังกอดนางถึงกับต้องชะงักเท้า และชะงักมือกลางอากาศ แล้วรีบชักตัวกลับมายืนมือไพล่หลัง แล้วกะแอ่มเสียงในคอขึ้นเล็กน้อย


‘อย่าได้ด่วนใจร้อนรีบเข้าใกล้นางมากเกินไป…..’ เขาสั่งห้ามใจตนเองเสร็จแล้ว ก็กล่าวกับนางขึ้นช้าๆ


“หรงอว๋า คือ หยางจิงฮวาพี่สาวคนโตของท่านหญิงใช่หรือไม่”


 

      ข้ามองท่าทางของเซี่ยเจินเซินที่พยายามเข้าใกล้เมื่อครู่นี้ด้วยสีหน้าตกใจเล็กน้อย จากนั้นเขาก็กลับมาวางท่าเช่นเดิม แล้วกล่าวกับข้าด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำติดแหบ สีหน้าที่เรียบนิ่ง แต่นัยน์ตายังคงประกาย และอ่านยากอยู่เช่นเดิม



“ใช่เจ้าค่ะ ท่านแม่ทัพเซี่ยรู้ ?” ข้ากล่าวด้วยน้ำเสียงตกใจเล็กน้อย



“ข้าพึ่งรู้ก็ตอนเมื่อนางถูกแต่งตั้งขึ้นมาเป็นหรงอว๋า โดยใช่ชื่อว่า หยางซีเย่” เซี่นจินเซินกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียง และสีหน้าเคร่งเครียด



“วันนี้ที่ข้าเห็นนางในวังหลวง ก็คิดเช่นเดียวที่ท่านกล่าวออกมามิมีผิด แสดงว่ายามนี้นางกำลังสวมรอยเป็นข้าอยู่” ข้ากล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงจริงจัง และยังมีความสงสัยค้างคาใจอยู่หมายจุด  และจุดนั้นเชี่ยจินเซินเองคงจะสงสัย หรืออาจจะรู้ความทั้งหมดเลยเสียด้วยซ้ำ เช่นนั้นหมายความว่ามันต้องมีเรื่องอะไรที่มากกว่าที่นางจะสวมรอยเข้ามาเป็นข้าเป็นแน่ ถึงเป็นเหตุให้เชี่ยจินเซินมากล่าวถามข้าเช่นนี้



“ข้าเพียงจะมาถามให้แน่ใจ เพราะมีเรื่องสังสยในคืนวันกบฏเมื่อสองปีก่อน เอาไว้ข้ามั่นใจมากกว่านี้จะเล่าความให้ท่านหญิงฟัง” เซี่ยจินเซินที่ลดอารมณ์ลงมาได้แล้ว ก็กลับมากล่าวกับนางด้วยน้ำเสียงปกติ



“หืม !? หยางจิงฮวาจะเกี่ยวข้องอันใดในคืนวันกบฎนั้นหรือ ?”  ข้ากล่าวถามออกไปด้วยความสอดรู้



“มิใช่วันนี้…ไว้ข้าจะบอกท่านทีหลัง” เขากล่าวกับนางด้วยน้ำเสียงติดขบขันเล็กน้อย  เพราะยามนี้ภรรยาตัวเล็กตรงหน้า กำลังทำตาโตด้วยความอยากรู้อยากเห็น  ..  จากนั้นเขาก็หลุบตามองไปด้านหลังมองลูกแฝดที่นอนกางแขนกางขาอยู่บนเตียง โดยที่พุ่งกลมๆ กำลังกระเพื่อมขึ้นลงไปมาตามจังหวะการหายใจเข้าออก



“ข้านอนอยู่ข้างห้อง หากเกิดอันใดก็ตะโกนเรียกรู้หรือไม่ ?” ก่อนจะร่ำลาออกจากห้องเขาก็ได้กล่าวย้ำกับนางขึ้น



อืม” ข้ากล่าวตอบเสียงในคอ แล้วมองสบตากับเขาเพียงครู่เดียวจากนั้นก็ต้องรีบเบนสายตามองไปทางอื่น เพราะยามนี้แววตาของเขาที่มองมานั้นมีทั้งความห่วงใย ความรัก และความอาลัยผสมอยู่มากมาย จนตัวข้าเองก็ไม่อาจทนมองได้นานมากกว่านี้



“เอ่อ…ข้าเข้าไปลาลูก ?” เซี่ยจินเซินกล่าวอ้ำอึ้ง มองนางด้วยความคาดหวัง  ไม่ได้กอดไม่ได้หอมนาง อย่างน้อยก็ขอได้กอดได้หอมลูกเสียงน้อยก็ยังดี



“ได้  เช่นนั้นข้าตัวไปผลัดเปลี่ยนอาภรณ์ก่อน” ข้ากล่าวจบก็เดินไปหลังฉากกั้นเพื่อเปลี่ยนมาเป็นอาภรณ์ที่สวมใส่สบายกว่านี้



    ส่วนเซี่ยจินเซินก็เดินตรงไปที่เตียงเอื้อมมือไปลูบศีรษะของลูกแฝดอย่างเบามือจากนั้นก็ก้มตัวลงไปประทับจูบลงบนหน้าผากผลท้อทั้งสองนั้น แล้วเดินออกมาจากห้องนอนแล้วปิดประตูลงช้าๆ 


 

     พลันพอเขาออกจากห้องก็มีทหารเข้ามารายงานสิ่งผิดปกติ



“ท่านแม่ทัพยามนี้มีคนของฝ่าบาท และคนของฮองเฮาสอดแนมอยู่ด้านนอกขอรับ” นายทหารกล่าว


“หืม….ปล่อยไปเถิดพวกเขาอยากรู้สืบอันใด พวกเจ้าก็ทำเป็นมองมิเห็นไป” เซี่ยจินเซินกล่าวขึ้นเสียงเรียบ มันเป็นเรื่องดีเสียอีกที่เขาไม่ต้องลงมือจัดการให้วุ่นวาย ดูท่างานนี้คงจะมีคนออกหน้าแทนเขาแล้ว


“ขอรับ” นายทหารแจ้งเรื่องจบก็เดินจากไป






    เช้าวันรุ่งขึ้น

    ยี่หวี่ และเอ้อร์เฟยพอลืมตาตื่นขึ้นมาสิ่งแรกที่ต้องควานหาไม่เป็นท่านแม่ ก็เป็นเต้านมของนางแทน และยามนี้สิ่งแรกที่พวกเขาต้องการนั้นคือหน้าอกของนาง



“วันนี้ไม่ได้ แม่ยังมิได้อาบน้ำเช็ดตัวเลย” ข้ากล่าวเสียงดุออกไป เมื่อคือกลับมาก็แค่ผลัดเปลี่ยนอาภรณ์เท่านั้น



“ฮื้อ !” เอ้อร์เฟยออกเสียงในคออย่างไม่ชอบใจ มือเล็กๆก็ล้วงเข้าไปในอาภรณ์ของท่านแม่



“เฟยเอ๋อร์ !” ข้ากล่าวเสียงดุออกไปทันที เจ้าเด็กคนนี้นับวันยิ่งเอาแต่ใจ



“ทำ ม่าย ?” เอ้อร์เฟยเอ่ยปากถามออกไป ด้วยสีน่าสลดเล็กน้อย แต่มือยังคงทำหน้าที่ต่อไปในการควานหาสิ่งนั้น



“แม่ยังมิได้อาบน้ำ” ข้ากล่าวอธิบายเสียงเข้ม



“ด้าย สิ” เอ้อร์เฟยยังไม่ลดละ เพราะเมื่อวานก็ไม่ได้ดูดก่อนนอน แต่พอวันนี้ตอนเช้าท่านแม่ยังมาสั่งห้ามอีก



“จ่อง ม่าย ด้าย นะ” ยี่หวี่เข้าไปห้ามปรามน้องชายทันที



“ด้าย !” เอ้อร์เฟยปริปากเถียงกลับไปทันที แค่ดูดจวบสองจวบเองไฉนท่านแม่ต้องหวงด้วย



“ม่าย ด้าย” ยี่หวี่ชี้นิ้วดุตามท่านตาไปทางน้องชาย  จากนั้นก็เลียนเสียงตามท่านตาของเขาออกไป



“ฮื้อ !” สุดท้ายเอ้อร์เฟยก็ยอมถอยทัพ ยู่ปากเข้าทำเสียงจุบจั๊บไปมาด้วยความไม่พอใจ



“เฮ้อ..” ข้าถอนหายใจออกมา มองท่าทีแสนงอล และเอาแต่ใจของเขา ได้แต่ส่ายหัวไปมา




ก๊อก…ก๊อก !    ข้าที่ไกล่เกลี่ยกับลูกอยู่บนเตียงนั้นก็ได้ยินเสียงเคาะประตูดังขึ้นจึงตะโกนถามออกไป



“ใคร ?”



“นายท่านให้บ่าวมาแจ้งกับท่านหญิงว่า ให้ท่านไปรับข้าวเช้าที่เรือนใหญ่พร้อมกับท่านชายทั้งสองเจ้าค่ะ” บ่าวน้อยกล่าว



“อีกสามเค่อข้าจะตามไป….เจ้าไปสั่งคนช่วยเอาน้ำมาเติมใส่อ่างให้ข้าด้วย” ข้ากล่าวตอบกลับไป



       ไม่นานเพียงครึ่งเค่อบ่าวสามคนก็ยกถังไม้ใส่น้ำเข้ามาเทใส่อ่างจนเต็ม  สิ่งแรกที่ข้าทำนั้นคือจับลูกลิงทั้งสองอาบน้ำให้ตัวหอมเสียก่อน พออาบน้ำลูกเสร็จก็ถึงตาข้าที่อาบน้ำต่อจากลูก  ..  พวกข้าสามคนแม่ลูกใช้เวลาในการอาบแต่งกายไปเพียงแค่หนึ่งเค่อครึ่งเท่านั้น




    เรือนใหญ่

    ฮูหยินเซี่ยนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวใหญ่ในห้องโถงเพื่อจะรอพบหน้าหลานฝาดของนาง  เมื่อวานนี้นางได้สั่งบ่าวไปเปิดห้องเก็บของเอาป้ายหยก และเครื่องประดับออกมา  ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นของมีค่าที่จะมอบให้เป็นของรับขวัญหลาน และลูกสะใภ้ของนาง  อย่างน้อยเอาของมีค่าพวกนี้เป็นสินน้ำใจมอบให้ไป เพื่อหวังซื้อความสัมพันธ์เล็กน้อยได้ก็ยังดี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.235K ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #5418 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 23:20
    จะว่าไปก็ไม่น่าจะเป็นความผิดสามีนะ ตอนนั้นไม่รู้ว่าฮูหยินท้อง แต่รู้ว่าอนุท้อง ถ้าจำเป็นต้องเลือก ก็ต้องเลือกเมียที่มีท้องมากกว่า
    #5418
    0
  2. #4787 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 16:12

    หึ

    ทั้งสามีและแม่สามี

    #4787
    0
  3. #4776 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 13:16
    เอาจริงๆถึงท่านแม่ทัพจะมีเหตุผลแต่น้องซีในฐานะผู้ได้รับผลกระทบจากกระทำจนตนกับแฝดๆเกือบจะต้องเสียชีวิตก็มีสิทธิที่จะไม่โอเคอ่ะค่ะ บังคับนางไม่ได้

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 1 มกราคม 2562 / 13:22
    #4776
    1
    • #4776-1 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 96)
      1 มกราคม 2562 / 13:21
      #มีสิทธิที่จะไม่โอเค
      #4776-1
  4. #4767 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 08:07
    เค้ามีเยอะแล้วของนอกกายซื้อความรู้สึกคนที่เสียไปแล้วไม่ได้หรอกนะ
    #4767
    0
  5. #4763 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 02:24

    เงินนะแก้ปัญหาของนางไม่ไีด้หรอก

    #4763
    0
  6. #4729 blissiblithe (@blissiblithe) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 13:45
    รอค่าาาาา
    #4729
    0
  7. #4728 มีนา (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 10:44

    รีเฟรซทุกชั่วโมงเลยค่ะ รออย่างใจจดใจจ่อ สนุกมาก

    #4728
    2
    • #4728-1 ธารกมล (@narumol001) (จากตอนที่ 96)
      31 ธันวาคม 2561 / 11:19
      สงสัยไร้ท์. ไปเที่ยวปีใหม่แล้วมั้งคะ. เลยเงียบหายไปเลย. 555
      #4728-1
    • #4728-2 แมวไม่เล็ก (@THEDEEM) (จากตอนที่ 96)
      31 ธันวาคม 2561 / 16:33
      เราลงแล้ว 555555
      เมื่อวานเหนื่อยสลบยาว
      #4728-2
  8. วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 08:32

    รออออออออออ สุขสันต์วันสิ้นปีค่ะไรท์
    #4726
    0
  9. #4725 I-BAM (@autchittha) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 00:33
    ขอบคุณคะ
    #4725
    0
  10. #4724 ธารกมล (@narumol001) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 23:04

    วันนี้คงไม่มาอัพแล้วใช่ไหมเจ้าคะ

    #4724
    0
  11. #4722 DHmoon (@DHmoon) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 18:10
    น้องเย่สวยน้องเย่รวยค่ะโฮะๆๆๆของแค่นี้ไม่สน
    #4722
    0
  12. #4721 TukTIkinlove (@TukTIkinlove) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 16:37
    เครื่องประดับเหล่านั้นบ้านน้อาเย่วก็มีจ้ะยาย
    #4721
    0
  13. #4720 mumiina1 (@mumiina1) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 15:12
    ขอบคุณค่า
    #4720
    0
  14. #4719 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 14:01
    รอนะคะ
    #4719
    0
  15. #4718 pchacha (@praewachanojuti) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 11:59
    เบื่อฮูหยินเซี่ย แก่แล้วแก่เลย555555
    #4718
    0
  16. #4717 tu-pongsiri (@tu-pongsiri) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 09:58

    ยังไงก็อยากให้พ่อแม่ลูกได้กลับมาอยู่ด้วยกันน่ะ ชอบแม่ทัพเซี่ยมากกว่าใคร

    #4717
    0
  17. #4716 Pimoji (@Pimoji) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 09:45

    เอ๋? ทำไมไม่ขึ้นเตือนเลยอ่ะ ดีนะที่เข้ามาดูทุกวัน รอนะคะ
    #4716
    0
  18. #4715 Pjas (@Pjas) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 09:15

    อยากอ่านอีกง่ะ ไรท์ต้องชดเชยด้วยเมื่อวานไรท์ยุ่งจนลืมอัพน่ะ วันนี้ต้องชดเชยให้พวกรีดด้วย ที่ผ่านมาที่แถมให้ พวกรีดไม่นับ
    #4715
    0
  19. วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 09:03
    ชอบแฝด น่ารักมากกกก
    เด็กดีไม่ขึ้นเตือนอีกแล้ววว เรื่องบุปผาเปลี่ยนกลิ่นด้วยค่ะไรท์ แต่เรื่องอื่นที่ fav ไว้ มันก็เตือนอยู่นะ
    #4714
    0
  20. #4713 Dreamnoy (@dreamnoy) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 08:40
    เอาเงินมาซื้อความผิดพลาดไม่ได้นะคะ
    #4713
    0
  21. #4711 ริยา (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 07:24

    แสดงว่าตอนกบฎมีคนตั้งใจใช้ช่วงเวลานั่นในการสังหารหยางซีเย่ตัวจริง เพื่อสวมรอยเป็นหยางซีเย่ตลอดไป แต่ตอนรับเข้าเป็นสนม ไม่ได้สืบประวัติหรอ ว่าแม่ของหยางซีเย่เป็นอดีตนางคณิกา หรือฮ่องเต้แคว้นนี้ไม่ถือ

    #4711
    0
  22. #4710 malapoom (@malapoom) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 02:07
    ภาคนี้จะฟินๆรีดชอบ
    #4710
    0
  23. #4708 ธารกมล (@narumol001) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 00:15

    ........

    #4708
    0