ตอนที่ 9 : บทนำ & หนึ่งน้ำฝน & สองฝนโปรย : เล่ม 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 56291
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3463 ครั้ง
    12 มี.ค. 62


       


      ข้ามองใบหน้าน้อยๆ ของพวกเค้าที่ร้องไห้จนแดงก่ำไปหมด ช่างน่าเอ็นดูยิ่งนักลูกใครกันนะ อ่า! ลูกข้านี่  จากนั้นท่านพ่อบอกว่าหลานคงจะหิวนมแย่แล้ว ท่านเลยขอตัวออกจากห้องปล่อยให้ข้าป้อนนมเจ้าเด็กดื้อทั้งสองได้อย่างสะดวก

 

คุณหนูตั้งชื่อให้คุณชายทั้งสองยังเจ้าคะ?” ซุนลี่เอ่ยปากถาม

 

      นั้นสิลืมคิดชื่อลูกไปเสียได้ เผลอแวบเดียวก็คลอดออกมาเสียแล้ว ข้าหลับตาลงขบคิดว่าเจ้าเด็กดื้อทั้งสองเกิดในวันที่ฝนตกหนัก วัสสานฤดู ชื่อก็ต้องคล้องกับวันที่พวกเขาเกิด  “ยี่หวี่ กับเอ้อร์เฟย เป็นไงบ้าง?” ข้าเงยหน้าขึ้นไปมองซุนลี่ เพื่อขอความคิดเห็นเพิ่มจากนาง เพราะว่าตนเองนั้นไม่เคยตั้งชื่อให้ผู้ใดมาก่อน

 

ยี่ที่แปลว่าหนึ่ง หวี่ที่แปลว่าน้ำฝน ส่วนเอ้อร์ที่แปลว่าสอง เฟยที่แปลว่าฝนโปรย ใช่ไหมเจ้าคะ หนึ่งน้ำฝน สองฝนโปรย”: ซุนลี่กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงดีใจ

 

ข้าพยักหน้ารับน้อยๆ ด้วยความเขินอายนิดๆ ปกติเขาจะตั้งชื่อบุตรให้ดูองอาจ ยิ่งใหญ่ ตัวข้ากับตั้งง่ายดายเสียอย่างงัน

 

เหมาะมากเจ้าคะ คุณชายน้อยจะรู้ว่าตนเองเกิดในวันที่ฝนตก เข้าจะได้ระลึกถึงวันที่คุณหนูคลอดพวกเขาออกมาอย่างยากลำบากซุนลี่ฉีกยิ้มกว้างเอ่ยปากขึ้น

 

       ตลอดหนึ่งเดือนข้าดูแลยี่หวี่ กับเอ้อร์เฟยอย่างยากลำบาก พวกเขามักจะร้องงอแงยามดึกอยู่บ่อยครั้ง เจ้าเด็กดื้อทั้งสองมักจะผสานเสียงร้องออกมาพร้อมกัน ดังเสียปลุกเพื่อนบ้านใกล้ๆจนตื่นไปหลายหลัง  พอนานวันเข้าพวกเราทั้งหมดก็เริ่มปรับตัวได้ ข้าจะใช้เวลาเช้ามืดที่เจ้าเด็กดื้อทั้งสองหลับสนิท ออกมาไปฝึกวรยุทธ์ลานหลังบ้านกับท่านพ่อ ท่านพ่อสอนข้าตั้งแต่วิธีการปรับลมปราณในร่างกาย การรวบรวมพลังในจุดตันเถียน วิชาตัวเบา จนไปถึงการเริ่มฝึกใช้อาวุธขนาดเล็กไปถึงขนาดใหญ่

 

        ท่านพ่อยังบอกกว่าตัวข้าเป็นคนที่เรียนรู้ได้เร็ว อีกทั้งยังมีความเพียรพยายามที่ตั้งมั่นตั้งใจที่จะเรียนรู้ และพัฒนาตนเอง ข้าเชื่อเสมอว่าหากจะกระทำสิ่งใดให้ได้ดีนั้นต้องมีความพยายาม และความพยายามมันจะไม่มีทางทรยศเราเด็ดขาด ถ้าเชื่อมั่นเช่นนั้นสักวันมันก็ประสบความสำเร็จได้

 

 

     หนึ่งปีต่อมา

       ตัวข้าร่ำเรียนวิชาบู๋มาปีครึ่งควบคู่กับวิชาบุ๋นไปด้วย ท่านพ่อได้ช่วยเปิดความคิดให้กว้างขึ้นว่าสตรีไม่ใช่แค่เป็นภรรยาที่ดี หรือสตรีเฝ้าเรือนเท่านั้น ยังสามารถเป็นในสิ่งที่ผู้ชายเป็นได้อีกด้วย  ส่วนยี่หวี่ กับเอ้อร์เฟยในวัยขวบเศษกำลังซนเป็นลูกลิงดังที่ข้าคาดเอาไว้ไม่มีผิด พอถึงเวลาอาบน้ำทุกที่ข้า กับซุนลี่วิ่งหัวหมุนชนกันเป็นประจำนี่แค่ขนาดคลานยังขนาดนี้ เมื่อไรเดินได้ขึ้นมาข้าไม่อยากจะคิดเลยว่าขาเล็กๆ ทั้งสองคู่จะวิ่งเร็วมากขนาดไหน

 

     วันนี้อากาศดีท้องฟ้าปลอดโปร่งยิ่งนัก ข้ากับซุนลี่เลยพาเจ้าเด็กดื้อทั้งสองออกมาฟังนิทานที่โรงน้ำชาซิ่วชิง ภายนอกดูกึ่งใหม่กึ่งเก่า หากแต่ข้างในตกแต่งอย่างประณีตงดงาม อีกทั้งอาหาร และน้ำชาราคาไม่แพงมากนัก ข้าเดินอุ้มยี่หวี่ ส่วนซุนลี่อุ้มเอ้อร์เฟยขึ้นไปนั่งชั้นสองของร้านริมระเบียงฝังถนน พวกเราทั้งสองนั่งฟังนิทานไปครึ่งชั่วยามจนในที่สุดเจ้าเด็กดื้อทั้งสองก็นอนหลับสนิทน้ำลายไหลซบอยู่บนอกพวกทั้งคู่

 

       นั่งกันต่อเพียงครู่หนึ่งพลันก็มีเสียงชาวบ้านโหวกเหวกเสียงดังขึ้นจากด้านนอก ข้าชะโงกหน้าออกไปดูทางหน้าต่างเห็นเป็นบุรุษผู้นั้นที่ดูคุ้นตาใส่ชุดเกาะสีเงินตัวใหญ่กำลังควบม้าสีขาวนำหน้าขบวนทหารเดินอยู่บนถนน  บุรุษผู้นั้นมีผิวสีทองแดง มีหนวดเคราขึ้นครึ้มบดบังริมฝีปาก ดวงตาหงส์สีดำสนิทมองตรงไปด้านหน้าอย่างแน่วแน่ไม่ไหวติงไม่มีการเหลือบมองข้างทางเลยสักนิดเดียว

 

       ข้ามองเขาพลางครุ่นคิดไปด้วยว่าเขาดูโตขึ้น และดูสุขุมมากกว่าเมื่อสองปีที่แล้ว ใบหน้ารวมๆ ของเขาค่อนข้างจะดูเคร่งเครียด หรืออาจจะเพราะอายุที่ดูเยอะขึ้น เพียงแค่สองปีจะทำให้คนแก่เร็วถึงขนาดนี้ได้เชียวหรือ !?

 

คุณหนู บ่าวว่าแม่ทัพผู้นั้นหน้าตาคุ้นๆ นะเจ้าคะซุนลี่กล่าวขึ้น หรี่ตาเล็กๆลงราวกับว่ากำลังครุ่นคิดอยู่ไปด้วย

 

เจ้าคิดว่าเป็นผู้ใดละ?” ข้าแกล้งเอ่ยเย้าออกไป

 

แม่ทัพเซี่ย!พลันซุนหลี่นึกออกนางก็พูดเสียงดังด้วยความตกใจออกมา

       

     สักพักหนึ่งซุนลี่ก็ทำหน้าหงอย ก้มหน้าขอโทษออกมาไม่หยุด นางยังคงคิดว่าข้าผูกใจเจ็บกับบุรุษเช่นนั้นรึ แต่เปล่าเลยยามนี้ข้าปล่อยวางมันลงนานแล้ว อาจจะเหลือเรื่องเจ็บใจอยู่บ้างแต่ไม่มากแล้ว   เพราะต่อไปนี้ไม่มีเขาอยู่ในใจของข้า ไม่มีข้าอยู่ในใจของเขาอีกแล้ว  จากนั้นข้าจึงแหงนหน้าขึ้นไปมองท้องฟ้าที่เปลี่ยนเป็นสีส้ม ก้อนเมฆเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีเทาอ่อนๆ

 

กลับกันเถอะนี่ก็เย็นมากแล้ว ประเดี๋ยวยี่หวี่ กับเอ้อร์เฟยจะตากน้ำค้างเอาได้

 

เจ้าค่ะซุนหลี่กล่าว

 

        ยามนี้หน้าบ้านหมอจงที่ได้รับสาสน์จากบุตรชายที่อยู่แคว้นเยว่ ก็นั่งรอบุตรสาวบุญธรรม และหลานชายฝาแฝดทั้งสองที่หน้าบ้าน จากนั้นไม่นานพวกเขาทั้งสี่คนก็กลับมาถึงบ้าน

 

กลับกันมาแล้วรึ”  จ้าวจงกล่าวออกไปพร้อมรอยยิ้ม

 

กลับมาแล้วเจ้าค่ะข้ากล่าวตอบเขา จากนั้นจึงขอตัวพายี่หวี่ และเอ้อร์เฟยเข้าไปนอนในบ้านก่อน แล้วก็เดินกลับมาหาท่านพ่อที่นั่งค่อยอยู่ด้านหน้าด้วยท่าทางที่ดูผิดแปลกไป

 

พ่อมีเรื่องจะต้องคุยกับเจ้าจ้าวจงกล่าวขึ้นเสียงนิ่ง จ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยของบุตรสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

 

ท่านพ่อมีเรื่องอะไรจะกล่าวกับลูกหรือเจ้าค่ะข้าเอ่ยปากถามด้วยความสังสัย เขามีใบหน้าค่อนข้างตึงเครียดเล็กน้อย

 

พี่ชายลูกส่งจดหมายให้พ่อกลับแคว้นเยว่เป็นการด่วน พ่อจะถามลูกตรงๆ  และลูกก็ต้องตอบพ่อมาตามตรงด้วยว่าลูกกลัวที่จะกลับไปกับพ่อหรือไม่จ้าวจงกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง สายตาของเขามองจ้องไปที่นางอย่างคาดหวังคำตอบ

 

ไม่กลัวเจ้าคะ พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกันท่านไปไหนลูกไปด้วย อีกอย่างลูกไม่เคยไปแคว้นเยว่เลยสักครา ได้ยินแต่คนเขาพูดกันว่าแคว้นเยว่มีท้องหญ้าเขียวชอุ่มสุดลูกหูลูกตา สัตว์ป่ามากมายลูกอยากไปเห็นด้วยตาของตนเองเจ้าค่ะข้ากล่าวตอบไปตามสัตย์จริงจากใจ

 

 “พ่อดีใจยิ่งนัก ที่ลูกอยากไปด้วย จ้าวจงกล่าวพลางยื่นมือไปลูบหัวของนางอย่างเบามือ

 

          ตัวข้ารู้จักท่านพ่อมาสี่ปีกว่าพวกเราเจอกันครั้งแรกที่หลังจวนแม่ทัพเซี่ย ในวันที่ท้องฟ้าเป็นสีดำอมส้มพระอาทิตย์ใกล้ลับขอบฟ้า ข้าที่ฝึกเขียนตัวอักษรมาตลอดทั้งวันติดต่อมากนหลายวัน มีอาการปวดมือไม่หายจึงแอบออกจากจวนไปหาหมอ ปรากฏว่าพอเปิดประตูหลังของจวนออกไปก็ชนกับชายชราผู้หนึ่งเขาล้มตึงลงไปนั่งกับพื้น  ข้ากับซุนลี่จึงช่วยกันพยุงเขาและพาไปส่งที่บ้าน ตลอดทางสนทนากันถูกคอมากนัก จึงทราบว่าชายชราผู้นี้เป็นหมอ และต่อมาเมื่อไรที่ข้าไม่สบายก็มักจะให้ซุนลี่มาเชิญเขาไปรักษาที่จวนอยู่บ่อยๆ

 

         เมื่อต้องออกเดินทางไปแคว้นเยว่ ท่านพ่อบอกรายละเอียดในการเดินทางให้ฟังคร่าวๆ ว่าท่านต้องไปทำงานของทางการเนื่องจากถูกเรียกตัวกลับอย่างกะทันหัน  จากนั้นเอาไว้ให้ถึงแคว้นเยว่แล้วท่านพ่อกล่าวบอกว่าข้าจะเข้าใจเรื่องทุกอย่างมากขึ้นกว่านี้ ตอนนี้เขาไม่สามารถอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้ข้าฟังได้

 

       พวกเราทั้งหมดจะเริ่มออกเดินทางอีกสามวันข้างหน้า ให้ข้ากับซุนลี่เตรียมเสื้อผ้า และของใช้ให้พอ เตรียมผ้าอ้อมของเจ้าเด็กดื้อทั้งสองให้มากพอสำหรับการเดินทางไปแคว้ยเยว่  และการเดินทางครานี้ค่อนข้างเร่งรีบจึงมีความลำบากอยู่มาก จึงต้องเตรียมให้พร้อมมากที่สุด ส่วนพวกอาหารแห้งท่านพ่อได้สั่งซื้อจากทางโรงเตี๊ยมชื่อดังในเมืองหลวงที่มีคุณภาพอาหารค่อนข้างดีเก็บได้นาน และรสชาติอร่อยถูกปาก

 

        ข้า กับซุนลี่เตรียมของจำเป็นจนครบถ้วน เสื้อผ้าสิบห้าตัวของใช้สตรีจุกจิกเล็กน้อย ผ้าซับฤดูยี่สิบผืน ยารักษาโรค ผ้านวมสี่พื้น เสื้อคลุมลมสามตัว เก็บใส่หีบไม้ใบใหญ่ ส่วนของเจ้าเด็กดื้อทั้งสอง มีผ้าที่ตัดเย็บไว้ยี่สิบกว่าผืนทำเป็นผ้าอ้อม เสื้อขนสุนัขจิ้งจอกของเด็ก ที่ข้าคิดว่าราคาค่อนข้างแพงมากทีเดียวที่ท่านพ่อซื้อมาให้สี่ตัว และยังมีชุดเด็กที่ทำมาจากผ้าไหมชั้นดีอีกห้าตัว สุดท้ายข้าวบดละเอียดเก็บใส่กระปุกไม้ทรงกระบอก เผื่อเอาไว้หากน้ำนมของข้าหมดเสียก่อน บางทีตัวข้าเองก็สงสัย เหตุใดท่านพ่อถึงมีเบี้ยมากมายเช่นนี้ ของใช้ที่เขามักซื้อให้ยี่หวี่ กับเอ้อร์เฟยเป็นของชั้นดีทุกชิ้น ไม่ว่าจะผ้าที่นำมาตัดเป็นผ้าอ้อม ก็เป็นผ้าที่คุณหนูคุณชายลูกขุนนางใช้กัน

 

      และแล้ววันเดินทางก็มาถึง ข้า กับซุนลี่ช่วยกันยกหีบไม้ใส่รถม้าคันใหญ่ด้านในกว้างขว้างนอนได้ห้าคน พวกเราทั้งคู่สามารถนอนเหยียดขาได้อย่างสบายตัว  ยามนี้ข้าเห็นกล่องไม้สีดำขนาดยาวที่ท่านพ่อถือออกมาจากบ้าน เข้าวางมันลงบนโต๊ะไม้หน้าบ้านเสร็จแล้วก็กวักมือเรียกให้เข้าไปหา

 

ซีเย่ลูกลองมาเลือกดูว่าลูกชอบอาวุธชิ้นไหนเป็นพิเศษ ถึงมันจะไม่สวยมากนักไว้พวกเรากลับถึงแคว้นเยว่แล้วจะสั่งช่างดีเหล็กตีอย่างดีให้ลูกกใหม่จ้าวจงหันมายิ้มจนตาโค้งเป็นเสี้ยว แล้วเปิดกล่องให้บุตรสาวดูของด้านใน

       

      ข้ามองเข้าไปด้านในกล่องไม้มีทั้งกระบี่หนึ่งเล่มเงางามสะท้อนแสง มีมีดสั้นสีดำ มีดาบเล่มใหญ่ด้ามจับเป็นลายพยัคฆ์ และยังมีทวนสีดำด้ามจับแกะสลักเป็นลายหงส์สีแดงช่างสะดุดตาข้ามากนัก ข้าเลือกหยิบเอาทวนที่มีน้ำหนักเบากำลังพอดี  แล้วลองสะบัดแขนร่ายรำไปหนึ่งกระบวนท่า อืม มันช่างเหมาะมือจริงๆ

 

ข้าเลือกทวนอันนี้เจ้าค่ะข้าหันไปฉีกยิ้มกว้างอย่างดีใจ เพราะมันถูกใจข้ามาก

 

นับว่าตาถึง นี่เป็นอาวุธชั้นดีทีสุดในกล่องไม้นี้ ส่วนที่เหลือก็ทิ้งไว้ที่บ้านจ้าวจงกล่าวออกไปด้วยความภูไม่ใจที่เด็กน้อยตรงหน้านี้สายตาเฉียบแหลม

 

จะไม่หายหรือเจ้าคะ  อีกทั้งพวกเราไม่รู้ว่าจะกลับมาตอนไหนข้ากล่าวถามอย่างแปลกใจ เพราะการเดินทางไปแคว้นเยว่ครานี้ยังไม่มีกำหนดว่าจะกลับมาอีกทีตอนไหน

 

ไม่ต้องห่วงพ่อจ้างตาเฒ่ากับยายเฒ่าข้างบ้านเราให้เขามาดูแลแล้วจ้าวจงกล่าว

 

        พวกเราออกเดินทางยามเฉินมาถึงประตูเมืองหลวง  ข้ามองลอดผ่านช่องลมฉลุในรถไม้ออกไปเห็นท่านพ่อกำลังสนทนากับบุรุษสองนายอายุน่าจะราวๆสามสิบกว่าได้ ผิวดำกร้าน ร่างใหญ่กำยำ ดวงตาดุดันทั้งคู่ จากนั้นท่านพ่อก็หันหน้ามากล่าวกับพวกเราทั้งคู่ด้านในรถไม้ว่าจะมีคนไปกับพวกเราด้วยสองคนเป็นทหารรับจ้าง การเดินทางครานี้บางเส้นทางอาจจะมีโจรดักปล้นอยู่ ท่านพ่อยังบอกอีกว่าแค่สองคนนี้ก็ล้มผู้ชายได้ถึงห้าสิบคนนับว่าพวกเขามีวรยุทธ์ระดับต้นๆในเมืองหลวงเลยก็ว่าได้

 

      พวกเราเดินทางออกจากเมืองหลวงมาได้สิบวัน หรือครึ่งทางของการเดินทางครั้งนี้ อีกสองวันก็จะถึงชายแดนระหว่างแคว้นเยว่และแคว้นฉินแล้ว  ทุกๆวันตอนเย็นท่านพ่อจะให้ข้าฝึกประลองยุทธ์กับพี่ห่าวพี่อี๋เพื่อฝึกปรือฝีมือขัดเกาให้แหลมคมมากขึ้น

 

         ยามเย็นแสงแดดทอเป็นสีส้มอ่อนบนท้องฟ้าข้าเห็นท่านพ่อเดินออกมากจากป่า ในมือของท่านถือไก่ป่ามาสองตัวในมืออีกข้างหิ้วหางลูกหมูตัวสีน้ำตาลที่ดิ้นร้องอี๊ดๆ ออกไม่หยุดมาด้วย

 

โชคดีนักเจอฝูงไก่ป่า เลยจับมาได้สองตัว ส่วนเจ้าลูกหมูนี่น่าจะเป็นลูกหมูแคระหายาก มันน่าจะพลัดหลงกับแม่ของมัน พ่อเลยจับมาให้ยี่หวี่ กับเอ้อร์เฟยเป็นสัตว์เลี้ยงจ้าวจงกล่าวจบก็โยนลูกหมูไปในให้บุตรสาว และหลานชายทันที

 

ข้าอุ้มลูกหมูที่ดีดดิ้นในมือไม่หยุดพอผ่านไปสองเค่อมันก็หยุดดิ้น ตาดำๆของมันจ้องมองมาตาแป่วดูท่ามันคงจะเหนื่อยแล้วกระมัง

 

หวี่เอ๋อร์เฟยเอ๋อร์ชอบหรือไม่ ท่านตาจับมาให้เจ้าตัวนี้เรียกว่า หมูข้ายกลูกหมูในมือไปให้เจ้าเด็กดื้อทั้งสองที่นั่งจ้องมันตาเป็นประกายดูใกล้ๆ

 

มูมู!”   “มู่ๆ!ปากกระจับเล็กๆ เอ่ยเสียงเจื้อยแจ้วเรียกมูๆ ออกไม่หยุด สองมือก็คว้าขึ้นกลางอากาศเพื่อจะจับมัน  ช่างเป็นภาพที่น่าเอ็นดูเสียจริงเชียว

 

ประเดี๋ยวค่อยเล่น แม่ต้องเอามันไปอาบน้ำเสียก่อนตัวมันมอมแมมมากนัก ข้ากล่าวบอกเจ้าเด็กดื้อทั้งสอง และมันยังดูไม่เชื่องมากนักต้องหาเชือกมาผูกจูงเดินไปก่อนช่วงแรก พอมันเชื่องแล้วค่อยเลี้ยงแบบปล่อยเพราะไม่อยากล่ามมันเอาไว้ให้ไร้อิสระ อีกทั้งปล่อยมันคืนกลับป่า มันยังเล็กมากนักคงจะไม่รอดชีวิตในป่าได้เป็นแน่

 

        ข้าผูกผ้าห้อตัวยี่หวี่ไว้ตรงอก ส่วนเอ้อร์เฟยผูกไว้ด้านหลัง ตอนนี้ซุนลี่กำลังเตรียมอาหารเย็นกับท่านพ่อ ส่วนพี่ห่าวกับพี่อี๋ยังไม่ได้แต่งมีภรรยา เลยไม่กล้าฝากเจ้าเด็กดื้อทั้งสองไว้ที่พวกเขาทั้งสอง เมื่อจัดการผูกผ้าเสร็จเรียบร้อยแล้วก็กระเตงลูกสองคนกับจูงลูกหมูอีกหนึ่งตัว เดินไปที่ริมธารน้ำใสในป่าที่ห่างออกไปไม่ถึงสามสิบเก้า จากนั้นนจัดการถกแขนเสื้อขึ้นเอาเจ้าลูกหมูน้อยลงไปอาบน้ำ

 

งัม งัม มือเล็กๆ ของเจ้าเด็กดื้อทั้งสองคว้าเอาปอยผมของข้าเข้าปากไปเคี้ยวตุ้ยๆ โชคดีนักฟันยังไม่แหลมคม และขึ้นออกมาเพียงเล็กน้อย ไม่อย่างนั้นคงจะกัดผมกินลงท้องแทนนมไปเสียแล้ว

 

ฮืม ผมแม่อร่อยหรือไม่ข้าแกล้งกล่าวเย้ากับเจ้าเด็กดื้อทั้งสอง

 

ยัมยัม”  “ งัม งัมเสียงเล็กๆตอบกลับสงสัยจะแปลว่าอร่อยกระมัง 

 

    ยามนี้ตัวข้ารู้สึกถึงผมที่เปียกน้ำลายลู่ตกมาคลอเคลียที่ใบหน้าจนรู้เย็นๆพี่พวงแก้ม ข้าขัดๆถูๆ เจ้าลูกหมูอยู่สามเค่อ   สวบ สวบ ~ พลันก็ได้ยินเสียงเท้าเหยียบใบไม้แห้งเข้ามาใกล้เรื่อยๆ นับๆ ดูแล้วน่าจะมีประมาณสิบกว่าคนได้ ปกติตัวข้าเป็นคนค่อนข้างหูดีอยู่มากยิ่งฝึกวรยุทธ์แล้ว ก็ได้ยินเสียงดังฟังชัดมากขึ้น

 

ข้างหน้านี้ข้าไปแอบดูมา มีรถม้าขนาดใหญ่ดูท่าทางแล้วจะมีเบี้ยอยู่บ้าง ชายชราดูไม่เอาไหนหนึ่งคน ชายวัยกลางคนอีกสองคน เด็กทารกสองคน แถมยังมีสตรีอายุไม่น่าเกินยี่สิบสองคน ใบหน้าสะสวยผิวขาวละมุนตาเชียวแหละ !



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.463K ครั้ง

50 ความคิดเห็น

  1. #6084 ลายหมึก (@sunonwater) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:00
    ไม่ทันและ เราเทนาย
    #6084
    0
  2. #6059 Slyjjj (@Slyjjj) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:32
    สมน้ำหน้านัก
    #6059
    0
  3. #5865 กัลยกรณ์ (@kanyakorn24) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:50
    งงค่ะ ตอนที่แล้วอ่านเจอว่านางเอกเขียนจดหมายเล่าความจริงไว้ไม่ใช่หรอ สามีไม่ได้อ่านหรอ
    #5865
    0
  4. #5499 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 21:46
    สมน้ำหน้า
    #5499
    0
  5. #5436 beergie (@beergie) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 18:31
    สนุกอ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา .....เฮ้อ...มันทำให้รู้ว่าคนเราเวลามีหลายเรื่องประทังเข้ามาก็ทำให้ตัดสินใจผิด ซึ่งยากที่จะกลับไปแก้ไขแระ...ท่านแม่ทัพคะ สติค่ะ สติ อ่ออออ...เค้าอยากสอบถามคร้า "เขาที่หลงคิดว่านางตั้งท้องก็ตั้งเพียงตั้งธรรมดา" ประโยคนี้จริง ๆ แย้วต้องการจะพูดว่าอะไรอ่ะ คืออันอื่นเค้าเดาได้หมดนะ แต่อันนี้คิดไม่ออกจริง ๆ ...อย่าด่าเค้าน้าาาา เค้าขอโต้ดดดดดดด
    #5436
    0
  6. #5309 ujasaai (@ujasaai) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 15:00
    ไม่ให้อภัยเจ้าค่ะ
    #5309
    0
  7. #5126 thatsha (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 03:11

    อย่าลืมรีไรท์ใหม่ทั้งหมดนะคะเมื่อแต่งจบแล้ว เนื้อเรื่องดี แต่บทพูด ช่วงจังหวะเวลาตัวละคร คำผิด ประโยคผิด มีเยอะจนรู้สึกสนุกไม่เต็มที่ น่าหงุดหงิดทุกตอน

    #5126
    0
  8. #4904 Mimild' (@mirudi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 11:15
    อ่านแล้วก็อินน้ำตาก็ไหล น่าสงสารฮูหยินน้อย
    #4904
    0
  9. #4792 MOMOJIs (@MOMOJIs) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 19:41
    พิมพ์ผิดเยอะอยู่นาจาาา
    #4792
    1
  10. #4678 Paixiofeng (@Cossettelan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 01:32
    โง่ๆแบบนี้ แต่สุดท้ายก็ลงเอยกับนางเอกอยู่ดี ทิ้งลูกทิ้งเมียแบบนี้ท้ายสุดก็มีความสุขกลับมาคืนดีกันอยู่ดี
    #4678
    1
    • #4678-1 GG-Paderak (@GG-Paderak) (จากตอนที่ 9)
      30 ธันวาคม 2561 / 19:13
      คิดง่ายๆ แบบนี้ เม้นแย่ๆ ทำให้ คนที่มีสมองอ่านกำลังอินมันหมดอารมณ์ นี่ไม่ใช่คอมเม้นท์เห็นแค่กลุ่มบุคคล นี่คือคอมเมนท์สาธารณะ โปรดคิดด้วย รำคาญโว้ย
      #4678-1
  11. #4581 reindeer1992 (@reindeer1992) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 01:29
    อ่านจบแล้ว มีสามคำให้ท่านแม่ทัพ”สมน้ำหน้า” ในระหว่างความเป็นตาย ทิ้งคนรักให้อยู่กับคนอื่น คิดได้ไง ถ้าไม่มีลูกด้วยกันจะบอกให้ไรต์ หาพระเอกใหม่เหอะ
    #4581
    0
  12. #4563 mee_pa (@mee_pa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 13:57
    ถ้าทิ้งทหารไว้ให้ที่เรือนแล้ว = ปลอดภัย แล้วพี่จะพาแม่กับอีกเมียหนีทำไมคะ ก็อยู่ด้วยกันเสะ
    #4563
    4
    • #4563-3 mee_pa (@mee_pa) (จากตอนที่ 9)
      25 ธันวาคม 2561 / 19:48
      เห็นไรต์ตอบ แต่พอเข้ามาดูไม่เห็นข้อความอะ

      แซะอิแม่ทัพด้วยความหมั่นไส้นะคะว่าคิดได้ไงเนี้ย
      #4563-3
    • #4563-4 Momoji_K (@Momoji_K) (จากตอนที่ 9)
      30 ธันวาคม 2561 / 16:39

      ชอบๆชอบเม้นนี้ถูกใจ
      #4563-4
  13. วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 08:43
    เพิ่งเห็นว่าตอนนี้อัพเต็มแล้ว สงสารนะ แต่ตัดสินใจผิด คิดจนตัวตาย
    #4559
    0
  14. #4443 151119 (@151119) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 21:13
    อ่านตอนนี้ของแม่ทัพเซี่ย.....รู้ไหมเรานี่ไม่มีความคิดที่จะอภัยให้ตัวละครตัวนี้เลย รักแล้วทิ้งให้ตายคาเรือน 5555555

    ช่างน่าขัน
    #4443
    1
    • #4443-1 แมวไม่เล็ก (@THEDEEM) (จากตอนที่ 9)
      22 ธันวาคม 2561 / 21:17
      ไรท์เขียนได้หยาบมาก 555555 ขี้เกียจจัด นิยายล้นมือ
      อายรี้ดที่เข้ามาอ่านจุง
      #4443-1
  15. #4384 panaratburanachonapa (@panaratburanachonapa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 23:52
    เลือกแม่กับอนุตั้งท้องออกไปก่อน ทิ้งเมียรักที่ตั้งท้องเหมือนกันทิ้งไว้ทีหลัง หมดคำพูดจริง ๆ
    #4384
    0
  16. #4003 มุกึๆ (@bananachung) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 14:04

    แงงง ไรท์ อยากอ่านตอนนี้ง่าา มาต่อได้มั้ยคะะะ ??
    #4003
    1
  17. #3815 arm1016 (@arm1016) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 15:20
    ไรท์ค่ะอยากอ่านอีก50ที่เหรอค่ะ
    #3815
    0
  18. #3495 Just-a-nightmare (@Just-a-nightmare) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 10:12
    อีก 50% ไปไหนอ่า~
    #3495
    1
    • #3495-1 แมวไม่เล็ก (@THEDEEM) (จากตอนที่ 9)
      2 ธันวาคม 2561 / 10:19
      ตอนนี้ไรท์เขียนในคอมครับ แต่คอมไม่อยู่กับตัวเองตอนนี้

      ขอโทษด้วยครับ _/\_
      #3495-1
  19. #3478 MolNaru (@MolNaru) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 00:10
    สมน้ำหน้าด้วยคน
    #3478
    0
  20. #3147 SunnY Eii (@resinrin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 17:23

    แอบสงสารเซี่ยจินเซิน แต่ไม่รู้ดิ สมน้ำหน้าด้วยอะ 555

    #3147
    0
  21. #2519 Rangsima Anne (@annerangsima) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 20:28
    55555 ดีมากๆดีใจกับน้องซี อยู่กับพ่อ ลูก และก็เพื่อนดีมาก ผัวโง่ๆ
    #2519
    0
  22. #2461 saro116 (@saro116) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 23:33
    พูดคำเดียว สมน้ำหน้า!!
    #2461
    0
  23. #2393 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 18:47
    ก็ดีนะคะน้องซีจะได้มีชีวิตใหม่ โลกนี้ยังมีอะไรให้เรียนรู้อีกเยอะค่ะ
    #2393
    0
  24. #2109 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 17:53
    หืมมมมม รักหมอจงมากอ่ะ เอาคืนให้นางเอกแบบ ฉลาดมาก แล้วยังใจดีรับเป็นลูกด้วย ส่วนอิแม่ทัพ ช่างหัวมัน สมควรโดนแล้ว อยู่กะเมียรองจอมโกหกไปเถอะ
    #2109
    0
  25. #1871 Paixiofeng (@Cossettelan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 01:12
    สามีโง่ๆโดนเมียน้อยปั่นหัวได้ง่ายๆแบบนี้อย่ามีมันเลยโง่เกิน หาหลัวใหม่ดีกว่า
    #1871
    0