◌ หนิงเฟิ่ง ◌ เทพเซียน สนพ.Dbooks

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,380,903 Views

  • 7,529 Comments

  • 8,779 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,104

    Overall
    1,380,903

ตอนที่ 8 : บทนำ & หนึ่งน้ำฝน สองฝนโปรย : เล่ม 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51873
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2752 ครั้ง
    12 มี.ค. 62


    

เจ้าว่าอย่างไรนะ! ฮูหยินน้อยตกเลือด   จ้าวจงกล่าวออกไปอย่างตกใจ พร้อมกับเดินตามซุนลี่มาอย่างรวดเร็ว

 

      ข้าเพ่งสายตามองดูพวกเขาที่เดินเข้ามาพยุงแขนทั้งสองข้าง และภาพตรงหน้าก็เริ่มพร่ามัว สติที่ประคับประคองมาตลอดก็เริ่มเลือนลาง จากนั้นก็ได้หลับตาลงช้าๆ เมื่อรู้สึกว่าตนเองนั้นปลอดภัยแล้ว….


   

       คอแห้งเหลือ ข้าขยับกล่าวออกไปช้าๆ แล้วเริ่มกะพริบตาถี่ๆ เพื่อสู้กับแสงแดดที่ส่องเข้ามากระทบลงที่ตาของข้า จากนั้นไม่นานสายตาก็มองเห็นภาพได้ชัดขึ้น  ภาพตรงหน้าที่เห็นนี้เป็นเพดานไม้ผุๆ ในห้องมีกลิ่นยาตลบอบอวล

 

ตื่นแล้วหรือเจ้าคะคุณหนู !” ซุนลี่ที่นั่งเผ้าคุณหนูของนางมาตลอดสามวันเต็มก็กล่าวออกไปด้วยความดีใจ

 

ข้าเหลือบสายตาไปมองดวงหน้าเล็กของซุนลี่ที่กำลังยิ้มจนตาเล็กมาให้ ก็รู้สึกโล่งออกอย่างบอกไม่ถูก ยามนี้พวกเราทั้งสองอยู่รอดปลอดภัยดีทุกอย่าง พลันเมื่อคิดออกว่าไม่ได้มีเพียงแค่สองคนยังมีลูกของข้าอีกด้วย  “ข้าหลับไปกี่วัน….และลูกของข้าเล่าปลอดภัยดีหรือไม่!ข้าก้มลงมองท้องที่แบนราบของตนเองแล้วกล่าวออกไปด้วยตระหนกใจ

 

คุณหนูหลับไปสามวันลูกของท่านปลอดภัยดีเจ้าค่ะ หมอจงบอกว่าโชคดีมากนักที่คุณหนูมาหาหมอทันซุนลี่กล่าวออกไป พลางยื่นมือไปวางบนหน้าท้องของคุณหนูของนางอย่างแผ่วเบา

 

     ข้าตกใจแทบแย่ จากนั้นก็ฉีกยิ้มออกมากว้างเสียจนรู้สึกเจ็บที่ริมฝีปากจากนั้นก็มีรสชาติฝาดเฝื่อนไหลเข้ามาโดนลิ้น ดูท่าปากข้าคงจะแห้งแตกกระมัง

 

คุณหนูประเดี๋ยวค่อยยิ้มเจ้าค่ะ ปากของท่านแห้งแตกเป็นขุ่ยกินข้าวกันก่อนบ่าวจะเอาขึ้ผึ้งมาทาให้ทีหลังซุนลี่กล่าวขึ้น พลางรีบเช็ดเลือดบนริมฝีปากของคุณหนูไปด้วย

 

      ข้านั่งกินข้าวต้มกับผัดดอง และยังมีไข่ต้มอีกสองฟอง ด้วยความหิวโหยจึงกินข้าวต้มหมดไปสองถ้วยใหญ่ จากนั้นซุนลี่จึงน้ำเปล่า และกระโถนมาให้บ้วนปาก พร้อมกับเช็ดหน้าเช็ดตาให้ข้าไปไปด้วย

 

ทาขี้ผึ้งหน่อยนะเจ้าคะซุนลี่กล่าว พลางเปิดฝาตลับขี้ผึ้งออก พร้อมยื่นมือไปทาให้คุณหนูของนาง

 

ขอบใจเจ้ามาก แล้วหมอจงไม่อยู่รึข้ายกมือลูบไปที่ผมของนาง เอ่ยปากถามหาเจ้าของบ้านด้วยความแปลกใจ ไฉนเหตุการณ์จารจลเช่นนี้หมอจงยังจะออกไปที่ไหนอีก

 

เมื่อเช้ามีคนเชิญหมอจงไปรักษา  ยามนี้เหตุการณ์ในเมืองหลวงกลับมาเป็นปกติแล้วเจ้าค่ะ ทางการจับพวกโจรไปประหารหมดแล้ว ส่วนพวกกบฏเกรงว่าจะมีการเปลี่ยนอำนาจใหม่ขึ้น ซุนลี่กล่าวเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงสามวันที่ผ่านมาออกไป  พลางขบคิดในใจไปด้วยว่าเมื่อสงครามกลางเมื่อสงบแล้วจะต้องกลับไปที่จวนรอมแม่ทัพเซี่ยอีกหรือไม่  นางไม่อยากให้คุณหนูต้องไปอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกอีก

 

ข้าที่เห็นสีหน้าอึดอัดของซุนลี่ที่เหมือนจะพยามอ้าปากขึ้น พลันนางก็หุบลงตามเดิมวนเวียนอยู่สามสี่รอบได้แล้ว เจ้าจะกล่าวอะไรก็ว่ามา ข้าขี้เกียจมองใบหน้าอมทุกข์ของเจ้าแล้ว”  ข้าจึงเอ่ยปากถามออกไป

       

ในเมื่อเหตุการณ์ในเมืองหลวงสงบแล้ว คุณหนูจะกลับจวนรองแม่ทัพเซี่ยหรือไม่เจ้าคะซุนลี่กล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย ดวงตาเท่าเม็ดถั่วมองไปหาคุณหนูของนาง

 

เหตุใดพวกเราต้องกลับไป ถือว่าโชคดีที่มีเหตุการณ์เช่นนี้ทำให้ตัวข้าฉุกคิดอะไรหลายอย่างขึ้นมาได้   ข้ากล่าวตอบนางออกไปตามจริง ในเมื่อมีโอกาสหลุดพ้น ไม่ต้องกลับไปยังสถานที่เดิม ไม่ต้องอยู่ในความรู้สึกลำบากใจอีก และอีกทั้งยังได้รับอิสระในชีวิตเป็นของตัวเองไม่ต้องมีผู้ใดมาบังคับ หรือต้องทำดีเอาใจผู้อื่นอีก

 

ดีเหลือเกินที่พวกเราไม่ต้องอยู่ที่นั่นอีกแล้ว ฮึกๆซุนลี่ที่น้ำตาไหลนองหน้าก็กล่าวขึ้นด้วยความดีใจ ต่อไปนี้นางไม่ต้องมองสีหน้าอมทุกข์ของคุณหนูอีก

 

        พวกเรานั่งสนทนากันอยู่นาน รวมไปถึงเรื่องการเปลี่ยนฮ่องเต้องค์ใหม่ที่จะเกิดขึ้นในไม่ช้านี้  เราทั้งสองสนทนากันนานเกือบหนึ่งชั่วยาม จากนั้นนางก็ขอตัวออกไปต้มยาบำรุงร่างกายยามบ่ายให้ข้าก่อน  เพราะมันต้องเคี่ยวยาอยู่ตลอดไม่เช่นนั้นยาจะไหม้ แล้วเสียเอาได้ นางจึงใช้ต้องอยู่เฝ้าหม้อยาอยู่ตลอด

 

       ส่วนตัวข้าก็นอนหลับตาลงครุ่นคิดเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น ข้ายินดียอมใช้ชีวิตลำบากดีกว่ากลับไปเป็นฮูหยินน้อยสบายกายหาใช่สบายใจไม่   ตอนนี้ตัวข้าเป็นอิสระไม่มีสิ่งใดต้องผูกมัดไว้ สำหรับความรักที่มอบให้เซี่ยจินเซินนั่นก็ยังคงเป็นความรักอยู่เช่นเดิม แต่ความคับแค้นใจก็มีด้วยเช่นกัน ข้าเป็นคนแบ่งแยกชัดเจน รักคือรัก เกลียดคือเกลียด แค้นคือแค้น จะไม่เอามารวมกันเด็ดขาด และยังเรียนรู้กับเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ด้วยว่าต่อให้ข้าทำดีหรือมอบความรักให้กับคนที่มันไม่เห็นค่า มันก็ไม่มีประโยชน์อะไร ทั้งฮูหยินเซี่ยง ทั้งเซี่ยจินเซิน พวกเขาล้วนทิ้งให้ข้า และลูกต้องเอาชีวิตรอดด้วยตนเอง  เซี่ยจินเซินตัวข้าขอไม่จดจำสิ่งที่ท่านกระทำกับต่อข้า จะคิดเสียว่าท่านกับข้าไม่ใช่คนรู้จักกัน ต่อให้วันนี้จะยังรักท่านอยู่ แค้นท่านอยู่ พอเวลาผ่านสิ่งเหล่านั้นมันต้องเลือนหายไปตามกาลเวลา  และน้ำตาที่ไหลรินวันนี้ พอวันพรุ่งนี้มันจะเหือดหายไปจนหมดสิ้น เช่นเดียวกับความสัมพันธ์สามีภรรยาของข้ากับท่าน

 

          แอ๊ดดดดด !  ข้าที่เผลอหลับไปก็สะดุ้งตื่นขึ้นด้วยเสียงประตูไม้บานเก่า ยามเปิดปิดเสียงไม้จะดังลั่นจนต้องสะดุ้ง จากนั้นจึงหันหน้าไปมองดูว่าซุนลี่คงจะเคี่ยวเสร็จแล้วกระมัง

 

ตื่นแล้วหรือฮูหยินน้อย จ้าวจงฉีกยิ้มกว้าง เดินถือห่อผ้าขนาดใหญ่เข้ามาให้ห้องแล้วกล่าวทักทายสตรีน้อยที่พึ่งตื่น

 

หมอจง!”  ข้ากล่าวเรียกเขาด้วยความดี จากนั้นจึงรีบยันกายลุกขึ้นจากเตียง คลานเข้าไปนั่งตรงหน้าของเขา แล้วกล่าวขึ้นต่อ ข้าต้องขอบพระคุณหมอจงที่ได้ช่วยชีวิตข้า กับลูกเอาไว้  พอกล่าวจบก็ประกบมือคำนับโขกศีรษะลงกับพื้น

 

ฮูหยิน !  ฮูหยินท่านลุกขึ้นเถิดหมอจงเดินเข้าไปพยุงฮูหยินน้อยที่ก้มหน้าก้มตาโขกศีรษะคำนับเขาใม่หยุด  อีกทั้งยังกล่าวออกไปต่อ ข้าซื้ออาภรณ์ของสตรีให้ฮูหยิน กับซุนลี่ผลัดเปลี่ยนมาหลายชุดเลยเชียว”  เขากล่าวพลางยื่นห่อผ้าไปให้ฮูหยินน้อย

 

        ข้ารับห่อฝ้ายสีขาวมาจากเขา จากนั้นซุนลี่ก็เดินถือถ้วยยาเข้ามาในห้อง พวกเราทั้งสองจึงกล่าวขอบคุณหมอจงอีกชุดใหญ่  เขาเป็นชายชราที่ใจ ดูอบอุ่น อีกทั้งยังดูแลข้า กับซุนลี่เป็นอย่างดี   พวกเราสามคนนั่งสนทนากันสักพัก หมอจงก็เล่าเรื่องที่เข้าไปรักษาคนป่วยมาเมื่อเช้าที่จวนรองแม่ทัพเซี่ย คนที่เขาไปรักษานั้นคือหยางซิงหลิง เมื่อเช้าได้มีทหารมาเคาะประตูเรียกไปดูครรภ์ของนาง พอหมอจงเข้าไปตรวจนางในห้องก็พบว่าหยางซิงหลิงไม่ได้ตั้งครรภ์อีกทั้งยังยัดตั๋วเงินร้อยตำลึงใส่ของเขา เพื่อให้เขาออกไปบอกเซี่ยจินเซินว่านางได้แทงลูกไปแล้ว 

 

จ้าวจงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้โยกไม้ไผ่ก็ได้กล่าวขึ้นพร้อมรอยยิ้ม  ข้ารับเงินจากนางมาร้อยตำลึงแล้วลุกขึ้นเดินออกมาจากห้อง แล้วมาบอกกับรองแม่ทัพเซี่ยที่ยืนค่อยอยู่ด้านนอกว่าอนุซิงหลิงนางไม่ได้ตั้งครรภ์   รองแม่เซี่ยยกนิ้วชี้หน้าว่าข้าเสียยกใหญ่ว่ามันจะเป็นไปได้อย่างไรกันเพราะเขาเคยให้หมอมาตรวจดูนางอยู่หลายครั้ง  จากนั้นข้าจึงควักเอาตั๋วเงินร้อยตำลึงยื่นไปให้เขาดู  และครานี้เขาถึงกับใบหน้าดำคล่ำ ก่อนจะกลับมาบ้านข้ายังกล่าวทิ้งท้ายว่า จะให้ไปตรวจครรภ์ให้ฮูหยินน้อยอีกคนด้วยหรือไม่เพราะต้องตรวจอาการของฮูหยินน้อยอาทิตย์ละสองวัน เนื่องจากท้องสองเดือนแรกต้องระวังและดูแลอย่างใกล้ชิด  พอกล่าวจบใบหน้าของเขาคราแรกที่ดำคล่ำ เปลี่ยนมาเป็นสีดำอมแดง ดวงตาแดงก่ำ แล้วอาละวาดจวนแทบพังบ่าวใช้หน้าใหม่ๆ แถวนั้นหัวแตกเลือดอาบกันเป็นแถว ฮ่าๆ”   พลันกล่าวจบจ้าวจงก็หัวเราะๆ ออกมาเสียงดังลั่นบ้าน

 

ท่านแก้แค้นให้กับข้ารึ!ข้ายกมุมปากขึ้นยิ้ม ในการกระทำของชายชราตรงหน้า

 

ฮูหยินคิดว่าอย่างไรเล่าหมอจงเลิกคิ้วขึ้นกอดอกหัวเราะไม่หยุด ใบหน้าที่มีริ้วรอย ระบายเป็นสีแดงซ่านไปหมด

 

เลิกเรียกข้าว่าฮูหยินเถิดเจ้าค่ะ ข้าไม่ใช่ฮูหยินน้อยจวนรองแม่ทัพอีกแล้ว ข้าชื่อซีเย่ แซ่…..” ข้าควรจะเปลี่ยนแซ่ดีหรือไม่ แต่ชื่อนี้ท่านแม่เป็นคนตั้งให้ มันเป็นสิ่งเดียวที่ท่านทิ้งให้กับข้า

 

แซ่จ้าว หากท่านจะไม่รังเกียจใช้แซ่หมอธรรมดาเช่นข้า และยังพักอยู่บ้านของข้าได้ตามสบาย หากใครถามจะบอกว่าท่านเป็นบุตรสาวของข้า ส่วนซุนลี่ให้เป็นผู้ช่วยหมอแล้วกันใบหน้ไม่เหมือนกันผู้คนจะสงสัยได้เอาได้ หมอจงกล่าวขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

 

ข้าจะรังเกียจผู้มีพระคุณได้เช่นไรกัน ข้าดีใจนักที่ท่านรับข้าเป็นบุตรสาวบุญธรรมพอกล่าวจบ ข้ากับซุนลี่ก้มหัวโขกกับพื้นอีกคราด้วยความดีใจ  ยามนี้ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วอก คล้ายว่ามันจะล้นทะลักออกมา

 

เจ้าก็เป็นบุตรสาวของข้าแล้ว ไม่ต้องกลัวพ่อผู้นี้จะปกป้องเจ้าทั้งคู่เองหมอจงลูบหัวพวกเราสองคนอย่างอ่อนโยน

 

 

     8 เดือนต่อมา

      ท้องของข้าเริ่มใหญ่คล้ายมีลูกแตงโมสี่ลูกยัดอยู่ด้านในท่านพ่อบอกว่าอาจจะตั้งครรภ์ลูกแฝดได้  ในทุกๆ วันข้ากับซุนลี่จะตื่นเช้ามาต้มยา และตากสมุนไพรไว้  พอตกค่ำท่านพ่อก็จะมาสอนพวกเราอ่านหนังสือ เเละเขียนหนังสือ หากอยากจะเรียนรู้วิชาแพทย์การอ่านหนังสือออกเป็นสิ่งจำเป็นอย่างมาก เพราะมีตำราแพทย์อีกมากมายที่ต้องหมั่นท่องจำให้ขึ้นใจด้วยตนเอง   ตลอดแปดเดือนมานี้ข้าจึงรู้ว่าพ่อบุญธรรมของข้า หาได้เก่งเรื่องแพทย์อย่างเดียวเท่านั้น ท่านยังเป็นวรยุทธ์เมื่อตัวข้าคลอดลูกแล้ว เขาจะสอนให้ ส่วนซุนลี่นางขอปฏิเสธ เรียนเรื่องแพทย์อย่างเดียวนางก็ปวดหัวแทบแย่แล้ว

 

     พลั่ก ! เสียงประตูไม้เปิดออกเสียงดังลั่น  “คุณหนูท่านแม่ทัพเซี่ย จัดงานศพให้ท่านที่จวนแล้วเจ้าค่ะ!ซุนลี่วิ่งเข้ามาในบ้านดวงหน้านวลมีเหงื่อไหลออกเต็มไปหมด

 

     ข้าที่กำลังเอนหลังอ่านหนังสืออยู่ก็ได้เค้นเสียงในคอออกไป  หึ !  บุรุษผู้นั้นได้เลื่อนขั้นเป็นแม่ทัพใหญ่ เขาสั่งให้ทหารตามหาข้าไปทั่วเมืองหลวงตลอดช่วงในแปดเดือนที่ผ่านมา  เมื่อตามหาตัวข้าไม่พบเขาถึงกับจัดงานศพให้ข้าอย่างสมเกียรติ จะฮูหยินน้อย หรือหยางซีเย่ อย่างไรทั้งสองคนก็ได้ตายไปแล้ว เหลือแค่จ้าวซีเย่คนนี้เท่านั้น

 

ฮ่าๆ ดี!ข้าลั่นหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ  การที่เขาจัดงานศพให้ข้าเช่นนี้ มันง่ายต่อการใช้ชีวิตมากนัก  ต่อไปนี้ไม่ต้องหลบซ่อนอยู่แต่ในบ้านอีกต่อไปแล้ว

 

       เดือนนี้เข้าวัสสานฤดู ห่าฝนเทลงมาประจำยามเซิน ซุนลี่มักจะวิ่งวุ่นเก็บสมุนไพรตากเอาไว้ที่ลานหลังบ้านก่อนฝนจะตกทุกวัน ส่วนตัวข้าท้องค่อนข้างจะใหญ่อยู่มากจึงขยับกายโยกย้ายยากนัก  ดูท่าแล้วสงสัยคงจะได้ลูกแฝดตามที่ท่านพ่อกล่าวบอกไว้  ในบางวันก็รู้สึกถึงแรงกระทุ้งขยับไปมาในท้อง หากวันไหนที่ข้ารู้สึกเจ็บจิ๊ดๆ ขึ้นมา ก็จะกล่าวเสียงดุออกไปแล้วตบหน้าท้องเบาๆ บอกพวกเขา แต่ไฉนเลยพวกเขาจะเข้าใจเจ้าเด็กดื้อยิ่งถีบท้องของข้าแรงขึ้นกว่าเดิมเสียด้วย ขนาดอยู่ในท้องยังดื้อเช่นนี้ หากคลอดออกมาแล้วคงจะวิ่งซนทั่วบ้านเป็นลูกลิงแน่ๆ

 

      พอยามเซินฝนก็เทกระหนำลงมาไม่มีทีท่าจะหยุดพักเลย ข้าพยายามหายใจเข้าออกลึกๆ ปรับลมลมหายใจให้สม่ำเสมอ รอให้ท่านพ่อกลับมาบ้าน เพราะยามนี้มีอาการเจ็บท้องใกล้คลอด อีกทั้งยังมีน้ำคร่ำออกมาแล้ว

 

อดทนอีกนิดนะเจ้าค่ะคุณหนู หากหมอจงกลับมาไม่ทันบ่าวจะทำคลอดเอง บ่าวเตรียมพร้อมมาสองเดือนแล้วซุนลี่กล่าวขึ้น พลางซับยกมือซับเหงื่อให้คุณหนูของนางไปด้วย

 

     ซุนลี่จับมือของข้าแน่น หากท่านพ่อกลับมาไม่ทัน ข้าเองก็มั่นใจในฝีมือแพทย์ของซุนลี่นางเรียนการทำคลอดเด็กมาแล้ว และมักติดตามท่านพ่อไปดูการทำคลอดอยู่หลายๆ ครา

 

     ผ่านไปราวๆ สองเค่อพลันก็มีชายชราที่คุ้นเคยใส่เสื้อกันฝนที่ทำจากหญ้าแฝกสานซ้อนทับกันสามชั้นวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในบ้าน  “จะคลอดแล้วรึ! ซุนลี่เตรียมน้ำร้อน ผ้าสะอาด มีดสะอาด หมดแล้วใช่ไหม”  จ้าวจงกล่าวออกไป 

 

เจ้าค่ะ! หมอจงล้างมือก็ทำคลอดให้คุณหนูได้เลย   ซุนลี่กล่าวขึ้น

 

        ข้าที่หลบซ่อนจากเซี่ยจินเซินไม่อาจให้หมอทำคลอดที่เป็นสตรีที่เป็นนอกมาทำได้ หากนางล่วงรู้เข้า แล้วนำไปบอกกับเซี่ยจินเซิน การหลบเลี่ยงมาตลอดช่วงแปดเดือนนี้จะศูนย์เปล่าเอาได้  ตอนนี้ไม่รู้ว่าเป็นยามใดข้ากรีดร้องแข่งกับเสียงฝนที่ตกกระทบพื้นหลังคาเสียงดังกระหน่ำ   ข้าไม่เคยคิดมาก่อนว่าการคลอดลูกช่างเจ็บปวดรวดร้าวไปทั่วตัวร่างกายเช่นนี้

 

หัวเด็กโผล่ออกแล้ว! เบ่งอีกนิดลูก!จ้าวจงกล่าวออกไปด้วยความดีใจ

 

กรีดดดดดดดดดดดดดดดดด  ข้ากรีดร้องออกไปสุดเสียง แล้วกัดลงผ้าที่โหยลงมาเพดานแน่นกลั้นใจเบ่งออกไปสุดแรง พลันก็รู้สึกว่าลูกออกไปแล้ว จึงได้ผ่อนลมหายใจออก

 

ยัง! เบ่งอีกครั้งซีเย่เด็กยังเหลืออีกคน!จ้าวจงตาเบิกกว้างขึ้น มันเป็นไปตามที่เขาคาดการณ์เอาไว้ไม่มีผิดว่าซีเย่นั้นตั้งครรภ์ลูกแฝด

 

ข้ากลั้นลมหายใจรวบรวมแรงครั้งสุดท้ายเบ่งออกไป พลันสายตาของข้าก็มืดสนิท สติของข้าก็ดับลงไปในที่สุด  ต่อมาก็เริ่มรู้สึกตัวตื่นด้วยเสียงร้องไห้ เจื้อยแจ้วของเด็กที่ร้องผสานเสียงกันดังก้องอยู่ในหูทั้งสองข้าง   ข้าลืมตาขึ้นมองเพดานที่มีแสงแดดกระทบผิวน้ำฝนด้านนอกสะท้อนเข้ามาในห้องเป็นลายน้ำอยู่ด้านบน จากนั้นค่อยๆยันกายลุกขึ้นมาพิงหมอนทอดสายไปมองท่านพ่อ กับซุนลี่ที่กำลังสาละวนกับการเลี้ยงเด็กอ่อนดูท่าทางเงอะงะกันทั้งคู่

 

เด็กผู้หญิง หรือเด็กผู้ชายเจ้าคะ?” ข้าเอ่ยปากถามขึ้น

 

ซุนลี่ และหมอจงที่ได้ยินเสียงของซีเย่จึงก็อุ้มเด็กน้อยสองคนเข้ามาหานางที่เตียง  “แฝดชายทั้งคู่ผิวขาวเหมือนลูกไม่มีผิดจ้าวจงกล่าวพร้อมยื่นเด็กน้อยในอ้อมแขนไปให้ซีเย่ดู

 

ใช่เจ้าค่ะ ซุนลี่กล่าวขึ้น  พลางหลุบตามองคุณชายผิวขาวละมุนราวกับหิมะให้อ้อมกอด

.

.

    

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.752K ครั้ง

29 ความคิดเห็น

  1. #6597 hahaei (@hahaei) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 04:12

    ท้องทีเดียวได้แฝดชาย อื้อหืออ ของเขาดี555
    #6597
    0
  2. #6082 ลายหมึก (@sunonwater) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:51
    อย่าเจอกันอีกเลย เททิ้ชเถอะ สามีแบบนี้
    #6082
    0
  3. #5498 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 21:38
    หมอจงสะใจดีแท้ น้ำตาไหล
    #5498
    0
  4. #5497 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 21:29
    ปลอมประโลม=ปลอบประโลม
    #5497
    0
  5. #5373 KK'Ro (@sweettyindy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 20:59
    หมอจงแก้แค้นได้สะใจ สมน้ำหน้า! อยากหูเบาเอง ไม่มีหัวคิดสักนิด ใช้แต่อารมณ์ อย่าได้คู่กันอีกนะไรท์ สงสารนางกับลูกที่ต้องมาเจออะไรที่มันบั่นทอนจิตใจแบบนี้
    #5373
    0
  6. #3816 Dreammimi1 (@Dreammimi1) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 16:06

    ดันไม่บอกเรื่องลูกไปบอกเรื่องที่ไม่น่าบอกเฮ้อนังโง่
    #3816
    0
  7. #3807 padme159 (@padme159) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:50
    คาดหวังให้สามีปกป้องแต่กลับทิ้งเมียหลวงไว้ท่ามกลางความเป็นความตาย ถ้าสามารถรอดชีวิคพร้อมลูกในท้องไปได้ ผู้ชายคนนี้ก็ไม่มีความจำเป็นแล้วในชีวิตของผู้หญิงคนนี้
    #3807
    0
  8. #3342 Kanwara Spakss (@02174gif) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 20:57
    พระเอกคนใจร้าย
    #3342
    0
  9. #3133 นัท (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 10:01

    ขอให้เจ้าแฝดปลอดภัย ผู้ชายคู่ หรือแฝดชายหญิงก็ได้ มีท่านหมอเป็นบิดาดีแล้ว ต่อไปเรียนทั้งวรยุทธทั้งแพทย์ด้วย เจ้าตัวน้อยโชคดีที่มีท่านตาแบบท่านหมอจ้าว เริ่มต้นชีวิตใหม่ได้สักที เป็นกำลังใจให้ไรท์จร้า

    #3133
    0
  10. #2841 wilaiwan111 (@wilaiwan111) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 10:05
    โครตหนวงเลยสงสารนางมากเด็กจะรอดมั้ย
    #2841
    0
  11. #2577 Kanokporn3567 (@Kanokporn3567) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 10:43
    นางเอกต้องเข้มแข็งขึ้นเด้ออออ
    #2577
    0
  12. #2460 saro116 (@saro116) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 23:26
    อ่านแล้วมันหนวงอ่า
    #2460
    0
  13. #2391 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 18:42
    อ่ะโชคดีที่รอด
    #2391
    0
  14. #2108 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 17:41
    ขอให้หลังจากเหตุการณ์นี้นางเอกเข้มแข็งขึ้น แล้วเอาคืนให้สาแก่ใจ
    #2108
    0
  15. #1309 Arm Be Euphoric (@solo_player) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 06:29

    ไม่น่าสงสารนะ เลือกหนทางนี้เอง ผลที่ตามมาเป็นแบบนี้ ก็ต้องยอมรับละนะ อ่อนแอก็แพ้ไป

    #1309
    4
    • #1309-3 JanejiraManmak (@JanejiraManmak) (จากตอนที่ 8)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 10:46
      คุณเปนผู้ชายคุณไม่เข้าใจหรอกก้ดูพระเอกลืมหัวนางขนาดนั้นนางคงน้อยใจไม่อยากบอกหรอกให้รู้เองสะดีกว่านางเองก้ผิดที่มีทิฐิ แต่พระอกก้มีส่วนผิดเหมือนกันเพราะฉนั้นคุณจะบอกว่าเปนความผิดของนางเอกไม่ได้เช่นกัน
      #1309-3
    • #1309-4 Arm Be Euphoric (@solo_player) (จากตอนที่ 8)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 10:59
      เราก็ไม่ได้ว่านางเอกผิด แต่มันเป็นผลของการกระทำ ตัดสินใจผิด ชีวิตก็เปลี่ยน เราอินตรงนี้มากกว่า สงสัยเราจะชอบนางเอกเก่งมั้ง เลยมีความเห็นแบบนี้ แต่หลังจากนี้นางเอกเก่งนะ เราชอบมาก 555
      #1309-4
  16. #1072 Pr_kodcool (@Pr_kodcool) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 20:24
    มาเปิดตอนต่อไวๆน้า สนุกมาก สงสารนางเอกจังเลย เราเข้าใจความรู้สึกของน้องนะที่ไม่กล้าบอกความจริง คนที่ไม่เคยได้รับความรักมักจะหวาดกลัวการที่เขาผิดหวังในตัวเราแล้วจากเราไป อ่านแล้วหน่วงแทน เส้า
    #1072
    0
  17. #1047 Japan21 (@Japan21) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 12:19
    ชอบๆๆแบบนี้ล่ะนางเอกโง่ๆพระเอกก็กินหญ้าสนุกดี
    #1047
    0
  18. #413 soramimi (@soramimi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 07:06
    พระเอกทิ้งนางไว้ก็ไม่ถูกถึงยังไงนางเอกก็เป็นเมียคนนึง แต่ก็นะนางโง่เอง ปากหนักมีอะไรไม่บอก บอกท้องตอนนี้ใครจะเชื่ออ่ะ จะโทษพระเอกฝ่ายเดียวไม่ได้นะจ้ะต้องโทษตัวนางเอกด้วย
    #413
    0
  19. #408 silensehun (@silensehun) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 02:15
    เออ นี่เดาไว้ละว่าสักวันอาจจะแท้ง โง่ด้วย ไม่บอกว่าท้องด้วย ละคิดว่าความโง่ทำให้ดูแลเด็กไม่ดีได้เท่าที่ควรหรอก เออ สารคดีนางเอกโง่
    #408
    0
  20. วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 14:30
    นางเอกก็ผิดป่ะ ไม่ยอมบอกว่าท้องมาตั้งแต่แรก มาบอกตอนนี้ใครเค้าจะเชื่อ
    #287
    0
  21. #225 LR041 (@saiopza) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 10:44
    ไม่ต้องกลับไปหาเลยนะ!! หนีไปไกลๆเลยยย
    #225
    0
  22. #212 bangtanna (@bangtanna) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 23:14
    พระเอกเลววว เปลี่ยนพระเอกกนร้าา
    #212
    0
  23. #138 oachaporn (@oachaporn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 04:54
    ผัวเลวจงลืมมันซะ
    #138
    0
  24. #92 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 08:23
    ไรท์ทำเราร้องให้T^T~ แงงงงงง
    #92
    0
  25. #14 บัว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 11:12

    มาต่อที ตื่นเต้นมาก

    #14
    0