◌ หนิงเฟิ่ง ◌ เทพเซียน สนพ.Dbooks

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,380,583 Views

  • 7,529 Comments

  • 8,781 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,784

    Overall
    1,380,583

ตอนที่ 6 : บทนำ & หนึ่งน้ำฝน สองฝนโปรย : เล่ม 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46073
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2388 ครั้ง
    12 มี.ค. 62

       หนึ่งน้ำฝน สองฝนโปรย

 

      พวกเรากำลังจะไปนั่งศาลาดื่มชากันเจ้าค่ะ ฮูหยินน้อยก็มาดื่มด้วยกันเถิดหยางซิงหลิงแสร้งกล่าวเสียงหวานออกไปพร้อมรอยยิ้ม

 

       ฮึ !  ข้าเค้นเสียงในคอเบาๆ พร้อมกับมุมปากที่กระตุกขึ้น  คุณหนูสี่นางกล้าใช้น้ำเสียงหวานใสกล่าวกับข้า อีกทั้งยังมีหางเสียงไพเราะเสนาะหูนั่นอีก และถึงแม้ว่าข้าจะเป็นน้องสาว แต่ตามศักดิ์ข้าเป็นภรรยาเอก คุณหนูสี่ช่างเป็นจิ้งจอกสาวที่ตลบตะแลงเก่งเสียจริงๆ ครานั้นยังเรียกข้าว่าบ่าวอยู่เลย    

 

ข้าแค่จะมาเก็บดอกไม้เท่านั้น เชิญอนุหลิงกับท่านพี่ตามสบายข้ากล่าวยิ้มน้อยๆ พลางเหลือบตาไปมองทางอื่น

 

เจ้าก็มาด้วยกันเถิด อนุหลิงเอ่ยปากชวนขนาดนี้แล้วเซี่ยจินเซินที่ไม่ได้เจอภรรยารักเกือบสาววันเต็มจึงกล่าวชวนนางออกไป

 

ได้เจ้าค่ะข้าฉีกยิ้มหวานหลุบตามองต่ำ ก้าวเท้าเดินไปที่ศาลากลางน้ำ  จากนั้นเซี่ยจินเซินก็ยื่นมือออกมาให้ข้าจับพยุงกายก้าวขึ้นไปด้านบน  

 

      ข้าจับมือของเขาเอาไว้หลวมๆ แล้วก้าวเท้าเดินเข้าไปด้านในจากนั้นก็นั่งลงด้านซ้ายของเขา  เฮ้อ  บรรยากาศเช่นนี้หาได้น่าพิสมัยมากนักมันช่างกระอักกระอ่วนใจอยากบอกไม่ถูก   ข้าเปลี่ยนอิริยาบถมานั่งสอดมือเอาไว้ใต้แขนเสื้อพร้อมกำแขนทั้งสองข้างเอาไว้แน่น  เลื่อนสานตาออกไปชมดอกไม้ในสวนที่จะมองพวกเขาทั้งสองคน

 

        จากนั้นไม่นานคนที่เริ่มบทสนทนาก็เป็นคูณหนูสี่นางเริ่มกล่าวเรื่องกวีที่ตนเองชื่นชอบ ส่วนเซี่ยจินเซินเองก็สนทนานางโต้ตอบกับนางเช่นกัน ถึงแม้จะฟังดูว่าน้ำเสียงของเขาเรียบนิ่งแต่ข้าก็พอจะดูออกว่าเขานั้นชื่นชอบเรื่องบทเพลงและกวีมากขนาดไหน  จากนั้นเขาก็หันมากล่าวถามถึงบทกวีที่ข้าชมชอบตัวข้าเลยตอบไปเพียงว่าจำไม่ได้แล้ว  ในเมื่ออ่านหนังสือออกได้ไม่กี่คำจะให้ไปอ่านหนังสือกวีก็กระไรอยู่  และการสนทนาของเซี่ยจินเซิน กับคุณหนูสี่ยังคงดำเนินไปนานราวๆหนึ่งเค่อ พลันเสียงหวานอันไพเราะของคุณหนูสี่ก็ดังขึ้น

 

ข้ารู้สึกหนาวขึ้นมาเล็กน้อยเจ้าค่ะ ขอตัวไปหยิบเสื้อคลุมก่อนนะเจ้าคะ หยางซิงหลิงกล่าว

 

ข้าจะไปหยิบให้เจ้าเองเซี่ยจินเซินกล่าวขึ้น พร้อมกับลุกขึ้นเดินออกจากศาลา  หยางซิงหลิงที่ทอดสายตามองดูเซี่ยจินเซินเดินหายลับไปหลังกำแพงหินแล้วนั้นก็เอ่ยปากออกไปพร้อมรอยยกมุมปากขึ้นยิ้มข้างหนึ่ง  ซีเย่เจ้าเทชาให้ข้าที

 

เรื่องอะไรที่ข้าต้องรินน้ำชาให้เจ้า”  ข้ากล่าวพลางปรายตามองนางที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

 

กาน้ำชาอยู่ใกล้เจ้า อีกอย่างแค่รินน้ำชาให้แค่นี้จะเป็นอะไรไปหยางซิงกล่าว

 

       ข้าขมวดคิ้วเข้าอย่างไม่สบอารมณ์ เหตุใดคุณหนูสี่ต้องมาวุ่นวายด้วยกับข้า หลังจากที่ข้าปฏิเสธนางไปครานี้นางก็เริ่มร่ายยาวขุดเรื่องเก่าที่ข้าเคยเป็นบ่าวที่คฤหาสน์ตระกูลหยาง และแม่ที่เป็นนางโลมของข้าขึ้นมาต่อว่าอยู่ชุดใหญ่   นางกล่าวด่าว่าอยู่เช่นนั้นจนใบหน้าเปลี่ยนสี

 

ซีเย่ข้าเป็นสีสาวของเจ้า แค่เทน้ำชามันลำบากเจ้ามากเลยรึ !” หยางซิงหลิงกัดฟันกล่าวออกไปอย่างเหลืออด เพราะซีเย่หาได้สะทกสะท้านกับคำด่าว่ากลายของนางไม่

 

ถ้าเจ้าอยากดื่มมากนักก็เทเองข้ากล่าวพลางดันกาน้ำชาไปด้านหน้าด้วยความลำคานที่เริ่มก่อตัวขึ้น

 

       จากนั้นนางก็ยกยิ้มขึ้นมุมปากเทชาลงจอกช้าๆ จากการแสดงออกของนางคาดว่าต้องการกระทำอะไรเป็นแน่  และเพียงชั่วพริบตาเดียว นางก็เทจอกชาที่มีไอร้อนระเหยขึ้นมาของชาเทราดรดลงที่ตัวของนาง  พลันเมื่อนางเทเสร็จก็ปาจอกชาเข้าใส่ข้าอย่างรวดเร็วตามมาด้วยเสียงกรีดร้องดังลั่นศาลาออกมาไม่หยุด  ด้วยสัญชาตญาณจึงยกมือจอกชาสีขาวที่ลอยดิ่งเข้ามาที่หน้าเอาไว้

 

        ขวับ !   พลันมือใหญ่ของบุรุษก็เข้ามากระชากแขนของข้าขึ้นอย่างแรงไม่  โดยไม่ได้ทันตั้งตัวและตั้งสติกับเหตุการณ์ทั้งหมดตรงหน้าที่เกิดขึ้น

 

        เซี่ยจินเซินที่เดินเข้ามาเห็นเหตุการณ์ก็รีบเดินมาดึงมือของซีเย่เอาไว้ทันที โดยที่เขาไม่ได้กะแรงที่มือจึงทำให้นางที่ถูกจับแขนซวนเซล้มลงไปบนเก้าอี้ด้านข้าง

 

       ข้าที่ล้มตามไปแรงกระชากแขนของเซี่ยจินเซินก็เงยหน้าขึ้นไปมองเขาด้วยความตกใจไม่คิดว่าเขาจะใช้แรงมากขนาดนี้ จากนั้นข้อมือที่ถูกเข้ากำเอาไว้อยู่นั้นก็รู้สึกเจ็บขึ้นมา จึงเงยหน้าขึ้นไปจ้องมองเขาแล้วกล่าวออกไปด้วยความตกใจ  เจ็บปล่อยข้า

 

        จากนั้นซุนลี่ที่ยืนอยู่ด้านนอกห่างออกไป เมื่อเห็นว่าข้านั้นล้มลงไปนอนบนเก้าอี้หินด้านในศาลาก็วิ่งเข้ามาด้วยความตื่นตระหนกพร้อมกับกล่าวออกไปอย่างรนราน นายท่านปล่อยมือฮูหยินน้อยก่อนเจ้าค่ะ

    

 เมื่อครู่เจ้าทำอะไร ?” เซี่ยจินเซินคลายมือขอนางออกช้าๆ  แล้วกล่าวออกไปอย่างใจเย็น

 

ข้าไม่ได้เป็นคนทำนางนะเจ้าคะ  นางเองต่างหากเป็นคนเทชาราดรดตนเองข้ากล่าวออกไปตามสัตย์จริงทั้งหมดให้เซี่ยจินเซินฟัง

 

นางตั้งครรภ์ลูกของข้าอยู่เหตุใดจะต้องทำร้ายตนเองกับลูกด้วย  เจ้าควรจะขอโทษนางเสียเซี่ยจินเซินกล่าวออกไปตามภาพที่ตนเห็น

 

        นางกำลังตั้งครรภ์ลูกของท่าน หึ..! คำพูดนี้ช่างทำร้ายความรู้สึกข้าดีจริงๆ ข้าที่กำลังยิ้มเยาะอยู่ในใจด้วยสมเพชตนเองนั้น หางตาก็เหลือบไปมองเห็นซุนลี่กำลังจะอ้าปากกำลังจะกล่าวบางสิ่งออกไป

 

ไม่ต้องกล่าวอะไรทั้งนั้นซุนลี่”  ข้าหันไปกล่าวเสียงเข้มกับนาง  แล้วเบือนหน้าหันกลับไปสบดวงตาหงส์สีดำของเขาที่จ้องมองด้วยความดุดัน

 

จินเซินท่านไม่เชื่อข้า ถ้าต้องการคำขอโทษข้าย่อมให้ตาย ถ้ามันท่านสบายใจข้ากล่าวกับเขาด้วยน้ำเสียงปกติ และสีหน้าเรียบนิ่ง  เพราะเรียนรู้ที่จะเอาตัวรอดมาตั้งแต่เด็ก ว่าหากอยู่ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบ เราต้องแกล้งยอมไปเสียก่อนหากยังรั้งดื้อรั้นที่จะเถียงออกไปก็จะยิ่งมีแต่ทำให้เรื่องมันแย่ลง

 

ข้าขอโทษข้าหันหน้าไปกล่าวกับคุณหนูสี่ แล้วหันหน้ากับมามองบุรุษที่เป็นคนรัก พร้อมกับแย้มยิ้มเล็กน้อยไปให้ จากนั้นจึงกล่าวขึ้นต่อ ข้าขอโทษนางแล้ว ดังนั้นขอตัวกลับเรือนก่อน  พลันตัวข้ากล่าวจบเซี่ยจินเซินที่ยืนตรงหน้านั้นก็หลุบตาต่ำมองมาที่ข้อมือ พร้อมยื่นมือออกมาคล้ายว่ากำลังจะจับมันอีกครั้ง   ข้าที่เห็นจึงตกใจในการกระทำของเขา กลัวว่าเขาจะเข้ามากระชากข้อมืออีกครา จึงรีบก้าวเท้าเดินถอยหลังออกไปสองก้าวทันทีไม่รอช้า

   

กลับเรือนกันเถิดซุนลี่ ข้าหันหน้าไปกล่าวกับนาง จากนั้นนางจึงเข้ามาพยุงข้าเดินออกจากเหตุการณ์ตรงหน้านี้

    

     

     ข้าเดินกลับมาที่เรือนพร้อมกับน้ำตาที่รื้นไหลออกมาเองพร้อมกับทรุดกายนั่งลงบนเตียงไม้ภายในห้องนอน ทบทนการกระทำของเซี่ยจินเซินที่แสดงออกมา ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้เชื่อใจข้าเลยเสียด้วยซ้ำ

 

เจ็บมากหรือไม่เจ้าคะคุณหนู..มันต้องเป็นแผนคุณหนูสี่ที่ใส่ร้ายคุณหนูแน่ๆเสียงสะอื้นของซุนลี่ดังขึ้น พลางทายาให้กับข้าอย่างเบามือไปด้วย

 

เจ็บสิ”   ข้ากล่าวตอบกลับไป  มันเจ็บทั้งกายเจ็บทั้งใจ แววตาเช่นนั้นของเซี่ยจินเซินที่จ้องมองคล้ายกำลังโมโห และผิดหวังในตัวข้ามันยังคงติดอยู่ในตาคู่นี้

 

คุณหนูของบ่าวซุนลี่กล่าวขึ้น พร้อมเข้ามากอด

 

         พลันพอตกดึกเซี่ยจินเซินก็มาหาที่เรือนตามปกติ  ตัวข้าที่นั่งปักผ้าอยู่นั้นก็ลอบมองใบหน้าของเขาที่ดูเคร่งขรึมผลักประตูเดินเข้ามาในห้อง เพราะไม่กล้ามองหน้าของเขาตรงๆ   เขาที่เดินเข้ามานั้นก็เดินตรงเข้ามานั่งลงด้านข้างข้า พร้อมกับเอื้อมมือเข้ามาสัมผัสลงตรงข้อมือของข้าอย่างเบามือ

 

เจ็บมากหรือไม่เสียงทุ้มลึกในคอของเขาดังขึ้น

 

ไม่เลยเจ้าคะ ประเดี๋ยวข้าก็จะนอนแล้ว ท่านก็กลับเรือนไปพักเถิดข้ากล่าวกับเขาทั้งที่ยังก้มหน้าปักผ้าอยู่เช่นเดิม

 

วันนี้ข้าจะนอนที่นี่  ข้าถามตรงๆ เจ้ามีเรื่องจะบอกกับข้าหรือไม่ ?” เซี่ยจินเซินกล่าวตอบ แล้วยื่นมือมาหยิบผ้าที่ปักในมือไปวางไว้บนโต๊ะหัวเตียง

 

จินเซินไม่มี  ท่านกลับไปนอนเรือนอนุหลิงเถิดเจ้าค่ะ นางกำลังตั้งครรภ์ลูกของท่านพี่อยู่ ท่านต้องค่อยดูแลนางใกล้ๆ ไม่ต้องเป็นห่วงข้า ตัวข้านั้นแข็งแรงมากนักข้ากล่าวกับเขาด้วยน้ำเสียงอ่อน พลางเงยขึ้นหน้าไปฉีกยิ้มให้กับเขา ในใจยังกังวลในคำกล่าวเมื่อครู่ของเขาอย่างมาก ที่ เขากล่าวออกมาเช่นนี้รู้แล้วว่าข้านั้นไม่ใช่จิงฮวา

 

เจ้าเป็นภรรยาข้าเหตุใดถึงไม่กล่าวออกมาตามตรง เจ้าก็รู้ดีว่านั้นไม่ชอบคนประเภทไหน และการกระทำมากมายของเจ้าข้าไม่อาจมั่นใจได้เลยว่านั้นจะจริงใจหรือไม่ เรื่องที่ข้าพลั้งมือทำร้ายเจ้าก็ขอโทษด้วย หากยังดื้อรั้นต่ออีกก็ไม่มีอะไรต้องสนทนากันอีก  เช่นนั้นข้าขอตัวกลับไปนอนเรือนใหญ่เซี่ยจินเซินกล่าวออกมาราวกับหน่ายใจ แล้วลุกขึ้นเดินจากห้องไป

 

        พอเขาออกไปตัวข้าก็สั่นเทาราวกับลูกนกตกน้ำ ที่เขากล่าวออกไปเช่นนั้น…..เขารู้ความจริงแล้วหรอกหรือ การแสดงออกวันนี้ที่เขาปกป้องหยางซิงหลิง เพราะเขารู้ว่านางชาติกำเนิดดีกว่าข้าใช่หรือไม่  ที่เขาไม่มาหาเลยนั้นต้องเป็นเพราะรังเกียจ ข้าหลั่งน้ำตาแห่งความสับสนออกมา  ความรักที่ข้ามีให้เขาเขากับมองว่าเป็นสิ่งที่สร้างขึ้น  จะว่าข้าเห็นแก่ก็ย่อมได้ความเห็นแก่ตัวทั้งหมดเกิดจากความรักที่มีต่อเขาจึงไม่กล้าที่กล่าวความจริงออกไป ถ้าหากเขารู้ความจริงที่เกิดขึ้นเขาจะรังเกียจผลักไสข้าที่เกิดจากแม่ที่เป็นนางโลม บุตรสาวที่ถูกเลี้ยงดูมาเยี่ยงบ่าวคนหนึ่ง และการกระทำในช่วงหลานวันที่เขาไม่มาหาข้าคงจะมาจากสาเหตุนี้  ไฉนข้าถึงอ่อนไหวได้ถึงเพียงนี้ หรือเป็นผลจากการตั้งครรภ์ ยามปกติมักจะเข้มแข็งไม่อ่อนไหวกับสิ่งเหล่านี้จนต้องนั่งร้องไห้ราวกับบ้าบนเตียง

 

             ข้ารั้งรออยู่ที่เรือนเกือบหนึ่งเดือนเพราะเกิดความกลัวมากมายขึ้นในใจ กลัวว่าเขาไล่ข้าออกจากเรือน กลัวว่าจะถูกลดขั้นลงไปเป็นบ่าว หรืออาจจะลดลงไปเป็นอนุภรรยา  วันนี้ข้าออกไปปรนนิบัติฮูหยินเซี่ยงตั้งแต่เช้า และรีบกลับเข้ามาในเรือน ส่วนเซี่ยจินเซินตั้งแต่วันนั้นก็ไม่ได้มาหาข้าที่เรือนอีกเลย  ซุนลี่เองมักจะมาเล่าข่าวลือที่เขาแวะไปนอนที่เรือนคุณหนูสี่อยู่บ่อยครั้งตัวข้าจึงมั่นใจว่าเขารู้ความจริงหมดแล้ว แล้วเขาคงจะตัดสินเรื่องราวที่ผ่านมาระหว่างสองเราว่าเป็นเรื่องหลอกลวงที่ข้าสร้างขึ้นมา  

 

            บางวันก็มีหมอจงแวะมาตรวจอาการของข้าอาทิตย์ละสองครั้ง  พวกเราทั้งสองสนทนากันถูกปากถูกคอมากนัก หมอจงเป็นเป็นชาวแคว้นเยว่มีบุตรชายอายุห่างจากข้าได้ประมาณห้าปี ส่วนบุตรสาวของเขาได้เสียชีวิตไปนานมากแล้ว เขาเป็นชายชราท่าทางใจดี และยังมักให้คำปรึกษามากมายให้แก่ข้า เขายังกล่าวบอกอีกว่าช่วงที่สตรีทั้งครรภ์อารมณ์มักแปรปรวนบ่อยครั้ง จึงให้ข้าระวังเรื่องความเครียดเพราะอาจจะส่งผลถึงลูกที่อยู่ในท้องได้

 

ข้าว่าฮูหยินน้อยควรจะบอกกล่าวรองแม่ทัพเซี่ยไปตามตรงไม่เช่นนั้นท่านก็ไม่อาจจะมีความสุขได้หมอจงที่นั่งอยู่บนม้าหินในสวนบนข้างเรือนกล่าวให้คำแนะนำกับข้า

 

      ส่วนข้าเองนั้นก็พยักหน้ารับอย่างว่าง่าย เพราะเห็นด้วยในคำกล่าวของหมอจง  ตลอดมาในใจข้าหาได้สงบสุขเหมือนภายนอกที่แสดงออกมาไม่  ตัวข้าต้องรับผิดชอบเรื่องที่ตัวเองโกหกเอาไว้  หากอะไรจะต้องเกิดข้าก็ยินยอมจะที่ยอมรับมันเอาไว้ อย่างน้อยๆ จะได้ปลดเรื่องทุกข์ใจออกไปได้หนึ่งเรื่อง  หนึ่งเดือนมานี้ก็ทำใจมาได้พอสำควรแล้วสิ่งใดจะเกิดย่อมต้องเกิดอยู่ดี ข้าเองก็ยินยอมจะรับมันด้วยเช่นกัน

 

ขอบใจมากเจ้าค่ะ ข้าตัดสินได้แล้วว่าจะบอกกล่าวกับเขาข้าหันไปกล่าวกับเขาอย่างเข้าใจทุกอย่าง

 

       พวกเราทั้งคู่อยู่สนทนากันต่อสักพัก  หมอจงก็ขอตัวกลับบ้านไปก่อน  ส่วนตัวข้านั้นให้ซุนลี่พยุงเดินออกมานอกเรือนเดินตรงไปทางเรือนใหญ่ ตั้งใจว่าจะไปหาเซี่ยจินเซินที่ห้องทำงานของเขา  ก๊อก ก๊อก   ข้าเคาะประตูห้องแล้วอ้าปากตะโกนขึ้นเสียงไม่ดังมากนัก  “ท่านพี่ข้าเข้าไปข้างในได้ไหมเจ้าคะ

 

เข้ามาสิเสียงทุ้มลึกของเขาดังขึ้น อนุญาตให้ข้าเข้าไปด้านในได้

 

      ข้ามองสำรวจบุรุษตรงหน้า ดวงหน้าของเขาดูอิดโรยเล็กน้อย ขอบตาดำคลำ มีหนวดเคราขึ้นเป็นตอสีเขียวเล็กๆ อยู่เต็มด้านบนริมฝีปาก และคาง ส่วนบนโต๊ะถูกกางเต็มไปด้วยแผนที่   จากที่ข้ามองสำรวจน่าจะเป็นแผนที่เมืองหลวง ด้านข้างยังมีจดหมาย และรายงานมากมายวางซ้อนทับกันเอาไว้อยู่

 

ไฉนเจ้าถึงมาหาข้าได้เซี่ยจินเซินกล่าวขึ้น ทั้งที่ยังก้มหน้าลงอ่านกระดาษบนโต๊ะ ตัวเขาเองก็แปลกใจอยู่มากว่านางมาหาเข้าก่อน

 

ข้ามีเรื่องจะบอกกับท่านเจ้าค่ะข้าพยายามปรับน้ำเสียงให้คงที่ ไม่ให้สั่นเครือออกไปด้วยความกลัวมีเริ่มก่อขึ้นสูงมากขึ้นเรื่อยๆ

 

ว่ามาเซี่ยจินเซิยกล่าวขึ้นเสียงนิ่ง แสร้งก้มหน้าลงอ่านรายงานบนโต๊ะ แต่ในใจกำลงรอให้นางสารภาพเรื่องราวทั้งจากปากของนางเอง  เพราะก่อนหน้านั้นเขาได้สงสัยท่าทีของนางอยู่บ้าง และการมาของหยางซิงหลิงที่ตอกย้ำว่าต้องมีเรื่องราวมากมายกว่านี้ จึงได้ส่งทหารไปสืบที่เมืองหลิงชางทั้งหมด  

 

       ข้ามองเขาที่ก้มหน้าอ่านหนังสืออยู่บนโต๊ะ  จึงสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วผ่อนลมออกมาช้าๆ เพื่อเรียกความกล้าออกมาจากนั้นก็เริ่มเอ่ยเรื่องที่ตนโกหกเขาเอาไว้  “ข้าจะมาบอกว่าตัวข้านั้นไม่ใช่คุณหนู…..”

 

     พลัก!    พลันเสียงประตูห้องก็ถูกผลักเข้ามาเสียงดัง เป็นการขัดจังหวะข้าที่กำลังกล่าวออกไปไม่ทันจบประโยค  คนที่เข้ามาขัดจังหวะนี้ก็คือบ่าวใช้คนสนิทของคุณหนูสี่ที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในห้อง

 

แย่แล้วเจ้าค่ะนายท่าน! อนุหลิงเป็นลมไปแล้วบ่าวน้อยกล่าวด้วยสีหน้าท่าทางตกใจ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.388K ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 18 เมษายน 2562 / 17:21
    คนโง่ ก่อโง่อยู่ดี
    #7372
    0
  2. #5494 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 21:23
    ลงทุนมาก
    #5494
    0
  3. #5493 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 21:20
    คั่นเนื้อครั่นตัว=ครั่นเนื้อครั่นตัว
    #5493
    0
  4. #5492 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 21:18
    ร้อนลุ่ม=ร้อนรุ่ม
    #5492
    0
  5. #5491 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 21:17
    เม่อ=เหม่อ
    #5491
    0
  6. #5424 SarochaSongkrot (@SarochaSongkrot) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 10:28
    ไหนบอกจะหนีตั้งนานไม่เห็นหนีสักทีรอให้เขาไล่ก่อนถึงไป หมั่นไส้ได้มั้ย//อินมากก
    #5424
    0
  7. #3130 นัท (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 09:18

    ทำไมนางเอกไม่บอกความจริง ดูท่าำระเอกจะรู้แล้วแต่ถชอยากได้ยินจากปากนางเอกมากกว่าถึงได้ถามมาคลอด 2 เดือน นางเอกก็นะปากอมอะไรไว้เจ้าคะ กล้าๆหน่อย (มองก็รู้ว่านางมีน้ำหนักในใจรองแม่ทัพค่อนข้างมาก เฮ้อ)

    #3130
    0
  8. #2453 saro116 (@saro116) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 23:03
    เจ้ากรรมนายเวรเยอะจริงๆ
    #2453
    0
  9. #2387 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 18:30
    เฮ้ออออมาอยู่ตระกูลเซี่ยยังไม่วายโดนรังแก
    #2387
    0
  10. #1686 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 21:26

    ต้องได้กินยาห้ามท้องมาแน่เลย

    #1686
    0
  11. #1326 Kirumi (@Kirumi) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 14:06

    นางเอกจ๋า หนีไปเถอะนะ ฮวือ
    #1326
    0
  12. #625 byunnie (@gamsai89) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 23:40
    จริงๆการแต่งอนุภรรยาไม่จำเป็นต้องจัดพิธีการนะคะ
    ไม่ควรใส่ชุดแดงด้วยซ้ำ แค่รับเข้าบ้านหลับนอนด้วยก็จบ
    #625
    1
    • #625-1 แมวไม่เล็ก (@THEDEEM) (จากตอนที่ 6)
      22 ตุลาคม 2561 / 23:49
      ควรจะใส่สีไรดี ? 55555555
      ไรท์ล้อเล่น เอาไว้กลับไปเกาเนื้อหาให้ใหม่ แนะนำมาอีก ชอบๆ บางเรื่องก็ไม่ได้ศึกษาข้อมูลมาดีก่อนเขียน รีดไม่ชอบตรงไหนก็ติ ตรงไหนผิดก็บอก ถึงไว้ใต้ตอน
      #625-1
  13. วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 12:45
    มีเวลาตั้งสองเดือน ทำอะไรอยู่ตั้งใจโกหกผัวชัดๆ
    #469
    0
  14. #411 soramimi (@soramimi) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 06:52
    ทำไมอ่านละหงุดหงิด เห้อ ก็บอกความจริงไปดิ = =
    #411
    0
  15. #406 silensehun (@silensehun) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 02:05
    อ่านสารคดีหญิงโง่อยู่เหรอเนี่ย
    #406
    0
  16. #241 pimpisakumkong (@pimpisakumkong) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 18:36
    นางเอกโง่จริง
    #241
    0
  17. #147 แอนนิต้า (@044275511) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 16:27

    ตกลงแต่งคุณหนูสามหรือคุณหนูสี

    #147
    0
  18. #90 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 07:55
    บอกๆไปเถอะความลับนั่นน่ะ ดูท่าสามีจะรู้แล้วด้วย
    #90
    0
  19. #28 fernrarii3 (@fernrarii3) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 11:40
    คันปากอยากจะบอกความจริงเองแม่งเลยยยโว้ยยยยย
    #28
    0
  20. #7 Ekaract Sun (@sunsun9) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 10:14
    กล้าบอกเค้าไปซิ ไม่ใช่ความผิด ตะวเองซักหน่อย แล้วเนี่ย เค้าก็ถามมาตลอด 2 เดือน อ้ำอึ้ง อยู่ เจ็บซะตอนนี้ ดคกว่า
    #7
    0