◌ หนิงเฟิ่ง ◌ เทพเซียน สนพ.Dbooks

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,381,397 Views

  • 7,529 Comments

  • 8,770 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,598

    Overall
    1,381,397

ตอนที่ 3 : บทนำ & เกี้ยวสีแดง : เล่ม 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53500
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2706 ครั้ง
    12 มี.ค. 62

     

         

         ต่อมาข้าก็รู้สึกว่าเซี่ยจินเซินกำลังยกขาของข้าขึ้นแล้วแยกออกจากกันช้าๆพร้อมกับการแทรกกายของเขาที่เขามาใกล้ๆ  เสียงหัวใจของข้าเต้นดัง ตุบ ตุบ  รัวราวกับเสียงกลองตีกระหน่ำจนได้ยินเสียงดังฟังชัดออกมาด้านนอก  เขาคงไม่กำลังฉีกขาข้าออกหรอกรึ!  ในขณะที่ข้าร่ำไห้อยู่นั้น พลันก็รู้สึกเจ็บช่วงล่างคล้ายกับว่าเนื้อตรงระหว่างขาจะฉีกออกจากกัน เซี่ยจินเซินกำลังจะฉีกขาออกจริงๆ ความรู้สึกเจ็บปวดแทรกเข้ามาระหว่างของลับคล้ายจะปริขาด แล้วฉีกออกช้าๆ ..

 

           ข้าตัดสินใจกัดลิ้นตัวเองอย่างแรงแล้วกลั้นลมหายใจใช้แรงทั้งหมดไปที่ขา และดูเหมือนว่าฤทธิ์ของยาจะคลายลงหมดแล้ว  ข้าลืมตาขึ้นใช้แรงเฮือกสุดท้ายยกขาข้างซ้ายขึ้นไปกลางอากาศและเตะเขาไปที่คอของเขาทันที

       

           ตุบ ! โอ้ย !    เซี่ยจินเซินที่กำลังมัวเมาในอารมณ์ใคร่อยู่นั้นไม่ทันตั้งตัว ก็โดนเรียวขาขาวของนางฟาดไปที่ลำคออย่างแรง จนตัวเขาล้มพับไปนอนกองกับพื้นด้านล่างด้วยความงุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้

 

       ตัวข้ารีบกระเด้งตัวลุกขึ้นมานั่งอย่างว่องไวแล้วฉวยหยิบอาภรณ์ขึ้นมาสวมทับร่างกายเอาไว้อย่างรวดเร็ว พลางก้มหน้าลงไปมองระหว่างขาของตนเองไปด้วย จึงเห็นเข้ากับเลือดสีแดงสดที่ไหลเลอะอยู่ที่ต้นขาเป็นย่อมๆ   เซี่ยจินเซินเขาคิดจะฉีกขาทั้งเป็นจริงๆหรอกรึ ร้ายกาจไปแล้ว !?  ด้วยตระหนกตกใจจึงรีบรุดลุกขึ้นยืน แต่ฉับพลันตัวข้ากำลังเตรียมตัวที่จะวิ่งหนีออกไปอย่างลนลานนั้นไม่ได้สนใจเซี่ยจินเซินที่นอนอยู่ตรงพื้นด้านล่าง  พลันพอได้ก้าวเท้าลงไปจากเตียงเพื่อจะวิ่งไปนั้นเท้าก็ได้สะดุดล้มกับก้อนแข็งๆ บางอย่างด้านล่างจนตัวข้าเองได้หกล้มหน้าคะมำเสียงดัง ตึง!  ลงไปกับพื้นทันที

 

เจ้า ! มีที่ไหนกันสตรีในห้องหอเตะคอสามี ยังไม่พอเจ้ายังคิดจะเหยียบข้าซ้ำอีกรึ !!เซี่ยจินเซินแผดเสียงเข้มดังขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ในการกระทำบุ่มบ่ามก่อนหน้านั้นของนาง

 

         ข้าที่นอนฟุบหน้าลงพื้นอยู่นั้น ก็ขบคิดว่าเขาคงต้องโมโหข้าจนกระอักเลือดออกมาเป็นแน่  แต่สมควรแล้วผู้ใดใช้ให้เจ้ามาทรมานเด็กตาดำๆ เช่นข้าได้ลงคอกัน ! จากนั้นตัวข้าจึงกลั้นลมหายใจตัดสินใจหันหน้ากลับไปมองก้อนแข็งๆตรงเท้าตนเองที่เหยียบอยู่นั้น  ภาพที่เห็นยามนี้คือเท้าข้างหนึ่งเหยียบอยู่บนหน้าท้องเป็นก้อนแน่นๆของเซี่ยจินเซิน อีกทั้งยังเห็นใบหน้าเหยเกของเซี่ยจินเซินที่เริ่มแดงซ่านด้วยความโมโห มือข้างหนึ่งของเขากุมอยู่ที่คอ อีกข้างกุุมอยู่ที่ของลับด้านล่างของเขาไปด้วย

 

คอของข้า ยังจะนอนนิ่งอยู่อีกมาช่วยพยุงข้าลุกขึ้นเร็วเข้า !เซี่นจินเซินกดเสียงต่ำกล่าวออกไป พลางขมวดคิ้วเข้ามองนางไปด้วย  ผู้ใดจะไปคิดว่าเขาที่กำลังมีอารมณ์พลุ่งพล่านใจจดใจจ่อกับร่างหอมหวานของสตรีตรงหน้าอยู่นั้น กับเป็นนางที่ยกขาขึ้นมาฟาดไปที่คอจนของเขาจนตกจากเตียงไป

 

เรื่องอะไรข้าต้องช่วยท่าน! เมื่อกี้ท่านกำลังแหกขาของข้าฉีกออกข้ากล่าวอย่างมีน้ำโหขึ้นมาบ้าง

 

นี่เจ้า ! ”  เซี่ยจินเซินกล่าวออกไปไม่อยากเชื่อหูตนเอง พลางยกนิ้วชึ้ไปที่หน้าสตรีน้อยตรงหน้าด้วยความฉงนใจ แล้วกล่าวขึ้นต่ออีก แม่สื่อ หรือฮูหยินใหญ่ไม่ได้สอนเจ้าหรอกรึ ! ว่าหญิงชายเข้าห้องหอเขาต้องทำอะไรกันเซี่ยจินเซินไม่รู้ว่าเหตุใดสตรีน้อยตรงหน้าถึงไม่รู้เรื่องเช่นนี้ไปได้

 

        ข้าได้ยินเขากล่าวก็เริ่มครุ่นคิดตามว่าหญิงชายที่เข้าห้องหอกันนั้นก็ต้องทำลูกกันนะสิ! เหตุใดข้าถึงจะไม่รู้  ทำไมข้าจะไม่รู้ ! พวกเขาก็ทำลูกกันอย่างไรเล่า!ข้าตะโกนขึ้นอย่างมั่นใจ พร้อมกับเชิดคางขึ้นปรายตามองเขา

 

         เซี่ยจินเซินที่เห็นนางตอบเช่นนั้นก็รู้สึกหนังตากระตุกขึ้นมา แล้วเมื่อครู่คือผู้ใดกันที่บอกว่าเขากำลังจะฉีกข้าของนางแหกออกจากัน !?  ยามนี้ข้าปวดหัวไปหมดแล้ว  เซี่ยจินเซินกล่าวขึ้นในใจอย่างหนักใจ

 

ในเมื่อเจ้ารู้ว่านั้นคือการทำลูกกัน เหตุใดถึงไม่รู้ว่าข้ากำลังจะทำลูกกับเจ้า !เซี่ยจินเซินกัดฟันพูดอย่างเหลืออด

 

        หัวใจของข้ากระตุกขึ้นมาวูบหนึ่ง  การทำลูกกันไฉนถึงต้องเจ็บมากขนาดนี้ชาตินี้ข้าสาบานจะไม่ทำลูกอีกแล้ว  ต่อมาตัวข้ารีบหลุบตามองต่ำไม่กล้ามองบุรุษที่กำลังนั่งจ้องมองมาคล้ายจะกินเลือดกินเนื้อก็ไม่ปาน ดวงตาหงส์สีดำสนิทกำลังปะทุราวกับมีกองไฟสุมอยู่ด้านในนั้นของเขาสือถึงความร้อนแรงของความโกรธนั้นออกมา ต่อมาข้าเริ่มรู้สึกผิดในการกระทำอันโง่เขลาของตนเองก่อนหน้านี้จึงตัดสินใจเอ่ยคำขอโทษออกไป หาไม่ชีวิตน้อยๆจะต้องจบลงในคืนนี้เป็นแน่

 

ข้า ข้าขอโทษด้วยเจ้าค่ะ นึกว่าท่านจะฆ่าทิ้งเสียแล้วข้ากล่าวคำขอโทษด้วยน้ำเสียงละล่ำละลัก พลางหลุบตาต่ำมองไปที่พื้นด้านหน้าแทนที่จะมองหน้าเขา

 

หึ! ข้าจะฆ่าเจ้าด้วยเหตุผลอะไรเซี่ยจินเซินกล่าวด้วยน้ำทุ้มกดต่ำแล้วมุ่นคิ้วเข้าแน่นมากกว่าเดิมในคำกล่าวใสซื่อของนาง

 

       ยามนี้ข้ารู้สึกว่าในหัวตีกันยุ่งเหยิงไปหมด คราแรกตัดสินใจจะบอกความจริงกับเขา แต่ก่อนหน้านี้ข้ากับเขาได้กระทำการเกิดเลยถึงขั้นจะทำลูกกันแล้ว    ยามที่อยู่คฤหาสน์ตระกูลหยางเคยได้ยินบ่าวใช้กล่าวว่าสตรีที่มีลูกแล้วหาใช่สตรีบริสุทธิ์ไม่    แล้ว  แล้ว …. เช่นนี้ที่เซี่ยจินเซินกับข้าพึ่งจะทำลูกกันไป แล้วเช่นนี้ข้าจะตั้งครรภ์หรือไม่ !?

 

ข้า..ข้ากับท่านจะมีลูกด้วยกันหรือไม่ข้าตัดสินใจถามเซี่ยจินเซินไปตามตรง แล้วเงยหน้าขึ้นไปสบดวงตาหงส์สีดำของบุรุษผิวสีทองแดงตรงหน้า

 

หากเจ้าอยากจะมีลูกกับข้าบอกไว้เลยข้าหมดอารมณ์….เจ้านอนห้องนี้เข้าจะไปนอนที่อื่นเซี่ยจินเซินที่ขมวดคิ้วเข้ากล่าวตอบนางเสียงเรียบ แล้วตัดสินใจลุกขึ้นหยิบอาภรณ์ย้ายไปนอนห้องอื่นแทน ถ้ารั้งจะนอนห้องเดียวกับนางมีหวังเขาต้องเจ็บตัวมากขึ้นแน่ๆ

 

เจ้าค่ะ ข้ากล่าวรับเสียงอ่อน มองตามแผนหลังของเขาที่เดินออกจากห้องไปด้วยความโล่งออก

  

     

      วันรุ่งขึ้น

       ข้าตื่นขึ้นมายามเหม่าด้วยความสดชื่นเพราะเมื่อคืนเซี่ยจินเซินไม่ได้อยู่ค้างด้วย ดังนั้นเตียงไม้หลังนี้จึงเป็นของข้าเพียงผู้เดียว  และยามนี้ตัวข้ากำลังนอนแผ่หลาอยู่เต็มเตียงเพื่อรีบกอบโกยความสุขเล็กๆ เอาไว้ก่อนมันจะจากไป นี่มันเป็นครั้งแรกที่ได้นอนเตียงนุ่มๆ และอบอุ่นเช่นนี้

 

         ก๊อก!  ก๊อก!    พลันเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น  คุณหนูตื่นหรือยังเจ้าคะ!เสียงของซุนลี่ดังมาจากด้านหลังประตูอีกฟาก  ตัวข้าที่ได้ยินจึงรีบรุดยันกายขึ้นมานั่งแล้วรีบกระโดดลงมาจากเตียง วิ่งไปเปิดประตูห้องออกมาอย่างรวดเร็วแล้วโถมตัวเข้าไปกอดนางเอาไว้แนบแน่น

 

ซุนลี่ฮึกๆ รู้หรือไม่ข้าเป็นห่วงเจ้าแทบตายข้ากล่าวพลางกลั้นเสียงสะอื้นไม่ให้ดังเล็ดรอดออกมาจากคอ

 

บ่าวขอโทษด้วยเจ้าค่ะ ป้าหวังไม่ยอมให้บ่าวเจอคุณหนู นางกล่าวบอกว่าถึงวันพรุ่งบ่าวจะได้พบคุณหนูเอง ฮืออๆ  ซุนลี่กล่าวพลางสะอื้นไห้ แล้วยกแขนกอดรัดข้าไปด้วย

 

เข้าห้องมาก่อนเถิดพวกเรามีเรื่องต้องสนทนากันข้ากล่าวขึ้น จากนั้นก็หันหน้าไปทางมองซ้ายทางขวา แล้วดึงนางเข้ามาในห้องนอนอย่างว่องไว

 

        พวกเราทั้งสองกอดคอกันร้องไห้ปลอบใจกันอยู่สักพักใหญ่ก็เป็นอันหยุดร้องไห้ลง จากนั้นซุนลี่ก็เป็นคนเริ่มต้นบทสนทนาด้วยความสงสัย เหตุใดนางกับข้าถึงมาอยู่ที่นี่ได้

 

ไม่รู้ว่าผู้ใดปองร้ายคุณหนู กับบ่าวถึงได้ส่งท่านมาแต่งงานกับคนในตระกูลเซี่ย ใครๆ ก็รู้ว่าพวกเขาเป็นคนอย่างไรซุนลี่กล่าวเสียงแผ่ว พลางซับน้ำตาไปด้วย

 

เจ้าคิดว่าเป็นผู้ใดกันเล่า ที่จงเกลียดจงชังในข้าไม่ต่างกับอาจมข้ากอดอกกล่าวขึ้นอย่างเจ็บใจ พวกคนตระกูลหยางจิตใจช่างโหดร้ายไม่ต่างกับนักฆ่า เพียงแค่มีวิธีการปฏิบัติต่างออกไปเท่านั้น พวกเขาไม่ได้ฆ่าคน แต่กับมีจิตใจที่โสมมถูกสาดออกมาทางคำกล่าว ความคิด และกระทำที่มีต่อผู้อื่น

 

ฮูหยินใหญ่!ซุนลี่กล่าวเสียงดังขึ้น  ดวงตาเล็กๆ เท่าเม็ดถั่วของนางเบิกกว้างออกด้วยความตกใจ

 

เบาๆ ประเดี๋ยวจะมีผู้อื่นมาได้ยินเข้าข้าส่งเสียงจุปากขึ้น หากมีผู้ใดมาได้ยินเข้าคงจะเกิดเรื่องไม่ดีเอาได้

 

บ่าวขอโทษด้วยเจ้าค่ะ ฮูหยินใหญ่ช่างใจร้ายกับคุณหนูมากนักซุนลี่น้อมตัวเข้ามาโอบกอดข้าอีกครั้งเพื่อเป็นการปลอบใจ

 

ฮูหยินกับท่านพ่อส่งข้ามาแต่งงานแทนคุณหนูใหญ่ไม่ใช่แค่เท่านั้น คนในจวนรองแม่ทัพเองก็คิดว่าข้าเป็นนางอีกด้วยข้ากล่าวขึ้น พลางยกมือขึ้นมากุมศีรษะอย่างหนักใจ

 

คุณหนูพวกเราจะทำอย่างไรกันดีเจ้าคะ!ซุนลี่กล่าวขึ้นอย่างตื่นตระหนก

 

ข้าจึงจับมือของนางขึ้นมากำไว้แน่นบนตักพร้อมกับลูบผมของนางเบาๆ ไปด้วย แล้วกล่าวออกไป  พวกเรามาช่วยกันคิดเถิด ว่าจะทำอย่างไรต่อจากนี้กันดี

 

หากบอกความจริงไปพวกเราทั้งคู่ไม่รอดเป็นแน่เจ้าค่ะซุนลี่กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเบาๆ แล้วกลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเฮือกไปด้วย

 

ข้าก็คิดเช่นนั้น  ยามนี้ข้าต้องสวมรอยเป็นคุณหนูใหญ่ไปก่อน พอถึงโอกาสพวกเราก็ค่อยหาวิธีหนีจากที่นี่กันข้ากอดออกกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงจริงจัง 

 

          พวกเราต้องทำการปกปิดเรื่องนี้ไว้ชั่วคราว  เช่นนี้ก็น่าจะเพียงพอที่จะยื้อให้พวกเราทั้งสองอยู่รอดปลอดภัยในจวนแห่งนี้ ที่นี่ยังมีพัก มีอาหารให้กินครบสามมื้อ ดีกว่ารีบหลบหนีออกไปเป็นอยู่อย่างอดๆ อยากๆ แล้วโดนจับตัวไปขายเป็นทาส โชคร้ายหน่อยก็อาจโดนขายเข้าไปที่หอนางโลม  พวกเราต้องอยู่ใจจวนรองแม่ทัพอย่างสงบเสงี่ยมไม่ให้เป็นที่สนใจ ค่อยๆ เก็บหอมรอมริบเบี้ยแล้วออกไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ ….

 

 

 

 

       2 ปีต่อมา

        ช่วงเวลายาวนานในการใช้ชีวิตในจวนรองแม่ทัพก็ดำเนินมาถึงปีที่สอง  แต่งงานเข้ามาช่วงสามสี่เดือนแรกต้องใช้เวลาในการปรับตัวเองอยู่พอสมควรจากบ่าวผู้ต่ำต้อยต้องมาเป็นฮูหยินน้อยของเซี่ยจินเซิน และเขามักจะมองมาที่ข้าด้วยสายตาจับผิดอยู่บ่อยครั้ง แต่ข้าก็ใช้กลวิธีภรรยาเอาใจสามีโดยการเอาใจใส่เรื่องการกิน เสื้อผ้า ปรนนิบัติเรื่องบนเตียง ถึงแม้ว่าจะไม่ยินยอมในช่วงแรกๆพอเมื่อนานๆเข้าก็เริ่มชิน และมองเป็นเรื่องธรรมดาของสามีภรรยาที่ต้องทำร่วมกัน  การเอาใจใส่เขายังไม่เพียงพอที่จะปกปิดสถานะตนเองได้ ทุกเดือนจะได้เบี้ยจากฮูหยินเซี่ยงข้าจะนำเบี้ยนี้ส่งซุนลี่ออกไปเรียนชงชาด้านนอกแล้วตกเย็นก็ค่อยกลับมาสอนข้าที่เรือนอีกด้วย  และไม่ใช่การเรียนชงชาเพียงเท่านั้น ข้ายังฝึกคัดลอกตัวอักษรยามบ่ายทุกๆวัน

     

         มันเป็นช่วงสองปีที่ข้าขยันขันแข็งตั้งใจเรียนรู้วิธีเป็นสตรีที่ดีพร้อม ไม่ให้ผู้ใดสงสัยว่าถูกเลี้ยงดูมาอย่างบ่าวในเรือนผู้หนึ่ง  และเป็นสองปีที่ข้าเผลอใจรักเซี่ยจินเซินอย่างไมรู้สึกตัว   มันช่างน่าโมโหตนเองยิ่งนัก !  เซี่ยจินเซินมีนิสัยแข็งกระด้าง เขาไม่เคยกล่าววาจาที่อ่อนหวาน หรือแสดงความรักต่อข้ามากนัก  แต่บางคราข้าก็รับรู้ถึงสายตาที่เป็นไม่ตร และแฝงไปด้วยความอบอุ่นจากการกระทำที่เขามอบให้มานั้นอยู่บ่อยครั้ง เพราะการกระทำนี้ของเขาข้าจึงไปอาจตัดใจหลบหนีออกจากจวน

 

พวกเราจะทำอย่างไรดีเจ้าคะคุณหนู นายท่านหยางส่งคุณหนูสี่แต่งเข้ามาเป็นอนุภรรยา หากนางบอกความจริงเรื่องทั้งหมดพวกเราคงไม่พ้นถูกโบยตายเป็นแน่ซุนลี่จับแขนข้าเขย่าเบาๆ ดวงตาเล็กเท่าเม็ดถั่วของนางนั้นย้อมไปด้วยน้ำตาที่เอ่อล้นออกมาด้วยความหวาดใจ

 

       เฮ้อ..  ข้าถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ทางจริงควรจะหนีออกจากจวนไปตั้งแต่ปลายปีที่แล้วตอนที่เซี่ยจินเซินออกไปรบที่ชายแดน  เพราะไม่อาจตัดใจจากเขาไปได้ไม่น่าเผลอใจรักไปเขาจนหมดหัวใจเลย

 

เป็นเพราะตัวข้าเองที่แต่งมาสองปียังไม่มีบุตรชาย และบุตรสาว ท่านแม่เลยไปสู่ขอคุณหนูสี่จากตระกูลหยางมาข้ากล่าวขึ้นอย่างหน่ายใจ พลางยกชาขึ้นจิบ สงบจิตสงบใจ

 

เหตุใดต้องคนตระกูลหยางด้วยเจ้าคะ!ซุนลี่เอ่ยปากถาม พร้อมกับแสดงสีหน้าสงสัยไปด้วย

 

ข้าเคยได้ยินท่านแม่เอ่ยอยู่บ้าง แต่ก่อนรุ่นปู่ของทั้งสองตระกูลได้ตกลงหมั้นหมายกันเอาไว้ หากผิดสัญญาจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับคนในตระกูล  ข้ากล่าวเล่าออกไป  เพราะเคยได้ยินฮูหยินเซี่ยงเอ่ยปากกล่าวเปรยๆ ขึ้นมาตอนไปปรนนิบัตินางที่เรือนใหญ่  พอกล่าวจบตัวข้าจึงกล่าวขึ้นต่ออีก

 

เอาเถิดเจ้าก็อย่าตื่นตระหนกไป ข้าจะบอกความจริงกับท่านพี่เองข้ากล่าวปลอบนาง อย่างไรเสียหากข้าเป็นคนบอกความจริงทั้งหมดกับเซี่ยจินเซินเองดีกว่ารู้จากปากผู้อื่น เขาคงไม่ถึงกับจะฆ่าจะแกงกันหรอกกระมัง  หวังว่าจะเห็นแก่ความสัมพันธ์สามีภรรยาที่อยู่ร่วมกันมาสองปี ความดี และความรักที่ข้ามอบให้แก่เขามาตลอดบ้าง

 

คุณหนูแน่ใจแล้วนะเจ้าคะ อีกสองวันคุณหนูสี่ก็จะเข้ามาในจวนแล้วซุนลี่กล่าวขึ้นอย่างกังวนใจ

 

อืมข้ากล่าวตอบนางสั้นๆแล้วหลับตาลงครุ่นคิดหาคำกล่าวที่ดีให้เซี่ยจินเซินฟัง

 

     พอตกเย็นตัวข้านั่งแทบไม่ติดเก้าอี้เดินไปเดินมากระวนกระวายใจอยู่ภายในห้องนอน   วันนี้แหละที่ข้าตัดสินใจจะบอกเรื่องราวทุกอย่างให้เขาฟัง  

 

       แอ๊ด!  กึก!   พลันเสียงประตูห้องเปิดปิดก็ดังขึ้น  ข้าจึงหันหน้าไปตามเสียงทันทีก็พบเข้ากับบุรุษร่างกายใหญ่โตกำยำ ผิวสีทองแดง ใบหน้าคมสัน คิ้วกระบี่สีเข้มดุจหมึก จมูกโด่งรับริมฝีปากบางเฉียบ บุรุษตรงหน้านี้คือเซี่ยจินเซินที่กำลังสาวเท้าเข้ามากอดข้าอย่างแนบแน่นแล้วก้มศีรษะวางคางลงบนบ่าด้านขวาของข้า

 

ท่านพี่เป็นอะไรไปหรือเจ้าคะข้ากล่าวถามออกไปด้วยความเป็นห่วง  เพราะเห็นเซี่ยจินเซินทำสีหน้าหนักใจ อีกทั้งยังถอนหายใจเสียงดังรดลงที่กกหูของข้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.706K ครั้ง

38 ความคิดเห็น

  1. #5486 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 21:03
    เสร็จรึไม่เสร็จ
    #5486
    0
  2. #5485 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 21:01
    ไม่เกิด=ไม่เกิน
    #5485
    0
  3. #5484 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 21:00
    รนราน=ลนลาน
    #5484
    0
  4. #5483 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 20:59
    ชบชอบ=ชมชอบ
    #5483
    0
  5. #4707 Vampire_killeR (@vana_killer) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 00:04

    เราเกือบร้องตามน้องแล้วนะแต่...เตะก้านคอ?
    จบตอนได้โคตรพีคครับท่าน
    #4707
    0
  6. #3531 pOp_qO (@pOp_qO) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 20:59
    ตายนี่ฉากอะไร อิชั้นขำไม่หยุด
    #3531
    0
  7. #3368 p-dragon2 (@P-dragon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 19:38
    ทำไมเราขำ><
    #3368
    0
  8. #3128 นัทจัง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 08:50

    สงสารน้อง ยังเด็กนัก ท่านรองแม่ทัพอย่าเพิ่งกินเด็ก ขำหนักโดนก้านคอเลย มึนละสิ 555+

    #3128
    0
  9. #2935 g_gunnaruk (@g_gunnaruk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 22:23
    นี่ฉันกำลังอ่านอะไรอยู่กันฟร่ะ!
    #2935
    0
  10. #2764 khemasiri (@khemasiri) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 18:54
    ขำนางอ่านางคิดได้ตรงข้ามค.เป็นจริงม๊ากมาก5555
    #2764
    0
  11. #2715 Beau-RM (@Beau-RM) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 06:52
    หื่นแม้กระทั่งกับคนที่ไม่เคยเห็นหน้า ซวยจริงๆเลยนะน้องอายุแค่นี้
    #2715
    0
  12. #2691 palllll (@palllll) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 21:41
    5555555
    #2691
    0
  13. #2647 มิ้นต้วน (@nnisa0522) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 10:52
    ขำจินตนาการน้องงงงง
    #2647
    0
  14. #2379 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 18:19
    น้องซีแอบเป็นมวยนะคะเนี่ย
    #2379
    0
  15. #2164 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 14:40
    น่าสงสารนาง
    #2164
    0
  16. #2104 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 16:42
    ก้านคอสิคร้าบ 555 ขอให้รองแม่ทัพรักนางเอก สงสารนาง
    #2104
    0
  17. #1682 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 21:12

    5555555 แตะก้นคอ

    #1682
    0
  18. #1666 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 20:06
    โดนกานคอ55
    #1666
    0
  19. #1593 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 01:18
    ป้าหวัง! สงสารนาง จะรอดไหมเนี่ยคราวนี้ เตะก้านคอสามีตั้งเเต่วันเเรกเลยนะ
    #1593
    0
  20. #1508 amy789 (@amy040623) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 10:31
    ขอบน่ะ ภาษาก็โอเค ต้นเรื่องยังไม่อะไรมาก แต่ขำตอนไรท์ย้ำอะ มีคนแบบนั้นด้วยเหรอ ที่อ่านแล้วรู้ทุกอย่างมาว่าตัวละครไม่ทำแบบนั้นแบบนี้
    #1508
    0
  21. #1478 thanapa21 (@thanapa21) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 01:58
    สู้ๆนะคะไรท์ นิยายจีนก็แบบนี้อยู่แล้วจะให้ใช้ฉันเธอก็ไม่ถูกค่ะ ขออภัยแต่สงสารไรท์อุส่าลงไห้เราอ่าน
    #1478
    0
  22. #1255 ใต้ร่มเงา (@lek007) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 15:55
    ภาษาไม่ค่อยลื่นเลยเน้อออ

    ข้า ข้า ข้าาา TT
    #1255
    1
    • #1255-1 แมวไม่เล็ก (@THEDEEM) (จากตอนที่ 3)
      26 ตุลาคม 2561 / 16:11
      มันเล่ามุมมองคนเดียว ไรท์จะเรียงเรียงอีกใหม่อีกทีตอนจบเรื่องแล้ว ลดการใช้คำฟุ่ยเฟื่อยลงให้มาดที่สุด
      #1255-1
  23. #1045 แมวไม่เล็ก (@THEDEEM) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 11:55
    RE ตอนที่ 3 แก้ไจคำผิดที่ผู้อ่านแนะนำ เกาประโยคให้รื่นขึ้น
    #1045
    0
  24. #1028 mooklinlava2505 (@mooklinlava2505) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 06:35
    ฉีกขา สะกดแบบนี้ นิยายน่าติดตามดีแต่คำผิดมากเหลือเกินเราเป็นคนไทยพูดไทยเรียนภาษาก็น่าจะเขียนให้ถูกต้องนะคะ
    #1028
    0
  25. #945 OakKuma (@OakKuma) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 19:20
    ไม่เกิด 15 = ไม่เกิน 15
    ทรมาณ = ทรมาน
    เกรียว = เกลียว
    #945
    0